# data[].attributes.headline
Relacja z projektu w Hiszpanii pt. „Skuteczne sposoby radzenia sobie przez młodzież z nadużyciami władzy”

# data[].attributes.subject
Relacja z projektu w Hiszpanii pt. „Skuteczne sposoby radzenia sobie przez młodzież z nadużyciami władzy”

# data[].attributes.body
Pod koniec kwietnia siedem osób wzięło udział w projekcie w Penagos w Hiszpanii pt. „Skuteczne sposoby radzenia sobie przez młodzież z nadużyciami władzy”. Zachęcamy do przeczytania relacji naszych uczestników z projektu, który był dofinansowany ze środków z programu Erasmus+!

O czym był projekt, w którym braliście udział? Jak wyglądał typowy dzień zajęć i jakich metod używali organizatorzy?

Julia B.: Projekt poruszał temat „Power Abuse”, a dokładnie – „Skuteczne sposoby radzenia sobie przez młodzież z nadużyciami władzy”. Typowy dzień zajęć zaczynał się od śniadania o 8:30, następnie dwie godziny zajęć (zwykle teoria), przerwa godzinna, kontynuacja zajęć (zwykle uczenie się poprzez praktykę i różne zabawy), obiad i przerwa po której mieliśmy godzinę na projekty w grupach. Reszta czasu to czas wolny w którym najczęściej wychodziliśmy na spacery i o 20:00 kolacja, po której się integrowaliśmy.

Oliwia: Projekt nosił nazwę ‘Power Abuse’-nadużywanie władzy. Jest to bardzo rozległy temat nad którym pochyliliśmy się razem z naszą prowadzącą Daniele. Na naszych zajęciach skupiliśmy się nad nadużyciem władzy w relacjach, ale również w różnych środowiskach jak praca czy szkoła. Mieliśmy również zajęcia o stresie-jak możemy sobie z nim radzić, poznawaliśmy jego przyczyny i skutki. Zajęcia były prowadzone w formach dyskusji, każdy mógł swobodnie się wypowiedzieć lub dopytać się w razie wątpliwości. Po krótkiej dawce teorii zawsze wykorzystywaliśmy poznaną wiedzę w praktyczny sposób. Uczestniczyliśmy też w wielu grach dzięki którym mogliśmy poznać lepiej innych uczestników projektu oraz samych siebie.

Ola: Projekt dotyczył skutecznych sposobów radzenia sobie z nadużywaniem władzy ze strony ludzi, czy to w pracy, szkole, czy w przypadkowych sytuacjach. Typowy dzień zaczynał się od śniadania, a następnie zajęć z Panią psycholog, omawialiśmy tam różne zagadnienia i wykonywaliśmy zadania miedzy innymi uczestnikami projektu, następnie była przerwa, dalsze zajęcia, lunch, następne zajęcia, pracowanie nad projektem przez uczestników, evaluation, dłuższa przerwa, kolacja i wolny czas gdzie często organizowaliśmy sobie rozrywkę i ze sobą rozmawialiśmy. Jedną z metod, którą zapamiętałam przez organizatorów było przyłączenie nas w pierwszym dniu do grup, mieliśmy stworzyć własne logo, a następnie każda drużyna wykonywała inne zadania np. organizowanie rozgrzewki przed zajęciami, sprzątanie, ustawianie stolików czy zabawa na wieczór.

Alicja: Projekt, w którym brałam udział był na temat “Skuteczne sposoby radzenia sobie przez młodzież z nadużyciami władzy”. Odbył się w Penagos, Hiszpania. Typowy dzień zajęć wyglądał następująco: Około 08:30-9:15 było dostępne śniadanie w formie bufetu szwedzkiego. Od 9:30-13:30 z 30 minutową przerwą były prowadzone zajęcia tematyczne. Od 13:30-15:00 był lunch i czas wolny. 15:00-17:00 był drugi blok zajęć, a potem do 20:00 był czas wolny po czym kolacja. Wieczór był nas i mogliśmy odwiedzić okoliczne miasta, odpoczywać, grać w gry i co też każdy chciał.

Czego się nauczyliście w trakcie projektu?

Julia B.: Nauczyłam się przede wszystkim tego, czym tak naprawdę są nadużycia władzy i jak często one występują. Temat jest naprawdę obszerny, dotyczy każdego. Zrozumiałam jak działa ten mechanizm, kiedy jest on konieczny, a kiedy ktoś próbuje nami manipulować. Wiem już jak działają emocję i jaki jest proces zmieniania się ich podczas każdego dnia. Wraz z innymi uczestnikami wymiany rozpracowaliśmy również to jak nadużycia władzy działają na konkretnych płaszczyznach takich jak: środowisko LGBT, rząd, praca, pieniądze i wiele innych.

Oliwia: Dzięki projektowi zobaczyłam, że nauka może wyglądać inaczej. Nie polega ona tylko na tym, żeby uczyć się z książek, ale żeby rozmawiać z innymi, dzielić się z nimi swoimi doświadczeniami i poznawać opinie innych osób. Wyjazd do Hiszpanii nauczył mnie również że najważniejszą rzeczą aby dogadać się z innymi po angielsku są po prostu chęci. I jedynym sposobem, aby się go nauczyć jest po prostu mówienie i jeszcze raz mówienie co umożliwia ci program w 100%.

Ola: Podczas projektu nauczyłam się radzenia sobie z ciężkimi sytuacjami i odpowiedniej reakcji na nie, nauczyłam się jak działa nasz mózg oraz jak odbiera bodźce i jak reaguje na stres, polepszyłam swoje umiejętności kontaktów międzyludzkich oraz dowiedziałam się wielu cennych rzeczy na temat organizacji takich wyjazdów oraz jak działa to od drugiej strony, dodatkowo poznałam wiele ciekawych zabaw i ćwiczeń miedzy innymi uczestnikami, które były śmieszne, uczące, proste a jednocześnie ciekawe.

Alicja: Osobiście nauczyłam się podczas tego wyjazdu bardzo dużo. W szczególności w tematyce zaufania, stresu i mózgu. Przełomowe było dla mnie doświadczenie spotkania się z różnymi kulturami i dowiadywanie się o nich. Także na zajęciach robiliśmy projekt w grupach, który pomógł mi rozwinąć współpracę w grupie nieznajomych.

Jakie możliwości daje program Erasmus+? Jakie widzicie korzyści z wzięcia udziału w tych wyjazdach?

Julia B.: Program Erasmus+ przede wszystkim pozwala poznać kulturę innego kraju, jak i osób które uczestniczą z nami w wymianie. Pozwala ulepszyć swój angielski poprzez ciągłą rozmowę w tym języku, warto zauważyć, że nie jest to uczenie się reguł na pamięć, a ciągła praktyka. Do tego dzięki Erasmusowi+ można zdobyć wiedzę na ciekawe tematy które omawiane są każdego dnia, w szkole uczymy się zupełnie innych rzeczy.

Oliwia: Oczywiście pierwszą możliwością jest wyjechanie do innego kraju, zwiedzania ciekawych miejsc oraz poznanie kultury danego państwa. Lecz daje on wiele więcej korzyści od poprawienia twojego angielskiego po poznanie wspaniałych ludzi, z którym kontakt najprawdopodobniej będziesz utrzymywał długo po projekcie. Po jednym projekcie masz ochotę na wyjazd na kolejny i po przez zawarte znajomości możecie wymieniać się informacjami na temat nowych wyjazdów.

Ola: Program Erasmus + daje ogrom możliwości. Przede wszystkim mamy okazję pojechania do innego kraju i zwiedzenia masy rzeczy oraz poznanie kultury i ludzi tam mieszkających. Takie wydarzenia o ile jest się otwartym otwierają ścieżki na poznanie wspaniałych ludzi z róznych krajów, kolejna sprawe jest możliwość zdobycia wiedzy mocno różniącej się od tej prezentowanej w szkole ze względu na nie przymusowe, otwarte podejście i ciekawe tematy. Możemy również zyskać motywację do działania i zainspirować się masą rzeczy w takim miejscu. Ważną kwestią jest również idealna atmosfera do otworzenia siebie przed innymi i podzielenie się swoimi przemyśleniami z ciekawymi, otwartymi ludźmi. Z mojego doświadczenia wyszłam z tego wyjazdu bogatsza o wiedzę, znajomych, masę inspiracji i dobrego humoru. Spróbowałam również przepyszne jedzenie, również te hiszpańskie, ale nie tylko ponieważ mieliśmy dzień gdzie jedliśmy rzeczy pochodzące z naszego kraju i mogliśmy zjeść typowe tradycyjne jedzenie z wielu regionów.

Alicja: Uważam, że każdy w wieku licealnym/studenckim powinnen przynajmniej raz doświadczyć taki wyjazd z programu Erasmus+. Sądzę, że korzyści płynące z takich doświadczeń to m.in. poznanie dużo ciekawych ludzi, uczenie się na dany temat nie tylko teorii, ale także robienie praktycznych rzeczy takie jak projekty, ćwiczenia i joga. Wyjazdy też dają możliwość zwiedzenia trochę świata poza własnym miejscem zamieszkania.

Jakie Waszym zdaniem są rezultaty z tego projektu? W jaki sposób nabyta podczas projektu wiedza przyda Wam się w życiu codziennym?

Julia B.: Był to mój pierwszy raz kiedy mogłam poznać tak różnorodne środowisko w jednym miejscu, każda osoba którą spotkałam na projekcie jest dla mnie inspiracją, dzięki temu, że ludzie byli starsi ode mnie mogłam podłapać od nich wiele rad i dobrych nawyków. Przede wszystkim jestem teraz bardziej otwarta na ludzi których napotykam na swojej drodze, zrozumiałam jak ważne jest dyskutowanie na tematy w których ma się odmienne zdanie. Wymiana dała mi bardzo dużo i nauczyła mnie samodzielności.

Oliwia: Na pewno jedną z najważniejszych rzeczy jakie wyniesiesz z projektu to wspomnienia oraz przyjaźnie z osobami z całej Europy. Projekty jak ten pomoże ci nabrać więcej pewności siebie oraz poprawi poziom twojego języka angielskiego. Podczas wyjazdu będziesz musiał wyjść ze swojej strefy komfortu, na początku wszystko będzie nowe być może trochę stresujące, ale rozmowy i aktywności na Erasmusie zostaną twojej pamięci prawdopodobnie na zawsze.

Ola: Rezultatem na pewno będzie lepsze radzenia sobie w każdej, dosłownie każdej sytuacji w życiu codziennym. Uważam tak ponieważ przedstawiana wiedza była tak przyjemna, wszechstronna i tak naprawdę omawialiśmy o wiele bardziej rozwinięte zagadnienia niż sam temat projektu. Teraz już wiem jak radzić sobie z wykorzystywaniem i manipulacją przez osoby w pracy, jak rozmawiać z toksycznymi ludźmi, moja wiedza została poszerzona o takie zagadnienia jak: toksyczne relacje i więzi z rodziną oraz jaką pełnią rolę osoby w niej oraz jak władza, która ludzie mają nad nami jest wykorzystywana, umiem lepiej rozróżniać emocje oraz oddzielać opinie od faktu, wiem jak ludzie postrzegają innych ludzi.

Alicja: Według mnie najważniejszym rezultatem tego wyjazdu to to że czuję się pewnej wśród nowych ludzi, ale także że teraz rozumiem skąd się bierze zachowanie agresorów i ofiar oraz jak działa stres nie tylko na ciało na przestrzeni lat, ale także w momencie gdy pojawia się stresor, inny ważny temat poruszany był mózg i dlaczego reagujemy tak a nie inaczej. Dla mnie ta wiedza jest przydatna w życiu, ponieważ pozwala mi rozumieć i uczyć się panować nad złością i stresem oraz oczywiście rozwinęłam zdolności socjalne co mam nadzieję, że także mi pozwoli w przyszłości pewniej się czuć w dużych nieznanych mi grupach.

# data[].attributes.headline
Wizyta w Londynie. Trening lokalny w ramach projektu EM-MA - Zarządzanie Emocjami, ćwiczenia dla dorosłych

# data[].attributes.subject
Wizyta w Londynie. Trening lokalny w ramach projektu EM-MA - Zarządzanie Emocjami, ćwiczenia dla dorosłych

# data[].attributes.body
20go lutego 2022 rozpoczęło się spotkanie w Londynie zorganizowane w ramach projektu EM-MA Emotional Management (  Zarządzanie Emocjami), w którym miałam przyjemność uczestniczyć. Oprócz uczestniczek z Polski w spotkaniach uczestniczyły także osoby  z Hiszpanii i Wielkiej Brytanii.

Spotkania służyły zapoznaniu uczestników z dobrymi praktykami organizacji European Learning Network, która realizuje różne międzynarodowe projekty społeczne także w obszarze zdrowia emocjonalnego.

W trakcie spotkań dowiedzieliśmy się wiele ciekawych rzeczy o tym jak funkcjonuje organizacja m.in;

- poznaliśmy priorytety działalności organizacji jakimi są :  wspierania zatrudniani, przedsiębiorczość, wartości europejskie,

- poznaliśmy zasady holistycznego podejścia organizacji jaką jest funkcjonowanie w oparciu idee; różnorodności, wzmacniania ludzi i poszerzania wiedzy,

- poznaliśmy dobre praktyki organizacji i przykłady realizowanych projektów.

Drugą ważną częścią spotkań było zapoznanie uczestników z projektem EM-MA i wspólne praktykowanie ćwiczenia mindfulness . Rozmawialiśmy o tym czym jest dla nas zarządzanie emocjami, jak być ich świadomym i doświadczać ich w zdrowy sposób.  Praktykowaliśmy wspólnie medytację i dyskutowaliśmy o negatywnych  przekonaniach myślowych , które kształtują naszą codzienność.

Czas spotkań projektowych przeplatał się z chłonięciem energii miasta i jego różnorodności. Londyn to intrygujący, tętniący życiem  organizm miejski, gdzie koegzystują ze sobą odmienności kulturowe, językowe,  architektoniczne, narodowościowe, gdzie stare- tradycyjne współżyje z nowoczesnym.  To miasto i jego klimat stanowiło ciekawy kontekst do tematu naszej wizyty.  Tak jak w nas różne emocje, stany , przeżycia –pojawiają się i znikają, nie są dobre ani złe, potrzebują uznania ( przestrzeni) i akceptacji  tak Londyn tętni życiem dzięki swojej różnorodności i  w tym jego piękno.

Mimo, iż były to tylko 3 dni spotkań był to bardzo intensywny i pozytywny czas.
Gosia

# data[].attributes.body
W styczniu wzięłam udział w wymianie młodzieżowej w Hiszpanii. Przez tydzień podziwiać mogłam krajobraz Cantabrii i czerpać z “wiosennej” pogody.

Po przyjechaniu na miejsce nie wszystko okazało się być takim, jakie było w infopacku. Zamiast “narzędzi dla zdrowia psychicznego” i treningów tańca współczesnego, tańczyłyśmy codziennie hip-hop. Mimo to, było to kolejne doświadczenie, które jest w pewien sposób warte docenienia. Podczas lekcji tańca udało nam się poznać siebie nawzajem, wyjść ze strefy komfortu i nauczyć się, że taniec jest sposobem zarówno na wyładowanie emocji, jak i na integrację.

W wolnym czasie, wymiana pozwoliła nam na zawarcie międzynarodowych znajomości, rozmowy o swojej kulturze, języku i ulubionych piosenkach. Mimo, iż zamiast grupy złożonej z osób z 6 państw, udało nam się poznać tylko osoby z Polski, Włoch i Chorwacji, każdy i każda z nas nauczyła się tolerancji i zrozumienia. Wspólne spacery po okolicy, rozmawianie o naszych doświadczeniach i planach na przyszłość to doświadczenie pozwalające na poszerzenie perspektyw. Jako młoda osoba uważam, że każdy i każda powinna mieć okazję na zdobycie doświadczenia, jakie dają wymiany młodzieżowe. Należy niestety być również przygotowanym na zmianę planów i elastyczność co do programu wyjazdu.

