# data[].attributes.headline
หมอใหญ่ละเมิดสิทธิผู้ป่วยอย่างร้ายแรง

# data[].attributes.subject
หมอใหญ่ละเมิดสิทธิผู้ป่วยอย่างร้ายแรง

# data[].attributes.body
ผู้ป่วยเป็นต่างด้าว มีฐานะยากจน ครอบครัวหาเช้ากินค่ำ เมื่อทางโรงพยาบาลอนุเคราะห์รักษาให้ แพทย์บอกให้ทำอะไรก็คงต้องทำตาม ไม่กล้าขัดขืน เมื่อแพทย์ยินยอมให้ช่างภาพนักข่าว บุกเข้ามาถ่ายภาพทำข่าวในห้องผู้ป่วย ใครจะกล้าโวยวายเพื่อ ปกป้องสิทธิตัวเอง

คำถามคือ ถ้าผู้ป่วยและสามีมีฐานะดีหรือ มีทางเลือกอื่นในการรักษา จะยินยอมให้ใครมารุกล้ำสิทธิส่วนตัวแบบนี้หรือ?

สอง การที่โรงพยาบาลราชวิถีและนายแพทย์ใหญ่ยินยอมให้นักข่าวเข้ามาถ่ายภาพทำข่าวและยังแสดงการตรวจเต้านมโชว์เป็นการละเมิดสิทธิผู้ป่วยอย่างร้ายแรงฝ่าฝืนประกาศของแพทย์สภาที่ระบุว่า

"ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับการปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับตนเอง จากผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพโดยเคร่งครัด เว้นแต่จะได้รับความยินยอมจากผู้ป่วยหรือการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับทราบข้อมูลอย่างครบถ้วน"

ปรากฎการณ์เกิดขึ้น อาจสรุปได้ว่า การละเมิดสิทธิผู้ป่วยอย่างร้ายแรงครั้งนี้เป็นการสมคบคิดระหว่างแพทย์ที่มีหน้าที่ปกป้องสิทธิผู้ป่วยโดยตรงกับสื่อมวลชนโดยหวังผลเพียงการประชาสัมพันธ์และการ "ขายข่าว" ที่ไร้จริยธรรมของผู้ประกอบวิชาชีพอย่างยิ่ง

อย่างที่บอกแล้วว่า พฤติกรรมเช่นนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของพิธีกรและสถานีโทรทัศน์แห่งนี้ แต่เกิดขึ้นหลายครั้ง อาทิ เมื่อ 3-4 ปีก่อน มีการนำดาราวสาวที่กล่าวหาว่า ดาราชายคนหนึ่งทำให้ตั้งครรภ์จนคลอดลูก มาสัมภาษณ์ในรายการโดยนำทารกอายุไม่กี่เดือนมาร่วมรายการด้วย การถ่ายภาพหน้าทารกอย่างใกล้ชิด โดยมิได้คำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับทารกในอนาคต

การกระทำดังกล่าวนอกจากขัดต่อจริยธรรมแล้ว ยังสุ่มเสี่ยงต่อการกระทำผิด พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546 มาตรา 27ที่ระบุว่า ห้ามมิให้ผู้ใดโฆษณาหรือเผยแพร่ทางสื่อมวลชนหรือสื่อสารสนเทศประเภทใด ซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับตัวเด็กหรือผู้ปกครอง โดยเจตนาที่จะทำให้เกิดความเสียหายแก่จิตใจ ชื่อเสียง เกียรติคุณ หรือสิทธิประโยชน์อื่นใดของเด็ก หรือเพื่อแสวงหาประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ผู้ฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 6 หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ถ้าเพียงแต่ มีผู้นำเรื่องไปกล่าวโทษต่อพนักงานสอบสวนก็สามารถดำเนินคดีกับผู้ที่เกี่ยวข้องได้แล้ว เพราะเป็นคดีความผิดต่ออาญาแผ่นดิน ไม่อาจยอมความได้

นอกจากนั้น มีการนำเสนอข่าวและภาพนักการเมืองหญิงช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่ตกเป็นเหยื่อการข่มขืนหรือหรือกระทำชำเราหลายครั้งหลายคราโดยเด็กและเยาวชนเหล่านั้นจะถูกจับสวมไอ้โม่งมาให้นักข่าว ช่างภาพ สัมภาษณ์และถ่ายภาพอย่างใกล้ชิดซึ่งไม่มีประเทศที่เจริญแล้วในโลกนี้เขาทำกัน แม้ไม่ถึงขั้นละเมิดกฎหมาย แต่น่าจะเป็นกระบวนการทำข่าวที่อาจมีผลกระทบต่อจิตใจของเหยื่อได้

