# data[].attributes.body
น.ส. อภิญญา​ ชัยอำนาจ เลขที่​ 12 ม.6/1
นาย รัชพล เที่ยงแขม เลขที่ 3 ม.6/1
นาย ฤทธิเกียรติ เทียนดำ  เลขที่ 14 ม.6/1
นาย วรัชยา แจ้งจิตร์ เลขที่ 4 ม.6/1
น.ส. ณัฐฐาพร ฟักเงิน เลขที่8 ม.6/1

# data[].attributes.body
น.ส.ศุภิสรา เชียงอินทร์ เลขที่ 10
น.ส.สุฑารัตน์ บุญทรง เลขที่ 15
น.ส.บุญญิสา แก้วมั่น เลขที่ 23

# data[].attributes.headline
น.ส. ปารณีย์ พลอยประ

# data[].attributes.body
น.ส. ปารณีย์ พลอยประดับ เลขที่24
น.ส.ขวัญจิรา อ่อนฉุน เลขที่7
น.ส.นันท์พนิตา ฉันขาว เลขที่9
น.ส.สมัชญา พลอยประดับ เลขที่28
น.ส.อริศรา ทองมาเอง เลขที่11
นายวิศรุต พรมแตง เลขที่20
นายภัทรพล เทศรักษ์ เลขที่18

# data[].attributes.headline
ห้องเรียนฟิสิกส์ ม.6

# data[].attributes.subject
ห้องเรียนฟิสิกส์ ม.6

# data[].attributes.headline
อย่าขับรถเล็กไปใกล้รถใหญ่

# data[].attributes.subject
อย่าขับรถเล็กไปใกล้รถใหญ่

# data[].attributes.body
เคยได้ยินคำเตือนที่บอกว่า “อย่าขับรถเล็กไปใกล้รถใหญ่นะ เดี๋ยวจะโดนดูด” กันไหมครับ? เรื่องนี้สามารถใช้หลักการของแบร์นูลลีมาอธิบายได้เช่นกัน กล่าวคือเมื่อรถสองคันวิ่งคู่ขนานกันไป อากาศที่ไหลผ่านช่องว่างแคบๆ ระหว่างรถทั้งสองคันจะถูกบังคับให้เคลื่อนที่เร็วขึ้นเรียกว่า Venturi Effect ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่ถูกอธิบายโดยนักฟิสิกส์ชาวอิตาลีนามว่า จิโอวานนี แบตติสตา เวนทูรี (Giovanni Battista Venturi) กล่าวคือ ความดันของอากาศระหว่างช่องว่างของรถจะลดลง รถแต่ละคันจึงถูกอากาศด้านนอกที่มีความดันมากกว่าผลักเข้ามา โดยรถขนาดใหญ่จะได้รับผลกระทบน้อยกว่ารถขนาดเล็ก รถขนาดเล็กจึงเสมือน “ถูกดูด” เข้าหารถขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อตัวแปรต่างๆ มีค่าที่เหมาะสม แต่การขับขี่รถขนาดเล็กบนท้องถนนก็ควรหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้รถขนาดใหญ่เพื่อลดโอกาสการเกิดอันตราย

# data[].attributes.headline
เรือไฮโดรฟอยล์

# data[].attributes.subject
เรือไฮโดรฟอยล์

# data[].attributes.body
เมื่อเปรียบเทียบกับยานพาหนะอื่นๆแล้ว เรือประเภทต่างๆเป็นยานพาหนะที่เคลื่อนที่ช้ามาก แม้แต่เรือเดินสมุทรที่เร็วที่สุดยังแล่นได้เพียง 30 น็อตกว่าๆ หรือ 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ส่วนเรือบรรทุกสินค้าแล่นเร็วไม่ถึง 20 น็อต (37 กม./ชม.) ซึ่งเร็วพอๆ กับเราปั่นจักรยานเท่านั้นเอง ไฮโดรฟอยล์จึงนับเป็นเรือที่มีความเร็วสูงสุด ไฮโดรฟอยล์มีปีกใต้น้ำและวิ่งรี่ผิวน้ำที่ความเร็ว 50-60 น็อต (56-113 กม/ชม )

สาเหตุที่เรือส่วนใหญ่แล่นได้ช้าเพราะตัวท้องเรือส่วนที่อยู่ใต้น้ำต้องเผชิญกับแรงฉุดมหาศาลซึ่งนอกจากจะมาจากแรงเสียดทานระหว่างตัวเรือด้านข้างแล้ว  ยังมาจากแรงต้านของคลื่นอีกด้วยยิ่งแล่นฝ่าน้ำด้วยความเร็วสูงขึ้นเท่าใด แรงฉุดก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ชื่อเรือ “ไฮโดรฟอยล์” (hydrofoil) ได้มาจากสิ้นส่วนปีกใต้น้ำที่เรียกว่า ไฮโดรฟอยล์ หรือเรียกว่า ฟอยล์  ปีกแต่ละข้างเป็นรูปหน้าตัดทรงแอโรฟอยล์เหมือนเครื่องบิน  หนาด้านหน้า โค้งตอนบน ค่อนข้างแบนด้านใต้ และเรียวแหลมที่ด้านหลัง

เช่นเดียวกับที่ปีกเครื่องบินมีไว้ช่วยสร้างแรงผลักดันขึ้นเรียกว่า “ แรงยก” ให้กับเครื่องบินขณะที่กำลังบิน ชิ้นส่วนที่เรียกว่าฟอยล์ช่วย ก็สร้างแรงยกขณะที่ไฮโดรฟอยด์กำลังแล่นไปในน้ำด้วนรูปทรงปีกของฟอยด์ น้ำจะเคลื่อนไปทางด้านบนของฟอยล์เร็วกว่าด้านล่าง ทำให้ความดันลดลงในขณะที่ความดันข้างใต้สูงกว่า จึงช่วยยกลำเรือสูงขึ้นจากใต้น้ำได้

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.headline
ฟิสิกส์ของลูกฟรีคิกในตำนาน

# data[].attributes.subject
ฟิสิกส์ของลูกฟรีคิกในตำนาน

# data[].attributes.body
โรเบอร์โต คาร์ลอส รวมกำลังเตะบอลให้ลอยเฉียงออกไปทางขวาจนผ่านกำแพงนักฟุตบอลนั้นไป ซึ่งลูกฟุตบอลพุ่งออกไปทางขวาเยอะมาก แต่หลังจากนั้นไม่นานมันก็ค่อยๆ เลี้ยวโค้งวกกลับมาทางซ้าย จนเข้ามุมขวาของประตูไปอย่างไม่น่าเชื่อ

ลูกฟุตบอลเลี้ยงโค้งแบบนี้ได้อย่างไร?

