# data[].attributes.body
Omdat vooral jonge kinderen om moeten leren gaan met dyscalculie is het belangrijk dat de kinderen zich niet verplicht voelen tot iets, ze hebben het op school namelijk ook al zwaar met getallen en rekenen etc. dus willen ze er thuis niet verder op doorgaan. Daarom is het als ouder of leerkracht zijnde goed dat het kind spelenderwijs leert omgaan met dyscalculie. Een aantal leuke voorbeelden van spellen zijn:

Samen koken: Beide kijken naar een recept dat u gaat maken en u vraagt hen om de leiding te nemen bij het verzamelen van de ingrediënten die u nodig heeft om te koken. Zo hebben we 1/5 kg linzen, 3 wortelen, 2 uien, 6 stukken vlees nodig... We moeten de groenten snijden in 5 stukken...

Speel met de klok: Vraag het kind om verantwoordelijk te zijn over de tijd, je te vertellen wanneer het een bepaalde tijd is, en vier vervolgens hoe goed ze het hebben gedaan, hoe verantwoordelijk ze zijn en hoe "groot" ze samen zijn.

Ga naar de supermarkt : Laat ze u helpen als u gaat winkelen, u kunt spelen met de verantwoordelijk die u aan hen geeft voor welke dingen die u moet kopen, bepalen wat en hoeveel dingen er ​​op de lijst staan en hebben laat ze het zelf pakken.

Vraag hen vragen naar de prijzen : Als we willen besparen, hoeveel yoghurt moeten we dan halen, degenen die €1.00 of die €1.30 kosten? Vier de grote "winst" die jullie samen maakten.

Speel: raad de stapel: Maak kleine bergen van rotsen, erwten, of wisselgeld en men moet raden welke stapel meer of minder heeft. U kunt ook proberen te raden hoeveel stenen er op de stapel liggen. U telt ze samen, en wie er het dichtste bij zit, wint.

Speel het tellen van iets : Tel bijvoorbeeld alle rode auto's die u ziet, tel het aantal mensen dat u ziet met witte schoenen, tel hoeveel trappen u omhoog gaat ..

Zoek nummers : Wanneer u rond loopt, kunt u "het vinden van nummers" spelen, stel voor dat ze het nummer "7" moeten vinden, en ga op zoek naar het nummer op de straat, kentekenplaten, etc.

Speel herinneren telefoonnummers : bijvoorbeeld, je moet je oma bellen, vraag of ze de eerste drie nummers herinneren en u herinnert zich de rest. Bel elkaar en als ze dat goed doen, vieren jullie dit.

Laat ze helpen bij het uitdelen van iets: We zijn met vier, hoe kunnen we een stuk taart in vier gelijke delen?

Speel het dekken van de tafel : Deel de borden, bestek, bekers, servetten, en brood. Zorg ervoor dat ze beseffen dat het belangrijk is dat een iedereen een ​​set moet krijgen.

Speel winkeltje: Stel voor dat het kind een winkelbediende is, ze moeten kiezen uit alle producten die u thuis heeft voor wat ze wil verkopen in "hun winkel". Ze moeten elk item een prijs en een label geven. Later, bent u de klant. Met dit spel zult u de hoeveelheden, optellen, aftrekken, en zelfs hoe geld te beheren, oefenen. Het is een leuke manier om tijd met de familie door te brengen en samen te leren.

Het is dus vooral belangrijk voor het kind dat de letter voor hem of haar visueel worden gemaakt. Het kind moet het cijfer zien en weten hoeveel dit is of inhoud. Door dit soort spelen te doen die ook in het dagelijks leven plaatsvinden zal het kind dit sneller oppakken, dit past namelijk bij de belevingswereld en kan al snel een gewoonte worden (Denk aan het tafel dekken of het met de klok spelen).

# data[].attributes.body
In dit artikel heeft het RID zich verdiept in wat het onderzoek naar dyscalculie nou precies inhoud. RID is tevens ook een nevenorganisatie van het NKD (Zie voorgaande nieuwsbrief).

