# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Александр Смирнов

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jaka jest najlepsza wypożyczalnia samochodów w Czarnogórze? Dla nas oczywiste, że ta z której sami korzystamy. Od 4 lat z nimi współpracujemy i po dużej ilości Waszych pytań, czy możemy coś polecić powstał ten artykuł. Sporo piszemy o kwestiach samochodowych i nie da się ukryć, że jesteśmy fanami tej formy zwiedzania kraju. Zjeździliśmy ten kraj wzdłuż i wszerz, dlatego polecamy sprawdzoną formę zwiedzania samochodem z dobrej wypożyczalni.

Wypożyczalnia samochodów w Czarnogórze - Gulliver Montenegro

Na samym początku naszego podróżowania tutaj, trafiliśmy na wypożyczalnię samochodów Gulliver Montenegro. W spółpraca z nimi okazała się na tyle udana i płynna, że do dziś wynajmujemy ich samochody zarówno dla siebie jak i znajomym. Cenimy ich za profesjonalizm, no i nie da się ukryć, że po takim długim czasie po prostu się zaprzyjaźniliśmy.

Gulliver Montenegro nie ma swojego biura na miejscu, zajmują się wynajmowaniem aut przez internet i telefon. Warunki wynajęcia są proste i klarowne. Oferta wypożyczalni Gulliver jest po angielsku, dlatego poniżej wszystko opisujemy w języku polskim.

Najszerszy pakiet ubezpieczenia jaki udało się nam znaleźć w Czarnogórze.

Nie jest pobierana kaucja.

Nie jest wymagana karta kredytowa.

Płatność jest gotówką przy odbiorze samochodu.

Nie ma limitów kilometrów.

Zielona Karta jest w cenie.

Samochody są w bardzo dobrym stanie, seriwsowane, głównie max. 4 letnie.

Szeroki wybór samochodów: od cabrioleta po minivana, skrzynie biegów automatyczne i manualne.

Nie ma opłaty za drugiego kierowcę.

W sezonie 2021 również wynegocjowaliśmy - foteliki dla dzieci za darmo! (W Czarnogórze dzieci maja obowiązek jeździć w fotelikach do 5 roku życia.)

Wypożyczalnia samochodów w Czarnogórze ma w swojej ofercie minivana na 8 os.

Warunki wynajęcia w polecanej wypożyczalni samochodów w Czarnogórze

Kierowcy mogą wynająć samochód tylko wtedy, gdy mają więcej niż 21 lat i posiadają ważne prawo jazdy przez co najmniej 2 lata.

Płatność jest tylko gotówką przy odbiorze pojazdu.

Minimalny okres wynajmu to jedna doba (24 godziny). W przypadku przetrzymania pojazdu po ustalonym czasie (ponad 30 minut) naliczana jest opłata za dodatkowy dzień wynajmu. Zwrot auta musi być w pdobnej godzinie jak jego odbiór.

Wszystkie pojazdy posiadają ubezpieczenie Casco.

Utrata dokumentów lub kluczyka - opłata wynosi 1000 €.

W cenie jest Zielona Karta - można przekroczyć granicę.

Dodatkowo płatny GPS - jednorazowa opłata 10 euro.

Wypożyczalnia znajduje się w Budvie. Wynajęcie auta z innych miast (w tym lotnisko Podgorica) jest możliwe po wcześniejszej konsultacji z nami.

Jak działa ubezpieczenie?

Ubezpieczenie w wypożyczalni Gulliver Montenegro jest najszerszym pakietem jaki znaleźliśmy w Czarnogórze.

Pokrywa wszelkie szkody i zniszczenia.

Obejmuje wszystkich pasażerów.

Ubezpiecza od kradzieży.

Nie ma wkładu własnego.

Ubezpieczenie pokrywa szkody w sytuacji wypadku samochodowego/kolizji drogowej - TYLKO i wyłącznie z raportem policyjnym TYLKO z miejsca zdarzenia. Nie można ruszyć samochodu do momentu przyjazdu policji. Za taki raport policja, może wziąć opłatę.

Ubezpieczenie nie pokrywa

Wszelkich szkód wyrządzonych, gdy kierowca:

Był pod wpływem alkoholu, narkotyków lub innych środków odurzających.

Podczas prowadzenia pojazdu nie miał ważnego prawa jazdy.

W razie wypadku, gdy nie dostarczono raportu policyjnego.

WAŻNE! Ubezpieczenie w żadnej sytuacji NIE OBEJMUJE KÓŁ.

Najmniejszy samochód w ofercie to Volkswagen Up (teraz AYGO). To nim zwiedziliśmy całą Czarnogórę.

Cennik wypożyczalni samochodów w Czarnogórze - Gulliver Montenegro

Poniżej przedstawiamy cennik wynajęcia samochodu w wypożyczalni Gulliver Montenegro. Warto zerknąć, że cena jest niższa jak wynajmujemy auto na dłużej.

Ceny wynajmu za DOBĘ podane w EURO

Model i silnik
1-3 dni 4-6 dni 7-15 dni Skrzynia

Volkswagen Golf 7
automat

70,00

65,00

60,00

Opel ANTARA 2.2
(diesel)
automat

85,00

80,00

70,00

BMW 218 (diesel 7 os.)
automat

90,00

85,00

75,00

Toyota ProAce Verso 2.0
(8 os.)
automat

130,00

120,00

110,00

W sezonie 2020 można poszaleć w wersji hybrydowej czyli bardziej ekologicznie.

Rezerwacja samochodu za naszego polecenia

Jeżeli chciałbyś skorzystać z naszego doświadczenia, nie znasz języka angielskiego i obawiasz się podpisywać umowę, której warunków nie do końca rozumiesz, możemy pomóc przy rezerwacji samochodu dla Ciebie, po prostu napisz do nas w tej sprawie.

Do rezerwacji samochodu proszę przesłać na email: info@hvala.pl

Klasa samochodu

Nazwisko

Numer telefonu

Numery lotów (przylot, wylot)

Miasto/nazwa hotelu (skąd będzie odbioru i zwrotu samochodu)

Daty od - do (na ile dni ma być samochód)

Dodatkowe informacje (np. czy potrzebny jest fotelik - wiek dziecka / kg)

Zanim jednak zdecydujesz się na konkretną wypożyczalnię samochodów w Czarnogórze pamiętaj, że ważne jest odpowiednie przygotowanie. Szczegółowo opisaliśmy na co zwrócić uwagę i jak mądrze wynająć auto, czego spodziewać się po infrastrukturze drogowej czy chociażby jak ominąć korki.

BONUS: Każda osoba rezerwująca samochód z naszego polecenia otrzymuje od nas link do MAPY, gdzie zaznaczyliśmy nasze ulubione miejsca i przygotowaliśmy trasę do wycieczki.

Czy moja miłość do Czarnogóry była od pierwszego wejrzenia? Oj przyznam szczerzę, że tak! Od początku byłam zauroczona i żartowałam, że muszę znaleźć tutaj męża, aby zamieszkać na dłużej. Na szczęście znalazłam inny sposób na trwałe związanie się z tym krajem... Założyłam bloga. W tamtym momencie nie zdawałam sobie sprawy, że już wszystkie ścieżki w moim życiu, będą prowadzić w jednym kierunku. Będzie mi miło jak podzielisz się ze mną w komentarzu, od kiedy towarzyszysz mi w tej czarnogórskiej podróży :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Rekomendowana wypożyczalnia samochodów w Czarnogórze - hvala.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Jaka jest najlepsza wypożyczalnia samochodów w Czarnogórze? Dla nas oczywiste, że ta z której sami korzystamy. Od 4 lat z nimi współpracujemy i po dużej ilości Waszych pytań, czy możemy coś polecić powstał ten artykuł. Sporo piszemy o kwestiach samochodowych i nie da się ukryć, że jesteśmy fanami tej formy zwiedzania kraju.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dlaczego warto zobaczyć najwyżej położone mauzoleum w Czarnogórze i jak tam dojechać. Dowiecie się wszystkiego czytając dalej.

Najbardziej znane mauzoleum w Czarnogórze znajduje się niedaleko Cetyni i Kotoru, w Parku Narodowym Lovcen na szczycie Jezerski vrh (1657 metrów n.p.m).

Grobowiec w obecnym kształcie został otwarty w 1974 roku. Wcześniej na szczycie była niewielka kaplica, którą ufundował Piotr II Petrowic-Niegosz (biskup prawosławny, a później jeden z najsłynniejszych władców Czarnogóry). We wnętrzu grobowca znajdziecie m.in. wykonany z granitu pomnik władcy ważący około 28 ton.

Na tyłach mauzoleum znajduje się okrągły taras widokowy, na którym można poczuć się jak „na dachu" Czarnogóry. Przy dobrej pogodzie widać m.in. zatokę kotorską, Podgoricę, Jezioro Szkoderskie, a nawet Durmitor.

Informacje dodatkowe:
- wjazd pod mauzoleum to 2 euro od osoby dorosłej (szlaban wjazdowy był ustawiony za miejscowością Ivanova Korita, za zakrętem gdzie było rozwidlenie w stronę Kotoru)
- pod schodami do mauzoleum jest bardzo mały okrągły parking, samochody które się tam nie zmieszczą to parkują wzdłuż drogi dojazdowej, zwężając ją do jednego pasa
- obok parkingu jest kawiarnia w widokiem na okolicę
- do grobowca prowadzą 462 schody (Michał liczył samodzielnie)
- schody w środkowym ich biegu prowadzą przez tunel
- wejście do mauzoleum oraz znajdującego się za nim punktu widokowego jest płatne: 3 euro dorośli i 1,5 euro dzieci

Wycieczkę do Mauzoleum można sobie zrobić przebywając w Kotorze lub okolicach. Przy okazji można odwiedzić dawną stolicę Czarnogóry czyli Cetynię, a także najładniejszy punkt widokowy na zatokę kotorską.

Trasa widokowa z Kotoru

Trasa na punkt widokowy na zatokę kotorską

Szczegółowe informacje o tym jak dojechać na ten punkt widokowy znajdziecie w naszym artykule: „Najładniejszy widok na Zatokę Kotorską"

Co jeszcze zobaczyć na Bałkanach? Sprawdźcie naszą mapę i szukajcie inspiracji 😉

Gdzie spać na Bałkanach? Listę campingów na których nocowaliśmy znajdziecie w artykule " Campingi na Bałkanach ". Wolisz coś innego niż namiot? Sprawdź oferty na booking.com.

# data[].attributes.attachment_link.title
Na "dachu" Czarnogóry czyli wycieczka do Mauzoleum - places2visit.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Dlaczego warto zobaczyć najwyżej położone mauzoleum w Czarnogórze i jak tam dojechać. Dowiecie się wszystkiego czytając dalej. Najbardziej znane mauzoleum w Czarnogórze znajduje się niedaleko Cetyni i Kotoru, w Parku Narodowym Lovcen na szczycie Jezerski vrh (1657 metrów n.p.m). Grobowiec w obecnym kształcie został otwarty w 1974 roku.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
gulliver montenegro; gulliver crna gora; accommodation montenegro; excursions montenegro; tours montenegro; adventure tours montenegro; m.i.c.e. montenegro; cruise handling montenegro; transportation montenegro; car rental montenegro

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
rent a car montenegro; tui montenegro; gulliver travel montenegro; travel montenegro;

# data[].attributes.attachment_link.description
Gulliver Montenegro. If you need accommodation, transfers, if you want to visit the most beautiful parts of Montenegro, even if you want to visit the countries in the neighborhood, don't hesitate to contact our agency. We'll do our best to make your wishes come true.

# data[].attributes.attachment_link.description
Budva - jedno z najpiękniejszych miast Czarnogóra i ważny turysta ośrodek kraju . Jego drugie nieoficjalne nazwisko, "Czarnogórskie Miami", podaje się nie przez przypadek: właśnie tutaj najlepsze plaże Riwiera Budvanska i najsłynniejsze kluby nocne w Czarnogórze. Szczególnie popularnym wśród podróżnych jest Stare Miasto w Budvie, główne atrakcja turystyczna który jest uważany za fortecę Cytadeli.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czarnogóra - Ministerstwo Spraw Zagranicznych

# data[].attributes.attachment_link.description
MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.

# data[].attributes.attachment_link.title
MATERAC MATA KOC PLAZOWA KAMIENISTE PLAZE 1,5cm gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Kup teraz ✅ za 44,77 zł - MATERAC MATA KOC PLAZOWA KAMIENISTE PLAZE 1,5cm gr (7868547309). Kod producenta: m-0001. Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Programowi Ochrony Kupujących!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czy telefon w Czarnogórze może być normalnie używany, tak jak w Polsce? Niestety nie, tutaj należy włączyć naszą czujność. Kraj nie jest członkiem Unii Europejskiej i strefy Schengen, a walutą jest EURO, co wywołuje pewnego rodzaju zdezorientowanie wśród turystów. Zapraszamy Was do artykułu przydatnego dla każdego turysty przed urlopem.

Zniesiony roaming w Europie

W 2017 roku zostały zniesione opłaty roamingowe w całej Europie. Ta wiadomość ucieszyła miliony europejczyków, którzy swobodnie mogą korzystać z telefonu podczas podróży. Zmiany nie objęły krajów poza Unią Europejską czyli min. Czarnogóry.

Nagłaśniana informacja o zniesionym roamingu spowodowała, że wielu turystów zapominało wyłączyć transfer danych internetowych i korzystało do bez ograniczeń z telefonu w Czarnogórze. Dla przypomnienia - opłaty telefoniczne wahają się od 5-8 zł/min za połączenia do Polski z Czarnogóry w zależności od oferty danego operatora. Niestety setki osób oprócz ze wspaniałymi wspomnieniami z wakacji wróciło także z wysokim rachunkiem telefonicznym.

Ustawa o zniesionym roamingu w Europie nie objęła Czarnogóry.

Zrównanie opłat telefonicznych na Bałkanach

Kolejnym punktem zwrotnym w kwestii zniesionego roamingu okazał się projekt wyrównania cen opłat telefonicznych z resztą Europy. Bałkańskie gazety publikowały informację z konferencji, na której przyjęto program partnerski dla tych krajów - co ucieszyło tysiące osób. Nowa umowa, już w sezonie wakacyjnym w 2018 roku, miała objąć następujące państwa: Czarnogóra, Serbia, Macedonia oraz Bośnia i Hercegowina.

Turyści planujący wakacje na Bałkanach szybko ucieszyli się z tej wiadomości. Niestety zbyt wcześnie. Program nie został wcielony jeszcze w życie i powodując kolejną dezorientującą sytuację. Najpierw zniesiony roaming, którym nie została objęta Czarnogóra, teraz plan zrównania cen, który jeszcze nie wszedł w życie.

Kiedy to nastąpi? Nie wiemy. Do póki umowa partnerska nie zostanie uaktywniona, każdy turysta powinien mieć się na baczności, zwłaszcza w kwestii korzystania z internetu podczas wakacji.

W Czarnogórze najlepiej korzystać z lokalnych sieci komórkowych.

Telefon w Czarnogórze - wybór sieci

Jak chcemy korzystać z internetu i telefonu w Czarnogórze bez ograniczeń, to najlepszym rozwiązaniem jest wykupienie lokalnej karty SIM.

W każdym punkcie operatora telefonicznego i w wielu kioskach możemy kupić kartę SIM. Niezbędne jest jej zarejestrowanie, dlatego musimy mieć przy sobie dowód osobisty lub paszport. Polecam zakup w firmowym punkcie, gdzie obsługa sprawnie pomaga uaktywnić wszelkie niezbędne pakiety tak, żeby można było od razu korzystać z telefonu w Czarnogórze. Najlepszym rozwiązaniem jest kupno karty SIM po na lotnisku w Podgoricy, od razu po wylądowaniu.

hvalaRADA: na lotnisku w Podgoricy można kupić kartę w dwóch kioskach TABACCO, czynne są do godziny 22.00.

Telenor jest jedną z popularniejszych sieci komórkowych w Czarnogórze.

Sieć Telenor

Najpopularniejszy pakiet oferuje Telenor, który w swojej ofercie ma specjalnie przygotowaną promocję dla turystów. Karta prepaid, a w niej 1000 min w sieci Telenor i 100 min do wszystkich sieci ważne przez okres 7 dni.

Pakiety do wyboru:

Tak nie wiele trzeba, aby bez stresu korzystać z telefonu w Czarnogórze.

Sieć Telekom

Telekom także oferuje pakiet specjalnie przygotowany dla turystów. Karta prepaid za 10 euro/1000 GB internetu na 30 dni

Kiedyś T-mobile, teraz Telekom

Sieć m:tel

M:tel jest kolejnym operatorem u którego możemy wykupić kartę SIM, aby używać bez ograniczeń telefonu w Czarnogórze.

Pakiety do wyboru:

M:tel to kolejna sieć komórkowa w Czarnogórze.

Internet i telefon w Czarnogórze 2020 rok

Na tą chwilę nic się nie zmieniło w kwestii opłat telefonicznych i internetowych w Czarnogórze. Nadal są wysokie opłaty i nie zapowiada się, żeby coś w tej kwestii się zmieniło w najbliższej przyszłości. Przed sezonem artykuł zostanie uaktualniony, bo jak w punkcie sprzedaży usłyszeliśmy, na wakacje prawdopodobnie zostaną wprowadzone nowe ilości transferów. Z każdym rokiem te pakiety się różnią, ale zazwyczaj na korzyść turystów, głównie zwiększane są transfery internetu.

Na niewiedzy oraz gapiostwie możemy stracić i wrócić do domu z wysokim rachunkiem telefonicznym. Oprócz opłat związanych z użytkowaniem telefonu w Czarnogórze jest jeszcze kilka innych aspektów, które warto znać przed podróżą. Głównie związane są one z faktem, że kraj nie jest w UE, co w rezultacie daje pewne plusy dla turystów, zwłaszcza podczas zakupów lub w kwestiach bagażu podręcznego.

Czy moja miłość do Czarnogóry była od pierwszego wejrzenia? Oj przyznam szczerze, że tak! Od początku byłam zauroczona i żartowałam, że muszę znaleźć tutaj męża, aby zamieszkać na stałe. Na szczęście znalazłam inny sposób na trwałe związanie się z tym krajem... Założyłam bloga. W tamtym momencie nie zdawałam sobie sprawy, że już wszystkie ścieżki w moim życiu, będą prowadzić w jednym kierunku. Będzie mi miło jak podzielisz się ze mną w komentarzu, od kiedy towarzyszysz mi w tej czarnogórskiej podróży :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Internet i telefon w Czarnogórze - hvala.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy telefon w Czarnogórze może być normalnie używany, tak jak w Polsce? Niestety nie, tutaj należy włączyć naszą czujność. Kraj nie jest członkiem Unii Europejskiej i strefy Schengen, a walutą jest EURO, co wywołuje pewnego rodzaju zdezorientowanie wśród turystów. Zapraszamy Was do artykułu przydatnego dla każdego turysty przed urlopem.

# data[].attributes.body
https://1001beach.com/pl/europe/montenegro/mogren

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Montenegro Travel (@montenegro_ig)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Herceg Novi to jeden z najpopularniejszych kurortów w Czarnogórze, chociaż w Polsce jest mało znany. Nazywany „miastem kwiatów", dzięki swojemu położeniu charakteryzuje się specyficznym mikroklimatem oraz bujną śródziemnomorską roślinnością. Ponad 200 dni słonecznych w ciągu roku, długie, ciepłe oraz suche lato i średnia temperatura powietrza w lecie powyżej 25 stopni Celsjusza przyciągają amatorów udanych wakacji. Ale Herceg Novi to nie tylko dobra pogoda czy najlepsze plaże w Zatoce Kotorskiej, to również atrakcje, dzięki którym wczasy stają się ciekawsze. Jakie miejsca warto zwiedzić? Co warto zrobić, będąc w Herceg Novi? Zapraszam do lektury krótkiego przewodnika.

Herceg Novi jest jednym z młodszych miast w Zatoce Kotorskiej. Jego historia zaczyna się w 1382 roku, kiedy to pierwszy bośniacki król Tvrtko I Kotromanić założył twierdzę z osadą pod nazwą Sveti Stefan. Był to ważny przystanek na trasie handlu solą. Obecną nazwę Herceg Novi nadał mu następca króla Tvrtko I i znaczy ona „nowy zamek".

Pomimo krótkiej historii miasto ma burzliwą przeszłość. Przez ponad 200 lat (w latach 1482-1687) było w rękach Turków, a w międzyczasie przez krótki okres rządzili nim Hiszpanie. Herceg Novi było również częścią Republiki Weneckiej, Monarchii Habsburgów, zajmowały je wojska francuskie oraz rosyjskie. Po kongresie wiedeńskim stało się częścią Księstwa Dalmacji, Państwa Słoweńców, Chorwatów i Serbów, Królestwa Jugosławii, a od 2006 roku jest częścią Czarnogóry.

1. Twierdze w Herceg Novi (Španjola, Kanli kula, Forte Mare)

Pomimo swojej nazwy w Herceg Novi nie znajdziesz żadnego zamku, są za to ciekawe twierdze. Ich powstanie związane było z położeniem miasta, bezpośrednio u wejścia do Zatoki Kotorskiej i 7 km od otwartego morza.

Najwyżej położoną twierdzą jest Španjola, znajdująca się na wzgórzu ponad miastem. Jej twórcami byli Hiszpanie, którzy na 10 miesięcy w latach 1538-1539 przejęli władzę w Herceg Novi. Obecny kształt zawdzięcza jednak Turkom, którzy po zburzeniu hiszpańskiej cytadeli wznieśli w tym samym miejscu twierdzę. Forteca była wykorzystywana do czasów II wojny światowej, podczas której służyła jako więzienie.

Nazwa twierdzy Kanli kula (Forte di terra) w języku tureckim oznacza „Krwawa wieża", gdyż przez długie lata pełniła ona funkcję więzienia. Jej masywna sylwetka wyznacza północną granicę Starego Miasta, którego czerwone dachy m.in. można zobaczyć po wejściu do wnętrza. Środek przekształcono w amfiteatr, będący miejscem koncertów oraz przedstawień.

Twierdza Jaka kula częściej zwana Forte Mare jest mniejsza niż Kanli kula. Znajduje się tuż nad morzem, dlatego jest najłatwiej dostępna. Powstała ona za czasów króla Tvrtka I, lecz została gruntownie przebudowana przez Turków. Rozpościera się z niej piękna panorama na port, promenadę, pozostałe twierdze, miasto ukryte wśród zieleni oraz Zatokę Kotorską. Wstęp do twierdz Kanli kula oraz Forte Mare to wydatek po 2 euro. Każda z trzech twierdz jest warta zobaczenia.

Monastyr Savina to prawosławny monaster Serbskiego Kościoła Prawosławnego, na który składają się trzy cerkwie, klasztor, skarbiec oraz cmentarz. Znajduje się on na szczycie wzgórza, 2 km od centrum Herceg Novi, w otoczeniu zieleni, ciszy i spokoju. Rozpościera się stąd piękny widok na Zatokę Kotorską, który uatrakcyjnia zapach drzew piniowych rosnących w pobliżu.

Większa cerkiew została wybudowana pod koniec XVIII wieku i łączy style późnoromańskie z bizantyńskimi, a także z gotykiem oraz barokiem. Po wejściu do wnętrza pierwsze, co zwraca uwagę, to olbrzymi ikonostas o wysokości 10 m, z sześcioma rzędami ikon. Ciekawostką jest jeden z fresków z unikalnym portretem cara Piotra Wielkiego.

300 m dalej na wzniesieniu znajduje się Cerkiew św. Sawy. Pierwsza świątynia w tym miejscu powstała pomiędzy rokiem 1169 a 1236. Jej budowniczym miał być święty Sawa, będący najważniejszym świętym Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Obecną budowlę wzniesiono w XV wieku.

Uwaga: Tuż obok monastyru znajduje się jedyna winnica w Herceg Novi.

Stare Miasto w Herceg Novi ma podłużny kształt i rozciąga się pomiędzy twierdzami Kanli kula oraz Forte Mare. Najważniejszym placem jest plac Nikole Durkovića, zwany także placem Solnym. Otoczony jest malowniczymi budowlami, przed którymi ustawiono stoliki i krzesła zachęcające do skorzystania z ofert restauracji oraz kawiarni.

Większość zabytków Herceg Novi znajduje się na terenie starówki, w tym jeden z symboli miasta - wieża zegarowa (Tora). Została ona wzniesiona w 1667 roku na rozkaz sułtana Mahmuda i w przeszłości była główną bramą miejską. W niektóre dni w sezonie można wejść do jej środka oraz na dach, aby zobaczyć z bliska mechanizm zegara oraz widok, jaki się z niej rozpościera (wstęp: wolne datki).

Plac Bellavista jest centralnym placem Starego Miasta z klimatycznymi kafejkami i przyjemną atmosferą. Warto tu przysiąść, odpocząć i zrelaksować się przed dalszym zwiedzaniem. Z ciekawych budowli znajdujących się na Starym Mieście polecam zobaczenie dwóch kościołów katolickich: św. Hieronima i św. Leopolda Mandicia, który pochodził z Herceg Novi. Należy także wejść w boczne uliczki, przemierzać schody w górę i w dół, aby samemu docenić urok tego miejsca.

Cieszę się, jeśli znalazłeś ciekawą treść lub zainspirowałem Cię do podróży. Dziękuję za wirtualną kawę, która pomoże mi w rozwoju bloga.

Promenada w Herceg Novi ma kilka kilometrów długości i uważana jest za jedną z najładniejszych adriatyckich promenad. Łączy Igalo i Meljine, dwie miejscowości sąsiadujące z Herceg Novi. Promenada jest ulubionym miejscem turystów z uwagi na piękne widoki, bujną roślinność oraz wiele kawiarni i restauracji, w których można się zatrzymać oraz zrobić sobie przerwę. Można także usiąść na plaży lub porobić pamiątkowe zdjęcia z Boką Kotorską w tle.

