# data[].attributes.body
Þessi mynd sýnir hvernig þau telja að að lífrænar frumur komu upp til yfirborða. Kallanir á myndi geta þannig verið frumum sem hafa farið saman.

# data[].attributes.body
þessi mynd sýnir fullkona hvernig þau trú að frumunar voru að koma upp með hafinu.

# data[].attributes.body
Hvað gengur kenningin út á?

Keningin Hydrohermal vent erum hverning þau trúa að líf hafa byrjað á jörðinin

Þau telja að á hafsbotni eru sjóðandi heitir lindaropar þar sem heitt vatn með fullt af efnum kemur upp úr sprungum.

Svo frá þesum lindum orka og efni sem blandasaman og mynda lífrænar sameindir

Smásæjar hólf í berginu við opana gætu hafa virkað eins og „örverurúm“ þar sem sameindir gátu safnast saman, bundist og orðið að fyrstu frumum lífsins.

Hver stetti fram út kenninguna?

Jack corliss er bandarískur jarfræðingu sem gaf út kenningu árið 1981.

Hann setti kenninguna fram árið 1981 eftir að hann hafði tekið þátt í rannsóknarleiðangri þar sem fyrstu svörtu reykháfarnir black smokers á hafsbotni voru fundnir árið 1977.

Woods Hole 1977 fóru bandarískir vísindamenn í rannsóknarleiðangur með kafbátnum Alvin, sem er í eigu Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI) í Massachusetts.

Hvað eru helstu rök?

Ventarnir gefa frá sér vetni, brennisteinsefni og málma hráefni til að búa til lífrænar sameindir.

Stöðug orka eins og hiti og efnahvörf veita stöðuga orku sem lífið þarf.

Náttúruleg hólf eru smásæjar holur í berginu við ventana skapa skjól og einangrað umhverfi og hjálpar flóknum sameindum að safnast saman.

þessi Rannsóknir sýna að einföld lífefni geta myndast í svona aðstæðum.

líf þrífst í dag við hydrothermal ventana án sólarljóss (t.d. risaskrídur, bakteríur) sme sýnir að svona umhverfi er lífvænlegt.

Hver er helsta gagnrýni eða veikleikar kenningarinnar?

Margir ventar eru svo heitir (yfir 350 °C) að flóknar sameindir myndu líklega eyðileggjast strax

Sprengingar, breytingar í vatnsrennsli eða efnum geta raskað öllu sem er að myndast. Því umhverfið er of óstöðugt.

Sumir vísindamenn telja að lífið gæti frekar hafa byrjað á grynnum lónunum á yfirborði (svokölluð „primordial soup“) frekar en djúpt í hafinu.

# data[].attributes.body
Þessi mynd sýnir hvernig steinar eru að lenda á jörðin eins og vísindarmen trú að hefur verið ástæðan fyrir því lífverur hafa komið til jörðina.

# data[].attributes.body
Hvað gengur kenningin út á?

Kenning Panspermia hypothesis erum hvernig þau trú að líf hafði ekki byrjað á jörðin heldur út í heiminum.

Það var trúið að þessar lífveur ferðuðust á loftsteinar smástirnum eða meirin segja ryk.

Þegar þessir steinar lentu á Jörðinni fyrir milljörðum ára, gætu þeir hafa „sáð“ lífinu hér.

hver setti þessa kenningu fram?

Þessi kenning er frekkar gömull en getum við sagt að Gríski heimspekingurinn Anaxagóras (um 500 f.Kr.) far sá fyrsti til að ræða um fræ sem var með líverur.

En voru það líka vísindarmen eins og Hermann Richter, Svante Arrhenius og Fred Hoyle sem ræddu líka um þessa kenningu

Hvað eru helstu rök ?

helstu rök við þessar kenningu voru að líf gætu lifað af út í geim það sem að sumar bakteríu gætu lifað í hvað hita frosti geislun og jafnvel í lofttæmi.

