# data[].attributes.headline
 «Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει….καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς,συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει».

# data[].attributes.subject
 «Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει….καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς,συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει».

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελευθερία από το μίσος και τις μεταλλάξεις του - Πάσχα 2021

# data[].attributes.attachment_link.description
Αναστάσιος Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Πάσχα 2021 Ελευθερία από το μίσος και τις μεταλλάξεις του "Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει.... καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς, συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει". ( Στιχηρά τοῦ Πάσχα, δοξαστικό) Ευφρόσυνα η ολόφωτη εορτή του Πάσχα μάς καλεί

# data[].attributes.headline
Ομαδική εργασία στην

# data[].attributes.body
Ομαδική εργασία στην τάξη 12/5/2021

# data[].attributes.attachment_link.title
Από 10- 13/2/2021 μαζευουμε τα παρακατω ειδη: - Poster by ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΡΕΛΑ

# data[].attributes.headline
Συγχώρηση...

# data[].attributes.subject
Συγχώρηση...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ξαφνικά, μοιάζει πολύ μακρινή η συνάντηση με τον Άρη Σερβετάλη. Ίσως γιατί όταν συναντηθήκαμε ο ήλιος ήταν ζεστός και λαμπερός - γ' αυτό και εξαγνιστικός. Γιατί η θάλασσα της Καλλιθέας απλωνόταν μπροστά μας γαλήνια λες και υποσχόταν σε όλους όσοι είχαμε αράξει στην ακτή της πως μπορεί να μας ξεπλύνει από έγνοιες, ανησυχίες και την οσμή της σαπίλας που πλανάται επικίνδυνα πάνω από τα κεφάλια μας.

Με αφορμή τη streaming προβολή του "Ριχάρδου Β'" αλλά και την πλούσια κινηματογραφική του δραστηριότητα τους τελευταίους μήνες της εξαντλητικής καλλιτεχνικής σιωπής - που by the way φλέρταρε για λίγο με τις υποψηφιότητες των Όσκαρ - ο Άρης Σερβετάλης μιλάει για το επώδυνο τώρα της τέχνης. Και το κάνει μέσα από την δική του πνευματική θεώρηση - που ναι, συνδέεται με το δρόμο της πίστης και του Θεού - αλλά στ' αλήθεια, τον ακούω με σεβασμό και προσοχή.

Ντυμένος στα μαύρα από την κορυφή ως τα νύχια, λιγνός όπως πάντα, ενισχύει την εικόνα της ασκητικής φιγούρας, που βλέπει το κακό πρώτα στον εαυτό του, παραδέχεται τα σκοτάδια του, αναγνωρίζει την εγκληματική πράξη αλλά δεν λιθοβολεί τον εγκληματία, μαθαίνει από τον πόνο αλλά δεν προσπερνά τη χαρά, απαιτεί την αναγνώριση των λειτουργικών προβλημάτων του θεάτρου και της κοινωνίας αλλά κοιτάζει προς την συγχώρεση.

Αρκεί ένα streaming για να σε βάλει ξανά σε σχέση με το κοινό;

Είναι μια επανασύνδεση, μια μορφή διαλόγου κι ερεθίσματος. Έτσι κι αλλιώς ο Ριχάρδος -όπως και ό,τι είχαμε κάνει στις Ροές- είναι πολυεπίπεδo έργo, δεν έχει μια γραμμική αφήγηση. Κι αυτό βοηθάει στην οπτικοποίηση του, είναι μια συλλογή εικόνων που καταγράφεται από μια κινηματογραφική θέαση. Εμείς είχαμε τη διορατικότητα να κάνουμε κάτι ποιοτικό με τη συμβολή του σκηνοθέτη Γρηγόρη Πανόπουλου και της Έφης Μπίρμπα. Ασφαλώς και δεν γεμίζει το κενό, απλώς είναι κάτι σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο που έχουμε μπει.

Ο "Ριχάρδος Β'" ανήκει στο πεντάπτυχο των παραστάσεων που κάνατε με το Res Ratio Network. Με ποια από αυτές τις παραστάσεις συνδέθηκες περισσότερο;

Εμπλακήκαμε πάρα πολύ με όλες τις παραστάσεις και νομίζω ότι έκλεισε ένας κύκλος για τη δουλειά μας ως ομάδα, τόσο στο κομμάτι της δημιουργίας όσο και σε αυτό της παραγωγής. Όλα γεννήθηκαν με πολύ κόπο. Πάντως, ο "Δον Κιχώτης" με συγκίνησε πολύ.

Έχω κάνει και μεγάλες πατάτες.

Εμπλακήκατε και ως παραγωγοί. Σας δικαίωσε αυτό το ρίσκο;

Μας έδωσε πολλά πράγματα σε σχέση με τη δουλειά, με τον εαυτό, με την ομάδα. Είναι ζυμώσεις οι οποίες είναι χρήσιμες για τον δημιουργό. Προσωπικά εκτίμησα διαφορετικά και την τοποθέτηση μου ως ερμηνευτή σε ένα πλαίσιο ομάδας. Γενικά, ήταν δύσκολα αλλά και όμορφα.

Θα έμπαινες ξανά στην ίδια διαδικασία;

Δεν μπορώ να διαχειριστώ το παραγωγικό κομμάτι και να είμαι συνάμα καλλιτέχνης μιας παράστασης. Με μεγάλη δυσκολία το έφερα εις πέρας. Μαζί με την Έφη (Μπίρμπα) κάναμε τα πάντα: Κάναμε θέατρο, μάρκετινγκ, λογιστικά και την ίδια ώρα έπρεπε να πάμε στο σιδερά για την κατασκευή του σκηνικού.

Και μιλάμε για παραστάσεις με ερευνητικό χαρακτήρα.

Ακριβώς. Ξεκινήσαμε χωρίς να ξέρουμε τι θα κάνουμε. Δουλεύαμε με μια ομάδα επιλογής χωρίς ωστόσο να προβλέψουμε που θα οδηγηθούμε. Θα μπορούσε κάλλιστα να προκύψει και μια μεγάλη πατάτα.

Έχεις κάνει μεγάλες πατάτες;

Βέβαια. Υπήρξαν φορές που η ερμηνευτική μου τοποθέτηση σε έργα δεν οδηγούσε πουθενά. Κυρίως στο σινεμά - όχι τόσο στο θέατρο. Εκεί έπρεπε ν' αντιμετωπίσω το ρίσκο ότι ετοιμάζουμε μια παράσταση που δεν απευθύνεται σε πολύ κόσμο.

Παρόλα αυτά, έχετε καταφέρει οι ερευνητικές παραστάσεις να έχουν εμπορική ανταπόκριση.

Ευτυχώς καταφέραμε να δημιουργήσουμε μια επικοινωνία του δικού μας προβληματισμού με το κοινό. Δεν είμαστε μια επιδοτούμενη ερευνητική ομάδα που δεν ενδιαφέρεται από το πώς θα ζήσει. Ζούμε από αυτό το διάλογο.

Υπό αυτή την έννοια, σε απασχόλησε να κάνεις και πράγματα που να ακουμπούν στο μεγαλύτερο κοινό;

Όχι. Προσπαθούμε να συγκεράσουμε το θέατρο της προσωπικής μας αισθητικής, έχοντας αποδεχτεί ότι δεν θα βγάλουμε χρήματα.

Με τον τρόπο μου, οπωσδήποτε έχω αδικήσει. Mπορεί να μην έχω ζητήσει συγνώμη την ώρα που πρέπει ή να έχω υπάρξει περίεργος κι απότομος

Αυτή η ερευνητική διαδικασία σε προχώρησε ερμηνευτικά;

Σαφέστατα. Ακονίστηκα πολύ κάτω από αυτόν τον τρόπο δουλειάς. Ήταν πολύ κοντά στον τρόπο που θέλω να αφηγούμαι τα πράγματα, πολύ κοντά στη σωματικότητα που με απασχολεί και στη σχέση της εικαστικής πραγματικότητας και του ερμηνευτή.

Ονειρεύεσαι ένα επιδοτούμενο ερευνητικό θέατρο; Ειδικά κάτω από συνθήκες απραξίας;

Εννοείται πως αν υπήρχε ένας κρατικός φορέας που θα ενίσχυε την έρευνα θα ήταν λυτρωτικό για καλλιτέχνες σαν εμάς, θα μας έβγαζε από το άγχος του εισιτηρίου και θα μπορούσαμε να επικεντρωθούμε περισσότερο στο έργο μας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα υποκύπταμε στην κατάχρηση της κρατικής φροντίδας. Και το ένα είναι επικίνδυνο - μα και το άλλο.

Γιατί γυρίζεις στον Ριχάρδο; Τι έχει σημάνει αυτό το πρόσωπο για σένα;

Ο Ριχάρδος εκπροσωπεί την αποκαθήλωση ενός προσώπου που έχει εκπαιδευτεί από τη γέννηση του ως μονάρχης. Είναι το απόλυτο δείγμα του πως η εξουσία διαφθείρει τον άνθρωπο. Αλαζόνας, χωρίς σύνεση, κάτοχος του αλάνθαστου, με αποτέλεσμα να γίνει ένα τέρας, χωρίς να συμμερίζεται τον πόνο των άλλων ανθρώπων.

Κάνοντας αυτές τις προσωπικές αναγνώσεις στα έργα και στα πρόσωπα, τι κρατάς κάθε φορά από τους ήρωες σου;

Την πορεία του. Η πορεία που περιγράφω δεν είναι μόνο του Ριχάρδου. Αντικατοπτρίζει και την δική μου προσωπικότητα στην καθημερινότητα της. Πώς συμπεριφέρομαι όταν είμαι σε θέση με εκτόπισμα; Πόσες φορές έχω υποκύψει στην κολακεία για το δικό μου συμφέρον; Μπορεί η θέση της εξουσίας που μου δίνεται να είναι σε άλλη κλίμακα αλλά το ανθρώπινο φαινόμενο είναι το ίδιο. Η εξουσία διαφθείρει και αποκαλύπτει αρχέγονες παθογένειες.

Το θέατρο δεν πρέπει να γίνεται ένα είδωλο. Αυτός που ασχολείται με το θέατρο δεν είναι κατ' ανάγκη πνευματικός άνθρωπος. Το θέατρο είναι ένα μέσο για να βάλει κάποιον σε προβληματισμούς αλλά δεν είναι το μέσον που θα εξαγιάσει κάποιον

Πιστεύεις ότι έχεις αδικήσει ανθρώπους;

Με τον τρόπο μου, οπωσδήποτε κι έχω αδικήσει. Συνειδητά μπορεί να μην έχω κάνει σοβαρά πράγματα, αλλά μπορεί να μην έχω ζητήσει συγνώμη την ώρα που πρέπει, ή να έχω υπάρξει περίεργος κι απότομος. Οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι δεδομένες, χρειάζεται καθημερινός αγώνας για να είναι γόνιμες. Έτσι καταπατάται η ελευθερία των άλλων.

Γενικά, είσαι ένας ήπιος άνθρωπος;

Θα έλεγα πως ναι. Έχω μια φαινομενική ηρεμία από τη φύση μου. Αλλά έχω κι εγώ τις εξάρσεις μου. Προβληματίζομαι έντονα για τα πράγματα και πολλές φορές μπορεί να κάνω έκρηξη, να υπάρξει ανεμοδούρα.

Οι τελευταίες εβδομάδες είναι σαρωτικές για το θέατρο: Πρόσωπα εξουσίας ή με εξουσία ακολουθούν την πορεία του Ριχάρδου. Πως παρακολουθείς την κατάσταση;

Ως ένα πρόβλημα πνευματικής φύσης. Το θέατρο δεν πρέπει να γίνεται ένα είδωλο. Αυτός που ασχολείται με το θέατρο δεν είναι κατ' ανάγκη πνευματικός άνθρωπος ή ένας άνθρωπος με την ουσιαστική έννοια του όρου. Το θέατρο είναι ένα μέσο για να βάλει κάποιον σε προβληματισμούς αλλά δεν είναι το μέσον που θα εξαγιάσει κάποιον. Προσωπικά, μπαίνοντας στην πρόβα φέρνω μαζί μου την ματαιοδοξία μου, την φιλοδοξία μου. 'Όπως και ο καθένας φαντάζομαι, συνεπώς ένας σκηνοθέτης καλείται να διαχειριστεί πολλά Εγώ. Και δυστυχώς, σύμφωνα με την επικρατούσα κατάσταση, ο σκηνοθέτης λειτουργεί ως μέντορας που ίσως χρειαστεί να καταπατήσει το Εγώ σου για αποτάξεις την ωραιοπάθεια και το ναρκισσισμό σου.

Στην πραγματικότητα, όμως, όλα αυτά οφείλω να τα κάνω εγώ για να εξασκήσω και την τέχνη μου και την ψυχή μου. Δεν θα πρέπει να περιμένω ένα σκηνοθέτη-δυνάστη να μου επιβληθεί. Αντιστοίχως και ο σκηνοθέτης πρέπει να λειτουργεί παραδειγματικά για την ομάδα του: Να εκμηδενίζει τον εαυτό του για να έχει τη φώτιση να οδηγήσει την ομάδα του κάπου καλά. Αντί αυτών, στο θέατρο έχουν δημιουργηθεί κάποια υπερτροφικά Εγώ για να καταστούν τα πιο ισχυρά ζώα της αγέλης. Έχει δημιουργηθεί μια νοσηρή εκδοχή των πραγμάτων. Ασφαλώς, υπάρχουν και σκηνοθέτες που οδηγούν ειρηνικά και δημιουργικά μια πρόβα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της σύνθεσης.

Δεν μπαίνω στη διαδικασία να κάνω ερωτικές σκηνές. Το έχω δηλώσει, δεν μπορώ να το σηκώσω. Αν ένας ρόλος έχει ερωτική σκηνή, καλύτερα να μην μου τον προτείνουν καν

Θεωρείς ότι μέσα σε όλα αυτά τα νοσηρά που αποκαλύπτονται υπάρχει μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού για το χώρο;

Ναι, μέσα σε όλα αυτά, πρέπει να επανατοποθετηθούν πολλά πράγματα στο θέατρο. Τι σημαίνει ματαιότητα, έκθεση στο δημόσιο βλέμμα. Ανέχομαι τα πάντα για να πάρω ένα ρόλο ή βάζω ένα όριο; Μέχρι που αντέχω να προσπαθήσω; Προσωπικά, δεν μπορώ να λειτουργήσω κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη, έχω συμφωνήσει με τον εαυτό μου να μην τα κάνει όλα για χάρη της υποκριτικής. Κάνω μέχρι εκεί που αντέχει η ψυχοσύνθεση μου, γιατί αν υπομείνω πράγματα θα επιβαρυνθεί το ψυχικό μου τοπίο.