25 km wybrzeża i 62 plaże, w tym tekst o najpiękniejszych plażach w Herceg Novi. najładniejsze nad Zatoką Kotorską, są głównymi powodami popularności Herceg Novi. Dzięki wyjątkowemu położeniu sezon kąpielowy trwa tutaj od maja do września, a temperatura wody waha się pomiędzy 22 a 26 stopniami Celsjusza. W Herceg Novi każdy może znaleźć plażę dla siebie. Dominują plaże nieduże, kameralne, często pokryte drobnymi kamykami, żwirem, piaskiem, ale także betonowe. To od Ciebie będzie zależało, którą wybierzesz. W podjęciu decyzji pomoże mój

Plaże w Herceg Novi to nie tylko miejsce, gdzie można zażyć kąpieli w krystalicznie czystej wodzie lub wystawić swoje ciało na promienie słoneczne. Spokojne wody Boki Kotorskiej idealnie nadają się do uprawiania sportów wodnych. W wielu miejscach w dobrej cenie wypożyczysz kajak. Warto także sprawdzić, jak długo zachowa się równowagę, zanim spadnie się z deski SUP do wody.

Jest kilka firm oferujących rejsy po zatoce. O tym, jak wygląda rejs kameralny, przeczytasz na Zatoka Kotorska - wycieczka łodzią i żeglowanie.

Aby dobrze poznać Herceg Novi, należy także poznać jego kuchnię. Znajdziesz tu olbrzymi wybór restauracji, fast foodów oraz kawiarni. Warto popróbować lokalnych dań, popić je czarnogórskim winem lub rakiją oraz rozsmakować się w deserach. Domowej roboty sery, suszona szynka, priganice maczane w miodzie, a także owoce morza, to tylko kilka specjałów lokalnej kuchni. Miałem okazję przetestować kilka restauracji, wśród których mogę polecić: Konoba Kantula, Nautilus, Feral oraz Tri Lipe. Namiary na nie znajdziesz na dołączonej na końcu mapie.

Tuż obok tunelu na promenadzie jest miejsce, o którym mało kto wie, a które chyba jeszcze mniej osób odwiedza. Muzeum Mirko Komnenovicza (Muzej Mirko Komnenović) to regionalne muzeum mieszczące się w XIX-wiecznym pałacyku otoczonym parkiem. Jego właścicielem był były burmistrz Herceg Novi, Mirko Komnenović, który w 1940 roku przekazał w testamencie budynek miastu, z przeznaczeniem na sierociniec.

W jego wnętrzach mieści się nieduże muzeum prezentujące historię Herceg Novi oraz regionu. Można w nim zobaczyć ludowe stroje, zbiór ikon czy przekonać się, jak wyglądało miasto w 1928 roku, kiedy to w miejscu promenady było torowisko i kursował pociąg Giro do Belgradu. Wstęp do muzeum kosztuje 3 euro. Nawet jeśli kogoś nie interesuje historia, a chce odpocząć od ludzi, to warto wstąpić do niedużego parku z licznymi okazami egzotycznych krzewów i drzew oraz piękną panoramą na port i Forte Mare.

900 m n.p.m. i piękna panorama na Bokę Kotorską gwarantują niezapomniane wrażenia. Można poczuć się jak ptak, który wznosi się, kołuje i czeka na wiatr w skrzydła. Olbrzymia przestrzeń, nieskrępowana wolność, tu urzeczywistnisz swoje sny z dzieciństwa o lataniu.

Herceg Novi leży u podnóża góry Orlej, której najwyższy szczyt wznosi się na wysokość 1894 m n.p.m. Na amatorów pieszych wędrówek czeka 60 km dobrze oznakowanych szlaków o różnym poziomie trudności. Herceg Novi stanowi doskonałe miejsce, skąd można zdobywać okoliczne wzniesienia, gdyż niektóre z nich zaczynają się bezpośrednio w mieście. Wyruszając, należy być przygotowanym na spektakularne widoki, puste szlaki i kontakt z nieskazitelną przyrodą. Oprócz szlaków turystycznych można tu także znaleźć trasy rowerowe, ścieżki biegowe oraz park linowy VRBANJ Adventure Park.

Jednym z ciekawszych miejsc, które warto odwiedzić podczas wędrówek, jest kamienna wioska Zlijebi (Žlijebi). Znajduje się ona na wysokości 700 m n.p.m., a wyróżnia ją wyjątkowa architektura. Całe domy są wykonane z płyt kamiennych, ręcznie wydobywanych i obrabianych, o wyjątkowo prostych krawędziach, dzięki czemu w tradycyjnej konstrukcji nie używano żadnego spoiwa. Przypominają one domki trulli w Alberobello w Apulli, mają jednak inny kształt.

W wiosce znajduje się także Taverna Sikimić, serwująca własnej roboty wędliny, sery, napoje i wino. Z informacji na ich stronie wynika, że obsługuje tylko grupy powyżej 8 osób. Będąc w wiosce, warto pokonać dodatkowe 500 metrów, aby dojść do kamiennego kościółka św. Mikołaja z rewelacyjnym widokiem na wybrzeże.

Obowiązkowym punktem pobytu w Herceg Novi jest zwiedzenie Zatoki Kotorskiej. Warto co najmniej jeden dzień przeznaczyć na odkrywanie jej atrakcji. Piękny barokowy Perast, zachwycający Kotor czy nowoczesny Tivat, to tylko niektóre miejsca, które warto zobaczyć. Więcej na ich temat przeczytasz na - najciekawsze atrakcje Zatoki Kotorskiej.

Dubrownik zwany jest „Perłą Adriatyku". Przepiękne usytuowanie, olbrzymie mury, masa zabytk ó w i atrakcji, wywołują zachwyt u zwiedzających. Miasto nierzadko służy za plan filmowy. Spacerując po nim, bez problemu można odnaleźć miejsca wykorzystane jako scenografia w „Grze o tron" czy w „Gwiezdnych Wojnach". Więcj o Dubrowniku przeczytasz na 15 atrakcji, które warto zwiedzić w Dubrowniku.

Mam nadzieję, że już wiesz, skąd wynika popularność Herceg Novi? Szereg ciekawych atrakcji, duża liczba zróżnicowanych plaż, korzystne położenie i bliskość Kotoru oraz Dubrownika sprawiają, że miasto oraz region są idealnym miejscem na wakacyjny wyjazd. Dodatkowo przyjeżdżając do Herceg Novi, można mieć to wszystko, co oferują bardziej znane miasta, ale w dużo niższej cenie.

Herceg Novi - mapa atrakcji, restauracji i miejsc, które warto zwiedzić oraz zobaczyć

Herceg Novi położone jest w południowo-zachodniej części Czarnogóry, tuż przy granicy z Chorwacją. Najbliższe lotnisko znajduje się w Tival, na które w sezonie latają samoloty charterowe z Katowic, Poznania i Warszawy. Bardzo blisko znajduje się także lotnisko w Dubrowniku, gdzie można dolecieć z Warszawy samolotem LOT-u.

Najwięcej linii lotniczych lata z Polski na lotnisko w Podgoricy, choć niektóre tylko w sezonie. Tanie linie lotnicze wykonują loty z Katowic, Wrocławia i Warszawy. Do Podgoricy lata także LOT z Okęcia. Ceny biletów w dwie strony zaczynają się od 200 zł .

. Połączenia autobusowe można znaleźć poprzez stronę Herceg Novi jest dobrze skomunikowany z Tivat, Dubrownikiem oraz Podgoricą, więc bez problemu można tu dojechać autobusem ewentualnie wypożyczonym samochodem https://busticket4.me/EN.

Uwaga: Należy pamiętać, że kupując bilet online, w większości przypadków bilet musi być wydrukowany. Przy włożeniu bagażu do luku bagażowego bardzo często trzeba zapłacić dodatkowo 1 euro.

Osobom Herceg Novi posiada bogatą ofertę miejsc noclegowych. Osobom starszym oraz z dziećmi mogę polecić słynne uzdrowisko z Instytutem dr Simo Miloševića. Rezerwacji można dokonać poprzez stronę poszukującym luksusu polecam hotele: Lazure Hotel & Marina http://igalospa.com. czy Boutique Hotel Casa del Mare . Więcej ofert na każdą kieszeń znajdziesz

Pobyt w Herceg Novi związany był z zaproszeniem, jakie otrzymałem od Organizacji Turystycznej w Herceg Novi https://www.hercegnovi.travel oraz Czarnogórskiej Narodowej Organizacji Turystycznej https://www.montenegro.travel.

Jeśli podobał Ci się mój tekst o atrakcjach w Herceg Novi, to dołącz do podróży na , i , aby zawsze być na bieżąco. Zapraszam również do lektury innych wpisów na https://podrozebezosci.pl.

# data[].attributes.attachment_link.description
Herceg Novi to jeden z najpopularniejszych kurortów w Czarnogórze, chociaż w Polsce jest mało znany. Nazywany „miastem kwiatów", dzięki swojemu położeniu charakteryzuje się specyficznym mikroklimatem oraz bujną śródziemnomorską roślinnością. Ponad 200 dni słonecznych w ciągu roku, długie, ciepłe oraz suche lato i średnia temperatura powietrza w lecie powyżej 25 stopni Celsjusza przyciągają amatorów udanych wakacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przejazd przez Durmitor - to obowiązkowy punkt programu podczas wizyty w Czarnogórze. Dlaczego? Sami zobaczcie 🙂

Durmitor to pasmo górskie należące do Gór Dynarskich, położonych wzdłuż wschodniego wybrzeża Adriatyku. Najwyższym szczytem tego pasma jest Bobotov Kuk, który wznosi się na wysokość 2523 metrów n.p.m. W 1952 roku utworzono Park Narodowy Durmitor (który obecnie zajmuje powierzchnię 390,00 km² i obejmuje pasmo Durmitor oraz m.in kanion Tary), a w 1980 roku wpisano te tereny na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pobliskie miasteczko Žabljak, zwane też drzwiami Durmitoru, jest jednocześnie najwyżej położoną miejscowością w Czarnogórze - leży na wysokości etrów n.p.m. To świetna baza wypadowa na góry (obok licznych hoteli znajdziecie tam m.in trzy campingi), na rafting kanionem Tary, do kanionu Nevidio itd. Žabljak jest jednym z najpopularniejszych ośrodków narciarskich w Czarnogórze, ale zbyt wielu wyciągów tam nie znajdziesz. Na mapie widzieliśmy trzy centra narciarskie: Ski Centar Bosaca, Ski Centar Javorovaca i Ski Centar Savin Kuk. Wyciąg na Savin Kuk kursuje również w lecie, co zdecydowanie skraca drogę na ten szczyt. Mówi się, że Žabljak to taka miniatura Zakopanego i faktycznie coś w tym jest. Znajdziesz tam sporo hoteli, pensjonatów czy restauracji oraz tłumy ludzi.

W Durmitorze znajdziemy liczne szlaki piesze i rowerowe. Jest tam 18 jezior polodowcowych, z których najbardziej znane jest Czarne Jezioro. Czarne Jezioro znajduje się już na terenie parku narodowego, gdzie za wstęp trzeba zapłacić: 1 dzień = 3 euro, 3 dni = 6 euro, 7 dni = 12 euro, dzieci do 7 roku życia wchodzą za darmo. Od parkingu do jeziora jest około 700 metrów pieszo po asfalcie, a wokół jeziora utworzono liczne punkty widokowe. Chcieliśmy zobaczyć ich więcej, ale niestety w trakcie pobytu nad Czarnym Jeziorem pogoda postanowiła nam spłatać figla - było zimno i mokro (jak to przecież w lipcu bywa 😉 ). Mimo to udało nam się pospacerować nad brzegiem jeziora, a deszcz za bardzo nas nie zmoczył.

Trasa widokowa w P14 (na niektórych mapach oznaczana jako R14) stanowi punkt obowiązkowy wizyty w tym miejscu. Prowadzi z Žabljaka do Plužine, ale jej najlepsze i jednocześnie najładniejsze fragmenty przebiegają przez park narodowy. W najwyższym miejscu na przełęczy (Prevoj Sedlo) osiąga wysokość 1907 metrów n.p.m. Droga nie jest zbyt szeroka, ale spokojnie miną się na niej dwa samochody. Spodziewaliśmy się tam czegoś trudniejszego, a to była bardzo przyjemna i zdecydowanie mniej stresująca wycieczka (niż przykładowo słoweńska droga pod Mangart). Pamiętajcie, że stacje benzynowe są jedynie w Žabljaku i Plužine, nie ma nic po drodze. Widoki są tam piękne, co kawałek można by było się zatrzymywać i podziwiać. Są małe zatoczki, są ławki i punkty widokowe, po drodze chodzą krowy, owce, psy pasterskie 🙂 Sądziliśmy, że będzie tam więcej samochodów, a nie było ich zbyt dużo mimo szczytu sezonu. Zupełne przeciwieństwo rumuńskiej trasy Transfogarskiej czy austriackiej Grossglockner Hochalpenstrasse.

Jak już wspominaliśmy wcześniej, pogoda w Durmitorze nas nie rozpieszczała, dlatego w jeden z ładniejszych dni postanowiliśmy pójść na mały spacer. Wybór padł na przełęcz Skrcko Zdrijelo, położoną na wysokości 2114 metry n.p.m. Szlak rozpoczyna się na jednym z parkingów przy trasie P14 i patrząc całościowo to jest on stosunkowo łatwy. Owszem, są tam miejsca gdzie trzeba ostrzej podejść do góry czy uważać na wąską ścieżkę czy dziury w ziemi. Ale ogólnie rzecz biorąc dla dzieci nie było źle (6,5 lat i 3,5 roku - szli sami, a tam gdzie teren tego wymagał to oczywiście trzymani za ręce i pilnowani). Ze znalezieniem szlaku również w tym miejscu nie było problemu. Ich oznaczenia (zupełnie inne niż w polskich górach) w postaci namalowanych na kamieniach czy skałach czerwono-białych kresek i kółek były na tyle często, że nie zgubiliśmy szlaku. Niestety zaczęło mocno wiać więc zdecydowaliśmy, że na samą przełęcz wejdzie tylko Marcin. My robiliśmy odpoczynek poniżej przełęczy, gdzie wiatr tak bardzo nie dokuczał. Wyjście w górę zajęło nam 2,5 godziny, a powrót do samochodu tylko 1,5 godziny. Jak na 3,5 latka dreptającego na wysokość 2 tys metrów n.p.m to rewelacja 🙂

Z przełęczy Skrcko Zdrijelo można zejść w dół do Veliko Skrcko Jezero. Tam znajdziecie coś w rodzaju schroniska. Ale minus jest taki, że później trzeba się znowu wdrapać na przełęcz, żeby wrócić na parking. Niestety z przełęczy tego jeziora nie widać. Inny szlak z przełęczy prowadzi na Prutas.

W czasie pobytu w Durmitorze nocowaliśmy na Camping Kod Boce - więcej o nim przeczytacie w naszym artykule o campingach na Bałkanach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Durmitor - najładniejsza trasa widokowa Czarnogóry - places2visit.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Przejazd przez Durmitor - to obowiązkowy punkt programu podczas wizyty w Czarnogórze. Dlaczego? Sami zobaczcie 🙂 Durmitor to pasmo górskie należące do Gór Dynarskich, położonych wzdłuż wschodniego wybrzeża Adriatyku. Najwyższym szczytem tego pasma jest Bobotov Kuk, który wznosi się na wysokość 2523 metrów n.p.m.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dubrownik (chorw. Dubrovnik) - perła Adriatyku i podobno najpiękniejsze miasto w Chorwacji, a jednak większość turystów przyjeżdża tylko na kilku godzinną wycieczkę. Tak samo wyglądała moja pierwsza wizyta, podczas której poczułem niedosyt. Uznałem, że muszę wrócić do Dubrownika i spędzić w nim więcej czasu. Chciałem poczuć atmosferę, odwiedzić muzea, wejść na mury miejskie, popłynąć w rejs na wyspy, a dodatkowo zobaczyć miejsca znane z serialu „Gra o tron" i zrobić to wszystko bez pośpiechu. Wróciłem, pogoda była równie piękna, jak za pierwszym razem i udało mi się zobaczyć nawet więcej, niż miałem w planie. Z ciekawych miejsc w Dubrowniku i okolicy wybrałem 15, które szczególnie wywarły na mnie wrażenie. Oto lista 15 atrakcji, które warto zwiedzić i zobaczyć w Dubrowniku. Może po lekturze mojego krótkiego przewodnika uznasz, że pora przyjechać do Dubrownika i spędzić w nim kilka dni lub weekend.

Nazwa Dubrownik pochodzi od lasu dębowego porastającego w przeszłości górujące nad miastem wzgórze Srd (Mount Srđ). Ma ono wysokość 412 m n.p.m. i to właśnie z jego szczytu zobaczysz najpiękniejszą panoramę Dubrownika. Fantastyczne widoki na otoczone murami Stare Miasto, położoną tuż obok wyspę Lokrum, czy Wyspy Elafickie, sprawiają, że to jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Chorwacji.

Na szczycie wzgórza znajduje się duży biały kamienny krzyż, restauracja Panorama, sklepik z pamiątkami oraz Fort Imperial. Budowla została zbudowana przez Francuzów w 1810 roku podczas wojen napoleońskich. Obecnie mieści się w niej wystawa z dużą liczbą zdjęć i dokumentów dotyczących obrony Dubrownika w latach 1991-1992.

Równie piękne widoki co ze szczytu zobaczysz ze szlaku wiodącego ze wzgórza do miasta. Otwarta przestrzeń i ścieżka łagodnie schodząca zygzakiem ze stacjami drogi krzyżowej oraz dużą ilością kwiatów, na długo pozostanie w pamięci. Najlepsza pora na zwiedzanie wzgórza Srd i zrobienie zdjęć to poranek oraz przed zachodem słońca. Z uwagi na odsłoniętą przestrzeń należy pamiętać, aby zabrać ze sobą wodę oraz czapkę.

Stare Miasto albo po chorwacku Stari Grad, to najstarsza część Dubrownika w całości wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Zachowany w nim został unikatowy, średniowieczny układ urbanistyczny miasta wraz z systemem umocnień obronnych. W serialu „Gra o tron" Dubrownik odgrywał rolę Królewskiej Przystani (King`s Landing) - stolicy Westeros, dlatego można tu znaleźć miejsca znane z ekranu i ruszyć śladami bohaterów. Na Starym Mieście znajduje się także większość zabytków Dubrownika, ale by poczuć jego klimat, należy wejść w boczne uliczki, pochodzić po schodach i choć na chwilę się zgubić.

Brama Pile znajduje się w zachodniej części miasta i jest najstarszym wejściem do Dubrownika. Składa się ona z dwóch bram, zewnętrznej oraz wewnętrznej i to właśnie tędy większość osób wchodzi do miasta. Pokonują oni kamienny most przerzucony nad dawną fosą zamienioną w ogród i dochodzą do zbudowanej w 1537 roku bramy zewnętrznej. Warto zwrócić uwagę na posąg umieszczony nad wejściem. Przedstawia on Świętego Błażeja, patrona Dubrownika. Brama wewnętrza jest starsza i stanowiła wzór dla wybudowanej po drugiej stronie miasta bramy Peskarija. Zbudowano ją w 1460 roku w stylu gotyckim.

W pobliżu Bramy Pile stoi wybudowana w 1438 roku Wielka Fontanna Onufrego. Ma ona kształt walca z wielką kopułą i maszkaronami, z których ust wychodzą krany. Nazwa fontanny pochodzi od nazwiska jej architekta i jest jednym z dwóch ukończeń akweduktu. Mała Fontanna Onufrego znajduje się na placu Luža na końcu ulicy Stradun.

Wielka Fontanna stanowi miejsce spotkać, występów ulicznych artystów, ale także spełnia marzenia. Aby spełniło się i Twoje, musisz się napić wody z jej wszystkich 16 kranów. Pamiętaj jednak, że magia działa tylko raz, dlatego wcześniej dobrze zastanów się nad życzeniem.

Tuż za bramą po lewej stronie znajduje się wąskie przejście do Klasztoru Franciszkanów. To ciche i spokojne miejsce ukryte od zgiełku miasta, a dodatkowo bardzo klimatyczne. Na kompleks składa się klasztor, kościół, biblioteka z małym muzeum oraz apteka. Została ona otwarta w 1317 roku, co czyni ją trzecią najstarszą działającą apteką na świecie.

Klasztor Franciszkański powstał w późnym średniowieczu i jest prawdziwą perłą architektury gotyckiej oraz romańskiej. Unikalne freski, kunsztowne detale architektoniczne oraz rzeźby, a do tego piękny krużganek otaczający niewielki ogród sprawiają, że można tu odpocząć i schłodzić się w upalny dzień. Wnętrza klasztoru także zostały wykorzystane w „Grze o tron" i może się zdziwisz, ale to tu znajdował się burdel Little Fingera.

Muzeum Klasztoru Franciszkanów. Bilet wstępu: normalny - 40 HRK; ulgowy - 20 HRK. Z Dubrovnic Card wstęp bezpłatny. Godziny otwarcia: kwiecień-październik 9:00-18:00, listopad-marzec 9:00-14:00.

Początki Dubrownika sięgają VII wieku, kiedy to na skalistej wyspie o nazwie Lausa uchodźcy ze zniszczonego greckiego miasta Epidaurum założyli osadę Ragusa. Tuż obok niej na kontynencie swoją osadę założyli Słowianie i nazwali ją Dubrava. Obie osady oddzielał kanał, który w XI wieku postanowiono zasypać, a w XII całość otoczono murem. W XIV wieku dawny kanał wybrukowano polerowanymi wapiennymi blokami i od tej pory stanowi główną ulicę miasta.

Placa albo jak wszyscy mówią Stradun, ma długość ok. 300 metrów i rozciąga się pomiędzy bramami Pile oraz Peskarija. W zależności od pory dnia wygląda ona inaczej, ale zawsze pięknie. Ulica jest pełna życia i znajdziesz na niej wiele małych sklepów, kawiarni oraz restauracji. Po obu stronach Stradun odchodzą wąskie uliczki, w których można szukać cienia oraz kolejnych ciekawych miejsc.

Cieszę się, jeśli znalazłeś ciekawą treść lub zainspirowałem Cię do podróży. Dziękuję za wirtualną kawę, która pomoże mi w rozwoju bloga.

Zdjęcia wojenne nie są łatwe, za to bardzo często są wstrząsające, o czym przekonałem się, będąc w i zwiedzając Muzeum Pozostałości Wojennych. W War Photo Limited jest podobnie i według mnie to najciekawsze muzeum w Dubrowniku. Muzeum jest nowoczesne, klimatyzowane i dobrze rozplanowane.

Stała wystawa zdjęć przedstawia fotografie z rozpadu byłej Jugosławii, a głównie z wojny w Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Kosowa. Każda z nich opowiada historię trudną do opowiedzenie słowami. Zdjęcia prowokują, niepokoją i nie pozwalają pozostać obojętnym. Wchodząc tu, przeżyjesz emocjonalną podróż. Będziesz też miał okazję porównać, jak wyglądał oblężony niespełna 30 lat temu Dubrownik, do tego, co zostawiłeś za drzwiami.
War Photo Limited. Bilet wstępu: normalny - 50 HRK; studenci - 40 HRK. Godziny otwarcia: kwiecień i październik, środa-poniedziałek 10:00-16:00, wtorek zamknięte. Od maja do września - codziennie od 10:00 do 18:00. Od 16 listopada do 14 marca - zamknięte. Więcej na http://www.warphotoltd.com/.

Dubrownik może się poszczycić wieloma wyjątkowymi budowlami, a jednym z piękniejszych jest Pałac Rektorów. Zbudowany został w stylu gotyckim, ale ma także elementy renesansowe i barokowe. Pomiędzy XIV wiekiem a rokiem 1808 pałac służył jako siedziba rektora Republiki Ragusa. Mieściła się w nim także zbrojownia, magazyn prochowy, strażnica i więzienie.

Pałac Rektorów to majestatyczny budynek z pięknym dziedzińcem, w którym także kręcono „Grę o tron". Schody we wewnętrznym dziedzińcu prowadzą do górnych galerii, w których znajdują się obrazy, zegary, skrzynie wojenne i meble. Muzeum jest niewielkie, dlatego wizytę w środku szczególnie polecam osobom posiadającym Dubrovnik Card.

Przekraczając Bramę Peskarija, czyli Bramę na targ rybny, dochodzi się do niedużego portu, który w przeszłości stanowił o bogactwie Dubrownika. Na współczesne standardy statków jest on za mały, ale to dobrze, gdyż duże wycieczkowce muszą zatrzymywać się w porcie Gruž, a w nim panuje spokój. Stary Port w Dubrowniku używany jest przez miejscowych rybaków, wodne taksówki oraz niewielkie łodzie oferujące rejsy na okoliczne wyspy. Port jest bardzo malowniczy, dlatego warto przystanąć, poobserwować wpływające łodzie lub przysiąść w jednej z portowych restauracji.

Najpopularniejszą atrakcją w Dubrowniku jest spacer po jego murach obronnych. Mają one długość prawie 2 km i biegną wokół całego miasta. Grubość ścian od lądu waha się od 4 do 6 metrów, natomiast od strony morza ściany są cieńsze. Mury miejskie to także system wież i wieżyczek mających na celu ochronę miasta. Ich popularność wynika z tego, że Mury Dubrownika były popularnym miejscem filmowania fikcyjnego King's Landing. Często na ekranie można było także zobaczyć czerwone dachy Starego Miasta, które z murów prezentują się niesamowicie.