# data[].attributes.attachment_link.title
Onderzoek naar dyscalculie - RID - Taal Rekenen

# data[].attributes.attachment_link.description
Behandeling dyscalculie RID: verbeteren van getalinzicht en kweken van begrip van basis van rekenprocedures om te leren automatiseren.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Iedereen heeft wel eens moeite met een sommetje, maar mensen met dyscalculie kunnen echt niet rekenen. Met veel oefenen is er iets aan te doen, maar je zal er nooit helemaal vanaf komen. Het Klokhuis over dyscalculie: wat is het, en wat kan je er aan doen?

# data[].attributes.attachment_link.description
Iedereen heeft wel eens moeite met een sommetje, maar mensen met dyscalculie kunnen echt niet rekenen. Met veel oefenen is er iets aan te doen, maar je zal er nooit helemaal vanaf komen. Het Klokhuis over dyscalculie: wat is het, en wat kan je er aan doen?

# data[].attributes.headline
Nieuwsbrief NKD (Nederlands kwaliteitsinstituut dyslexie) 

# data[].attributes.subject
Nieuwsbrief NKD (Nederlands kwaliteitsinstituut dyslexie) 

# data[].attributes.body
In deze nieuwsbrief staat tot in de puntjes uitgelegd wat dyscalculie nu precies is en wat mensen die dit hebben nou precies ervaren. Hoe ga je er mee om? Hoe signaleer je het? In deze nieuwsbrief is het allemaal te vinden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kinderen met een leerstoornis hebben vaak te kampen met psychosociale problemen zoals faalangst, somberheid of een laag zelfbeeld. Om deze kinderen beter te kunnen helpen, werd een training ontwikkeld: Wegwijs in dyslexie en dyscalculie. Een van de auteurs, Jojanneke van der Beek, vertelt er meer over.

Orthopedagoog-generalist Jojanneke van der Beek is docent aan de Universiteit Utrecht en promovenda aan de Radboud Universiteit. Op dit moment is zij bezig met de afronding van haar proefschrift over de comorbiditeit tussen leerproblemen en emotionele problemen. 'Uit onderzoek en praktijk weten we dat er een sterke samenhang is tussen de cognitieve en de affectieve kant, of de koude en de warme kant, zoals we dat ook wel noemen. Neem een kind met dyslexie of dyscalculie. Hoe het kind zijn problemen met leren beleeft, heeft enorm veel invloed op het lezen en spellen dan wel rekenen. Dat kun je niet negeren, daar moet je iets mee. Ik zie het wel een beetje als mijn missie om hier aandacht voor te vragen.'

Voorzien in een lacune

Niet voor niets schreef zij mee aan Wegwijs in dyslexie en dyscalculie. 'Met een aantal collega's stelden we vast dat er eigenlijk geen totaalprogramma is voor kinderen met een leerstoornis die psychosociale klachten ervaren. In die lacune willen we voorzien.'
Een wetenschappelijk onderbouwd behandelprotocol vormt de basis van het programma. 'Het programma is zo opgebouwd, dat het in de meeste gemeenten binnen de basis-GGZ kan vallen. Het bestaat in principe uit tien wekelijkse sessies met het kind, twee sessies met de ouders en twee sessies met de leerkracht. Professionals kunnen daar echter van afwijken, ze kunnen het protocol ook als inspiratie gebruiken voor een behandeling op maat.' Dat sluit mooi aan bij het onlangs ingevoerde Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling (PDDB 3.0), de Brede Vakinhoudelijke Richtlijn Dyslexie en het protocol Dyscalculie: Diagnostiek voor Gedragsdeskundigen (DDG 3.0), waarin de behandelaar meer professionele vrijheid heeft gekregen.