Τι δεν υπομένεις;

Ας πούμε, δεν μπαίνω στη διαδικασία να κάνω ερωτικές σκηνές. Το έχω δηλώσει, δεν μπορώ να το σηκώσω. Αν ένας ρόλος έχει ερωτική σκηνή, καλύτερα να μην μου τον προτείνουν καν.

Δεν έχεις μείνει σε συνεργασίες που σε ταλαιπώρησαν;

Φυσικά και έχω ταλαιπωρηθεί από κακές συμπεριφορές. Κι άλλες φορές έχει προβάλλει ο εγωισμός μου, έχω πει την άποψη μου και σε κακές φάσεις έχω χάσει τον έλεγχο και κινδύνευσα να πλακωθώ στο ξύλο με τον άλλο. Φυσικά, δεν χρειάζεται τα πράγματα να γίνουν για να διαλύσω μια συνεργασία. Γι' αυτό επαναλαμβάνω πως ο καθένας μας πρέπει να ορίζει τις προδιαγραφές του στον συνομιλητή του. Προσωπικά, δεν μπορώ να κάνω τα πάντα στο θέατρο, γιατί το θέατρο δεν είναι τα πάντα. Είναι πολύ ωραίο, μπορεί να σου προσφέρει μαγικές στιγμές αλλά μέχρι ενός σημείου.

Αναφέρεσαι επίμονα στο Εγώ σου ως αιτία συγκρούσεων.

Μα μπαίνοντας στο θέατρο ασχολείσαι πολύ με τον εαυτό σου. Έχω εγωπάθεια, ανθραπαρέσκεια, ναρκισσισμό όπως και όλοι ερμηνευτές. Όλοι, έτσι κι εγώ, θέλουμε να αρέσουμε∙ αλλά χρειάζεται μέτρο για να δίνεις χώρο στους άλλους και να προχωράει η δουλειά.

Τιθάσευες το Εγώ σου με τον καιρό;

Παλαιότερα το Εγώ μου ήταν πολύ πιο ανεπτυγμένο. Η πρώτη μορφή θεραπείας ήταν να αποδεχτώ το θέμα και να μπω σε μια άλλη διαδικασία - κυρίως με την βοήθεια της πίστης. Αλλιώς, αισθανόμουν πως δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω∙ είναι σαν Λερναία Ύδρα, έχει τόσα κεφάλια αυτή η κατάσταση.

Φυσικά και έχω ταλαιπωρηθεί από κακές συμπεριφορές. Κι άλλες φορές έχει προβάλλει ο εγωισμός μου, έχω πει την άποψη μου, έχω χάσει τον έλεγχο και κινδύνευσα να πλακωθώ στο ξύλο.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο θέατρο πιστεύεις ότι καθρεφτίζει μια ευρύτερη κοινωνική πραγματικότητα;

Απόλυτα. Γι' αυτό και είναι μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού εντός κι εκτός θεάτρου. Η εποχή μας είναι εποχή απόλαυσης, σαρκολάγνα εποχή. Καλλιεργούνται πάθη, ηδονές χωρίς καμιά διάθεση για να χαλιναγωγήσουμε όσα μας ωθούν σε αδιέξοδα. Αν δεν είσαι εγκρατής, δεν μπορεί παρά να μπεις στην διαδικασία να καταπατήσεις την ελευθερία, την επιθυμία και την αξιοπρέπεια του άλλου. Κι αυτό ως φαινόμενο αφορά όλη την κοινωνία και όλο τον βιομηχανικό μηχανισμό. Δεν μας χρειάζεται Μεγάλος Αδελφός για να χειραγωγήσει το πλήθος, όσο παράγονται διαρκώς ανάγκες, πράγματα προς κατανάλωση και απόλαυση, χωρίς φραγμό. Εξουσιάζεσαι κι εσύ κι εγώ από ανάγκες και αδηφαγία. Δεν είμαστε κοινωνικά ελεύθεροι, γι' αυτό και στην εποχή μας η ελευθερία έχει πολύ δυσδιάκριτα όρια με την ασυδοσία. Πρέπει να ξαναδούμε τι σημαίνει ελευθερία: Ελεύθερος είναι αυτός που εξουσιάζει αυθαίρετα άλλους ανθρώπους;

Μα, μιλάμε για φαινόμενα λεκτικής βίας, σωματικής κακοποίησης και σεξουαλικής κυριαρχίας...

Πιστεύω πως έχει σημασία να μην κατακρίνουμε τα πρόσωπα, αλλά την πράξη. Αυτό θα έχει όφελος για όλους. Το βλέπω και στον εαυτό μου: Αν κάποιος με βλάψει χαρακτηρίζω τον φταίχτη. Όμως, στην πραγματικότητα πρέπει να χαρακτηρίσω την πράξη. Την πράξη χρειάζεται να κατονομάσω, γιατί το πρόσωπο έχει τη δυνατότητα της μεταστροφής - ό,τι κι αν έχει κάνει. Την πράξη μπορείς να την αποφύγεις, να δουλέψεις για να μην την ξανακάνεις. Όταν χαρακτηρίζεις κάποιον που σε βλάπτει, συνήθως θα έρθεις σε κόντρα, θα βριστείς, θα πλακωθείς στο ξύλο. Προσωπικά, αν, λόγου χάρη, κάποιος με βρίσει το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να του δώσω μια μπουνιά. Θα δώσω μεγάλη μάχη για να αντισταθώ. Κι αυτό είναι μια πνευματική κατάκτηση: Να δω στον άλλον όχι έναν κλέφτη, αλλά μια κλοπή.

Τέτοια αντανακλαστικά ενεργοποίησες ακούγοντας για όλες αυτές τις κακοποιητικές πράξεις από συναδέλφους προς συναδέλφους σου;

Ούτε κι εγώ είμαι σε καλή πνευματική κατάσταση για να αντιδράσω ψύχραιμα. Κι εγώ, όπως όλοι, έχω αποπροσανατολιστεί, βρίσκομαι σε σύγχυση. Διαφορετικά, θα βλέπαμε όλα όσα μας συμβαίνουν σαν μια αφορμή για ν' αλλάξουμε προς το καλύτερο. Μιλώ εκ πείρας. Ο,τιδήποτε μου έχει συμβεί στη ζωή με έβαλε σε μια διαδικασία αυτοκαθαρτική. Είτε με φρέναρε από κάτι κακό ή με έβαλε σε σκέψεις σοβαρές. Η αλλαγή που έχει αξία, έρχεται μέσα από τον πόνο, την πληγή. Κι όσο δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε, τόσο περισσότερο θα δυσκολευόμαστε με τα προβλήματα που βιώνουμε.

Μιλάς και για συγχώρεση;

Σαφέστατα, αυτό είναι το επόμενο στάδιο. Γιατί αν χαρακτηρίσεις την πράξη θα δεις τον άλλο ως ένα αδύναμο πλάσμα. Όπως είσαι κι εσύ. Επομένως, πρέπει να του αφήνουμε χώρο να αλλάξει προς το καλύτερο. Παραμορφώθηκε ναι, αλλά υπάρχει το ενδεχόμενο να μεταποιηθεί.

Δεν μπορώ να κάνω τα πάντα στο θέατρο, γιατί το θέατρο δεν είναι τα πάντα

Έχεις απελευθερωθεί από τις ανθρώπινες αδυναμίες, δεδομένου και της εκφρασμένης πίστης σου στο Θεό;

Η δυνατότητα να μπορείς να εξομολογείσαι είναι σαν να μπορείς να σκαλίζεις τον κήπο σου και να αφαιρείς τα ζιζάνια. Καλλιεργείς κάτι που ίσως σου φέρει και καρπούς. Για μένα, αυτή είναι η διαδικασία. Η επαφή με το Θεό δεν είναι μόνο επαφή με τον κατασκευαστή σου αλλά με τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι αυτό σιγά - σιγά κάτι δημιουργεί.

Μεγαλώνοντας γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος;

Μεγαλώνοντας, προσπαθώ να αναγνωρίσω τον εαυτό μου. Να δω ποιος πραγματικά είμαι. Βλέπω τις αδυναμίες και τα σκοτάδια μου. Δεν ξέρω αν αυτό με κάνει καλύτερο. Είναι σίγουρα επώδυνο κάθε φορά που πρέπει να αποδεχτώ ότι είμαι σκατάνθρωπος.

Πιστεύεις ότι είσαι σκατάνθρωπος;

Σαφέστατα. Αν αφεθώ μπορεί να γίνω ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου.

Τι άλλο αναγνωρίζεις στον εαυτό σου;

Δεν γνωρίζω τον Άρη, γνωρίζω τα πάθη μου. Προσπαθώ, λοιπόν, να τα βάλω σε τάξη για να εμφανιστεί το πρόσωπο Άρης. Προς το παρόν, είμαι κάποιος που επιθυμεί, που θέλει - όπως κάθε σύγχρονος άνθρωπος. Τρέχουμε πίσω από τη μόδα, την καταναλωτική μανία. Είμαστε μονάδες κι όχι πρόσωπα.

Προσπαθείς να αποσυνδεθείς από τα πάθη της εποχής;

Κυρίως, προσπαθώ να τα αναγνωρίσω σε μένα.

Μεγαλώνοντας, προσπαθώ να δω ποιος πραγματικά είμαι. Βλέπω τις αδυναμίες και τα σκοτάδια μου. Δεν ξέρω αν αυτό με κάνει καλύτερο. Είναι σίγουρα επώδυνο κάθε φορά που πρέπει να αποδεχτώ ότι είμαι σκατάνθρωπος.

Είναι τυχαίο ότι σε αυτή τη φάση της ζωής σου υποδύεσαι τον Άγιο Νεκτάριο στην ταινία "Man of God";

Ήταν θείο δώρο να ασχοληθώ με τη ζωή αυτού του ανθρώπου. Γιατί άνθρωπος ήταν, δεν ήταν άγιος. Κι αυτό μου δίνει την πίστη ότι είμαστε όλοι εν δυνάμει άγιοι. Ο άγιος δεν είναι ο Σούπερμαν ή ο Μπάτμαν. Είναι ένας άνθρωπος που υπήρξε∙ απλώς μπήκε στη διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό του. Για όλους αυτούς τους λόγους ήταν ευλογία που συνάντησα αυτό το πρόσωπο. Άντεξε συκοφαντίες και δεν λύγισε ποτέ αλλά θεώρησε πως όλα αυτά ήταν αφορμές για να εμπιστευτεί ολοκληρωτικά τον εαυτό του στο Θεό.

Αποδίδονται πολλά θαύματα στον Άγιο Νεκτάριο. Τι συνιστά θαύμα για σένα;

Θαύμα είναι μια επίσκεψη του Θεού. Ο Θεός είναι διακριτικός και παρουσιάζεται χωρίς υπερβολές ή κραυγαλέα πράγματα. Το θαύμα το ζεις καθημερινά. Οδηγώ μηχανάκι και το γεγονός ότι δεν έχω σκοτωθεί ακόμα, το ερμηνεύω ως θαύμα. Φτάνω στο σπίτι μου σώος γιατί με έχει επισκεφτεί ο Θεός.

Τόσο το "Man of God" ως ελληνοαμερικανική παραγωγή όσο και το "Μήλα" που μπήκε στο δρόμο για τα Όσκαρ κι έχει εξασφαλίσει ως παραγωγό την Κέιτ Μπλάνσετ, σε έχει βάλει σε μια τροχιά διεθνών συνομιλιών της δουλειάς σου. Νιώθεις έτσι;

Θα αφουγκραστώ ό,τι προκύψει. Δεν μπαίνω εκ των προτέρων στη διαδικασία να σκεφτώ τι μπορεί να γίνει. Μπορεί να γίνει κάτι - μπορεί και όχι. Δεν με απασχολεί καθόλου το ενδεχόμενο να με δουν εκτός Ελλάδος.

Μα είναι ήδη κάτι ότι η Μπλάνσετ λάτρεψε το "Μήλα" και αποφάσισε να το χρηματοδοτήσει...

Ναι αυτό ήταν πολύ καλό και για εμάς και γενικότερα για την ελληνική κινηματογραφία. Έχουμε πολύ καλούς κινηματογραφιστές στην Ελλάδα. Αυτό που λείπει είναι η οργάνωση, η σοβαρή παραγωγή και φυσικά η κρατική φροντίδα και μια συγκεκριμένη πολιτιστική πολιτική για να αναδειχθεί αυτή η προσπάθεια.

Το σινεμά σε κράτησε ενεργό τους τελευταίους μήνες των απαγορεύσεων και της μηδενικής πολιτιστικής πολιτικής. Το αγαπάς εξίσου με το θέατρο;

Είναι διαφορετικό μέσο. Μου αρέσει πάρα πολύ ο κινηματογράφος, η διαδικασία του γυρίσματος είναι πιο εσωτερική κατάσταση. Στο θέατρο, πάλι, το παιχνίδι είναι πιο εξωστρεφές, παίζεις με άλλα χρώματα και τονικότητες.

Ο άγιος δεν είναι ο Σούπερμαν ή ο Μπάτμαν. Είναι ένας άνθρωπος που υπήρξε∙ απλώς μπήκε στη διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό του

Αισθάνομαι, επίσης, πως και η βραβευμένη συμμετοχή σου στο "Μήλα" του Χρήστου Μίχου συμβαδίζει με τις προσωπικές ανησυχίες σου. Εκεί οι χαρακτήρες μοιάζουν να είναι φορείς μιας άλλης πανδημίας, μιας πανδημίας πνευματικής.

Ναι, η ταινία αναρωτιέται τι είναι ο άνθρωπος αν ξεχάσει το παρελθόν του.

Τι απαντάς σε αυτό το ερώτημα;

Δεν ξέρω ποιος θα είμαι. Δεν θα μπορώ να εξηγήσω τα σημάδια στα χέρια μου, τα λευκά μου μαλλιά, την εσωτερική μου κατάσταση που έχει σφυρηλατηθεί από όσα μου έχουν συμβεί. Και δεν έχει σημασία μόνο τι μου έχει συμβεί, αλλά τι στάση έχω κρατήσει απέναντι στο καθετί.