หัวใจสำคัญอยู่ที่การหมุนปั่นของลูกฟุตบอลที่กำลังเคลื่อนที่ อากาศที่ผ่านผิวของลูกฟุตบอลแต่ละด้านจะมีความเร็วต่างกัน เมื่ออากาศไหลเร็วไม่เท่ากันก็จะมีความดันไม่เท่ากันและทำให้แรงกระทำต่อผิวของลูกฟุตบอลทั้งสองด้านไม่เท่ากันด้วย เกิดเป็นแรงรวมผลักให้ลูกฟุตบอลเลี้ยวกลางอากาศได้
นักฟิสิกส์ที่อธิบายปรากฏการณ์ลักษณะนี้ได้ คือ กุสตาฟ แมกนัส (Gustav Magnus) ในปีค.ศ.1852 เราจึงเรียกปรากฏการณ์เลี้ยวโค้งนี้ว่า ปรากฏการณ์แมกนัส ตามชื่อของเขา
การศึกษาเพิ่มเติมในภายหลังพบว่ายิ่งลูกฟุตบอลหมุนเร็วขึ้น แรงผลักให้เลี้ยวโค้งไปก็จะยิ่งมีค่ามากขึ้น แต่หากความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้นด้วย แรงผลักนั้นจะลดลง ดังนั้นความเร็วในการคลื่อนที่ต้องไม่มากเกินไปจึงจะเกิดปรากฏการณ์แมกนัส
ในการเคลื่อนที่ของลูกฟุตบอลยังมีแรงอีกประเภทที่ส่งผล คือ แรงต้านอากาศ(drag force) ซึ่งมีทิศตรงข้ามทิศการเคลื่อนที่ของลูกฟุตบอล แรงต้านอากาศหลักๆแล้วขึ้นอยู่กับลักษณะของลูกฟุตบอลและความเร็วของมัน  ซึ่งอากาศไหลผ่านผิวของลูกฟุตบอลสองแบบคือ
- การไหลผ่านแบบราบเรียบ (laminar flow) แรงต้านอากาศจะมีค่าสูง
- การไหลแบบปั่นป่วน (turbulent flow) แรงต้านอากาศจะมีค่าต่ำลง
ถ้าหากเตะลูกฟุตบอลออกไปด้วยความเร็วที่มากพอ จะทำให้อากาศที่สัมผัสผิวของลูกฟุตบอลนั้นมีการไหลแบบปั่นป่วน แรงต้านอากาศที่ต้องเผชิญจะมีค่าน้อยลง ลูกฟุตบอลจึงลอยไปได้ง่ายขึ้นนั่นเอง
ทั้งหมดนี้สามารถอธิบายลูกเตะของคาร์ลอสได้ เพราะเขาเตะฟรีคิกออกไปด้วยความเร็วสูงถึง 30 เมตรต่อวินาที จนอากาศไหลแบบปั่นป่วน แรงต้านการเคลื่อนที่ของลูกฟุตบอลจึงมีค่าน้อยลง
วันนั้นฝนไม่ตก เท้าของเขาจึงสัมผัสลูกฟุตบอลได้ดีและทำให้ลูกฟุตบอลหมุนได้เร็วถึงประมาณ 10 รอบต่อวินาที เมื่อลูกฟุตบอลลอยมาระยะหนึ่งจนผ่านกำแพงนักฟุตบอลฝั่งตรงข้าม ความเร็วของมันค่อยๆ ลดลง สันนิษฐานว่าอัตราการหมุนไม่ได้ลดลงนัก ลูกฟุตบอลจึงเลี้ยวโค้งได้มากขึ้นๆ เมื่อใกล้ถึงประตู จนเลี้ยวเข้าประตูไปอย่างเฉียดฉิว
ทั้งแสดงให้เห็นปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์อย่างชัดเจนและทั้งสร้างความประทับใจให้แฟนบอลเป็นอย่างมาก
การวิจัยเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของลูกฟุตบอลยังคงมีอย่างต่อเนื่องโดยมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วโลก และยังได้รับการสนับสนุนจากบริษัทธุรกิจกีฬามากมาย เพื่อเพิ่มความรู้ความเข้าใจทางฟิสิกส์และพัฒนาความสามารถของทั้งนักกีฬาและอุปกรณ์กีฬาให้ดีมากขึ้นไปอีก

# data[].attributes.headline
พลศาสตร์ของไหลกับกลลูกโป่งลอย

# data[].attributes.subject
พลศาสตร์ของไหลกับกลลูกโป่งลอย

# data[].attributes.body
เมื่อนำลูกบอลพลาสติกเบาหรือลูกโป่งใส่น้ำเล็กน้อยเป่าด้วยเครื่องเป่าลม (Blower) ลูกบอลและลูกโป่งจะลอยได้ แต่นั่นยังไม่อัศจรรย์ สิ่งที่แปลกคือ ถ้าหมุนตัวไปรอบ ๆ หรือเดินออกไปขณะที่ยังเป่าลูกบอลหรือลูกโป่งอยู่ ผลที่เกิดขึ้นหลายคนอาจเดาว่าลูกบอลหรือลูกโป่งก็จะตก แต่ผลคือ ลูกโป่งยังลอยอยู่

เมื่อปล่อยลูกบอลลงมาในกระแสอากาศอากาศส่วนหนึ่งจะดันใต้ผิวลูกบอล อากาศอีกส่วนหนึ่งเคลื่อนที่ผ่านผิวลูกบอลด้วยความเร็ว เป็นผลให้ความดันอากาศรอบรอบลูกบอลต่ำกว่าอากาศที่อยู่ห่างออกไป ทำให้ลูกบอลไม่เคลื่อนออกจากแนวของลำอากาศที่เคลื่อนที่รอบรอบลูกบอล และการที่ลูกบอลไม่ตกลงก็เนื่องมาจากแรงที่กระแสอากาศกระทำต่อลูกบอลด้านล่างมีขนาดพอพอๆกับน้ำหนักของลูกบอลนานจนมีความเร็วเพิ่มขึ้นและความดันของอากาศรับรองทุกวันจะลดลงเมื่อลูกบอลถูกแรงโน้มถ่วงดึงลงมันก็จะถูกความดันต่ำที่เกิดขึ้นดึงกลับเข้าไปในกระแสอากาศลูกบอลจะเคลื่อนที่ไปมาในกระแสอากาศจนถึงจุดจุดหนึ่งที่แรงทั้งสามสมดุลกันพอดีที่จุดนี้ลูกบอลจะรออยู่นิ่งนิ่งและถึงเราจะพยายามขยับลูกบอลไปทางไหนมันก็จะกลับมาที่ตำแหน่งนี้เสมอ

# data[].attributes.headline
สาระน่ารู้ เกี่ยวกับไฮดรอลิก

# data[].attributes.subject
สาระน่ารู้ เกี่ยวกับไฮดรอลิก

# data[].attributes.body
มีการค้นหลักฐานว่าวิชาไฮดรอลิก (Hydraulic) ถูกนำมาใช้งานทางชลประทาน ขุดคลองเข้าไปในแผ่นดินที่อยู่ไกลเพื่อการปลูกพืชมาตั้งแต่ต้นๆของสมัยประวัติศาสตร์ (Historial Age)คือสมัยที่ มนุษย์รู้จักเขียนตัวอักษร โดยชาวเมโสโปเตเมียและชาวอียิปต์อายุราวๆ 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในยุคเดียวกับชาวจีนก็มีกาชลประทาน และมีการพัฒนาอาศัยแรงดันจากน้ำไหล หมุนล้อไม้ตักน้ำขึ้นจากคลอง และต่อมาก็ทำกลไกอาศัยล้อหมุนด้วยแรงน้ำไปบีบเครื่องเป่าลม เข้าไปในเตาถลุงโลหะด้วย ชาวกรีกและโรมัน ก็มีการขุดคลองชลประทาน ส่วนชาวโรมันก้าวหน้าไปกว่าด้วยการก่อสร้าง ท่อส่งน้ำ (Aqueduct) จากภูเขาใกล้กรุงโรมนำน้ำเข้ามาใช้ในตัวเมืองโรมให้พลเมืองใช้อย่างสะดวกถูกอนามัย

# data[].attributes.attachment_caption
เบรกไฮดรอลิคือการจัดเรียงของเบรกกลไกซึ่งใช้น้ำมันเบรกซึ่งโดยปกติจะมีอีเทอร์ไกลคอลหรือไกลคอล diethyleneเพื่อดันการโอนย้ายจากกลไกการควบคุมกลไกการเบรก