Signalen van psychisch lijden

Het programma kan gebruikt worden door orthopedagogen en psychologen die bijvoorbeeld werkzaam zijn bij een dyslexiepraktijk. Eventueel zouden gespecialiseerde rt'ers of ib'ers er ook mee kunnen werken, maar dan wel onder supervisie van een gedragsdeskundige. Het programma is bedoeld voor kinderen en jongeren met dyslexie (of dyscalculie), die signalen geven van psychisch lijden. Jojanneke: 'De signalen kunnen heel divers zijn. Om te beginnen is er heel duidelijk sprake van stress rondom het leren. Verder zie je bijvoorbeeld dat het kind met buikpijn naar school gaat, veel huilt, zich terugtrekt, somber of angstig is, opstandig wordt of in de klas de clown gaat uithangen. Ook kan er sprake zijn van vermijdingsgedrag, waarbij het kind faalervaringen uit de weg gaat.'

Cognitieve gedragstherapie

Het programma is met name geschikt voor kinderen uit de bovenbouw van de basisschool en de eerste drie leerjaren van het voortgezet onderwijs. Jojanneke: 'Het is gebaseerd op de cognitieve gedragstherapie. Deze gaat ervan uit dat je kunt reflecteren op jezelf, dat je inzicht kunt krijgen in de relatie tussen je gedachten, je gevoelens en je gedrag. Dat kun je pas op een bepaalde leeftijd. In het programma kijkt de gedragsdeskundige samen met het kind hoe het bijvoorbeeld denkt over zichzelf, zijn leerstoornis en zijn toekomst. Kinderen hebben vaak heel negatieve gedachten. Ze leren om van de gedachtenkronkels, zoals wij ze noemen, handige en helpende gedachten te maken. Daardoor voelen ze zich minder naar en worden ze weerbaarder voor alle dingen waar ze nog tegenaan gaan lopen, op school en daarna.'
Ernstige dyslexie wordt veelal in de middenbouw vastgesteld. Het programma richt zich op de hele groep kinderen met dyslexie, dus ook op de kinderen die buiten de vergoedingsregeling vallen. Bij de inzet van het programma gaat het niet om het moment waarop de dyslexie wordt vastgesteld, maar om de mate waarin het kind er stress van heeft. Jojanneke: 'Wij geven als richtlijn dat het kind minimaal 8 jaar oud moet zijn. Onderdelen uit het programma zouden eventueel ook toegepast kunnen worden bij kinderen uit groep 4 of 5. In die periode staat veelal de intensieve dyslexiebehandeling centraal. Het zou van het kind en de ouders veel vragen om tegelijkertijd de training Wegwijs te volgen. Het zou heel mooi zijn als de dyslexiebehandelaar de dyslexiebehandeling bij deze kinderen kan combineren met onderdelen uit Wegwijs.'

Psycho-educatie

Psycho-educatie is een wezenlijk element van het programma. 'De psycho-educatie is niet alleen op het kind zelf gericht maar op alle betrokkenen om het kind heen. We mobiliseren de directe omgeving om het kind te ondersteunen en om begrip te tonen. De mate waarin een kind steun en begrip vanuit zijn omgeving ervaart, heeft namelijk veel invloed op hoe het kind in zijn vel zit. Een van de onderdelen van het programma is een korte presentatie die het kind houdt over zijn leerstoornis. Het kind mag zelf bedenken aan wie de presentatie gegeven wordt, bijvoorbeeld de klas, de ouders of opa en oma. Die presentatie draagt bij aan meer begrip over de leerstoornis.'

Copingvaardigheden

In het programma is ook aandacht voor copingvaardigheden om uitdagende situaties het hoofd te bieden. Jojanneke: 'Het gaat aan de ene kant om het opkomen voor jezelf, bijvoorbeeld als een docent je dyslexiepas niet wil erkennen of als een leeftijdsgenoot een nare opmerking maakt. Maar coping heeft ook te maken met de dingen waar je tijdens het leren tegenaan loopt, bijvoorbeeld het plannen van je huiswerk of het vasthouden van je aandacht. Dat zijn twee voorbeelden van problemen, waarvan we weten dat ze vaak samengaan met een leerstoornis.'