Τα πράγματα, δεν έρχονται τυχαία. Πέρασε πολύς χρόνος για να καταλάβω πως και τα άσχημα που ήρθαν στη ζωή ήταν ένα φρένο, μια σοβαρή υπενθύμιση. Μου υπενθύμισαν τον πόνο. Γι' αυτό το ανθρώπινο σώμα όταν πονάει σου ζητάει προσοχή: Για να το προφυλάξεις από τα χειρότερα.

Αν είχες τη δυνατότητα να διαγράψεις κάτι από τη ζωή σου, τι θα ήταν;

Όλα όσα έχω μετανιώσει. Όσα απέφυγα, όσα δεν αντιμετώπισα, όλα εκείνα για τα οποία μπορούσα να έχω αντιδράσει μα δεν το έκανα. Βεβαίως, όλα αυτά τα έχω εξομολογηθεί στον πνευματικό μου και είμαι κάπως αποφορτισμένος.

Πώς ήσουν μικρός;

Έχω περάσει από διάφορες φάσεις: Από πλήρη εσωστρέφεια, σε βαθμό εγκλεισμού μέχρι πλήρη εξωστρέφεια, ως party animal και ψυχή της παρέας.

Και τώρα που έχει κάτσει η μπίλια;

Τώρα βρίσκομαι σε μια κατάσταση συνειδητής εσωστρέφειας. Παλιά, η εσωστρέφεια μου ήταν φοβικού τύπου.

Τι σε συνδέει πιο πολύ με το παρελθόν σου;

Τα τραύματα μου αλλά και όσα με έκαναν χαρούμενο. Απλώς η χαρά είναι πιο επικίνδυνη από τον πόνο γιατί είναι ισχυρό αναλγητικό σε μουδιάζει. Πολλές φορές, μέσα από μεγάλη χαρά έχω χάσει τον προσανατολισμό μου. Όταν πάλι πληγώθηκα και πόνεσα - έχασα μεν τη γη κάτω από τα πόδια μου - αλλά κατέληξα πιο γειωμένος.

Έχω περάσει από διάφορες φάσεις: Από πλήρη εσωστρέφεια - σε βαθμό εγκλεισμού - μέχρι πλήρη εξωστρέφεια, ως party animal και ψυχή της παρέας

Δεν επιδιώκεις τη χαρά;

Ε, βέβαια.

Τι σε κάνει χαρούμενο;

Πλέον, απλά πράγματα. Βρίσκω τη χαρά σε μια πιο εσωτερική κατάσταση, ένα βλέμμα, μια κουβέντα, μια συνάντηση, σ' ένα καθημερινό βίωμα.

Γενικά θα έλεγες ότι είσαι ένας χαρούμενος άνθρωπος;

Ας προσδιορίσουμε τι είναι χαρά.

Βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο; Αισιοδοξείς, είσαι φωτεινός;

Η διάθεση μου είναι να πηγαίνω προς το φως. Ο Θεός είναι η απόλυτη πηγή φωτός και αισιοδοξίας. Και ναι, αισιόδοξος είμαι - αλλά όχι ως προς το ότι δεν θα πεθάνουμε. Γιατί μάθαμε να κρυβόμαστε κι από το θάνατο. Δεν μπορώ να ενστερνιστώ την κοινωνική και πολιτική τρέλα ότι είμαστε πιο δυνατοί από το θάνατο. Κάποια στιγμή θα μου συμβεί. Τι να πω, μπορεί να πεθάνω κι από covid!

Πολλές φορές, μέσα από μεγάλη χαρά έχω χάσει τον προσανατολισμό μου. Όταν πάλι πληγώθηκα και πόνεσα - έχασα μεν τη γη κάτω από τα πόδια μου - αλλά κατέληξα πιο γειωμένος.

Κάθε πτυχή της ζωής σου φιλτράρεται μέσα από την πνευματική διαδικασία της πίστης;

Για μένα η πίστη δεν είναι φιλοσοφικό κίνημα, είναι αλήθεια. Ο Θεός είναι αλήθεια, με καθορίζει. Χρειάζομαι την επαφή μαζί του. Πως έλεγε ο Αρχιμήδης " δώσε μου ένα σταθερό σημείο εκτός γης και θα σου αποδείξω ότι η γη κινείται;". Αυτή είναι η λειτουργία του Θεού πάνω μου. Για να γνωρίσω τον εαυτό μου, χρειάζομαι κάτι έξω μένα.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αγιος νεκτάριος

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
άρης σερβετάλης

# data[].attributes.attachment_link.title
Άρης Σερβετάλης: Να μην κατακρίνουμε τα πρόσωπα, αλλά την πράξη - Monopoli.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Ξαφνικά, μοιάζει πολύ μακρινή η συνάντηση με τον Άρη Σερβετάλη. Ίσως γιατί όταν συναντηθήκαμε ο ήλιος ήταν ζεστός και λαμπερός - γ' αυτό και εξαγνιστικός. Γιατί η θάλασσα της Καλλιθέας απλωνόταν μπροστά μας γαλήνια λες και υποσχόταν σε όλους όσοι είχαμε αράξει στην ακτή της πως μπορεί να μας ξεπλύνει από έγνοιες, ανησυχίες και την οσμή της σαπίλας που πλανάται επικίνδυνα πάνω από τα κεφάλια μας.

# data[].attributes.headline
"Δίχως τον άλλον, δεν φτάνεις στο παράδεισο… Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν ιδιαιτέρως βολικό για όλους μας, εάν ο Θεός έβαζε ως κριτήριο της σωτηρίας μας, την νηστεία, την προσευχή, τον πνευματικό κανόνα, τις ακολουθίες που μετείχαμε ή τις ομιλίες που ακούσαμε, τα θρησκευτικά βιβλία που διαβάσαμε ή τα μοναστήρια και τους Γεροντάδες που επισκεφτήκαμε. Άλλωστε όλα τα παραπάνω μπορούν παραμορφωμένα από το αρχικό τους νόημα, να αποτελέσουν πράξεις αλαζονείας και έπαρσης που ισχυροποιούν το "εγώ" με πνευματικά επιτεύγματα και κατορθώματα. Δηλαδή γυαλίζουν την βιτρίνα της αυταρέσκειας και αυτοικανοποίησης.  Ο Χριστός όμως στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως κάθε άλλο πάρα αυτά ζητάει. Εκείνο που γίνεται κριτήριο της εισόδου μας στην Βασιλεία του Θεού, είναι η αγάπη. Και όχι μια αφηρημένη αγάπη, αλλά η αγάπη στον αδύναμο, ευάλωτο και ξένο της ιστορίας. Σε όλους εκείνους που οι περιστάσεις της ζωής τους έφεραν στην θέση του ανυπεράσπιστου. Ασθενείς, φυλακισμένοι, ξενιτεμένοι και φτωχοί, καταπιεσμένοι, περιθωριακοί και αδικημένοι, πρόσωπα θρυμματισμένα και τραγικά, διψασμένα για αγάπη, δικαιοσύνη και ελευθερία. Όλοι οι κολασμένοι της γης και της ιστορίας, σαρκωμένοι πάνω στο πρόσωπο του Χριστού ζητούν την αγάπη, αποδοχή και αλληλεγγύη μας.Ο Χριστός ταυτίζεται με όλους τους σταυρωμένους της ιστορίας (Κατά Ματθαίον ΚΕ' 31-46) και ζητάει από εμάς να γίνουμε η «ανάσταση» τους. Ο Χριστιανός δε μπορεί να αδιαφορεί στο άδικο, ούτε να γυρίζει το βλέμμα του απέναντι στην οποιοιδήποτε μορφής βίας. Καλείται από το Θεό να φανερώσει την Βασιλεία των εσχάτων μέσα στην ιστορία. Ακόμη κι εάν η γη αυτή ανθρωπίνως δε μπορεί να γίνει παράδεισος, έχουμε υποχρέωση ως χριστιανοί να μην την αφήσουμε να γίνει κόλαση. Η εσχατολογική δόξα του Θεού, η Βασιλεία της αγάπης, ενότητας και δικαιοσύνης, πρέπει να σαρκώνεται στην καθημερινότητα των σχέσεων μας, ως αποδοχή, ανεκτικότητα, κατανόηση και συμπερίληψη. Ως αλληλεγγύη και αγωνιστικότητα απέναντι στο κακό και το άδικο αυτού του κόσμου. Δεν μπορώ να μιλάω για τον Θεό εάν δεν μετέχω στην ζωή του άλλου. Εάν δε μοιράζομαι και μερίζομαι τα βάσανα και τους καημούς του, κατά το πρότυπο της κένωσης του Χριστού, που αφήνει τον ουρανό για να λυτρώσει την τραγωδία της γης. Ο Χριστός κατά τις προτροπές των μαθητών του θα μπορούσε να μην εισέλθει στα Ιεροσόλυμα και να διαφύγει της συλλήψεως και του Σταυρού. Δεν το κάνει όμως. Διότι είναι Εκείνος που μας αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει αληθινή αγάπη δίχως θυσία. Ότι δεν υπάρχει καμία ανάσταση δίχως σταυρό. Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει πραγματικά πάρα μονάχα ως σταυρωμένος. Όλοι οι αναστημένοι υπήρξαν σταυρωμένοι για μια αγάπη. Η αγάπη όμως προς τον αδελφό, τον ξένο και διαφορετικό, δεν είναι μια απλή υπόθεση. Χρειάζεται άσκηση και προσευχή. Επιλέγω να αγαπήσω και ασκούμε καθημερινά στην διακονία του αδελφού, παλεύω με τα πάθη και τις αδυναμίες μου προσπαθώντας να μεταμορφώσω το σκοτάδι σε φως. Διότι τίποτε το ανθρώπινο δε μπορεί να ελευθερωθεί από την φιλαυτία και τον εγωισμό, εάν δεν το αγγίξει ο Θεός.  

# data[].attributes.subject
"Δίχως τον άλλον, δεν φτάνεις στο παράδεισο… Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν ιδιαιτέρως βολικό για όλους μας, εάν ο Θεός έβαζε ως κριτήριο της σωτηρίας μας, την νηστεία, την προσευχή, τον πνευματικό κανόνα, τις ακολουθίες που μετείχαμε ή τις ομιλίες που ακούσαμε, τα θρησκευτικά βιβλία που διαβάσαμε ή τα μοναστήρια και τους Γεροντάδες που επισκεφτήκαμε. Άλλωστε όλα τα παραπάνω μπορούν παραμορφωμένα από το αρχικό τους νόημα, να αποτελέσουν πράξεις αλαζονείας και έπαρσης που ισχυροποιούν το "εγώ" με πνευματικά επιτεύγματα και κατορθώματα. Δηλαδή γυαλίζουν την βιτρίνα της αυταρέσκειας και αυτοικανοποίησης.  Ο Χριστός όμως στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως κάθε άλλο πάρα αυτά ζητάει. Εκείνο που γίνεται κριτήριο της εισόδου μας στην Βασιλεία του Θεού, είναι η αγάπη. Και όχι μια αφηρημένη αγάπη, αλλά η αγάπη στον αδύναμο, ευάλωτο και ξένο της ιστορίας. Σε όλους εκείνους που οι περιστάσεις της ζωής τους έφεραν στην θέση του ανυπεράσπιστου. Ασθενείς, φυλακισμένοι, ξενιτεμένοι και φτωχοί, καταπιεσμένοι, περιθωριακοί και αδικημένοι, πρόσωπα θρυμματισμένα και τραγικά, διψασμένα για αγάπη, δικαιοσύνη και ελευθερία. Όλοι οι κολασμένοι της γης και της ιστορίας, σαρκωμένοι πάνω στο πρόσωπο του Χριστού ζητούν την αγάπη, αποδοχή και αλληλεγγύη μας.Ο Χριστός ταυτίζεται με όλους τους σταυρωμένους της ιστορίας (Κατά Ματθαίον ΚΕ' 31-46) και ζητάει από εμάς να γίνουμε η «ανάσταση» τους. Ο Χριστιανός δε μπορεί να αδιαφορεί στο άδικο, ούτε να γυρίζει το βλέμμα του απέναντι στην οποιοιδήποτε μορφής βίας. Καλείται από το Θεό να φανερώσει την Βασιλεία των εσχάτων μέσα στην ιστορία. Ακόμη κι εάν η γη αυτή ανθρωπίνως δε μπορεί να γίνει παράδεισος, έχουμε υποχρέωση ως χριστιανοί να μην την αφήσουμε να γίνει κόλαση. Η εσχατολογική δόξα του Θεού, η Βασιλεία της αγάπης, ενότητας και δικαιοσύνης, πρέπει να σαρκώνεται στην καθημερινότητα των σχέσεων μας, ως αποδοχή, ανεκτικότητα, κατανόηση και συμπερίληψη. Ως αλληλεγγύη και αγωνιστικότητα απέναντι στο κακό και το άδικο αυτού του κόσμου. Δεν μπορώ να μιλάω για τον Θεό εάν δεν μετέχω στην ζωή του άλλου. Εάν δε μοιράζομαι και μερίζομαι τα βάσανα και τους καημούς του, κατά το πρότυπο της κένωσης του Χριστού, που αφήνει τον ουρανό για να λυτρώσει την τραγωδία της γης. Ο Χριστός κατά τις προτροπές των μαθητών του θα μπορούσε να μην εισέλθει στα Ιεροσόλυμα και να διαφύγει της συλλήψεως και του Σταυρού. Δεν το κάνει όμως. Διότι είναι Εκείνος που μας αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει αληθινή αγάπη δίχως θυσία. Ότι δεν υπάρχει καμία ανάσταση δίχως σταυρό. Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει πραγματικά πάρα μονάχα ως σταυρωμένος. Όλοι οι αναστημένοι υπήρξαν σταυρωμένοι για μια αγάπη. Η αγάπη όμως προς τον αδελφό, τον ξένο και διαφορετικό, δεν είναι μια απλή υπόθεση. Χρειάζεται άσκηση και προσευχή. Επιλέγω να αγαπήσω και ασκούμε καθημερινά στην διακονία του αδελφού, παλεύω με τα πάθη και τις αδυναμίες μου προσπαθώντας να μεταμορφώσω το σκοτάδι σε φως. Διότι τίποτε το ανθρώπινο δε μπορεί να ελευθερωθεί από την φιλαυτία και τον εγωισμό, εάν δεν το αγγίξει ο Θεός.  