# data[].attributes.headline
ประวัติศาสตร์ของระบบเบรกไฮดรอลิก

# data[].attributes.subject
ประวัติศาสตร์ของระบบเบรกไฮดรอลิก

# data[].attributes.body
ในช่วงปี 1904 Frederick George Heath (Heath Hydraulic Brake Co. , Ltd. ) เมือง Redditch ประเทศอังกฤษได้คิดค้นและติดตั้งระบบเบรกไฮดรอลิก (น้ำ / กลีเซอรีน) เข้ากับรอบโดยใช้มือจับและลูกสูบ เขาได้รับสิทธิบัตร GB190403651A สำหรับ“ การปรับปรุงระบบเบรกแบบแอคทีฟไฮดรอลิกสำหรับรอบและมอเตอร์” รวมถึงท่อไฮดรอลิกยางที่มีความยืดหยุ่นในเวลาต่อมา

ในปีพ. ศ. 2451 เออร์เนสต์วอลเทอร์เวทแห่งบริสตอลประเทศอังกฤษได้คิดค้นและติดตั้งระบบเบรกไฮดรอลิก (น้ำมัน) สี่ล้อให้กับรถยนต์ เขาจดสิทธิบัตรในบริเตนใหญ่ (GB190800241A) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2451 ต่อมาในยุโรปและสหรัฐอเมริกาแล้วจัดแสดงในงานลอนดอนมอเตอร์โชว์ปี พ.ศ. 2452 William Herbert Weight น้องชายของเขาได้ปรับปรุงสิทธิบัตร (GB190921122A) และทั้งคู่ได้รับมอบหมายให้เป็น Weight Patent Automobile Brake Ltd. จาก 23 Bridge Street, Bristol เมื่อก่อตั้งขึ้นในปี 1909/10 บริษัท ซึ่งมีโรงงานอยู่ที่ Luckwell Lane, Bristol ได้ติดตั้งระบบเบรกไฮดรอลิกสี่ล้อบนแชสซี Metallurgique ซึ่งติดตั้งตัวถัง Hill และ Boll ซึ่งจัดแสดงในงาน London Motor Show เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2453 แม้ว่าจะมีรถยนต์จำนวนมากติดตั้งระบบเบรกและ บริษัท โฆษณาอย่างหนัก แต่ก็หายไปโดยไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่สมควรได้รับ

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาว สาลิณี ผลจันทร์ เลขที่11

# data[].attributes.headline
ความดันในของเหลว

# data[].attributes.subject
ความดันในของเหลว

# data[].attributes.body
1.ทุกๆ จุดในของเหลวจะมีแรงดันจากทุกทิศทาง
2.ความดันของของเหลวขึ้นอยู่กับความลึกเเละความหนาเเน่นของของเหลว โดยไม่ขึ้นกับปริมาตรของของเหลว
3.ภาชนะที่มีของเหลวบรรจุออยู่จะได้รับแรงดันจากของเหลวกระทำต่อผนังภาชนะใน แนวตั้งฉากกับผนังภาชนะ เช่น สังเกตน้ำที่พุ่งออกมาจากรอยรั่วของถังน้ำ แสดงถึงว่าจะต้องมีแรงดันของน้ำกระทำต่อพื้นที่ด้านข้างถัง และแรงดันนี้จะดันให้น้ำพุ่งออกมาตามรอยรั่วได้

# data[].attributes.headline
1. น.ส.ภัทราพร จันทร

# data[].attributes.body
1. น.ส.ภัทราพร จันทร์ฉ่ำ   เลขที่25
2. น.ส.สาลิณี ผลจันทร์          เลขที่11
3. นายทินภัทร ไกรสอนเสนา     เลขที่1
4. นายศราวุฒิ รอดนิล                เลขที่5
5. อนุรักษ์ บัวเพ็ชร                      เลขที่6
6. นายภาณุวัฒน์ ปั้นแตง            เลขที่19
7. นายพิษณุ เฉียบแหลม             เลขที่2

# data[].attributes.headline
การออกแบบปีกเครื่องบิน

# data[].attributes.subject
การออกแบบปีกเครื่องบิน

# data[].attributes.body
นางสาวสุฑารัตน์ บุญทรง เลขที่15
นางสาวศุภิสรา เชียงอินทร์ เลขที่10
นางสาวบุญญิสา แก้วมั่น เลขที่23
นางสาวณัฐฐาพร ฟักเงิน เลขที่8
นางสาวศศิพรรษา แจ่มใส เลขที่27
นายฉัตรชัย สีหะ เลขที่16

# data[].attributes.attachment_link.title
โมเดลแม่แรงไฮดรอลิก

# data[].attributes.body
1. น.ส.ภันทราพร จันทร์ฉ่ำ         เลขที่25
2. น.ส.สาลิณี ผลจันทร์              เลขที่11
3. นายทินภัทร ไกรสอนเสนา     เลขที่1
4. นายศราวุฒิ รอดนิล                เลขที่5
5. อนุรักษ์ บัวเพ็ชร                      เลขที่6
6. นายภาณุวัฒน์ ปั้นแตง            เลขที่19
7. นายพิษณุ เฉียบแหลม             เลขที่2

# data[].attributes.body
นางสาวสุฑารัตน์ บุญทรง เลขที่15
นางสาวศุภิสรา เชียงอินทร์ เลขที่10
นางสาวบุญญิสา แก้วมั่น เลขที่23
นางสาวณัฐฐาพร ฟักเงิน เลขที่8
นางสาวศศิพรรษา แจ่มใส เลขที่27
นายฉัตรชัย สีหะ เลขที่16

# data[].attributes.headline
เครนไฮดรอลิก

# data[].attributes.subject
เครนไฮดรอลิก

# data[].attributes.body
น.ส. ปารณีย์ พลอยประดับ เลขที่24
น.ส.ขวัญจิรา อ่อนฉุน เลขที่7
น.ส.นันท์พนิตา ฉันขาว เลขที่9
น.ส.สมัชญา พลอยประดับ เลขที่28
น.ส.อริศรา ทองมาเอง เลขที่11
นายวิศรุต พรมแตง เลขที่20
นายภัทรพล เทศรักษ์ เลขที่18

# data[].attributes.attachment_link.title
กิจกรรมการออกแบบปีกเครื่องบินตามหลักพลศาสตร์ของไหล ฟิสิกส์ ม.6

# data[].attributes.attachment_caption
นายศราวุฒิ รอดนิล เลขที่5

# data[].attributes.headline
การทำงานของเครื่องพ่

# data[].attributes.body
การทำงานของเครื่องพ่นสี
อุปกรณ์พ่นสีมีส่วนประกอบ ดังรูป เมื่ออากาศผ่านท่อไปยังหัวฉีด อัตราเร็วของอากาศที่ผ่านหัวฉีดจะสูงกว่าอัตราเร็วของอากาศที่ผ่านตามท่อเพราะหัวฉีดมีขนาดเล็กกว่าท่อมาก ดังนั้นความดันของอากาศบริเวณหัวฉีดจึงน้อยมาก สารละลายของสีที่อยู่ในกระป๋องซึ่งมีความดันสูงกว่า จึงเคลื่อนที่ผ่านตามท่อไปผสมกับอากาศที่บริเวณหัวฉีด ทำให้ทั้งอากาศและเม็ดสีถูกฉีดและกระจายออกทางหัวฉีดด้วยอัตราเร็วสูง การทำงานของคาร์บูเรเตอร์ของเครื่องยนต์แก๊สโซลีนหรือขวดสเปรย์นำหอมก็อาศัยหลักการเดียวกันนี้