De metafoor van de training

'De materie van de cognitieve gedragstherapie kan best wel droog zijn. Om het wat levendiger te maken, gebruiken we in het programma daarom de metafoor van een grote reis die het kind maakt met zijn auto met aanhanger', vertelt Jojanneke. De auto staat voor de gedachten en de aanhanger voor de gevoelens. De reis staat symbool voor het leven met dyslexie of dyscalculie. De metafoor is op allerlei leuke manieren verwerkt in het programma. Zo wordt als afronding van het programma met het kind een plan gemaakt voor pech onderweg. Wat zijn de signalen waardoor het lampje op jouw dashboard gaat branden (bijvoorbeeld: je trekt je vaker terug, je hebt meer conflicten met je ouders)? En wat kun je op dat moment doen? Bij dat plan voor pech onderweg speelt ook de Wegenwachtkaart een belangrijke rol, die aan het begin van de training wordt gemaakt. Daarop staan mensen in de omgeving van het kind die hulp kunnen bieden. Jojanneke: 'De mensen op die kaart weten dat ze die rol hebben, het kind weet op zijn beurt: ik sta er niet alleen voor. Dat is een heel belangrijke boodschap!'

Inkijkexemplaar

Wegwijs bestaat uit een handleiding voor gedragsdeskundigen, een werkboek voor kinderen en jongeren met dyslexie en een werkboek voor kinderen en jongeren met dyscalculie. Op de website van uitgeverij LannooCampus kunt u de handleiding en beide werkboeken inkijken.

Teruglezen

Jojanneke schreef Wegwijs samen met Martine Mönch, Sylke Toll en Hans van Luit. Professor Hans van Luit was tot vorig jaar voorzitter van de stuurgroep die het ontwikkelproces van de Brede Vakinhoudelijke Richtlijn Dyslexie begeleidde. Lees het interview met Hans van Luit, dat wij in 2021 publiceerden.

# data[].attributes.attachment_link.title
Training Wegwijs in dyslexie en dyscalculie

# data[].attributes.attachment_link.description
Kinderen met een leerstoornis hebben vaak te kampen met psychosociale problemen zoals faalangst, somberheid of een laag zelfbeeld. Om deze kinderen beter te kunnen helpen, werd een training ontwikkeld: Wegwijs in dyslexie en dyscalculie. Een van de auteurs, Jojanneke van der Beek, vertelt er meer over.

# data[].attributes.headline
Annemie Desoete - Leerlingen met dyscalculie

# data[].attributes.subject
Annemie Desoete - Leerlingen met dyscalculie

# data[].attributes.body
In deze podcast van 'Podklas' worden er vragen gesteld aan Prof Dr. Desoete. Zij geeft in deze podcast o.a. mee hoe we onze (school)omgeving kunnen laten inzien dat de diversiteit in een klas, een krachtig instrument is.

Koffie klaar? Luisteren maar!

# data[].attributes.attachment_link.title
Annemie Desoete - Leerlingen met dyscalculie

# data[].attributes.attachment_link.description
Listen to this episode from Podklas on Spotify. "Het beste wat je kan overkomen als kind is om een leerling met dyscalculie in de klas te hebben. De maatregelingen die de juf dan treft, helpen iedereen in de klas." - Annemie Desoete Wat is dyscalculie en hoe kunnen leerkrachten hun leerlingen met dyscalculie ondersteunen?

# data[].attributes.headline
Documentaire dyscalculie "vijf plus acht"

# data[].attributes.subject
Documentaire dyscalculie "vijf plus acht"

# data[].attributes.attachment_link.title
Mini-docu Ernstige RekenWiskunde problemen en Dyscalculie

# data[].attributes.attachment_link.description
http://www.kpcgroep.nl Deze film is ontwikkeld door KPC Groep voor ondersteuning van het regulier en speciaal onderwijs in opdracht van het ministerie van OCW. KPC Groep vervult op het gebied van R&D een scharnierfunctie tussen wetenschap en onderwijsveld.

