# data[].attributes.body
Beste lezers,

Welkom op mijn reisblog. Vandaag ga ik jullie vertellen over het boek 'De brief voor de koning' van Tonke Dragt. Het is geschreven in 1962. Tonke Dragt (hiernaast zie je een foto van haar) heeft zelf de illustraties voor het boek getekend. Het boek is ook verfilmd en het heeft heel veel prijzen gewonnen. Er is ook een musical over gemaakt.

Het boek gaat over Tiuri, een schildknaap. In de nacht voor de dag dat hij tot ridder zal worden geslagen, krijgt hij een opdracht dat hij een brief moet bezorgen aan een ridder en die brief met zijn leven moet bewaken. De ridder, Edwinem van Forrèstèrra, komt om in een tweegevecht en Tiuri moet de brief nu zelf bezorgen aan de koning van Unauwen.

Tijdens zijn reis ontmoet hij een vriend, Piak. Samen trotseren ze onderweg allerlei gevaren en beleven ze spannende avonturen op prachtige, maar verraderlijke plekken. Zoals in de bergen, die Tiuri moest oversteken in gezelschap van een vreemde reisgenoot, Jaro. "Er klonk een schurend geluid en stenen rolden naar beneden. Tiuri draaide zich om en zag net dat Jaro in de kloof verdween."

Het is een enorm spannend verhaal dat je echt door blijft lezen. In dit blog neem ik jullie mee op Tiuri's reis naar koning Unauwen en vertel ik jullie over drie plaatsen op de route . Deze drie plaatsen heb ik gekozen, omdat ik dit de meest bijzondere en spannendste van het boek vind en ook omdat ze het begin, midden en einde van het verhaal weergeven. Zo kunnen jullie goed een indruk krijgen van de avontuurlijke reis.

Op het kaartje zie je de reis die Tiuri maakt van het land van Dagonaut ten oosten van de grote bergen naar het land van koning Unauwen, en westen van de grote bergen.

Veel leesplezier!

# data[].attributes.body
Dit verhaal speelt zich af aan het begin van het boek en het is een erg spannend stuk.

Het is nacht en Tiuri loopt door het donkere bos op zoek naar de zwarte ridder met het witte schild. Daar ziet hij licht tussen de bomen schijnen.  Het is een herberg, met de naam ''Yikarvara''. Hij laat de klopper op de voordeur dreunen. De waard laat hem binnen. "Ik wil een van de gasten spreken, de zwarte ridder met het witte schild'' vraagt Tiuri, maar het blijkt dat hij niet de enige is. Voor hem heeft iemand anders dit ook gevraagd. De zwarte ridder met het witte schild is met hem meegegaan om een tweegevecht te houden. De waard weet niet waarheen ze zijn gegaan.

Tiuri rent naar buiten en probeert de sporen te volgen. Hij hoort gehinnik en als hij doorloopt, ziet hij een paard staan. Hij springt erop en geeft het dier de sporen. Verderop ziet hij tussen de bomen door iets liggen, iets met zwart, wit en rood. De zwarte ridder met het witte schild ligt daar, is hij zwaargewond of dood? Tiuri buigt zich over hem heen. Hij leeft nog wel. De ridder fluistert: 'Ik ben in de val gelokt. Let niet op mij, maar voer één opdracht uit. Bezorg deze brief aan koning Unauwen. Lees de brief niet. Alleen als de brief onderschept dreigt te worden, lees dan de inhoud en leer die uit je hoofd. Vernietig de brief daarna!' Toen was het stil. De ridder was gestorven. In de val gelokt door de rode ruiters.

Tiuri verbergt de belangrijke brief tussen zijn kleren. Hij moet zorgen dat hij uit de buurt van de rode ruiters blijft. Maar hoe? Hij is helemaal alleen en zijn ouders weten niet eens waar hij is. Zal het hem lukken om de brief bij de koning te bezorgen?

Vinden jullie het net zo spannend als ik? Lees dan meer over de avonturen van Tiuri in mijn volgende blog.

# data[].attributes.body
De tweede bijzondere plaats waarnaar ik jullie meeneem, is Dangria, een stad die Tiuri en zijn vriend Piak die hij in de bergen ontmoet heeft, bezoeken om er te overnachten op weg naar het rijk van Unauwen.

Na een lange reis lopen de twee vrienden Dangria binnen. Een poortwachter komt op hem af en zegt: "De burgemeester wil u spreken. Hij is erg gastvrij, weet u." Tiuri en Piak lopen verbaasd met hem mee. Het gemeentehuis is prachtig, met gekleurde stenen en mooi versierd met gekruiste zwaarden. Twee krijgslieden komen binnen en zeggen: "De burgemeester komt zo." Daarna komen er twee mannen aan, een daarvan is de burgemeester. Hij zegt plechtig: "Welkom, ik zal een goede kamer voor jullie beiden regelen." Tiuri antwoordt: "Dank u, ik snap niet waarom u ons, eenvoudige reizigers, zo goed behandelt. We kunnen helaas niet lang blijven." De burgemeester zegt dat hij een vriend heeft die Tiuri graag wil spreken... Tiuri zijn blijheid verandert opeens in wantrouwen. "Wie is die vriend van u?" "Dat zul je wel zien."