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาว สมัชญา พลอยประดับ เลขที่28

# data[].attributes.headline
การหนืดของน้ำมัน

# data[].attributes.subject
การหนืดของน้ำมัน

# data[].attributes.body
ความหนืดของน้ำมันจะเพิ่มขึ้น  เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เป็นผลให้น้ำมันสูญหาย หรือ เสื่อมสภาพน้อย จึงลดอัตราสิ้นเปลืองสารหล่อลื่น
ความหนืดของน้ำมันจะลดลง เมื่ออุณหภูมิต่ำลง ช่วยลดการใช้พลังงานในช่วงเริ่มต้นทำงานและลดอัตราการบริโภคเชื้อเพลิง
เหตุผลในการวัดค่าความหนืดของน้ำมันอีกประการหนึ่งก็คือการวัดความสามารถของน้ำมันที่จะต้านทานต่อแรงเฉือนหรือที่เรียกว่า การต้านทานฟิล์มน้ำมันฉีกขาด เนื่องจากแรงเฉือน ขณะที่เครื่องจักรทำงานในสภาพที่มีฟิล์มน้ำมันหล่อลื่นอยู่ตรงกลางระหว่างชิ้นส่วนที่กำลัง เคลื่อนไหว (hydrodynamic lubrication) อย่างไรก็ตามภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง เช่น แรงกระแทก หรือโหลดหนักอย่างต่อเนื่อง อุณหภูมิสูงมากและ / หรือฟิล์มหล่อลื่นที่ไม่เพียงพอ (เนื่องจากน้ำมันใสมาก) สารหล่อลื่นจะไม่สามารถให้การหล่อลื่นตามปกติ แม้จะมีฟิล์มหล่อลื่นอยู่ระหว่างชิ้นส่วนที่กำลังเคลื่อนไหวก็ตามสภาพเริ่มต้นของการหล่อลื่นเครื่องจักร เกิดการสัมผัสระหว่างผิวหน้าชิ้นส่วนบางจุดบางช่วงที่เกิดการสึกหรอ (ลักษณะการหล่อลื่นที่เกิดการสัมผัสของผิวสัมผัสของชิ้นส่วนโดยตรงบางส่วน โดยปราศจากฟิล์มหล่อลื่นของน้ำมัน) Boundary Lubrication จะเริ่มก่อให้เกิดความเสียหายกับชิ้นส่วนขณะทำงาน หากปล่อยให้เกิดสภาพ Boundary Lubrication โดยไม่มีการแก้ไขอย่างทันท่วงที อาจก่อให้เกิดการหยุดทำงานของเครื่องจักร เนื่องจากการขาดฟิล์มหล่อลื่น
kinematic viscosity , ดัชนีค่าความหนืด (VI) และอัตราการเกิดแรงเฉือน เป็นปัจจัยที่ผู้ผลิตสารหล่อลื่นต้องนำมาคำนวณ เพื่อหาส่วนผสมสูตรน้ำมันหล่อลื่น ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับผู้ใช้งาน แต่ผู้ใช้งานจะต้องเลือกความหนืดของน้ำมันที่ใช้ให้เหมาะสมกับการทำงานใดๆ ตั้งแต่แรกเริ่ม
ผู้ใช้งานต้องระลึกอยู่เสมอว่าการหล่อลื่นที่มีประสิทธิภาพสูง จะต้องเลือกใช้น้ำมันที่มีค่าความหนืดสอดคล้องกับความเร็วรอบการรับแรงกดและอุณหภูมิขณะทำงานของชิ้นส่วนเครื่องจักรเป็นสิ่งสำคัญ

# data[].attributes.headline
สารลดแรงตึงผิวในผงซักฟอก

# data[].attributes.subject
สารลดแรงตึงผิวในผงซักฟอก

# data[].attributes.body
สารลดแรงตึงผิว (surfactant) เป็นสารที่เมื่อละลายน้ำแล้ว จะช่วยลดแรงตึงผิวของน้ำ สารลด แรงตึงผิวอาจเป็นสารเคมีประเภท amians, catc หรือ mamme ประเภทใดประเภทหนึ่ง หรือส่วนผสม ของสารเหล่านี้ สารลดแรงตึงผิว มีคุณสมบัติช่วยให้เกิดฟอง และยังช่วยทำให้พื้นผิวสกปรกเปียกน้ำ ตลอดจนสามารถดึงสิ่งสกปรกออกจากพื้นผิว และกระจายอยู่ในน้ำ

สารลดแรงตึงผิว ที่ใช้ชำระล้างสิ่งสกปรกทั้งหลาย ได้แก่ เกลือโซเดียมแอลคิลซัลโฟเนต โซเดียม แยลโลเบนซินโฟเนต โดยผสมอยู่ประมาณร้อยละ 30 สารลดแรงตึงผิว เป็นหัวใจของผงซักฟอก เนื่องจากเป็นตัวที่ทำให้ความสกปรก ที่ติดอยู่กับเนื้อผ้าหลุดออกได้ง่าย ปัจจุบันผู้ผลิตส่วนใหญ่นิยมใช้สารลิเนียร์อัลคิลเบนซีนซัลโฟเนต Linear Alkylbenzene sulfonate (LAS)

น.ส.จิราพร โพธิ์ศรี ม.6/1 เลขที่21

# data[].attributes.body
แรงพยุงหรือแรงลอยตัว เป็นแรงที่ของเหลวพยุงวัตถุขึ้น เมื่อวัตถุนั้นอยู่ในของเหลว เมื่อวัตถุอยู่ในอากาศหรืออยู่ในของเหลว จะมีแรงมากระทำต่อวัตถุแตกต่างกัน เมื่อชั่งวัตถุในอากาศกับชั่งในของเหลว วัตถุจะมีน้ำหนักต่างกันหลักของอาร์คีมีดีส กล่าวว่า น้ำหนักของวัตถุที่หายไปเมื่อชั่งในของเหลวเท่ากับน้ำหนักของของเหลวที่มีปริมาตรเท่าส่วนของวัตถุที่จมในของเหลว

แรงพยุงของของเหลว (FB) คือ แรงที่ของเหลวกระทำต่อวัตถุที่มาแทนที่ แรงพยุงของของเหลวเป็นแรงที่อยู่ในแนวดิ่ง มีทิศขึ้น แรงพยุงของของเหลวเท่ากับน้ำหนักของของเหลวที่ถูกวัตถุแทนที่

# data[].attributes.body
ปัจจัยสำคัญที่เกี่ยวกับการเกิดฟองสบู่ คือ ความตึงผิว  () เป็นสมบัติของผิวของของเหลวในการดึงผิวในแนวขนานกับผิวมีค่าขึ้นกับอุณหภูมิ เช่น ที่ 20 ํํC
ของน้ำ มีค่า 72.8 mN/m (มิลลินิวตัน/เมตร)
ของน้ำสบู่ มีค่า 25.0 mN/m (มิลลินิวตัน/เมตร
ของกลีเฃอรีน มีค่า 63.1 mN/m (มิลลินิวตัน/เมตร)
สำหรับน้ำที่ 60 ํC มีค่า 66.2 mN/m และที่ 100 ํC มีค่า 58.9 mN/m เมื่อพิจารณาน้ำจะเห็นได้ว่า อุณหภูมิสูงขึ้น  มีค่าลดลง เนื่องจากเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นโมเลกุลมีพลังงานจลน์มากขึ้นทำให้แรงตึงผิวมีค่าลดลงในกรณีของการทำให้เกิดฟองเมื่อนำบ่วงโลหะจุ่มน้ำแล้วยกขึ้นกับจุ่มน้ำสบู่แล้วยกขึ้นจะมีผลจะเห็นได้ว่าน้ำไม่มีฟิล์มแต่น้ำสบู่มีฟิล์มบางเกิดขึ้น เนื่องจากน้ำมี   มากเกินไปไม่สามารถขึงเป็นฟิล์มได้เมื่อเทียบกับน้ำสบู่ มีค่า  พอเหมาะทำให้ขึงเป็นฟิล์มได้  ซึ่งฟิล์มสบู่ที่เกิดขึ้นมีผิวของฟิล์มสองชั้นโดยมีน้ำสบู่เป็นชั้นของเหลวบางระหว่างผิวฟิล์ม