ถ้าพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กเหล่านั้นมีทางเลือกหรือได้รับการช่วยเหลืออย่างถูกต้อง คงไม่ต้องตกเป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อของนักการเมืองหญิงถูกจับสวมไอ้โม่งให้สื่อมวลชนรุมถ่ายภาพเช่นนี้

ก่อนหน้านี้ไม่นาน นักการเมืองหญิงรายเดียวกันนี้ได้นำเยาวชนที่เป็นพยานคดีฆาตกรรม สวมผ่้าคลุมหัวมาแถลงข่าว ต่อหน้่าข้าราชการชั้นผู้ใหญ่และนายตำรวจใหญ่จังหวัดพิษณุโลก และสถานีโทรทัศน์แห่งนี้ได้เผยแพร่ทั้งภาพและเสียงของเยาวชนที่เป็นพยาน

# data[].attributes.headline
แฉโฆษณาเวอร์รังนกแท้ 100% แท้จริงมีผสมแค่ 1%!!

# data[].attributes.subject
แฉโฆษณาเวอร์รังนกแท้ 100% แท้จริงมีผสมแค่ 1%!!

# data[].attributes.body
วันนี้ (21 ก.ค.) ที่มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคร่วมกับเครือข่ายองค์กรผู้บริโภคภาคตะวันตก ซึ่งประกอบด้วย ศูนย์คุ้มครองสิทธิผู้บริโภคจังหวัดกาญจนบุรี และศูนย์คุ้มครองสิทธิผู้บริโภคจังหวัดสมุทรสงคราม แถลงข่าวผลการดำเนินงานคุ้มครองความปลอดภัยด้านอาหารและเฝ้าระวังโฆษณา ผลิตภัณฑ์สุขภาพบนสื่อวิทยุชุมชุนและเคเบิลทีวี อันเป็นกิจกรรมหนึ่งของโครงการเสริมสร้างความเข้มแข็งกลไกการคุ้มครองความ ปลอดภัยด้านอาหารโดยผู้บริโภคภายใต้การสนับสนุนของแผนงานคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ (คคส.)

น.ส.สารี อ๋องสมหวัง เลขาธิการมูลนิธิเพื่อผู้บริโภค กล่าวว่า มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคได้รับการร้องเรียนจากกรรมการผู้จัดการบริษัท โฆษณารายหนึ่ง กรณีนำเสนอส่วนประกอบของรังนกสำเร็จรูปผ่านป้ายโฆษณาของตนว่า รังนกสำเร็จรูปชื่อดัง ใส่รังนกแท้แค่ 1% เศษ แล้วโดนผู้ประกอบการเครื่องดื่มรังนกร้องสมาคมโฆษณาแห่งประเทศไทย และได้รับคำตัดสินจากสมาคม ว่า เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพโฆษณา แต่ตนไม่เห็นด้วยในคำตัดสิน จึงได้มาร้องมูลนิธิช่วยพิจารณา

“หลังจากการศึกษาข้อมูลโดยเก็บตัวอย่างผลิตภัณฑ์รังนกสำเร็จรูปเท่าที่หาได้ ในตลาดจำนวน 4 ตราสินค้า เน้นเรื่องส่วนประกอบของอาหาร พบว่า ประเด็นที่ผู้ร้องนำเสนอนั้นเป็นข้อมูลจริงจากฉลากอาหารของผลิตภัณฑ์ โดยจำนวน 3 จาก 4 ตราสินค้า มีรังนกแห้งเป็นส่วนประกอบ แค่ 1% เศษจริง มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคเป็นกำลังใจให้กับผู้ร้องในการให้ข้อมูลกับผู้บริโภค ผ่านสื่อโฆษณาของตนต่อไปและพร้อมให้การสนับสนุนเพื่อสู้คดีในกรณีที่ถูกฟ้อง ร้องจากบริษัทผู้ประกอบการบริษัทผลิตรังนกสำเร็จรูป” น.ส.สารี กล่าว