Lífrænar sameindir í loftsteinum vegna byggingareiningar lífs (t.d. amínósýrur) í loftsteinum sem féllu til Jarðar.

Tími Jarðar var takmarkaður vegna líf birtist tiltölulega snemma í sögu Jarðar.

Hver er helsta gagnrýni eða veikleikar kenningarinnar?

það er ekki nógu góða útskýringar hvernig líf farð til.

Vegna þess það svara ekki hvar í geminum þær gæt þá komið frá.

það er bara talað um hvernig hún ferðaðist. það er líka rosalega mikið sem gæti gerts í heiminum það sem það er mikið að kuldi árekstur og fleira svo það er erfit fyrir líverur að lifa af.

það eru líka of mikið að þróun sem lífverunar fór í geggnum sem vísindamen segja að þau geta ekki hafa gert út í geim.

# data[].attributes.body
Jón Gunnar Þorsteinsson (2008 3, október) Hvaðan kemur lífið? Vísindarvefurinn. Sótt af Vísindavefurinn: Hvaðan kemur lífið?

Julyan H. E. Cartwright (2024 10 apríl) 2500 years ago scientific theories of the origin of life arose in ancient Greece. Springer Nature. Sótt af 2500 years ago scientific theories of the origin of life arose in ancient Greece | Discover Life

# data[].attributes.attachment_link.description
Vísindamenn vita ekki hvernig lífið kviknaði á jörðinni. Hugsanlega barst það til jarðarinn utan úr geimnum. Ein kenning er sú að það hafi borist með lofsteinum frá Mars. Einnig gæti verið að lífið hafi borist hingað úr öðru sólkerfi. Vísindamenn telja það hins vegar ólíklegt. Mynd frá yfirborði re…

# data[].attributes.body
þessi mynd sýnir hvernig frumunar breyttur yfir tíma. þessi á vinnstra megin er eldri og hinn á hægri er núna.

# data[].attributes.body
William Martin,John Baross, Deborah Kelley & Michael J. Russell ( 2008) Hydrothermal vents and the origin of life. Nature. Sótt af:Hydrothermal vents and the origin of life | Nature Reviews Microbiology

Naomi Hartono (2023 23 September)Simulating Early Ocean Vents Shows Life’s Building Blocks Form Under Pressure. Nasa. Sótt af:Simulating Early Ocean Vents Shows Life's Building Blocks Form Under Pressure - NASA

# data[].attributes.attachment_link.title
Hydrothermal vents and the origin of life - Nature Reviews Microbiology

# data[].attributes.attachment_link.description
Hydrothermal vent systems, which can support life in the absence of photosynthesis, are today inhabited by animals that form symbioses with lithoautotrophic microorganisms from which they obtain chemical energy. These hydrothermal systems might resemble the earliest microbial ecosystems on the Earth. Here, Martin, Baross, Kelley and Russell review how understanding these complex systems might inform our understanding of the origins of life itself.

# data[].attributes.body
Hvað gengur kenningin út á?

Hugmyndin segir að lífið hafi byrjað í „súpu“ af efnum á yfirborði jarðar fyrir meira en 3,5 milljörðum ára.

þau telja að þessi "súpa" hefur verið úr fullt af einföldum efnum eins og vetni, metan, ammóníak og koltvísýring.

vísindarmen vilja telja að þegar orka kom út frá eldingum, eldfjöllum eða útfjólubláu þá hafa lífrænir sameindar ná að tengjast saman.

Með svo tímanum söfnuðust fleiri og fleiri sameindir saman, urðu flóknari og mynduðu loks fyrstu frumurnar.

hver stetti fram út kenningu?

Alexander Oparin frá Rússland gaf út kenningu árið 1924 það sem hann trúði að lífið hefði kviknað í „frumsúpu“ lífrænna efna í tjörnum eða lónunum á jörðinni.

J.B.S. Haldane frá Bretland gaf út kenningu árið 1929 þar sem hann gaf svipað kenningu og Alexander.