# data[].attributes.body
Mój czas w Hiszpanii, w ramach projektu Europejskiego Korpusu Solidarności, po niespełna pięciu miesiącach, doszedł końca. Te słowa piszę już w zupełnie innym miejscu, nie tylko geograficznie, lecz także mentalnie. Bo wiele się we mnie zmieniło w trakcie tego projektu i mogę to zauważyć dopiero po powrocie, z dala od Hiszpanii. To moje kilka słów o tych zmianach i projekcie, takie szczere słowa wypływające z trzewi:

Gdy jechałem do Hiszpanii – a trwało to 36 godzin ponieważ nie chciałem kaleczyć świata śladem węglowym, który po sobie pozostawiamy m.in. podróżując samolotem, więc wybrałem busa – piętrzyły się w głowie od czasu do czasu wątpliwości. Większość z nich nie były poważnymi, a raczej śmiesznymi wątpliwościami, np. „czy jak będę ubierał się na różne spotkania towarzyskie i będę nonstop zakładał te same rzeczy, to czy ludzie uznają mnie za nudnego?”. Tu wypada mnie samego wziąć na sekundkę w obronę. Jechałem na 11 miesięcy. Więc naturalnie musiałem zabrać ubrania ciepłe – na zimę, średnie coś – na wiosnę i jakieś cieniutkie rzeczy – na lato. No i oczywiste było to, że trzeba mieć ubrania do pracy i do tańca! Ostatecznie zabrałem ze sobą dwie wielkie walizki i podopychałem końcówki do plecaka. To jest pierwsza wielka zmiana. Po pierwsze przewartościowanie i redefinicja słowa „mało” i „nudny”. A innymi słowy: JAKIE TO GŁUPIE, ŻE SPAKOWAŁEM TYLE RZECZY, ŻE NIE, NIE, NIGDY WIĘCEJ!

Wróćmy jednak do mojej najpoważniejszej wątpliwości. Wyjeżdżam na 11 miesięcy i będę nie tyle pracował, ale przede wszystkim żył z ludźmi, których nie poznałem wcześniej. Oczywiście miałem kontakt na skype z Kat i Rekhą, z dwiema kobietami, które prowadziły wioskę, do której właśnie jechałem. Jednak ciężko nazwać te dwa półgodzinne spotkania poznaniem ich. I wiedziałem, że będzie też trzecia wolontariuszka, z którą akurat nie miałem żadnego kontaktu. No ale co? Życie mi daje taką okazję, to czemu by nie spróbować! I muszę szczerze przyznać, że nie miałem idealnych relacji z założycielkami farmy. Nie zrozumcie mnie źle – nie było takiej sytuacji, żebyśmy się nie lubiły, że każdego dnia idziemy ze sobą na noże i jest jakaś draka. Nie, nic z tych rzeczy. Jednak tak samo ciężko, by mówić o wielkiej zażyłości. Po prostu byliśmy dla siebie neutralne. Rzecz jasna, gdy ja potrzebowałem jakiejś opieki czy pomocy, to dziewczyny mi ją dawały. Podobnie ja, gdy one o coś prosiły, chętnie służyłem swoimi rękami czy słowami do pomocy. To też jest jeden z powodów, dla których projekt zakańczam po okresie pięciu, a nie jedenastu miesięcy, jak pierwotnie wszyscy zakładaliśmy. Jeśli czytasz to i zastanawiasz się nad wolontariatem dla siebie i przypadkiem też podzielasz moją wątpliwość, czy dasz radę żyć przez długi czas z nieznajomymi osobami, chętnie bym Ci powiedział, że nikt nie wie czy dasz. Ja sam nie wiedziałem. Ale warto sprawdzić! To przecież bardzo ekscytujące, rzucić się w niepoznane.

Poza tym ludzie, którzy pracują w fundacji Medeina (czyli fundacji, która pośredniczy między wolontariuszami/-kami a organizacją przyjmującą [w tym przypadku Kurkum Farm]) i którzy byli odpowiedzialni za różne formalności związane z moim wyjazdem, okazali wielką pomoc, zrozumienie i do niczego nie namawiali. Byli wsparciem w trudnych, jakby nie patrzeć, chwilach. Rozstanie się, pomimo różnych trudności takich, jak znalezienie następnych wolontariuszy, nastąpiło w spokojnej i ugodowej atmosferze. Zatem nie ma się czego obawiać: gdy coś niefortunnego się wydarzy, zawsze można to przegadać, coś wykombinować i zawsze warto mieć z tyłu głowy, że poza realizacją projektu, wolontariat ma być dla Ciebie miłą przygodą i przestrzenią do nauki radzenia sobie z przeciwnościami losu.

Zatem już wiecie, dlaczego wracam nieco wcześniej, niż to było planowane. A jak się czuję ze swoim udziałem w projekcie po jego ukończeniu, z perspektywy czasu? Naprawdę bardzo przyjemnie. Dowiedziałem się wiele o sobie: że jest dużo we mnie potencjału i energii twórczych, których nie potrafię rozwinąć, bo się czegoś boję. Choć przez całe życie strach i obawy w różnych chwilach mi towarzyszyły, nigdy nie byłem tak pewny co do ich istnienia. I ta pewność pomogła, jak sądzę, podjąć pewne kroki, by żyć lepiej, wolniej i z większą satysfakcją.

Czas, który płynął pięć miesięcy nieopodal miasteczka Cretas był nierzadko piękny, bo miałem dużo przestrzeni na powolną kontemplację i radość ze wszystkiego dookoła. Widok gór, pól, drzew i śpiew ptaków. To są takie rzeczy, które niektórzy nazwaliby oklepanymi i oczywistymi. I do pewnego stopnia ja też tak myślę, a jednak nie mogę nie wspomnieć o swoim zachwycie nad cudownymi krajobrazami i spokoju naturki. To jest piękne po prostu, niezależnie od tego,kto i jak często to mówi.

Oprócz dowiadywania się różnych rzeczy o sobie, wyrobiłem sobie różne umiejętności, próbowałem wielu rzeczy po raz pierwszy. Np. kopałem doły, w których później sadziłem drzewa. Wspinałem się po drzewach, by poprzycinać połamane gałęzie. Z malutkich nasionek wychodowałem wielkie i niewielkie rośliny, patrzyłem na każde stadium ich rozwoju (no może nie każde, na niektóre warzywa i owoce trzeba by poczekać jeszcze z miesiąc/dwa)! Przerzucałem barani kompost, który potem kładłem w ogród. Korzystałem z różnych rodzajów pił do drewna, co mnie cieszy, bo zawsze lubiłem stolarkę, ale byłem raz, że trochę wystraszony, by na własną rękę się tykać maszyn, bo zepsuje, bo sam sobie krzywdę zrobię itp. A teraz mam obycie z każdym narzędziem do drewna, które potrafię wymienić. Byłem także w profesjonalnym tartaku i z wielkich bal drewna wycinałem słupy, kolumny i deski. Kładłem podłogę w kuchni i lepiłem ściany z gliny. Długo by wymieniać. To, co nie jest umiejętnością samą w sobie, ale czego się nauczyłem w trakcie uczenia się umiejętności to pewnego rodzaju pewność, że przy zachowaniu spokoju,nic nie jest tak trudne, jak się wydaję. Oraz, że zawsze coś idzie nie tak, jakbyśmy chcieli. I to należy przyjąć a nie się pieklić. Ta pewność siebie dużo mi dała, liczę że da jeszcze dużo więcej, że tak jak rośliny, będzie teraz we mnie kwitła.

Pozdrawiam Was, Dominik z Hiszpanii. Właściwie to teraz z Islandii, ale to już inna opowieść

#EUSolidarityCorps #FundacjaMedeina

# data[].attributes.body
Mam na imię Islam i jestem wolontariuszem Europejskiego Korpusu Solidarności. Niedawno wziąłem udział w treningu "Taniec: Zdrowszy Styl życia dla Młodych". Już po przeczytaniu infopacka byłem podekscytowany, ponieważ projekt był bardzo interesujący,
Tematem treningu był TANIEC, a ja jestem piosenkarzem, więc ten projekt bardzo mi pomoże w mojej karierze.

Zgłosiłem się i zostałem przyjęty! O mój Boże- jadę do Hiszpanii 🥺🇪🇸.
Trening był okazją do poznania nowych ludzi. To był mój pierwszy wyjazd do Hiszpanii.

Po przyjeździe najpierw odbyła się mała sesja zapoznawcza, podczas której każdy się przedstawił, opowiedział coś o sobie i swoich motywacjach.

Później odbyły się lekcje tańca (Salsa i Hip hop), zajęcia z DRAMY i wiele innych ciekawych rzeczy, takich jak rysowanie, granie w różne gry. Wspólnie spędzany czas był oczywiście okazją do zacieśniania więzów.

Zwiedziliśmy jaskinię w BILBAO, zwiedzaliśmy plaże, a także prezentowaliśmy nasze Stowarzyszenie (AWA). To było naprawdę niesamowite doświadczenie, którego nigdy nie zapomnę.

WIELKIE PODZIĘKOWANIA DLA EUROPEAN SOLIDARITY CORPS , ERASMUS PLUS
ORAZ STOWARZYSZENIU AKTYWNYCH KOBIET I PERMACULTURA CANTABRIA
ZA TE NIESAMOWITE MOŻLIWOŚCI DLA MŁODZIEŻY
Islam Labidi

# data[].attributes.body
Od 28 października do 4 listopada Anamaria z Gruzji, wolontariuszka Europejskiego Korpusu Solidarności uczestniczyła w projekcie erasmus+ pod nazwą "DANCE healthier lifestyle for youth" w Kantabrii, Hiszpania w @permaculturacantabria
⠀
Te dni były tak niesamowite i niezapomniane, że wciąż jestem zainspirowana i zmotywowana, aby zapisać się na zajęcia taneczne i nauczyć się tańców towarzyskich.⠀
⠀
Taniec jest językiem międzynarodowym i ten projekt pozwolił mi w to uwierzyć i to poczuć. Bez względu na to, z jakiej kultury, kraju, religii, tradycji pochodzimy, taniec sprawił, że od pierwszego dnia połączyliśmy się ze sobą.⠀
⠀
Sesje były niesamowite! Najbardziej poruszającą i interesującą sesją była terapia tańcem Gordany. Na początku sesji rozgrzewaliśmy nasze części ciała. Następnie zaczęliśmy tańczyć dla siebie i wsłuchiwać się w swoje ciała. Później zaczęliśmy komunikować się ze sobą poprzez kontakt wzrokowy lub powtarzanie ruchów. Na koniec nastąpiło schłodzenie. Po tańcu zrobiliśmy krąg, w którym dzieliliśmy się naszymi emocjami. Fascynujące było dowiedzieć się i przeanalizować, jak duży wpływ może mieć taniec na nasze zdrowie fizyczne i psychiczne ⠀.
⠀
Cieszę się również, że nauczyłam się tańców Salsa, Bachata i Hip Hop! Dowiedzieliśmy się o historii rozwoju Hip Hopu, co było takie fajne! Nauczyliśmy się również tańczyć tańce latynoskie w parach!
⠀
Nadal szukam zajęć tanecznych w Warszawie i jeśli macie jakieś rekomendacje, dajcie mi znać!⠀
⠀
Anamaria z Gruzji 🇬🇪 @anamaria.tav

# data[].attributes.body
Hej, jestem Sofianna - wolontariusza Europejskiego Korpusu Solidarności. Chciałabym się z Wami podzielić moim nowym doświadczeniem!
Cóż, kilka tygodni temu, prawie 1 miesiąc temu wzięłam swój plecak i zaczęła nowe doświadczenia w Hiszpanii!
W szczególności, dotarłam do Kraju Basków, który znajduje się na północy Hiszpanii. Miałam tam okazję, dzięki szkoleniu w ramach programu Erasmus, wziąć udział w projekcie dotyczącym tańca.
'' Zdrowszy styl życia dla młodzieży" - tak brzmiała nazwa projektu i szczerze mówiąc nie miałam żadnych oczekiwań, po prostu chciałam wziąć w nim udział, ponieważ temat brzmiał dla mnie bardzo motywująco.

Miejsce, w którym mieszkaliśmy to Ramales de la Victoria, które jest niesamowitym, pełnym zieleni i natury obszarem pomiędzy wzgórzami i ogromnymi kamieniami, w których znajduje się wiele jaskiń...
W tym miejscu poznałam różnych i wspaniałych ludzi z całej Europy, a uczucia między nami z dnia na dzień stawały się coraz cieplejsze.

Każdego dnia robiliśmy wiele, różnorodnych i ciekawych rzeczy, a jednocześnie zbliżaliśmy się coraz bardziej do siebie i do innych.
Niektóre z moich ulubionych momentów to te, kiedy robiliśmy niewerbalne ćwiczenia, kiedy zwiedzaliśmy przyrodę, a ostatni dzień był dla mnie pełen połączenia i miłości.

Jestem bardzo wdzięczna, że miałam to doświadczenie, ponieważ pomogło mi ono uświadomić sobie wiele rzeczy, których nigdy się nie spodziewałam i otworzyło nowe horyzonty.

Na koniec chciałabym wspomnieć, że obserwacja i komunikacja w ciszy jest czasem o wiele silniejsza niż ta werbalna.

# data[].attributes.headline
Arising conciousness in Youth about Everyday Sexism - Erasmus+ international educational training

# data[].attributes.subject
Arising conciousness in Youth about Everyday Sexism - Erasmus+ international educational training

# data[].attributes.body
In November I took part in an international educational training with the Erasmus + programme - Arising conciousness in Youth about Everyday Sexism in Ramales de la Victoria (Spain)

The training focused on activities to fight against the abuse of power and gender inequality through the use of an emotion management tool.

The educational training was attended by 22 participants from France, Greece, Croatia, Hungary, Turkey, Latvia, Czech Republic, Poland, Spain, Italy and Portugal. The training was carried out by Permacultura Cantabria.

Impressions of the training course

It has been a fruitful trip for me. We had time to do everything. They were pretty good at time management and planning. We had time to eat, travel, have fun, pass the time, get to know their other participates and more. It was very easy and pleasant to communicate with the instructors. It was an unforgettable trip for me that I could attend again if I had the opportunity :)

Knowledge and skills acquired

I learned which paths to follow in emotion management and more clearly how we behave during the transformation of emotions into behavior and what kind of effect we had on the other side.

I had the opportunity to discuss issues about gender equality in a very comfortable environment. It was a shame for me to see that there are similar problems in every society, but that there are more serious problems in some societies. As I learned more deeply about the underlying causes of these problems, I began to look at this event from a more logical perspective. In this way, I saw that when I faced similar problems, I could react more logically instead of being emotionally active and not knowing what to do, instead of being sad and crying.

I think my communication skills have improved more. Especially sharing the same environment with people from different countries improved my English even more.

Living everything planned is not for me. As someone who lives most things spontaneously, it was difficult for me to stick to a schedule in which everything is scheduled for a week. However, it helped me in time management. I can say that I am a more planned person than before :)

The most valuable aspects of the training

Feeling and seeing that I can touch people's feelings: this was the most valuable thing for me during the course. We all listened to each other without judging each other and with trying to understand. We never felt uncomfortable while sharing our feelings and the reasons for our behavior. Some of us cried, some of us laughed. We hugged, laughed and had fun. It was quite impressive to see that we are the same souls taking on different bodies, identities and personalities.

How I can use the acquired skills/knowledge?

I can communicate more effectively with people. When I don't understand something, I can try to understand it again instead of being impatient and reacting aggressively. Instead of judging people's negative behavior, I try to understand the reason behind the behavior.

I can focus more on sexism. I'm thinking of doing more research on this.

Ozlem :)

# data[].attributes.body
Hej! Jestem Stefania, wolontariuszka Europejskiego Korpusu Solidarności, a oto czego się nauczyłam podczas treningu zrealizowanego w ramach projektu Erasmus+: "BIOLENS", który trwał od 5 do 7 lipca 2021 roku we Włoszech (Werona). Podzielę się z Wami moimi ulubionymi zdarzeniami z tego wyjazdu, z których, jak sądzę, wyniosłam najbardziej znaczące lekcje. Tak, to są strony z mojego pamiętnika :D

6 lipca 2021 r.

Dzień poświęcony zmianom klimatu.

Przyjechaliśmy do luksusowego, przestronnego domu, który miał aż trzy piętra i był bardzo dobrze oświetlony. Dom znajdował się w ogrodzie pełnym pięknych kwiatów, z dala od miejskiego zgiełku, ale za to blisko lotniska wojskowego. Na terenie posiadłości znajdował się również basen.

Wkrótce dom został kupiony przez pewną rodzinę, która zaczęła tam mieszkać, obdarzając to miejsce pięknymi i czułymi wspomnieniami. W pewnym momencie zdecydowali się na przeprowadzkę.