นายพชร แกล้วกล้า ผู้ประสานงานโครงการเสริมสร้างความเข้มแข็งกลไกการคุ้มครองความปลอดภัยด้าน อาหารโดยผู้บริโภค มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค กล่าวว่า กรณีรังนกสำเร็จรูปนี้ ในเรื่องของการแสดงส่วนประกอบ พบว่า ในสองตราสินค้า คือ สก็อต และ แบรนด์ ระบุแค่น้ำตาลกรวด 10-12% กับ รังนกแห้งที่ 1.1-1.4% ส่วน เอฟแอนด์เอ็น โกลด์ ระบุว่า มี นมโค 19% รังนกแห้ง 0.16% (เป็นวงเล็บ) นมผงขาดมันเนย 4.8% และส่วนประกอบอื่นๆ อีกเล็กน้อย ทั้ง 3 ตราสินค้านี้เมื่อรวมส่วนประกอบของแต่ละตราสินค้าจะไม่มีตราสินค้าใดครบ 100% ประเด็นคำถาม คือ แล้วส่วนประกอบส่วนใหญ่ที่ขาดหายไปคืออะไร สภาพวุ้นที่มีในสินค้าแต่ละขวดเป็นส่วนประกอบของอะไร มีเพียงตราสินค้าเดียวที่แสดงส่วนประกอบครบ 100% คือ เบซซ์ ที่ระบุว่า มีน้ำ 83.8% น้ำตาลกรวด 15.0% และ รังนก (ก่อนต้ม) 1.2% เป็นส่วนประกอบ นอกจากเรื่องส่วนประกอบที่ได้แจ้งไปแล้ว

“ยังมีประเด็นปัญหาอื่นด้านฉลากที่ก่อให้เกิดความสับสนกับผู้บริโภค เช่น การอนุญาตให้ใช้คำว่า รังนกแท้ ก่อให้เกิดความสับสนกับผู้บริโภคในส่วนประกอบได้ โดยทำให้ผู้บริโภคคาดหวัง สัดส่วนของเนื้อรังนกในปริมาณที่สูงมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันโดยไม่ได้ สนใจเรื่องว่าเป็นรังนกแท้ๆ ที่ไม่ใช่รังนกปลอม (มีใช้คำนี้ใน 2 ตราสินค้า คือ สก็อต และแบรนด์ ขณะที่อีก 2 ตราสินค้าที่เหลือใช้แค่คำว่าเครื่องดื่มรังนก) นอกจากนี้ การอนุญาตให้ใช้ข้อความบนฉลากโดยใช้คำว่า 100% จากถ้ำธรรมชาติ ถือเป็นการอ้างแหล่งที่มาและอาจจะเข้าข่ายการโฆษณาบนฉลากหรือไม่ โดยที่ผู้บริโภคทั่วไป เข้าใจว่า สิ่งเหล่านี้ได้รับการรับรองจากจากอย. ซึ่งอย.ควรจะต้องชี้แจงข้อเท็จจริง ว่า อย.สามารถรับรองตามที่ผู้ประกอบการอ้างได้จริงบนฉลากทุกขวดหรือไม่” นายพชร กล่าว

นายพชร กล่าวด้วยว่า จึงขอแจ้งและเรียกร้องให้สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ทบทวนการอนุญาตให้ใช้ข้อความบนฉลากที่อาจก่อให้เกิดความสับสน และยกเลิกการให้โฆษณาบนฉลากอาหารเหล่านี้ พร้อมปรับปรุงฉลากอาหารให้เป็นมิตรกับผู้บริโภคแทน

# data[].attributes.headline
นักวิจัยวิจารณ์เฟซบุ๊กผิดจรรยาบรรณ หลังทำการทดลอง 'อารมณ์ผู้ใช้' โดยไม่แจ้ง

# data[].attributes.subject
นักวิจัยวิจารณ์เฟซบุ๊กผิดจรรยาบรรณ หลังทำการทดลอง 'อารมณ์ผู้ใช้' โดยไม่แจ้ง

# data[].attributes.body
การทดลองดังกล่าวกระทำในช่วงปี 2555 ใช้ระยะเวลา 1 สัปดาห์ โดยมีการซ่อนเนื้อหาบางส่วนของนิวส์ฟีดในกลุ่มตัวอย่าง 689,003 คน คิดเป็นร้อยละ 0.04 ของผู้ใช้ทั้งหมด พวกเขาอ้างว่าได้ซ่อน "คำที่แสดงอารมณ์" โดยที่ผู้ใช้ไม่รู้ตัวเพื่อทดสอบว่าผู้ใช้มีการตอบสนองหรือการแสดงออกอย่างไร