# data[].attributes.body
π. Λίβυος

# data[].attributes.headline
Ο Διάκονος των φυλακισμένων π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος 

# data[].attributes.subject
Ο Διάκονος των φυλακισμένων π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος 

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Διάκονος των φυλακισμένων. Αφιέρωμα στον π.Γερβάσιο Ραπτόπουλο

# data[].attributes.headline
Εύχομαι δύναμη, κουράγιο και διαύγεια. Πρέπει να ζήσουμε μέσα σε μικρές οάσεις ζωής και αδελφοσύνης.

# data[].attributes.subject
Εύχομαι δύναμη, κουράγιο και διαύγεια. Πρέπει να ζήσουμε μέσα σε μικρές οάσεις ζωής και αδελφοσύνης.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Γάλλος φιλόσοφος και κοινονιολόγος Εντγκάρ Μορέν θα κλείσει φέτος τα 100 χρόνια ζωής και μοιράζεται τις σκέψεις του για την πανδημία στο Franceinfo: culture.

Έμεινα έκπληκτος από την πανδημία αλλά στη ζωή μου συνήθιζα να βλέπω το αναπάντεχο να συμβαίνει. Η άνοδος του Χίτλερ ήταν απρόσμενη για όλο τον κόσμο. Το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο ήταν απροσδόκητο και απίστευτο. Η αντίσταση της Μόσχας υπήρξε απίστευτη. Το ξέσπασμα του πολέμου της Αλγερίας ήταν απρόσμενο. Έχω ζήσει μόνο μέσα από το απροσδόκητο και τη συνήθεια των κρίσεων. Υπό αυτήν την έννοια, βιώνω μια νέα κρίση, τεράστια, αλλά η οποία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας κρίσης. Δηλαδή, από τη μία, ξυπνά τη δημιουργική φαντασία και, από την άλλη, προκαλεί φόβο και ψυχικές παλινδρομήσεις. Και όλοι αναζητούμε τη σωτηρία, αλλά δεν ξέρουμε πώς αυτή θα 'ρθει.

Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με το απρόσμενο, διότι στην ιστορία το αναπάντεχο συμβαίνει και θα ξανασυμβεί. Νομίζαμε πως ζούσαμε με ψεύτικες βεβαιότητες, με στατιστικά, με προβλέψεις, με την ιδέα ότι όλα ήταν σταθερά ενώ όλα είχαν ήδη αρχίσει να καταρρέουν. Δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει αυτό. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την αβεβαιότητα, δηλαδή να έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίζουμε και να είμαστε πρόθυμοι να αντισταθούμε στις αρνητικές δυνάμεις που μπορεί να 'ρθουν. Αυτό είναι, λοιπόν, το ζήτημα της αλλαγής της νοοτροπίας. Σήμερα, παραδείγματος χάριν, ξεχνούμε πως η κρίση της βιοσφαίρας, για την οποία μάθαμε τη δεκαετία του '70, εμμένει και χειροτερεύει παντού. Και εδώ σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να αναμένουμε γεγονότα τα οποία δεν περιμέναμε παλιά.

Η κρίση μάς κάνει πιο τρελούς ή πιο σοφούς; Και τα δύο. Ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων χάνει το μπούσουλα ενώ άλλοι γίνονται πιο διαυγείς. Η κρίση ευνοεί τις πιο αντιθετικές δυνάμεις. Εύχομαι να είναι οι δημιουργικές δυνάμεις, οι διαυγείς δυνάμεις και εκείνες που αναζητούν μια νέα πορεία, αυτές που θα κυριαρχήσουν, παρόλο που είναι ακόμη πολύ διασκορπισμένες και αδύναμες. Διαφορετικά, θα χαθούμε μέσα στον θυμό που είναι δικαιολογημένος, αλλά που κάνει το μυαλό τυφλό και μονόπλευρο.

Μπορούμε δικαιωματικά να εξοργιστούμε, αλλά δεν θα πρέπει να μας μπλοκάρει η αγανάκτηση. Θα πρέπει να δούμε προς τα πού πηγαίνουμε και τι συμβαίνει.

Υπάρχει κάτι που ξεχνούμε: πριν από είκοσι χρόνια, ξεκίνησε μια διαδικασία στην οποία όλα άρχισαν να επιδεινώνονται στον κόσμο. Η κρίση δημοκρατίας δεν βρίσκεται μόνο στη Λατινική Αμερική αλλά και στις ευρωπαϊκές χώρες, απειλώντας και εμάς τους ίδιους. Η κυριαρχία του απεριόριστου κέρδους, που ελέγχει τα πάντα, υπάρχει σε κάθε χώρα -και στη δική μας. Το ίδιο και η οικολογική κρίση, δεν βρίσκεται αλλού, αλλά εδώ. Ο νους μας, λοιπόν, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις κρίσεις ώστε να τις ξεπεράσει. Διαφορετικά, δεν θα είμαστε παρά θύματα. Ζούσαμε σαν υπνοβάτες για δέκα χρόνια, για να καταλήξουμε σε έναν φοβερό παγκόσμιο πόλεμο. Δεν λέω ότι οι συνθήκες είναι οι ίδιες, διότι δεν μας απειλεί η Γερμανία, αλλά βλέπουμε πολλές συγκρούσεις να αναδύονται στον κόσμο. Και βλέπουμε επίσης να λαμβάνουν χώρα στοιχεία ενός ολοκληρωτισμού που δεν έχει καμία σχέση με τον προηγούμενο αιώνα.

Έχουμε όλα τα μέσα παρακολούθησης. Drones, κινητά τηλέφωνα, αναγνώριση προσώπου. Έχουμε όλα τα μέσα για τη δημιουργία ενός ολοκληρωτισμού της επιτήρησης. Όλα τα στοιχεία βρίσκονται εδώ. Το πρόβλημα είναι να αποτρέψουμε αυτά τα στοιχεία να ενωθούν και να δημιουργήσουν μια κοινωνία αφόρητη για εμάς.

Την παραμονή των 100ών γενεθλίων μου, τι να ευχηθώ; Εύχομαι δύναμη, κουράγιο και διαύγεια. Πρέπει να ζήσουμε μέσα σε μικρές οάσεις ζωής και αδελφοσύνης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Εντγκάρ Μορέν σχολιάζει την πανδημία ενόψει των 100ών γενεθλίων του - Aυτολεξεί

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Γάλλος φιλόσοφος και κοινονιολόγος Εντγκάρ Μορέν θα κλείσει φέτος τα 100 χρόνια ζωής και μοιράζεται τις σκέψεις του για την πανδημία στο Franceinfo: culture. Έμεινα έκπληκτος από την πανδημία αλλά στη ζωή μου συνήθιζα να βλέπω το αναπάντεχο να συμβαίνει. Η άνοδος του Χίτλερ ήταν απρόσμενη για όλο τον κόσμο.

# data[].attributes.headline
Τι σημαίνει ευτυχία;

# data[].attributes.subject
Τι σημαίνει ευτυχία;

# data[].attributes.attachment_link.title
π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος

# data[].attributes.headline
Φιλοθέη, η Αγία των ΑΘηνών

# data[].attributes.subject
Φιλοθέη, η Αγία των ΑΘηνών

# data[].attributes.attachment_link.title
Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών / Philothei the Athenian-The revolution of a woman (Trailer) - AIFF 2019

# data[].attributes.headline
Ο κληρικός που αποδίδει στη νοηματική τη θεία λειτουργία για τους κωφούς συνανθρώπους του!

# data[].attributes.subject
Ο κληρικός που αποδίδει στη νοηματική τη θεία λειτουργία για τους κωφούς συνανθρώπους του!

# data[].attributes.headline
Ρόλος στον τοίχο : σκέψεις, συναισθήματα της  Ιρένα Σέντλερ κατά τις πράξεις αυτοθυσίας  (Ομαδική Εργασία Γ2) 

# data[].attributes.subject
Ρόλος στον τοίχο : σκέψεις, συναισθήματα της  Ιρένα Σέντλερ κατά τις πράξεις αυτοθυσίας  (Ομαδική Εργασία Γ2) 

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιρένα Σέντλερ

# data[].attributes.body
Βαλάντης Κ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Το αλφαβητάρι της αρετής

# data[].attributes.headline
Ιρένα Σέντλερ

# data[].attributes.subject
Ιρένα Σέντλερ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πρόκειται για την καταγραφή της αληθινής ιστορίας της Πολωνής Ιρένα Σέντλερ, η οποία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έσωσε τη ζωή περίπου 2.500 παιδιών από Εβραϊκές οικογένειες, απομακρύνοντάς τα από το γκέτο της Βαρσοβίας.

Η καταγραφή των γεγονότων είναι πολύ καλή. Ο Σινουέ περιγράφει με στρωτή γραφή τον τρόπο δράσης της Ιρένα, τις κινήσεις που έκανε για να μπορέσει να οργανώσει το σχέδιο απομάκρυνσης των παιδιών, τις δυσκολίες που συνάντησε αλλά και τη βοήθεια που βρήκε. Περιγράφει επίσης πολύ καλά το χαρακτήρα της και βασικά στοιχεία της οικογενειακής ιστορίας της που την ώθησαν στο να λειτουργήσει με τον συγκεκριμένο τρόπο, αλλά δεν εντρυφεί ιδιαίτερα στα συναισθήματά της. Παρ'όλα αυτά, δε λείπουν από το βιβλίο οι συγκινησιακά φορτισμένες στιγμές, αφού φροντίζει να τονίσει τα συναισθήματα τρίτων.

Άθελά μου μπήκα στη θέση όλων των γονιών που αναφέρονται, σφίχτηκε η καρδιά μου με τις αποφάσεις που κλήθηκαν να πάρουν. Όλη η φρίκη του πολέμου τελικά συμπυκνώνεται στην προσπάθεια ενός γονιού να βρει έναν τρόπο να κρατήσει ζωντανό (αρχικά) και ασφαλές το παιδί του, κάτι που είναι σαφές πολλές φορές μέσα στη διήγηση.

"Τα παιδιά στην πλειονότητά τους ζητιάνευαν. Ζητιάνευαν στο γκέτο. Ζητιάνευαν στην "πλευρά των Αρίων". Εξάχρονα πιτσιρίκια γλιστρούσαν μέσα από τα συρματοπλέγματα, μπροστά στα μάτια των πρακτόρων για να ζητιανέψουν φαγητό από την άλλη πλευρά. Συχνά, μια πιστολιά στα συρματοπλέγματα πληροφορούσε τους περαστικούς ότι ένα από τα παιδιά είχε χτυπηθεί."

Όμως το βιβλίο δεν περιορίζεται μόνο στην Ιρένα και στις ενέργειές της, θα ήταν αδύνατο άλλωστε κάτι τέτοιο όταν αναφερόμαστε στο γκέτο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας από το Γ΄ Ράιχ. Περιγράφει με λίγες λέξεις αλλά με πολλή ένταση τις συνθήκες ζωής των Εβραίων μέσα στο γκέτο. Φανταστείτε: σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν εξαναγκαστεί να ζήσουν αποκλεισμένοι σε μια μικρή περιοχή της πόλης, και μάλιστα υπό πολύ άσχημες συνθήκες. Δεν τους επιτρεπόταν να έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα για την επιβίωση. Το φαγητό ήταν τόσο λίγο που δεν επαρκούσε για να τραφούν, δεν είχαν πρόσβαση στην αγορά τροφίμων, σε φάρμακα και είδη καθαριότητας, ούτε καν σε τρεχούμενο νερό! Οπότε μέσα σε όλα είχαν να αντιμετωπίσουν και τις αρρώστιες, οι οποίες λόγω υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού και απαράδεκτων συνθηκών υγιεινής εξαπλώνονταν με ταχύτατους ρυθμούς.

"...Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία αίσθηση καθαριότητας. Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που μας έκανε να τους κλείσουμε στο γκέτο. Τους αρέσει η λέρα και περιφρονούν τους πλέον στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής. Θα πρόσθετα ότι δεν τους απασχολεί η υγεία των παιδιών τους, λες και προσπαθούν με κάθε τίμημα να αναθρέψουν τους γόνους τους μες στη βρομιά και τα παράσιτα έντομα..."

Πολύ ωραίος είναι και ο τρόπος που περιγράφει το πώς έγινε γνωστή η "μετεγκατάσταση" των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το πόσο πολύ δυσκολεύτηκαν να δεχτούν ότι η φήμες για εξόντωση (σωματική) των Εβραίων ήταν αληθινές- και ποιος να τους αδικήσει που αδυνατούσαν να τις πιστέψουν;

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Είμαι σίγουρη ότι όσοι αγαπούν να διαβάζουν για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα το έχουν ήδη στα υπόψιν τους, αλλά θα ήθελα να το προτείνω και στους υπόλοιπους. Οι αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που έδρασαν με αλληλεγγύη προς τους συνανθρώπους, ειδικά σε εκείνες τις τόσο δύσκολες εποχές, σπανίζουν αλλά υπάρχουν, και άτομα σαν την Ιρένα Σέντλερ είναι μικρές αποδείξεις ότι υπάρχει στ' αλήθεια αγάπη και ανιδιοτέλεια.

Περίληψη: Από το 1942, με κίνδυνο της ζωής της, η Ιρένα Σέντλερ, υπάλληλος της Κοινωνικής Πρόνοιας στη Βαρσοβία, κατάφερε να φυγαδεύσει περίπου δυόμισι χιλιάδες παιδιά από το εβραϊκό γκέτο, ενώ φυλάσσονταν νύχτα και μέρα από τους Ναζί. Ξεγελώντας τις Αρχές, κατάφερε να τα περάσει μέσα από υπόγεια ή υπονόμους, μέσα σε κούτες από χαρτόνι, σε βαλίτσες, σε σακίδια, σε μαξιλαροθήκες, κάτω από σκουπίδια. Το 1965 ανακηρύχθηκε "Δίκαιη των Εθνών".

Μέσα από τη γλαφυρή του πένα, ο Ζιλμπέρ Σινουέ φέρνει στο φως την άγνωστη για πολλούς αληθινή ιστορία μιας γυναίκας που αψήφησε τον φόβο και τον θάνατο και ανέδειξε το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής.