Wejście na mury nie jest tanie, ale to przyjemny spacer z zapierającymi dech w piersi widokami. Najlepiej wejść na mury 2 h przed zachodem słońca lub rano zaraz po otworzeniu wejść. Uniknie się wtedy tłumów oraz piekącego słońca, które skutecznie mogą uprzykrzyć pobyt na murach. Należy także pamiętać, aby wcześniej zaopatrzyć się w wodę, zabrać czapkę oraz posmarować kremem przeciwsłonecznym.
Mury Dubrownika. Bilet wstępu: normalny - 200 HRK; dzieci i studenci - 50 HRK. Z Dubrovnic Card wstęp bezpłatny. Godziny otwarcia:

8:00 - 18:30 godz. (1 kwiecień - 31 maj),

8:00 - 19:30 (1 czerwiec - 31 lipiec)

8:00 - 19:00 (1 sierpień - 31 sierpień)

8:00 - 18:30 (1 wrzesień - 14 wrzesień)

8:00 - 18:00 (14 wrzesień - 30 wrzesień)

8:00 - 17:30 (1 październik - 31 październik)

Zimowe godziny otwarcia

9:00 - 15:00 (1 listopad - 31 marzec)

zamknięte 25 grudnia (Boże Narodzenie).

Z uwagi na pandemię godziny mogą ulec zmianie, aktualne informacje znajdziesz na https://www.wallsofdubrovnik.com/info-ticket-prices-working-hours/. Kajaki w Dubrowniku. Wypożyczenie pojedynczego kajaku na godzinę - 100 HRK, podwójnego - 150 HRK. W sezonie wypożyczalnie czynne od 8:30 do 20:00.
Wychodząc z miasta przez bramę Pile i wchodząc do ogrodu usytuowanego pod mostem, który do niej prowadzi, dojdziesz do niedużej zatoki. Możesz w niej kupić wycieczkę kajakową lub samemu wypożyczyć kajak i sprawdzić, jak wyglądają mury Dubrownika z poziomu morza. Atrakcja ta skierowana jest do osób lubiących aktywnie spędzać czas i szukających urozmaicenia. Krystalicznie czysta woda, wiatr we włosach, piękne jaskinie, a przede wszystkim olbrzymie mury, to trzeba zobaczyć i przeżyć.

Podczas wycieczki kajakowej będziesz miał też okazję przyjrzeć się z dołu 37. metrowemu klifowi, na którym stoi Fort Lovrijenac zwany również Twierdzą Świętego Wawrzyńca. Według legendy fort został wybudowany w trzy miesiące w XI wieku, gdy mieszkańcy miasta dowiedzieli się, że Republika Wenecka planuje na tym półwyspie budowę fortu blokującego Dubrownik. W rzeczywistości pierwsza wzmianka o budowli pochodzi z 1301 roku.
Fort Lovrijenac. Bilet wstępu 50 HRK. Z Dubrovnic Card lub biletem wstępu na mury - wstęp bezpłatny. Godziny otwarcia: różne w zależności od miesiąca.
Fort Lovrijenac jest trójpoziomową budowlą na planie trójkąta, której ściany od strony lądu i morza mają grubość 4-12 m, a ściana od strony miasta tylko 60 cm. Jeśli wydaje Ci się, że już go gdzieś widziałeś, to dlatego, że on również pojawił się w „Grze o tron". Wnętrza fortu wykorzystywane były jako sale Czerwonej Twierdzy, a na zewnątrz kręcono ujęcia Zatoki Blackwater.

Najlepiej przyjść do fortu przed zachodem słońca, gdyż właśnie wtedy widok na Dubrownik jest najpiękniejszy. Wchodząc do środka, nie zapomnij zwrócić uwagi na wyryty w kamieniu nad wejściem do fortecy napis: „Non Bene Pro Toto Libertas Venditur Auro" („Wolności nie jest na sprzedaż (nawet) za całe złoto świata"). Pamiętaj także, że mając bilet na Mury Miejskie, fort Lovrijenac można zwiedzić za darmo w ciągu 3 dni.

Z Dubrownikiem związanych jest sporo legend, a jedna z ciekawszych dotyczy oddalonej od niego o ok. 600 m wyspy Lokrum. Według legendy w 1192 roku u brzegu wyspy rozbił się statek króla Anglii - Ryszarda Lwie Serce. Jako podziękowanie za ocalenie obiecał wybudować kościół. Świątynia została wzniesiona w Dubrowniku w miejscu, gdzie dziś stoi Katedra Wniebowzięcia NMP.
Bilet na prom na Wyspę Lokrum jest także biletem wstępu na wyspę i kosztuje150 HRK. Z 3 i 7-dniowym Dubrovnic Card bilet można kupić z rabatem. Rozkład promów można znaleźć na https://www.croatiaferries.com/dubrovnikold-lokrum-ferry.htm.
Lokrum jest niewielką wyspą, do której w 15 minut można dopłynąć promem ze starego portu. Z uwagi na bogatą faunę i florę, wyspa jest rezerwatem przyrody. Pełna jest kicających królików i dostojnie przechadzających się pawi. Ale Lokrum to także ciekawa historia i piękne krajobrazy. W 1023 roku na wyspie został założony klasztor Benedyktynów, działający do 1798 roku. Z Benedyktynami związana jest kolejna z legend. Mówi ona, że papież zamknął klasztor na wniosek bogatych mieszkańców miasta, którzy chcieli przejąć wyspę. Ostatniej nocy zakonnicy odprawi mszę, a następnie zakapturzone postacie ze świecami w rękach trzy razy obeszły wyspę, wypowiadając słowa: Niech klątwa spadnie na każdego, kto zagarnie Lokrum dla własnej przyjemności! W trakcie procesji świece były skierowane knotem ku dołowi, tak aby płomień topił wosk, który z każdym krokiem i z każdym wypowiedzianym słowem klątwy padał na ziemię. Podobno urok zostanie odczyniony dopiero wtedy, gdy ostatnia kropla wosku zostanie podniesiona z ziemi.

Ruiny klasztoru benedyktynów to jedno z ciekawych miejsc wartych zobaczenia na Lokrum. Polecam także wędrówkę na najwyższe wzniesienie wyspy, na którym wybudowano francuską twierdzę Fort Royal. Po wędrówce można odpocząć na plażach, w tym dla naturystów lub popływać w Morzu Martwym. Tak nazwano urokliwe słone jeziorko, mające podziemne połączenie z Adriatykiem. Na wyspie można spędzić cały dzień, a jeśli jesteś fanem „Gry o tron" to wiedz, że wyspa została wykorzystana jako miasto Qarth i znajduje się tu królewski tron.

Rejs na Wyspy Elafickie jest sposobem, aby uciec od tłumów turystów, zobaczyć okolice Dubrownika i zrelaksować się w pięknych okolicznościach przyrody. Na archipelag składa się 13 wysp, z których tylko trzy są zamieszkałe. Możesz na nie dopłynąć, biorąc udział w całodziennym rejsie, albo samemu zorganizować wycieczkę. Miejscowości jak z obrazka na tle bujnej zieleni, plaże zachęcające do kąpieli, małe kościółki czy szlaki z pięknymi widokami. Tu znajdziesz wszystko, aby odpocząć po trudach zwiedzania.

Więcej informacji o rejsie oraz jak go zorganizować na własną rękę, przeczytasz na - Rejs na 3 Wyspy Elafickie. Czy warto zwiedzić Lopud, Šipan i Koločep?

Dubrownik położony jest w Dalmacji na południu Chorwacji tuż przy granicy z Czarnogórą. Niespełna 50 km dzieli go od Herceg Novi, będącym jednym z najbardziej popularnych kurortów tego kraju. Miasto znajduje się u wejścia do Zatoki Kotorskiej, urodą przypominającej norweskie fiordy.

Duża liczba autobusów kursujących pomiędzy Dubrownikiem a miastami Zatoki Kotorskiej sprawia, że bez problemu można je zwiedzić na własną rękę. Możesz spędzić tu jeden dzień, podziwiając średniowieczny Kotor, barokowy Perast, czy nowoczesny Tivat, albo odpocząć na najpiękniejszych plażach Herceg Novi. Możesz też ruszyć w rejs po spokojnych wodach Zatoki Kotorskiej. W podjęciu decyzji pomocne będą poniższe wpisy:

Dubrownik wart jest zwiedzenia, ale by w pełni go docenić, należy spędzić w nim więcej niż kilka godzin. Jest idealnym miejscem na weekendowy wyjazd z dużą liczbą atrakcji w mieście, jak i w okolicy. Przed przyjazdem należy się jednak przygotować, gdyż popularność miasta wpłynęła na poziom cen, które są wysokie. O tym, jak można wydać mniej, przeczytasz poniżej.

Walutą Chorwacji jest kuna (HRK) i to je najbardziej opłaca się zabrać do Dubrownika. W mieście jest kilka kantorów, ale mają one niekorzystny przelicznik, a dodatkowo wymiana pieniędzy obciążona jest 3% prowizją. Warto ze sobą zabrać także kartę Revolut, którą można płacić po dobrym kursie, a także wybierać pieniądze z bankomatów. Jeśli jeszcze jej nie masz, to przez ten link możesz ją otrzymać za darmo.

Średni kurs jednej kuny (HRK) to 0,60 zł (kwiecień 2021). Przykładowe ceny: gałka lodów - 14 HRK, burger lub sałatka od 70 HRK, piwo - 50 HRK, bilet autobusowy - 12 HRK, leżak z parasolem na najładniejszej plaży - 150 HRK, dwuosobowy materac - 300 HRK, parasol na bezpłatnej plaży - 50 HRK.

Na szczyt wzgórza Srd można się dostać w jeden z czterech sposobów: wspinając się szlakiem, jadąc kolejką linową (90 HRK w jedną stronę i 170 HRK w obie, dzieci 40/60 HRK), wyjeżdżając samochodem albo autobusem. Polecam wyjazd autobusem numer 17 kursującym na trasie Pile - Bosanka. Odjeżdża on sprzed bramy Pile i należy wysiąść na ostatnim przystanku. Bilety kupuje się w puncie informacji turystycznej na przystanku przed bramą Pile, a rozkład jazdy znajdziesz na https://www.libertasdubrovnik.hr/en/. Z ostatniego przystanku w ok. 10 minut można dojść drogą asfaltową na szczyt. Po drodze jest możliwość zobaczenia budynków zniszczonych podczas oblężenia Dubrownika, a widoki w drodze nie są gorsze od tych ze szczytu. Na szczycie wzgórza znajduje się darmowy parking, ale droga do niego prowadząca jest wąska, kręta i często biegnie nad przepaściami, dlatego wyjazd osobom nie mającym wprawy może stanowić problem.

W drugą stronę polecam zejście kamienistym szlakiem, który nie powinien sprawić problemu nawet osobom rzadko chodzącym po górach.

Dla turystów chcących zwiedzić miasto, Dubrownik przygotował kartę Dubrovnik Card, dzięki której można to zrobić taniej. Do dyspozycji są 3 karty różniące się ceną, długością używania oraz dodatkowymi bonusami.

1-Day Dubrovnik Card. Ważna przez 1 dzień (24 godziny). Pierwsza wizyta aktywuje czas ważności karty. Bezpłatny wstęp do 6 muzeów, 2 galerii i murów miejskich. Dodatkowo całodobowy przejazd autobusową komunikacją miejską - pierwszy przejazd aktywuje przejazd. Cena 250 HRK.

3-Day Dubrovnik Card. Ważna przez 3 dni (72 godziny) od momentu aktywowania karty. Bezpłatny wstęp do 6 muzeów, 2 galerii i murów miejskich + Muzeum w Cavtacie i 20% rabat na prom oraz bilet wstępu na wyspę Lopud. Dodatkowo całodobowy przejazd autobusową komunikacją miejską + 2 kupony na 2 kursy autobusem linii 10 do Cavtatu - pierwszy przejazd aktywuje bilet. Cena 300 HRK.

7-Day Dubrovnik Card. Ważna przez 7 dni od momentu aktywowania karty. Bezpłatny wstęp do 6 muzeów, 2 galerii i murów miejskich + Muzeum w Cavtacie i 30% rabat na prom oraz bilet wstępu na wyspę Lopud. Dodatkowo całodobowy przejazd autobusową komunikacją miejską + 4 kupony na 4 kursy autobusem linii 10 do Cavtatu - pierwszy przejazd aktywuje bilet. Cena 350 HRK.

Lista miejsc, które można zwiedzić z każdą kartą Dubrovnik Card:

Mury Dubrownika

Muzeum Historii Kultury

Museum of Modern Art Dubrovnik (MoMAD)

Galeria Dulčić Masle Puli tika

Pulitika Studio

Muzeum Etnograficzne w Rupe

Muzeum Historii Naturalnej

Dom Marina Držicia

Muzeum Morskie

Muzeum klasztoru Franciszkanów Braci Mniejszych

Polecam kupno karty przez Internet, gdyż dodatkowo otrzymuje się 10% rabat. Szczegółowe informacje oraz zakup karty na http://www.dubrovnikcard.com/.

Najszybszym sposobem, aby dostać się do Dubrownika, jest przelot samolotem. Bezpośredni kierunek Warszawa-Dubrownik obsługuje LOT. Najlepsze ceny lotów do Dubrownika znajdziesz . W sezonie letnim można także skorzystać z przelotów czarterowych wykonywanych do czarnogórskiego Tivatu.

Lotnisko w Dubrowniku znajduje się w miejscowości Čilipi, ok. 22 km na południe od centrum miasta. Najtańszym sposobem dojazdu do Dubrownika są autobusy miejskie. Rozkład jazdy można znaleźć na http://www.libertasdubrovnik.com/en/. Kursują także autobusy wahadłowe. Szczegóły na https://www.atlas-croatia.com/dubrovnik-city-transfer. Firm przewozowych obsługujących tę trasę jest więcej.

Dubrownik posiada dużą bazę noclegową, ceny jednak są wyższe niż w innych regionach Chorwacji. Najdroższe noclegi są na Starym Mieście. Tańsze noclegi znajdziesz pomiędzy nim a portem Gruz. Podczas mojego pobytu spałem w Hostelu 365 For U , który ma dobre położenie, miłą obsługę, międzynarodowe towarzystwo i bardzo dobre warunki. Polecam. Już dziś zarezerwuj nocleg w Dubrowniku w najlepszej cenie.

Jeśli podobał Ci się mój tekst o Dubrowniku, to dołącz do podróży na , i Twitterze, aby zawsze być na bieżąco. Zapraszam również do lektury innych wpisów na https://podrozebezosci.pl.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dubrownik (chorw. Dubrovnik) - perła Adriatyku i podobno najpiękniejsze miasto w Chorwacji, a jednak większość turystów przyjeżdża tylko na kilku godzinną wycieczkę. Tak samo wyglądała moja pierwsza wizyta, podczas której poczułem niedosyt. Uznałem, że muszę wrócić do Dubrownika i spędzić w nim więcej czasu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dubrownik (Chorwacja) - zwiedzanie, zabytki oraz atrakcje turystyczne

# data[].attributes.attachment_link.description
Wybierasz się do Dubrownika? Sprawdź co warto wiedzieć podczas planowania wyjazdu. Przeczytaj informacje praktyczne i zaplanuj zwiedzanie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kotor jest tak piękny i oferuje tyle atrakcji, że śmiało może uchodzić za najpiękniejsze i najciekawsze miasto Czarnogóry. W Kotorze byłem już kilkukrotnie i zawsze chętnie tu wracam. Chociażby na chwilę, przejazdem.
Kotor ma to szczęście w nieszczęściu, że jest przepięknym miastem położonym nad, jak się to często nazywa, najdalej na południe wysuniętym fiordem - czyli nad Zatoką Kotorską. Dlaczego szczęście i nieszczęście? Bo szczęśliwie jest piękny, a nieszczęście, bo z tego powodu przyjeżdżają tu dziesiątki tysięcy turystów, chcących zobaczyć to najpiękniejsze miasto w Czarnogórze. I gdyby tylko przyjeżdżali byłaby to połowa problemu.

Niestety oprócz drogi lądowej miasto atakowane jest także z wody, do portu zawijają tu ogromne wycieczkowce. Mając na myśli ogromne mam na myśli takie na nawet trzy i pół tysiąca pasażerów, a potrafi ich tu kotwiczyć kilka na raz. Rzecz jasna nie w porcie, bo się nie zmieszczą, rzucają jednak kotwice na środku zatoki, a pasażerów dowożą do portu łódkami.

Wyobrażam sobie, że tak w średniowieczu musiało wyglądać wdzieranie się najeźdźców do obleganego miasta. Krzyki, harmider i tłum w wąskich uliczkach. Tłum, który nie wie gdzie pójść, ale szuka czegoś dla siebie. Tym razem jednak na szczęście najeźdźcy w rękach mają nie miecze lecz aparaty fotograficzne. I niestety nie ma takiej możliwości, by nie wejść komuś w kadr. Wyobraźcie sobie sytuację, w której w porcie stoją np. trzy ogromne wycieczkowce, każdy po dwa tysiące gości, i których pasażerowie muszą się zmieścić wewnątrz starych murów miejskich.

Mury nad Kotorem i widok na miasto

W takich chwilach najlepiej uciec wysoko nad miasto. Wyjścia są dwa, pierwsza to wejście na wznoszące się nad Kotorem mury obronne, które powstały w XV wieku, lecz wciąż dumnie wznoszą się nad miastem. Dawniej ta licząca 4,5 kilometra długości fortyfikacja czyniła miasto niezdobytym, dziś stanowi malowniczą scenerię do zwiedzania. Są trzy wejścia na mury, ale większość turystów i tak korzysta z tego wejścia najbliżej bramy północnej.

Wejście w sezonie kosztuje osiem euro (podrożało w 2018 roku, wcześniej kosztowało trzy)i do górującej nad miastem twierdzy św. Jana. idzie się jakieś 45 minut, ale to wszystko zależy rzecz jasna od waszej kondycji. Powiem tylko tyle, że do pokonania jest około 1500 schodów - często zaś, mijając się z kimś idącym w przeciwnym kierunku, idzie się po osypującym się żwirku. W międzyczasie uroku będzie nabierało położone w dole miasto. Czerwone dachy kamienic Kotoru, strzeliste wieże kościołów i granat wody, w który wcina się port. Jeśli jeszcze będziecie mieli szczęście, zobaczycie stojące majestatycznie na wodzie, masywne bryły statków wycieczkowych. To z nich wysypuje się wspomniane „samo zło", czyli tysiące turystów, którzy wypełnili wąskie uliczki.

Ale nie osiadajcie na laurach, część z nich będzie się wspinała tu, gdzie i wy jesteście. Na szczęście jednak im wyżej tym mniej osób. Na pewno tak jak i ja zatrzymacie się obok kościoła Matki Bożej od Zdrowia, by spojrzeć w dół. Warto jednak zrobić postój troszkę wyżej, wspiąć się kilkadziesiąt schodków, bo miasto i Zatoka Kotorska szczególnie malowniczo komponują się na tle świątyni.

Panorama Kotoru

Sama forteca, do której dojdziecie, nie jest jakoś szczególnie ciekawa, co więcej sporo tam tez elementów betonowych, które raczej nie tworzą klimatu. Obstawiam, że przyjdziecie tu nieźle zasapani i zmęczeni. Na pewno jednak widok na Bokę Kotorską (tak miejscowi nazywają Zatokę Kotorską) na pewno osłodzi wam trudy. Pamiętajcie, by schodząc patrzeć na prawą stronę, bo w dolnych partiach fortecy, znajdziecie dziurę w murze (jest przy niej czerwona wielka kropka oznaczająca szlak).

Warto przez nią przejść i zejść do przepięknej, małej kotliny w której znajdują się ruiny kościółka. Małej świątyni, która trzyma się w pionie chyba tylko dzięki żarliwej wierze dawnych wyznawców. Dziś czas zrobił swoje, porośnięty trawą i mchem dach dziwnym trafem jeszcze się nie zawalił, w środku także nie zachowało się nic z dawnego wystroju i tylko nad drzwiami wejściowymi wciąż da się odczytać napisy i obejrzeć dawny herb. Pięknie tu i cieniście, bo dolinka położona jest w cieniu górującej nad nią fortecy. Dociera tu też relatywnie niewiele osób, bo większość... nie wie, że można tu wejść przez wspomnianą dziurę.

Ale jest jeszcze jeden sposób, by obejrzeć Kotor z wysokości. Wystarczy wyjść zachodnią bramą i skręcić za mostem w prawo. W kierunku ruin nieczynnej już elektrowni. Za nią znajduje się wejście na kolejny szlak, który trawersami prowadzi jeszcze wyżej niż twierdza. Ten szlak jest dłuższy niż opisany wyżej, ale zapewnia jeszcze ciekawsze widoki. Jeśli dotrwacie do końca, w nagrodę zobaczycie całą Zatokę Kotorską, a samo miasto Kotor prawie zniknie Wam z oczu. Nawet ogromne wycieczkowce mierzące po 250 metrów długości będą z tej perspektywy wyglądały jak dziecięce zabawki.

I wiecie, co jest najpiękniejsze? Zapewne będziecie tu sami! Ja długi czas byłem, dopiero po kilku minutach przyszedł jeden koleś. Który usiadł tak, by nie widzieć mnie i mi nie przeszkadzać, a ja jemu. Piękne miejsce do dumania o życiu i śmierci i o tym, jakimi farciarzami jesteśmy, że mamy przed oczami taką panoramę.

Zwiedzając atrakcje Kotoru

Najlepszą porą na zwiedzanie Kotoru jest wczesny poranek. Rzecz jasna mam tu na myśli lipiec i sierpień, kiedy jest tak zwany wysoki sezon i miasto przeżywa zalew turystów. Wiedzcie, że mało komu chce się tak rano wstać, dlatego uliczki będą puste, place i placyki tylko dla was i nikt nie wejdzie w obiektyw. Cóż, ja mam problemy z wczesnym wstawaniem w wakacje, ale czasami się poświęcam. Na pewno warto.

Uwielbiam chodzić po wąskich uliczkach, snuć się bez celu, nie wiedzieć, czy tym razem jeśli skręcę w jakiś zaułek, to przejdę dalej, czy będę musiał wrócić po śladach i wybrać inną uliczkę. W plątaninie ulic Kotoru nic nie jest na pierwszy rzut oka łatwe, tego miasta trzeba się nauczyć, na pamięć, by wiedzieć, gdzie skręcić, poznać skróty, wiedzieć gdzie są ślepe uliczki. Wewnątrz murów miasto jest jednym wielkim zabytkiem, zatem nic dziwnego, że zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Atrakcje Kotoru są wręcz jedna przy drugiej. Tu nie ma czegoś, co nie jest warte uwagi, zatrzymania się, podniesienia głowy lub wręcz przeciwnie opuszczenia, kiedy zdobienia się bliżej ziemi.

Muzeum miejskie w Kotorze

I jeśli będziecie w Kotorze, a nie pójdziecie do tutejszego muzeum, popełnicie w mojej ocenie błąd, bo dzięki tym odwiedzinom, lepiej zrozumiecie miasto. A nawet jeśli nie lubicie muzeów, gdzie są eksponaty i gdzie chodzi się po wyznaczonej trasie i „zwiedza" się kolejne pomieszczenia, na pewno docenicie sam fakt przebywania w jednym z dawnych pałaców.

Republika Wenecka, której przez wiele stuleci Kotor był częścią, to przede wszystkim handel, a jak handel, to w głównej mierze morze i przewożone po nim towary. To setki, tysiące statków i okrętów, które zbudowały potęgę tego organizmu państwowego. Dlatego też w muzeum tyle jest makiet statków, od tych bardzo starych napędzanych siłą ludzkich mięśni czyli wiosłami, aż po makiety tankowców. Ale nie tylko to zasługuje na uwagę, bo są tu też pomieszczenia wyposażone w meble z dawnych lat, oddające klimat, który dawniej panował za zamkniętymi drzwiami bogatych kupców. No i wspomniane pomieszczenia, drzwi, klatka schodowa... wszystko to składa się na naprawdę ciekawie spędzony czas. Mnie się podobało, mam nadzieję, że Wam też się spodoba!

Kościoły w Kotorze

Jak w każdym średniowiecznym mieście, także i w Kotorze mieszały się kultury i religie i jak zawsze ludzie szukali opieki tego czy innego boga. Dlatego liczne są tu kościoły i co najważniejsze w zasadzie do wszystkich można wejść i spojrzeć na ich wnętrze. Przyznaję, że chyba żadna świątynia z wewnątrz nie zrobiła na mnie jakiegoś kolosalnego wrażenia. Nic nie wydało mi się tak oszałamiające w pięknie jak np. katedra w Trogirze. Ale to nie znaczy, że nie warto wchodzić do środka. Po prostu nie spodziewajcie się nie wiadomo czego. Nawet po katedrze świętego Tryfona, która jest chyba najbardziej reprezentacyjną - przynajmniej z zewnątrz - świątynią.

Weście do niej jest płatne, a wnętrze oprócz świątyni kryje także muzeum. Oprócz licznych relikwiarzy i kościelnych precjozów jest tu też polski akcent. Krzyż, którym błogosławione były polskie wojska pod Wiedniem. Tak, podczas tej bitwy, w której Jan III Sobieski popędził Turków i gdzie polska husaria „przekonała" ich, że lepiej będą czuli się bliżej swojej stolicy. Jeśli zapytacie mnie jednak, czy w mojej ocenie warto było wejść czy nie, powiem, że nie. Chociaż widok z kościelnego tarasu na tętniący życiem plac, jest ładny oraz z bliska można przyjrzeć się ozdobnej rozecie.

Za to o wiele większe wrażenie zrobiła na mnie kameralna cerkiew św. Łukasza. Lubię, kiedy duchowni skracają dystans, kiedy stoją przed świątynią, konwersują z wiernymi, śmieją się, żartują, żywo gestykulują. Taki widok miałem kilkukrotnie przed tą małą cerkwią, wciśniętą w róg Placu Prawosławnego. Ma w sobie coś dostojnego, taki spokój dojrzałej osoby, która widziała już wszystko i nic jej nie zaskoczy... nie dziwota, bo świątynia została zbudowana w 1195 roku, chociaż początkowo była kościołem katolickim. Po tym jak spojrzycie na pozostałości starych fresków, spójrzcie też pod nogi, stąpacie po płytach nagrobnych, bo jeszcze w XX wieku chowano tu ludzi pod posadzką kościoła! Tak, to chyba moja ulubiona świątynia w Kotorze.