ผลการทดสอบออกมาต่างจากที่พวกเขาคาดคิดไว้ คืออารมณ์ความรู้สึกของผู้คนจะได้รับการส่งเสริมจากสิ่งที่พวกเขาได้เห็น นักวิจัยเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "การติดต่อแพร่กระจายทางอารมณ์" ยกตัวอย่างเช่นกลุ่มตัวอย่างรายหนึ่งถูกจำกัดไม่ให้เห็น "เนื้อหาแสดงอารมณ์ทางบวก" ของเพื่อนเขา ทำให้เขาโพสต์เรื่องทางบวกของเขาเองน้อยลง อีกรายหนึ่งถูกจำกัดไม่ให้เห็น "เนื้อหาแสดงอารมณ์ทางลบ" ของเพื่อนเขา ทำให้เกิดผลต่างจากกรณีแรก

งานวิจัยสรุปว่า "การแสดงออกทางอารมณ์ของเพื่อนในโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของพวกเรา เท่าที่พวกเราทราบนี่ถือเป็นการทดลองครั้งแรกที่เผยให้เห็นการติดต่อแพร่กระจายทางอารมณ์ในวงกว้างผ่านทางโซเชียลเน็ตเวิร์ก"

โดยงานวิจัยชิ้นนี้ เฟซบุ๊กได้ร่วมมือกับนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลและมหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนีย แต่ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากนักกฎหมาย, นักกิจกรรมอินเทอร์เน็ต และนักการเมืองว่า ลักษณะของการวิจัยที่มีการปรับเปลี่ยนอารมณ์ของคนจำนวนมากนั้นเป็นเรื่อง "อื้อฉาว" , "น่ากลัว" และ "ชวนให้ไม่สบายใจ"

แม็ก มาสนิก นักวิจัยด้านระบาดวิทยาซึ่งต้องทำงานกับกลุ่มผู้ถูกทดลองที่เป็นมนุษย์ทุกวันก็วิจารณ์การวิจัยผ่านเฟซบุ๊กนี้เช่นกันว่าไม่มีการขอความยินยอมจากกลุ่มตัวอย่างที่ถูกทดลอง

"ในฐานะนักวิจัยแล้ว คุณไม่สามารถละเลยจรรยาบรรณได้เพียงเพราะผู้ใช้กดเช็คที่กล่องข้อความเงื่อนไขการให้บริการในลิงก์ที่นำไปสู่เว็บไซต์ นักวิจัยมีหน้าที่ต้องทำให้แน่ใจว่าผู้เข้าร่วมทุกคนมีความยินยอม ในหลายกรณีผู้วิจัยต้องกล่าวตามแบบฟอร์มการยินยอมกับผู้ใช้เป็นรายประเด็นซึ่งใช้เวลานาน ผู้วิจัยบางคนถึงขั้นใช้แบบสอบถามหลังจากมีการยินยอมที่ได้รับการบอกกล่าวแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ถูกทดลองเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาทำจริงๆ" มาสนิกกล่าว

ทางด้านเครเมอร์ไม่ได้ระบุถึงประเด็นเรื่องความยินยอมที่ได้รับการบอกกล่าวในโพสต์ปกป้องการวิจัย แต่เขาก็ได้ขอโทษด้วยตัวเขาเองและขอโทษแทนเพื่อนร่วมงานเกี่ยวกับสิ่งที่ระบุในเอกสารการวิจัยและการสร้างความกังวลหลังจากนั้น และยอมรับว่าประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัยของพวกเขาอาจจะไม่สามารถให้ความชอบธรรมต่อความกังวลที่พวกเขาสร้างขึ้นได้

# data[].attributes.headline
“สัตว์ทดลอง” ไม่ใช่แค่สัตว์ที่ถูกหยิบมาวิจัย

# data[].attributes.subject
“สัตว์ทดลอง” ไม่ใช่แค่สัตว์ที่ถูกหยิบมาวิจัย

# data[].attributes.body
ไม่ใช่สัตว์อะไรก็ได้ที่จะเป็น “สัตว์ทดลอง” ในห้องวิจัย การควบคุม “ตัวแปร” หรือปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการทดลองเป็นเรื่องสำคัญในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ความคงที่ทางพันธุกรรม สภาพจิตใจและความแข็งแรง ปลอดจากเชื้อโรคจึงเป็นเรื่องสำคัญ