Τίτλος: Ιρένα Σέντλερ

Συγγραφέας: Ζιλμπέρ Σινουέ

Μετάφραση: Βασιλική Κοκκίνου

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιρένα Σέντλερ - Gilbert Sinoué - Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών

# data[].attributes.attachment_link.description
Πρόκειται για την καταγραφή της αληθινής ιστορίας της Πολωνής Ιρένα Σέντλερ, η οποία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έσωσε τη ζωή περίπου 2.500 παιδιών από Εβραϊκές οικογένειες, απομακρύνοντάς τα από το γκέτο της Βαρσοβίας. Η καταγραφή των γεγονότων είναι πολύ καλή.

# data[].attributes.body
Χέρια σαν και αυτά...Βιωματική άσκηση με θέμα "ενσυναίσθηση".

# data[].attributes.attachment_link.title
Χέρια σαν και αυτά...

# data[].attributes.headline
Ανιδιοτέλεια δείχνουμε όταν...

# data[].attributes.subject
Ανιδιοτέλεια δείχνουμε όταν...

# data[].attributes.body
...σκεφτόμαστε το κοινό καλό.
...δείχνουμε  κατανόηση και όχι αλαζονεία.
...μπαίνουμε  στην θέση του άλλου.
...σεβόμαστε την γνώμη και την άποψη  του άλλου.
...επικεντρώνουμε το ενδιαφέρον στα προτερηματα των άλλων και όχι στα ελαττώματα.
...ενθαρρυνουμε τους άλλους να βγάλουν τον καλύτερο τους ευατό.
...κάνε καλό να δεις καλό.
...αποβάλουμε την επικριτικοτητα.  ...σεβόμαστε την διαφορετικότητα.
Ομαδική εργασία Γ2 Γυμνασίου 15/2/2021

Ιρένα Σέντλερ

# data[].attributes.headline
Χέρια σαν κι αυτά...

# data[].attributes.subject
Χέρια σαν κι αυτά...

# data[].attributes.headline
Ρομποτικό μπαστούνι για άτομα με προβλήματα όρασης.Ολυμπιάδα Ρομποτικής Χρυσό Βραβείο.

# data[].attributes.subject
Ρομποτικό μπαστούνι για άτομα με προβλήματα όρασης.Ολυμπιάδα Ρομποτικής Χρυσό Βραβείο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Χρυσό στη Διεθνή Μαθητική Ολυμπιάδα Ρομποτικής | 13/01/2021 | ΕΡΤ

# data[].attributes.headline
«Είμαι ο Ίαν»: Το συγκινητικό video που διδάσκει στα παιδιά μας ενσυναίσθηση

# data[].attributes.subject
«Είμαι ο Ίαν»: Το συγκινητικό video που διδάσκει στα παιδιά μας ενσυναίσθηση

# data[].attributes.attachment_link.title
"Είμαι ο Ίαν": Το συγκινητικό video που διδάσκει στα παιδιά μας ενσυναίσθηση

# data[].attributes.attachment_link.description
Ως ενσυναίσθηση περιγράφεται η ικανότητά μας να μοιραζόμαστε και να νιώθουμε έντονα τα συναισθήματα του άλλου. Η ικανότητα αυτή σε έναν βαθμό είναι έμφυτη. Στο μεγαλύτερο κομμάτι της, όμως, είναι επίκτητη και διδάσκεται με τα χρόνια. Λέγεται, μάλιστα, ότι σε λίγα χρόνια θα είναι ένα από τα απαραίτητα προσόντα για την ανάληψη μιας εργασίας και την πρόσληψη σε μια επαγγελματική θέση.

# data[].attributes.headline
Είναι επείγουσα ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανές τις σχέσεις και τις λέξεις, αυτοί ήταν πάντα οι τρόποι επιβίωσης όταν εισβάλλει το κακό: να σκεπτόμαστε ψυχικά αυτό που συμβαίνει, πριν δράσουμε με ωμότητα και να συν-εννοούμεθα, συναινούμε με τον άλλον που παραμένει διαφορετικός από εμάς. Εκεί ίσως γεννηθεί και κάποια συμπόνια γι’ αυτόν που πάσχει, όπως και εμείς άλλωστε.

# data[].attributes.subject
Είναι επείγουσα ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανές τις σχέσεις και τις λέξεις, αυτοί ήταν πάντα οι τρόποι επιβίωσης όταν εισβάλλει το κακό: να σκεπτόμαστε ψυχικά αυτό που συμβαίνει, πριν δράσουμε με ωμότητα και να συν-εννοούμεθα, συναινούμε με τον άλλον που παραμένει διαφορετικός από εμάς. Εκεί ίσως γεννηθεί και κάποια συμπόνια γι’ αυτόν που πάσχει, όπως και εμείς άλλωστε.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε (εκδ. Αρμός) το βιβλίο του ψυχοθεραπευτή και ομαδικού αναλυτή Κυριάκου Βλασσόπουλου, με τίτλο "Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε". Με τον εύγλωττο αυτό τίτλο, περιγράφει τη φύση της αμφιθυμίας και της ψυχικής σύγκρουσης που ενυπάρχει σε όλες τις στενές ανθρώπινες σχέσεις. Το υλικό προήλθε από ομιλίες που πρόσφερε στο Ιδρυμα Θεοχαράκη, αξιοποιώντας τη ζωντάνια και την αλληλεπίδραση της συνάντησης με το κοινό του. Αυτή η ζωντάνια, ιδίως κάτι τέτοιες μέρες όπως οι παρούσες, αναδεικνύεται ακόμα πιο σημαντική. Ο ίδιος, με την παρακαταθήκη των σπουδών του στη Θεολογία, προσφέρει στην κατανόηση των ψυχικών φαινομένων το βάθος της θεολογικής/φιλοσοφικής σκέψης.

Το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός.

- Στο βιβλίο σας αναδεικνύετε τις ψυχικές συγκρούσεις και την απελπισία που νιώθουν οι άνθρωποι.
- Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται σε ένα από τα βασικότερα ζητήματα που έρχονται στην ψυχοθεραπεία, αλλά και εκτός αυτής: την αμφιθυμία και τη σύγκρουση, δηλαδή την ταυτόχρονη παρουσία αντίθετων συμπεριφορών, αισθημάτων και τάσεων, αγάπης και μίσους. Θυμάμαι έναν θεραπευόμενο σε ομάδα που μιλούσε για σχέση λατρείας με τον ηλικιωμένο πατέρα του, που όταν έτυχε να διαβάσει το "Γράμμα στον πατέρα" του Κάφκα, ανακάλεσε αντίστοιχα δικά του βιώματα με τον μέχρι τότε εξιδανικευμένο πατέρα. Φυσικά, κάθε φορά που αναδύονται στη θεραπευτική διαδικασία παρόμοια ζητήματα ο θεραπευτής συναντά και εκείνος δικές του εμπειρίες. Αλλά πέραν των γονεϊκών προσώπων, των αδελφών, συγκρουόμενα αισθήματα έχουμε και για τον εαυτό μας, αλλά και προς την ίδια τη ζωή. Ισως αυτή η αμφιθυμική σύγκρουση, που μέχρι ενός σημείου είναι στη φύση μας, δεν λύνεται ποτέ, κάνουμε απόπειρες να τη μετριάσουμε. Νομίζω ότι η αποδοχή, η συνειδητοποίηση και η εξημέρωση αυτού του ψυχικού "δαίμονα", όπως τον έλεγε ο Φρόιντ, πολλές φορές μέσα από επώδυνα συμπτώματα, μπορεί να ελευθερώσει επιθυμίες και δυνάμεις ζωής και ευχαρίστησης.

- Το ίδιο το θέμα των σχέσεων επανατοποθετείται την εποχή του κορωνοϊού;
- Είναι πρωτόγνωρες συνθήκες, χωρίς προηγούμενο για τις δικές μας γενιές. Ισως για πρώτη φορά, αναφορικά με παλαιότερες πανδημίες, οι υγειονομικές συνέπειες, οι απώλειες ζωών να είναι μικρότερες από τις συνακόλουθες οικονομικές και κυρίως τις ψυχολογικές. Εβλεπα, σε κάποιες πρώτες έρευνες να παρομοιάζονται με τους ψυχικούς τραυματισμούς ύστερα από μεγάλες τρομοκρατικές επιθέσεις! Πράγματι, φαίνεται αυτές οι απειλητικές συνθήκες να δημιουργούν καταστάσεις ανοίκειου, δυστοπίας, να πυροδοτούν πολύ πρώιμα άγχη καταδιωκτικά, αποδιοργανωτικά στα άτομα αλλά και στις κοινωνίες. Εξ ου και όλες οι θεωρίες συνωμοσίας και άρνησης· Οι άνθρωποι παρανοούν και τρελαίνονται όταν η ένταση και το μέγεθος της απειλής δοκιμάζουν τις άμυνές τους. Δεν είναι εύκολο να αντέξει κανείς τη ρευστότητα, το αβέβαιο, το ενδεχομενικό, ακόμη και του επιστημονικού λόγου των ειδικών, που συνεπής με την ουσία της επιστήμης, απορεί, αναζητά, αποστερώντας την ανακούφιση της ασφάλειας. Είναι επείγουσα ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανές τις σχέσεις και τις λέξεις, αυτοί ήταν πάντα οι τρόποι επιβίωσης όταν εισβάλλει το κακό: να σκεπτόμαστε ψυχικά αυτό που συμβαίνει, πριν δράσουμε με ωμότητα και να συν-εννοούμεθα, συναινούμε με τον άλλον που παραμένει διαφορετικός από εμάς. Εκεί ίσως γεννηθεί και κάποια συμπόνια γι' αυτόν που πάσχει, όπως και εμείς άλλωστε.

- Οι ψυχικές ανάγκες έχουν αλλάξει σε μια εποχή απομόνωσης; Τι φαίνεται και από την κλινική εργασία;
- Εχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για το πώς λειτουργεί ο ψυχισμός σε αυτή τη μακρά περίοδο ανθρώπινης απομόνωσης. Παραμένω μουδιασμένος και αβέβαιος να παρατηρώ και να επεξεργάζομαι όσο μπορώ. Βλέπω άτομα, ζευγάρια και ομάδες να δυσκολεύονται πολύ, να εξαντλούνται, να αποδιοργανώνονται και πάλι άλλους να ησυχάζουν, να ισορροπούν πρόσκαιρα και επισφαλώς, επειδή το εξωτερικό κακό, η απειλή, ο τρόμος δικαιώνει και ισορροπεί το μέσα τους εσωτερικό τραύμα, που επιτέλους βρίσκει έκφραση και απόκριση επειδή αφορά όλους και έτσι δεν αισθάνονται οι μόνοι άρρωστοι, νιώθουν λίγο "σαν στο σπίτι τους". Τι μπορεί να σημαίνουν για την κλινική εργασία αλλά και για τη ζωή και τις σχέσεις μας εν γένει, αυτός ο χυλός της διαδικτυακής συνύπαρξης, οι νέες συνθήκες τηλεργασίας, τηλεκπαίδευσης, τηλεθεραπείας, όπου αίρονται ή συγχέονται το ιδιωτικό με το δημόσιο, η εγγύτητα με την απόσταση, το εικονικό και φαντασιακό με το πραγματικό. Οι συνάδελφοι συζητάμε πώς επηρεάζει τη θεραπευτική εργασία το ραγδαίο γύρισμα της διαδικασίας στην οθόνη, οι αλλαγές στο πλαίσιο, όπως οι συνεδρίες skype στο αυτοκίνητο, επειδή είναι αδύνατη η ιδιωτικότητα στο σπίτι. Προφανώς πρέπει να λειτουργούμε προσαρμοζόμενοι στις αλλαγές, όμως παραμένει ζητούμενο πώς θα μεταβολίσουμε, πώς θα επεξεργαστούμε τα νέα δεδομένα σχετικά με την ανάγκη ορίων, αρχών και πλαισίου που χρειάζεται ο ψυχισμός, ατομικός και ομαδικός, για να λειτουργήσει δημιουργικά. Δεν αντιδρούμε λοιπόν όλοι με τον ίδιο τρόπο.

"Δεν είναι εύκολο να αντέξει κανείς το αβέβαιο", λέει ο Κ. Βλασσόπουλος.

- Γιατί πιστεύετε ότι διαλύονται σε τόσο μεγάλα ποσοστά οι γάμοι στην εποχή μας;
- Οντως οι γάμοι διαλύονται σε μεγάλα ποσοστά, όμως οι άνθρωποι εξακολουθούν να προσπαθούν να συμβιώνουν, να συνάπτουν δεσμούς αφοσίωσης, να παντρεύονται διότι έχουμε ανάγκη την ασφάλεια και τη σταθερότητα. Από την άλλη, όπως γνωρίζουμε, στη συμβιωτική εγγύτητα του γάμου αναζωπυρώνονται και επαναλαμβάνονται ελλείμματα, τραύματα και άγχη που ζήσαμε στην παιδική ηλικία και απωθήσαμε. Οσο πιο ώριμοι ψυχικά είναι οι σύντροφοι, τόσο πιο συνεργατικά θα αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες τους και θα εμπλουτίζουν τη σχέση τους. Σε όχι πολύ μακρινές εποχές ο γάμος δεν ήταν επιλογή, ήταν αυτονόητα ενταγμένος στον κύκλο ζωής και επιβίωσης της κοινότητας. Για πρώτη φορά στην ιστορία, στη μετανεωτερικότητα που διανύουμε, υπάρχει τόση ελευθερία στη σεξουαλικότητα, στις συντροφικές σχέσεις, στο συζυγικό πλαίσιο και ταυτόχρονα τόσα διαζύγια. Παράλληλα όμως με την οδύνη και τις περιπέτειες του χωρισμού, θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε στα σύγχρονα διαζύγια και μία γνήσια επιδίωξη για επανορθωτικές απόπειρες σε πιο ώριμες ψυχικές συνθήκες, που οι άνθρωποι μέσω του αναστοχασμού και των εμπειριών τους αποκτούν. Διακρίνω περισσότερο στις γυναίκες, παρά στους άνδρες, αυτού του είδους την επιθυμία.