Tot zijn schrik ziet Tiuri steeds meer gewapende mannen tussen de zuilen verschijnen. Hij hoort opeens een gil van Piak die hard roept: "Ik heb hem, hier! En ik zal hem veilig bezorgen!" De burgemeester schreeuwt woedend: "GRIJP HEM!!" Tiuri snelt een kant op, maar hij ziet scherpe speerpunten. Hij rent een andere kant op en belandt in een kamer. Hij doet snel de deur op slot. Hij bekijkt de brief.  De soldaten kunnen elk moment de deur openbreken en dan pakken ze de brief van hem af. Daarom verbreekt Tiuri het laatste zegel en leest de brief. Hij leert de brief uit zijn hoofd, ook al zijn de woorden in een taal geschreven die hij niet kent. Hij begrijpt dan ook niet wat er in de brief staat.

Het lukt Tiuri om uiteindelijk uit het verraderlijke gemeentehuis te komen. In de stad veroorzaakt hij een opstand, door te vertellen dat Piak als vreemdeling gevangen is genomen. Dat kunnen de burgers van de stad niet goed vinden. In de volksvergadering daarna, wordt Piak vrijgelaten. Samen reizen ze verder. Op weg naar de koning. Een gevaarlijke reis, volg tegenslagen en gevaren.

Bij het lezen van dit boek kon ik haast niet ophouden, zo benieuwd was ik naar het vervolg. Vinden jullie het ook zo spannend? Lees dan deel 3 van mijn blog!

# data[].attributes.body
In dit derde en laatste deel van mijn blog vertel ik jullie meer over de stad van Unauwen, het doel van Tiuri's reis, want hier woont de koning. Het is een prachtige stad, de mooiste stad die Piak ooit gezien heeft.

Toen ze de stad binnenkwamen, zat er een bedelaar bij een zuil langs de weg. Tiuri gooit een muntje naar hem, maar de bedelaar zegt met krassende stem: "Ga door, kijk me niet aan en vergeet mij in de stad zonder armoede." Tiuri blijft toch staan. Hij moet zien wie hij een munt gegeven heeft, zodat hij gerust verder kan rijden. Hij kijkt de bedelaar in het gezicht en ziet zijn sluwe, gifgroene ogen. Hij schrikt hevig. Hij kent die ogen!

"Jij dwaas!" roept de bedelaar en slaat toe. Tiuri kan de dolk van Slupor, want die is het, maar net ontwijken. Tiuri vecht hevig met Slupor. Hij kan zichzelf nog net redden van de koude handen die hem willen wurgen. Gelukkig komt er hulp. De poortwachters nemen Slupor gevangen. Geschrokken lopen Tiuri en Piak door.

Ze komen bij het hof van de koning. Ze zeggen: "Wij willen toegelaten worden bij koning Unauwen." Een ridder zei: "Koning Unauwen wacht op jullie." Piak zegt: "Ga jij maar." Maar Tiuri zegt: "Jij moet erbij zijn!" Piak antwoordt: "Je kunt een koning niet laten wachten, ga!" Tiuri gaat dan toch alleen naar binnen. Hij staat voor koning Unauwen. Die ziet er wijs en edel uit, als een echte koning. Tiuri zegt: "Sire, ik moet u een boodschap brengen van ridder Edwinem. Overigens moet ik u vertellen dat ridder Edwinem dood is. Hij is vermoord in een hinderlaag. Hier is de ring." Koning Unauwen herhaalt het nieuws en zegt: "Ik neem aan dat dit niet het enige slechte nieuws is. Geef me de brief." Tiuri zegt: Ik heb hem niet meer, Sire, maar ik heb de inhoud wel uit mijn hoofd geleerd." "Spreek" zegt de koning ernstig."

Tiuri begint, maar het duizelt hem in zijn hoofd. Weet hij het echt niet meer? Dat kan toch niet? Hij wordt rood van schrik. Opeens herinnert hij zich plotseling dat Piak er een wijsje op had gemaakt! Hij begint de melodie te neuriën en opeens weet hij de woorden weer! De koning schrikt duidelijk. "Herhaal het nog eens." Tiuri herhaalt de woorden. Na een lange tijd mag Tiuri nu zijn hele verhaal vertellen aan de koning. Als beloning krijgen Tiuri en Piak twee zwaarden. Die waren meer dan een millennium oud! Ook krijgen ze twee ringen van de koning als beloning voor hun dappere daden. Nog niet de echte, maar de kleinere versie.

Een lange reis vol gevaren en ontberingen is ten einde. De opdracht is gelukt. Tiuri wil heel graag naar huis om zijn ouders te vertellen waarom hij die nacht in de kapel weg moest gaan. En zal hij ooit nog ridder worden? Gaat Piak terug naar de bergen, die hij zo mooi vindt? Wil je weten hoe het afloopt, lees dan het boek. Je zult er echt geen spijt van krijgen.

Er is ook nog een vervolg op dit boek. Dat ben ik nu aan het lezen. Dat boek heet: de Geheimen van het wilde woud.

Groet,
Guido