# data[].attributes.attachment_link.title
วิทยาศาสตร์ในฟองสบู่ 1

# data[].attributes.attachment_caption
นาย วิศรุต พรมแตง เลขที่ 20 ม.6/1

# data[].attributes.headline
แรงตึงผิวกับจิงโจ้น้ำ

# data[].attributes.subject
แรงตึงผิวกับจิงโจ้น้ำ

# data[].attributes.body
จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)ของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้

# data[].attributes.attachment_caption
นายทินภัทร ไกรสรเสนา  เลขที่1

# data[].attributes.body
แท่นอัดไฮดรอลิคเป็นเครื่องมืออัดไฮดรอลิคชนิดหนึ่ง หรือจะเรียกว่าเครื่องจักรกลไฮดรอลิคก็น่าจะได้ เป็นเครื่องทุ่นแรงชนิดหนึ่ง ลักษณะการใช้งาน ใช้ประโยชน์จากแรงกด แรงอัด ใช้เพื่ออัดเข้า ดันออก ชิ้นส่วน ลูกปืน บูท สลัก ปลอก หรือจะใช้บีบให้แบน  ดันให้โค้ง หรือแล้วแต่ว่าจะนำไปประยุกใช้งาน

แท่นอัดไฮดรอลิค ถือเป็นการนำอุปกรณ์ไฮดรอลิคมาใช้แบบพื้นฐานง่ายๆไม่มีอะไรซับซ้อน แค่การกด การอัด อาศัยการออกแบบกระบอกอัดไฮดรอลิค มีชุดซีล มีน้ำมันไฮดรอลิค ปั้มอัดน้ำมันไฮดรอลิค เป็นหลักการใช้แรงดันน้ำมันดันกระบอกไฮดรอลิค  ไม่ได้ใช้หลักการออกแบบ หรือการควบคุมจังหวะการทำงานอะไรที่ซับซ้อนมาควบคุม อาจจะมีระบบไฟฟ้าเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยสำหรับ แท่นอัดไฮดรอลิคขนาดกำลังอัดมากๆ เป็น100ตันขึ้นไป

การใช้แท่นอัดไฮดรอลิคเป็นเครื่องทุ่นแรงในการใช้แรงคน ตี ทุบ  กระแทก นอกจากทุ่นแรงแล้วยัง สะดวก รวดเร็ว ลดการเสียหายของชิ้นงาน จากการตี หรือการกระแทก ซึ่งในปัจจุบันใช้กันแพร่หลายมากขึ้น งานที่เกี่ยวกับ เครื่องยนต์ เครื่องกล เครื่องจักร หรืองานอุตสาหกรรม มีใช้กันทุกที ใช้ขนาดเล็กใหญ่แตกต่างกันไปตาม การใช้งาน

# data[].attributes.headline
การทดลองสีเต้นระบำ

# data[].attributes.subject
การทดลองสีเต้นระบำ

# data[].attributes.body
ความหนืด (viscosity) คือปริมาณที่อธิบายความต้านทานต่อการไหลของของไหล ความต้านทานการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ของวัตถุที่ผ่านตัวมันเช่นเดียวกับการเคลื่อนที่ของชั้นที่มีความเร็วต่างกันภายใน

Viscosity สามารถกำหนดแนวความคิดเป็นการหาปริมาณแรงเสียดทานภายในที่เกิดขึ้นระหว่างชั้นของของเหลวที่อยู่ติดกันซึ่งอยู่ในการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ ตัวอย่างเช่น เมื่อของเหลวหนืดถูกบังคับผ่านท่อจะไหลได้เร็วกว่าใกล้กับแกนของท่อมากกว่าใกล้กับผนังท่อ

ของเหลวที่ไม่มีความต้านทานแรงเฉือนเรียกว่าของเหลวในอุดมคติความหนืดเป็นศูนย์จะสังเกตได้เฉพาะที่อุณหภูมิต่ำมากในซุปเปอร์ฟลูอิด กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์กำหนดให้ของไหลทั้งหมดมีความหนืดเป็นบวก ในทางเทคนิคแล้ว ของเหลวที่มีความหนืดสูงอาจดูเหมือนเป็นของแข็ง

สมการความหนืดคือ (แสดงโดยสัญลักษณ์ η “eta”) คืออัตราส่วนของความเค้นเฉือน (F/A) ต่อการไล่ระดับความเร็ว (∆vx/∆z หรือ dvx/dz) ในของเหลว

เรื่องราวเชิงลึกของความหนืดในด้านการคำนวณทางคณิตศาสตร์ สามารถศึกษาเพิ่มเติมในเรื่องกลศาสตร์ของไหล (Fluid mechanics) ในสาขาวิศวกรรมเครื่องกล ในบทความนี้กล่าวถึงเพียงเบื้องต้น และจะอธิบายถึงการนำความหนืดไปใช้งานในอุตสาหกรรม

# data[].attributes.body
ความสำคัญของความหนืด
ผู้บริโภครับรู้ความหนืดของอาหารได้ทางประสาทสัมผัส ระหว่างการใช้ผลิตภัณฑ์ เช่น การเท การตัก ออกจากบรรจุภัณฑ์ การกวน การปาด การจิ้มการชุบทอด (battering) และระหว่างการรับประทาน อาหารที่มีความหนืดผิดปกติ เช่น ซอสที่เหลวเกินไป หรือแยกชั้น ทำให้ผู้บริโภคไม่ยอมที่จะลิ้มลองทั้งที่ซอสนั้นอาจมีรสชาติที่ดี ดังนั้นเพื่อให้อาหารมีความหนืดตามที่ผู้บริโภคต้องการ ผู้ผลิตอาหารจึงจำเป็นต้องเข้าใจปัจจัยที่มีผลต่อความหนืดของอาหาร และรักษาความหนืดของอาหารให้มีความสม่ำเสมอ
ความหนืดของอาหารยังเป็นตัวแปรสำคัญ ที่ใช้เพื่อการออกแบบกรรมวิธีการผลิต กำหนดชนิด และ ขนาดของเครื่องจักรและอุปกรณ์แปรรูปอาหาร เช่น

กำหนดขนาดของมอเตอร์และชนิดของใบพัดที่ใช้เพื่อการผสม (mixing) การโฮโมจิไนซ์ (homogenization)

การปั๊มการเลือกชนิดและขนาดของปั๊ม

กำหนดชนิดและขนาดของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (heat exchanger) รวมทั้งกำหนดเวลาที่ใช้เพื่อกระบวนการแปรรูปด้วยความร้อน (thermal processing) เช่น in-line pasteuriztion, in-line sterilization, การทำให้เข้มข้น