- Γιατί είναι τόσο δύσκολο να έρχεται κάποιος σε επαφή με τα συναισθήματά του;
- Είναι δύσκολο διότι δεν το έμαθε, δεν βίωσε αυτόν τον τρόπο στην ανάπτυξή του, πρωτίστως στα πρώιμα χρόνια του στην οικογένεια. Εκεί έμαθε να κρύβει, να παραποιεί τα συναισθήματά του για να γίνει αποδεκτός και έτσι να επιβιώσει. Αυτό στη συνέχεια γίνεται η φύση του. Πολλές φορές αυτό το κλίμα που ευνοεί τον ψευδή εαυτό έχει και διαγενεακά χαρακτηριστικά.

- Πώς θα μας βοηθήσει το πένθος στην παρούσα πανδημία;
- Οταν μιλάμε για την ψυχική εργασία του πένθους εννοούμε τη δυνατότητα να δεχόμαστε τις απώλειες, να αποχωριζόμαστε, να ανοίγουμε διαδρομές προς τη ζωή, δηλαδή να παραμένουμε σε επαφή με το πραγματικό. Ουσιαστικά, τρία είναι τα πένθη που οφείλουμε να κάνουμε σε όλη μας τη ζωή: ότι είμαστε θνητοί εμείς και όσοι αγαπάμε και θα πεθάνουμε, ότι είμαστε ατελείς και όχι παντοδύναμοι, όπως θα επιθυμούσαμε, και ότι οι άλλοι είναι άλλοι και όχι εμείς, δηλαδή διαφορετικοί και όχι σαν εμάς, όπως θα θέλαμε. Και τα τρία εκκινούν από μία έλλειψη, ένα κενό, ένα τραύμα που δεν είναι μόνο ψυχολογικό αλλά και υπαρξιακό. Στη διαδικασία του πένθους και του θρήνου που είναι ψυχική διεργασία αλλά και τέχνη, δηλαδή μαθαίνεται, φανερώνεται ένα ενδιαφέρον παράδοξο: ότι η δύναμη πηγάζει από την αποδοχή της αδυναμίας, της α-σθένειας και την εμπεριέχει, η ζωή από τη φιλική συγκατοίκηση με τον θάνατο, η αγάπη συνομιλεί και συμπορεύεται με την επιθετικότητα και το μίσος, η αρρώστια με την υγεία. Βεβαίως όλα αυτά δεν χαρίζονται εύκολα, χρειάζονται αφοσίωση και εργατικότητα, αλλά ποιος λέει ότι η ζωή είναι εύκολη υπόθεση. Ο θάνατος ίσως είναι ευκολότερη...

- Πιστεύετε ότι θα αλλάξει κάτι μετά την πανδημία;
- Δεν γνωρίζω, ακούω και διαβάζω πολλές απόψεις. Νομίζω ότι για τη δική μας γενιά η ουλή του τραύματος της πανδημίας θα μας θυμίζει πόσο εύθραυστοι και φοβισμένοι γίναμε, σαν μικρά παιδιά χωρίς μητέρα... και εκεί νομίζω θα θυμηθούμε και στιγμές τρυφερότητας, συμπόνιας και έγνοιας για τους άλλους ομοιοπαθείς, που ενώ ήταν ξένοι ήταν δικοί μας γιατί μας ένωνε κοινή μοίρα, κοινή απειλή.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ψυχικη υγεια

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μαριαλένα Σπυροπούλου

# data[].attributes.attachment_link.title
Να σώσουμε τις σχέσεις και τις λέξεις | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε (εκδ. Αρμός) το βιβλίο του ψυχοθεραπευτή και ομαδικού αναλυτή Κυριάκου Βλασσόπουλου, με τίτλο "Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε". Με τον εύγλωττο αυτό τίτλο, περιγράφει τη φύση της αμφιθυμίας και της ψυχικής σύγκρουσης που ενυπάρχει σε όλες τις στενές ανθρώπινες σχέσεις.

# data[].attributes.headline
Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός.΄Οταν νιώθει τον πόνο του άλλου τότε ναι...Είναι άνθρωπος»Antonis Mitsis

# data[].attributes.subject
Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός.΄Οταν νιώθει τον πόνο του άλλου τότε ναι...Είναι άνθρωπος»Antonis Mitsis

# data[].attributes.headline
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο( νοηματική γλώσσα)

# data[].attributes.subject
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο( νοηματική γλώσσα)

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους (νοηματική γλώσσα)

# data[].attributes.headline
Ο Νικόλας ¨ένα αλλιώτικο " αγόρι και η Μαρία γίνονται φίλοι.

# data[].attributes.subject
Ο Νικόλας ¨ένα αλλιώτικο " αγόρι και η Μαρία γίνονται φίλοι.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΕΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΕΡΒΙΩΝ - ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
O Νικόλας ένα «αλλιώτικο» αγόρι και η Μαρία γίνονται φίλοι

# data[].attributes.headline
Ένα πολύτιμο μάθημα σοφίας...

# data[].attributes.subject
Ένα πολύτιμο μάθημα σοφίας...

# data[].attributes.attachment_link.title
Ενσυναίσθηση: Ένα πολύτιμο μάθημα σοφίας

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΩΝ-ΙΩΝΑΣ ΛΩΛΟΣ Γ2

# data[].attributes.headline
To άλλο μισό του δέντρου πριν τη συγχώρηση.

# data[].attributes.subject
To άλλο μισό του δέντρου πριν τη συγχώρηση.

# data[].attributes.attachment_link.title
Θεόσταλτη αγάπη

# data[].attributes.attachment_link.title
Θρησκευτικά εξέταση Γ'1 Κανελλόπουλος Αναστάσιος (1)

# data[].attributes.attachment_link.title
Κύκλος Αγάπης - Σωτηρία Κόνιαρη Γ΄1 (1)

# data[].attributes.body
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Το κέντρο της αγάπης

# data[].attributes.headline
Μαρία Κ, Στεφανία Κ., Ιάσονας Π., Γεωργία Ο.

# data[].attributes.subject
Μαρία Κ, Στεφανία Κ., Ιάσονας Π., Γεωργία Ο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αγγελίδου Ευαγγελία Γ1  Θρησκευτικά Εργασία

# data[].attributes.body
Πώς μπορούμε να γίνουμε φιλόξενοι στους φτωχούς και στους ξένους;
Στις μέρες μας πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μετανάστευσης ή το οικονομικό πρόβλημα. Ως προς την μετανάστευση οι άνθρωποι είναι πολύ ταλαιπωρημένοι διότι πολλοί μετανάστες έρχονται από ασιατικές χώρες (Ιράν,Ιράκ,Συρία)που έχουν πόλεμο και θέλουν να ζήσουν μια νέα και χαρούμενη ζωή, όταν έρχονται όμως εδώ  υπάρχουν άνθρωποι που ασκούν λεκτική και κάποιες φορές σωματική βία απέναντι τους. Ως προς το θέμα της φτώχιας υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν μια στέγη, λίγη τροφή.
Πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να έχουν μια ζωή ωραία με χαρές , ειρήνη στον κόσμο χωρίς διακρίσεις (οικονομικές, εθνικές ή φυλετικές) και να βοηθάμε τον συνάνθρωπο γιατί όταν βοηθάς κάποιον σου επιστρέφει πίσω .

# data[].attributes.headline
Το δέντρο της συγχώρησης 

# data[].attributes.subject
Το δέντρο της συγχώρησης 

# data[].attributes.body
Ένα δέντρο που ενώ ήταν ξερό ανθίζει και καρποφορεί όταν συγχωρούμε και μοιάζει με την ψυχή μας που γεμίζει όμορφα και θετικά συναισθήματα και σκέψεις.

# data[].attributes.headline
Ζητώ συγχώρηση...

# data[].attributes.subject
Ζητώ συγχώρηση...

# data[].attributes.headline
 Όταν ο πέμπτης γενιάς απόγονος του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη βρέθηκε με τον πέμπτης γενιάς απόγονο του Καρά Αλή, που σκοτώθηκε κατά την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας.Ένα ενδιαφέρον άρθρο που μπορούμε να μελετήσουμε για να μιλήσουμε για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Κων/νου Κανάρη ως σύμβολο συναίνεσης σε καιρούς διχαστικούς για το νεότευκτο ελληνικό κράτος.Αλλά και τη συνάντηση των δύο απογόνων που μιλάνε για ειρήνη και συνεργασία.

# data[].attributes.subject
 Όταν ο πέμπτης γενιάς απόγονος του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη βρέθηκε με τον πέμπτης γενιάς απόγονο του Καρά Αλή, που σκοτώθηκε κατά την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας.Ένα ενδιαφέρον άρθρο που μπορούμε να μελετήσουμε για να μιλήσουμε για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Κων/νου Κανάρη ως σύμβολο συναίνεσης σε καιρούς διχαστικούς για το νεότευκτο ελληνικό κράτος.Αλλά και τη συνάντηση των δύο απογόνων που μιλάνε για ειρήνη και συνεργασία.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Πριν από μερικά χρόνια μου συνέβη κάτι πολύ ιδιαίτερο", μου λέει ο Περικλής Κανάρης από τη Νέα Υόρκη. Εχουν περάσει λίγα λεπτά που μιλάμε τηλεφωνικά για τον πρόγονό του, Κωνσταντίνο Κανάρη, για το πώς ο ίδιος αντιλαμβάνεται την οικογενειακή του κληρονομιά και κατά πόσον τον έχει επηρεάσει στη ζωή του. Ο ίδιος εκφράζει αρκετές φορές τον δισταγμό του για αυτή τη συνομιλία και δεν τον αδικώ. "Η σκέψη να προβάλλομαι εγώ χάρη στον ήρωα του '21", λέει, "δεν μου αρέσει ως ιδέα, το θεωρώ μέχρι και ασέβεια". Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος δεν έχει ανάγκη προβολής. Μεγαλωμένος στην Αθήνα έφυγε νωρίς για σπουδές μουσικής και επικοινωνίας, πρώτα στην Αγγλία και μετά στην Αμερική, όπου ζει εδώ και 25 χρόνια. Μουσικός, συνθέτης, έχει μελοποιήσει στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Καβάφη, του Τ.Σ. Ελιοτ και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Ελληνες και ξένους μουσικούς. "Ποτέ δεν σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω το όνομα "Κανάρης" για να κάνω κάτι στη ζωή μου. Δεν ήρθα στην Αμερική ως Κανάρης αλλά ως Περικλής, για να πάω στην πηγή της μουσικής που άκουγα και με είχε μαγέψει".

Δεν μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς σε πόσο μικρή ηλικία αρχίζει και μαθαίνει την ιστορία του πυρπολητή που παρέδωσε στις φλόγες την τουρκική ναυαρχίδα τον Ιούνιο του 1822 ως αντίποινα στη Σφαγή της Χίου, αλλά τονίζει ότι η οικογένειά του ποτέ δεν "οικειοποιήθηκε" τον Κανάρη. Ο πρόγονός του πέθανε αφού είχε υπηρετήσει πέντε φορές ως πρωθυπουργός και έχοντας λειτουργήσει ως σύμβολο συναίνεσης σε καιρούς διχαστικούς για το νεότευκτο ελληνικό κράτος. "Αγάπησα πολύ αυτό το χαρακτηριστικό του γιατί και εγώ λόγω φύσης ή επειδή ζω στο εξωτερικό δεν μπορώ να συντονιστώ με το εμφυλιακό μίσος. Ζώντας μακριά από την Ελλάδα και βλέποντας αυτή τη μικρή χώρα μέσα από μια λαοθάλασσα από ανθρώπους και φυλές, με πληγώνει ότι είμαστε τόσο λίγοι σε αυτή τη γωνιά και τρωγόμαστε μεταξύ μας. Αισθάνομαι τιμή που είμαι απόγονος ενός ανθρώπου που είχε αυτή τη στάση απέναντι στα πράγματα", τονίζει.

Γράφοντας λοιπόν τη δική του μουσική και ιστορία στη Νέα Υόρκη, είχε πριν από μερικά χρόνια μια αναπάντεχη συνάντηση. Διακόσια χρόνια μετά την καταστροφή της τουρκικής ναυαρχίδας, ο πέμπτης γενιάς απόγονος του Καρά Αλή Πασά, του ναυάρχου που ήταν επικεφαλής του οθωμανικού στόλου και σκοτώθηκε στην επίθεση του 1822, καθόταν απέναντι από τον επίσης πέμπτης γενιάς απόγονο του Ελληνα επαναστάτη. "Ηταν μια πολύ ιδιαίτερη συνάντηση, με ανάμεικτα συναισθήματα. Συναντούσα έναν αξιόλογο και ευγενή άνθρωπο που πιστεύει, όπως και εγώ, σε αξίες όπως η ειρήνη, η δημοκρατία, ενώ την ίδια στιγμή γνωρίζαμε τι είχε συμβεί στο παρελθόν. Οσο και αν ακουστεί περίεργο, μιλήσαμε για το σήμερα, όχι για τους παππούδες μας".

Τι είναι όμως αυτό που έκανε τον απόγονο του Καρά Αλή να αναζητήσει τον Περικλή Κανάρη; "Οταν έμαθα ότι υπήρχε απόγονος του Κανάρη, θεώρησα πολύ ενδιαφέρον να τον συναντήσω και αποφάσισα να βρω τον Περικλή", μας λέει από την πλευρά του ο Νασούχ Μαχρούκι από την Κωνσταντινούπολη. Ο κ. Μαχρούκι, επαγγελματίας ορειβάτης και συγγραφέας, αναζήτησε τον κ. Κανάρη μέσα από κοινούς γνωστούς και φίλους από το νησί της Χίου. "Πήγα στη Νέα Υόρκη και φάγαμε μαζί. Προσπαθήσαμε να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλο. Οπως το βλέπω εγώ έκλεισε ένας κύκλος για τις οικογένειές μας", μας λέει.

Οπως και ο κ. Κανάρης, έτσι και ο κ. Μαχρούκι μεγάλωσε με την οικογενειακή του ιστορία. "Το πατρικό μου σπίτι είναι γεμάτο με τις φωτογραφίες των προγόνων μου", λέει, οι οποίοι κατείχαν πάντα θέσεις ευθύνης στην τουρκική κοινωνία και λάμβαναν υψηλή μόρφωση. Ο ίδιος ήταν ο πρώτος της οικογένειάς του που βρήκε τον τάφο του Καρά Αλή Πασά στη Χίο και μας αποκαλύπτει ότι το επώνυμό του στα αραβικά σημαίνει "καμένο από τη φωτιά". "Πρέπει να σεβόμαστε την ιστορία αλλά να μην την κρίνουμε. Ούτε τον Κανάρη κρίνω. Ηταν η εποχή τους, πολέμησαν, έκαναν ό,τι θεωρούσαν καλύτερο. Τώρα ζούμε στον 21ο αιώνα και κοιτάζουμε μπροστά. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το μέλλον μας", τονίζει.