Następnymi lokatorami domu była inna szczęśliwa grupa, która postanowiła wspólnie stworzyć coś ciekawego i niezwykłego w tym miejscu. Znacie powiedzenie "Do trzech razy sztuka"? Nowi mieszkańcy domu postanowili stworzyć schronisko rowerowe zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Jak człowiek może wpłynąć na atmosferę całego regionu? Realizując swoje marzenia! Kluczem do sukcesu są 3 proste kroki – najpierw trzeba zapewnić sobie wystarczająco dużo pieniędzy na własne przyjemności, co doprowadzi nas do szczęśliwszego życia z innymi. Szczęśliwa grupa, która spełniła wszystkie swoje podstawowe pragnienia może zrobić coś dobrego dla społeczności.
Se si sogna da sole, è solo un sogno. Se si sogna insieme, è la realtà che comincia. Czyli ‘Kiedy śnisz sam, to tylko sen; kiedy dwie osoby śnią ten sam sen, staje się on rzeczywistością".

#frog_life_matters_too

Wspomniany przeze mnie wcześniej basen jest brudny, a to za sprawą żab, które w nim zamieszkały. Właściciele posesji próbowali przenieść płazy do pobliskiej rzeki, ale wkrótce problem dzikich lokatorów pojawił się ponownie.

Ten gatunek żab potrzebuje spokojnej, ciepłej i słodkiej wody.

Wśród uczestników treningu było kilku przewodników górskich, którzy kiedy dowiedzieli się o tym problemie zasugerowali obecnym właścicielom, aby stworzyć na ich podwórku mały staw dla żab. Zamieszkujące staw żaby mogłyby pomóc właścicielom domu chroniąc ogród przed paskudnymi owadami.  Ogrody są odwiedzane przez ptaki, które będą śpiewać, tworząc atmosferę. Część z ptactwa zjada owady, inne zaś zdecydują się na zjedzenie żaby.

Mądre rady dla żyjących

Odwiedziliśmy też miejsce odosobnienia, w którym ćwiczy się yogę [Ananda Marga Pracaraka Samgha Italia]. Bardzo ciekawe było to, że na podwórku ośrodka znajdował się staw dla żab! Dokładnie taki, jak opisywali go przewodnicy górscy! Wniosek jest taki, że kiedy jesteś na właściwej ścieżce, pojawi się właściwy nauczyciel.

Po zwiedzeniu ośrodka mieliśmy okazję porozmawiać z najwyższą mniszką o wielu ciekawych i duchowych rzeczach. Zaskoczyło mnie, że  mnie powiedziała, iż jest wegetarianką, ponieważ kocha wszystkie zwierzęta. Jeśli je kochasz, to ich nie jesz. Nie jesteśmy tu tylko po to, żeby jeść i spać. Kiedy wypowiadała te słowa zauważyłam, że  kilka robaczków ogrodowych pełzało po jej pomarańczowej spódnicy, a kilka mrówek krążyło na jej ramionach. Później dowiedziałam się, że zjemy wegański lunch. Strasznie się bałam, bowiem jestem miłośniczką mięsa, ale musze przyznać, że lunch był smaczny!

Sens życia

Odpoczywałam sobie w ogrodzie, leżąc wśród traw.

Usłyszałam cykadę wydającą odgłosy. Pamiętam, jak ludzie zachwycają się wszelkimi naturalnymi dźwiękami, próbują je naśladować, komponują piosenki z podobnymi odgłosami. Podczas kiedy tak naprawdę te biedne zwierzęta są po prostu napalone i szukają partnera.

Tak więc sensem istnienia jest kontynuowanie życia. Jeśli jest możliwe czerpanie z tego przyjemności, odczuwaj ją. Warto wspomnieć, że rozmnażanie się nie dla wielu gatunków jest tak przyjemne jak dla nas, ludzi.

# data[].attributes.body
Cześć! ☺️☺️☺️

Interesujesz się wolontariatem za granicą? Jeżeli tak, to dobrze trafiłaś/eś. Z tej strony Dawid, wolontariusz Europejski Korpus Solidarności.

Niedawno zakończyłem swój 3. miesięczny pobyt w Hiszpanii na eko-projekcie pt. “Eco – Life – youth for sustainable development in Europe” i chcę z tobą podzielić swoimi doświadczeniami.

Zaczęło się od podróży na Kurkum farm, do Cretas. Była to okazja do podziwiania i cieszenia się cudownymi krajobrazami przyrodniczymi oraz bardziej lokalnymi niż turystycznymi zakątkami Hiszpanii. Zachwyt widokami nie zmalał również po dotarciu na miejsce - wzgórza z rozległymi polami, równiny oraz średniowieczne miasteczko są na wyciągnięcie ręki.

Obszarowo wioska jest duża, a przez cały jej przekrój zasadzone są drzewa migdałowe i oliwne. Znajduje się tam również ogródek z różnymi warzywami i ognisko. Dla wolontariuszy są przeznaczone 2 vany, po jednym na osobę, jurt, czyli budowla podobna do dużego namiotu, w której może spać więcej ludzi i mała chatka, która jest przygotowywana do zamieszkania.

Wyżywienie, tak jak zakwaterowanie, jest zapewnione w ramach projektu. Dietą obowiązującą jest wegetarianizm. Zazwyczaj śniadania, kolacje oraz obiady w weekendy, wolontariusz przygotowuje i spożywa je sam lub z innymi. Poznałem wiele nowych potraw z różnych regionów świata oraz pomogłem innym poznać polską kuchnię. Wszyscy uczestnicy projektu wymieniają się swoimi doświadczeniami, zwyczajami oraz kulturą.

Od wolontariusza oczekuje się pomocy przez około 6 godzin dziennie przez 5 w tygodniu. Resztę czasu w ciągu dnia, weekendy i dodatkowo 2 dni na miesiąc, wolontariusz ma do swojej dyspozycji.

Jakie zajęcia w ramach projektu na ciebie czekają? Różnorodne - od typowych, regularnych zadań takich jak podlewanie i opieka nad roślinami, gotowanie, zmywanie, po takie rzadsze typu ogarnianiem gruntu pod chatkę.

Zajmowałem się także:

🌿zbieraniem laweny i przygotowywanie ich do wyrobu naturalnego mydła,

🌿przesadzaniem roślin, plewienie,

🌱zbiorem warzyw i migdałów

🌿przygotowywaniem zagrody dla kur,

🌱zajmowanie się drzewami oliwnymi,

🌿zbieraniem i układaniem drewna na ognisko

🌱tworzeniem drewnianych mebli

🌿pomocą w organizacji obozu dla dzieci.

Wcześniej, wolontariusz jest uczony przez organizatorki, Kat i Rekh, jak należy wykonywać zadania, które są mu powierzane. Takie więc umiejętności zyskałem i podobne uzyskać może każdy, kto bierze udział w tym projekcie.

Co można robić w czasie wolnym?

Można wybierać się na podróże małe i duże; w dziką naturę i do miasteczek w pobliżu albo pojechać gdzieś dalej autobusem. Można też poznawać nowych ludzi, różne kultury i uczestniczyć w lokalnych wydarzeniach, takich jak koncerty oraz festiwale.

Dla przykładu, ja w swoim czasie wolnym byłem w parku przyrodniczym Els Ports w górach, nad rzekami oraz na pobliskich wzniesieniach. Pojechałem również na rowerze do oddalonego o około 10 km miasteczka Valderrobres, w którym można zwiedzić średniowieczny kościół, zamek oraz muzeum historii tego terenu.

Podsumowując, moim zdaniem warto wziąć udział w wolontariacie zagranicznym. Dla mnie było to ciekawe doświadczenie i ciekawa zmiana: zazwyczaj mieszkałem w mieście, a na projekcie mieszkałem w wiosce. Nie zawsze jest wszystko po swojej myśli, ale można nauczyć się nowych rzeczy, poznać ludzi, kulturę i świat, a co najważniejsze, pomagać innym, czyli główna idea wolontariatu.

Zainteresowanych zapraszam do aplikowania: pl/eko-wioska-hiszpania/🌿🌿

# data[].attributes.headline
Ramales de la Victoria – Dragon Dreaming Method – Youth creating opportunities together 

# data[].attributes.subject
Ramales de la Victoria – Dragon Dreaming Method – Youth creating opportunities together 

# data[].attributes.body
Hej,

właśnie wróciłam z Ramales de la Victoria, niewielkiego miasteczka znajdującego się na północy Hiszpani gdzie, w ramach programu Erazmus+ dzięki wsparciu Fundacji Medina oraz Stowarzyszenia Aktywne Kobiety, miałam okazję uczestniczyć w 7 dniowym szkoleniu „Youth creating opportunities together”.

Projekt odbył się w eko-wiosce Permacultura Cantabria i wzięło w nim udział 30 osób z różnych krajów Europy (Polska, Czechy, Litwa, Estonia, Serbia, Chorwacja, Francja, Portugalia, Włochy).

Podczas treningu mieliśmy przyjemność pracować w grupach nad konkretnymi projektami uczestników w oparciu o metodologię Dragon Dreaming -  systemu realizacji marzeń opracowanego przez Johna Crofta z Australii - zaś ostatnie dwa dni poświęcone były na zwiedzanie tego pięknego regionu.

„Sharing is caring”, a więc poniżej postaram się w skrócie przybliżyć Wam na czym polega wyjątkowość, kultura oraz sam proces Dragon Dreaming. Mam nadzieję, że Was zainspiruje! :)

Na czym polega wyjątkowość metody Dragon Dreaming?

Skuteczność i wyjątkowość ww. metodologii opiera się na zrozumieniu przesłania tradycji Australijskich Aborygenów w połączeniu z paradygmatem ekologicznym, na które składają się:

·         myślenie systemowe, perspektywiczne ujęcie zagadnień i problemów w myśl, że całość to coś więcej niż suma jej części,

·         nowe sposoby komunikacji,

·         współpraca wszystkich zaangażowanych stron w duchu kolektywnej inteligencji,

·         nowe marzenia + nowe projekty,

·         nowa kultura bazująca na zasadzie win-win,

·         nowe kierownictwo (ang. new leadership).

Na czym polega kultura Dragon Dreaming?

Realizacja projektów metodą Dragon Dreaming, to również jej kultura, bazująca na 3 głównych zasadach:

·         projekt wspiera rozwój człowieka - uczestników/czek,

·         projekt wspiera proces budowania społeczności - wzmacnia społeczność, której jesteś częścią,

·         projekt służy Planecie - służy poprawie jakości życia wszystkich form istnienia na Ziemi.

Na czym polega proces Dragon Dreaming?

Na proces Dragon Dreaming składają się 4 następujące kroki:

1.       ŚNIENIE, marzenie (Dreaming) – projekt zaczyna się od pomysłu, wizji, marzenia jednego człowieka, jednak aby pomysł mógł zaistnieć w świecie potrzeba zespołu, który pomoże w jego realizacji.

2.       PLANOWANIE (Planning) – etap ten polega na tworzeniu planu, w którego zaangażowani są na równi wszyscy „gracze”.

3.       DZIAŁANIE, realizacja (Doing) - realizacja planu, gdzie do każdego celu zostaje przyporządkowany opowiedni zespół.

4.       ŚWIĘTOWANIE (Celebrating) – celebrowanie osiągnięć, poczucie spełnienia, wdzięczność dla siebie i dla zespołu.

A ty, o czym marzysz? :)

Z wdzięcznością,
Agata

# data[].attributes.body
Gdy w październiku 2021 roku zobaczyłam ofertę wyjazdu edukacyjnego ze słowem „taniec” w tytule nie wahałam się ani chwili, czy wziąć udział w rekrutacji. Moje serce i dusza wiedziały doskonale, że tam jest moje miejsce. I tam to miejsce było.

Wyjazd na szkolenie nie obył się bez obaw – obaw w mojej głowie, w mojej wyobraźni, ale też tych przedstawianych przez moją rodzinę i moich przyjaciół. Jednak mimo wszystko z wielką determinacją, oddalałam od siebie czarne scenariusze.

Projekt okazał się niesamowitym doświadczeniem pod względem merytorycznym, lokalizacyjnym oraz doznaniowym.

Dzięki pracy z ludźmi, pracy w grupie, otrzymałam wiele narzędzi do dalszego rozwoju, które mogę wykorzystywać w swojej pracy:

-gry integracyjne

-praca z ciałem

-nauka tańców (m.in. salsa, bachata, hip-hop)

-sesja 5 rytmów

-stworzenie własnej choreografii

-przedstawienie teatralne z uwzględnieniem tańca flamenco

Grupa, z którą miałam zaszczyt uczestniczyć w zajęciach była bardzo różnorodna, ale dzięki pasji do tańca i świadomości swojego ciała, wytworzyliśmy niesamowity klimat i energię, którą dało się odczuć przez cały czas trwania warsztatów. Uczestnicy bardzo dużo wnosili od siebie – uczyli swoich narodowych tańców, przedstawiali swoje gry integracyjne i wiele pomysłów na zajęcia.

Mieszkaliśmy w cudownym miejscu pośród gór. Dla mnie jako pasjonatki górskich krajobrazów, był to najlepszy z możliwych scenariuszy. Oprócz zajęć, mieliśmy również czas wolny, w którym zwiedzaliśmy okoliczne miasta. Organizacja i dbałość o uczestników odbyła się na najwyższym poziomie.

Czy taniec może być metodą na zdrowy styl życia młodzieży? Myślę, że jak najbardziej. Dzięki niemu nasze ciało „mówi”, wyraża swoją ekspresje. A że jest aktywnością fizyczną, to również w ciele zachodzi wiele procesów chemicznych, podnoszących samopoczucie.

Projekt z pewnością nauczył mnie, że warto ryzykować, zmieniać coś w życiu, odważyć się. Było to moje pierwsze doświadczenie z programem Erasmus +, ale z pewnością nie ostatnie.

# data[].attributes.headline
Contact-making Seminar in Toulouse (topic- Inclusion)

# data[].attributes.subject
Contact-making Seminar in Toulouse (topic- Inclusion)

# data[].attributes.body
Bonjour!

This is Niko(la) 🎩, ESC Volunteer from Sosnowiec, Poland and I’d like to share with you my experience from the international contact making seminar about - INCLUSION  In marvellous Toulouse 🇫🇷
where I was representing my hosting organization @stowarzyszenie_aktywne_kobie

During the hardworking but at the same time incredibly entertaining week we, a group of enthusiastic youthworkers from different countries and organizations, discussed and worked on many issues regarding inclusion.

1. We shared the practices of different organizations about how to build and accept inclusive environment in between each other.

2. Games about inclusion showed us how important is to never forget about the diversity of the abilities and needs of our society.

3. Funny and joyful energizers didn’t let us to feel tired even for a sec.

Many thanks to @jeuneseuropeenstoulouse for this amazing event. They’re doing a great job as an organizing team.

P.S.
We were accommodated in a castle 🏰  so “royal mode” was on 🦁

# data[].attributes.headline
Wizyta partycypacyjna w ramach projektu Join the Circle

# data[].attributes.subject
Wizyta partycypacyjna w ramach projektu Join the Circle

# data[].attributes.body
To był czas pełen sukcesów! W sierpniu zespół Fundacji Medeina wybrał się do Hiszpanii na tygodniową wizytę partycypacyjną w ramach projektu „Dołącz do CIRCL-e z programem Erasmus+”.  Podczas wizyty odwiedziliśmy hiszpańskie organizacje partnerskie z Saragossy, Barcelony i Cretas. Projekt jest współfinansowany przez program Erasmus+.

W Saragossie, Jorge - przedstawiciel organizacji Viaje a la Sostenibilidadi, zaprezentował dotychczasowe projekty organizacji, a także zdradził jakie mają plany na przyszłość. Organizacja działa w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, a ich pierwszym wspólnym projektem był Bike workshop, w ramach którego organizacja odnawiała stare, zepsute rowery i wręczała je młodzieży z biedniejszych rodzin.
Jedna z lokalnych szkół dowiedziała się o projekcie i nieodpłatnie udostępniła organizacji pomieszczenie pod realizację celu. W warsztacie dzieci mają szansę dowiedzieć się jak mogą naprawić swoje rowery.

Vie a la Sostenibilidad wspiera również aktywnie kobiety - powstał projekt, dzięki któremu panie nauczyły się szyć, a następnie sprzedawać swoje produkty. Niech żyje niezależność finansowa!  Sporo dowiedzieliśmy się również o projekcie „Plastic fantastic”, dzięki któremu powstała maszyna do przetopienia wyrzuconego plastiku na nowe interesujące przedmioty takie, jak zabawki, miski i inne artykuły codziennego użytku.