Rzecz jasna jak przystało na średniowieczne miasto, miejsc gdzie można było uciekać się pod opiekę sił wyższych, było więcej! Na pewno zwrócicie uwagę na ogromny, jak na tak małe miasto kościół św. Mikołaja. Cóż, robi wrażenie z zewnątrz, w środku jest jednak pusty. I ponownie muszę przyznać, że małe jest piękne i bryła kościółka św. Anny też zrobiła na mnie większe wrażenie. Ale to kwestia gustu przecież. Pochodźcie po Kotorze, bo kościołów tu co niemiara i jeśli drzwi któregoś będą zamknięte, po prostu naciśnijcie na klamkę. Zapewne będzie otwarte, a jeśli nie spodoba wam się wnętrze, to latem przynajmniej na chwilę się ochłodzicie. Dodatkowo można tu odpocząć od tłoku w wąskich uliczkach.

Kotor pałacami stoi

Ale na szczęście nie tylko sacrum żył Kotor, miasto miało też drugie, „cywilne" życie i zabudowano tu gęsto każdy możliwy skrawek ziemi. Wszak wnętrza murów mają ograniczoną pojemność. Wąskie uliczki i małe place gwarantowały zagęszczenie zabudowy i maksymalizację pojemności miasta. Ale to było ograniczenie dla biedoty. Jak się łatwo domyślić, w mieście była też klasa bogatsza, którą stać było na więcej. I to po nich zostały budynki, które chociaż czasami z zewnątrz nie wyglądają, to jednak są pałacami. Ba! Są i takie, które mają wewnętrzne dziedzińce z zielenią, taki zbytek! Warto pospacerować i oglądać, co zostało z dawnych czasów.

I trzeba tu też przyznać, że często to, co widzimy, jest rekonstrukcją. Niestety Kotor przez stulecia nawiedzany był przez trzęsienia ziemi, które dokonywały tu większych i mniejszych zniszczeń. Ostatnie wielkie trzęsienie ziemi nawiedziło miasto w 1979 roku i ucierpiało w jego wyniku wiele starych budynków. Ale jak przystało na tak starożytne i piękne miasto, do pomocy ruszyło państwo i udało się przywrócić zabytkom dawny wygląd. A jest tu o co dbać, bo czy może być inaczej w mieście, które było częścią Republiki Weneckiej?

Kotor jedna z pereł Republiki Weneckiej

W 1420 roku w obliczu zagrożenia ze strony Turcji, Kotor postanowił poddać się pod opiekę Republiki Weneckiej, potężnego w basenie Morza Śródziemnego państwa, dysponującego zarówno siłą militarną jak i finansową. To z tego powodu, jeśli podróżujecie po Bałkanach, zobaczycie wielkie podobieństwo Kotoru do nie tak odległego Dubrownika. Obydwa miasta były częścią tego samego organizmu państwowego! Są tego nawet widoczne ślady. Zanim wejdziecie wewnątrz murów główną bramą - Bramą Morską - spójrzcie w prawo, oto na murze zobaczycie charakterystycznego, weneckiego lwa.

A jeśli już przy bramach jesteśmy, to warto na nie zwrócić uwagę. Kotor miał trzy bramy prowadzące wewnątrz murów, moją ulubioną jest Brama Południowa (nazywaną też Vrata od Gurdića). Brama jest jakby przytulona do zbocza, mury obronne zwężają się w kierunku wjazdu i warto podnieść tu głowę, by obejrzeć mistrzostwo dawnej sztuki obronnej. Tak, dobrze tu wszystko pomyślano, bo Kotor nie został nigdy zdobyty przez najeźdźców. Nawet dwukrotne tureckie oblężenie nie dało Osmanom spodziewanego efektu. Ale wracając do południowej bramy: Zazwyczaj na murach siedzi tu olbrzymich rozmiarów lalka, która odbija się w tafli wody czyli w fosie. Brama Północna jest mniej spektakularna, ale i tak będziecie ją wielokrotnie używali 🙂

Jeśli coś mogę wam polecić, to wejście na mury od strony Zatoki Kotorskiej i przespacerowanie się nimi. To o dziwo bardzo rzadko uczęszczany przez turystów wycinek miasta. Wejście na ten odcinek murów znajduje się obok południowej bramy. Idąc troszkę zaniedbanym szlakiem, zobaczycie popękane, stare mury, nadgryzione zębem czasu i obalone stare umocnienia, na których naprawę najwidoczniej brakuje pieniędzy oraz... zajrzycie ludziom w okna!

Tak, ścieżka podąża murami ale po prawej będziecie mieli okna domów i jeśli ktoś (w większości turyści) nie zasłonili okiennic, nie mogą liczyć na wiele prywatności. Idąc na północ dojdziecie do restauracji położonej na końcu murów. Tu jest zejście. Zejdziecie prawie na główny plac Kotoru. To zdecydowanie największa wolna przestrzeń w mieście. Tu znajduje się wieża zegarowa a pod nią pręgierz. Tak, ta spiczasta konstrukcja, to miejsce, gdzie mistrz małodobry „opiekował się" różnymi przestępcami. Na szczęście dla nas ta profesja odeszła już do lamusa, a miasto nie opłaca już kata. Dla nas istotna jest tylko wieża zegarowa, jeśli chcemy sprawdzić godzinę. Chociaż przecież szczęśliwi czasu nie mierzą, a zwiedzając atrakcje Kotoru, np. ja zawsze czuję się szczęśliwy.

Plaża w Kotorze

Jeśli przyjeżdżacie do Kotoru z nadzieją, że znajdziecie tu żółty piasek i będziecie się opalali, słuchając szumu fal, to muszę was zmartwić. W mieście nie ma takiej plaży. Jest rzecz jasna taka bardziej kamienista, ale to nie jest tzw. rajska plaża jak np. w Ksamilu w Albanii. Bywa tu również tłoczno, bo przestrzeń do opalania nie jest wielka. Amatorom kąpieli musi jednak wystarczyć.

Plaża jest delikatnie oddalona od starej części miasta - musicie iść kilkaset metrów w kierunku Perastu. Przyznam się, że lubię okolice plaży z innego powodu. To wspaniałe miejsce, by przyjść tu wieczorem z winem, usiąść na betonowym pomoście i czekać na noc. Wtedy zapalają się lampy oświetlające górujące nad Kotorem mury. Rozświetlony 4,5 kilometrowy wąż strzegący od kilkuset lat miasta przed atakiem od strony góry, zabezpieczający mieszkańców przed zdradzieckim atakiem kamieniami itp. Nocą jest tu po prostu pięknie! Musicie tu przyjść, to jedno z najlepszych miejsc do oglądania wspomnianych fortyfikacji miejskich.

Noc w Kotorze. Knajpki i restauracje

Kotor nocą ma w sobie jeszcze większy urok niż za dnia. Co poradzić, że w mroku wszystko wygląda bardziej tajemniczo i romantycznie? Życie miasta toczy się w rytm i dla turystów, to dla nich wystawiono nakryte białymi obrusami stoły, między którymi uwijają się kelnerzy. Ale są tu też knajpki mniej oficjalne, z których dobiega często muzyka na żywo. Ba! Niejednokrotnie zespoły grają na zewnątrz, dlatego wystarczy przystanąć, by posłuchać.

Ale i tak lepiej usiąść przy stoliku, zamówić lampkę wina lub kufel piwa i po prostu oddać się chwili. Co prawda są w Kotorze miejsca, gdzie życie toczy się bardziej bujnie i głośno i są to przede wszystkim okolice Old Town Hostel - z wnętrza dobiega głośna muzyka, a przed kilkupiętrową kamienicą stoi tłum rozwrzeszczanej młodzieży. Zawsze można się dołączyć lub ominąć szerokim łukiem. W zależności na co mamy ochotę.

Jeśli mamy ochotę na większy spokój polecam dalszy spacer wąskimi uliczkami w poszukiwaniu miejsca bardziej nam odpowiadającego. Np. takiego, gdzie na ścianie kamienicy wyświetlane są stare filmy. Wierzcie mi, że Kotor nie śpi dłuuugo w noc. Dlatego czasami, kiedy będziecie mieli nocleg wewnątrz murów, może nie być zbyt cicho. Uroki baaardzo turystycznego miasta!

Port. Tu cumuje luksus

Dawniej w porcie cumowały zapewne łodzie wiosłowe, potem żaglowce, następnie parowce a dziś... dziś cumują tu głównie ogromne statki wycieczkowe oraz mniejsze żaglówki bądź motorówki należące do ludzi tak bogatych, że nie jest to moja klasa społeczna. Tak, w marinie w Kotorze wieczorami zobaczycie duże łodzie, które zapewne znacie z telewizji, kiedy bogaty biznesmen płynie na urlop. Skóra, elegancja, szampan na stole... to tak w skrócie.

Rzecz jasna cumują tu też mniejsze i skromniejsze jednostki, ale miejsce dla nich jest dalej od Bramy Morskiej. Tak samo jak dla łódek lokalnych mieszkańców. Bo są również i takie, ale obstawiam, że wszystko jest pochodną głębokości kieszeni i cumowanie w tym porcie jest po prostu diablo drogie. Stąd specyficzny sort ludzi przypływających tu na łodziach. Ale chodzić obok nich można zawsze i nikt nie przegoni nas z promenady. Dobrze bawiła się nawet pewna polska grupa, która robiła sobie pamiątkowe zdjęcie. Ale zamiast krzyczeć sławetną frazę „ser", dzięki której twarz przypomina wykrzywienie w uśmiechu, oni zakrzyknęli głośne „tępe chu..e" 😀 Śmiałem się razem z nimi 😉 Tak, sporo tu Polaków.

Kotor, informacje praktyczne

Oto kilka rzeczy, które warto wiedzieć, kiedy przyjeżdżacie do Kotoru. Warto zapoznać się, by zaoszczędzić czas.

Jak dojechać do i z Kotoru

Kotor jest doskonale skomunikowany z resztą Czarnogóry. Tutejszy dworzec autobusowy zapewni Wam możliwość dojazdu do wszystkich większych miejscowości w kraju. W sezonie są częste i regularne połączenia do Budwy, Herceg Novi na północy kraju, Ulcinja na południu i wielu innych. Ale z Kotoru dostaniecie się też za granicę do Dubrownika, pięknego Mostaru a także bardziej odległego Belgradu.

Dworzec autobusowy jest kilkaset metrów od murów starego miasta. Bez problemu pokonacie ten dystans piechotą.
Jeśli przyjedziecie do Kotoru samochodem, możecie mieć problem z zaparkowaniem auta. Ale kilka parkingów tu jest, najbliższy starej części miasta jest obok centrum handlowego Kamelija. Co ciekawe, to jeśli zrobicie w centrum handlowym zakupy za minimum 10 euro, uprawnia Was to do 2h bezpłatnego parkowania. Po przeciwnej stronie ulicy też jest parking, zatem w razie czego możecie spróbować tam.
Ważne: Kotor nie ma połączenia kolejowego, zatem na pociąg nie ma co liczyć. Tak tylko uprzedzam.

Jedzenie w Kotorze

Kotor jak przystało na miasto typowo turystyczne do tanich nie należy. Ale także i tu można znaleźć kilka miejsc, które są bardzo smaczne, a przy okazji tanie lub po prostu nie zrujnują kieszeni.
Po pierwsze jeśli chcecie coś zjeść za rozsądną cenę, rekomenduję wyjść z murów starego miasta i poszukać czegoś tuż obok. Sam rekomenduję dwa miejsca.
Moim ulubionym, bo jestem mięsożercą jest knajpka Tanjga, położona tuż przy głównej trasie przelotowej po południowej stronie miasta, blisko bramy Gurdić.
Z tyłu jest mały ogródek, w którym można zjeść i napić się lokalnego craftowego piwa. Zamawiamy w środku lokalu, a potem jedzenie przynoszą nam do stolika.

Mój drugi ulubiony lokal na obiad lub kolację w Kotorze leży po przeciwnej stronie murów starego miasta. Szukajcie lokalu Fortuna Food. To tak mała knajpka z kilkoma stolikami na zewnątrz i w środku. Zjecie tu tradycyjne bałkańskie potrawy i znajdzie się też coś dla wegetarian. Aha, mają tu też pizzę. Lokal znajduje się pół kilometra od głównej bramy Kotoru. Ceny są naprawdę umiarkowane, a porcje duże. Wyjdziecie nie tylko najedzeni, ale możliwe, że i przejedzeni. Polecam!
A na starym mieście lubię zasiąść, by napić się kawy lub zjeść lody.

Jeśli szukacie w Kotorze sklepu, to warto zajść do galerii handlowej blisko starego miasta. Galeria Kamelija mieści zarówno sklep spożywczy, jak też inne lokale usługowe typu sklepy z elektroniką, ubraniami i rzecz jasna kawiarnie. Jeśli zapomnieliście czegoś ze sobą przywieźć na wakacje, zapewne dostaniecie to tutaj. Przed galerią jest parking, ale zazwyczaj oblegany.

Nocleg w Kotorze

Jeśli zatrzymujemy się tu na dłużej, warto zarezerwować nocleg z wyprzedzeniem >sprawdźcie tutaj< . Szczególnie w sezonie, bo turystów tu cała masa. Wraz z 5 osobową rodziną zarezerwowaliśmy sobie 100 metrowy apartament wewnątrz murów za 100 euro dziennie. Ale są też tańsze i droższe opcje tuż za murami starego miasta. Dla przykładu dwa lata temu wynająłem około pół kilometra od starego miasta bardzo fajny apartament Luka (wtedy w maju płaciłem 150 zł za nocleg).
Można także dać się złapać stojącym na dworcu ludziom oferującym noclegi w cenie od około 15 euro za noc w samodzielnym pokoju przy rodzinie. Chociaż przyznaję, że w ostatnich latach, coraz mniej widziałem takich ofert, kiedy wysiadałem na dworcu autobusowym.
W Kotorze na starym mieście jest też bardzo ładny i klimatyczny hostel

Mam nadzieję, że Kotor podoba się wam tak samo, jak mnie. Chętnie poznam waszą opinię na temat miasta, czy się podobało czy nie. Podzielcie się wrażeniami w komentarzach.
Jeśli jedziesz do Kotoru, poczytaj też o tych miejscach:

# data[].attributes.attachment_link.description
Kotor jest tak piękny i oferuje tyle atrakcji, że uważam go za najpiękniejsze miasto Czarnogóry. Na pewno warto wejść po 1500 schodach na twierdzę górującą nad Kotorem, zaś spacer po uliczkach i atrakcjach Kotoru najpiękniejszy jest rano, kiedy nie zacumowały jeszcze ogromne wycieczkowce.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeżeli poszukujesz widoków wyjętych prosto z pocztówek z Czarnogóry to zdecydowanie musisz zajrzeć do Perastu. Ta mała miejscowość jest bajecznie położona nad Boką Kotorską, a do tego oferuje wspaniałą atrakcję, jaką jest rejs na pobliską wysepkę z barokowym kościółkiem.
Warto poświęcić jeden dzień na eksplorację Perastu i odwiedzić jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Czarnogórze 🙂
Krótko o historii Perastu

Pewnie się zdziwisz, ale samo zwiedzanie miasteczka nie zajmie Ci zbyt dużo czasu. Wynika to z faktu, że w Peraście życie toczy się głównie na nabrzeżu, można powiedzieć, że tylko w pierwszej linii zabudowy. Dlaczego tak jest? W 1979 r. trzęsienie ziemi poważnie zniszczyło większość zabudowań, które do dnia dzisiejszego nie doczekały się remontów. W samym Peraście mieszka obecnie nie więcej niż 360 mieszkańców.

Co nie oznacza, że nie ma w tej miejscowości nic godnego uwagi! Wręcz przeciwnie 😉

Atrakcje Perastu

Przyjeżdżając do Perastu samochodem najlepiej zaparkować na obrzeżach miasteczka. Parking jest dostępny zarówno od strony Kotoru, jak i Herceg Novi. Dalsze zwiedzanie Perastu proponuję pieszo.

Kieruj się do centrum miejscowości główną drogą nad wybrzeżem. Po drodze znajduje się Muzeum Miejskie, które mieści się w pałacu rodu Bujović z XVII w. Głównym punktem, również w panoramie miasteczka, jest XVII-wieczny kościół św. Mikołaja. Na placu przed kościołem znajdziesz popiersia zasłużonych mieszkańców Perastu. Polecam Ci spacer wśród tych architektonicznych perełek Perastu, a później wizytę w jednej z restauracji nad samym morzem.

Rejs na wyspę nieopodal Perastu

Perast najbardziej słynie chyba z dwóch wysepek położonych w Boce Kotorskiej nieopodal brzegu miasteczka. Można powiedzieć, że główną atrakcją wycieczki do Perastu jest właśnie rejs na jedną z tych dwóch wysepek - wysepkę Matki Boskiej Skalnej (Gospa od Škrpjela).

Druga wyspa to wyspa św. Jerzego, która nie jest udostępniana turystom. Można ją jedynie podziwiać z zewnątrz, podczas krótkiego rejsu na wyspę Matki Boskiej Skalnej. Na wyspie jest benedyktyński klasztor i kościół św. Jerzego (Sveti Đjorđe) z XII wieku. W późniejszym czasie powstał tam cmentarz dla najbogatszych mieszkańców miasteczka, przez co wyspa zaczęła być nazywana Wyspą Umarłych.

Nietrudno załapać się na łódkę kursującą na wyspę Matki Boskiej Skalnej, bo jest ich całe mnóstwo. Na pewno spotkasz w trakcie swojego spaceru jakiegoś naganiacza, który zaoferuje Ci kurs na wyspę. Standardowa cena przewozu tam i z powrotem to 5 euro/osoba. Warto jednak trochę ponegocjować. Jeśli nie uda się zbić ceny, to może chociaż wytargujesz trochę dłuższy rejs z oglądaniem panoramy Perastu 🙂

CIEKAWOSTKA!
Wyspa Matki Boskiej Skalnej jest de facto sztuczną wyspą. Na samym początku była tu jedynie mała skałka, rafa, którą później poszerzono, aby móc zbudować na niej kościół.

Czas na relaks w Peraście

Warto odwiedzić jedną z restauracji w Peraście! Większość z nich jest przecudnie położona, tuż nad Adriatykiem. Obiadu czy kawki z lepszym widokiem trudno szukać 🙂

Polecam restaurację hotelu Leon Coronato.

W centrum miasteczka nie znajdziesz tradycyjnej plaży żwirkowej, za to ludzie dość ochoczo korzystają z wybetonowanego lub kamiennego nabrzeża. W takim upale skok do orzeźwiającej wody może być wybawieniem;) Myśmy dali się skusić na krótkie plażowanie w Peraście. Malutka plażyczka - Peskovita plaża znajduje się tez na samym początku miejscowości tuż obok Pirate Baru. W sezonie jest tam dość tłoczno, bo miejsce jest bardzo popularne (i głośne!).

Podsumowanie

Perast, choć jest dość opustoszałym miejscem, to jednak przyciąga turystów bajkowym położeniem w Zatoce Kotorskiej. Większość wycieczek przybywa z Kotoru, z którego kursują autobusy do Perastu, a czas przejazdu to 15-20 minut. W Peraście z pewnością można odpocząć od kotorskiego zgiełku. Zdecydowanie warto poświęcić cały dzień, a może nawet tylko pół dnia, by móc podziwiać tą czarnogórską perełkę i wybrać się łódką na wysepkę Matki Boskiej Skalnej.

Obłędne widoki masz gwarantowane 🙂
Zapraszam do przeczytania moich pozostałych wpisów z wyjazdu do Czarnogóry:

1. Czarnogórski Ulcinj, czyli najdłuższa plaża na Bałkanach.

2. Rejs po Jeziorze Szkoderskim - jedna z największych atrakcji Czarnogóry.

3. 3 najlepsze plaże w okolicach Budvy + bonus

4. Zachwycające trasy widokowe w Czarnogórze

5. Zachwycające trasy widokowe Czarnogóry cz. 2

6. Herceg Novi - co warto zobaczyć w mieście fortów

7. Wyspa Sveti Stefan, czyli symbol luksusu w Czarnogórze

8. 3 sposoby na zwiedzanie Kotoru w Czarnogórze

9. Durmitor - TOP 5 miejsc, które musisz odwiedzić

# data[].attributes.attachment_link.title
Perast - bajeczna miejscowość w Zatoce Kotorskiej - marta jeleń

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeżeli poszukujesz widoków wyjętych prosto z pocztówek z Czarnogóry to zdecydowanie musisz zajrzeć do Perastu. Ta mała miejscowość jest bajecznie położona nad Boką Kotorską, a do tego oferuje wspaniałą atrakcję, jaką jest rejs na pobliską wysepkę z barokowym kościółkiem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Napędzeni całkiem przyjemną wizytą w Kotorze, postanowiliśmy, że jeszcze za mało nam uroków tamtejszej zatoki i kolejnego dnia nasz samochód zawędrował do znajdującego się nieopodal miasteczka Perast. Główne atrakcje tego miejsca, oczywiście oprócz genialnego położenia, to dwie wyspy, z których jedna jest normalna, a druga sztuczna. Jeżeli chcecie wiedzieć, jak wygląda zwiedzanie tej ostatniej, to zapraszam do lektury.

Perast to małe miasto, po którym zasadniczo nie wolno poruszać się samochodem. Jeżeli więc podjechaliście tam autem, to musicie je zostawić na jednym z dwóch parkingów, które umiejscowione są przy drodze dojazdowej. Jeden tuż przed Perastem, czyli od strony miasta Kotor. Drugi natomiast tuż za, czyli od strony Herceg Novi. Ja rzecz jasna nie zauważyłem pierwszego parkingu, dlatego zatrzymałem samochód tuż za miasteczkiem.

Perast - panorama miasta, góry w tle.

Wjeżdżam więc sobie powoli, a tam naraz wyskakuje mi przed maskę jakiś chłystek z założoną na bakier czapeczką (z daszkiem) i zaraz mi tu jakieś znaki daje, że w lewo, że w prawo, aż wreszcie prowadzi mnie na wolne miejsce parkingowe. No kurde balans, myślę sobie, znów będzie chciał kasę. Wysiadam więc z wozu, wzrok kieruję w inną stronę, a ten mi zaraz bezczelnie wypala, że wcale nie chce kasy, bo parking jest darmowy. I niby mimochodem wspomina, że na ma imię jakoś-tam, powiedzmy, że Toni. Więc ja mu na to, że najs tu mit ju Toni, po czym zaczynam robić to, co w kontaktach międzyludzkich wychodzi mi najlepiej: zaczynam ostentacyjnie ignorować swojego rozmówcę.

Naganiacz o imieniu Toni

Wtedy Toni, o dziwo kompletnie niezrażony, mówi, że ma łódkę. Czadowo, myślę sobie, ale nie mówię nic, bo przecież ignoruję. Toni jednak, wciąż niezrażony, dodaje, że on nie tylko łódkę ma, ale też może nas tą łódką podrzucić na sztuczną wyspę Matki Boskiej na Skale, która to wyspa stanowi główną atrakcję Perastu, gdyż jest na wypasie. A że, kontynuuje Toni, powiedział już przecież, że nie chce od nas pieniędzy, to weźmie za tą całą podwózkę (czy tam raczej podpływkę, bo przecież łódką) zaledwie pięć eurasków.

To nie jest łódka Toniego. To jest przypadkowa łódka.

Ignoruję Toniego dalej, więc ten mi wyłuszcza, że to super sprawa, ta jego łódka i powinniśmy się szybko decydować, bo:

- Luk et diz - mówi nagle wskazując palcem na nadjeżdżający właśnie od strony Herceg Novi autokar - tam, proszę ja ciebie, jadą turyści z Niemiec. I zaraz te wszystkie Niemcy wysiądą na zwiedzanie i zajmą wszelkie łódki, co to są na stanie mieszkańców Perastu, a jak zajmą, to już nie dopłyniecie na wyspę, co to przecież główną atrakcją.

Więc ja mu na to nic, bo dalej ignoruję. Ale nawet ignorując, zerkam kątem oka na ten autokar, co pędzi w naszą stronę, a po chwili już nawet nie zerkam, tylko normalnie patrzę, jak jedzie, jak zbliża się coraz bardziej, i bardziej, i bardziej, aż wreszcie, zamiast się zatrzymać, jedzie dalej, w przysłowiowej d*pie mając ten cały Perast i łódkę chłystka, który mnie nagabuje.

Jednostronna rozmowa o meczu

Wtedy Toni poprawia czapeczkę, żeby była jeszcze bardziej na bakier i, zakłopotany trochę, że mu tak argumenty bezczelnie odjechały, chwyta się ostatniej deski ratunku: patrzy na tablicę rejestracyjną mojego samochodu. I jak go wtedy nie olśni, jak się jego oblicze nie rozjaśni, gdy mówi:

- Poland!

No Poland, kurde balans, myślę sobie. Kraj nie za bogaty, więc spadaj koleś. Chłystek jednak miał inne plany, rzekł bowiem:

- Lewandowski!

Kościół św. Mikołaja. Bez reniferów, ale za to z zegarem.

Chciałem powiedzieć, że nie Lewandowski, tylko Koszmarny jestem, ale ostatecznie uznałem, iż lepiej dalej ignorować.

Chłystek Toni mówi więc, że był na meczu w Podgoricy, kiedy to nasi (nasi w sensie nasi, czyli że Poland) dumni chłopcy ograli ich, Czarnogórców. A potem jeszcze, że Lewandowski to naprawdę gut plejer. Powiem wam szczerze, że ja, pan Koszmarny, trochę Europy przejechałem i naprawdę mnie nie wzrusza, jak ktoś mówi, że Lewandowski to gut plejer. Okazało się jednak, że chłystka trochę nie doceniłem, bo jego wiedza o łechtaniu polskiego ego bynajmniej na Lewandowskim się nie kończyła:

- Poland gut tim - powiedział - not onli Lewandowski. Czesny wery gut. Piczek. Szyszowiak.