การใช้ “สัตว์ทดลอง” ในงานวิจัยวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะการศึกษาทางด้านการแพทย์ สาธารณสุขหรือสัตววิทยาจะไม่สามารถเริ่มขึ้นได้ ซึ่งตามคำอธิบายของ ดร.ประดน จาติกวนิช ประธานคณะกรรมการแห่งชาติเพื่อพัฒนางานเลี้ยงและใช้สัตว์เพื่องานทางวิทยาศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ระบุว่า หากไม่นำมาสัตว์มาใช้ในการทดลองก็จะมีคนจำนวนมากต้องตาย

“ในอดีตนั้นใช้นักโทษมาทดลอง ต่อมาเมื่อมีเรื่องสิทธิมนุษยชนเข้ามาเกี่ยวข้องทำให้นักวิทยาศาสตร์ต้องพยายามหาสิ่งมีชีวิตอื่น เดิมมีการใช้สัตว์ใหญ่อย่างวัวหรือสุกร แต่เนื่องจากเป็นสัตว์ใหญ่ ทำให้การทำงานลำบาก และการรักษาพันธุกรรมให้นิ่งเป็นเรื่องยาก เพราะในการทดลองวิทยาศาสตร์เราจำเป็นต้องรู้พันธุกรรมของสัตว์ที่ใช้ และต้องใช้สายพันธุ์ การเพาะขยายพันธุ์ให้ได้สัตว์ที่มีพันธุกรรมนิ่ง ทำได้ในสัตว์เล็ก และเลือกสัตว์ที่ไม่มีประโยชน์ทางเศรษฐกิจ หนูแรท หนูเมาส์ จึงถูกนำมาใช้มาในงานวิจัย เพราะเลี้ยงในแหล่งกักขังและสืบสายพันธุ์ได้” ดร.ประดนกล่าว

นอกจากเรื่องพันธุกรรมที่ต้องนิ่งแล้ว ดร.ประดนระบุว่า เพศ อายุและน้ำหนักตัวของสัตว์ทดลองต้องใกล้เคียงกัน ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็น “ตัวแปร” ในการทดลอง ทำให้งานวิจัยไม่ได้มาตรฐาน อีกทั้งสัตว์ในการทดลองต้องไม่ติดเชื้อหรืออยู่ในภาวะเครียด ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการทดลองได้ นำไปสู่หลักการเลี้ยงและดูสัตว์ทดลอง “อยู่ดี กินดี ไม่เครียด ไม่ติดเชื้อ” และเมื่อนำสัตว์ไม่ใช่ในการทดลองต้องไม่ทำให้สัตว์เจ็บปวดหรือทรมาน ซึ่งนักวิจัยต้องมองประเด็นเหล่านี้ให้ออกแล้วออกแบบการทดลองให้สอดคล้องต่อจริยธรรมในการใช้สัตว์ทดลอง

จากหลักการเลี้ยงและดูสัตว์ทดลองนำไปสู่การออกแบบสถานที่เลี้ยงที่ต้องป้องกันไม่ให้สัตว์ติดเชื้อ หรือมีการแพร่กระจายของสารพิษหรือเชื้อโรคได้โดยง่าย รวมถึงการเลี้ยงดูที่ต้องให้อาหารเหมาะสมแก่ชนิดพันธุ์ เช่น จะนำอาหารสำหรับนกขุนทองไปเลี้ยงหนูเมาส์ไม่ได้ เป็นต้น และต้องควบคุมอุณหภูมิ ความชื้น การถ่ายเทอากาศ แสง เสียงและกลิ่น เพื่อไม่ให้สัตว์ทดลองเครียดหรือตกใจ

ในเรื่องของการเลี้ยงไม่ให้ติดเชื้อนั้นมีทั้งระดับการเลี้ยงตั้งแต่ปลอดเชื้อทุกชนิด ปลอดเชื้อบางชนิด และระดับคุมได้บ้าง-ไม่ได้บ้างที่จัดเป็นระดับอนามัยชนิดเข้ม ซึ่ง ดร.ประดนให้ข้อมูลแก่ทีมข่าววิทยาศาสตร์ ASTV-ผู้จัดการออนไลน์ ว่าขณะนี้ห้องทดลองในเมืองไทยสามารถเลี้ยงสัตว์ทดลองได้ดีที่สุดแค่ระดับ “ปลอดเชื้อบางชนิด” เท่านั้น และปัญหาของไทยคือบุคลากรที่มีอยู่ยังไม่เข้าใจถึงปัญหาของการเลี้ยงสัตว์ทดลองให้ได้มาตรฐานตามต้องการ ยังขาดสัตวแพทย์ที่เข้าใจว่าสัตว์ทดลองนั้นต้องปลอดเชื้อระดับใด ขาดคนเลี้ยงสัตว์ทดลองและอุปกรณ์ที่จะทำให้การเลี้ยงได้มาตรฐาน