Podczas naszego  pobytu w Saragosie odwiedziliśmy, także między innymi studio Recreando Estudio Creativo, które działa od 2015 roku i specjalizuje się  w renowacji starych mebli znalezionych np. na ulicach lub wysypiskach śmieci i dawaniu im drugiego życia!  Studio ma na celu promocję zrównoważonego rozwoju, odpowiedzialną konsumpcję, a także partycypacyjne procesy twórcze i kulturę społeczności jako narzędzie transformacji społecznej. Udaliśmy się również do sklepu ekologicznego Eko Avecinal, w którym można kupić produkty od lokalnych dostawców oraz produkty certyfikowane m.in. przez Fairtrade.

Podczas naszej podróży do Cretas spotkaliśmy się również z przedstawicielami organizacji ARTmosfera, z którą współpracowaliśmy kilkukrotnie w ramach naszych projektów. Bardzo się cieszymy, że mogliśmy się spotkać osobiście po raz pierwszy – jesteśmy pewni, że wpłynie to pozytywnie na naszą współpracę w przyszłości! Na miejscu zostaliśmy oprowadzeni po siedzibie organizacji i zobaczyliśmy, nad czym aktualnie pracują wolontariusze.

Następnie udaliśmy się do Cretas, gdzie znajduje się Kurkum Farm Eco Vida  – ekowioska, w której mieszkają wolontariusze Europejskiego Korpusu Solidarności. Korzystając z okazji, popływaliśmy w znajdujących się niedaleko naturalnych basenach z krystalicznie czystą wodą.

Dzięki spotkaniu z partenrami nie tylko narodziły się pomysły na nowe inicjatywy, projekty, ale też odbyła się owocna wymiana wiedzy.

Po wszystkim nagraliśmy film, który można zobaczyć tutaj:

https://youtu.be/ui2dQsYhKHc

# data[].attributes.headline
Trening „Kinetic youth – ruszaj się, by wzrastać”

# data[].attributes.subject
Trening „Kinetic youth – ruszaj się, by wzrastać”

# data[].attributes.body
Na przełomie maja i czerwca 2021 roku wziąłem udział w międzynarodowym treningu edukacji nieformalnej pt. „Kinetic youth – ruszaj się, by wzrastać”. Szkolenie początkowo miało się odbyć w Słowenii, jako 5-dniowa mobilność. Jednak ze względu na COVID-19, trzeba było przeprowadzić je online.

Trening miał na celu podniesienie kompetencji osób pracujących z młodzieżą w zakresie promowania i rozwijania inteligencji kinetycznej i emocjonalnej wśród młodych.  Mimo, że temat tańca i ruchu wydaje się niemożliwy do zrealizowania za pomocą narzędzi wirtualnych, organizatorom udało się stworzyć świetne środowisko edukacyjne, wykorzystując zarówno platformę edukacyjną, jak i spotkania online ZOOM.

Prowadzący Goran Bogdanovski, stworzył platformę edukacyjną z ponad 30-godzinnym programem dla uczestników, którzy mogli samodzielnie realizować w domu, w ciągu 3 tygodni.

Dzięki platformie nauczyliśmy się m.in. ćwiczeń w pracy z młodymi ludźmi, aby rozwijać ich połączenie pomiędzy ich ciałami, umysłami i duszami, technik świadomego oddechu i holistycznego podejścia do tańca Goransa.

Pomiędzy tymi 3 tygodniami, spotykaliśmy się również online przez 5 dni, aby omówić ich indywidualną naukę, zastanowić się, ocenić i zadać pytania. Ten czas spędzony w grupie online został również wykorzystany do nauki różnych narzędzi związanych z arteterapią i rysunkiem, który sam w sobie może naśladować ruch dla osób niepełnosprawnych fizycznie.

Trening był współfinansowany z Programu Erasmus+.

Było to dla mnie niesamowite doświadczenie i polecam każdemu wziąć udział w takim treningu :)

# data[].attributes.body
Cześć!

Mam na imię Karolina. Opowiem Wam jak to jest spędzić 5 miesięcy w Hiszpanii na Eko Farmie.

W lutym zamieszkałam nieopodal miejscowości Cretas w prowincji Aragón. Wtedy jeszcze nie wiedziałam co mnie czeka i że to będzie 5 najbardziej intensywnych miesięcy w moim życiu.

Kurkum Farm (nasza oaza) to miejsce jedyne w swoim rodzaju. Tętniące życiem i energią. Jako wolontariusze przyjechaliśmy by pomóc w codziennych pracach związanych z ogrodnictwem, budownictwem i ogólnym porządkiem , mając przy tym okazję uczyć się na temat permakultury, ayurwedy i codziennych wyzwań związanych z sustainable life.

Aragón to region Hiszpanii pełny gajów oliwnych. Bardzo charakterystyczne tam są tzw. po hiszpańsku “bancales”, czyli utworzone przed wieloma laty kamienne ściany, które formują na zboczach gór jakby schody (zazwyczaj mają wysokość około 2 metrów. Taka technika była stosowana ze względu na górzyste ukształtowanie terenu i jako naturalny system nawadniający.

Cała okolica pełna jest drzew oliwnych i migdałowców co tworzy niesamowite krajobrazy w połączeniu z średniowiecznymi miasteczkami na szczytach wzgórz.

ŻYCIE NA FARMIE

Żyjąc na farmie najważniejsze jest bycie elastycznym. Pora roku i pogoda wyznaczają rytm pracy, więc strategicznym punktem wyjścia w każdym tygodniu była organizacja naszych tygodniowych zadań dostosowana do warunków atmosferycznych.

Luty

Na początku projektu zaczęliśmy od sadzenia drzew , przygotowywania ziemi pod nasz ogród. W lutym w Hiszpanii jest dość chłodno , co sprzyjało nam w cięższych zadaniach fizycznych. Zasadziliśmy 15 drzewek owocowych!

MARZEC

Na wiosnę przyszedł czas na ogród. Spulchnianie ziemi, wybieranie chwastów, nawożenie kompostem od owieczek (naturalny nawóz z owczej kupy

) i zabezpieczanie przed słońcem czyli okrywanie ziemi słomą.

W tym samym okresie sprzątaliśmy teren z gałęzi, które w zimie nie wytrzymały ciężaru śniegu. Budowaliśmy z nich płoty tworząc przy tym idealne schronienie dla wielu insektów.

Nauczyliśmy się także jak dbać o drzewa oliwne, obcinając nadłamane gałęzie po zimie i łamiąc malutkie nowe gałązki. Te czynności zapewniają drzewu prawidłowy i zdrowy rozwój oraz większe zbiory oliwek jesienią.

KWIECIEŃ

Sianie. Sadzenie. Podlewanie. Te czynności powtarzaliśmy codziennie przez cały miesiąc. Uczyliśmy się nazw nowych roślin, poznając ich właściwości , co dostarczają do organizmu, a także czego potrzebują by zakiełkować a potem pięknie urosnąć w naszym ogrodzie.

MAJ

I zrobiło się gorąco. Roślinki w ogrodzie rosły prężnie, a my zajęliśmy się budowaniem ścian z gliny! Wspaniale było budować z naturalnych materiałów. Wystarczy glina , piasek, słoma i woda! Budowaliśmy ściany przyszłej łazienki oraz dodatkową ścianę w kuchni.

CZERWIEC

Czerwiec minął w mgnieniu oka. Bardzo dużo się działo: kończyliśmy nasze prace budowlane , pomagaliśmy w organizacji obozu dla dzieciaków z okolicy, gotowaliśmy im posiłki -> 30 osób . Wiele że składników naszych posiłków to były warzywka zebrane z ogrodu.

Nocne występy na obozie

LECZ PRACA NA FARMIE TO NIE TYLKO OBOWIĄZKI

Poza codziennymi obowiązkami, znalazł się też czas na nasze pasje i zainteresowania. Kurkum Farm to też miejsce spotkań wielu wspaniałych, bardzo ciekawych ludzi którzy żyją w okolicy. Wspólnie urządzaliśmy wieczorne jam session przy ognisku, tańczyliśmy, śpiewaliśmy, organizowaliśmy warsztaty acroyogi.

Będąc w Hiszpanii poznałam wiele niesamowitych osób, nawiązując przyjaźnie . Dołączyłam również do zespołu z którym stworzyliśmy nasze własne piosenki i zagraliśmy koncert w gronie znajomych.

WYCIECZKI

W trakcie projektu znalazł się też czas na zwiedzanie.

Byłam w Barcelonie przechadzając się szlakiem architektury Gaudiego.

Odwiedziłam stolicę Hiszpanii -Madryt.

Zrobiłam także 3 dniowy trekking z plecakiem, by wspiąć się na najwyższy szczyt w regionie. Szczyt nie byle jaki bo nosi moje imię Caro !

PODSUMOWANIE

Wyjazd na projekt, to było dla mnie niesamowite doświadczenie pełne niesamowitych wydarzeń, cudownych ludzi, odkrywania własnych granic i możliwości.

Czas wyjątkowy, pełen emocji, poznawania siebie samej. To miejsce zmieniło mnie bardzo i jestem wdzięczna za to bogate doświadczenie w moim życiu.

Każde doświadczenie nas czegoś uczy. Więc gdyby ktoś mnie spytał czy warto ?

WARTO !

Pozdrawiam, Karolina

Projekt fundacja Medeina

Współfinansowany przez Europejski Korpus Solidarności

# data[].attributes.headline
Join The Circle/ Aktywne Kobiety - Ramales de La Victoria 

# data[].attributes.subject
Join The Circle/ Aktywne Kobiety - Ramales de La Victoria 

# data[].attributes.body
4 czerwca - 11 czerwca, Ramales de La Victoria - Village - (pomiędzy Bilabo, a Santander)
To mój pierwszy wyjazd z Erasmus +, w którym miałam okazję uczestniczyć. Projekt poprowadzony przez JTC, kadra z Hiszpanii, Meksyku, Włoch-Norwegii o ile dobrze pamiętam ;)

Miejsce ciche, spokojne, dookoła mnóstwo szlaków górskich oraz jaskiń. Dla miłośników plaż, można znaleźć i te - jedne z najpiękniejszych w Europie; oddalone zaledwie o 30min (autobusem). Mój faworyt to Playa de Berrita oraz Laredo.
Temat projektu: Zrównoważony rozwój - i jak każdy z nas może przyczynić się do dbania o naszą  planetę.
Codzienne warsztaty, współpraca i nauka poprzez dzielenie się doświadczeniami i umiejętnościami.
To pierwszy, ale na pewno nie ostatni wyjazd z organizacją!
Dzięki i do zobaczenia!
liv/

[ENG]

June 4 - June 11, Ramales de La Victoria - Village - (between Bilabo and Santander)
For the first time -with Erasmus +. Project led by JTC, staff from Spain, Mexico, Italy-Norway if I remember correctly;)

Ramales - Beuatiful place. Pretty quiet, lots of trails and caves around. For the beach-lovers, you can find some of the best in Europe I guess;) - Its just 30min (by local bus).
My favorite was Playa de Berrita and the closest one in Laredo.
Project's Topic: Sustainability. How Each of Us Can Take Care of Our Planet ??
Daily workshops, collaboration and learning by sharing. We share experiences and skills
The first one but definitely not the last trip with JTC
Thanks and see you again!

Olivia
https://www.instagram.com/art.of.living__/

# data[].attributes.headline
Trening Join the Circle w Hiszpanii w ramach programu Erasmus+

# data[].attributes.subject
Trening Join the Circle w Hiszpanii w ramach programu Erasmus+

# data[].attributes.body
Spoko wyjazd jeszcze lepsi ludzie. Pozdrawiam reprezentację ANG :). Co do samego projektu na pewno zmienił mnie troszkę. Teraz zawsze mam w głowie czy to co robię w danym momencie nie będzie truło nas wszystkich za jakiś czas

Maciek T

# data[].attributes.headline
Trening Biolens w Hiszpanii w ramach programu Erasmus +

# data[].attributes.subject
Trening Biolens w Hiszpanii w ramach programu Erasmus +

# data[].attributes.body
Bardzo spoko wyjazd dużo ciekawych osób i przede wszystkim otwiera trochę bardziej głowę co robić w codziennym życiu żeby następne pokolenie jeśli nie my nawet po prostu żyli zdrowo, na zdrowej planecie.

# data[].attributes.body
Bardzo fajny wyjazd nie tylko ze względu na ludzi którzy byli na projk

# data[].attributes.body
O tytuł Zdjęcia Roku w tym momenci walczy sześć fotografii. Ich autorami są:
Farouk Batiche (Algieria),
Mulugeta Ayene (Etiopia),
Yasuyoshi Chiba (Japonia),
Ivor Prickett (Irlandia),
Nikita Teryoshin (Rosja),
Polak Tomek Kaczor.

,,Zrobiłem to niemal w ostatniej chwili. To pierwszy konkurs fotograficzny, do jakiego się zgłosiłem". - przyznaje autor.

World Press Photo to najważniejszy konkurs fotografii prasowej na świecie. W tegorocznej selekcji nominowanych znalazło się aż 44 fotografów, w tym Polak – Tomka Kaczora z "Gazety Wyborczej".  Zaprezentował on poruszające zdjęcie o nazwie "Przebudzenie" .

Historia dziewczynki ze zdjęcia:

Znajdująca się na fotografii Tomasza Kaczora Ewa pochodzi z Armenii, wraz z rodziną trafiła do Szwecji. Tam odmówiono jej i bliskim azylu, choć dziewczyna zaczęła już edukację. Ostatecznie rodzina musiała wyjechać do Polski. Zgodnie z przepisami międzynarodowymi w ich przypadku to Polska musi rozpatrzyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. Przez całą sytuację nastolatka powoli zaczęła zamykać się w sobie i zapadła na syndrom rezygnacji trwający u niej przez 8 miesięcy. Jest to choroba wywołana skrajnym stresem, która objawia się m.in. brakiem reakcji na bodźce i rodzajem katatonii

,,To jest choroba, która dotyka dzieci uchodźców, imigrantów przymusowych, które pod wpływem wielkiego stresu wywołanego groźbą deportacji albo doświadczeniami z kraju pochodzenia, po prostu się poddają. (…) Popadają w stan, który przypomina rodzaj śpiączki".

Fotografię wykonano kilka tygodni po jej przebudzeniu w ośrodku dla cudzoziemców w Dębaku.

Sam autor zdjęcia mówi:
- Zdjęcie powstało przed bramą ośrodka. Fotografowałem Ewę i jej rodzinę przez około godziny. Gdy rodzice stanęli blisko i położyli na niej ręce, postanowiłem się zbliżyć i tak powstał ten kadr. Chciałem pokazać opiekę, jaką to dziecko zostało otoczone, ale to zdjęcie nie tylko o niej. Chciałbym, żeby przemówiło w imieniu wszystkich dzieci, które zostały zmuszone do opuszczenia swoich domów i szukania miejsca, gdzie by przyjęto je wraz z rodzinami - podkreśla Kaczor.

W tym momencie Ewa mowi po polsku, normalnie funkcjonuje. Niestety ich sytuacja jest w zawieszeniu bo rownież odmówiono im miedzynarodowej ochrony w Polsce.

W finale konkursu bierze udział 44 fotografów z 25 krajów. Na tegoroczny konkurs nadesłano 73 996 zdjęć, których autorami jest 4282 fotografów ze 125 krajów. Zwycięzców poznamy 16 kwietnia w trakcie gali w Amsterdamie. Autorzy Zdjęcia Roku oraz Fotoreportażu Roku otrzymają po 10 tys. euro.

Według szacunków liczba Ormian żyjących na świecie wynosi 11 milionów osób z tego około 3 milionów w Armenii.

W Warszawie, Krakowie, Gdańsku i Płocku działają szkoły sobotnie dla dzieci ormiańskich. Nauka prowadzona jest według „Programu autorskiego nauki języka i kultury ormiańskiej dopuszczonego do użytku szkolnego”. Najprężniej działa szkoła w Krakowie, gdzie oprócz lekcji języka ormiańskiego, prowadzone są zajęcia z historii, tańca i muzyki. Przy szkółce działa kółko teatralne „Banali”, które ma na swoim koncie liczne występy na terenie kraju.

W Polsce używanie języka ormiańskiego na co dzień zadeklarowało 1847 osób, w tym 313 osób deklarujących się jako Polacy, 962 osoby deklarujące się jako Ormianie, 572 osoby deklarujące podwójną identyfikacje narodowo-etniczną. W samym 2016 r. wnioski o pobyt w Polsce złożyło 344 obywateli Republiki Armenii.
W ostatnich latach do Polski przybyli także Ormianie uciekający z ogarniętej wojną Syrii. Według szacunków ormiańskich organizacji liczbę wszystkich Ormian żyjących w Polsce należałoby szacować między 15 a 30 tys. osób.