No cóż, przyznam, że mi zaimponował. Nie tylko tym, że zna z polskiej kadry kogoś poza Lewandowskim. Zaimponował mi swoją ambicją. Bo próbować wypowiedzieć wszystkie najtrudniejsze nazwiska polskich piłkarzy, to naprawdę nie byle co. Doszedłem więc do wniosku, że jeżeli tylko wspomni o Błaszczykowskim to normalnie wyciągnę z portfela pięć eurasów i wsiądę na jego łódkę.

Toni z Czarnogóry jednak wymiękł i o Błaszczykowskim nie wspomniał. Cóż, pomyślałem, jego strata. Zawołałem więc Panią Żon, która to wcześniej oddaliła się z dziećmi na bezpieczną odległość (niby pod pretekstem, że gówno ją piłka nożna interesuje, ale tak naprawdę dlatego, że starannie unika sytuacji w których trzeba komuś płacić) i poszliśmy zwiedzać miasteczko.

- Dont goł - krzyknął za nami Toni - Perast to mała mieścina, w dziesięć minut je przejdziecie, a tam, o tam, patrzcie, kolejny autokar jedzie z Niemcami! Ostatnia wasza szansa na łódkę i zwiedzanie Wyspy Matki Boskiej na Skale!

My już go jednak nie słuchaliśmy i poszliśmy w mrok. To znaczy, nie tyle w mrok, co w blask, bo dzień był tego dnia (tak, dzień i dnia - zauważyłem, że bełkot) wyjątkowo słoneczny.

Okazało się, że chłystek Toni miał - przynajmniej połowicznie - rację. Otóż bowiem Perast jest na tyle mały, że da się go przejść w dziesięć minut. Nie miał jednak racji (przy czym „nie miał racji" to bardzo kruchy eufemizm na jego ordynarne kłamstwo) z tym, iż straciliśmy okazję na łódkę. Jeżeli czegokolwiek bowiem w Peraście nigdy nie zabraknie, to obsługiwanych przez autochtonów łódek, którymi można dopłynąć na sztuczną wyspę. Właściwie, to spacerując nadmorską promenadą, można odnieść wrażenie, że nie praktykuje się tu innych zawodów, niż bycie operatorem łódki. Te są bowiem co dwa kroki.

A wiecie, co jest najzabawniejsze?

Że cena za każdą z nich to pieć euro!

Wyspa Matki Boskiej na Skale - Gospa od Škrpjela

Prawdziwa wyspa św. Jerzego.

Ok, skoro już wiadomo, co najśmieszniejsze, możemy skupić się na tym, co najistotniejsze. A najistotniejsze w Perast są rzecz jasna dwie wysepki. Jedna jest prawdziwa i wygląda niezwykle malowniczo, ale na nią akurat dopłynąć się nie da.

Sztuczna Wyspa Matki Boskiej na Skale, czyli Gospa od Škrpjela.

Wyspa sztuczna już tak malownicza nie jest i przypomina raczej platformę wiertniczą. Jest więc w tym jakiś ukryty sens, że to na nią kieruje się turystów: znajdując się bowiem na wyspie, która wygląda przeciętnie, możemy napawać się pięknem otoczenia, nie widząc przy tym samej przeciętnie wyglądającej wyspy.

Zapytacie pewnie, cóż tam, na tej wyspie, można robić, gdy się już na nią dotrze. Otóż, poza obserwowaniem uroków Boki Kotorskiej, do roboty tam zbyt wiele nie ma. Można rzecz jasna sobie stanąć na brzegu i napawać się delikatną morską bryzą. Można również kupić sobie lody w okolicznym sklepiku (jest jeden i długa czeka do niego kolejka). Ostatecznie można, uiściwszy drobną opłatę w wysokości mniej więcej jednego euro, wstąpić do znajdującego się na wyspie kościółka.

Jeżeli wyspy w Peraście nie spełniają waszych oczekiwań, to, będąc w Czarnogórze, powinniście zainteresować się najsłynniejszą wyspą tego kraju, jaką niewątpliwie jest Sveti Stefan. Więcej o niej (i nie tylko zresztą o niej) napisałem przy okazji przeglądu miejsc, jakie warto zobaczyć w Czarnogórze.

Kościół na sztucznej wyspie

Jako że pan Koszmarny niespecjalnie lubi wstępować do kościółków, a już w ogóle nie uśmiecha mu się za takowe wstępowania płacić, zdecydowaliśmy się na rozwiązanie pośrednie: otóż do kościółka wstąpiliśmy, ale za wstęp nie uiściliśmy stosownej opłaty. Wyszło to, żeby nie było, przypadkiem! Otóż po drugiej stronie kościółka, czy, jak kto woli, od jego dupy strony, znajdował się niewielki sklepik z pamiątkami, do którego zaciągnął nas, znudzony oczekiwaniem na powrót łódki, dzieciok. Tam, w tym sklepiku, dzieciok zaciągnął nas na schody w dół, po których to schodach zupełnym przypadkiem (żeby nie było!) zeszliśmy i jak tylko zeszliśmy, to okazało się, że - chcąc nie chcąc - jesteśmy już w środku kościółka.

Zatoka Kotorska.

Oczywiście nie zabawiliśmy tam zbyt długo, gdyż w ślad za nami zbiegł po schodach sprzedawca ze sklepiku z informacją, że, no kurde, tak nie wolno, że wejście do kościółka to z drugiej strony, że zapłacić trzeba i że co z nas w ogóle za nieogary. My na to, że sorry, sorry i czym prędzej się zaczęliśmy się wycofywać, ale zanim powiodła nam się ta trudna sztuka, pan Koszmarny objął jeszcze (wyłącznie po to, by zdobyć info na bloga - żeby nie było!) swym wnikliwym spojrzeniem rzeczony kościółek i ma w związku z tym jedną refleksję: nic tam nie ma, nie warto tracić jednego eurasa.

To znaczy, jest tam oczywiście „cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem", ale tego podczas naszej krótkiej i nielegalnej wizyty w kościele nie udało nam się dokładnie obejrzeć.

Rejs łódką na Wyspę Matki Boskiej na Skale kosztuje 5 euro.

Wstęp do Kościoła Matki Boskiej na Skale kosztuje 1 euro.

Po obu stronach miasteczka znajduje się po jednym parkingu. Ten od strony Herceg Novi był w czasie wizyty pana Koszmarnego bezpłatny.

Z Kotoru do Perastu da się dojechać rowerem, a nawet, od biedy, dojść na piechotę. Widoki na pewno będą przepiękne, ale uważajcie na siebie podczas podróży, bo droga nie jest przesadnie szeroka, a ruch samochodowy dosyć duży.

W 1979 r. Perast został nawiedzony przez wielkie trzęsienie ziemi, które zniszczyło dużą część jego zabudowy. Do dziś miasteczko nie zostało do końca odbudowane.

W tym samym roku UNESCO postanowiło wpisać Perast (razem z Kotorem i innymi miejscowościami w okolicy) na listę światowego dziedzictwa. Pan Koszmarny musi przyznać, że była to jak najbardziej słuszna decyzja.

Ważną datą w historii miasteczka jest 22 lipca 1452. Wtedy bowiem, zgodnie z legendą, dwóch rybaków postanowiło wybrać się na mały połów, lecz zamiast pysznych tuńczyków, czy tam łososi, wrócili do domu z obrazem, który znaleźli na skale wystającej z wód Zatoki Kotorskiej. Obraz przedstawiał matkę Boską, w związku z czym nazwano go „cudownym obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem" i umieszczono w kościele św. Mikołaja.

Św. Mikołaj, jak to mikołaje mają w swym zwyczaju, uznał, że to on jest od dawania prezentów, więc przy pomocy swoich elfów (potwierdzone info) sprowadził obraz ponownie na skałę. Mieszkańcy Perastu uznali to za oczywisty znak, by w miejscu, gdzie stała skała, zbudować sztuczną wyspę i nazwać ją Gospa od Škrpjela.

Do tej pory nikt nie wpadł na równie przedziwny pomysł, dlatego też wyspa Matki Boskiej na Skale wciąż pozostaje jedyną sztuczną wyspą na Morzu Adriatyckim.

Informacje praktyczne

Czy warto zwiedzić Perast?

Wieża św. Mikołaja w Peraście, czyli wakacje pod palmą.

Straż pożarna w Perast.

Ależ oczywiście! Nie jest to może miejsce, które trzeba zobaczyć koniecznie, ale niezwykły urok tego miasteczka sprawia, że czas poświęcony na jego zwiedzanie na pewno nie będzie straconym. Zresztą, oglądanie Zatoki Kotorskiej zawsze jest dobrym pomysłem, bez względu na obrane miejsce czy też perspektywę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Perast - dwie wyspy (w tym jedna sztuczna) i tysiąc łódek

# data[].attributes.attachment_link.description
Napędzeni całkiem przyjemną wizytą w Kotorze, postanowiliśmy, że jeszcze za mało nam uroków tamtejszej zatoki i kolejnego dnia nasz samochód zawędrował do znajdującego się nieopodal miasteczka Perast. Główne atrakcje tego miejsca, oczywiście oprócz genialnego położenia, to dwie wyspy, z których jedna jest normalna, a druga sztuczna.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeżeli jeszcze nie miałeś okazji poznać Czarnogóry to mam nadzieję, że moje wpisy przekonają Cię do zaplanowania kolejnego wyjazdu właśnie tam 🙂 Czarnogóra, pomimo powierzchni 13 812 km², która w przybliżeniu odpowiada powierzchni naszego województwa lubuskiego, ma niesamowity przyrodniczy potencjał.

Już zapowiadam serię czarnogórskich wpisów, dzięki którym zakochasz się w tym kraju i w jego widokach! Czarnogóra zachwyca nie tylko malowniczym wybrzeżem, wspaniałymi plażami, ale też wysokimi górami i rozległymi jeziorami. Na początek przedstawiam atrakcję, która totalnie skradła moje serce ❤️

Jezioro Szkoderskie - kilka faktów

Jeziorem Szkoderskim (me. Skadarsko Jezero) dzielą się dwa państwa - Czarnogóra i Albania, ale to Czarnogórze przypadła większa (i piękniejsza) część jeziora w udziale, bo aż 2/3 powierzchni. Jest największym jeziorem na Półwyspie Bałkańskim i prawie cała jego czarnogórska część objęta jest ochroną parku narodowego. A zdecydowanie jest co chronić!

Na terenie Jeziora Szkoderskiego żyje prawie połowa wszystkich gatunków ptaków, które występują w Europie. To aż 280 gatunków, chociaż nie wszystkie są tam na stałe. Można tu spotkać czaple, kormorany, kaczki, dzięcioły, głuszce, jaskółki i wiele wiele innych ptaków. Jednak najbardziej pożądanym okazem do zaobserwowania (nie tylko przez ornitologów) jest pelikan. Tak! Jezioro Szkoderskie jest jednym z nielicznych miejsc w Europie, gdzie żyją pelikany, a ja miałam niezwykłe szczęście spotkać jednego podczas mojego rejsu.

Rejs z Virpazaru

Najlepszą opcją na podziwianie Jeziora Szkoderskiego w całej jego okazałości jest wybranie się na rejs. W jaki sposób to zorganizować? Bardzo prosto. Miejscem skąd głównie wyruszają rejsy po Jeziorze Szkoderskim jest wioska Virpazar. Są tam zlokalizowane agencje turystyczne organizujące rejsy, ale nietrudno znaleźć osobę, która również prywatnie zaoferuje swoją łódkę i usługi.

Po wjechaniu do wioski bądź przygotowany na bardziej lub mniej zmasowany atak naganiaczy, którzy po 5 sekundach rozmowy przedstawią Ci najlepszą pod słońcem ofertę rejsu. Możesz od razu się zdecydować, ale ja Ci radzę najpierw zapoznać się z innymi ofertami. Zawsze masz wtedy większy wybór i lepszą pozycję do negocjacji ceny 😉

W sierpniu tego roku ze względu na zawirowania koronawirusowe w Czarnogórze turyści byli na wagę złota. Dlatego też w samym Virpazarze więcej było organizatorów rejsów niż potencjalnych klientów. A co za tym idzie, można było przebierać w ofertach i „podyskutować" o cenie.

Cena rejsu

Po zapoznaniu się z różnymi ofertami, wybrałam rejs 3 - 3,5 godzinny organizowany przez Kingfisher i bardzo polecam tą wycieczkę. Koniecznie chciałam wypłynąć w rejs drewnianą łodzią i właśnie Kingfisher miał takie łodzie w swojej ofercie. Firma organizuje rejsy różnej długości, dlatego warto szczegółowo dopytać o rodzaj i długość trasy.

Rejs kosztował 15 euro/os. + 4 euro/os. - bilet wstępu do Parku Narodowego. Długość rejsu była zdecydowanie wystarczająca, a do tego organizator zapewniał napoje (było też czerwone wino) i świeże wypieki. Czego chcieć więcej 😉

Trasa rejsu

Wyruszyliśmy o 12.00 razem z czterema pozostałymi pasażerami. W sumie łódź mogła pomieścić 12 pasażerów, więc mieliśmy bardzo komfortowe warunki. W trakcie rejsu był jeden przystanek - wejście do kompleksu monastyru, w którym można było podziwiać XV/XVI - wieczne freski.

Dla mnie jednak najwspanialsze było pływanie wąskimi przesmykami jeziora, pomiędzy wysepkami, obserwowanie ptaków i lilii wodnych, których były nieskończone ilości. Niesamowity rejs, a widoki jak z zaczarowanej krainy! Szczególnie krajobraz jeziora i pokrywających go nenufarów po samiutki horyzont. Nie trudno było mi się zrelaksować z lampką czerwonego wina 😉

Punkt widokowy Pavlova Strana

A co powiesz na podziwianie Jeziora Szkoderskiego z góry? Nie mam tu na myśli zdjęć robionych z drona, ale przejażdżkę na punkt widokowy, z którego można zobaczyć meandrujące zakątki jeziora. Pavlova Strana, bo tak nazywa się ten punkt, znajduje się w odległości 27 km od Virpazaru, jednak na pokonanie tej odległości musisz poświęcić minimum godzinę czasu. Droga jest kręta i dość wąska, ale nie jakaś specjalnie kłopotliwa. Każdy sprawny pojazd da radę!

Jeżeli jesteś samochodem w Czarnogórze koniecznie wybierz się na ten punkt widokowy! Jest tam obłędnie! Warte każdego przejechanego kilometra 🙂

INFORMACJE PRAKTYCZNE

Virpazar leży w odległości 43 km od Budvy (50 min drogi samochodem), a od stolicy Podgoricy jedyne 30 km (32 min drogi).

Polecam wypić kawkę w Virpazarze w Caffe Bar Plavi 1, tuż obok stoisk biur podróży i wejścia na kamienny most. Ceny niskie, a kawa bardzo dobra!

Ceny za rejs mogą być bardzo różne. W 2020 roku ze względu na ciężką sytuację w turystyce ceny były znacznie niższe. Mój rejs kosztował w sumie 19 euro/os. (15 euro dla organizatora + 4 euro bilet wstępu do Parku Narodowego Jeziora Szkoderskiego).

Organizatorów rejsów po Jeziorze jest całe mnóstwo, do tego oferują oni wycieczki o różnej długości i trasach. Są rejsy wielogodzinne ukierunkowane głównie na obserwację ptaków, a są też takie, podczas których możliwa jest nawet kąpiel w jeziorze. Koniecznie uzgodnij wszystkie szczegóły z organizatorem zanim kupisz bilet na rejs.

Poniżej mapka z trasą dojazdu z Virpazaru do punktu widokowego Pavlova Strana.

Podsumowanie

Bardzo gorąco polecam Ci wybranie się na rejs po Jeziorze Szkoderskim. Jest to kompletnie unikatowe doświadczenie! Ja jeszcze nigdy w moim życiu nie pływałam po jeziorze tak gęsto pokrytym nenufarami, jak Jezioro Szkoderskie. Gwarantuję, że z tej wycieczki będziesz mieć wyjątkowe zdjęcia, a przy odrobinie szczęścia zaobserwujesz pelikany w ich naturalnym środowisku.

Dla mnie rejs był niesamowicie odprężający. Jedyne, na czym się skupiłam to chłonięcie otaczającego mnie piękna krajobrazu i powolne sączenie czarnogórskiego wina 🙂 A uwieńczeniem dnia był widok z Pavlovej Strany. Daj mi znać w komentarzu, czy miałeś okazję podziwiać Jezioro Szkoderskie. A może widziałeś albańską część jeziora?

Jeśli zainteresowała Cię Czarnogóra, to zapraszam do przeczytania moich pozostałych wpisów z tego kraju:

1. Czarnogórski Ulcinj, czyli najdłuższa plaża na Bałkanach.

2. 3 najlepsze plaże w okolicach Budvy + bonus

3. Zachwycające trasy widokowe w Czarnogórze

4. Zachwycające trasy widokowe Czarnogóry cz. 2

5. Herceg Novi - co warto zobaczyć w mieście fortów

6. Perast - bajeczna miejscowość w Zatoce Kotorskiej

7. Wyspa Sveti Stefan, czyli symbol luksusu w Czarnogórze

8. 3 sposoby na zwiedzanie Kotoru w Czarnogórze

9. Durmitor - TOP 5 miejsc, które musisz odwiedzić

# data[].attributes.attachment_link.title
Rejs po Jeziorze Szkoderskim - jedna z największych atrakcji Czarnogóry - marta jeleń

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeżeli jeszcze nie miałeś okazji poznać Czarnogóry to mam nadzieję, że moje wpisy przekonają Cię do zaplanowania kolejnego wyjazdu właśnie tam 🙂 Czarnogóra, pomimo powierzchni 13 812 km², która w przybliżeniu odpowiada powierzchni naszego województwa lubuskiego, ma niesamowity przyrodniczy potencjał. Już zapowiadam serię czarnogórskich wpisów, dzięki którym zakochasz się w tym kraju i w jego widokach!

# data[].attributes.attachment_link.title
The BEST Virpazar Tours and Things to Do in 2022 - FREE Cancellation | GetYourGuide

# data[].attributes.attachment_link.description
Find the top-rated and best-reviewed tours and activities in Virpazar for 2022. From prices and availability to skip-the-line options and mobile tickets, get all the information you need to make the most of your trip to Montenegro.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Artykuł w skrócie:

Niedaleko Kotoru znajduje się jedno z pasm Gór Dynarskich, a mianowicie Lovcen. Położone jest ono również na terenie Parku Narodowego o tej samej nazwie. Czy warto zboczyć lekko z kursu i udać się w to miejsce? Zdecydowanie! Będąc w można dotrzeć tam małym kosztem. Jest więc świetny pomysł na szybki wypad poza miasto, bo całość nie powinna Wam zająć więcej niż 2-3 godziny. Na uwagę zasługuje szczególnie jeden szczyt - Jezerski Vrh, gdzie znajduje się fenomenalny punkt widokowy oraz Mauzoleum Piotra II Petrovica-Niegosza.

Jezerski Vrh wznosi się na wysokość 1657 n.p.m. Widok ze szczytu robi nieziemskie wrażenie! Doskonale widać każdą stronę świata i wystające w oddali góry. Dodatkowo po drodze znajduje się jeden z najlepszych punktów widokowych na Zatokę Kotorską i Adriatyk! Nie można tego przegapić 🙂

Jak dojechać do Lovcen? Praktyczne wskazówki

Pierwszą opcją jest oczywiście samochód i wydaję się to być najlepszy sposób. Z Kotoru dojedziemy do mauzoleum asfaltową drogą! Prowadzi ona długimi zawijasami i pnie się coraz wyżej. Zalecana jest dobra umiejętność prowadzenia auta i posiadanie sprawnych hamulców 🙂

Prawie na samym szczycie znajduje się parking. Uważajcie jednak podczas wyznaczania trasy, bo Google sobie nie radzi po wpisaniu "Lovcen". Jest to błąd który poprowadzi nas w złe miejsce (Lovcen to przecież całe pasmo). Polecamy użyć Mauzoleum jako punktu docelowego, tak jak to przedstawiliśmy na obrazku poniżej.

Droga do Lovcen to jedna wielka serpentyna, a przynajmniej odcinek bliżej Kotoru. Pokonacie tutaj masę zakrętów. Trasa ma jednak swoje plusy - świetne punkty widokowe! Po drodze nie raz znajdziecie dobre miejsce i okazję do zatrzymania auta. Polecamy zwłaszcza w jednym miejscu - w małej zatoczce z drewnianą wiatą. Dlaczego? Rozpościera się stąd przepiękny widok! Przy dobrej pogodzie widać zarówno Kotor, Tivat jak i sam Adriatyk! :O Przybliżając mapę zauważycie, że na trasie jest oznaczona masa punktów widokowych. Po drodze znajduje się nawet miejsce startowe do paraglidingu.

Możemy dojść tutaj również pieszo prosto z Kotoru jednym ze szlaków (opcja dla osób mających sporo czasu - są to długie i wymagające wędrówki). W Parku Narodowym znajduje się 5 szlaków pieszych jednak nie mieliśmy okazji się nimi przejść więc nie możemy podzielić się uwagami.

Jakkolwiek dotrzecie na szczyt - możecie zastać tu śnieg nawet jeśli w Zatoce chodziliście w krótkim rękawie. Zabierzcie więc ze sobą ciepłe ubrania (przynajmniej w lutym tak jak my).

Jezerski Vrh i Mauzoleum Piotra II Petrovica-Niegosza

Na szczyt prowadzi wydrążony w skałach tunel składający się z 461 schodów. Co ciekawe na samym starcie znajduje się restauracja - niestety była nieczynna podczas naszej wyprawy. Widać też było, że niedawno prowadzono jakieś prace, bo obok stała koparka. Następnie traficie na budkę i strażnika.

Wejścia do środka strzeże brama, a przy niej stoją dwa duże posągi kariatyd z czarnego granitu (postacie Czarnogórek - matki i córki). We wnętrzu znajdziemy imponujący, ważący 28 ton pomnik władcy (wspomnianego wcześniej Piotra II Petrovica-Niegosza) wykonany z granitu, a nad nim złote sklepienie. Zza pomnika wyłania się podobizna orła z rozłożonymi skrzydłami. Idąc dalej znajdziemy kryptę i sarkofag z białego marmuru,

Piotr II Petrowić-Niegosz chciał aby jego ciało po śmierci zostało umieszczone w ufundowanej przez niego kaplicy na szczycie Jezierskim. Jednak gdy Niegosz zmarł w 1851 roku pochowano go w Cetyni, obawiając się, że na odosobnionym Lovcen grób zostanie zrabowany.

W 1855 roku w końcu został przeniesiony zgodnie ze swoją wolą na górę. Podczas I wojny światowej w 1916 roku, w trakcie bombardowania Jezerskiego Vrhu szczątki znów zostały przetransportowane do Cetyni.... Po odbudowie zniszczonej kaplicy sarkofag dawnego władcy ponownie do niej trafił i pozostał w niej do dnia dzisiejszego.

W 1951 roku w związku z setną rocznicą śmierci Piotra II Petrowici-Niegosza podjęto decyzję o rozbiórce kaplicy i wzniesieniu na jej miejsce dzisiejszego mauzoleum. Mimo sprzeciwu ze strony mieszkańców (Niegosz w testamencie jasno pisał o pochówku w ufundowanej przez samego siebie kaplicy), dokonano rozbiórki i w 1974 roku zakończono budowę obecnego obiektu.

Ile kosztuje wstęp do Mauzoleum?

Wejście kosztuje 4,5 euro (stan na luty 2020). Studenci mogą liczyć na zniżki (prawdopodobnie 2,5 euro). Dodatkowe koszty jakie ponosicie to po prostu paliwo. Nie będą to jednak kosmiczne kwoty, bo od Kotoru do mauzoleum jest 35 kilometrów.

Punkt widokowy na szczycie Jezerskiego Vhru

Następnie trasa prowadzi na punkt widokowy, który jest prawdziwą perełką. Jest to idealne miejsce do robienia świetnych zdjęć - zwłaszcza jak traficie na bezchmurne niebo! Nie bez powodu mauzoleum i widoki rozciągające się z tego miejsca to jedna z największych atrakcji w kraju! Nie ma co dużo pisać - po prostu trzeba to zobaczyć!

Park Narodowy Lovcen

Narodowy Park Lovcen ma powierzchnię aż 6220 hektarów i zlokalizowany jest w centralnej części masywu. Najwyższym szczytem jest Stirovnik (1749 m n.p.m), a zaraz po nim plasuje się wspomniany wcześniej Jezerski Vhr. Park często nazywany jest morzem kamieni z racji na krasowy charakter i mnogość różnorakich jaskiń czy szczelin. Ponad 70% powierzchni zajmują lasy - zwłaszcza sosnowe i bukowe. Znajdziemy tutaj:

ponad 200 gatunków ptaków

11 gatunków gadów

85 gatunków motyli

ponad 1300 gatunków roślin

Jeśli chcemy zwiedzać park od zachodu najlepiej jest dojechać tutaj z Kotoru. Jeśli jedziemy ze wschodu to wyjściowym punktem jest Cetynia. Na uwagę zasługuję malutka wioska Ivanova Korita położona w parku. Znajduje się tu kilka hoteli i restauracji.

Co dalej po Lovcen?

Pierwszą możliwością jest oczywiście powrót do Kotoru. Można jednak wybrać drugą opcję i podróżować dalej tą samą drogą. Doprowadzi Was ona do Cetyni - która od 1992 roku nosi honorowy tytuł stolicy Czarnogóry. To miasto jest kolebką Czarnogórskiej historii, kultury, państwowości. Stanowiło także ważny punkt religijny. Aktualnie znajduje się tutaj nawet była rezydencja prezydenta kraju, a obecnie Ministerstwo Kultury. Obok Cetyni położona jest także Lipa Cave.

Oceń nasz poradnik!

Podobał Ci się artykuł? Zostaw nam 5 gwiazdek!

