# data[].attributes.body
Αχερουσία λίμνη

# data[].attributes.body
2η ά σ κ η σ η!!!!!!

Συνεχίστε με ελεύθερη συνειρμική αφήγηση, προσθέτοντας ο καθένας μια περίοδο λόγου, όσες φορές θέλετε:

'' Η μνήμη του νερού....''

# data[].attributes.body
1η ά σ κ η σ η!!!!!

Αναζητήστε προελληνικά  υδρωνύμια με το επίθημα           -αχ-  και συμπληρώστε τον πίνακα!
Φωτογραφίες, σύντομα σχόλια κλπ ( ξέρετε εσείς...) ευπρόσδεκτα!!

# data[].attributes.body
Αυτή η γλώσσα θα ήταν εκείνη που κληροδότησε στους Έλληνες τα ονόματα Αχαιοί, Αχιλλεύς,  Αχελώος, Αχάμας, Αχάτης, Αχέλης, Ίναχος.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πρωτο-Ἀχαιοί:Συμβατική ονομασία ενός πανάρχαιου προελληνικού Αριοευρωπαϊκού φύλου, που εντοπίζεται κυρίως στηνΝΑ Θεσσαλία, στο τμήμα της που ήταν γνωστό ωςΑχαΐα Φθιώτις. Οι Αχαιοί της Μυκηναϊκής Εποχής ήταν ένα ελληνικό φύλο, αλλά το όνομά τους δεν ήταν ελληνικό και το πήραν όπως αποδείχθηκε από τον προελληνικό λαό που έφερε αυτό το όνομα και τον οποίο ονομάζουμε συμβατικάΠρωτο-Αχαιούςγια να τους διακρίνουμε από τους ελληνόγλωσσους Αχαιούς.
Έχουν προταθεί διάφορες ετυμολογίες για το όνομα Αχαιοί, αλλά επικρατέστερη θεωρείται αυτή που το ανάγει στην αριοευρωπαϊκή ρίζα akw-"νερό", γιατί είναι η μόνη που επιδέχεται σημασιολογική επιβεβαίωση. Αυτό συνάγεται και από συγκεκριμένα στοιχεία πανάρχαιων παραδόσεων όπως το γεγονός ότι μιαπηγήστην Μεσσηνία λεγόταν Αχαΐα και έναςποταμόςπου χύνεται στον ανατολικό Εύξεινο Πόντο ονομαζόταν Αχαιοῦς. Αλλά και γενικότερα η ρίζααχ-απαντά σε πολλά ονόματα ποταμών: Αχ-ελώος, Ίν-αχ-ος, Αχ-άμας, Αχ-άτης, Αχ-έλης, Αχ-άρδεος. Ο Αχιλλεύς επίσης αποτελούσε κατά πάσα πιθανότητα μια παμπάλαια θεότητα του υγρού στοιχείου και πέρα από τις μαρτυρίες για λατρείες του Αχιλλέως ως θεού σε διάφορα μέρη της κυρίως Ελλάδος, σε μερικές αποικίες του Ευξείνου Πόντου τιμούσαν ως θεό τον Αχιλλέα Ποντάρχη.
Όπως έχει διευκρινισθεί "...Η ρίζαakw-στην ελληνική θα είχε δώσειαπ-ήατ-(ανάλογα με τα φωνήεντα που θα ακολουθούσαν και ανάλογα με την διάλεκτο). Από την άλλη μεριά πρέπει ναληφθεί υπόψη ότι:

α) το προελληνικό ινδοευρωπαϊκό υπόστρωμα μετέτρεψε τοkw-σεκ

β) μια τουλάχιστον γλώσσα ή διάλεκτος αυτού του υποστρώματος μετέτρεψε τοκσεχ.

Αυτή η γλώσσα θα ήταν λοιπόν εκείνη που κληροδότησε στους Έλληνες τα ονόματα Αχαιοί, Αχιλλεύς, Αχελώος, Αχάμας, Αχάτης, Αχέλης, Ίναχος. [...] Οι Έλληνες Αχαιοί απλώθηκαν σε διάφορες ελληνικές χώρες από την Αχαΐα Φθιώτιδα. Άρα σ' αυτή την περιοχήεπεκάθισαν σε ένα πληθυσμό πρωτο-αχαϊκό, από τον οποίο πήραν και το όνομα και μερικές λατρείες.Άλλα τμήματα Πρωτο-Αχαιών ίσως κατείχαν την Αθαμανίακαι τηνΑιτωλία, χώρες όπου απαντούν τα υδρωνύμια Ίναχος και Αχελώος. Πολλά ονόματα ποταμών και άλλων τόπων, καθώς και θεών, με ρίζααχ-μαρτυρούνται επίσης στην κεντρική και ανατολική Στερεά, στην Πελοπόννησο, σε νησιά του Αιγαίου, στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, αλλά είναι δύσκολο να αποφανθούμε ποια από αυτά ανάγονται σε εγκαταστάσεις Πρωτο-Αχαιών και δεν έχουν δοθεί από Έλληνες Αχαιούς.
...Έξω από την Ελλάδα βρίσκουμε λαό με όνομαΑχαιοίσταανατολικά παράλια του Ευξείνου. Στην ίδια περιοχή εντοπίζονται ονόματα ποταμών Αχαιοῦςκαι Ἀχάρδεος, καθώς και ένας οικισμός Ἀχαΐα[...] Αυτός ο λαός θα ήταν ίσως ένα παρακλάδι των Πρωτο-Αχαιών και τα τοπωνύμια που αναφέραμε πιο πάνω, ισάριθμα ίχνη παλαιών εγκαταστάσεων των ιδίων..." (Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄ σελ. 361).

Πηγή: "Ιστορία Ελληνικού Έθνους" Εκδοτική Αθηνών - τομ. Α'

# data[].attributes.attachment_link.title
Νερό και Πρωτο-Αχαιοί

# data[].attributes.attachment_link.description
Πρωτο-Ἀχαιοί:Συμβατική ονομασία ενός πανάρχαιου προελληνικού Αριοευρωπαϊκού φύλου, που εντοπίζεται κυρίως στηνΝΑ Θεσσαλία, στο τμήμα της που ήταν γνωστό ωςΑχαΐα Φθιώτις. Οι Αχαιοί της Μυκηναϊκής Εποχής ήταν ένα ελληνικό φύλο, αλλά το όνομά τους δεν ήταν ελληνικό και το πήραν όπως αποδείχθηκε από τον προελληνικό λαό που έφερε αυτό το όνομα και τον οποίο ονομάζουμε συμβατικάΠρωτο-Αχαιούςγια να τους διακρίνουμε από τους ελληνόγλωσσους Αχαιούς.

# data[].attributes.body
Στη χώρα που εισέβαλαν οι Έλληνες κατοικούσαν φιλόπονοι γεωργοί, ριψοκίνδυνοι πειρατές, «έμποροι με τους λογαριασμούς του λαβυρίνθου». Oι Κάρες, οι Λέλεγες, οι Πελασγοί - με ένα όνομα: οι Προ-έλληνες. Βέβαια η κάθοδος δεν είχε πάντοτε το χαρακτήρα εισβολής. Ορθότερο είναι να μιλάμε για διείσδυση. Παμπάλαιοι μύθοι ιστορούν για τον γέροντα βασιλιά που καλεί τον ήρωα και τους συντρόφους του να υπερασπιστούν τη χώρα από ορδές βαρβάρων ή από τον αιμοδιψή δράκο. Ο ήρωας επιτελεί τον άθλο του και ως ανταμοιβή λαβαίνει σε γάμο τη βασιλοπούλα και το μισό ή και ολόκληρο το βασίλειο. Πάντως οι Έλληνες προσοικειώθηκαν τον εκλεπτυσμένο πολιτισμό των αυτοχθόνων, και κατά συνέπεια και τους όρους που εξέφραζαν τα πολιτιστικά τους επιτεύγματα: ειρήνη, βασιλεύς, πλίνθος, ασάμινθος. Πολλά προελληνικά τοπωνύμια διατηρήθηκαν: Μυκήναι, Αθήναι, Κόρινθος, Λυκαβηττός, Κρήτη, Λάρισα. Προελληνικά είναι και ορισμένα θεωνύμια: Αθηνά, Αφροδίτη, Ήφαιστος, κ.ά. Στους κατοπινούς αιώνες η ελληνική γλώσσα πλουτίζεται και με δάνεια από την Ανατολή: εβραϊκή προέλευση έχει ο χρυσός, και ο κακός (πρβλ. κάκκη: περιττώματα) φρυγική. Αν η δοσολογία είναι σωστή, το κράμα αποβαίνει ανθεκτικότερο από τα συστατικά του. Από τη μίξη των επήλυδων με τους αυτόχθονες προέκυψε το πολύτροπο, αγχινούστατο και ρωμαλέο εκείνο φύλο που δημιούργησε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ) ιδρύθηκε το 1980. Από το 2009 αποτελεί τμήμα του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ). Στεγάζεται...