# data[].attributes.headline
Join the Circle, Ramales de la Victoria 

# data[].attributes.subject
Join the Circle, Ramales de la Victoria 

# data[].attributes.body
Początkiem Czerwca miałem przeogromną przyjemność uczestniczyć w projekcie Join The Circle  w Hiszpanii, projekcie organizowanym w ramach Erasmus Plus. Zwiedziłem już sporo miejsc, ale zawsze marzyła mi się ta Hiszpania,  nareszcie była okazja tam pojechać.  Interesuje się trochę ekologią, ochroną środowiska,  recyklingiem,  przeraża mnie trochę wszechobecny konsumpcjonizm, nadmierne kupowanie tak naprawdę niepotrzebnych rzeczy.... na projekcie w Ramales miałem okazję dowiedzieć się sporo ciekawych rzeczy o  ekologii, gospodarki o obiegu zamkniętym, recyklingu i parmakultury.  Spędziliśmy tydzień w przepięknej górskiej miejscowości, z niesamowitymi widokami na szczyty. Jako fan wędrówek górskich musiałem się gdzieś wspiąć i udało się to już pierwszego dnia, przy okazji odwiedzając jaskinie. Był to świetny czas, spędziłem go z ponad 30 niesamowitych ludzi, głównie polaków ale także kilku Brytyjczyków.  Poznawaliśmy się, rozmawialiśmy na przeróżne tematy, uczyliśmy się razem ale przede wszystkim bardzo dobrze bawiliśmy się.  Podczas projektu mieliśmy też kilka wycieczek, na ekologiczną farmę, uczuliśmy się wyrabiać mydełka i kosmetyki a także opalać się na plaży, popływać w morzu a nawet udać się na wycieczkę łódką.  Był to niesamowity czas, ze wspaniałymi ludźmi, w pięknej słonecznej Hiszpanii, czego chcieć więcej. Polecam każdemu :)

Relacje z projektu można zobaczyć na youtubie:

https://www.youtube.com/watch?v=KDXMgSUMN70

Sebastian

# data[].attributes.headline
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Hej!
Na początku czerwca udało mi się uczestniczyć w niezwykłym treningu, który skupiał się na tematach circular economy, premakultury, a także szeroko pojętego zrównoważonego trybu życia. Warsztaty, będące częścią projektu, odbywały się w pięknie ulokowanej hiszpańskiej miejscowości Ramales de la Victoria w Cantabrii. Lokalizacja treningu znacząco wpłynęła na jego przebieg. Dzięki położeniu naszego ośrodka blisko ,,nieokiełznanej" przez człowieka natury lepiej zrozumieliśmy jak ważne jest, aby ludzka ingerencja w przyrodę była znikoma. Trening był również udany dzięki otwartej i różnorodniej grupie ludzi. To dzięki temu o wiele przyjemniej było uczestniczyć w zajęciach nawet przy wysokich temperaturach za oknem : ) Każdemu zastanawiającemu się czy warto jechać na trening o takiej tematyce zdecydowanie mówię tak! Podsumowując, w Hiszpanii udało mi się spędzić niezwykły czas, który na długo pozostanie w mojej pamięci : )

M.K

# data[].attributes.headline
Ramales de la Victoria Circle training June 2021

# data[].attributes.subject
Ramales de la Victoria Circle training June 2021

# data[].attributes.body
From the 4-11 th of June we have participated in the training project about sustainability, circular economy, development of rural areas and widely ecology topics. One of the pictures from a family visit, we got to learn the resolutions and ideas of sustainable living, we were taught how to make our own hand made bio cosmetics and many more. The other part of the trip we spent on the  vegatable plantation and we got to learn about the issues that small business like this have to face nowadays. I enjoyed the project part of working in groups, exploring sustainable ways for waste economy, material recycling and design methods. I would reccomend to take part in the erasmus + workshops for anyone interested in the subjects. Many thanks to all of the participants and organization. Anna Sieradzka

# data[].attributes.body
Hi!
If you want to meet new People from other countries and coultures and also get some knowledge I would recommend this tipe of discovering.
Its also a great opportunity to meet interesting People from your area :)

# data[].attributes.headline
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Cześć :))
Miałam ogromną przyjemność wziąć udział w treningu dotyczącym początkowo dość obcego mi tematu, czyli tzw. circular economy. Odbyło się ono w przepięknej scenerii małej górskiej miejscowości, leżącej w samym sercu Kraju Basków. W treningu początkowo miała wziąć udział grupa polsko-hiszpańska, która jednak okazała być stricte polska. Na szczęście mogliśmy liczyć na towarzystwo grupy z Wielkiej Brytanii, która przyjechała na inny projekt, atmosfera międzynarodowa została więc utrzymana ;) Podczas treningu nauczyliśmy się wiele o ekologii i samowystarczalności biznesów. Niestety zajęcia były prowadzone w dość monotonny sposób, a poziom grupy był bardzo zróżnicowany (sama byłam początkująca, ale nie brakowało specjalistów w tej dziedzinie). Mimo to udało mi się wynieść tak dużo z projektu,  dzięki interesującym dyskusjom i uczeniu się od innych uczestników. Podczas treningu mieliśmy też oczywiście czas na rekreację, organizatorzy zapewnili np. wycieczkę łodzią wśród malowniczych skał i odwiedziny nadmorskiej miejscowości. Podsumowując, w Kantabrii spędziłam bardzo udany czas. Oczywiście nie zabrakło w nim pewnych trudności, ale udało mi się poznać wiele osób, poszerzyć swoje horyzonty i dowiedzieć się czegoś na temat alternatyw dla klasycznych ekonomii.

Z.G

# data[].attributes.headline
Join the Circle - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
Join the Circle - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Ciekawe warsztaty na temat permakultury, circular economy oraz bardziej społecznego, ekologicznego stylu życia. Odbywały się one w pięknej miejscowości Ramales de La Victoria w Cantabrii. Środowisko oczywiście dodało jeszcze uroku samym warsztatom. Najciekawsze jednak było poznanie dużej ilości bardzo ciekawych osób o podobnych poglądach i potrzebach oraz wymiana zdań.

KD

# data[].attributes.body
W dniach 4-11.06.2021 r. miałam okazję wziąć udział w międzynarodowym szkoleniu Join the Circle w Ramales de la Victoria na północy Hiszpanii. Celem szkolenia było przybliżenie uczestnikom tematyki zrównoważonego rozwoju, permakultury oraz gospodarki cyrkularnej. Wykłady oraz zajęcia prowadzone były przez trenerkę wyznaczoną z organizacji Permacultura Cantabria, która miała niesamowitą wiedzę i w fantastyczny sposób się nią z nami dzieliła. Pomiędzy zajęciami, a także przed przez inne osoby z tej samej organizacji prowadzone były tzw. energizery, które miały nas pobudzić i poruszyć nasze szare komórki do pracy 😊 Organizację szkolenia oceniam bardzo dobrze! Zdecydowanie urzekły mnie niektóre zajęcia w terenie, takie jak doświadczenie natury wszystkimi zmysłami. Podczas szkolenia mieliśmy także sporo czasu wolnego, co było bardzo dobrze wyważone w połączeniu z zajęciami. W trakcie szkolenia mieliśmy także zorganizowane dwie wycieczki poza ośrodek – na ekologiczną farmę, na której właściciel opowiadał o perypetiach prowadzenia gospodarstwa, do wytwórni kosmetyków naturalnych, a także do uroczej miejscowości Santona. Ośrodek znajduje się w pięknej okolicy, do tego pogoda słynąca z bycia kapryśną, w trakcie całego pobytu nam dopisywała. Całe szkolenie uważam za fantastyczne doświadczenie, z pewnością w przyszłości wybiorę się na kolejny trening!

KS

# data[].attributes.headline
Hunting for sustainable resolutions around the city of Ramales, June 2021

# data[].attributes.subject
Hunting for sustainable resolutions around the city of Ramales, June 2021

# data[].attributes.body
Sustainable site for making natural/handmade costmetics

# data[].attributes.body
Our way to the training center in Ramales

# data[].attributes.body
Razem z 30 osób z różnych miejsc spędziliśmy siedem owocnych dni w przepięknym miasteczku w Północnej Hiszpanii. W trakcie treningu każdego dnia dowiedziałam się nowych rzeczy o gospodarce cyrkularnej, która jest kluczową zmianą do wprowadzenia w obliczu kryzysu klimatycznego! Była to wiedza zarówno o prostych zmianach które każdy z nas może wprowadzić w życie jak i o inicjatywach, które możemy podsuwać lokalnym władzom. Poza zajęciami w miasteczku odwiedziliśmy też ekologiczne biznesy ludzi z okolicy. Nie zabrakło też wycieczek w góry, na plażę i na rejs statkiem. Na treningu poznałam przeciekawych ludzi, chcących coś zmienić dla Ziemii, a z wiedzą której się nauczyłam jestem dobrej myśli ☺️
K. Ch

# data[].attributes.headline
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
JOIN THE CIRCLE - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Uszanowanko, tak się zdarzyło, że miałam przyjemność wziąć udział w projekcie Join the Circle organizowanym w ramach Erasmus Plus w Hiszpanii. Bardzo się cieszę, że było mi dane skorzystać z możliwości wyjazdu, ponieważ na treningi młodzieżowe z racji wieku już się nie kwalifikuję. Jestem po 30tce, a pasja do podróży i poznawania innych kultur nie słabnie :)  Tematyka gospodarki cyrkularnej oraz wszelkie tematy związane z kontaktem z naturą, a także less waste są mi bardzo bliskie.

Warsztaty prowadzone były przez pełne energii dziewczyny z lokalnej organizacji. Do teraz na myśl o tańcach na ożywienie jakie wprowadziła nam Elisa mam uśmiech na twarzy :D :D :D Masa niezapomnianych momentów, ciekawych informacji, wielogodzinnych rozmów i wymiany poglądów - to na pewno po tych warsztatach zostanie ze mną na długo i będzie dla mnie inspiracją w codziennym życiu.

Nie zapominajmy też o czasie wolnym, który spędzaliśmy poznając okolicę. A musicie wiedzieć, że Cantabria ma wiele do zaoferowania - góry, morze, plaże, jaskinie z prehistorycznymi malowidłami, a także niewielkie miasteczka w których życie płynie spokojnym tempem. I sangria! :D

Dziękuję za możliwość uczestnictwa w tym wydarzeniu i tyle nowych doświadczeń! Mua! :*
Agnieszka B.

# data[].attributes.headline
YSAPA- Youth Steps Against Power Abuse, Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
YSAPA- Youth Steps Against Power Abuse, Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Hola todos!

Jestem Ewelina i aktualnie pracuję jako psycholog, głównie z młodzieżą i dziećmi. Decyzję o wyjeździe do Hiszpanii na przełomie maja/czerwca podjęłam dość spontanicznie, pragnąc choć na chwilę wyrwać się z codziennej rutyny. Doświadczyłam jednak czegoś więcej niż tylko "przerwy" od codzienności- magiczni ludzie, magiczne miejsce, interakcje, rozmowy do rana (tak, deprywacji snu przy okazji również xD)- wszystko to i jeszcze więcej zostanie ze mną na długo. 20 osób z Polski, Portugalii, Rumunii i Estonii stworzyło niesamowitą przestrzeń do wymiany doświadczeń, inspiracji oraz zgłębienia nie tak łatwych tematów przemocy, wykluczenia, nadużyć władzy, dyskryminacji i zarządzania emocjami. My uczestnicy, pracujący w większości w obszarze pomocy innym, mieliśmy niesamowitą okazję przyjrzenia się swoim rolom oraz doświadczeniu (dzięki scenkom i ćwiczeniom) jak łatwo tworzymy podziały na świecie, w pracy, w najbliższym otoczeniu. Jak łatwo rysujemy linię "my-inni" i odłączamy się od świata i ludzi przez brak wzajemnego zrozumienia.
Nie, nie dostaliśmy w pakiecie gotowych rozwiązań i łatwych odpowiedzi na palące problemy naszej współczesności. Nie wiem, jak globalnie rozwiązać problem wykluczania, dyskryminacji i przemocy. Dostaliśmy jednak wytyczony kierunek- czasem trzeba zacząć od siebie, poukładać swój wewnętrzny świat, otworzyć się na innych i umieć wysłuchać, tworzyć mikrospołeczności wokół siebie i z czasem zataczać coraz szersze kręgi wzajemnego porozumienia. Przez półtora tygodnia udało nam się pośród hiszpańskich gór takową otwartą na siebie społeczność utworzyć- pomimo różnic kulturowych, osobowościowych, pochodzeniowych. Może każdemu z nas uda się teraz przenieść to niesamowite doświadczenie na własne podwórko, by uczynić je... wolnym od uprzedzeń i wykluczenia :)

P.s Nadmienię tylko, że wycieczki po niesamowitym północnym wybrzeżu, pokonywanie wspólnie 736 schodów w dół i w górę i kąpiele w lodowatej, górskiej rzece zdecydowanie zbliżają do siebie ludzi ;)

# data[].attributes.headline
Join the Circle - tydzień z gospodarką obiegu zamkniętego

# data[].attributes.subject
Join the Circle - tydzień z gospodarką obiegu zamkniętego

# data[].attributes.body
W dniach 4.06-11.04 w Ramales de La Victoria, w ośrodku Permacultura Cantabria, odbył się projekt Erasmus+ dotyczący gospodarki cyrkularnej (GOZ). Miałam przyjemność poznać ponad 30 wspaniałych osób z różnych miejsc, z różnym doświadczeniem i różną wiedzą, którą chętnie wymienialiśmy się w trakcie spotkań warsztatowych i poza nimi. Dni warsztatowe przeplatane były fantastycznymi wycieczkami po Kantabrii, podczas których poznaliśmy eko-stronę tego regionu, m.in. gospodarstwo permakulturowe Tarruco, lokalną producentkę eko-kosmetyków handmade i jej męża zajmującego się ekologicznym budownictwem czy gospodarstwa domowe w Ramales prowadzone w duchu zero waste. Był również czas na samodzielnie wycieczki po tej pięknej okolicy - z całego serca polecam trekking i jaskinie z malowidłami prehistorycznymi. Niesamowite doświadczenie.

To co wyjątkowe w tym projekcie, oprócz warstwy merytorycznej obejmującej nie tylko problematykę GOZ, ale i kultury darów czy dragon dreaming, to przede wszystkim postawienie na więzi między ludźmi i więzi z kantabryjską naturą poprzez trening uważności. Już teraz widzę pozytywny wpływ tego wyjazdu na moje życie i czuję, że bardzo go potrzebowałam w tym punkcie, w którym obecnie się znajduję.

Projekty tworzą ludzie i to oni zasługują na dużą uwagę. Poznałam ludzi mądrych, wrażliwych, otwartych, różnych - i uważam te relacje za bardzo wartościowe. Obserwując ich i słuchając ich historii, totalnie przepadłam. To wspaniałe móc spotkać tak wielu inspirujących ludzi w jednym miejscu.

Już kiedyś brałam udział w projekcie Erasmusa, ale w innej organizacji. Po tamtym wyjeździe byłam totalnie zmęczona - liczyło się tempo, ilość zwiedzonych miejsc, po podróży nie było czasu na sen, bo czekały muzea, z których nikt nic nie pamięta i nikt nie skorzystał z powodu przemęczenia podróżą (24 h bez snu i torunee po muzeach - szkoda). Natomiast w tym projekcie, mimo iż dotyczył ochrony środowiska, na pierwszym miejscu był CZŁOWIEK. Codziennie każdy opisywał jednym słowem jak czuje się w tym momencie. Była chwila, by się zatrzymać, zastanowić, porozmawiać - i nie ucierpiała na tym merytoryka kursu ani jego harmonogram pełen atrakcji.

Bardzo podobała mi się formuła prac grupowych i możliwość wymiany doświadczeń i spostrzeżeń. Każdy miał okazję wnieść coś wartościowego do projektu i zostać wysłuchanym. Bo w sumie w ekologii nie chodzi o środowisko, o klimat - planeta sobie poradzi. Chodzi o nas, ludzi, nasz komfort życia, więź z naturą, bez której my nie możemy przetrwać.

Bardzo dziękuję wszystkim organizatorom projektu, w tym także Stowarzyszeniu Aktywne Kobiety, które zorganizowało mój udział. Mam nadzieję, że to nie był ostatni projekt, w którym mogłam uczestniczyć i śledzę na bieżąco projekty zarówno Aktywnych Kobiet, jak i Permacultury Cantabria i Medeina Foundation.