“คนเลี้ยงสัตว์ทดลองจำเป็นต้องมีความรู้เรื่อง มีความรู้เรื่องการป้องกันการติดเชื้อ ซึ่งในความคิดผมความรู้ระดับอาชีวศึกษาถือว่าเพียงพอ แต่ต้องได้รับการอบรม แต่คำถามคือเรารับคนระดับไหนเข้ามาดูแลสัตว์ทดลอง ยังไม่มีกฎเกณฑ์ออกมา ทั้งที่เขาคือคนในระดับปฏิบัติการที่ใกล้ชิดสัตว์ทดลองโดยตรง ซึ่งบ้านเรายังไม่มีตรงนี้ มีเพียงคนเลี้ยงสัตว์เศรษฐกิจ และยังขาดสัตวแพทย์ที่ควบคุมคนเลี้ยงสัตว์ทดลอง และไม่รู้ว่าสัตว์ต้องได้รับการป้องกันการติดเชื้อถึงระดับไหน” ดรงประดนระบุปัญหา

ทั้งนี้ คณะกรรมการแห่งชาติเพื่อพัฒนางานเลี้ยงและใช้สัตว์เพื่องานทางวิทยาศาสตร์ พยายามร่างพระราชบัญญัติเพื่อควบคุมการใช้สัตว์ทดลองมาตั้งแต่ปี 2548 แต่ด้วยปัญหาการเมืองและปัญหาทางด้านเทคนิคหลายๆ อย่างทำให้ยังไม่มีพระราชบัญญัติดังกล่าวออกมา แต่ล่าสุดร่างพระราชบัญญัติได้ผ่านถึงคณะกรรมการกฤษฎีกา ซึ่งคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือนำเรื่องเข้าสภาผู้แทนราษฎรเพื่อขอความเห็นจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หากผ่านความเห็นชอบก็จะนำไปสู่การร่างกฏกระทรวงต่อไป

ดร.ปัทมารัตน์ กุญชร ณ อยุธยา ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบวิจัย วช. ซึ่งดูแลเรื่องการร่างพระราชบัญญัติควบคุมการใช้สัตว์ทดลองกล่าวถึงประโยชน์ของการมีกฏควบคุมว่า จะเป็นการส่งเสริมการวิจัย เพราะการเลี้ยงสัตว์และใช้ให้ได้มาตรฐานจะทำให้งานวิจัยได้มาตรฐานด้วย ซึ่งจะทำให้งานวิจัยนั้นได้รับการยอมรับในระดับสากล โดย ดร.ประดนได้เสริมว่า ส่วนหนึ่งที่เป็นปัจจัยให้การผลิตวัคซีนไข้หวัดใหญ่ไม่ประสบความสำเร็จคือการขาดสัตว์ทดลอง ซึ่งไม่ใช่ว่าจะใช้สัตว์อะไรก็ได้มาทดลอง แต่ต้องเป็นสัตว์ที่มีการควบคุมตามมาตรฐานสัตว์ทดลองดังที่ระบุข้างต้น

ดร.ปัทมารัตน์เสริมอีกว่า ปัจจุบันมีการใช้สัตว์ในงานวิทยาศาสตร์ที่ขยายวงกว้างไปถึงสัตว์น้ำ สัตว์เศรษฐกิจและสัตว์ป่า ดังนั้น จึงมีการประชุมวิชาการการเลี้ยงและใช้สัตว์เพื่องานทางวิทยาศาสตร์ ครั้งที่ 3 เพื่อให้มีการตระหนักถึงการเลือกใช้สัตว์หรือทางเลือกอื่นนอกจากการสัตว์ เช่น ใช้แบบจำลองทางคอมพิวเตอร์ การใช้เนื้อเยื่อเพาะเลี้ยงแทนสัตว์ทดลอง หรือใช้สัตว์เลือดเย็นอย่างปลา เป็นต้น