นิยามของความหนืด
ความหนืดของของไหล หมายถึง แรงต้านทานการไหลภายใน เมื่อถูกแรงมากระทำ แรงต้านเกิดขึ้นเนื่องจากการยึดเกาะกันระหว่างโมเลกุลภายในของเหลวนั้น
พิจารณาจากภาพ เมื่อให้ของไหลอยู่ระหว่างแผ่นเรียบ สองแผ่น วางในแนวขนานกัน โดยที่แผ่นล่างยังยึดนิ่งกับที่ เมื่อแรงมากระทำ (F) มากระทำกับแผ่นเรียบด้านบน จะเกิดแรงเฉือน (Shear force) กับของไหล

# data[].attributes.attachment_caption
นายฤทธิเกียรติ เทียนดำ ชั้นม.6/1 เลขที่14

# data[].attributes.body
ความหนืด คือ คุณสมบัติของของเหลวในการต้านวัตถุที่เคลื่อนที่ในของเหลวนั้น
วัตถุที่มีความหนืดมาก  ก็จะเกิดแรงหนืดน้อย เพื่อต้านการเคลื่อนที่ของวัตถุในของเหลวนั้น  แต่เราต้องออกแรงมาก
วัตถุที่มีความหนืดน้อย  ก็จะเกิดแรงหนืดมาก เพื่อใช้ต้านการเคลื่อนที่ของวัตถุในของเหลวนั้น แต่เราต้องออกแรงน้อย
สโตกส์   ค้นพบว่า เมื่อวัตถุทรงกลมรัศมี r เคลื่อนที่ในของไหล แรงต้านของของไหลเนื่องจากความหนืดเป็นสัดส่วนโดยตรงกับอัตราเร็วของทรงกลมตันเทียบกับของไหล

# data[].attributes.attachment_caption
นายรัชพล เที่ยงแขม ม.6/1 เลขที่3

# data[].attributes.body
โดยพื้นฐานแล้วความหนืด (Viscosity) คือแรงเสียดทานของของไหล เช่นเดียวกับการเสียดสีระหว่างของแข็งที่เคลื่อนที่ ความหนืดจะเปลี่ยนพลังงานจลน์ของการเคลื่อนที่เป็นพลังงานความร้อน ความร้อนเป็นพลังงานของการเคลื่อนที่แบบสุ่มในระดับโมเลกุล ดังนั้นเพื่อให้เข้าใจว่าการถ่ายเทพลังงานนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร จำเป็นต้องมีภาพคร่าวๆ ของของแข็งและ/หรือของเหลวที่เลื่อนผ่านกันตามที่เห็นบนโมเลกุล ขนาด

# data[].attributes.attachment_caption
น.ส.ณัฐฐาพร ฟักเงิน ม.6/1เลขที่8

# data[].attributes.headline
พลศาสตร์ของไหล

# data[].attributes.subject
พลศาสตร์ของไหล

# data[].attributes.body
กลศาสตร์ของไหล[1](อังกฤษ: Fluid dynamics) เป็นสาขาวิชาการย่อยของกลศาสตร์ของไหล ที่ศึกษาการเคลื่อนที่ของของไหล ซึ่งหมายรวมถึงของเหลวและแก๊ส โดยพลศาสตร์ของไหลยังแบ่งแยกย่อยออกเป็นหลายสาขาวิชา เช่นพลศาสตร์ของเหลวที่ศึกษาการเคลื่อนที่ของของเหลว เราใช้พลศาสตร์ของไหลในหลายวิธี เช่นในการคำนวณแรงและโมเมนต์บนอากาศยาน ในการหาอัตราการไหลของมวลของปิโตรเลียมผ่านท่อโมเดลของของไหลในอุดมคติ (Ideal Fluid Model)แก้ไข

ของไหลในอุดมคติ คือ ของไหลที่มีความสมบูรณ์แบบที่ทำให้วิเคราะห์ง่าย แต่เป็นของไหลที่หายากในความเป็นจริงจึงเป็นของไหลในอุดมคติโดยการประมาณเท่านั้น ของไหลในอุดมคติมีคุณสมบัติต่อไปนี้คือ

1.เป็นของไหลที่ใช้ความดันกดให้ปริมาตรลดลงไม่ได้ ทั้งนี้หมายความว่าความหนาแน่นของของไหลไม่ขึ้นอยู่กับความดัน และของเหลวแทบทั้งหมดมีความหนาแน่นที่ไม่เปลี่ยนค่าไปตามความดัน

2.การไหลเป็นไปอย่างสม่ำเสมอ หมายความว่าความเร็วของของไหลที่จุดใดๆภายในของไหลมีค่าคงที่ ณ จุดนั้นๆแต่ถ้าเราเปลี่ยนที่จากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดภายในของไหล ความเร็วอาจเปลี่ยนไปได้ แต่ความเร็วที่จุดใดๆก็ตามจะต้องมีค่าคงที่สม่ำเสมอ

3.การไหลไม่หมุนวน หมายความว่าของไหลไม่มีความเร็วเชิงมุม

4.ของไหลไม่มีความหนืดระหว่างชั้นของไหลที่ติดกัน

# data[].attributes.body
ปั๊มเฟือง KOSHIN รุ่น GB Series/GC Series สามารถนำไปใช้กับของเหลว ประเภทน้ำทะเล ของเหลวที่มีฤทธิ์เป็นกรดอ่อนๆ และ สารเคมีต่างๆ ของเหลวที่มีความหนืดไม่เกิน 1000 cPs, ปั๊มเฟืองทองเหลือง KOSHIN รุ่น GL Series สามารถใช้งานได้กับ น้ำมันก๊าด, น้ำมันเครื่อง, น้ำมัน
เบา และน้ำมันเตา หรือของเหลวที่มี
ความหนืด ตั้งแต่ 5-500 Cst, และปั้ม
สูบน้ำมัน KOSHIN รุ่น FD/FA/FR
Series เหมาะสำหรับการถ่ายเทน้ำมัน
ทุกชนิดที่มีความเข้มข้นน้อย เช่น น้ำมัน เครื่องรถยนต์ น้ำมันดีเซล น้ำมัน อุตสาหกรรม เป็นต้น สามารถใช้กับ ของเหลวที่มีค่าความหนืดสูงสุดที่ 100 cPs

# data[].attributes.headline
น้ำกลิ้งบนใบบอน

# data[].attributes.subject
น้ำกลิ้งบนใบบอน

# data[].attributes.body
น้ำกลิ้งบนใบบอน เกิดจากพื้นผิวของใบบัวมีลักษณะพิเศษ ตรงที่มีความขรุขระเกิดจากการมีปุ่ม
ขนาดประมาณ 10 ไมครอนกระจายอยู่ตามผิวใบบัว โดยที่แต่ละปุ๊มก็จะมีปุ่มเล็ก ๆ ขนาคเส้นผ่านศูนย์กลาง
ไมครอนกระจายอยู่รอบ 1 ปุ้มใหญ่ ดังแสดงในรูป ด้วยเหตุผลนี้เอง จึงทำให้การสัมผัสของหยดน้ำกับ
พื้นผิวใบบัวนัอยกว่ที่จะเป็น เป็นสาพตุให้เกิดปรากฎการณ์การไม่ชอบน้ำของใบบัวเกิดขึ้น (Lotis Efict)
ถ้าพูดลึกๆ ก็คือแรงโคฮีชั่น (Cohcsion) เนื่องจากน้ำสามารถสร้าง H-bond กับสารพวกเดียวกันเอง
ได้เยอะ มันเลขชอบที่จะอยู่ด้วยกัน เพราะมีความเสถียรทางพลังานมากกว่า เมื่อน้ำมีแรงโคอีชั่นระหว่างกัน
ได้มากกว่ากับวัดถุรอบๆ พวกมันก็จะรักษารูปร่างให้อยู่ในภาวะสมดุลทางแรงมากที่สุด ซึ่งก็คือทรงกลม
นั่นเอง แต่ด้วยการที่มีพื้นผิว และแรงโน้มถ่วง มันเลยเป็นครึ่งทรงกลมแบนๆหน่อย
ถ้ำาไปอยู่ในอวกาศมันจะกลมดิ๊กเลย
แต่ถ้พูดธรรมดา น้ำมีแรงตึงผิวสูง(ก็เพราะ โคฮีชั่นระหว่างกันเยอะ) มันก็เลขดึงตัวเองให้เกาะ
รวมกันเป็นก้อนและรูปร่างที่เหมาะสมต่อสมดุลแรงก็คือทรงกลมนั่นเอง