# data[].attributes.body
Dyscalculie, wat een moeilijk woord eigenlijk! Maar wat betekend dat nu precies?
Dyscalculie is een leerstoornis op het gebied van rekenen en betekend letterlijk 'slecht kunnen rekenen of berekenen'.  Voor dyscalculie is echter nog geen eenduidige beschrijving in de literatuur. Een veelgebruikte definitie van dyscalculie is:

'een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het geautomatiseerd (snel en accuraat) kunnen oproepen en uitvoeren van reken- en telhandelingen.' (Desoete et al. 2006).

Kinderen met dyscalculie hebben dus moeite met het berekenen van sommen. De sommen die voor kinderen zonder dyscalculie makkelijk zijn, zijn voor kinderen met dyscalculie een enorme uitdaging. Een kind met dyscalculie zal dus veel langer doen over het uitrekenen van een simpele rekensom. de uitkomst van een eenvoudige rekensom zal voor kinderen zonder dyscalculie snel worden opgeroepen, kinderen met dyscalculie moeten hier bewust over nadenken.

Bron: Wat is dyscalculie? | Boom test onderwijs

# data[].attributes.body
Dyscalculie is net zoals dyslexie eigenlijk een onzichtbare handicap, hier door is het moeilijk om deze direct bij kinderen te herkennen.

Rekenen wordt iedereen van jongs af aan met de paplepel ingegoten. Optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen vormen de basis voor complexere reken- en wiskunde opgaven. Heb je dyscalculie dan ben je niet zo goed met getallen en is rekenen echt een probleem. Een aantal signalen zijn:

overslaan van getallen bij het tellen

moeilijk aanleren van rekenprocedures, bijvoorbeeld optellen of vermenigvuldigen

moeite hebben met het omzetten van getallen, er wordt bijvoorbeeld 9 gezegd en je schrijf 6 op

langzaam rekenen

geen interesse in rekenen

zwak ruimtelijk inzicht

automatiseren van getallen.

Er zijn meer kinderen die niet zo goed zijn in rekenen die deze symptomen misschien vertonen, maar wanneer is er daadwerkelijk sprake is van dyscalculie Hebben de auteurs van de Nederlandse Dyscalculie Screener (NDS), Marisca Milikowski en Stephan Vermeire onder elkaar gezet en verdeeld over vier criteria waaraan een leerling moet voldoen om van dyscalculie te kunnen spreken:

De leerling heeft een hardnekkig rekenprobleem, ondanks voldoende extra uitleg en oefening op school

Er is sprake van ernstige rekenmoeilijkheden bij de leerling. Toets scores - met name van tempotoetsen - die beneden het tiende percentiel vallen geven vaak een goede indicatie van ernstige rekenmoeilijkheden

Er is een discrepantie (Een verschil met vaardigheden) met andere vaardigheden: de rekenachterstand is onverwacht en niet in lijn met andere cognitieve vaardigheden

De leerling heeft elementaire moeilijkheden met de leerstof. Het gaat dus niet om complexe rekensommen, maar om de elementaire kennis, zoals eenvoudige optel- en aftrekcombinaties en tafel van vermenigvuldiging, waarbij het proces niet goed geautomatiseerd is

Een kind kan niet zomaar vast worden gesteld met dyscalculie in het onderwijs. Hier moet altijd een screening voor plaats vinden. Als docent zijnde mag het vermoeden er altijd zijn, maar zelf diagnosticeren is dus niet de bedoeling!

Bron: Wat is dyscalculie? | Boom test onderwijs
Berkel-B | Over dyscalculie en onze dienstverlening

# data[].attributes.body
Oorzaak van dyscalculie
Over de oorzaak van dyscalculie is nog niet genoeg duidelijkheid. Uit neuropsychologisch onderzoek blijkt dat er verschillende specifieke hersengebieden betrokken zijn. Uit hersenonderzoek naar leerstoornissen weten we wel dat bepaalde hersengebieden er iets mee te maken hebben. Maar niet wát ze ermee te maken hebben. Bij sommige soorten van dyscalculie zou er een erfelijke factor kunnen zijn, omdat het bekend is dat dyscalculie vaak in families voorkomt.