ภายในประชุมวิชาการดังกล่าวซึ่งจัด ขึ้นระหว่างวันที่ 29-31 ก.ค.56โดยสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการแห่งชาติเพื่อพัฒนางานเลี้ยงและใช้สัตว์เพื่องานทางวิทยาศาสตร์ (สลช.) สำนักงานคณะคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ยังจัดให้มีการสัมมนาประชาพิจาร์ณร่างมาตรฐานการเลี้ยงและใช้สัตว์เพื่องานวิทยาศาสตร์ โดยคาดหวังว่าผู้ใช้สัตว์ในงานวิทยาศาสตร์และผู้สนใจจะเข้าร่วมวิพากษ์ และให้ข้อเสนอแนะเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดมาตรฐานให้เหมาะสมแก่การพัฒนางานให้ได้มาตรฐานสากลต่อไป

# data[].attributes.headline
แฉหมดเปลือก!!! โรงงานผลิตครีม เบื้องหลังผิวขาวที่โด่งดัง สวยชั่วคราวที่ไร้จรรยาบรรณ ค่านิยมพลาดจนหน้าพังด้วยครีมเถื่อน

# data[].attributes.subject
แฉหมดเปลือก!!! โรงงานผลิตครีม เบื้องหลังผิวขาวที่โด่งดัง สวยชั่วคราวที่ไร้จรรยาบรรณ ค่านิยมพลาดจนหน้าพังด้วยครีมเถื่อน

# data[].attributes.body
ปัจจุบันครีมหน้าขาวใสทะลุแป้งแพร่ระบาดมากในอินเตอร์เน็ต มักเคลมว่า อัศจรรย์! หน้าขาวเร็วเว่อร์ภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่วัน ผลิตภัณฑ์เหล่านี้พ่อค้าแม่ค้าที่ขายก็มักจะบอกว่าสินค้าตัวเองปลอดภัย ไม่มีผลกระทบ แต่ความจริงแล้วครีมที่เห็นผลไว ไม่ใช่แค่ผิวหน้าเท่านั้น แม้กระทั้งครีมทาผิวกายที่วางขายตามท้องตลาดขาวด่าง (ทาปุบด่างปั๊บบริเวณที่ทา) ขาวไวตั้งแต่ครั้งแรกที่ใช้ หารู้ไม่ว่าที่ทาลงไปบนผิวนั้นเมื่อสะสมในร่างกายอันตรายกระทั่งเสียชีวิต อีกทั้งเบื้องหลังครีมแบรนด์ดังๆ ที่ฉาวมานักต่อนัก  “สารที่พบส่วนใหญ่มี 4 ชนิด ได้แก่ สเตียรอยด์, ปรอท , ไฮโดรควิโนน , กรดเรทิโนอิก (กรดวิตามิน A) รักษาฝ้า กระ หายเร็วมากแต่การใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของปรอทติดต่อกันเป็นเวลานาน ทำให้สะสมใต้ผิวหนัง และดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้ตับและไตพิการ โรคโลหิตจางถ้าใช้ในระยะยาวจะสะสมในตับไตทำให้ไตวาย ถึงขั้นเสียชีวิตได้

สารอันตราย ไฮโดรควิโนน เป็นสารที่ถูกนำมาใช้ในการฟอกสีมานานหลายสิบปีแล้ว สารเหล่านี้สามารถฟอกสีผิวจากดำให้ขาวได้อย่างรวดเร็วมากแต่ก็อันตรายมาก เมื่อใช้ไปสักพักมันจะฆ่าเซลสร้างสีผิว ทำให้เกิดบริเวณผิวที่ทา ปราศจากเซลสร้างสีผิว ผิวจะมีลักษณะขาวจั๊วเหมือนโดนน้ำร้อนลวก สารเหล่านี้ทำให้เม็ดสีผิวจางลงแค่ชั่วขณะเท่านั้น หยุดเมื่อไรก็กลับมาดำยิ่งกว่าเดิมอีก  ส่วนกรดเรทิโนอิก (กรดวิตามิน A) รักษาฝ้าหน้าขาวสิวอุดตันรูขุมขนริ้วรอยได้อย่างรวดเร็ว ผลเสียคือ ทำให้เกิดการระคายเคืองผิวหน้ามีอาการ แสบร้อนบวมแดง และทำให้ผิวไวต่อแสง ที่สำคัญอาจทำให้เกิดความพิการของทารกในครรภได้