# data[].attributes.attachment_caption
น.ส.ปารณีย์ พลอยประดับ ม.6/1 เลขที่ 24

# data[].attributes.body
ควันไฟลอยสูงขึ้นในอากาศ สองพี่น้องชาวฝรั่งเศสในสกุลมองต์โกลฟิเยร์ คิดทำบอลลูนให้ลอยสูงขึ้นได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 1783 โดยบรรจุอากาศร้อนไว้ภายในบอลลูน เพื่อทำให้เกิดแรงยกเพราะอากาศร้อนเบากว่าอากาศเย็นต่อจากนั้นก็ได้มีการคิดค้นสร้างอากาศยานประเภทเบากว่าอากาศและเรือเหาะซึ่งขับเคลื่อนด้วยเครื่องจักรกลขึ้น และพัฒนาขึ้นตามลำดับ

# data[].attributes.attachment_caption
นายอนุรักษ์ บัวเพ็ชร  เลขที่6

# data[].attributes.headline
เรือดำน้ำใช้ถัง &nbs

# data[].attributes.body
เรือดำน้ำใช้ถัง   บัลลาสต์ ( ballast)   ควบคุมการลอยตัว ถ้าต้องการจม  ให้บรรจุน้ำจนเต็ม หรือไล่น้ำหรือดูดน้ำออก ถ้าต้องการจะลอย    (ดูภาพเคลื่อนไหวด้านล่าง)   ยกตัวอย่างเช่น   ถ้าเราต้องการให้เรือดำน้ำลอยอยู่บนผิวน้ำ   จะต้องไล่น้ำออกจากถัง บัลลาสต์   และอัดอากาศเข้าไปแทนที่   ทำให้ความหนาแน่นทั้งหมดของเรือดำน้ำ  มีค่าน้อยกว่าน้ำ (แรงลอยตัวเป็นบวก)  มันจึงลอยน้ำ  แต่ถ้าต้องการให้เรือดำน้ำจม    เราจะอัดน้ำเข้าไปในถังบัลลาสต์ และ ระบายอากาศออกจนความหนาแน่นของเรือดำน้ำมากกว่าน้ำ  (แรงลอยตัวเป็นลบ)  มันจะจม  อากาศที่ใช้ในการอัดได้มาจากถังบรรจุที่อัดด้วยความดันสูงเก็บไว้อยู่ภายในเรือ  ซึ่งอากาศนี้ใช้สำหรับการหายใจด้วย  เรือดำน้ำมีปีกทำหน้าที่เหมือนปีกเครื่องบิน  เรียกว่า  ไฮโดรเพลน ( hydroplanes )  มีไว้สำหรับการเคลื่อนที่  เช่นปักหัวลงทำมุม  45 องศาหรือเบนหัวเรือขึ้นเป็นต้น

# data[].attributes.body
ความหนืด คือค่าบ่งชี้คุณสมบัติความต้านทานการไหลในตัวของไหล ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนรูปจากการกระทำของความเค้นเฉือนหรือความเค้นภายนอก ความหนืดนี้อธิบายถึงความสามารถในการต้านทานการไหลภายในตัวของไหล และอาจจะถูกพิจารณาให้เป็นตัวชี้วัดความเสียดทานของไหลได้ ยิ่งของไหลมีความหนืดต่ำมากเท่าไร มันก็จะยิ่งมีความสามรถในการเปลี่ยนรูปได้มากเท่านั้นสำหรับคำเรียกใช้โดยทั่วไป อาจจะใช้คำว่า "ความหนา" ตัวอย่างเช่น น้ำ ที่มีความหนืดต่ำอาจจะถูกเรียกว่า "บาง" ในขณะที่น้ำผึ้งซึ่งมีความหนืดสูงนั้นอาจจะถูกเรียกว่า "หนา" สำหรับของไหลในความเป็นจริงนั้น (ยกเว้น ซูเปอร์ฟลูอิด) จะมีค่าความหนืดในตัว แต่อย่างไรก็ตาม ในทางอุดมคติ ของไหลอาจจะถุกสมมติให้ไร้ความหนืด เรียกว่า ของไหลในอุดมคติ หรือ ของไหลไร้ความหนืดสำหรับวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับของไหลคือ วิทยาศาสตร์การไหล

# data[].attributes.attachment_caption
นายพิษณุ เฉียบแหลม ม.6/1 เลขที่2

# data[].attributes.headline
กฎของพาสคัล 

# data[].attributes.body
กฎของพาสคัล (Pascal's law) กล่าวว่า ความดันภายนอกที่กระทำต่อของเหลวที่ไม่มีการไหลและอยู่ในภาชนะปิด  จะได้รับการส่งผ่านไปยังจุดต่างๆ ของของเหลวอย่างทั่วถึงและเท่ากัน

# data[].attributes.headline
นายวรัชยา แจ้งจิตร์ 

# data[].attributes.body
นายวรัชยา แจ้งจิตร์ 6/1 เลขที่4

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาว สาลิณี ผลจันทร์

# data[].attributes.body
แรงที่เกิดขึ้นบริเวณที่ผิวของของเหลวสัมผัสกับของเหลวอื่นหรือกับผิวของแข็งโดยมีพลังงานเพียงพอต่อการยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุล  ซึ่งมีขนาดสัมพันธ์กับแรงยึดติดและแรงเชื่อมแน่นทำให้เกิดเป็นลักษณะคล้ายๆ  กับแผ่นบางๆ ที่สามารถต้านแรงดึงได้เล็กน้อย มีทิศขนานกับผิวของเหลวและตั้งฉากกับเส้นขอบที่ของเหลวสัมผัส เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นความตึงผิวของเหลวจะมีค่าลดลง

# data[].attributes.attachment_caption
น.ส.อริศรา ทองมาเอง ม.6/1 เลขที่13

# data[].attributes.body
รูปภาพแสดงปรากฏการณ์ของความตึงผิวที่พบเห็น
ในชีวิตประจำวัน ลักษณะของความตึงผิวแบบต่าง ๆ

ความตึงผิว คือ แรงต่อความยาวของผิวสัมผัส
(ความพยายามในการยึดผิวของของเหลว)

แรงดึงผิวของของเหลว คือ  แรงที่เกิดขึ้นบริเวณที่ผิวของของเหลวสัมผัสกับของเหลวอื่นหรือกับผิวของแข็งโดยมีพลังงานเพียงพอต่อการยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุล  ซึ่งมีขนาดสัมพันธ์กับแรงยึดติดและแรงเชื่อมแน่นทำให้เกิดเป็นลักษณะคล้ายๆ  กับแผ่นบางๆ ที่สามารถต้านแรงดึงได้เล็กน้อย มีทิศขนานกับผิวของเหลวและตั้งฉากกับเส้นขอบที่ของเหลวสัมผัส เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นความตึงผิวของเหลวจะมีค่าลดลง