Hann talaði um að andrúmsloft jarðar í upphafi hafi verið „reducing atmosphere“ eða á íslensku ríkt af vetni sem gerði kleift að lífræn efni mynduðust auðveldlega.

hvað voru helstu rök?

það var talið að góð hráefni geta búið til lífræn efni og í upphafinum var andrúmsloftið fullt af gasi eins og metan (CH₄), vetni (H₂), ammóníaki (NH₃) og vatnsgufu.

ldingar, eldfjöll og sterkt útfjólublátt ljós frá sólinni gátu knúið efnahvörf.

Eldingar, eldfjöll og sterkt útfjólublátt ljós frá sólinni gátu knúið efnahvörf.

Þannig gátu einföld efni breyst í flóknari lífssameindir.

Miller–Urey tilraunin (1953)

Tilraun þeirra sýndi að þegar svona gasi er blandað saman og eldingum líkt eftir, myndast amínósýrur.

Þetta sýnir að aðstæður á frum-Jörðinni gátu raunverulega búið til byggingareiningar lífs.

Kenningin útskýrir að lífið hafi kviknað hér á jörðinni sjálfri, án þess að þurfa að flytjast hingað úr geimnum.

Hver er helsta gagnrýni eða veikleikar kenningarinnar?

Óvissa um andrúmsloftið jarðar var ekki „reducing“ (ríkt af vetni) heldur meira súrefnisríkt, þá væri mun erfiðara að mynda lífræn efni.

Frá sameindum í frumur amínósýrur og einföld efni geti myndast, er enn mikið bil að útskýra hvernig þau urðu að lifandi frumum.

Hydrothermal vent hypothesis og aðrar hugmyndir geta líka útskýrt uppruna lífs.

# data[].attributes.body
Kara Rogers (2023 14 Apríl) Oparin-Haldane theory. Britannica. Sótt af:Miller-Urey experiment | Description, Purpose, Results, & Facts | Britannica

Karin Akre & John P. Rafferty. (2025 26 Ágúst) Miller-Urey experimen. Britannica. Sótt af:Miller-Urey experiment | Description, Purpose, Results, & Facts | Britannica

William Martin,John Baross,Deborah Kelley & Michael J. Russell (2008 29 September) Hydrothermal vents and the origin of life. Nature. Sótt af: Hydrothermal vents and the origin of life | Nature Reviews Microbiology

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miller-Urey experiment, experimental simulation conducted in 1953 that attempted to replicate the conditions of Earth's early atmosphere and oceans to test whether organic molecules could be created abiogenically, that is, formed from chemical reactions occurring between inorganic molecules thought to be present at the time. The experiment-the results of which were published in the journal Science as "A Production of Amino Acids Under Possible Primitive Earth Conditions"-documented the production of amino acids and other organic molecules, thereby demonstrating that chemical evolution (that is, the formation of complex chemicals from simple ones) is possible. The Miller-Urey experiment is used as evidence to support hypotheses about the origins of life.

The Miller-Urey experiment was conducted by American chemist Stanley Miller under the supervision of American scientist Harold C. Urey at the University of Chicago. The experiment was designed to test ideas introduced independently in the 1920s by Russian biochemist Aleksandr Oparin and British physiologist J.B.S. Haldane, both of whom suggested that organic molecules, such as amino acids and sugars, could be formed from abiogenic materials when acted on by an external energy source within the context of a reducing atmosphere, that is, one with low levels of free oxygen ( see also oxidation-reduction reaction). At the time, it was thought that the atmosphere of early Earth between 4 billion and 3.5 billion years ago was primarily composed of ammonia and water vapour. Oparin and Haldane noted that from this "primordial soup" of materials the first organic molecules arose, which became the precursors to molecules of ever-increasing complexity that resulted in the development of living cells ( see also abiogenesis).