JW

# data[].attributes.headline
Join the Circle - trening nt. GOZ w Hiszpanii

# data[].attributes.subject
Join the Circle - trening nt. GOZ w Hiszpanii

# data[].attributes.body
Siedem dni, około trzydziestu uczestników i studnia wiedzy i pomysłów.
Trening dotyczący Gospodarki o Obiegu Zamkniętym pozwolił mi na nawiązanie nowych i ciekawych relacji, które mam nadzieję zaowocują kiedyś współpracą lub dłuższymi znajomościami. Wymiana doświadczeń z tak liczną grupą to kolejny nieoceniony atut tego treningu, pozwalająca weryfikować swoją wiedzę w bezpiecznym środowisku.
Wyjazd do Ramales de la Victoria to także aktywnie spędzony czas w naturze, ciekawe wycieczki u okolicznego rolnika czy przedsiębiorczyni produkującej domowe kosmetyki.
Ten wyjazd to niewątpliwie połączenie przyjemnego z pożytecznym, nie mogę nie wspomnieć o pięknej pogodzie i nauce w stylu wakacyjnym.

pko

# data[].attributes.headline
YSAPA - Youth Steps Against Power Abuse - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.subject
YSAPA - Youth Steps Against Power Abuse - Ramales de la Victoria

# data[].attributes.body
Hej!

Jestem Asia i aktualnie (jeszcze ;) pracuję w Centrum Edukacji Obywatelskiej. Na przełomie maja i czerwca 2021 wzięłam udział w treningu Erasmus+, organizowanym przez Permacultura Cantabria i współrealizowanym z Aktywnymi Kobietami.
Nasz trening skupiał się na "zarządzaniu emocjami" w kontekście różnego rodzaju opresji. Omówiliśmy pokrótce, w jak wiele grup społecznych jesteśmy włożone (płeć/wiek/klasa społeczna) i jak opresja związana z każdą z nich wpływa na nasze emocje i postrzeganie samych siebie. Rozmawialiśmy trochę o przywilejach i o tym, że w grupie łatwiej jest walczyć przeciwko tym, którzy wykonują wobec nas akty opresji.
Głównym narzędziem, którym podzieliła się z nami prowadząca, Clara, był <<emotional discharge>>, czyli wyrzucenie z siebie emocji, które w nas siedzą i mogą w różny sposób powodować, że łatwiej stajemy się ofiarami lub agresorami.
Trening zawierał zarówno sesje teoretyczne, jak i ćwiczenia (np. scenki, sesje Think&Listen, dużo ćwiczeń "dotykowych"), ale również dużo czasu wolnego i kilka wycieczek poza Ramales.
Najbardziej podobał mi się poziom uczestników i uczestniczek: był bardzo zróżnicowany, ale jednak dość wysoki. Sporo było psycholożek, pracownic społecznych, osób na co dzień pracujących z młodzieżą. Dzięki temu rozmowy po zajęciach były interesujące i dość głębokie :)
Dziewczyny z Polski były niesamowite <3 wspaniałe były nasze rozmowy wieczorową porą (i nie tylko).

Ogólnie w treningu wzięło udział 20 osób z 4 krajów (PL, PT, RO, EST)

# data[].attributes.headline
YSAPA - Youth Steps Against Power Abuse - Ramales de La Victoria

# data[].attributes.subject
YSAPA - Youth Steps Against Power Abuse - Ramales de La Victoria

# data[].attributes.body
Hola todos!

Nazywam się Jagoda, jestem studentką Psychologii i Informatyki orientującą swoją przyszłość w okół edukacjii. Był to mój pierwszy wyjazd na trening z programu Erasmus.
Dowodem na to, że jestem z niego zadowolona moze być to, że po powrcoie odrazu aplikowałam na kolejne projekty z tego programu!

Cały kurs opierał się główie na teorii dotyczącej regulacji emocji (bazowaliśmy na wspólnej idei rozowju emocji, tak, aby wspólna praca była ułatwiona) oraz roli władzy w społeczeństwie/przywilejach/nadużuyciach władzy.

Po każdej sesji teorii uczestniczyliśmy w aktywności Think&Listen, czyli nauce aktywnego słuchania, budowania wspierającej relacji i dawania przestrzeni do swobodnej wypowiedzi/ekspresji.

Kto uczestniczył?: Polska, Portugalia, Rumunia, Estonia

Moje wnioski?
Przede wszytskim jestem wdzięczna za to, ze miałam szansę zaczerpnąć inspiracji i wiedzy od pozostałych uczestników kursu, którzy byli zdecydowanie bardziej doświadczeni ode mnie. Jestem zainteresowana implementowaniem pokazanych nam narzędzi w swoją przyszłą pracę jak i życie prywatne. Z tego wyjazdu wróciłam z wieloma nowymi wnioskami i motywacją do działania!

# data[].attributes.headline
BIOLENS – Ramales de la Victoria - Hiszpania

# data[].attributes.subject
BIOLENS – Ramales de la Victoria - Hiszpania

# data[].attributes.body
Nazywam się Iván Terrero, jestem architektem, lubię zdobywać wiedzę poprzez doświadczenia życiowe.

Wraz z żoną przywiązujemy dużą wagę do zajęć oraz kursów związanych ze środowiskiem naturalnym, ochroną klimatu oraz redukcją śladu węglowego. Robimy to, ponieważ zobowiązaliśmy się do dbania o przyrodę i zdrowie klimatyczne naszej planety. W mediach społecznościowych moja żona znalazła post o kursie w ramach programu Erasmus+ o tematyce zrównoważonego rozwoju, Permakultury oraz zmian klimatycznych; BIOLENS – Ramales de la Victoria, na którego uczestnictwo z marszu się zdecydowaliśmy i wysłaliśmy zgłoszenie.

Szkolenie, uczestnicy, ośrodek szkoleniowy.

Szkolenie

Metody użyte przez szkoleniowców przerosły moje oczekiwania, ponieważ udało im się stworzyć więź z nami (grupą), używając metod edukacji niekonwencjonalnej, upewniając się równocześnie, że wiedza została należycie przekazana.

Uczestnicy

Wspaniali ludzie z ogromną energią i entuzjazmem, dzięki czemu nie tylko zdobyłem wiedzę zawartą w programie szkolenia, ale dowiedziałem się o sposobach, w jaki każdy z uczestników dba o środowisko naturalne.

Ośrodek szkoleniowy (Ramales de la Victoria)

Ramales de la Victoria, przepiękne miejsce o spektakularnym klimacie i niezwykłej scenerii uśpionych gór, magiczne miejsce pełne życia, wspaniałe do nawiązania kontaktu z Naturą.

Reasumując to, o czym powyżej napisałem, polecam to przeżyć na własnej skórze...

# data[].attributes.headline
Erasmus+ Biolens Ramales de la Victoria, Hiszpania

# data[].attributes.subject
Erasmus+ Biolens Ramales de la Victoria, Hiszpania

# data[].attributes.body
Nazywam się Agnieszka i właśnie wróciłam z Ramales, gdzie w maju 2021 odbyło się szkolenie w ramach projektu Erasmus+. Szczerze mówiąc liczyłam, że zyskam tutaj wiedzę na tematy ekologiczne i przedsiębiorczości zrównoważonej, ale muszę powiedzieć, że wydarzyło się o wiele więcej.
W projekcie miało wziąć udział 10 Polaków, 10 Hiszpanów i 10 Włochów. Ku mojemu zaskoczeniu byli tylko Włosi i my, więc z początku byłam nastawiona dość sceptycznie - uwielbiam Hiszpanów i liczyłam bardzo na ich obecność (tym bardziej, że jestem absolwentką Iberystyki ;). Mimo wstępnych wątpliwości okazało się jednak, że udział w szkoleniu wzięła grupa niezwykłych ludzi, których nie zapomnę do końca życia. Trenerka Leslie potrafiła wydobyć z nas to, co najlepsze i umożliwiła stworzenie bardzo pozytywnej atmosfery, która pomogła nam otworzyć się na siebie wzajemnie i również na otaczającą nas w przyrodę w sposób, który nie wydawał mi się możliwy. To było jak podróż w inny wymiar. W zajęciach w grupach i podgrupach dyskutowaliśmy o problemach dzisiejszego świata i możliwościach zaradzenia im, ucząc się od siebie wzajemnie i poznając różne punkty widzenia.  Wszystko odbywało się w atmosferze integracji i budującego się zaufania, w przepięknych okolicznościach przyrody, w dużej części na świeżym powietrzu, między innymi na pięknej leśnej polanie. Ten tydzień był dla mnie nie tylko pouczający ze względu na zdobytą wiedzę, ale również pokazał mi, że ludzie w różnym wieku, o różnym pochodzeniu oraz zupełnie innym wykształceniu mogą stworzyć wspólnotę, która ma wspólny cel. Poczułam w nas siłę, która przemnożona przez tysiące, jest w stanie zaradzić naszym światowym problemom. Brzmi to może bardzo patetycznie, ale patrząc na naszą" Wall Of Abundance" (Tablica Obfitości) - utwierdziłam się w przekonaniu, że każdy z nas ma umiejętności i wiedzę, która może się przydać i być przekazywana dalej tak, aby zyskała na tym cała wspólnota ludzi.
Myślę, że ten tydzień dał mi siłę, nową energię i motywację do pracy nad tym jakże ważnym dla losów ludzkości tematem. Jestem wdzięczna Fundacji Medeina i Stowarzyszeniu Aktywne Kobiety za umożliwienie udziału w projekcie, który z pewnością w pewien sposób odmienił moje życie.

# data[].attributes.body
Nazywam się Zuza, mam 19 lat i od roku studiuję nauki polityczne w Amsterdamie. Na co dzień zajmuję się również aktywizmem klimatycznym, m. in. prowadzeniem własnego stowarzyszenia i rozwijaniem różnych lokalnych i międzynarodowych projektów. Uwielbiam podróżować, poznawać ludzi i razem z nimi odkrywać nowe rzeczy. Szansą na takie właśnie doświadczenie był dla mnie udział w niezwykłym szkoleniu BIOLENS, które odbyło się w Hiszpanii w ramach programu Erasmus+, dzięki wsparciu Fundacji Medeina oraz Stowarzyszenia Aktywne Kobiety.

Szkolenie było dla mnie szansą na rozwój we wszelkich aspektach: w ciągu zaledwie tygodnia o wiele lepiej poznałam nie tylko innych uczestników, ale też samą siebie, świat wokół mnie i otaczającą mnie przyrodę. Po raz pierwszy od roku poczułam się zainspirowana, pełna energii i nowych pomysłów. Zdobyłam sporo nowej wiedzy, a przede wszystkim mnóstwo nowych umiejętności i znajomości z niezwykle ciekawymi ludźmi. Spojrzałam też z zupełnie nowej perspektywy na to, co wiedziałam już wcześniej, a omawiane na zajęciach zagadnienia miałam okazję zobaczyć bezpośrednio w praktyce, odwiedzając m. in. ekologiczną farmę, producentów serów i naturalnych kosmetyków.

Wspomnienia z Ramales z pewnością pozostaną ze mną na długo. Piękna Hiszpania, ale nie ta znana z przewodników turystycznych, a zupełnie inna, jeszcze bardziej pociągająca swoją przyrodą i pięknymi widokami. Angażujące i inspirujące zajęcia, wspólne wycieczki w góry, na plażę i do różnych miasteczek. Nowe doświadczenia każdego dnia i każdej nocy. Dokładnie tego potrzebowałam!

# data[].attributes.headline
Biolens w Hiszpanii bez różowych okularów

# data[].attributes.subject
Biolens w Hiszpanii bez różowych okularów

# data[].attributes.body
Kiedy w kwietniu znalazłam ogłoszenie o treningu dla praktyków pracujących z młodzieżą i młodzieży, aplikowałam bez zastanowienia. Udział w szkoleniu w 30 osobowej grupie Włochów, Hiszpanów i Polaków, pogłębiającym moją wiedzę na temat zmian klimatu i zrównoważonego rozwoju był tym czego potrzebowałam. Do aplikowania namówiłam też mojego męża, wspólnie liczyliśmy na poznanie osób zaangażowanych w działania na rzecz klimatu, z którymi moglibyśmy współpracować w przyszłości. Szczególnie zależało nam na kontaktach z Hiszpanami, ponieważ rozważamy ponowną przeprowadzkę do Hiszpanii. Z obszernego infopacku dowiedziałam się, że zakwaterowanie będzie w 2-osobowych pokojach, że przyjazd jest w niedzielę między 8:30 a 17:00, a pierwszy punkt programu: przyjęcie przyjezdnych i prezentacja, zaczyna się o 17:00. W innym miejscu widniała informacja, że przyjechać należy najpóźniej o 18:00. Na kolejnych slajdach przeczytałam, że żeby otrzymać zwrot kosztów podróży, trzeba uczestniczyć we wszystkich aktywnościach podczas treningu.
Gdy nasze aplikacje zostały zatwierdzone zostaliśmy poproszeni o przedstawienie planu podróży, który przed kupieniem biletów powinna zatwierdzić strona Hiszpańska. Ze względu na wpływ przemysłu lotniczego na zmiany klimatu zdecydowaliśmy się na podróż lądową pociągami i autobusami. Przedstawiliśmy plan podróży do Bilbao z przyjazdem w niedzielę o godzinie 4:00 i dostaliśmy akceptację i prośbę o pilne kupienie biletów. Z Bilbao do Ramales mieliśmy jeszcze 2 autobusy, moglibyśmy zatem być na miejscu między 8:00 a 10:00.
Ze względu na wybrane przez nas środki transportu podróż była długa i męcząca, jednak wszystko szło zgodnie z planem. Po przyjeździe do Bilbao poczekaliśmy do wschodu i mimo zmęczenia wybraliśmy się na spacer po mieście. Zjedliśmy śniadanie w uroczej piekarni i napisaliśmy do organizatorów z pytaniem, o której możemy być na miejscu. Będąc w podróży od piątku od 14:00 marzyliśmy jedynie o prysznicu i wygodnym łóżku, nie wiedzieliśmy, że schody dopiero się zaczną. O 8 rano dostaliśmy odpowiedź, że w Ramales będą na nas czekać o 21:00. Po naszych prośbach zgodzili się przyjąć nas o 19:00. Spędziliśmy więc cały dzień na dalszym spacerowaniu po mieście, żeby o 19:00, po przyjeździe na miejsce zakwaterowania dowiedzieć się, że zamiast naszego wymarzonego łóżka dostaniemy dwa, w oddzielnych apartamentach, ponieważ taka jest odgórna decyzja i nie można jej zmienić. Odgórna decyzja została podjęta przez osobę z którą korespondowaliśmy mailowo przed przyjazdem i której wyraźnie pisaliśmy, że jesteśmy małżeństwem. Nie byliśmy gotowi na mieszkanie osobno, zarówno psychicznie jak i jeśli chodzi o posiadane wyposażenie. Przecięliśmy na pół mydło i szampon w kostce i umówiliśmy się na wspólne mycie zębów codziennie rano i wieczorem, bo nie sposób było przeciąć tubkę pasty.
Po prysznicu poszliśmy załatwić formalności i dowiedzieliśmy się, że z 30 uczestników zrobi się 20, ponieważ Hiszpanie nie mogli wziąć udziału w kursie. Niestety, nikt nie poinformował o tym fakcie innych uczestników.
Część merytoryczna szkolenia była dość bogata, przygotowana jednak bardziej dla młodzieży niż dla edukatorów. Logistyka szkolenia nie pozostawiała jednak żadnych złudzeń, że szkolenie jest dla młodzieży i na każdym kroku traktowano nas - w 95% dorosłych, jak nastolatków na zielonej szkole.
Rażący był brak chęci pomocy ze strony przedstawicielki organizacji Pasos, która nigdy nie pojawiła się na szkoleniu. Głowa Hiszpańskiej fundacji poinformowała nas na przykład, że jedyną możliwością zrobienia testów PCR w dniu powrotu tak, żeby otrzymać wyniki tego samego dnia jest pojechanie na lotnisko. Na własną rękę wykonaliśmy testy w centrum Bilbao i otrzymaliśmy wynik w niepełną godzinę. Pracownik fundacji, który był z nami na miejscu cały czas narzekał na zmęczenie swoją pracą, dając do zrozumienia, że to zmęczenie wynika z naszej - jako grupy - obecności.

