# data[].attributes.body
Proces wytwarzania trójwymiarowych, fizycznych obiektów na podstawie komputerowego modelu. Początkowo była to jedynie jedna z metod szybkiego prototypowania używana zarówno do budowania form jak i samych prototypów. Wraz z postępami dokładności wykonania obiektów przez drukarki 3D, stała się także metodą wykonywania gotowych obiektów, w tym zabawek, ubrań, czekoladek, a nawet protez.

# data[].attributes.body
Pierwsza technika druku 3D została opracowana w 1984 roku przez Chucka Hulla i opatentowana w 1986 roku jako Stereolitografia. W tym samym roku Charles Hull założył firmę 3D Systems, która zajęła się komercyjną produkcją pierwszych drukarek 3D.

Kolejna technika wydruku – osadzanie topionego materiału – została opracowana w 1988 roku przez Scotta Crumpa, który rok później założył firmę Stratasys, chociaż swoją pierwszą maszynę „3D Modeler” zaczęli sprzedawać w 1992 roku.

W 2006 roku Adrian Bowyer zbudował pierwszy prototyp drukarki 3D z projektowanym przeznaczeniem dla użytkowników domowych. W ramach zainicjowanego przez niego projektu RepRap tworzone są kolejne modele drukarek 3D, które można złożyć i częściowo wytworzyć w domu. Docelowo drukarki te miałyby się same powielać.

Na początku XXI wieku rozpoczęły się prace nad zastosowaniem technik podobnych do wydruku 3D w medycynie. Z powodzeniem można już wytwarzać ściśle dopasowane protezy, a nawet tkanki, ale wyzwaniem pozostaje drukowanie całych organów.

# data[].attributes.body
Możliwości wykorzystania drukarek przestrzennych zależą głównie od metody wytwarzania produktu. W metodach, w których przedmiot jest cały czas zawieszony w innej substancji, ograniczeniem jest też to, że nie można tworzyć zamkniętych przestrzeni z pustym wnętrzem. Natomiast na precyzję wykonania wpływa głównie dokładność pozycjonowania elementów sterujących oraz sam materiał z jakiego wykonywany jest przedmiot.

# data[].attributes.body
W domowych drukarkach przestrzennych używa się przede wszystkim tworzyw sztucznych takich jak: PLA, ABS, PVA, nylon, Laywood, Laybrick. Drukarki przemysłowe i mniej typowe modele mogą używać innych materiałów np.: żywic, gumy czy też czekolady lub metalu a nawet betonu, piasku, papieru czy nawet cukru. W pełni kolorowe modele można uzyskać dzięki technologii CJP, w której materiał proszkowy, oprócz tego, że jest spajany lepiszczem, jest też barwiony tuszami CMYK.

# data[].attributes.body
Czy warto?

# data[].attributes.attachment_link.title
Drukarka 3D -- Najlepszy i najgorszy zakup dla fana technologii

# data[].attributes.body
Drukowane domy w Chinach

# data[].attributes.attachment_link.title
3D printers print ten houses in 24 hours

# data[].attributes.body
Protezy ręki z drukarki 3D

# data[].attributes.body
Lodowa rzeźba z drukarki 3D