"Η λύση"

Ο 52χρονος συγγραφέας είναι γνωστός σε αρκετούς Ελληνες, χωρίς όμως να τον γνωρίζουν προσωπικά. Είναι ο ιδρυτής της AKUT, της τουρκικής ΜΚΟ έρευνας και διάσωσης που συνεργάστηκε μαζί με την ελληνική ΕΜΑΚ στους σεισμούς της Τουρκίας και της Ελλάδας το 1999. Η κριτική στάση του απέναντι στην πολιτική Ερντογάν του κόστισε τη θέση του επικεφαλής της ΜΚΟ το 2016. "Οι εντάσεις και τα προβλήματα για δύο γείτονες είναι κάτι αναμενόμενο και φυσιολογικό. Για όλα όμως η λύση είναι μόνο η ειρήνη και η συνεργασία", καταλήγει.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σάκης Ιωαννίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Μια συνάντηση με ιστορία 199 ετών | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
"Πριν από μερικά χρόνια μου συνέβη κάτι πολύ ιδιαίτερο", μου λέει ο Περικλής Κανάρης από τη Νέα Υόρκη. Εχουν περάσει λίγα λεπτά που μιλάμε τηλεφωνικά για τον πρόγονό του, Κωνσταντίνο Κανάρη, για το πώς ο ίδιος αντιλαμβάνεται την οικογενειακή του κληρονομιά και κατά πόσον τον έχει επηρεάσει στη ζωή του.

# data[].attributes.headline
Σκέψεις μαθητών...

# data[].attributes.subject
Σκέψεις μαθητών...

# data[].attributes.body
Με την συγχώρηση δεν αγνοούμε ή ξεχνάμε μια πράξη αλλά προσπαθούμε να καταλάβουμε τον άλλον και να μπούμε στη θέση του. Επίσης είναι σημαντικό όταν λέμε συγγνώμη να την λέμε μέσα από την καρδιά μας και να την εννοούμε ειλικρινά.
Η συγχώρηση είναι στάση ζωής,
όταν συγχωρέσουμε  είναι ένας καλός τρόπος να ξανά εμπιστευτούμε και να κάνουμε νέες σχέσεις με τον άνθρωπο.

# data[].attributes.body
Ο δρόμος της αγάπης

# data[].attributes.headline
Από τη σελίδα του φίλου Chrysostomos Stamoulis αναδημοσιεύω: Φίλες και φίλοι, μια μέρα σαν τη σημερινή, που όλα βαπτίζονται στο Φως της Αγάπης, αποφασίσαμε να μοιραστούμε μαζί σας το καινούργιο μας τραγούδι. Τον Don Giuseppe. Είναι ο καρπός μιας στιγμής συγκίνησης,  ικανής μέσα στην ελαχιστότητά της να δείξει, πως η φθορά και η ασχήμια μπορεί να νικηθεί από την αλληλεγγύη, τη θυσία και την αγάπη.  Μια φωτογραφία και ένα χτύπημα στο Twitter ήταν η αφορμή της δημιουργίας του. Ένας παπάς στη Βόρεια Ιταλία, που νοσηλευότανε με covid, χάρισε τον αναπνευστήρα του σε ένα νεαρό παιδί για να ζήσει και εκείνος επάνω στο μηχανάκι του αρμένισε στον ουρανό. Για τη δημιουργία του επιστρατεύθηκαν εν μέσω πανδημίας και εν ριπή οφθαλμού ακριβοί φίλοι εκ περάτων. Διάκονοι της τέχνης  και του ωραίου.  Από τη Θεσσαλονίκη έως τη Λάρνακα και από την Αθήνα έως τη Βιέννη. Όλοι αφιλοκερδώς, σε έναν αγώνα για τον άνθρωπο, σε μια μάχη ευαισθησίας και ευαισθητοποίησης, πιστεύοντας βαθιά πως  «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο».Σήμερα, με το τραγούδι μας αυτό, το οποίο έβαλε κάτω από τα φτερά της η Εταιρεία Ογκολόγων -Παθολόγων Ελλάδας, ελπίζουμε και παρακαλούμε να στηρίξουμε όλοι μαζί  την «Πνοή αγάπης». Θα είναι ένα κεράκι στη μνήμη του Don Giuseppe, αλλά και στον αγώνα όσων βρέθηκαν και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή  σε μια εποχή που όλοι και όλα δοκιμάζονται!   Και ας χαμογελάμε.  Άλλωστε, «εν αρχή ο Θεός εποίησεν ένα χαμόγελο».https://youtu.be/BEHyXfQMe7wEleni Tsaligopoulou (official) Χορωδία Νέων Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Μέλη Μικτής Χορωδίας Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ΧΟΡΩΔΙΑ ΝΕΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ  Cue Productions Πνοή Αγάπης Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας

# data[].attributes.subject
Από τη σελίδα του φίλου Chrysostomos Stamoulis αναδημοσιεύω: Φίλες και φίλοι, μια μέρα σαν τη σημερινή, που όλα βαπτίζονται στο Φως της Αγάπης, αποφασίσαμε να μοιραστούμε μαζί σας το καινούργιο μας τραγούδι. Τον Don Giuseppe. Είναι ο καρπός μιας στιγμής συγκίνησης,  ικανής μέσα στην ελαχιστότητά της να δείξει, πως η φθορά και η ασχήμια μπορεί να νικηθεί από την αλληλεγγύη, τη θυσία και την αγάπη.  Μια φωτογραφία και ένα χτύπημα στο Twitter ήταν η αφορμή της δημιουργίας του. Ένας παπάς στη Βόρεια Ιταλία, που νοσηλευότανε με covid, χάρισε τον αναπνευστήρα του σε ένα νεαρό παιδί για να ζήσει και εκείνος επάνω στο μηχανάκι του αρμένισε στον ουρανό. Για τη δημιουργία του επιστρατεύθηκαν εν μέσω πανδημίας και εν ριπή οφθαλμού ακριβοί φίλοι εκ περάτων. Διάκονοι της τέχνης  και του ωραίου.  Από τη Θεσσαλονίκη έως τη Λάρνακα και από την Αθήνα έως τη Βιέννη. Όλοι αφιλοκερδώς, σε έναν αγώνα για τον άνθρωπο, σε μια μάχη ευαισθησίας και ευαισθητοποίησης, πιστεύοντας βαθιά πως  «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο».Σήμερα, με το τραγούδι μας αυτό, το οποίο έβαλε κάτω από τα φτερά της η Εταιρεία Ογκολόγων -Παθολόγων Ελλάδας, ελπίζουμε και παρακαλούμε να στηρίξουμε όλοι μαζί  την «Πνοή αγάπης». Θα είναι ένα κεράκι στη μνήμη του Don Giuseppe, αλλά και στον αγώνα όσων βρέθηκαν και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή  σε μια εποχή που όλοι και όλα δοκιμάζονται!   Και ας χαμογελάμε.  Άλλωστε, «εν αρχή ο Θεός εποίησεν ένα χαμόγελο».https://youtu.be/BEHyXfQMe7wEleni Tsaligopoulou (official) Χορωδία Νέων Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Μέλη Μικτής Χορωδίας Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ΧΟΡΩΔΙΑ ΝΕΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ  Cue Productions Πνοή Αγάπης Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας

# data[].attributes.body
Ο νεκρός Ιερέας ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Don Giuseppe-Α. Ζένιος, Μ. Κωστράκη, Σ. Σιόλας, Ε. Τσαλιγοπούλου, Μ. Φάμελλος | Χ. Σταμούλης-Π. Θωμά

# data[].attributes.headline
Μάλλον τα Χριστούγεννα ήρθαν νωρίτερα...

# data[].attributes.subject
Μάλλον τα Χριστούγεννα ήρθαν νωρίτερα...

# data[].attributes.body
Από τότε που ξεκίνησε η γοητευτική περιπέτειά μου στην Εκπαίδευση στις φυλακές, έχασα τη γοητεία των Χριστουγέννων...

Δεν άντεχα, ούτε αντέχω, την τεράστια αντίθεση του "μαύρου μέσα" με το φωτεινό γεμάτο λαμπιόνια "πολύχρωμο έξω".

Κάθε χρόνο ολόκληρο τον Δεκέμβρη και τον μισό Γενάρη, ζω την ίδια κατάσταση...

Μισή μέρα έτσι..

Την άλλη μισή αλλιώς...

Ομως, το σχολείο, κάθε χρόνο το στολίζαμε... Δάσκαλοι και μαθητές μαζί...

Γιατί; γιατί άρεσε στους μαθητές μας... Τους έκανε να νοιώθουν κάπως σαν... το σπίτι τους...

Και...στις 23 το μεσημέρι, κάθε χρόνο, μετά τη γιορτή μας το χριστουγεννιάτικο δένδρο του σχολείου μετακόμιζε σε χώρο της φυλακής για να το χαίρονται όσο το δυνατόν περισσότεροι...

Κάθε χρόνο εκτός από φέτος...

Φέτος, εν μέσω πανδημίας, δεν έχουμε γιορτή, ούτε στολίσαμε το σχολείο...

Τους μαθητές μας, εκτός εξαιρέσεων, τους βλέπουμε δύσκολα και τους περισσότερους για να τους δώσουμε υλικά αγαθά που μας προμηθεύουν οι νεράιδες και οι πρίγκιπές μας από τις ομάδες αλληλεγγύης και όχι μόνο...

Έτσι, δεν χρειαζόταν να έρθει η 23η του Δεκέμβρη. Αποφασίσαμε να μεταφέρουμε δένδρα στολίδια φωτάκια, ένα δένδρο σε κάθε όροφο, από τώρα...

Όμως δεν μας έφτανε...

Οι μαθητές μας έχουν ταλαιπωρηθεί αρκετά και λόγω της πανδημίας και λόγω του υπερπληθυσμού...

Θέλαμε ένα μικρό δενδράκι στολισμένο σε κάθε κελί..

Να νοιώθουν ζεστασιά και το βράδυ, όταν η σιδερένια πόρτα κλειδώνει...

Και τότε, έτσι γίνεται συνήθως όταν δυσκολεύομαι σε κάτι, χτυπάει το τηλέφωνο...

Φίλος αλληλέγγυος από την οργάνωση "Στάση Καλαμάκι"...

Τι μπορούμε να κάνουμε για τους μαθητές σας; μου είπε...

Θέλουμε 50 δενδρακια - τόσα κελιά λειτουργούν, τα άλλα είναι κλειστά λόγω έργων - του είπα. Μπορείτε;

Και μπόρεσαν....

Τα δενδρακια ήρθαν σήμερα...

Με τα στολίδια τους...

Ήθελα πολύ να είσασταν από κάποια γωνιά και να βλέπατε τη χαρά των παιδιών που ήρθαν, ως εκπρόσωποι του κάθε ορόφου, για να τα παραλάβουν...

Χαρά και βουρκωμένα βλέμματα...

Κύριε Πέτρο θα νοιώσουμε σαν στο σπίτι μας, μου είπε ο.....

....και βούρκωσα κι εγώ...και οι συνάδελφοι που τον άκουσα...

Όπως βουρκώνω και τώρα που σας το περιγράφω....

Μάλλον σε μένα τα Χριστούγεννα ήρθαν νωρίτερα... Κι ας μη μου αρέσουν...
Π. Δ -Διευθυντής Διευθυντής στο Γυμνάσιο-Λύκειο Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Αυλώνα

# data[].attributes.headline
Η χορογραφία που ετοιμάσαμε το 2019 με την ομάδα συμπεριληπτικού χορού "Ονειροδίαιτοι", σε συνεργασία με το Τετράγωνο, πήρε μέρος στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ομάδων Xορού ΑμεΑ κ μη I.D.F.D., στην Καρδίτσα, το οποίο πραγματοποιήθηκε  διαδικτυακά στις 31 Οκτωβρίου 2020. Υποκλινόμαστε...

# data[].attributes.subject
Η χορογραφία που ετοιμάσαμε το 2019 με την ομάδα συμπεριληπτικού χορού "Ονειροδίαιτοι", σε συνεργασία με το Τετράγωνο, πήρε μέρος στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ομάδων Xορού ΑμεΑ κ μη I.D.F.D., στην Καρδίτσα, το οποίο πραγματοποιήθηκε  διαδικτυακά στις 31 Οκτωβρίου 2020. Υποκλινόμαστε...

# data[].attributes.attachment_link.title
Συν-υπόσταση

# data[].attributes.attachment_link.description
Απόσπασμα από την παράταση "Συν-υπόσταση" που δόθηκε στο Θέατρο Ροές, τον Ιούνιο του 2019, όπου η ομάδα συμπεριληπτικού χορού "Ονειροδίαιτοι" συνεργάστηκε με τον Πολυχώρο Έκφρασης & Δημιουργίας ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ.
 Χορογραφία: Ιωάννα Ζυμαρίτη
Χορεύουν: Χρύσα Αμπατζή, Κρίνα Αναγνωστοπούλου, Ιωάννα Ζυμαρίτη, Mohsin Iqbal, Νίκος Καπλάνης, Κώστας Μπιμπής
Μουσική: Uzh Kak Po Mostu, Mostochiku. Hurdy-Gurdy Solo

# data[].attributes.headline
Μαρία Κ, Χρήστος. Κ., Στεφανία Κ., Γεωργία Ο.

# data[].attributes.subject
Μαρία Κ, Χρήστος. Κ., Στεφανία Κ., Γεωργία Ο.

# data[].attributes.headline
Χριστούγεννα στην Ογκολογική μονάδα Παίδων !

# data[].attributes.subject
Χριστούγεννα στην Ογκολογική μονάδα Παίδων !

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αυτά τα Χριστούγεννα είναι σίγουρα διαφορετικά από τα άλλα αφού θα τα περάσουμε κλεισμένοι σπίτι και χωρίς τους αγαπημένους μας ανθρώπους κοντά μας. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι γύρω μας υπάρχουν παιδιά που θα περάσουν τις γιορτές μόνα τους, όχι λόγω της πανδημίας, αλλά επειδή βρίσκονται στο νοσοκομείο και παλεύουν για τη ζωή τους.