# data[].attributes.headline
W TEJ KOLUMNIE WSTAWIAMY TEKSTY DOTYCZĄCE TRENINGÓW

# data[].attributes.subject
W TEJ KOLUMNIE WSTAWIAMY TEKSTY DOTYCZĄCE TRENINGÓW

# data[].attributes.headline
W TEJ KOLUMNIE WSTAWIAMY TEKSTY DOT WOLONTARIATÓW EKS 

# data[].attributes.subject
W TEJ KOLUMNIE WSTAWIAMY TEKSTY DOT WOLONTARIATÓW EKS 

# data[].attributes.headline
BIOLENS w Ramales de la Victoria (Hiszpania)

# data[].attributes.subject
BIOLENS w Ramales de la Victoria (Hiszpania)

# data[].attributes.body
Mam na imię Ola. Obecnie jestem uczennicą w 2 klasie liceum. Początkiem maja miałam okazję wziąć udział w szkoleniu ze zrównoważonego rozwoju BIOLENS w Hiszpanii z Erasmus +, a to wszystko dzięki Fundacji Medeina oraz Stowarzyszeniu Aktywne Kobiety.

Szkolenie w Ramales było jednym z najlepszych doświadczeń w moim życiu. Poza samym poszerzeniem wiedzy o klimacie oraz zrównoważonym rozwoju, dostałam szansę zwiedzenia północnej części tego wspaniałego kraju oraz poznania wielu wartościowych osób (nie tylko z Polski:)).

Każdy dzień był zupełnie inny! Codziennie nowe zagadnienia, aktywności, lecz nie były to tylko suche wykłady. Liczne dyskusje, aktywności grupowe, w terenie oraz wspaniale wypełniony czas wolny. Z innymi uczestnikami organizowaliśmy wycieczki w góry, zajęcia taneczne, a nawet wspólne gotowanie. Było wiele okazji, aby się poznać, miło spędzić czas oraz przybliżyć sobie wzajemnie swoją kulturę.

Z całego serca mogę polecić to szkolenie. Odbywa się ono w pięknym miejscu (na zdjęciu poniżej widok z tarasu:)), w bogatym przyrodniczo kraju, we wspaniałym towarzystwie, a wszystko to w swojej edukacyjnej otoczce - czego chcieć więcej!

# data[].attributes.headline
trening Biolens w Hiszpanii w ramach programu Erasmus +

# data[].attributes.subject
trening Biolens w Hiszpanii w ramach programu Erasmus +

# data[].attributes.body
W życiu nic nie dzieje się przez przypadek, to jest pewne. Dlatego też, kiedy koleżanka podesłała mi link do szkolenia idealnie ostatniego dnia do kiedy można było się zgłaszać, wiedziałam że stało się to nie bez powodu.

Nigdy nie miałam okazji wziąć udziału w takim 'normalnym' Erasmusie. Natomiast mam wrażenie, że to co przeżyłam na szkoleniu, to było coś jeszcze lepszego. Taki mini Erasmus, tyle że z ludźmi, z którymi łączy nas o wiele więcej niż tylko kraj pochodzenia, ale też podobne wartości. To było niesamowite przeżycie, spotkać osoby, których normalnie bym w życiu nie poznała. A napewno nie aż tak dobrze, jak podczas tygodniowego warsztatu dzięki któremu nie tylko bardzo dużo się nauczyliśmy, ale też zobaczyłam, o ile więcej można osiągnąć pracując w grupie. Zwłaszcza tak różnorodnej. Niesamowite przeżycie, które polecam każdemu! Już z mojego polecenia moje 2 bliskie koleżanki zaaplikowały na następne programy. Tradycji musi się stać.. kontynuacja! Bardzo dziękuję Fundacji Aktywne Kobiety oraz Medeina za zorganizowanie i umożliwienie nam tej przygody. Jestem pewna że zdobyte doświadczenia i znajomości jeszcze długo pozostaną w mojej pamięci i pomogą mi być jak najlepszą wersją siebie samej, pomagając innym i Planecie jednocześnie
.

# data[].attributes.headline
BIOLENS - Zrównoważony rozwój z Erasmus+ w Hiszpanii

# data[].attributes.subject
BIOLENS - Zrównoważony rozwój z Erasmus+ w Hiszpanii

# data[].attributes.body
Nazywam się Paulina i  na co dzień udaje mi się łączyć przyjemne z pożytecznym. Zawodowo zajmuję się edukacją ekologiczną ludzi i firm, wspieram ich na drodze do zmniejszania swojego śladu węglowego i z tego żyję.

Dzięki stowarzyszeniu Aktywne Kobiety i Fundacji Medeina wyjechałam na trening w Hiszpanii poświęcony zmianom klimatycznym i promowaniu odpowiedzialnej przedsiębiorczości. Dzięki temu chciałam zdobyć nowe, międzynarodowe znajomości wśród osób z podobnymi zainteresowaniami do moich i poznać nowe narzędzia do promocji zrównoważonego rozwoju.

To, co otrzymałam podczas treningu przerosło moje najśmielsze oczekiwania. W opisie szkolenia pojawiło się jedno, niepozorne słówko, które okazało się słowem kluczem do tego co wydarzyło się na miejscu. Miał być to kurs szkoleniowy oparty na "edukacji nieformalnej". Okazuje się, że skuteczne szkolenie nie musi wyglądać jak wykład, czy normalne zajęcia w szkolnej klasie. Nasza trenerka, Leslie, to niesamowita osoba, która potrafi bezbłędnie wyczuć grupę i odpowiedzieć na potrzeby każdej osoby biorącej udział w szkoleniu.

Nie lubisz siedzieć na krześle? - To nie problem, tutaj są maty, możesz usiąść na podłodze.
Jesteście zmęczeni? - OK, poruszajmy się trochę realizując jednocześnie program.
Wolicie zajęcia po południu, żeby w ciągu dnia pójść na wycieczkę? - No to zmieniamy rozkład zajęć.
Za oknem jest ładna pogoda? - Zróbmy zajęcia na zewnątrz.
Dla Leslie nie było problemu bez rozwiązania!

Metoda szkoleniowa to nie jedyne zaskoczenie podczas tego kursu. Okazało się, że poza spełnieniem moich pierwotnych oczekiwań względem niego otrzymałam coś znacznie więcej. Poczułam prawdziwe połączenie z naturą. Teraz wiem, że jako człowiek jestem jej nierozerwalnym elementem.

To poczucie zostanie ze mną na długo i myślę, że wiele w moim życiu zmieni. Mam też nadzieję, że nawiązane na nim znajomości również pozostaną ze mną na dłużej.

# data[].attributes.body
Visiting la Alegrilla

# data[].attributes.headline
Włoska przygoda Emila na saaamym krańcu europejskiego obcasa!

# data[].attributes.subject
Włoska przygoda Emila na saaamym krańcu europejskiego obcasa!

# data[].attributes.body
Cześć!
Mam na imię Emil. Mam niecałe 25 lat i od niedawna jestem magistrem socjologii. Do czynienia z Programem Erasmus+  mam już od kilku lat, podczas których udało mi się wziąć udział w paru jego projektach. Dzisiaj chciałbym Wam jednak opowiedzieć o mojej ostatniej przygodzie, którą zakończyłem zaledwie kilka dni temu.

Od września 2020 do marca 2021 mieszkałem i pracowałem w małej wiosce Poggiardo na południu Włoch, czyli dokładnie na saaamym końcu obcasa! W Poggiardo odbyłem staż absolwencki Erasmus+, który można zrealizować w ciągu 12 miesięcy od zakończenia studiów.

Miejsce, w którym miałem przyjemność pracować, to organizacja pozarządowa, zajmująca się projektami współfinansowanymi przez Program Erasmus+ oraz Europejski Korpus Solidarności. W organizacji objąłem stanowisko asystenta menedżera projektów. Do moich głównych obowiązków należało pisanie projektów społecznych dotyczących głównie wymian młodzieżowych oraz przygotowanie diagnoz projektowych, czyli swoisty research na zróżnicowane tematy.

Podczas przygotowywania materiałów dowiadywałem się ciekawych rzeczy o Europie i Europejczykach. W ciągu 5 miesięcy nauczyłem się pisać projekty społeczne.
Jestem samodzielnym autorem dwóch wymian młodzieżowych.

Doświadczenie zawodowe, które udało mi się zdobyć, otworzyło mi furtkę do dalszej działalności w obszarze międzynarodowych projektów unijnych. Już teraz planuję podjęcie pracy w podobnym charakterze.

Zakochałem się w możliwościach jakie oferuje młodym Program Erasmus+ i Europejski Korpus Solidarności.  Z wielką przyjemnością poświęcę moje życie zawodowe na organizowanie projektów, zajmowanie się wolontariuszami i ogólną promocję obydwóch w/w programów.

Podsumowując:
- spędzenie 5 miesięcy na południu Włoch
- nawiązanie kilku głębokich przyjaźni
- opanowanie podstaw języka włoskiego
- zdobycie niesamowite doświadczenie zawodowe.

Warto, czy nie warto? Zastanówcie się sami.

PS. Wypada jeszcze wspomnieć, że Poggiardo leży 7 km od Morza Adriatyckiego.
Dzięki temu spacery na plaże odbywały się w zasadzie przez całe pięć miesięcy.
W lutym pływałem już w morzu dwa razy!

# data[].attributes.body
Cześć, nazywam się Paulina, pochodzę z Łodzi, mam 21 lat i w tym roku zaryzykowałam. Przerwałam naukę na pierwszym roku studiów i podjęłam decyzję o wzięciu udziału w wolontariacie za granicą. Za pośrednictwem Stowarzyszenia Aktywne Kobiety wyjechałam na projekt do pięknego Budapesztu. Zadomowienie się w nowym miejscu przyszło wyjątkowo łatwo, otworzyło się przede mną wiele nowych możliwości i przestrzeń do eksplorowania. Ostatnie dni lata i początek jesieni nakreśliły ogólny kształt dość przyjemnej rutyny w którą staram się wpasować zarówno z pracą jak i realizowaniem własnych planów związanych z rozwojem artystycznym.

Mijają dwa miesiące od kiedy zaczęłam wolontariat w przedszkolu. Muszę przyznać, że choć zajmowałam się już dziećmi i młodzieżą w przeszłości to praca w węgierskiej placówce nie należy do najłatwiejszych zadań. Najgorsza jest zdecydowanie bariera językowa, coś czego prawdopodobnie każdy wolontariusz w obcym kraju obawia się najbardziej ale mam nadzieję, że niedługo ta sytuacja się zmieni jak tylko poznam lepiej podstawy Węgierskiego.  Chyba najfajniejszym momentem dnia dla mnie w przedszkolu jest czas gdy wychodzimy na plac zabaw, stąd też fotografie. Dzieci mają niesamowicie dużo energii którą mogą nareszcie uwolnić gdy nie ograniczają ich ściany budynku, mogą być głośno, rozrabiać i spotykać dzieci z innych grup. Prawdopodobnie gdy zrobi się zimniej lub bardziej deszczowo będziemy zostawać na czas zabaw w środku dlatego na pamiątkę tych jesiennych chwili postanowiłam zrobić parę zdjęć analogiem.

# data[].attributes.body
Nieco ponad rok temu zdecydowałam się na przerwanie swojej edukacji i zrezygnowałam ze studiów w Anglii, czując, że to nie jest to, co chciałabym robić. Chwilę później znalazłam się na projekcie międzynarodowym we Włoszech, który trwał całe 12 miesięcy, od 7 października 2019 roku aż do 27 września br. Pracowałam razem z paroma innymi wolontariuszami z różnych państw dla organizacji Alicenova  w pobliżu Viterbo.
Projekt “Rural4Learning” realizowany był w ramach programu Europejskiego Korpusu Solidarności współfinansowanego ze środków Komisji Europejskiej.

Brałam udział w wielu aktywnościach, które zawsze skupiały się wokół osób z różnym stopniem niepełnosprawności. W centrum dziennym w Tarqunii przygotowywałam śniadania a po nich uczestniczyłam, w takich zajęciach jak: malowanie drewna, tworzenie biżuterii, muzyka itp. Moim zadaniem było wspieranie osób niepełnosprawnych, czasem poprzez podtrzymanie ręki z pędzlem, a innym razem nalanie wody do kubka.

Podczas pracy w Fattoria di Viterbo, nieraz to osoby z niepełnosprawnościami uczyły mnie, co i jak powinnam zrobić. Każdy dzień pobytu w tym miejscu skupiał się na pomocy operatorom z pracą na farmie. Codziennie pracowałam w innym miejscu. Wybór był duży: raccolta, laboratorio, gas… Moim ulubionym była Serra, szklarnia, gdzie każdego poranka obserwowałam z innymi wyrastające z nasion małe roślinki.

Pracowałam również na farmie w Montalto di Castro, gdzie pomagałam w przygotowaniu obiadu, przy zbieraniu warzyw i owoców w czasie wiosny oraz lata , a także w sadzeniu roślin w czasie jesieni i zimy.

W ramach wolontariatu można było również wziąć udział w takich aktywnościach jak: zajęcia z dziećmi, np. na basenie lub ze zwierzętami (głównie z końmi), zajęcia w Montefiascone również w centrum dziennym oraz pomoc w centrum z migrantami itp.

Pierwszą trudnością była oczywiście bariera językowa. Jak wielkie było moje zdziwienie, gdy poza lotniskiem praktycznie nikt nie mówił po angielsku! Szybko nauczyłam się komunikować z innymi znając jedynie parę słów po włosku. Pierwsze miesiące pokazały mi, jak efektywnie można nauczyć się języka obcego, jak bardzo rozmowę ułatwiają gesty i życzliwość. Całkowicie odczarowałam w ten sposób żmudną i monotonną naukę języka obcego w szkole. Nieraz również doświadczyłam zniecierpliwienia lub traktowania mnie gorzej jedynie przez nieznajomość czyjegoś języka ojczystego, co również otworzyło mi oczy na to, jak my sami nieraz traktujemy osoby z zagranicy lub emigrantów.

Najważniejszą dla mnie częścią projektu było poznanie innych kultur. Mojego pierwszego zmierzenia z Włochami nie wspominam najlepiej, wielu rzeczy nie rozumiałam i na samym początku wydawało mi się, że w Polsce wszystko jest lepsze. Razem z upływającymi miesiącami zadawałam coraz więcej pytań, znałam coraz więcej osób i wszystko stało się bardziej klarowne. Wyjechałam stamtąd z poczuciem, że Włochy są moim domem, pełnym miłych, otwartych na innych i szczęśliwych ludzi.
Nie tylko jednak Włosi odmienili moje postrzeganie świata. Najwięcej nauczyłam się od dwóch innych wolontariuszek- jednej z Gruzji, drugiej z Palestyny. Na początku było między nami wiele nieporozumień, czasem nawet złości. Zrozumiałam, jak wiele przyzwyczajeń wynosimy z domu, jak nasz światopogląd jest uformowany przez kulturę miejsca, w którym mieszkamy. To, co nam zdecydowanie pomogło były długie rozmowy oraz zadawanie pytań.
Po pewnym czasie zaczęłam porównywać nasze zachowania, zastanawiać się głębiej nad samą sobą i zmieniać swoje przyzwyczajenia.

W czasie swojego wolontariatu miałam dość dużo czasu wolnego i to ode mnie zależało, jak go wykorzystam. Postawiłam na rozwój, na naukę języka i na podróżowanie.
Pamiętam dobrze dzień, w którym po raz pierwszy wsiadłam sama do autobusu, przez całą drogę ściskając kurczowo w dłoni swój bilet. Wysiadłam 20 minut później i już po 15 minutach chciałam wracać z powrotem. Pod sam koniec mojego pobytu za granicą, jeździłam sama na drugi koniec kraju, śpiąc w hostelu w jednym pokoju z piątką nieznanych mi osób. Nareszcie przełamałam się do jogi oraz medytacji. Ważnym dla mnie momentem było również rozpoczęcie czytania książek po włosku, mimo że nie byłam w stanie zrozumieć wszystkiego. Dużo pisałam, spacerowałam, myślałam nad swoim zachowaniem i przyszłością. Dzięki temu odkryłam, co chciałabym robić po wolontariacie!

Podróżowanie! Planowanie godzin wyjazdu i przyjazdu, kupowanie na czas biletu, sprawdzanie noclegów, miejsc wartych zobaczenia, spanie w środkach transportu..
A w nagrodę otrzymywałam przepiękne widoki, śliczne miasteczka, zabytki, muzea, jeziora, morze. Po każdym powrocie z mojej małej wycieczki do domu czułam się tak, jakby w moim umyśle powstało dwa razy więcej miejsca, szczęście pulsowało w moim sercu.
Długo jeszcze przed zaśnięciem w głowie przewracały się wszystkie przygody, rozmowy
z nieznajomymi i oczywiście już układałam po cichu nowe plany.