Original protocol and results

To test Oparin and Haldane's ideas, Miller and Urey designed a closed experiment in a laboratory. They constructed an enclosed glass apparatus with two large boiling flasks connected to each other with glass tubing, in which water could pool, gases could mix, and matter could change phases between liquid and gas. A large lower chamber was filled with water (a boiling flask that stood in for the oceans), and the water was boiled to produce water vapour, which ascended into the large upper chamber (a boiling flask that simulated Earth's early atmosphere). Additional tubing allowed material to descend from the upper chamber through a condenser, where water vapour would condense into liquid and fall into a collection trap from which samples could be taken. This trap was set slightly below the lower chamber, but it was also connected to the lower chamber above the water line. The researchers removed the air from the apparatus, replacing it throughout with ammonia, hydrogen, and methane gases, and they let the various materials cycle through liquid and gas phases.

In an early run of the experiment, Miller discovered that the energy produced from boiling water was not enough to drive the chemical reactions necessary to approximate the conditions of early Earth, so in a second version of the experiment (the one whose results were published in 1953) he added electrodes to the upper chamber. After the water was boiled, the mix of gases circulated through the system past electrodes that discharged sparks (which simulated lightning), and a condenser converted some of the gas to liquid so that it could return to the lower chamber. This process ran continuously for one week. After this period, the contents of the apparatus had visibly changed colour. A red- and yellow-coloured solution had started to collect in the trap after running the experiment for a few days and became a broth of red and brown by the experiment's end.

To determine the identity of the molecules that resulted from their procedure, Miller and Urey terminated the reaction, added chemicals that prevented the growth of microbes (which could be introduced to the closed system when samples were collected from the broth), extracted samples of the solution, and analyzed them using paper chromatography. They discovered several types of simple organic molecules in the samples, including amino acids, some of which were relevant as the building blocks of the proteins that are present in all living organisms. Miller was able to identify the amino acids glycine, alpha-alanine (α-alanine), and beta-alanine (β-alanine) confidently; however, he was less certain about the presence of aspartic acid and α-amino- n-butyric acid, whose signs in the analysis were weak.

Additional trials and discoveries

Miller modified the original experiment several times, and each modification captured possible variations in Earth conditions that might influence the system's products. Some of Miller's subsequent experiments used different energy sources, such as an electrical source that produced a silent discharge instead of a spark, and improved gas circulation through the addition of glass tubing. Other researchers also repeated the experiment during the 1950s using different energy sources, such as ultraviolet light, and used different atmospheric gases (such as carbon dioxide, hydrogen sulfide, and nitrogen) in various combinations, which also resulted in a mix of organic chemicals but only a handful of amino acids.

Miller and others would repeat the experiment several times in subsequent decades. He reran the experiment in the early 1970s using better analytical equipment, which revealed the presence of 33 different amino acids, including more than half of the 20 or so that appear in proteins present in living things. Researchers later criticized Miller for using what they considered to be the wrong gases in the experiment; carbon dioxide and nitrogen, not ammonia and methane, were shown later to be the primary gases in Earth's early atmosphere, with ammonia and methane occurring only in minor amounts. Miller's 1983 trial replaced methane and ammonia with carbon dioxide and nitrogen; however, fewer amino acids were produced than in the original published experiment. This result was attributed later to a buildup of nitrites in the system, which made the mixture more acidic and caused the amino acids to break down before they could be identified.

American chemist Jeffrey Bada of the Scripps Institution of Oceanography reran the experiment in 2007. In addition to simulating an atmosphere filled with carbon dioxide and nitrogen, he added iron and carbonates to the system (two materials that would have been present in large amounts on ancient Earth)-which neutralized both the nitrites and the acids in the system, thereby allowing the amino acids to persist. A group of Spanish and Italian researchers suggested in 2021 that materials in the glass apparatus itself may have also catalyzed the chemical reactions taking place within it; the various chemicals in the experiment were shown to have reacted with the interior surface of the glass to release silicates (which, in turn, reacted with other chemicals) while also leaving behind small imperfections and cracks on the interior surface that may have served as chambers for other chemical reactions.