# data[].attributes.attachment_link.title
Park Narodowy Lovcen i Jezerski Vrh w Górach Dynarskich - Jaszczur Podróżnik

# data[].attributes.attachment_link.description
Niedaleko Kotoru znajduje się jedno z pasm Gór Dynarskich, a mianowicie Lovcen. Położone jest ono również na terenie Parku Narodowego o tej samej nazwie. Czy warto zboczyć lekko z kursu i udać się w to miejsce? Zdecydowanie! Będąc w można dotrzeć tam małym kosztem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Co robić w Budvie - pomysły na zwiedzanie - hvala.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Co można robić w Budvie podczas urlopu? To w dużej mierze zależy od daty wyjazdu, bo inaczej zwiedza się Czarnogórę w sezonie, a inaczej w okresie zimowym.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Atrakcje mniej znane w Czarnogórze i takie których nie znajdziemy w przewodnikach. Na ten artykuł czekało wiele osób, dlatego z jeszcze większą przyjemnością zapraszamy Was do lektury pierwszego artykułu, o mniej popularnych miejscach do zwiedzania. Jest to wstęp do działu, który będziemy rozbudowywać, bo wciąż odkrywamy nowe miejsca w Czarnogórze. Kto nas obserwuje w Social Media, ma okazję na bieżąco zwiedzać nowe miejsca z nami.

Atrakcje mniej znane w Czarnogórze - bez samochodu ani rusz

Ważną kwestią w poznawaniu mniej znanych atrakcji turystycznych będzie dojazd do nich. Jak sama nazwa wskazuje, mniej znane atrakcje turystyczne, nie są na utartych szlakach i głównych drogach. Są to te miejsca, gdzie trzeba samemu dotrzeć. Dla fanów komunikacji publicznej mamy złą wiadomość, bo praktycznie do większości tych miejsc nie dojeżdża transport publiczny.

Do tych miejsc trzeba dojechać samochodem osobowym. Trzeba mieć świadomość i nastawić się, że nie będą to główne drogi. Wcześniej trzeba przygotować plan dojazdu, sprawdzić mapę i co najważniejsze odpowiednio wynająć auto lub skorzystać z naszej wypożyczalni. W grę wchodzi tak naprawdę wynajęcie samochodu osobowego lub dojazd taksówkami, ale to zwiększy koszt zwiedzania. W tym roku zainspirowani Waszymi wiadomościami udostępniamy możliwość wynajęcia auta z kierowcą - czyli tzn. TAXI wycieczki. Jest to pewnego rodzaju rozwiązanie jak do tych miejsc dojechać.

Kolejnym dosyć istotnym aspektem jest to, że większość tych atrakcji będzie związane poniekąd z aktywnością sportową. Główne punkty widokowe czy miejsca, gdzie możemy dojechać samochodem, wyglądają raczej tak, że w pewnym momencie droga się kończy i wtedy musimy podejść kawałek do ukrytego punktu.

Do wodospadu Njagara dojedziemy tylko samochodem osobowym (fot. DroNegro)

Atrakcje z przewodnika, których nikt nie odwiedza

Część atrakcji opisywanych w przewodnikach wielu turystów nie odwiedza, właśnie ze względu na utrudnienia z dojazdem. Wielokrotnie pytaliśmy się naszych klientów, kto z grupy kilkuset osób dotarł w te miejsca - okazało się, że docierali nieliczni. Zaliczają się do nich:

Mauzoleum Piotra Njegosa - na terenie Parku Narodowego Lovcen. Najwyżej położone mauzoleum w Europie. Rozpościera się stąd niesamowity widok na prawie 80% całego kraju.

Monastyr Ostrog - klasztor wykuty w skale. Cel pielgrzymek prawosławnych, uznawane za miejsce cudotwórcze. Przepięknie położony.

Jaskinia Lipska - udostępniona do zwiedzania dla turystów dopiero od 2015 roku. Świetny pomysł na deszczowy dzień i atrakcje dla dzieci.

Lipska Jaskinia w Czarnogórze.

Przyrodnicze atrakcje mniej znane w Czarnogórze

Oko Skakavice - Oko konika polnego - nie, nie chodzi tutaj o zwierzę 😉 Jest to źródło krasowe ulokowane na terenie gór Przeklętych. Dzięki krystalicznie czystej wodzie można zobaczyć dno. Najgłębszy punkt ma nawet 8 metrów.

Nijagara - wodospad i klimatyczna knajpka niedaleko lotniska w Podgoricy. Poziom wody w rzece zmienia się w raz z porą roku. Najpiękniej jest wiosną i wczesnym latem.

Rezerwat Solila i Movida Beach - rezerwat przyrody położony niedaleko Tivatu, a obok plaża z przejrzystą czystą wodą.

Źródlane drzewo - wiek drzewa określa się na około 100 - 150 lat. Wyrosło na źródełku, więc kiedy spadnie deszcz, to z drzewa tryska woda. Niespotykany widok, niedaleko Podgoricy we wsi Dinoša.

Jeziora mniej znane w Czarnogórze

Nie tylko Jezioro Szkoderskie i Czarne jest warte podziwiania. Głównie do tych punktów organizowane są wycieczki przez lokalne biura podróży. Powodem jest bezproblemowy dojazd i infrastruktura dla większych grup. Kraj o tak górzystym terenie, powoduje, że potrzeba dużo czasu, żeby odwiedzić wszystkie zakątki, zwłaszcza te mniej znane w Czarnogórze. Dlatego poniżej wrzuciliśmy listę jezior mniej znanych, które odwiedziliśmy oraz te, które wciąż są na naszej liście.

Slansko - jezioro słone tylko z nazwy! Znajduje się na trasie do miasta Nikšić. Pełne uroczych zakątków.

Biogradsko - położone na terenie Parku Narodowego Biogradska Gora, w jeziorze odbija się pięknie dziwiczy las, który je otacza. Ważne, żeby odwiedzić w odpowiedniej porze roku, w gorące lato wysycha.

Pivsko - niestety tutaj fanów piwa musimy rozczarować. Nie, nie wzięła się nazwa od piwa. Pivsko Jezero jest sztucznym zbiornikiem powstałym z wybudowania tamy na rzecze Piva. Jego wysokość wynosi 675 metrów nad poziomem morza i jest najbardziej wzniesionym sztucznym zbiornikiem wodnym na świecie.

Skadarsko - jezioro jest tak wielkie, że sposobów na jego podziwianie znajdziemy co najmniej kilkanaście. Karuč i Murići - są to miejscowości, które trzeba odwiedzić, aby podziwiać ten park, nie tylko z punktu widokowego Pavlova Strana i miejscowości Virpazar.

Miejscowość Karuc położona nad Jeziorem Szkoderskim.

Na naszej liście do odkrycia wciąż mamy:

Punkty widokowe i twierdze mniej znane w Czarnogórze

Čelobrdo - punkt widokowy i wieś położona niedaleko miejscowości Sveti Stefan. Przepiękny widok na wyspę, wybrzeże i Budvę.

Sveti Ilija - jeden z najpiękniejszych punktów widokowych na Zatokę Kotorską. Znajduje się na półwyspie Vrmac. Można wchodzić z poziomu morza pieszo cała trasę lub podjechać samochodem i przejść się ok. 45 min.

Widok z punktu Sveti Ilija. fot. Bałkany Rudej

Atrakcje turystyczne mniej znane w Czarnogórze - twierdze

Twierdza Mogren - twierdza znajduje się przed Budvą od strony Tivatu. Mamy niesamowity widok z niej na Stare Miasto i wyspę Sveti Nikola. Miejsce przyciągało coraz więcej turystów, dlatego bardzo nas cieszy, że w tym roku został wylany asfalt do twierdzy i postawiono barierki zabezpieczające klif.

Twierdza Kosmac - na drodze między Budvą, a Cetinje. Fort, z którego jest rewelacyjna panorama na Budwańską Riwierę. Z Twierdzy prowadzi szlak treckkingowy do Sveti Stefan.

Twierdza Gorazda - chyba nie ma lepszego miejsca na zachód słońca. Z twierdzy widać Tivat z pasem startowym lotniska i Zatokę Kotorską. Dla droniarzy obowiązkowy punkt do owiedzenia.

Twierdza Vrmac - opuszczona twierdza ulokowana między drzewami, z pozoru nic specjalnego. Ale stąd prowadzi stara ścieżka po zboczu wzgórza w dół do morza od strony Zatoki Kotorskiej, widoki po drodze na Kotor, rewelacja!

Twierdza Sveti Andrija - chyba nie umiem wybrać, z którego punktu jest piękniejszy widok na Zatokę Kotorską. Z twierdzy sv. Andrija czy z punktu Sveti Ilija? Tutaj niestety nie da się podjechać samochodem, trzeba wejść od strony Perastu w jedną stronę ok. 2 godziny, od strony Orahovac ok. 3 godziny.

Twierdza Španjola - to twierdza hiszpańska - pamiątka po krótkim okresie panowania Hiszpanów w Herceg Novi. W planach jest przekształcenie tej twierdzy w galerię i centrum kulturowe.

Twierdza Mamula i Arza - obie twierdze znajdują się na półwyspie Lustica. Mamula ostanimi laty jest dość popularna ze względu na kontrowersyjny projekt budowy 5* hotelu na jej terenie... twierdza w przeszłości była obozem koncentracyjnym. Prace zostały wstrzymane przez protesty.

Twierdza Oštro - najbardziej wysunięty cypelek Zatoki Herceg Novskiej - należy do Chorwatów, bo twierdza leży już po drugiej stronie zatoki. Trzeba przekroczyć granicę, żeby tam pojechać.

Twierdza Kosmac (fot. DroNegro)

Fort Gorazda (fot. DroNegro)

Widok na Kotor z twierdzy Vrmac.

Twierdza Sv. Andrij (fot. DroNegro)

Twierdza Spanjola (fot. DroNegro)

Twierdza Mamula i Arza (fot. DroNegro)

Religijne miejsca, kościoły i klasztory

Cerkiew Sveti Sava - malutki kościółek wybudowany na wzgórzu z widokiem na wyspę Sveti Stefan. Popularny punkt ślubnych sesji fotograficznych.

Cerkiew Sveti Ilija - mała cerkiew położona na granicy chorwacko - czarnogórskiej.

Monastyr Rustovo - klasztor żeński, położony powyżej Čelobrdo. Na teren klasztoru można wejść i podziwiać wnętrze znajdujących się tam cerkwi. W klasztorze napotkacie bardzo rodzinną atmosferę, tutaj w jednej z cerkwi modlą się pary starające się o dziecko. Podobno z tych modlitw urodziło się już 60 dzieci. Monaster warto potraktować jako alternatywne miejsce mniej znane w Czarnogórze do zwiedzania z dziećmi.

Rumija - góra położona niedaleko Baru, skąd rozpościera się fenomenalny widok. Z jednego miejsca widzimy Jezioro Szkoderskie i Adriatyk. Na szczycie stoi mała metalowa cerkiew.

Cerkwia Sv. Ilija (fot. DroNegro)

Na szczycie Rumija fot. Bałkany Rudej

Dla prawdziwych koneserów atrakcji mniej znanych w Czarnogórze - pomniki z czasów Jugosławii

Atrakcja niezbyt oczywista, jednak na długo zapadająca w pamięć. Podróż szlakiem pomników pozwoli nam zapoznać się z historią, a także fantazją osób, które za te projekty odpowiadają. W większości są to postumenty o sporych rozmiarach, niebagatelnych kształtach. Co więcej, często składają się kliku pomniejszych pomników, a nawet wraz ze ścieżkami spacerowymi mogą zajmować kilkaset metrów kwadratowych.

Najpopularniejsze atrakcje w wersji mniej znanej

Zanim przejdziemy do konkretnych miejsc, to chcemy Was bardziej wprowadzić w temat odkrywania Czarnogóry bez ciągłego wertowania przewodnika. Po pierwsze, dlaczego w ogóle chcemy odwiedzać mało popularne atrakcje? Powodami, które uważamy za istotne są:

Chęć odkrywania czegoś nowego, przez osoby które już tutaj były.

Unikanie tłumów. Spędzanie czasu w ciszy i spokoju.

Niecodzienne zainteresowania i różnego rodzaju pasje.

Na stronach naszego bloga staramy się pokazywać, Wam różne wersje na zwiedzanie tych samych miejsc. To, że coś jest popularne nie powinno być przez nas ominięte szerokim łukiem. Najlepszym połączeniem, jest przeplatywanie tych flagowych atrakcji z mniej znanymi punktami, a te najpopularniejsze dostosowane do formy jaka do nas najbardziej pasuje. Wycieczki autokarami to nie jedyna forma na odkrywanie Czarnogóry. Poniżej dajemy Wam przykład ze zwiedzania Kotoru.

Zatoka Kotorska

Od razu chcielibyśmy obalić mit, że zawsze i wszędzie na najpopularniejszych atrakcjach są tłumy. Nie do końca tak jest... Trzeba być trochę zagłębionym w temacie, a wtedy to i Kotor da się zwiedzić chodząc po pustych uliczkach. Kwestię „natężenia" turystów bardzo często generują lokalne wycieczki dużych grup. Jak kilkanaście autokarów przyjeżdża w podobnym czasie, to odechciewa się zwiedzania. Wystarczy wybrać się na zwiedzanie wczesnym rankiem lub po południu. Pomocne może okazać, się również sprawdzenie wcześniej o jakiej godzinie wpływają do zatoki wielkie statki wycieczkowe.

Możliwości zwiedzania Zatoki Kotorskiej są tak wielkie, że każdy znajdzie coś dla siebie. Kotor może i odwiedza każdy turysta, ale gwarantujemy Wam, że mało kto ogląda go z najpiękniejszych punktów widokowych. Zjazd po serpentynach rowerem, pływanie kajakiem po zatoce, zjazd na tyrolce, przejażdżka TukTukiem? To tylko kilka pomysłów na oryginalne poznawanie najbardziej „oklepanego" miejsca.

PS: Użyte w artykule zdjęcia z drona są ze strony DroNegro - do której Was bardzo serdecznie zapraszamy, ujęcia pierwsza klasa!

Czy moja miłość do Czarnogóry była od pierwszego wejrzenia? Oj przyznam szczerze, że tak! Od początku byłam zauroczona i żartowałam, że muszę znaleźć tutaj męża, aby zamieszkać na stałe. Na szczęście znalazłam inny sposób na trwałe związanie się z tym krajem... Założyłam bloga. W tamtym momencie nie zdawałam sobie sprawy, że już wszystkie ścieżki w moim życiu, będą prowadzić w jednym kierunku. Będzie mi miło jak podzielisz się ze mną w komentarzu, od kiedy towarzyszysz mi w tej czarnogórskiej podróży :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Atrakcje mniej znane w Czarnogórze - hvala.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Atrakcje mniej znane w Czarnogórze i takie których nie znajdziemy w przewodnikach. Na ten artykuł czekało wiele osób, dlatego z jeszcze większą przyjemnością zapraszamy Was do lektury pierwszego artykułu, o mniej popularnych miejscach do zwiedzania. Jest to wstęp do działu, który będziemy rozbudowywać, bo wciąż odkrywamy nowe miejsca w Czarnogórze.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dubrovnik, jedno z najciekawszych miast nad Adriatykiem. Popularny kierunek turystów z całego świata. Magiczny, niepowtarzalny i zostający w pamięci na zawsze. Kto był raz w Dubrovniku, chce wrócić ponownie.
Jeśli chodzi o mnie, była to moja pierwsza wizyta w tym mieście i wiem już na pewno, że będę musiała tutaj przyjechać raz jeszcze, chociażby po to, żeby przespacerować się murami obronnymi miasta.

Na zapoznanie się z Dubrovnikiem niestety nie miałam dużo czasu, bo to była moja jednodniowa wyprawa nad czym bardzo ubolewam. Oczywiście nie polecam nikomu takiego zwiedzania na wariata, ale przyznam, że przy dobrej organizacji i wcześniejszemu zaplanowaniu wycieczki mimo wszystko nawet jeden dzień wystarczy, żeby zobaczyć najciekawsze i najważniejsze miejsca.Wśród ofert znajduje się dużo noclegów w

Jeśli zastanawiasz się nad dłuższym pobytem, to już dzisiaj możesz wyszukać i zarezerwować swój nocleg w Dubrovniku. promocyjnych i okazjonalnych cenach.

Dzień wcześniej, na kartce wypisałam sobie wszystkie zabytki, które chciałam zobaczyć, oraz spisałam ich lokalizację, dzięki czemu podczas zwiedzania nie marnowałam czasu na zastanawianie się, w którą stronę pójść, gdzie skręcić, gdzie szukać.
Jako, że do Dubrovnika przyjechałam przed 10.00 i słońce dawało już dość konkretnie znać o swoim istnieniu, to postanowiłam, że w tą spiekotę zrezygnuję ze spaceru po murach obronnych, a zamiast tego wybiorę się na wzgórze Srđ. Okazało się to bardzo dobrym wyborem. Miny zmęczonych i spoconych ludzi schodzących w samo południe z murów mówiły same za siebie. Jeśli jest taka możliwość, to przyjemność spaceru po średniowiecznych zabudowaniach najlepiej zostawić sobie na wieczór.

Zwiedzanie Dubrovnika w jeden dzień - mój plan:

Pierwszym miejscem jakie odwiedziłam było wzgórze Srđ położne tuż nad miastem. Jak pisałam we wcześniejszym Wzgórze Srđ to przede wszystkim piękny widok na okolicę. Zdjęcia panoramy Dubrovnika jakie można wyszukać w internecie lub przewodnikach turystycznych, najczęściej pochodzą z tego miejsca. Rzeczywiście widok zapiera dech w piersiach. Warto też wiedzieć, że Srđ jest miejsce z historią. poście, na wzgórze można się dostać na różne sposoby. Ja wybrałam kolejkę linową. Na wzgórzu mieście się punkt widokowy, restauracja, twierdza oraz mały sklep z pamiątkami.
Właśnie stąd, Czarnogórcy podczas trwającej wojny domowej ostrzelali miasto Dubrovnik.

2. Brama Buže - Vrata Buže

Następnym i najważniejszym punktem mojego zwiedzania oczywiście było Stare Miasto - Stari Grad, w którym spędziłam resztę swojego wolnego czasu. Do wnętrza historycznego miasta dostałam się przez Po przejściu bramą na drugą stronę murów, trafiłam na wąską i malowniczą bramę Buža, znajdującą się po północnej części murów. Buže jest najnowszą z pięciu bram jakie znajdują się w murach obronnych Starego Miasta. uliczkę Boškovićeva. Prowadząca mnie cały czas w dół uliczka, przepełniona była licznymi sklepikami z pamiątkami oraz kawiarniami, w których zmęczeni turyści popijali aromatyczną kawę. Po zejściu na dół dotarłam do głównej i najważniejszej ulicy Starego Miasta - Stradun. Brama przebita została w 1908 roku, kiedy mury obronne przestały już spełniać swoją rolę. Dodatkowe wejście utworzone zostało przez wojsko austriackie, po to, żeby oficerowie austriackiego garnizonu mieli jak najbliżej ze swoich kwater do miejsca rozrywki, jakim był kort tenisowy.

3. Stradun - główna ulica Starego Miasta

Mająca około 300 metrów długości, ulica Stradun zaliczana jest do najbardziej rozpoznawalnej ulicy na Starym Mieście. Stradun rozciąga się pomiędzy dwiema bramami - Pile oraz Peskarija, gdzie z każdej strony ulicy (na jej początku i końcu) znajdują się fontanny. Wzdłuż ulicy mieści się wiele ważnych zabytków Dubrovnika, pięknych elementów architektury, pomników oraz restauracji, kawiarni i sklepów z pamiątkami. Cała ulica wyłożona jest z wapiennych bloków, które w wielu miejscach są bardzo wyślizgane. Podczas zwiedzania, trzeba bardzo czujnie stawiać kroki.
Historia mówi, że dzisiejszy wygląd ulicy ukształtował się po trzęsieniu ziemi jakie miało miejsce w 1667 roku. Przed tym wydarzeniem wznosiło się tutaj wiele budynków z bogatymi zdobieniami i arkadami, które niestety w większości uległy zniszczeniu.

4. Wieża zegarowa

Na końcu ulicy Stradun, dumnie wznosi się wieża zegarowa, mająca około 40 metrów wysokości. Budowa wieży przypada na rok 1444, gdzie w 1929 została przebudowana i zyskała nowy zegar cyfrowy. Na samym szczycie wieży umieszczony jest zabytkowy dzwon z 1506 roku, który, uwaga, ma wagę ponad dwóch ton! Obok dzwonu znajdują się dwie figurki wybijające pełne godziny. Figurki te, przedstawiają postaci mężczyzn, którzy, przez mieszkańców Dubrovnika nazywani są Maro i Baro, bądź też, od ich koloru - zelenci, czyli potocznie mówiąc zieloni ludzie. Na wieży podziwiać można duży zegar astronomiczny, który pokazuje wszystkie fazy księżyca.

5. Sponza Palace

Tuż przy wieży zegarowej, po jej lewej stronie znajduje się pałac Sponza z XVI wieku. Co ciekawsze, Gotycko - renesansowy pałac przyciąga uwagę pięknymi arkadami, oraz bogato zdobionymi oknami jakie mieszczą się na pierwszym piętrze budynku. Arkady i znajdująca się wewnątrz dziedzińca kolumnada są dziełem dwóch wybitnych braci Andrijić z wyspy Korčula. Niegdyś budynek pełnił kilka ról. Służył jako komora celna, był miejscem, w którym organizowane były działalności naukowe, a także pełnił rolę mennicy państwowej, w której wybijana była moneta Dubrovnika. We wnętrzu budynku na dzień dzisiejszy znajduje się Archiwum Miejskie Dubrovnika, w którym przechowywane są dokumenty obrazujące historię miasta, a także ciekawa wystawa upamiętniająca obrońców miasta, którzy zginęli podczas wojny w 1991 roku.
pałac jako jeden z nielicznych ocalał po trzęsieniu ziemi mającej miejsce w 1667 roku.

6. Kolumna Rolanda - Orlandov stup

Tuż przy wieży zegarowej, na środku placu Luža, stoi średniowieczna kolumna przedstawiająca rycerza Rolanda. Kolumna miała symbolizować wolność i niezależność miasta od Republiki Weneckiej. Miejsce w, którym wznosi się kolumna było bardzo symboliczne. To tutaj karano przestępców, oraz ogłaszano ważne zarządzenia miasta.
Potocznie można powiedzieć że postać rycerza umieszczonego na kolumnie, swego czasu była jednostka miary długości. Prawe przedramię Rolanda (51,2 cm.) służyło jako standardowy wzór do pomiaru długości.

7. Kościół św. Błażeja - crkva sv. Vlaha

Następnym zabytkiem Dubrovnika jaki chciałam zobaczyć był kościół św. Błażeja, patrona miasta. Nie musiałam iść daleko, gdyż świątynia znajdowała się za kolumną Rolanda. Kościół był wielokrotnie przebudowywany z powodu zniszczeń i uszkodzeń spowodowanych przez trzęsienia ziemi, pożar i wojnę domową. Na ołtarzu głównym, wykonanym z marmuru, widnieje ocalała rzeźba patrona. Św. Błażej w swoich rękach trzyma makietę, na której przedstawiony jest stary plan miasta, jeszcze sprzed historycznego trzęsienia ziemi.

8. Pałac Rektorów - Knžev dvor

Idąc dalej, po lewej stronie mijam piękny, gotycko-renesansowy budynek jakim jest Knžev dvor. Obecnie w budynku mieści się Muzeum Kulturalno - Przyrodnicze, natomiast w dawnych czasach pałac był rezydencją dla zmieniającego się co miesiąc rektora. Budynek pełnił też rolę siedziby Małej Rady rządzącej miastem. Turyści odwiedzający pałac zobaczyć mogą stare komnaty rektorskie oraz więzienne lochy.

9. Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - Dubrovačka katedrala

Początek budowy katedry przypada na rok 1671 a zakończenie na rok 1713. Jest to główna i najważniejsza świątynia w Dubrovniku. Legenda mówi, że w miejscu katedry, wcześniej znajdowała się mała świątynia, wybudowana na polecenie angielskiego króla Ryszarda Lwie Serce, w podziękowaniu za ocalenie podczas wyprawy krzyżowej, gdy jego statek rozbił się o położoną w pobliżu wyspę Lokrum.
W katedrze znajduje się drogocenny skarbiec, w którym przechowywane są zbory sakralne w dużej ilości wykonane ze złota. Oprócz skarbca, wnętrze katedry skrywa w sobie wiele obrazów malarzy powiązanych ze słynnym Rafaelem Santi.

10. Kościół św. Ignacego - crkva sv. Ignacija

Na placu Poljana Ruđera Boškovića znajduje się jezuicka świątynia św. Ignacego. Żeby ją zobaczyć trzeba pokonać masywne schody z 1738 roku. Schody są dość zatłoczone, gdyż praktycznie każdy przechodni zatrzymuje się na nich żeby zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie. W świątyni znajduje się jeden, z najstarszych w Europie model groty poświęcony czci Maryi z Nazaretu.
Kościół św. Ignacego
11. Studnia Onofria

Tuż przed samym wyjściem ze Starego Miasta, w pobliżu bramy Pile moim oczom ukazała się Onforia, duża studnia, która podczas wojny domowej była największym źródłem czystej wody. Studnie wybudował w 1438 roku neapolitański budowniczy Onofrio della Cava. Cała studnia wykonana jest z kamienia i składa się z 16 małych maszkaronów (ozdobników architektonicznych w kształcie ludzkiej lub zwierzęce głowy) z których wydobywa się woda. Do dnia dzisiejszego woda nadaje się do spożycia i smakuje całkiem dobrze. Warto więc skorzystać z tego źródła i napełnić wodą puste butelki, żeby mieć co pić gdy dopadnie nas pragnienie.

12. Brama Pile - Vrata od Pile

Ostatnim punktem mojego zwiedzania była brama główna położona w murach obronnych po ich zachodniej stronie. Brama mieści się pomiędzy dwiema basztami Puncjela i Minčeta i jest najstarszą ze wszystkich bram. Przejście to funkcjonuje już od czasu założenia miasta, i kiedyś łączyło ze sobą dwie osady.
Nad łukiem bramy zobaczyć można posąg św. Błażeja, który wyszedł spod dłuta słynnego, chorwackiego rzeźbiarza Ivana Meštrovića.