# data[].attributes.body
(Μπαμπινιώτης)
θάλασσα

Και πρώτα-πρώτα η πιο αρχαία λέξη που χρησιµοποιήθηκε στην Ελληνική (από τον Όµηρο µέχρι σήµερα), για να δηλώσει «τη µεγάλη υδάτινη επιφάνεια µε αλµυρό νερό», η λέξη θάλασσα. Η λέξη αυτή δεν απαντά σε καµιά άλλη γλώσσα τής οικογένειας των γλωσσών στην οποία ανήκει η Ελληνική –ούτε σε άλλη γλωσσική οικογένεια ή µεµονωµένη γλώσσα. Είναι µια προελληνική λέξη, που όπως τόσες άλλες (πβ. δάφνη, πύργος, µέγαρον, χαλκός, ασπίς, τύρρανος, ξίφος, Αθηνά, Κόρινθος, Ιλισός, Υµηττός, Ρέθυµνο, Κρήτη κ.ά.) υιοθέτησαν οι Έλληνες από τους Προέλληνες. Πρόκειται δηλ. γλωσσολογικά για λέξη που δεν ετυµολογείται από τα Ελληνικά, µολονότι παραδίδονται πολλές παρετυµολογίες («λαϊκές ετυµολογίες») τής λέξης

# data[].attributes.body
-νθ-  -σσ-  -αρν- :

# data[].attributes.attachment_link.title
Προελληνικά τοπωνύμια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Στράβων διέσωσε την άποψη του γεωγράφου Εκαταίου του Μιλήσιου (~520 π.Χ.) ότι στο απώτερο παρελθόν πριν εξαπλωθούν οι Έλληνες σχεδόν ολόκληρη η Ελλάδα κατοικούνταν από βάρβαρους. [7.7.1] Ἑκαταῖος μὲν οὖν ὁ Μιλήσιος περὶ τῆς Πελοποννήσου φησὶν διότι πρὸ τῶν Ἑλλήνων ᾤκησαν αὐτὴν βάρβαροι. σχεδὸν δέ τι καὶ ἡ σύμπασα Ἑλλὰς κατοικία βαρβάρων ὑπῆρξε τὸ παλαιόν....

# data[].attributes.body
Στράβων

[8.6.8] … δείκνυται δὲ καὶ Ἀμυμώνη τις κρήνη κατὰ Λέρνην. ἡ δὲ Λέρνη λίμνη τῆς Ἀργείας ἐστὶ καὶ τῆς Μυκηναίας, ἐν ᾗ τὴν Ὕδραν ἱστοροῦσι: διὰ δὲ τοὺς γινομένους καθαρμοὺς ἐν αὐτῇ παροιμία τις ἐξέπεσε ‘Λέρνη κακῶν.’ τὴν μὲν οὖν χώραν συγχωροῦσιν εὐυδρεῖν, αὐτὴν δὲ τὴν πόλιν ἐν ἀνύδρῳ χωρίῳ κεῖσθαι, φρεάτων δ᾽ εὐπορεῖν, ἃ ταῖς Δαναΐσιν ἀνάπτουσιν, ὡς ἐκείνων ἐξευρουσῶν, ἀφ᾽ οὗ καὶ τὸ ἔπος εἰπεῖν τοῦτο «Ἄργος ἄνυδρον ἐὸν Δανααὶ θέσαν Ἄργος ἔνυδρον», τῶν δὲ φρεάτων τέτταρα καὶ ἱερὰ ἀποδειχθῆναι καὶ τιμᾶσθαι διαφερόντως, ἐν εὐπορίᾳ ὑδάτων ἀπορίαν εἰσάγοντες.

# data[].attributes.body
Κατάλογος με προελληνικές-μη ινδοευρωπαϊκές λέξεις που επιβίωσαν στην ελληνική

# data[].attributes.attachment_link.title
Προελληνικές - μη ινδοευρωπαϊκές λέξεις στη ρωμαίικη γλώσσα [2010] | lithoksou.net

# data[].attributes.body
Τι ξέρουμε για τις προελληνικές γλώσσες;

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε αυτές τις γλώσσες φαίνεται να ανήκουν μια σειρά από ονόματα τόπων. Αυτό δεν είναι παράξενο. Οι νέοι κάτοικοι μιας περιοχής κρατούν το όνομα που της έδιναν οι παλιοί κάτοικοι. Έτσι, σε πολλά μέρη της Τουρκίας επιζούν ελληνικά τοπωνύμια : Λατάκια = Λαοδίκεια, Ιζμίρ = Σμύρνη κλπ., επειδή για πολλούς αιώνες οι πληθυσμοί που κατοικούσαν στη Μικρά Ασία ήταν ελληνόφωνοι.

# data[].attributes.body
Στην Ελλάδα, πριν την έλευση  περί το 2000 π.Χ. των Ελλήνων,ζούσαν οι λεγόμενοι Προέλληνες
( Κάρες, Πελασγοί, Λέλεγες, όπως οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες τους  αποκαλούσαν).
Από τη γλώσσα τους έχουν επιβιώσει λέξεις,ρίζες, επιθήματα...
Ένα απ΄αυτά είναι το ''-αχ-'' που σημαίνει νερό.
Το συναντούμε σε ονόματα ποταμών και σε οτιδήποτε έχει σχέση με το υγρό στοιχείο...