Moją ulubioną częścią projektu była samodzielność. Po raz pierwszy musiałam zadbać
o swoje utrzymanie, liczyć, czy wystarczy mi pieniędzy do końca miesiąca. Po paru dniach jedzenia jabłek na obiad, zaczęłam gotować, co później przerodziło się w moją pasję. Poczułam odpowiedzialność również za to, co kupuję oraz gdzie, co wzmocniło mnie w niektórych z moich wcześniejszych wyborów, jak wegetarianizm, ale rozpoczęło również inne. Oprócz tego dochodzi również poczucie odpowiedzialności, szczególnie w pracy. Czasem bywało tak, że zostawałam sam na sam z osobą z niepełnosprawnością i to ja musiałam pokazać, wyjaśnić.

Wyjazd z Włoch był dla mnie bardzo trudny, dużo trudniejszy niż opuszczenie mojego ojczystego kraju. Wyjeżdżałam z myślą, że opuszczam naszą międzynarodową rodzinę, tak drogich dla mnie osób, z którymi dane mi było przeżyć te niezwykłe miesiące. Przez szyby pociągu, który zabierał mnie z powrotem, żegnałam moją piękną i słoneczną Italię. Ostatnie dni spędziłam na uważnym słuchaniu na ulicach języka włoskiego, którego również miało zabraknąć w moim życiu. I ci ludzie! Tak życzliwi i pogodni!

Z pewnością decyzja o wyjeździe oraz pierwsze miesiące poza domem były dla mnie niełatwe, ale nigdy nie żałowałam swojego wyboru. Jestem niezwykle wdzięczna za każdą chwilę w tym magicznym miejscu. Ten rok zmienił we mnie wiele rzeczy na lepsze, otworzył moje oczy i dodał mi odwagi oraz wiary we własne możliwości. A poza tym zachęcił do podróżowania, niepoddawania się i do szukania własnej ścieżki
Sandra

# data[].attributes.body
W dniach 10-16.11.2019 r. w Hiszpanii w ramach projektu Erasmus+ odbył się trening DANCE – 4 –YOUTH. Razem z organizacją Permacultura Cantabria i osobami pracującymi z młodzieżą w Europie pracowaliśmy nad stworzeniem zestawu narzędzi i umiejętności, które pomagają w zapobieganiu depresji u młodzieży.

W trakcie projektu skupiliśmy się na 8. głównych filarach, które głównie dotyczyły depresji. Stworzyliśmy szereg nawyków, które mają jej zapobiegać i które są obszarami codziennego zainteresowania życia młodych ludzi. Są to:

Zarządzanie emocjonalne: Narzędzia zarządzania emocjonalnego i aktywnego słuchania.

Relacje: Codzienne wyzwanie tworzenia relacji, zarządzania konfliktami.

Pewność siebie: wizerunek, bezpieczeństwo i tożsamość społeczna.

Addycje: Alkohol, technologia, itp.

Dorosłość: Pomaganie młodym ludziom w przechodzeniu od życia młodego do dorosłego.

Konkurencja i sport: Tworzenie większej ilości miejsc do współpracy.

Kultura tradycyjna: Tradycyjne tańce jako dziedzictwo kulturowe.

Aktywne uczestnictwo w społeczeństwie i w Europie.

Osiągnięcie świetnych wyników było możliwe dzięki współpracy wszystkich uczestników i międzykulturowej wymianie doświadczeń. Po 6 dniach każdy wrócił do swojego kraju z nową wiedzą, pomysłami i zwiększoną motywacją do pomagania młodym, którzy borykają się z problemami psychicznymi.

Co udało się osiągnąć?

Poprawa samoświadomości i poczucia własnej wartości uczestników;

Stworzenie międzynarodowej sieci przyjaźni, jak również planu wspólnego działania w przyszłości;

Pogłębienie zrozumienia zagadnień takich jak depresja, uzależnienie i emocjonalność

Opracowanie narzędzi, które mogą pomóc młodym ludziom w przezwyciężeniu pewnych trudności i wsparciu siebie nawzajem;

Doskonalenie umiejętności prezentacji;

Współpraca między ludźmi z różnych środowisk;

Wypracowanie zdolności do aktywnego słuchania innych bez osądzania oraz umiejętności podejmowania decyzji;

Zrozumienie potrzeby większej współpracy w celu uniknięcia izolacji młodych ludzi w potrzebie.

Polska plasuje się na drugim miejscu w Europie pod względem liczby samobójstw popełnianych przez młode osoby. Jedną z  przyczyn jest właśnie depresja, dlatego chcemy razem działać, by zmniejszyć to zjawisko i pomóc osobom potrzebującym.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom treningu za ich zaangażowanie i pracę zespołową.

# data[].attributes.body
TRENING PRACY Z EMOCJAMI DLA OSÓB PRACUJĄCYCH Z UCHODŹCAMI "EUROPA BEZ GRANIC"

W październiku 2019 w ramach projektu uczestniczyłem w 10-dniowym kursie na temat procesu przyjmowania i integracji uchodźców społecznej oraz emocjonalnej pracy z nimi. Kurs odbył się w Hiszpanii. W szkoleniu uczestniczyło 11 osób z Polski, reprezentujących 5 organizacji edukacyjnych: Stowarzyszenie Aktywne Kobiety, Fundacja Zielony Słoń, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Fundacja Meritum, Centrum Praw Kobiet.

Zorganizowałem również warsztaty w swojej organizacji, podczas których podzieliłem się zdobytymi w Hiszpanii narzędziami i dobrymi praktykami, a także informacjami o europejskich programach finansowania inicjatyw edukacyjnych.

WPŁYW PROJEKTU

Podczas udziału w treningu dowiedziałem się więcej na temat uchodźców, a moje umiejętności pracy z tą grupą zostały poszerzone i poprawione. Szkolenie dało mi  korzyści zarówno na polu osobistym, jak i zawodowym.  Zwiększyłem również poziom swojej motywacji i zadowolenia z pracy. Ponadto moja umiejętność pracy w grupie uległa znacznej poprawie, dzięki aktywnemu uczestnictwu w partnerstwie,  wymianie praktyk oraz doświadczeń.

Podszlifowałem również swój język obcy i zyskałem dodatkowe kwalifikacje.

Organizacje tworzące partnerstwo

Dzięki mojemu uczestnictwu w treningu, nasza organizacja poprawiła jakość usług oferowanych uchodźcom i migrantom.

Zyskałem dodatkową wiedzę i umiejętności, które następnie przekazałem moim kolegom i koleżankom podczas kursu i warsztatów wewnętrznych. Dzięki temu wszyscy pracownicy mojej organizacji skorzystali w pewien sposób ze szkolenia w Hiszpanii.

Dowiedzieliśmy się też, jak został przygotowany program kursu, jakie narzędzia zostały wykorzystane do jego oceny oraz jak wyglądały relacje między trenerami a uczestnikami. Ponadto projekt ten był pierwszym krokiem w budowie solidnej sieci współpracy pomiędzy organizacjami na poziomie krajowym i europejskim. Sieć przyczyni się do polepszenia systemu przepływu informacji między organizacjami oraz przestrzegania zobowiązania dotyczącego udzielenia  pomocy uchodźcom i ich integracji.

Permacultura Cantabria i powiązane organizacje hiszpańskie

Podczas projektu została stworzona sieć współpracy między organizacjami, która przynosi nam  korzyści i stanowi furtkę do stworzenia kolejnych wspólnych działań związanych z dalszą opieką nad uchodźcami. Dzięki temu sposobowi pracy,  Permacultura  Cantabria zyskała też cenne doświadczenie wynikające z najlepszych praktyk naszego konsorcjum, naszych wskazówek, uwag, korekt i spostrzeżeń.

Migranci, z którymi pracujemy

Uchodźcy i migranci, z którymi pracujemy, mogą otrzymać lepsze usługi poprzez pracę z lepiej przygotowanymi trenerami. Uchodźcy są również lepiej poinformowani o pomocy oferowanej z ramienia naszej organizacji, a także konsorcjum działających w tym naszym regionie bądź obszarze tematycznym. Z pewnością, uchodźcy skorzystają też z działań związanych z poprawą świadomości społeczeństwa, a  ich potrzeby będą lepiej zrozumiane i zaspokajane. Istotna jest tu też nie tyle konkretna udzielana im usługa, ale sposób jej udzielania i pozytywny wpływ na jej odbiór oraz społeczną integrację.

EFEKTY PROJEKTU

Projekt pozwolił nam na większe zaangażowanie we współpracę europejską: zwiększyliśmy naszą zdolność do pracy na poziomie europejskim oraz poszerzyliśmy wpływ naszej roli głównego aktora w tworzeniu powiązań wśród społeczności edukacyjnej.

Dzięki temu projektowi mogliśmy zdobyć głębszą wiedzę na temat programu PO WER, a także nawiązać nowe relacje z innymi organizacjami w celu dalszego rozwoju projektów. Podczas kursu uczestnicy z różnych instytucji przeprowadzili szereg działań w celu zdefiniowania nowych projektów, które zostaną opracowane w najbliższej przyszłości.

Na poziomie europejskim nasz projekt przyczynił się też do uwidocznienia europejskiej społeczności programu PO Wiedza Edukacja Rozwój. Dzieliliśmy się naszą wiedzą i wynikami, aby inspirowały one inne centra i organizacje. Ponadto fakt, że taki kurs został przeprowadzony (gromadząc uczestników różnych narodowości i korzystając ze środków programu Erasmus +) wykazał, iż istnieje zainteresowanie tego typu współpracą na poziomie międzynarodowym, wzmacniając europejskie inicjatywy w tej dziedzinie oraz promując zrozumienie i interakcję między kulturami.

WSPÓŁFINANSOWANIE

Bardzo dziękujemy programowi PO WER za współfinansowanie naszej inicjatywy edukacyjnej. Mamy nadzieję, że dzięki pozytywnym wynikom naszego projektu instytucje Unii Europejskiej będą w przyszłości zachęcone do wspierania podobnych projektów.

# data[].attributes.body
Cześć, z tej strony Dominika!  Znacie to uczucie, gdy postanawiacie przeżyć przygodę życia wbrew przeciwnościom losu? Ja znam i chciałabym się z Wami ów przygodą podzielić.

Mianowicie na okres wakacji 2020 zdecydowałam się wyjechać do Włoch, na wolontariat, z Europejskiego Korpusu Solidarności. Uczestniczyłam w krótkoterminowy projekcie “Europe for Solidarity”, którego  głównym celem była promocja europejskiej solidarności poprzez wzmacnianie spójności społeczności Nursji. Nasze działania były o tyle ważne, bo odnosiły się do mieszkańców miejscowości, w której doszło do trzęsienia ziemi w 2016 roku. I wiecie, bez cienia przesady stwierdzam, że był to czas niezwykle piękny, pełen samorozwoju, jak i solidarności z drugim człowiekiem.

Przed przyjazdem na wolontariat nie miałam wielkich oczekiwań wobec organizacji przyjmującej – KORA Associazione – jak i wobec samego projektu – Europe for Solidarity. Po prostu posłuchałam swojej intuicji, która po raz kolejny mnie nie zawiodła, pozwalając przeżyć niesamowitą przygodę.

W związku ze światową sytuacją epidemiologiczną na świecie, pierwsze dwa tygodnie wolontariatu spędziliśmy na edukacyjnej farmie La Buona Terra wraz z innymi wolontariuszami organizacji KORA. Żyjąc razem, wspólnie gotując posiłki, piekąc chleb, zbierając lawendę, ucząc się tworzyć wideo, i wiele innych. Nawiązaliśmy silne więzi, wzajemnie się inspirując oraz wspierając. Poza tym uczestniczyliśmy w zajęciach z edukacji nieformalnej, co w następstwie pozwoliło nam na przygotowanie warsztatów dla mieszkańców Nursji. Ponadto był to także dla mnie intensywny czas powrotu do nauki języka włoskiego.

Gdy dwa, magiczne tygodnie nad jeziorem Trasimeno dobiegły końca, ruszyliśmy do Nursji, na południu regionu Umbria. Miasteczko położone w parku narodowym Monte Sibilini zauroczyło mnie od pierwszego wejrzenia, zaś skala zniszczeń spowodowanych przez trzęsienie ziemi w 2016 roku dała motywację do działania.

Już drugiego dnia po przyjeździe zaczęliśmy naszą pracę. Odwiedziliśmy Monello, przedszkole, w którym udzielaliśmy się w dwóch grupach wiekowych (3-5 oraz 6-10). Co więcej zapoznaliśmy się z grupą osób niepełnosprawnych, z którymi także mieliśmy przyjemność współpracować. Ponadto zorganizowaliśmy plan działania w social mediach, jak i zajęć pozalekcyjnych dla dzieci, tj. warsztaty języka angielskiego.

Następne tygodnie upływały w podobnym rytmie – każdy z wolontariuszy pracował rano oraz po południu. Poza tym pomagaliśmy w organizacji wydarzeń kulturalnych – Estate Nursina 2020 – podczas których odpowiedzialna byłam za relacje fotograficzne.

A jako że nie samą pracą człowiek żyje, wiele czasu spędzaliśmy na integrowaniu się w grupie, organizując m.in. poniedziałkowe wieczory z pizzą, wypady w góry, czy imprezy w stylu karaoke. Co więcej w wolne weekendy wspólnie poznawaliśmy najpiękniejsze zakamarki regionu, tj. Perugia, Asyż, Spoleto czy jezioro Fiastra.

Udział w projekcie był dla mnie niezapomnianą lekcją życia, za którą jestem bardzo wdzięczna.

Przede wszystkim mieszkając w kontenerze, wybudowanym pierwotnie dla osób poszkodowanych przez trzęsienie ziemi, a także mając codzienny kontakt z ofiarami tego zdarzenia, uświadomiłam sobie o najważniejszych wartościach w życiu. Przestałam przejmować się mało istotnymi problemami doczesnymi, kładąc nacisk na kolekcjonowanie wspomnień oraz doświadczeń, a nie rzeczy materialnych.

Współpraca z osobami niepełnosprawnymi bardzo pobudziła mnie emocjonalnie. Przypomniała, jak mały gest, serdeczność wobec drugiej osoby jest ważnym elementem współistnienia w społeczeństwie. Jednym uśmiechem czy słowem możemy zdziałać cuda, a niestety we współczesnym, zabieganym świecie szybko zapominamy o ludzkiej życzliwości.

Poza tym obserwacja opiekunek grupy osób niepełnosprawnych zmotywowała mnie do pracy nad swoją cierpliwością i empatią.

Po raz kolejny okazało się, że mowa ciała może dużo więcej powiedzieć niż słowa, szczególnie podczas aktywności z dziećmi. Uważam, że praca z Nimi jest bardzo ważnym doświadczeniem, bo odblokowuje w nas, dorosłych pewne mechanizmy funkcjonowania w społeczeństwie. Bawiąc się z dziećmi, obserwując je, sami możemy znów poczuć się jak kilkulatki, które nie wstydzą się zadawać pytań (nawet z pozoru banalnych), bycia spontanicznymi i ciekawymi drugiego człowieka. Poza tym uświadamia, iż najłatwiejsze rozwiązania potrafią być najlepszymi.

Zyskałam również niezwykle cenne doświadczenie zyskałam również w dziedzinie fotografii. Chciałabym w przyszłości przekłuć moją pasję na pracę, dlatego możliwość pracy podczas wydarzeń kulturalnych pozwoliła mi na podszkolenie warsztatu i poszerzeniu swojego portfolio.

Nie mogłabym pominąć lekcji tolerancji oraz solidarności zaczerpniętej z możliwości mieszkania, pracowania, a także spędzania wolnego czasu w międzynarodowym towarzystwie. Każda osoba z naszej czternastki była tolerancyjna i otwarta na świat. Od każdej z nich mogłam się wiele nauczyć, zainspirować na przyszłość i znów mocno uwierzyć w ideę solidarności.

Myślę, że wszystko w życiu dzieje się po coś. Nawet jeśli plany biorą w łeb i wydaje się, że wszystko sprzysięgło się przeciwko nam, warto uwierzyć, że za kolejnym zakrętem czeka nas coś niesamowitego. Dlatego gdy koronawirus zatrząsnął moim światem, spokojnie postanowiłam poczekać na dobry moment. I jestem wdzięczna za udział w projekcie, który był dla mnie przepiękną przygodą oraz źródłem wiedzy. Tym bardziej się cieszę, że miał on miejsce we Włoszech, w kraju, który uwielbiam nie tylko za jedzenie, ale i kulturę, mentalność, historię oraz język. Grazie mille!