Zwiedzając zabytkowy Dubrovnik koniecznie trzeba, jeśli nie wejść, to chociaż obejrzeć dwa forty Lovrijenac i Revelin, które stanowiły dodatkowe wzmocnienia obronne miasta.
Fort Lovrijenac w sposób szczególny przyciąga wzrok, gdyż znajduje się na skalistym półwyspie, pomiędzy zatokami. Budowla wznosi się na masywnej skale która ma 37 m n. p. m. Lovrijenac wybudowany został na planie trójkąta i posiada trzy poziomy. Jego ściany mają od 4 do 12 metrów grubości, dzięki czemu są praktycznie niezniszczalne.

Dubrovnik, to miasto z historią i duszą. Żeby poznać jego wszystkie tajemnice i poczuć niesamowity klimat miejsca trzeba spędzić w nim trochę więcej czasu. Wierzę, że wrócę do Dubrovnika jeszcze nie jeden raz i wtedy na spokojnie podziwiać będę jego piękno. Póki co pozostają mi cudowne zdjęcia, którymi w większości z nich podzielę się z Wami w kolejnym poście.

Szukając samolotu z Polski do Dubrovnika proponuję przejrzeć w wyszukiwarce dostępne loty.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dubrovnik, jedno z najciekawszych miast nad Adriatykiem. Popularny kierunek turystów z całego świata. Magiczny, niepowtarzalny i zostający w pamięci na zawsze. Kto był raz w Dubrovniku, chce wrócić ponownie. Jeśli chodzi o mnie, była to moja pierwsza wizyta w tym mieście i wiem już na pewno, że będę musiała tutaj przyjechać raz jeszcze, chociażby po to, żeby przespacerować się murami obronnymi miasta.

# data[].attributes.attachment_link.title
DubrovnikCard – BuyOnline - DUBROVNIK CARD

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Visit us and be amazed with the breathtaking views of the Old City of Dubrovnik, the crystal clear Adriatic Sea, and the numerous islands. Enjoy all the comforts of our facilities. Have a drink, snack or a meal at the snack bar or in the restaurant overlooking the Old City. Go on an adventurous ride with the Buggy Safari tour. Visit the souvenir shop, the Ohrid pearl shop or the coin blacksmithing shop and take something home to remind you of your trip.

The best views of Dubrovnik and the surrounding area are, without doubt, experienced from the top of the Srd Hill. The Dubrovnik Cable Car was built back in 1969 and was enthusiastically used by millions of visitors who wanted to enjoy the most beautiful panoramic views. On a clear day, you can see up to 60 km (37 miles). For this reason the neighbouring Imperial Fortress was strategically built on this privileged spot, back in the early 19th century.

Steora is the world's best street bench, powered by green solar energy. It provides phone charging, but also beautifies the street and such sites as the Dubrovnik cable car upper base.

Steora is a smart solution and a product of the new generation, invented and produced in Croatia. It is a smart bench where you can charge your mobile devices. It is ideal for all popular locations where people might need a smart solution - cities, parks, airports - and now you can find two at the top of the Dubrovnik cable car.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dubrovnik Cable Car | Best Views of Dubrovnik | Dubrovnik Cable Car

# data[].attributes.attachment_link.description
Visit us and be amazed with the breathtaking views of the Old City of Dubrovnik, the crystal clear Adriatic Sea, and the numerous islands. Enjoy all the comforts of our facilities. Have a drink, snack or a meal at the snack bar or in the restaurant overlooking the Old City.

# data[].attributes.attachment_link.description
Mi koristimo kolačiće kako bismo osigurali funkcionalnost naše stranice i kako bismo Vam omogućili najbolje iskustvo pretraživanja naše stranice. Za više informacija provjerite naša pravila za privatnost i pravila za kolačiće. Nastavkom pretraživanja naše stranice pristajete na korištenje kolačića.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Park Narodowy Durmitoru to prawdopodobnie najmniej odkryty i wyeksploatowany turystycznie teren w Europie. Znajdziesz tam prawdziwie dziką naturę, ogromne górskie przestrzenie, pasące się konie na halach i znikomą ilość turystów.

Z tego wpisu dowiesz się, które miejsca w Durmitorze musisz koniecznie odwiedzić, by z wyjazdu wycisnąć to, co najlepsze! Dla mnie osobiście górskie tereny Durmitoru to było największe odkrycie i zaskoczenie podczas tego czarnogórskiego wyjazdu! Okazało się, że Czarnogóra to nie tylko przecudne plaże i Zatoka Kotorska, ale również zapierająca dech w piersiach północ kraju!

Durmitor - gdzie to jest?

Durmitor to jedno z wyższych pasm Gór Dynarskich leżące w Czarnogórze. Same zaś Góry Dynarskie będą Ci często towarzyszyć na Bałkanach, gdyż ich pasma, poza Czarnogórą, rozciągają się jeszcze w Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Kosowie czy Albanii. Poza wysokimi szczytami górskimi (kilkanaście z nich ma wysokość ponad 2 300 m n.p.m.!), Durmitor to także kaniony rzeki Tary i Pivy oraz mnóstwo polodowcowych jezior.

Park Narodowy Durmitoru powstał w 1952 r. i zajmuje niebagatelną powierzchnię 32100 ha. Dzięki powstałym kanionom rzek i polodowcowym jeziorom krajobraz tu jest bardzo zróżnicowany, a przez to niesamowicie piękny.

Na bazę noclegową w Durmitorze wybraliśmy najwyżej położone miasteczko w Czarnogórze - Žabljak. Leży ono na wysokości 1450 m n.p.m. i jest najczęściej wybieraną bazą wypadową przez podróżujących. Z całą pewnością nie będziesz miał problemu ze znalezieniem tam noclegu, gdyż prawie w każdym domu wynajmowane są apartamenty albo pokoje.

Kanion Tary i most Đurđevića Tara

Pierwszym miejscem, do którego się udaliśmy to punkt widokowy na kanion rzeki Tary, który znajduje się na moście Đurđevića Tara. Musisz wiedzieć, że kanion Tary jest najgłębszym kanionem w Europie. W niektórych miejscach dochodzi nawet do 1300 metrów głębokości! Do tego w całości objęty jest ochroną UNESCO.

Najbardziej popularnym miejscem, z którego można podziwiać kanion Tary jest właśnie mosta Đurđevića Tara. Zresztą sam most również jest niczego sobie. Został wybudowany w latach 1937-1941 na podstawie projektu inżyniera Mijata S. Trojanovića jako największy taki obiekt w Europie. Dojazd samochodem z Żabljaka do mostu zajmie Ci około pół godziny.

Tuż obok mostu jest możliwość zjazdu tyrolką nad kanionem za jedyne 10 euro od osoby. My zrezygnowaliśmy z tej atrakcji, bo trasa zjazdu nie była jakoś bardzo szczególna (jak na nasze oko), ale chętnych nie brakowało. Warto za to przespacerować się na drugą stronę mostu i skręcić w prawo. Dojdziesz nie tylko do miejsca, w którym kończy się zjazd tyrolką, ale i do fajnej restauracji.

Na rzece Tarze organizowane są też spływy i raftingi, więc dla wszystkich fanów aktywnego spędzania czasu to z pewnością dobry pomysł. Pamiętaj jednak, że latem woda w rzece jest bardzo spokojna. Jeśli jesteś bardziej żądny wrażeń to polecam spływ wiosną, kiedy woda w Tarze jest spiętrzona 😉

Trasa P14 pomiędzy szczytami Durmitoru

Droga P14 ma około 50 km długości i prowadzi przez góry Durmitoru od miejscowości Żabljak do Plużine. Zdecydowanie warto przejechać tą trasę w całości! Nie będziesz żałować ani jednej sekundy spędzonej w drodze. Moim zdaniem jest to jedna z najpiękniejszych tras widokowych w całej Czarnogórze, o czym więcej napisałam w poniższym poście.

Trasa przebiega przez Park Narodowy Durmitor, dlatego też będziesz musiał uiścić opłatę w wysokości 3 euro za osobę za dzień. Na trasie kursują mobilni pracownicy parku narodowego, którzy na jednym z postojów na pewno sprawdzą czy masz bilet i chętnie Ci go sprzedają.

Droga w Durmitorze jest magiczna, a krajobrazy wręcz oszałamiające. Oczywiście jak na górską drogę przystało jest wąska i bardzo kręta, ale za to nawierzchnia jest asfaltowa w dobrym stanie. Nasza skoda fabia nie miała tam żadnego problemu 😉 Na trasie znajdują się liczne zatoczki i postoje. Jedne prowadzą do miejsc widokowych, z których można podziwiać konkretne szczyty górskie w pełnej krasie (np. Sedlo czy Prutaś). Inne zaś do małych górskich knajpek, gdzie można się czegoś napić i kupić lokalne wyroby.

Jednym z moich najlepszych wspomnień z trasy P14 był zachód słońca na Przełęczy Sedlo. Uważam, że to idealne miejsce do obserwowania zachodu słońca w Durmitorze. Po prostu niesamowite wrażenia! Jeżeli, tak jak my, wybierzesz nocleg w Żabljaku to warto po prostu podjechać pod Przełęcz Sedlo specjalnie na sam zachód słońca. To w końcu tylko 13 km!

Jezioro Pivsko

Trasa P14 przez Durmitor właściwie kończy się nad jeziorem Pivsko, więc możesz połączyć te dwa punkty w jedną całodniową wycieczkę. Polecam Ci przejechanie się trasą M18 wzdłuż kanionu rzeki Pivy. Dotrzesz wówczas do zapory wodnej Mratinje, dzięki której powstało w ogóle jezioro Pivsko.

Tak, to turkusowe jezioro jest sztucznym zbiornikiem! Pivsko jest drugim co do wielkości jeziorem w Czarnogórze, a największym jeziorem sztucznym. Powstało w 1975 roku i liczy 12,5 km² powierzchni. Widoki na jezioro i kanion rzeki Pivy mogą być ciekawą odmianą po górskich krajobrazach Durmitoru. Jak Ci się podobają?

Czarne Jezioro

Czarne Jezioro (Crno Jezero) to najbardziej znane jezioro polodowcowe w górach Durmitoru. Myślę, że porównanie go do naszego Morskiego Oka w Tatrach będzie całkiem trafne. Czarne Jezioro jest po prostu częstym podróżniczym celem mieszkańców Czarnogóry, jak i turystów zagranicznych. W 2020 roku nie trafiliśmy na tłumy ludzi, ale też nie byliśmy tam zupełnie sami. Według mnie było optymalnie 😉

Jezioro leży na wysokości 1416 m n.p.m., a jego powierzchnia to aż 515 ha. Prowadzi do niego 3,5 - kilometrowa trasa z Żabljaka, którą możesz pokonać pieszo, ale można podjechać również na parking znajdujący się w odległości mniej więcej 0,5 km od jeziora. Po krótkim spacerze ukaże Ci się wspaniały widok na jezioro, w którym woda lśni jak lustro i mieni się w słońcu różnymi kolorami.

Nad Czarnym Jeziorem można spędzić sporo czasu i wcale się nie nudzić. Już sam spacer naokoło jeziora pochłonie trochę czasu, a przecież można jeszcze skorzystać z kajaków albo łódki, a nawet poplażować. My odwiedziliśmy jezioro już dość późnym popołudniem, dlatego wróciliśmy tam następnego dnia rano, aby w pełnym słońcu popływać łódką.

Przy okazji zjedliśmy śniadanie w restauracji nad Czarnym Jeziorem - Nacionalni Restoran Crno Jezero, o której będzie mowa niżej.

Žabljak - gdzie zjeść

Nacionalni Restoran Crno Jezero - restauracja nad Czarnym Jeziorem

Jest to jedyna restauracja nad Czarnym Jeziorem, więc jak się pewnie domyślasz nie najtańsza. Za to widok na Czarne Jezioro wynagradzał w pełni nieco wyższe ceny 🙂 Zjedliśmy w niej dobre śniadanie i wypiliśmy pyszną kawę. Przykładowe ceny:

śniadanie - od 4,00 - 5,50 euro

espresso - 1,30 euro

cappuccino - 1,80 euro

caffe latte - 2,50 euro

Restauracja w Żabljaku, którą mogę z całego serca polecić! Jest to jedna z tańszych restauracji w mieście, a serwuje pyszne regionalne dania. Porcje były ogromne, a obsługa szybka i miła. Widać, że stołuje się tam dużo lokalsów. Polecam wybrać coś z zestawów dla dwóch osób, bo można wtedy wiele regionalnych potraw skosztować. Przykładowe ceny:

zestawy dla 2 osób - od 6,50 - 20,00 euro

Ćevapi - 4,00 euro

steki - od 7,00 - 8,00 euro

Grillowana wieprzowina - 6,50 euro

Kurczak z grilla - 5,50 euro

Szaszłyki z grilla - 5,50 euro

Grillowany filet cielęcy - 6,50 euro

piwo Nikšićko - 1,70 euro

Balkan Pizzeria
Dość niepozorna pizzeria, gdyż nie jest położona tuż przy głównej drodze, ale zdecydowanie warta odszukania! Udało nam się usiąść przy stoliku w ogródku i mimo, że wystrój i lokalizacja pizzerii nie powalały, to okazało się, że pizza jest wyśmienita. Przykładowe ceny:

pizza - od 5,30 - 8,00 euro

piwo Nikšićko - 2 euro

Podsumowanie

Park Narodowy Durmitoru to tak wyjątkowe krajobrazy i tak przepiękna natura, że zachwytom mogłoby nie być końca! Uważam, że północna część Czarnogóry jest równie piękna, co wybrzeże i z wielką chęcią wybiorę się tam ponownie.

Natomiast samo miasto Żabljak jakoś specjalnie mnie nie ujęło i na pewno nie przyrównałabym go do naszego Zakopanego. Brakuje tam części bardziej spacerowej czy reprezentacyjnej. Nie ma też jakiś szczególnie ładnych pod względem architektonicznym górskich domów. Żabljak jest po prostu najlepszą bazą wypadową w góry Durmitoru, bo najbliższą i z największym zapleczem noclegowym czy gastronomicznym.

Czy brałeś kiedyś pod uwagę wyjazd do Czarnogóry pod kątem wypadu górskiego, a nie nad morze? Czy jednak kraj ten zawsze będziesz kojarzył z ciepłym Adriatykiem? Wydaje mi się, że wśród Polaków Czarnogóra funkcjonuje jako tańszy zamiennik chorwackich wakacji nad ciepłym morzem. Daj znać w komentarzu, czy byłeś kiedyś w Durmitorze albo czy planujesz się wybrać 😉
Poniżej moje pozostałe posty z wyjazdu do Czarnogóry:

1. Czarnogórski Ulcinj, czyli najdłuższa plaża na Bałkanach.

2. Rejs po Jeziorze Szkoderskim - jedna z największych atrakcji Czarnogóry.

3. 3 najlepsze plaże w okolicach Budvy + bonus

4. Zachwycające trasy widokowe w Czarnogórze

5. Zachwycające trasy widokowe Czarnogóry cz. 2

6. Herceg Novi - co warto zobaczyć w mieście fortów

7. Perast - bajeczna miejscowość w Zatoce Kotorskiej

8. Wyspa Sveti Stefan, czyli symbol luksusu w Czarnogórze

9. 3 sposoby na zwiedzanie Kotoru w Czarnogórze

# data[].attributes.attachment_link.title
Durmitor - TOP 5 miejsc, które musisz odwiedzić - marta jeleń

# data[].attributes.attachment_link.description
Park Narodowy Durmitoru to prawdopodobnie najmniej odkryty i wyeksploatowany turystycznie teren w Europie. Znajdziesz tam prawdziwie dziką naturę, ogromne górskie przestrzenie, pasące się konie na halach i znikomą ilość turystów. Z tego wpisu dowiesz się, które miejsca w Durmitorze musisz koniecznie odwiedzić, by z wyjazdu wycisnąć to, co najlepsze!

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pocztówkowe mini miasteczko Sveti Stefan jest jedną z wizytówek Czarnogóry i pojawia się praktycznie na okładce każdego przewodnika i każdej relacji z tego kraju.

Miejsce to znajduje się zaraz za Budvą w kierunku Petrovaca. Ja byłem tam trzykrotnie, podczas każdego z ostatnich wyjazdów do Czarnogóry. Miasteczko jest naprawdę malutkie, zostało całe zamienione w ekskluzywny hotel o cenach nie dla zwykłych śmiertelników. Jak twierdzą przewodniki, podobno apartament w nim zakupiła sama Sofia Loren. Natomiast w miasteczku jest mnóstwo hoteli, apartamentów do wynajęcia i pokoi. W czerwcu nie było jeszcze wielkiego tłoku, natomiast w sierpniu jest najwięcej ludzi. Pomimo to zawsze udawało nam się znaleźć miejsce na bezpłatnej części plaży. W pobliżu znajduje się kilka pięknych miejsc oraz można spacerować wzdłuż morza robiąc piękne zdjęcia i podziwiając Adriatyk. Szczególnie polecam spacer po plaży, skąd są fantastyczne widoki na otaczające góry. W czerwcu 2013 roku zbierało się na burzę, kłębiące się chmury pozwoliły zrobić bardzo malownicze ujęcia:

W miasteczku jest kilka plaż, przy czym bezpłatna jest plaża miejska - Sveti Stefan, natomiast plaża Milocer i Przno należą do hoteli.

Sveti Stefan - informacje praktyczne

Jak dojechać do Sveti Stefan? Bardzo często kursują tutaj podmiejskie mini busy z Budvy, a także zatrzymują się na przystanku powyżej miasteczka kursy międzymiastowe. Jest kilka sklepów, skrzynka pocztowa oraz jakaś agencja turystyczna o wdzięcznej nazwie C...a Travel. Generalnie mimo statusu wizytówki czarnogórskiego wybrzeża jest to miejsce dość spokojne, gdzie nawet w szczycie sezonu jest spokojnie i leniwie. My polecamy je z czystym sumieniem (i z dużym portfelem), warto tu zajrzeć chociaż na jeden dzień.

Galeria zdjęć Sveti Stefan (KLIK)
Jeżeli podobał Ci się ten wpis i chciałbyś więcej informacji, zdjęć oraz filmów zapraszamy do polubienia NASZEGO FEJSBOOKA. Dziękujemy 🙂 🙂 🙂
ZAPRASZAMY ABYŚCIE POZNALI LEPIEJ PIĘKNĄ CZARNOGÓRĘ 🙂 🙂 🙂

Tagi: Bałkany, Czarnogóra

# data[].attributes.attachment_link.title
PIĘKNY SVETI STEFAN, CZYLI NAJWIĘKSZA ATRAKCJA ADRIATYCKIEGO WYBRZEŻA CZARNOGÓRY - Stacja Bałkany

# data[].attributes.attachment_link.description
Pocztówkowe mini miasteczko Sveti Stefan jest jedną z wizytówek Czarnogóry i pojawia się praktycznie na okładce każdego przewodnika i każdej relacji z tego kraju. Miejsce to znajduje się zaraz za Budvą w kierunku Petrovaca. Ja byłem tam trzykrotnie, podczas każdego z ostatnich wyjazdów do Czarnogóry.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miasteczko Petrovac to jedno z najbardziej urokliwych miejsc w południowej Czarnogórze.

Wybraliśmy się tutaj na jednodniową wycieczkę autobusem miejskim z Budvy (za około 2,5 euro). Na miejscu pochmurno, ale ciepło - było prawie 30 stopni i jak to My ciągle rozglądaliśmy się gdzie pójść, co zwiedzić, ale w pierwszej kolejności wybraliśmy się do centrum. Po drodze napotkaliśmy różne miejsca do wynajmu noclegu, duży sklep, a w sumie można powiedzieć, że supermarket, jak i kilka mniejszych sklepików. A miasteczko? Malutkie, przepiękne, urokliwe, z dużą ilością knajpek, sklepików z pamiątkami, łódeczek, taxówek wodnych oraz z przepiękna naturą. 🙂 Patrząc na cały krajobraz i okolice chce się zostać tutaj zdecydowanie na dłużej. 🙂

Cetrum Petrovac na Moru

Cetrum Petrovac na Moru

Cetrum Petrovac na Moru

Obowiązkowo będąc w Patrovac musicie usiąść gdzieś do knajpki na kawę, obiad, czy cokolwiek innego i dać sobie chwile oddechu i podelektować się tym miejscem. 🙂 A po chwili odpoczynku zapraszam Was na Zamek Kastio, który znajduje się przy samej przystani z łódkami - to tutaj zobaczycie miasto z innej perspektywy, będziecie mieli możliwość podziwiać kolejne widoki i zrobić sobie zdjęcie na szczycie z flagą Czarnogóry. 😉

Po lewej Zamek Kastio, po prawej mała przystań dla łódek

Na Zamku Kastio

I właśnie będąc na Zamku Kastio ujrzeliśmy nadbrzeże, a tuż obok schody i zaciekawieni gdzie one prowadzą od razu wybraliśmy się w tamtą stronę. Co najlepsze wcześniej nie słyszeliśmy o "tajemniczych" schodach, więc tym bardziej ciekawość była większa co tam dokładnie się znajduje. 😉 Czym bliżej dochodziliśmy do celu zauważyliśmy w oddali ścieżkę, która prowadziła gdzieś w oddal od centrum miasta i po kilku zdjęciach na nadbrzeżu, przeskoczyliśmy mały murek i szliśmy przed siebie .. 🙂

Po drodze spotkaliśmy dużo turystów, w tym Polaków, ale również tubylców sprzedających domowe wino, maliny, figi, brzoskwinie i inne przepyszne owoce, a idąc czym dalej napotkaliśmy na kilka tuneli i nie wiedząc gdzie tak naprawdę się kierujemy, szliśmy z ciekawością dalej. 🙂

Między tunelami mieliśmy okazje podziwiać głównie morze, czasami gdzieś w oddali było widoczne centrum miasta Petrovac, ale również po drodze napotkaliśmy malutką plażę (Fenix Beach) z leżakami, na której nie było żywej duszy i co najlepsze nie była widoczna tam nawet żadna ścieżka, aby móc się do niej dostać. 😉 Wydaje mi się, że jedna możliwość dotarcia na Fenix Beach to dopłynięcie tam po prostu łódką. 😉

widok na Fenix Beach

Przechodząc przez kolejny tunel, okazało się, że doszliśmy do końca naszej tajemniczej wycieczki i co ujrzeliśmy? 🙂 Dużą przestrzeń ze ścieżką, wśród wielu kamieni o różnych wielkościach, w tle morze adriatyckie, a przy całej scenerii totalna cisza i spokój, dosłownie jakbyśmy byli w totalnie innym miejscu. 🙂 Kierując się dalej, zaczęliśmy widzieć ludzi, samochody, hotel w budowie, kamienistą plażę (Perezica Do) i w porównaniu do wszystkich innych plaż, na których mieliśmy okazję być, ta była najpiękniejsza, taka spokojna, czysta, z małą ilości ludzi, a woda przezroczysta, krystaliczna, czyściutka, ciepła - naprawdę była to najpiękniejsza i najfajniejsza plaża na jakiej byliśmy w Czarnogórze i Wam też ją bardzo polecam!!

Wyjście z ostatniego tunelu z centrum miasta Petrovac do plaży Perezica Do

plaża Perezica Do

plaża Perezica Do

plaża Perezica Do

Czy warto odwiedzić Petrovac? Bez dwóch zdań TAK! Mimo malutkiego miasteczka, dzięki swojemu urokowi i okolicami chce Ci się tutaj zostać po prostu na dłużej. Petrovac ma w sobie jedyny z swoim rodzaju klimat, którego trzeba samemu doznać.

Czy chciałabym tutaj spędzić cały tydzień wakacji? Niestety nie, Petrovac to mały czarnogórski raj i uwielbiam je, ale osobiście to miejsce jest idealne na dzień, czy dwa - zdecydowanie lubię większe miasteczka, w których się więcej dzieje, jest więcej miejsc do zwiedzenia, sklepów itp. do dyspozycji. Dla osób potrzebujących na urlopie spokoju, małego ruchu, czy zamieszania, a w tym klimatycznych widoków i urokliwego miejsca będzie to strzał w 10! Nie ma problemu dojechać do Patrovac samochodem, czy komunikacją miejską, która jest super rozbudowana w tym miejscu.

Interesują Ciebie inne zakątki Czarnogóry? Niedługo pojawią się kolejne wpisy na blogu, o kolejnych miejscach, które udało nam się tu zwiedzić. 🙂

A może szukasz innych rejonów na spędzenie urlopu? Zapraszam Ciebie TUTAJ. 🙂

# data[].attributes.attachment_link.title
Petrovac na moru - mały czarnogórski raj

# data[].attributes.attachment_link.description
Miasteczko Petrovac to jedno z najbardziej urokliwych miejsc w południowej Czarnogórze. Wybraliśmy się tutaj na jednodniową wycieczkę autobusem miejskim z Budvy (za około 2,5 euro). Na miejscu pochmurno, ale ciepło - było prawie 30 stopni i jak to My ciągle rozglądaliśmy się gdzie pójść, co zwiedzić, ale w pierwszej kolejności wybraliśmy się do centrum.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bar to wszystko co najlepsze w Czarnogórze. Plaża, modny kurort i sięgająca setek lat wstecz historia. Znajdą tu coś dla siebie amatorzy plażowania i miłośnicy zabytków.

Bar - nazwa

Powszechnie przyjmuje się, że nazwa pochodzi od dawnej formy "Antivarium" lub "Antibarium", która oznaczała po prostu osadę położoną po przeciwnej stronie niż Bari. Istnieje jednak legenda wiążąca powstanie miasta z księżną Jeleną, która miała przez jakiś czas przebywać w pobliskiej jaskini. Oburzona kłamstwami mieszkańców okolicznych wsi księżna rzuciła na nich klątwę. Od słów władczyni nadano nazwę przyszłemu miastu (zachodzi tu nieprzetłumaczalna na język polski gra słów - serbskie "varanti" znaczy "oszukiwać"). Opowieść ta została spisana dopiero w XIX wieku i jest jedynie ludową legendą.