# data[].attributes.body
แรงลอยตัว หรือแรงพยุง (buoyant force) คือแรงที่ของเหลวกระทำกับวัตถุที่จมอยู่ในของเหลวนั้น มีทิศตรงข้ามกับแรงโน้มถ่วงของโลก แรงลอยตัวมีค่าเท่ากับน้ำหนักของของเหลวที่มีปริมาตรเท่ากับวัตถุที่จมอยู่ในของเหลวนั้น เหล็กมีความหนาแน่นมากกว่าน้ำจึงจมน้ำ แต่ถ้านำเหล็กมาตีแผ่เป็นแผ่นบาง ๆ แล้วทำเป็นรูปทรงของเรือ ปริมาตรจะเพิ่มขึ้นทั้ง ๆ ที่มวลเท่าเดิม ทำให้เรือเหล็กมีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำ จึงลอยน้ำได้ และน้ำก็มีแรงดันให้เรือลอยขึ้นมาได้แรงนี้เรียกว่า “แรงลอยตัวหรือแรงพยุง”  ซึ่งแรงนี้จะขึ้นอยู่กับปริมาณของน้ำที่ถูกวัตถุนั้นแทนที่    ยิ่งวัตถุมีพื้นที่สัมผัสกับน้ำมากเท่าไหร่   หรือเข้าไปแทนที่น้ำได้มาก (สังเกตจากปริมาณน้ำในขันหรือชามที่สูงขึ้น)  ความหนาแน่นของวัตถุจะลดลง   และแรงลอยตัวจะเพิ่มขึ้น   วัตถุจึงลอยตัวในน้ำได้ ดังนั้นหากแผ่วัตถุให้มีขนาดใหญ่และมีขอบโค้งขึ้นมาคล้ายเรือ  วัตถุนั้นก็จะลอยตัวได้ดี

# data[].attributes.headline
นางสาว พัชรินทร

# data[].attributes.body
นางสาว พัชรินทร์ หงษ์รุจิโก 6/1 เลขที่26

# data[].attributes.headline
นางสาว พัชรินทร์ หงษ

# data[].attributes.body
นางสาว พัชรินทร์ หงษ์รุจิโก 6/1 เลขที่26
นางสาว จิราพร โพธิ์ศรี 6/1 เลขที่21
นายธีรดนจ์ ทองเทศ 6/1 เลขที่17

# data[].attributes.headline
1.นางสาว ภัทราพร จัน

# data[].attributes.body
1.นางสาว ภัทราพร จันทร์ฉ่ำ เลขที่25 ม.6/1
2.นางสาว สาลิณี ผลจันทร์ เลขที่11 ม.6/1
3.นาย ภานุวัฒน์ ปั้นแตง เลขที่15 ม.6/1

# data[].attributes.headline
กิจกรรมความดันในของเหลว

# data[].attributes.subject
กิจกรรมความดันในของเหลว

# data[].attributes.body
1.น.ส.นันท์พนิตา ฉันขาว ม.6/1 เลขที่9
2.น.ส.สมัชญา พลอยประดับ ม.6/1 เลขที่28
3.นาย ทินภัทร ไกรสรรเสนา ม.6/1 เลขที่1
4.นาย ศราวุฒิ รอดนิล ม.6/1 เลขที่5
5.นาย อนุรักษ์ บัวเพชร ม.6/1 เลขที่6

# data[].attributes.attachment_caption
น.ส.ภัทราพร จันทร์ฉํ่า เลขที่25

# data[].attributes.headline
ความดันของของเหลว ขึ

# data[].attributes.body
ความดันของของเหลว ขึ้นอยู่กับความลึกของของเหลว และความหนาแน่นของของเหลว ความดันของของเหลวมีประโยชน์ในชีวิตประจำวัน มีเครื่องมือวัดความดันของเหลว เรียกว่า แมนอมิเตอร์

ความดันของของเหลวมีลักษณะคล้ายกับความกดอากาศ เกิดจากน้ำหนักของของเหลวที่มีอยู่เหนือตำแหน่งนั้น ๆ กดทับลงมา ยิ่งในระดับที่ลึกมากขึ้น ของเหลวที่อยู่เหนือตำแหน่งนั้นก็จะมีมากขึ้น ทำให้น้ำหนักของของเหลวมีมากขึ้น

# data[].attributes.attachment_caption
น.ส.อริศรา ทองมาเอง เลขที่13/น.ส. ปารณีย์ พลอยประดับ เลขที่24/น.ส. ขวัญจิรา อ่อนฉุน เลขที่7/นาย วิศรุต พรมแตง เลขที่20

# data[].attributes.headline
กิจกรรมความดันในของเหลว

# data[].attributes.subject
กิจกรรมความดันในของเหลว

# data[].attributes.headline
ความดันในของเหลว

# data[].attributes.subject
ความดันในของเหลว

# data[].attributes.body
ภาพนี้แสดงให้เห็นว่า ไม่ว่ารูปร่างของภาชนะเป็นแบบไหน ความดันจะเท่ากันภายใต้ความลึกเดียวกัน

# data[].attributes.headline
กลศาสตร์ของไหล

# data[].attributes.subject
กลศาสตร์ของไหล

# data[].attributes.body
กลศาสตร์ของไหลเป็นสาขาหนึ่งของกลศาสตร์ประยุกต์ ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับกลศาสตร์ของของเหลวและแก๊ส
กลศาสตร์ของไหล มักจะเกี่ยวข้องกับกระแสของของไหลกลศาสตร์ของไหลอาจแบ่งเป็น  3  สาขา  คือ
1.ของไหลสถิต (fluied static) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับของไหลที่อยู่นิ่ง
2.คิเนมาติก (kinematics) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความเร็วและกระแสของของไหล
3.ไฮโดรไดนามิก (hydrodynamics)  เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความเร็วและความเร่งพร้อมทั้งแรงที่กระทำ

# data[].attributes.headline
ความดันใต้น้ำ

# data[].attributes.subject
ความดันใต้น้ำ

# data[].attributes.body
จะขึ้นอยู่กับระดับความลึกและความหนาแน่น เช่น เมื่อผู้ที่ว่ายน้ำดำน้ำลงไปก้นสระน้ำ ความดันก็คือน้ำหนักของน้ำที่อยู่เหนือผู้ดำน้ำทั้งหมด ยิ่งดำลึกเท่าไรก็ยิ่งมีความดันมากเท่านั้น และหากเปลี่ยนจากน้ำกลายเป็นของเหลวที่มีความหนาแน่นมากกว่า เช่น น้ำทะเล ความดันก็จะเพิ่มมากขึ้น

# data[].attributes.headline
เขื่อนกั้นน้ำ

# data[].attributes.subject
เขื่อนกั้นน้ำ

# data[].attributes.body
มารู้จักเขื่อนใกล้บ้านกัน
เขื่อนเจ้าพระยา   เป็นเขื่อนทดน้ำที่ใหญ่ที่สร้างขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณคุ้งบางกระเบียน หมู่ที่ 3 ตำบลบางหลวง  ลักษณะเป็นเขื่อนคอนกรีตเสริมเหล็ก เขื่อนมี ความยาว 237.50 เมตร สูง 16.50 เมตร เขื่อนนี้ใช้ประโยชน์ทางด้านการชลประทาน การทดน้ำเพื่อการเกษตร การอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำ โดยระบายน้ำจากแม่น้ำในภาคเหนือสู่ภาคกลางและอ่าวไทย และยังผลิตไฟฟ้าใช้ภายในจังหวัดชัยนาทด้วย