Παιδιά που, όσο εμείς προετοιμαζόμαστε για το ρεβεγιόν, εκείνα βρίσκονται στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων "Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη - Ελπίδα" και δίνουν αγώνα να νικήσουν τον καρκίνο.

Σ΄αυτά τα παιδιά, το πυροσβεστικό σώμα Ελλάδος θέλησε να προσφέρει χαμόγελα και χαρά κάνοντάς τους ένα υπέροχο δώρο: οι πυροσβέστες, ντυμένοι Άγιοι Βασίληδες, κατέβηκαν με σχοινιά από όροφο σε όροφο και μοίρασαν δώρα σε όλα τα παιδάκια! Επιπλέον, παρέα με τους καλικάντζαρους, μοίρασαν δώρα και στο προαύλιο του νοσοκομείου.

Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τους πυροσβέστες να πραγματοποιούν επίδειξη πυροσβεστικών επιχειρήσεων, καθώς η μπάντα του Πυροσβεστικού Σώματος παιάνιζε χριστουγεννιάτικες μελωδίες.

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση, στον προαύλιο χώρο της Ογκολογικής Μονάδας Παίδων ''Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη-Ελπίδα''. Σχετικό Δελτίο Τύπου: https://t.co/8RIkgv96gt pic.twitter.com/OF69ZEmGPQ
- Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) December 15, 2020

Η κ.Μαριάννα Βαρδινογιάννη, μέσω Skype, είπε, μεταξύ άλλων, ότι "είναι σημαντικό να δούμε την λάμψη μέσα στα μάτια των παιδιών μας, μέσα από αυτή την εκδήλωση ".

Ο Νίκος Χαρδαλιάς, με τη σειρά του, δήλωσε: "Είναι χαρά μας να βρισκόμαστε κοντά τους και είναι κάτι που μας γεμίζει πραγματική ελπίδα. Δείχνει το δρόμο της καθημερινής προσπάθειας για το χαμόγελο, για το φως, για την ίδια τη ζωή. Φέτος, οι γιορτές θα είναι διαφορετικές για όλους τους πολίτες που θα μείνουν μέσα στο σπίτι".

Πηγή: newsbeast.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Πυροσβέστες ντύθηκαν Άγιοι Βασίληδες και μοίρασαν δώρα σε παιδιά με καρκίνο

# data[].attributes.attachment_link.description
Αυτά τα Χριστούγεννα είναι σίγουρα διαφορετικά από τα άλλα αφού θα τα περάσουμε κλεισμένοι σπίτι και χωρίς τους αγαπημένους μας ανθρώπους κοντά μας. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι γύρω μας υπάρχουν παιδιά που θα περάσουν τις γιορτές μόνα τους, όχι λόγω της πανδημίας, αλλά επειδή βρίσκονται στο νοσοκομείο και παλεύουν για τη ζωή τους.

# data[].attributes.headline
Αμαλία Β.                               Η διαφορετικότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες 

# data[].attributes.subject
Αμαλία Β.                               Η διαφορετικότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες 

# data[].attributes.body
Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν ανήκουν σε κάποιον κατώτερο Θεό, ούτε έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους υγιείς.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
11ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Η διαφορετικότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες wmv

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σ.Κ.Ε.Π... σου μια κοινωνία για όλους

Έχοντας ως όραμα μια συμπεριληπτική κοινωνία όπου όλοι θα αισθάνονται αποδεκτοί και χρήσιμοι, ο σκοπός μας εστιάζεται στην κοινωνική ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία και γενικότερα των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων.

Από το 2008 υλοποιούμε Εκπαιδευτικά Προγράμματα Εξοικείωσης με την Αναπηρία, στοχεύοντας στην αλλαγή στάσης και νοοτροπίας απέναντι στη διαφορετικότητα. Με αφετηρία το σχολείο και κατάληξη το σύνολο της κοινωνίας, ο Σ.Κ.Ε.Π. επιδιώκει την ομαλή συνύπαρξη σε μια κοινωνία που διαρκώς εξελίσσεται και μεταλλάσσεται.

Μετά από 12 χρόνια εμπειρίας στην υλοποίηση καινοτόμων & εμπεριστατωμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων στα σχολεία, στηρίζουμε ενεργά τη διαδικασία της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Σ.Κ.Ε.Π. - Σύνδεσμος Κοινωνικής Ευθύνης για Παιδιά και Νέους | Σ.Κ.Ε.Π... σου μια κοινωνία για όλους!

# data[].attributes.attachment_link.description
Σ.Κ.Ε.Π... σου μια κοινωνία για όλους Έχοντας ως όραμα μια συμπεριληπτική κοινωνία όπου όλοι θα αισθάνονται αποδεκτοί και χρήσιμοι, ο σκοπός μας εστιάζεται στην κοινωνική ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία και γενικότερα των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων. Από το 2008 υλοποιούμε Εκπαιδευτικά Προγράμματα Εξοικείωσης με την Αναπηρία, στοχεύοντας στην αλλαγή στάσης και νοοτροπίας απέναντι στη διαφορετικότητα.

# data[].attributes.headline
Αγάπη είναι...

# data[].attributes.subject
Αγάπη είναι...

# data[].attributes.body
Αγάπη είναι η κάθε μικρή βοήθεια που προσφέρουμε, κάθε ελάχιστη πράξη ευγνωμοσύνης, καθώς και η συνεχής και αδιάκοπη βοήθεια σε αυτούς που την έχουν ανάγκη. Αγάπη μπορεί να υπάρξει και μεταξύ φίλων. Το σίγουρο είναι ότι όπου υπάρχει αγάπη, όλα διορθώνονται! ( Από ομαδική εργασία μαθητών στην Γ1 Γυμνασίου)

# data[].attributes.headline
Χέρια σαν και αυτά! Σας ευχαριστούμε!

# data[].attributes.subject
Χέρια σαν και αυτά! Σας ευχαριστούμε!

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρόμβος | Χέρια σαν κι αυτά - Γ. Ν. Θ. "Γ. Παπανικολάου" - Δεκέμβριος 2020

# data[].attributes.headline
Από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. (ΚΕ , 35-36) Παραβολή της Τελικής Κρίσεως

# data[].attributes.subject
Από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. (ΚΕ , 35-36) Παραβολή της Τελικής Κρίσεως

# data[].attributes.body
35 Πείνασα και εσείς μου δώσατε να φάω· δίψασα και με ποτίσατε· ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε. 36 Ήμουν γυμνός και με ντύσατε· αρρώστησα και με επισκεφθήκατε· κατάντησα στην φυλακή και ήρθατε να με δείτε”.

# data[].attributes.headline
Τι θα πει Χριστούγεννα;

# data[].attributes.subject
Τι θα πει Χριστούγεννα;

# data[].attributes.headline
Ο δρόμος της αγάπης Αββάς Δωρόθεος.

# data[].attributes.subject
Ο δρόμος της αγάπης Αββάς Δωρόθεος.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Και για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του λόγου, θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες. Φανταστείτε ένα κύκλο πάνω στη γη, σαν ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη απ' το κέντρο του κύκλου. Προσέξτε τώρα. Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός. Οι ακτίνες του κύκλου από την περιφέρεια προς το κέντρο είναι οι δρόμοι για το Θεό, δηλαδή οι τρόποι ζωής των ανθρώπων. Προχωρούν λοιπόν οι άγιοι προς το εσωτερικό του κύκλου επιθυμώντας να πλησιάσουν το Θεό. Και όσο προχωρούν προς το κέντρο τόσο πλησιάζουν και το Θεό και μεταξύ τους. Το ίδιο σκεφτείτε και για το χωρισμό. Γιατί, όταν μακραίνουν από το Θεό και στρέφονται προς τα έξω, είναι φανερό πως όσο βγαίνουν και απομακρύνονται από το Θεό τόσο απομακρύνονται και από τους άλλους. Και αντίστοιχα, όσο απομακρύνονται από τους άλλους τόσο απομακρύνονται και από το Θεό.

Να λοιπόν ποια είναι η φύση της αγάπης. Όταν είμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τότε είμαστε και απομακρυσμένοι ο καθένας απ' τον πλησίον. Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, τότε όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη για Κείνον, τόσο ενωνόμαστε με την αγάπη για τον πλησίον, και όσο ενωνόμαστε με τον πλησίον τόσο ενωνόμαστε και με το Θεό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Ἁββάς Δωρόθεος)

# data[].attributes.attachment_link.description
Και για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του λόγου, θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες. Φανταστείτε ένα κύκλο πάνω στη γη, σαν ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη απ' το κέντρο του κύκλου. Προσέξτε τώρα. Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός.

# data[].attributes.body
Είδες τον εαυτό σου είδες,Κύριο τον Θεό σου.
Αββάς Δωρόθεος, Επιστολαί διάφοροι

# data[].attributes.headline
«Ποια είναι η μεγαλύτερη από όλες τις εντολές; 

# data[].attributes.subject
«Ποια είναι η μεγαλύτερη από όλες τις εντολές; 

# data[].attributes.body
Ο δε Ιησούς του απήντησεν, ότι η πρώτη από όλας τας εντολάς είναι αυτή·” άκουε λαέ Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός ημών ένας και μόνος Κύριος είναι. Και οφείλεις να αγαπάς Κύριον τον Θεόν σου με όλην σου την καρδίαν και με όλην σου την ψυχήν και με όλην την διάνοιάν σου και με όλην σου την δύναμιν, με ολόκληρον δηλαδή την ύπαρξίν σου. Αυτή είναι η πρώτη εντολή. Και δευτέρα εντολή ομοία προς την πρώτην είναι αυτή· Οφείλεις να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον ευατόν σου. Άλλη μεγαλυτέρα εντολή από τας δύο αυτάς δεν υπάρχει”.»

(Μαρκ. 12,28~31)

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστούγεννα Online | Official Music Video

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εναλλακτική Δράση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η πανδημία έχει αλλάξει ριζικά την εκπαιδευτική διαδικασία στη χώρα μας, κάτι που άμεσα έχει επηρεάσει την καθημερινότητα όλων των μαθητών. Τα μαθήματα γίνονται από το σπίτι και μέσω διαδικτύου, μια συνθήκη που αναδύει άλλα προβλήματα. Είναι πολλοί οι μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση σε κάποια ηλεκτρονική συσκευή, ούτε σε διαδίκτυο ορισμένες φορές.

Επιπλέον, ένα σπίτι στην Ελλάδα διαθέτει συνήθως έναν ή το πολύ δύο υπολογιστές, οι οποίοι πολλές φορές λόγω του lockdown είναι απασχολημένοι στην τηλεργασία των γονιών. Έτσι, τα παιδιά και πάλι δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν το μάθημα.

Το πρόβλημα αποδεικνύεται ακόμη και μέχρι σήμερα εκτεταμένο και έτσι ορισμένα σχολεία λαμβάνουν πρωτοβουλίες από μόνα τους ώστε να διαχειριστούν όσο μπορούν το ζήτημα. Το Γενικό Λύκειο Τραγαίας στη Νάξο όμως ξεχωρίζει ανάμεσα στα σχολεία, καθώς εκεί οι μαθητές αποφάσισαν να προσφέρουν οι ίδιοι χρήματα για να αγοραστούν τα απαραίτητα tablets για τους συμμαθητές που δεν είχαν.

Συγκεκριμένα, πήραν τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει πέρυσι για τη φετινή τους πενθήμερη εκδρομή (η οποία δεν θα πραγματοποιηθεί για ευνόητους λόγους) και τα επένδυσαν με έναν άλλο τρόπο. Αγόρασαν τρία tablets, τα οποία παραδόθηκαν στη διεύθυνση του σχολείου ώστε στη συνέχεια να δοθούν στα παιδιά που τα χρειάζονται για την τηλεκπαίδευση.

Η ανάρτηση στην επίσημη σελίδα του Λυκείου είναι συγκινητική: "Το καλύτερο "χριστουγεννιάτικο δώρο" δεχτήκαμε σήμερα στο σχολείο μας από τους μαθητές της Γ' Λυκείου!!! Τα παιδιά πρόσφεραν στο σχολείο και στους συμμαθητές τους τρία tablets, τα οποία αγόρασαν με χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για την πενθήμερη εκδρομή τους που αναβλήθηκε! Παιδιά, σας ευχαριστούμε πολύ, σας ευχόμαστε Χαρούμενες Γιορτές και καλή τύχη στις Πανελλαδικές Εξετάσεις!"

Τα τρία tablets ήρθαν να προστεθούν σε άλλα έντεκα (εννέα από το Υπουργείο και άλλα δύο από δωρεές) τα οποία συγκεντρώθηκαν και αυτά στη διεύθυνση του λυκείου. Ζητήθηκε από το σχολείο οι κηδεμόνες των μαθητών/ μαθητριών που χρειάζονται δανεισμό tablet να συμπληρώσουν ειδική αίτηση ώστε να προχωρήσει η διαδικασία και να δοθούν άμεσα οι συσκευές στα σπίτια αυτά. Τα παιδιά έδειξαν το αλληλέγγυο πρόσωπό τους σε μια περίοδο που αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολη και σε κοινωνικό και σε οικονομικό επίπεδο, δίνοντας το καλό παράδειγμα.
Πηγή: Με πληροφορίες από news247.gr

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εναλλακτική Δράση

# data[].attributes.attachment_link.title
Νάξος: Μαθητές αγόρασαν tablets για τους συμμαθητές τους προσφέροντας τα χρήματα της πενθήμερης - Εναλλακτική Δράση

# data[].attributes.attachment_link.description
Sponsored Ad - Η πανδημία έχει αλλάξει ριζικά την εκπαιδευτική διαδικασία στη χώρα μας, κάτι που άμεσα έχει επηρεάσει την καθημερινότητα όλων των μαθητών. Τα μαθήματα γίνονται από το σπίτι και μέσω διαδικτύου, μια συνθήκη που αναδύει άλλα προβλήματα. Είναι πολλοί οι μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση σε κάποια ηλεκτρονική συσκευή, ούτε σε διαδίκτυο [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
AMEA - ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
AMEA - ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
The Freezing Homeless Child - Little Boy Left In The Cold! (Social Experiment)