Bar - historia

Najstarsze znaleziska archeologiczne wskazują, że Bar był zamieszkany już w epoce neolitu. Prawdopodobnie Rzymianie wybudowali w tym miejscu umocnioną twierdzę. W średniowieczu istniała tu katolicka diecezja zależna bezpośrednio od Rzymu. W 1042 roku w okolicy miasta doszło do bitwy pomiędzy wojskami Bizancjum, a wojownikami księcia Stefana Dobrosława. Dzięki szeroko zakrojonej akcji dezinformacyjnej (ukryte w górach oddziały dęły w trąby, a mieszkańcy Baru rozpuszczali fałszywe plotki o olbrzymiej armii Stefana) udało się zmusić Greków do ucieczki, a podczas ich odwrotu zadać im ciężkie straty. Odniesione zwycięstwo dało początek słowiańskiemu państwu Zety.

W XI wieku Bar został wyniesiony do rangi katolickiej archidiecezji. Wiązało się to z silną latynizacją tutejszej arystokracji i inteligencji (przy równoczesnym funkcjonowaniu języków słowiańskich). Prawdopodobnie w średniowieczu zaczął wykształcać się funkcjonujący do dziś podział na Stary i Nowy Bar. Ufortyfikowane miasto znajdowało się bowiem pięć kilometrów od brzegu, a kontakt z resztą świata utrzymywało dzięki portowi o nazwie Pristan (dopiero na początku XX wieku port otrzymał nazwę Nowy Bar). W kolejnych wiekach miasto często zmieniało przynależność państwową (księstwo Zety, Bizancjum, Wenecja). Cały czas jednak mieszkańcom przysługiwała pewna autonomia (miastem rządziła Wielka Rada, bito własną monetę, a zwierzchnik nosił tytuł księcia).

Nawet gdy Wenecja utraciła władzę nad miastem na rzecz Turcji Bar zachował niektóre przywileje. Muzułmanie traktowali starą część osady jako ważną twierdzę w swoim systemie obronnym. W czasie wojny z Czarnogórą w latach 1876-1878 Bar został zaatakowany przez wojska późniejszego króla Mikołaja. Mimo wsparcia artyleryjskiego i operującej na morzu floty Turcy poddali się po niecałym miesiącu oblężenia. Czarnogórcy szybko rozpoczęli rozbudowę miasta przenosząc jednak większość instytucji do Nowego Baru. Dawnemu portowi wydatnie pomogło utworzenie połączenia kolejowego z Podgoricą.

Zniszczenia przyniosła I wojna światowa i bombardowanie portu przez flotę austriacką. Po zakończeniu II wojny światowej komunistyczni partyzanci wymordowali tutaj większość przedstawicieli mniejszości albańskiej. Historycy szacują liczbę ofiar od 400 do 1500 ludzi. W 1979 roku trzęsienie ziemi obróciło w perzynę wiele zabytkowych budowli Starego Baru.

Dziś jest to ważny punkt na turystycznej mapie kraju - z każdym rokiem coraz więcej zwiedzających przyjeżdża aby zobaczyć zabytkowe ruiny.

Bar i Stary Bar - zwiedzanie [stan na wrzesień 2018]

Wybierając się na wycieczkę do Baru musimy zdawać sobie sprawę, że poszczególne zabytki są od siebie dość oddalone. Nowe miasto i port leżą nad samym brzegiem morza zaś ruiny dawnej twierdzy (Тврђава Стари Бар) znajdują się ok. 5 kilometrów od morskiego brzegu.

Pałac króla Mikołaja (Dvorac Kralja Nikole)

(Dvorski Trg)

Dumą Nowego Baru jest dawna siedziba jedynego koronowanego władcy Czarnogóry. Architektem założenia był chorwacki budowniczy Josip Slade. Pałac był letnią siedzibą monarchy, a potem został przekazany w prezencie ślubnym księżniczce Zorce. Dawniej rodzina królewska posiadała własną przystań przy której cumowały kolekcjonowane przez króla Mikołaja jachty. Dziś w odremontowanych wnętrzach działa muzeum miejskie.

Sobór św. Jana Włodzimierza (Саборни храм Светог Јована Владимира)

Największa cerkiew w całym kraju (przewyższa sobór w Podgoricy o kilka metrów) poświęcona jest lokalnemu księciu zamordowanemu w XI wieku przez Bułgarów. Przez wiele lat komunistyczne władze odmawiały zgody na budowę świątyni w Nowym Barze. Prace rozpoczęto dopiero w 2006 roku i zakończono w 2016. Warto wejść do środka i zwrócić uwagę na pokrywające sufit freski. W miejscu, w którym artysta przedstawił piekło realistyczny styl ustępuje długim pociągnięciom pędzla.

Twierdza Stary Bar

Ruiny średniowiecznego miasta to prawdziwa plątanina alejek i dróg pomiędzy liczącymi sobie po kilkaset lat budowlami. Jeszcze w latach 90. całość była zupełnie dzika, turyści mogli błądzić pośród zrujnowanych zabytków. Od kilkunastu lat trwają tu szeroko zakrojone prace rekonstrukcyjne, z roku na rok dawny urok odzyskują kolejne budynki, choć jednocześnie całość traci nieco na tajemniczości. Nadal jednak twierdza pozostaje jednym z najbardziej klimatycznych zabytków Czarnogóry.

Do środka dostaniemy się przez potężną bramę, punkt sprzedaży biletów znajduje się już na terenie ruin. Najważniejsze obiekty jakie zobaczymy to:

Carinarnica - Pochodzący z XV wieku budynek został odrestaurowany jako jeden z pierwszych. Dawniej przebywał tu poborca podatkowy, dziś wewnątrz możemy zobaczyć historyczne zdjęcia Baru.

Łaźnia turecka - Wybudowana po przejęciu miasta przez Turków (prawdopodobnie na początku XVIII wieku) obecnie odremontowana. Jak na razie jej wnętrza pozostają puste chociaż istnieją plany zorganizowania tu niewielkiej galerii.

Zamek biskupi - Dawna siedziba katolickiego biskupa później przekształcona w obronną cytadelę to jedna z najbardziej efektownych pozostałości dawnego miasta. Możemy wejść na koronę murów i stamtąd podziwiać Stary Bar lub poprzestać na punkcie widokowym na okoliczne góry. W centralnej części obronnego założenia umieszczono tablicę upamiętniającą zamordowanie przez Włochów partyzantów Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii. Torturowani mężczyźni zostali wrzuceni do zamkowej studni.

Klasztor franciszkanów - Założony w XIII wieku, następnie zamieniony przez Turków na meczet. Największe zniszczenia przyniosła eksplozja prochu w roku 1912. Warto dobrze przypatrzeć się zachowanym murom - tu i ówdzie dostrzeżemy blaknące na słońcu resztki malowideł.

Akwedukt - Powstał stosunkowo późno bo już podczas rządów tureckich. Dzięki tej budowli do twierdzy dostarczano wodę z odległego o trzy kilometry źródła Rumija. Niestety całość nie przetrwała niszczycielskiego trzęsienia ziemi z 1979 roku. To co możemy dziś obejrzeć jest efektem prac rekonstrukcyjnych. To jedyny akwedukt na terenie całej Czarnogóry. Ponoć nadal może spełniać swoja dawną funkcję.

Wieża Zegarowa - Wzniesiona w XIX wieku obecnie uznawana za symbol Baru. Twierdza udostępniana jest turystom w godzinach od 8 do 20, bilety wstępu kosztują 2€ (normalny) i 1€ (ulgowy). [stan na 2018 rok]

Meczet Omerbašićaa

Pochodzi z XVII wieku, zbudowany prawdopodobnie dla jednego z tureckich dostojników. W późniejszych latach obok świątyni wzniesiono dom imama.

Katedra katolicka Niepokalanego Poczęcia NMP (Katedrala Bezgrešnog Začeća)

Około 800 metrów na wzgórzu nad ruinami Starego Baru znajduje się katolicka katedra. Obecny kościół powstał w połowie XIX wieku.

Stara maslina

Rosnące na terenie miasta drzewo oliwne (po serbsku "maslina") to prawdopodobnie najstarsza roślina tego gatunku w Europie. Jej wiek szacowany jest na 2240 lat. Ponoć w dawnych czasach pod drzewem pertraktowały zwaśnione rody. Roślina płonęła dwukrotnie, ale za każdym razem wypuszczała nowe pędy. Wstęp pod drzewo jest płatny (1€ (bilet normalny), 0,50€ ( bilet ulgowy)) obok znajduje się niewielki sklepik z pamiątkami i wyrobami pochodzącymi z oliwy. [stan na 2018 rok] Lokalizacja drzewa: 42°04'51.3"N 19°07'46.2"E

Bar - informacje praktyczne (aktualizacja wrzesień 2018)

Główna plaża miasta zaczyna się na wysokości pałacu królewskiego i ciągnie przez około 1,5 kilometra na północ. Podobnie jak większość plaż czarnogórskich, także i ta składa się w większości z kamieni.

Do Baru możemy dojechać z wielu czarnogórskich miast (autobusy dalekiego zasięgu). Co więcej z miasta wyruszają pociągi, które jadą przez Podgoricę aż do Belgradu (dwa pociągi dziennie koszt 21€). Przejazd koleją pomiędzy Barem a stolicą kraju to koszt 2,40€. Czas takiej podróży to mniej więcej jedna godzina. [stan na 2018 rok]

Uwaga! Wybierając się do Baru musimy pamiętać, że obszar średniowiecznego miasta i współczesnego kurortu dzieli odległość kilku kilometrów. Oczywiście w sezonie turystycznym nie będziemy mieli problemu z dotarciem do twierdzy. Z dworca autobusowego do ruin kursują regularnie busy (koszt ok. 1€). [stan na 2018 rok]

Końcówka drogi prowadzącej do twierdzy jest wprost usiana sklepami z pamiątkami i restauracjami. Mimo turystycznego charakteru okolicy ceny nie są tu zbyt wysokie. Warto jednak porównać menu kilku knajpek zanim zdecydujemy się skorzystać z jakiejś oferty.

Rosnąca popularność Czarnogóry sprawia, że każdego roku coraz więcej mieszkańców decyduje się wynająć pokoje turystom. Z reguły oferowane przez nich ceny są niższe, ale decydując się na to rozwiązanie nieco ryzykujemy. Najczęściej bowiem taki obiekt nie posiada zbyt wielu opinii pozostawionych przez innych turystów. Warto mieć to na uwadze szukając noclegu w Barze. Najwięcej prywatnych pokoi do wynajęcia znajduje się na terenie dzielnicy Šušanj (bliskość plaży miejskiej).

Bar i Stary Bar - gdzie spać?

Mimo tego, że większość przyjezdnych nocuje w pobliskim kurorcie Sutomore to również do Baru przybywa wielu zwiedzających. Oferta noclegowa jest z roku na rok coraz szersza i bardziej zróżnicowana.

Jeśli chcemy zatrzymać się obok średniowiecznych ruin można wybrać polecany KULA Boutique Hotel (Starobarska Carsija, tuż obok Starego Baru, około 5 kilometrów do plaży, pokoje z prywatnymi łazienkami, śniadanie wliczone w cenę).

W pobliżu plaży funkcjonuje wiele prywatnych apartamentów spośród, których możemy się zdecydować chociażby na Apartments Stevo Nikočević (dzielnica Šušanj, pokoje z łazienkami, ok. 250 metrów do plaży, do centrum Baru ok. 1,5 kilometra).

Jeżeli zależy nam na noclegu w hotelu możemy wybrać położony w centrum trzygwiazdkowy Hotel Pharos (Topolica III, prywatne łazienki, śniadanie w cenie, kilkaset metrów do plaży miejskiej).
Szukaj noclegu pośród wszystkich obiektów noclegowych w Barze.
Bar - okolice

Miasto jest dobrym punktem do poznania reszty kraju ze względu na swoje położenie jak i dobre skomunikowanie z innymi regionami. Jadąc wzdłuż wybrzeża możemy zatrzymać się w zabytkowym Petrovac na Moru (resztki weneckiego fortu). Nieco dalej leży Budva i wyspa sv. Stefan. Jeśli wybierzemy się na południe możemy zwiedzić stare miasteczko Ulcinj (dawna siedziba piratów) lub po przekroczeniu granicy dotrzeć do albańskiej Szkodry. Bardzo blisko będziemy mieli też do brzegu jeziora Szkoderskiego, które kusi licznymi ofertami rejsów (też link do tekstu).

Ciekawostki o Barze

Rocznica bitwy pod Barem z 1042 roku (7 października) jest Dniem Wojska Czarnogórskiego.

W lipcu 1904 roku odbył się tu eksperyment Guglielmo Marconiego, który z włoskiego Bari nadal sygnał radiowy jaki odebrała odpowiednio rozbudowana radiostacja w Barze.

Mówi się, że dawniej tutejszy mężczyzna nie mógł wziąć ślubu dopóki nie zasadził 20 drzew oliwnych.

Reklama

# data[].attributes.attachment_link.title
Bar i Stary Bar - atrakcje, zwiedzanie i informacje praktyczne

# data[].attributes.attachment_link.description
Bar to wszystko co najlepsze w Czarnogórze. Plaża, modny kurort i sięgająca setek lat wstecz historia. Znajdą tu coś dla siebie amatorzy plażowania i miłośnicy zabytków. Powszechnie przyjmuje się, że nazwa pochodzi od dawnej formy "Antivarium" lub "Antibarium", która oznaczała po prostu osadę położoną po przeciwnej stronie niż Bari.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czarnogóra- Lovćen i Rumija, czyli góry nad morzem | W Szczytowej Formie | Tomasz Habdas

# data[].attributes.attachment_link.description
Być nad morzem ale i być w górach, czyli zjeść ciastko i mieć ciastko. Niemożliwe? Nic bardziej mylnego. W Czarnogórze jest to możliwe bez większego wysiłku i bez tracenia czasu… Czytaj więcej

# data[].attributes.attachment_link.title
JADRAN KOD KRSTA, Budva - Restaurant Reviews, Photos & Phone Number - Tripadvisor

# data[].attributes.attachment_link.description
Jadran Kod Krsta, Budva: See 2,384 unbiased reviews of Jadran Kod Krsta, rated 4 of 5 on Tripadvisor and ranked #20 of 188 restaurants in Budva.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W Tivacie znajdziemy wszystko, co przyciąga turystów: piękną linię brzegową z licznymi, piaszczystymi plażami, gwarancję pogody - ponad dwa tysiące godzin słońca w ciągu roku oraz międzynarodowe lotnisko położone niespełna 3 km od centrum miasta.

Stosunkowo niedawno została wybudowana w Tivacie elegancka marina - Porto Montenegro. Oprócz nowoczesnych pirsów i bogatej infrastruktury żeglarskiej znajdziemy tu również luksusowe rezydencje i apartamenty, hotele, restauracje oraz markowe sklepy. Ze względu na rozmach przedsięwzięcia można powiedzieć, że Porto Montenegro to swoiste miasteczko leżące w centrum Tivatu, które wciąż się rozbudowuje. Warto się tu zatrzymać, aby zobaczyć jak wygląda ta jedna z najbardziej luksusowych marin w Europie. Jeśli planujesz spędzić noc w Porto Montenegro, pamiętaj, że musisz poprosić o zgodę na wpłynięcie na kanale VHF 71. Alternatywą postoju jest cumowanie w porcie miejskim, choć bywa on często zajęty przez statki.

Zachęcamy do odwiedzenia muzeum morskiego, gdzie m.in. można wejść na pokład oryginalnej łodzi podwodnej. Dzieci z pewnością zaciekawi plac zabaw, przypominający swoim wyglądem statek piracki.

W samym centrum miasta znajduje się piaszczysta plaża Belane. Wzdłuż nabrzeża ciągną się liczne kawiarnie i restauracje, pełne gości, również po sezonie. Podczas naszej ostatniej wizyty, w porcie miejskim, można było podziwiać żaglowiec, który brał udział w II wojnie światowej.

Przejdź do sekcji
Czarter jachtów w Czarnogórze

Inne ciekawe miejsca w tym regionie

Czarnogóra

Budva Według legendy Budva została założona 2500 lat temu przez Kadmosa, fenickiego herosa wygnanego z Teb, który znalazł tu schronienie... więcej "

zobacz więcej

Czarnogóra

W Tivacie znajdziemy wszystko, co przyciąga turystów: piękną linię brzegową z licznymi, piaszczystymi plażami, gwarancję pogody - ponad dwa tysiące... więcej "

zobacz więcej

Czarnogóra

Kotor to jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast Europy. Zachwyca swoją architekturą oraz wyjątkowym położeniem w miejscu, gdzie Adriatyk wcina... więcej "

zobacz więcej

Mamy dla Ciebie prezent!

Zapisz się do naszego NEWSLETTERA
i odbierz darmową kolekcję
przewodników dla żeglarzy.

# data[].attributes.attachment_link.description
W Tivacie znajdziemy wszystko, co przyciąga turystów: piękną linię brzegową z licznymi, piaszczystymi plażami, gwarancję pogody - ponad dwa tysiące godzin słońca w ciągu roku oraz międzynarodowe lotnisko położone niespełna 3 km od centrum miasta. Stosunkowo niedawno została wybudowana w Tivacie elegancka marina - Porto Montenegro.

# data[].attributes.attachment_link.title
Restaurants delivery near you in Budva | Order food online now with Glovo

# data[].attributes.attachment_link.description
Looking for restaurants in Budva? Order food online from your favourite restaurants. You order, you’ll have it.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nasz kolejny wpis z wielkich bałkańskich wakacji 2019 zdecydowaliśmy się poświęcić drodze, jaką mieliśmy okazję przebyć między Plużine a Żabljakiem. Nie będzie to standardowa notatka, lecz po prostu galeria 25 najpiękniejszych fotografii z tej trasy. Szosa ta prowadzi przez Park Narodowy Durmitoru i oznaczona na mapach jest jako P14.

My ją pokonaliśmy razem z Bartkiem w lipcu tego zorganizowanym transportem prywatnym z Plużine. Lodowce ukształtowały tutejszą rzeźbę terenu, którą mogliśmy podziwiać mknąc w kierunku Żabljaka przez wieś Trsa, przełęcz Prijespa (1884 m n.p.m.) i Sedlo (1908 m n.p.m.). Sami podziwiajcie na zdjęciach najpiękniejszą drogę Czarnogóry z Żabljaka do Plużine:

Trasa P14 przejezdna jest tylko późną wiosną i latem. Ponoć nawet do końca maja potrafi zalegać tutaj śnieg. Niestety nie kursuje po niej żadna komunikacja publiczna i musieliśmy wynająć transport prywatny. Za kurs Plużine - Żabljak zapłaciliśmy 50 € za samochód. Wyszło to taniej niż wypożyczenie auta a widoki, były jednymi z najpiękniejszych w życiu. Mógłbym je porównać tylko do Gruzińskiej Drogi Wojennej.

Gdy już dotarliśmy pod wieczór do czarnogórskiego Zakopanego, a taki status ma Żabljak, następnego dnia wybraliśmy się do Parku Narodowego Durmitor. Najpierw na lekki spacer wokół Czarnego Jeziora, a potem na jeden z kilkunastu szczytów tego masywu Alp Dynarskich. Savin Kuk chwilami nas przyprawił o trochę strachu (musieliśmy ewakuować się przed nadciągającą burzą gradową), ale na zachętę, abyście poczytali kolejne wpisy z górskiego wnętrza Czarnogóry (a nie tylko obejrzeli galerię zdjęć z tras Żabljak - Plużine) kilka fotek z serca gór:

Jeżeli podobał Ci się nasz wpis oraz droga P14 z Żabljaka do Plużine a chciałbyś więcej informacji, zdjęć oraz filmów zapraszamy do wsparcia bloga i polubienia NASZEGO FEJSBOOKA. Dziękujemy 🙂 🙂 🙂

ZAPRASZAMY POZNAJCIE LEPIEJ NIESAMOWITĄ CZARNOGÓRĘ 🙂 🙂 🙂

Tagi: Bałkany, Czarnogóra

# data[].attributes.attachment_link.title
DROGA P14 Z ŻABLJAKA DO PLUŻINE - NAPIĘKNIEJSZA TRASA CZARNOGÓRY na 25 fotografiach - Stacja Bałkany

# data[].attributes.attachment_link.description
Nasz kolejny wpis z wielkich bałkańskich wakacji 2019 zdecydowaliśmy się poświęcić drodze, jaką mieliśmy okazję przebyć między Plużine a Żabljakiem. Nie będzie to standardowa notatka, lecz po prostu galeria 25 najpiękniejszych fotografii z tej trasy. Szosa ta prowadzi przez Park Narodowy Durmitoru i oznaczona na mapach jest jako P14.

# data[].attributes.attachment_link.title
Notion – The all-in-one workspace for your notes, tasks, wikis, and databases.

# data[].attributes.attachment_link.description
A new tool that blends your everyday work apps into one. It’s the all-in-one workspace for you and your team

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pomiędzy Niksicem a Danilovgradem zjechaliśmy w lokalną drogę asfaltową prowadzącą do Monasteru Ostrog - największego ośrodka kultu prawosławia na Bałkanach.

Droga do świątyni jest eksponowana, kręta i wąska, właściwie w żaden sposób nie zabezpieczona. Z jednej strony mieliśmy skalną ścianę, z drugiej dosłownie urwisko. Ruch na niej jest stosunkowo duży, ze względu na odbywające się tutaj pielgrzymki Serbów i Rosjan. Wszystko to potęguje ekstremalne wrażenia, których dostarcza przejażdżka tą trasą.

Samochody zostawiliśmy na dużym parkingu przy dolnym monastyrze, a do Górnego Klasztoru podjechaliśmy już miejscowym busikiem. Trochę obawialiśmy się ostrych serpentyn przecinających górę w której "zatopiony" jest Monaster Ostrog.

Monaster składa się z 2 części: górnej - wtopionej w stromą skałę górującą nad północną-zachodnim krańcem Równiny Bjelopavlickiej oraz dolnej, znacznie młodszej z celami dla mnichów. Fundatorem rozbudowy dolnego monastyru był m.in. rosyjski car Mikołaj II Romanow. Górny monastyr został zbudowany w XVII w. przez Vasilija Jovanovicia, który spędził w nim ostatnie dni swojego życia. W 1678 r. do klasztoru zostały przeniesione relikwie jego założyciela, które według tradycji nie rozłożyły się, wydawały przyjemną woń i z których wydobywała się mirra. Zostały one wystawione obok ikonostasu głównej świątyni. Wierni prawosławni oddają im szczególną cześć. Za cudotwórczy, zwłaszcza przy bezpłodności uważany jest również krzew winorośli oraz źródło, jakie według tradycji pojawiły się w Ostrogu po śmierci założyciela monasteru na zboczu skały, na której wznosi się monaster. Jovanovic znany też jako Vasilij Ostroski jest uznawany za świętego nie tylko przez Kościół prawosławny, ale także przez katolików.

Św. Vasilij jest w Czarnogórze najbardziej czczonym świętym. Monaster Ostrog to miejsce, które rocznie odwiedza ponad milion osób.

Klasztor posiada cztery cerkwie: główną, wykutą częściowo w skałach cerkiew Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni, jak również cerkiew Krzyża Świętego i Trójcy Świętej oraz najmłodszą, poświęconą w 2005r. cerkiew św. Nowomęczennika Stanka. Obecny zewnętrzny wygląd świątyń nadano im w 1926 r. Święto klasztoru odbywa się w dniach 11-12 maja, gdy przypada wspomnienie św. Bazylego Ostroskiego.

Na placu pod samym monastyrem zastaliśmy dużą liczbę pielgrzymów. Długa kolejka do samego kościoła i czarnogórski upał skutecznie zniechęciły nas do czekania na wejście.

Monaster Ostrog to biały punkt zawieszony w skale, widoczny już z odległości 50km. Wybudowana jest tylko ta biała fasada, reszta jest wykuta bezpośrednio w skale.

W pobliżu parkingu znajdują się stragany z lokalnymi wyrobami: ziołami, winami, miodem, rakiją i suszonymi owocami. Sprzedawca na jednym ze straganów tak ochoczo zachęcał nas do zakupu syropu miętowego, że po degustacji z nakrętek 🙂 postanowiliśmy go kupić. POLECAMY! Kosztował 5Euro, ale było warto - przez pierwszy tydzień pobytu nie piliśmy nic innego jak tylko rozcieńczony sok miętowy z wodą. Z 1,5l butelki syropu mieliśmy ok. 15 litrów wody miętowej, która doskonale gasi pragnienie. Na poniższym zdjęciu prezentujemy sprzedawcę naszej mięty ;).

# data[].attributes.attachment_link.description
Pomiędzy Niksicem a Danilovgradem zjechaliśmy w lokalną drogę asfaltową prowadzącą do Monasteru Ostrog - największego ośrodka kultu prawosławia na Bałkanach. Droga do świątyni jest eksponowana, kręta i wąska, właściwie w żaden sposób nie zabezpieczona. Z jednej strony mieliśmy skalną ścianę, z drugiej dosłownie urwisko.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Best in Parking - garaža Ilijina Glavica d.o.o. to Pile Gate, Dubrovnik

# data[].attributes.attachment_link.title
Best in Parking - garaža Ilijina Glavica d.o.o. to Pile Gate, Dubrovnik

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.attachment_link.title
Fort Lovrijenac, Ulica od Tabakarije, Dubrownik, Chorwacja

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.body
https://www.trafalgar.com/real-word/9-tastiest-traditional-montenegrin-dishes-montenegro-food/

# data[].attributes.attachment_link.title
Dive into the tasty world of Montenegro food with these 9 traditional dishes

# data[].attributes.attachment_link.description
Montenegro food is fresh, seasonal and perfect in its simplicity. Heading to Montenegro? Here are 9 traditional Montenegrin dishes you have to try.

# data[].attributes.body
https://www.trafalgar.com/real-word/9-tastiest-traditional-montenegrin-dishes-montenegro-food/