Starting in the early 2000s, researchers examined archived vials containing samples of material collected from Miller's experiments during the 1950s. Aided by modern analytical equipment, they discovered far more than the five amino acids Miller reported in his papers; Miller's experiments conducted in 1953 and 1958 were each shown to have yielded more than 20 amino acids.

Significance

The experiment showed that amino acids, which are important components of proteins (which are critical to life on Earth), could have arisen from inorganic compounds during Earth's prebiotic phase. It also demonstrated that the speculation that life could have originated through chemical reactions among nonliving materials is possible and that this hypothesis could be tested scientifically. The Miller-Urey experiment sparked research on how simple organic molecules might polymerize into more complex molecules, a process that may have produced the first living cells. Scientists have also considered the possibility that meteors brought the first organic molecules, formed in space, to Earth, and they continue to modify the Miller-Urey protocol to test new ideas about chemical reactions in primitive Earth conditions.

Karin Akre John P. Rafferty

# data[].attributes.attachment_link.title
Miller-Urey experiment | Description, Purpose, Results, & Facts

# data[].attributes.attachment_link.description
Miller-Urey experiment, experimental simulation conducted in 1953 that attempted to replicate the conditions of Earth's early atmosphere and oceans to test whether organic molecules could be created abiogenically, that is, formed from chemical reactions occurring between inorganic molecules thought

# data[].attributes.body
Hvað gengur kenningin út á?

kenningin erum það hvernig flóknnarfrum fyrir dýra og plöntufrumur urðu svo að einföldum eins og bakteríur

frumur byrjuð að læra að vinna saman til að búa til einskoar bakteríur.

hvarberur og grænkorn voru áður fyr bakteríur

Bakteríurnar fengu skjól og næringu inni í stærri frumunni.

hver settu fram út kenningu?

Konstantin Mereschkowski sem er Rússneskur líffræningur sem gaf út kenningu árið 1905.

þar taldi hann að grænukorn í plöntum hefðu uppruna sem sjálfstæðar örverur.

Lynn Margulis er Bannaríks líffræðingur sem náði svo að þróa kenningu hans Konstantin.

Hún safnaði saman sterkum sönnunum, t.d. um að hvatberar og grænukorn hefðu sitt eigið DNA og fjölguðu sér sjálfstætt.

Hver eru helstu rök?

Grænkorn og Hvatberar eru með sitt eigið DNA em er hringlaga eins og í bakteríum

þau ná líka að framleiða sitt eigið prótín vegna þess þau hafa sín eigin ríbómí sem líkjast bakteríu-ríbósómum.

vatberar og grænukorn skipta sér með einfaldri frumuskiptingu

þau eru umlukin tveimur himnum sem styður hugmyndina um að þau hafi verið gleypt af annarri frumu.

Hver er helsta gagnrýni eða veikleikar kenningarinnar?

Kenningin útskýrir uppruna hvatbera og grænukorna, en ekki annarra frumulíffæra

Hún útskýrir hvernig frumur urðu flóknari (heilkjörnungar), en ekki hvernig líf byrjaði fyrst.

Nákvæmlega hvernig samlífið hófst og hvernig genin fluttust úr bakteríunum yfir í kjarnann er enn að hluta til óljóst.

# data[].attributes.body
serial endosymbiosis theory. Britannica. Sótt af:Biogenetic law | biology | Britannica

Amy Tao.(ekkert ár) Lynn Margulis. Britannica. Sótt af: Evolution - Biogeography, Adaptation, Species | Britannica

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Table of Contents

Table of Contents Ask the Chatbot

biogenetic law, postulation, by Ernst Haeckel in 1866, that ontogeny recapitulates phylogeny- i.e., the development of the animal embryo and young traces the evolutionary development of the species. The theory was influential and much-popularized earlier but has been of little significance in elucidating either evolution or embryonic growth.

# data[].attributes.attachment_link.description
Biogenetic law, postulation, by Ernst Haeckel in 1866, that ontogeny recapitulates phylogeny-i.e., the development of the animal embryo and young traces the evolutionary development of the species. The theory was influential and much-popularized earlier but has been of little significance in