# data[].attributes.headline
สมัยก่อนนั้นถ้าเรามีสา

# data[].attributes.body
สมัยก่อนนั้นถ้าเรามีสายตาจะถือว่าเสียเปรียบในทุกๆด้าน ในบรรดาประสาทสัมทั้ง5ของมนุษย์เรา คนโบราณกล่าวไว้ว่าประสาทการมองเห็นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเพราะว่าแว่นตานั้นยังไม่มีกานผลิตขึ้นมาไม่ว่าจะมองไปทางไหนบุคคลนั้นก็ไม่ต่างกับคนตาบอดถ้าสายตาสั้นประมาณ-1.00 หรือยาวประมาณ+1.00 ยังพอไหวแต่ถ้ามากกว่านั้นมองอะไรก็ไม่ชัด

# data[].attributes.headline
ภาพนักบวชที่มีชื่อ

# data[].attributes.body
ภาพนักบวชที่มีชื่อว่า Tommaso da modena ขณะสวมแว่นตา เป็นภาพที่เก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏคนสวมใส่แว่นตา (ภาพจาก ศิลปวัฒนธรรม ฉบับตุลาคม 2531)

หากสังเกตแล้วจะพบว่า ผู้ที่ใช้แว่นตาในยุคนี้ส่วนใหญ่จะเป็นนักบวช อันเป็นกลุ่มคนที่มีบทบาทสำคัญในการผูกขาดความรู้ต่าง ๆ ทุกระดับ ทุกแขนง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านอักษรศาสตร์และเทววิทยา แว่นตาจึงเป็นเครื่องมือที่สำคัญของคนกลุ่มนี้ จึงไม่แปลกที่ผู้สวมใส่แว่นตาจะถูกมองว่าเป็นผู้คงแก่เรียน

แต่อีกด้านหนึ่ง แว่นตาก็ถูกมองว่าเป็นการปฏิวัติคริสต์ศาสนา เป็นจุดเริ่มต้นของการกบฏและท้าทายต่อพระเป็นเจ้าและศาสนจักรก็ว่าได้ เพราะในสมัยนี้ที่ศาสนจักรกำลังเรืองอำนาจ ความเชื่ออย่างแรงกล้าว่าการยุ่งเกี่ยวหรือเสริมเติมแต่งนอกเหนือจากสิ่งที่เป็นธรรมชาติโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับร่างกายมนุษย์ที่ถือว่าเป็นผลงานของพระเจ้านั้น เป็นบาปและความผิดอย่างมหันต์

เลนส์แว่นในยุคแรกทำจากหินควอทซ์ มีลักษณะโค้งนูน จึงเหมาะสำหรับคนสายตายาว ดังนั้น แว่นตาในยุคแรกจึงถูกมองว่าเป็น “แว่นคนแก่” เพราะใช้กับคนสูงอายุที่มีปัญหาสายตายาว

ส่วนกรอบแว่นตาก็ประดิษฐ์จากวัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ กระดูกสัตว์ กระดองเต่า โลหะ ฯลฯ ส่วนรูปร่างนั้นจะเป็นแว่นขยายกลม ๆ 2 อัน มีแผ่นโลหะคล้ายรูปตัว V ติดเชื่อมกัน และมีหมุดยึดเพื่อให้ตั้งอยู่บนดั้งจมูกกระทั่ง ราวคริสต์ศตวรรษที่ 17 โยฮันเนส เคปเลอร์ นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันตีพิมพ์คำอธิบายคุณสมบัติที่แตกต่างของเลนส์นูนและเลนส์เว้า จึงเริ่มมีการประดิษฐ์แว่นตาสำหรับคนสายตาสั้น

จากนั้นแว่นตาได้รับการพัฒนาและปรับปรุงแว่นตาเพื่อให้สะดวกต่อการใช้งาน นำมาสู่แว่นตาหลากรูปแบบ โดยในราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 ช่างแว่นตาชาวสเปนคิดนำริบบิ้นผูกกับกรอบแว่นตาไว้กับใบหู ต่อมาใน ค.ศ. 1599 เอลกรีโอ นักบวชชาวสเปนก็คิดค้นขาแว่นตาชนิดคล้องหูได้สำเร็จ แต่ก็ยังมีปัญหาเรื่องความเทอะทะ น้ำหนักมาก กดทั้งดั้งจมูกและใบหู ก่อนที่ใน ค.ศ. 1730 เอ็ดวาร์ด สการ์เลตด์ จักษุแพทย์ชาวอังกฤษจะพัฒนาปรับปรุงประดิษฐ์แว่นตาที่มีขาซึ่งสามารถปรับความกว้างให้เหมาะสมกับผู้สวมใส่ได้เป็นผลสำเร็จ ไม่กดทั้งดั้งจมูกและใบหู

ค.ศ. 1752 เจมส์ เอสคอฟ ช่างแว่นตาชาวอังกฤษก็คิดดัดแปลงให้ขาแว่นพับได้เพื่อเก็บสะดวกยิ่งขึ้น อันเป็นรูปแบบที่ใช้มาจนปัจจุบัน และ ค.ศ. 1756 เบนจามิน มาร์ติน ช่างทำแว่นตาชาวอังกฤษ ผลิตแว่นตาที่มีวงแหวนสีชาซ้อนในเลนส์แว่นอีกชั้นหนึ่ง วัตถุประสงค์เพื่อลดแสงที่เป็นอันตรายต่อดวงตา นับแว่นตาป้องกันแสงแดดในยุคแรก ๆ

นอกจากนี้ เบนจามิน แฟรงกลิน ยังได้ค้นคิดเลนส์สองชั้นได้ในช่วง ทศวรรษ 1780 และเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายสำหรับคนสูงอายุที่มีปัญหาทั้งสายตาสั้นและสายตายาวให้สามารถใช้แว่นตาอันเดียวกันได้โดยสะดวกโดยไม่ต้องเปลี่ยนแว่นไปมาอีกต่อไป

# data[].attributes.body
ปี พศ.1843
ในปีนี้ทางเวนิสได้อนุญาต ให้ช่างผีมือที่ทำแก้ว สามารถทำแก้วที่ไว้สำหรับอ่านหนังสือได้ และเรียกมันว่า ดิสก์สายตา
ซึ่งเป็นการนำเลนส์ไปยึดไว้กับโลหะหรือหนังสัตว์ เวลาที่ต้องการใช้ก็ให้จับยกชึ้นมา (เหมือนแว่นตาปัจจุบันที่ไม่มีขาแว่นและใช้มือจับไว้เวลาใช้งาน)

# data[].attributes.body
ปี พศ.2143
ในปีนี้ได้พัฒนาแก้ไขปัญหาที่ต้องถือแว่น มาเป็นการที่ ทำให้แว่นตาสามารถตั้งไว้บนหน้าเราได้เลย โดยการเพิ่มแป้นจมูกเข้าไปบนแว่น แต่ก็ยังไม่สามารถใส่เดินได้อยู่ดี

# data[].attributes.body
ปี พศ.2243
ปีนี้ถือว่าเป็นปีที่เป็นจุดเปลี่ยนของแว่นตาสมัยเก่าเลยก็ว่าได้ เนื่อจาก ได้มีการคิดค้นและประดิษฐ์ ขาแว่นขึ้นมา ทำให้แว่นตาสามารถใส่เดินไปไหนมาไหนได้