Gevolgen van dyscalculie
Wanneer een kind is vastgesteld met dyscalculie heeft dit natuurlijk ook gevolgen. Kinderen met dyscalculie ondervinden op school en later op hun werk deze nadelige gevolgen hier van. Scholieren hebben naast wiskunde vaak ook moeite met vakken als aardrijkskunde, economie, natuur- en scheikunde. Voldoendes halen kost veel energie en sommige kinderen verliezen hun motivatie om te leren of ontwikkelen. Volwassenen voelen zich soms beperkt in hun carrièremogelijkheden. Beter leren rekenen en werken aan het zelfvertrouwen geven misschien net dat zetje in de rug om een stapje hoger op de ladder te komen.

Kinderen of mensen met dyscalculie hebben net alleen op school of werk last hier van, maar ook in het dagelijks leven. Denk bijvoorbeeld aan het niet vlot met geld kunnen omgaan tijdens het afrekenen van boodschappen of klokkijken. Mensen met dyscalculie lopen tegen veel dagelijkse problemen aan waar anderen zich niet vaak bewust van zijn.

Bijkomende problemen
Dyscalculie komt vaak voor in combinatie met dyslexie en/of met ADHD . Uit onderzoek weten we dat het soms ook samengaat met taalontwikkelingsstoornissen en met DCD (Dit staat voor Developmental Coordination Disorder en is een ontwikkelingsprobleem met de coördinatie van bewegingen). Rekenproblemen komen meer dan gemiddeld voor bij kinderen met een autismespectrumstoornis (ASS) en kinderen met NLD (Nonverbal Learning Disabilities, non-verbale leerstoornis. Stoornis in het verwerken van niet-verbale informatie). Ook bij bepaalde syndromen zoals Klinefelter en de ziekte van Duchenne komt dyscalculie meer dan gemiddeld voor.

Bron: Wat is dyscalculie? - Balans, vereniging voor ouders (balansdigitaal.nl)

# data[].attributes.body
Praktische aanpak
Kinderen met dyscalculie kunnen, vooral tijdens de rekenles, problemen ervaren met bijvoorbeeld het bijhouden van opdrachten. Voor deze moeilijkheden zijn er een aantal handige dingen die je als leerkracht in de klas kan toepassen voor kinderen die dyscalculie hebben;

Geef het kind altijd rekenopdrachten op papier, wanneer de opdracht alleen voorgelezen wordt maakt dit het nog lastiger voor het kind.

Zorg er voor dat het kind de tussenstappen en tussenuitkomsten opschrijft.

Help het kind bij de keuze maken voor de juiste stappen bij het uitvoeren van een berekening. Stel vragen als: ‘ welke formule moet je gebruiken om dit uit te rekenen?, moet je dit bij elkaar optellen of van elkaar aftrekken?’.

Geef het kind extra tijd voor rekentoetsen.

Wanneer een kind oefeningen of opdrachten in de les niet af krijgt, moet dit niet worden meegegeven als extra huiswerk.

Laat het kind een rekenmachine gebruiken in plaats van alles uit het hoofd te laten uit rekenen.

Maak gebruik van tastbare materialen wanneer een kind bijvoorbeeld tafels moet leren, zoals luciferstokjes of fiches.

Hoe kan school rekening houden met dyscalculie?
Dyscalculie gaat niet over, maar je kunt een kind met dyscalculie op school wel helpen door bepaalde hulpmiddelen aan te bieden voor ze.
Voorbeelden van manieren om een kind met Dyscalculie op school te ondersteunen:

Belangrijk is dat de leerkracht zich in het kind in leeft en voldoende kennis heeft over de stoornis

Pas je verwachtingen aan, aan de leerling. Bij te hoge verwachtingen raakt het kind ontmoedigt, bij te lage juist niet voldoende gestimuleerd

De leerkracht kan helpen bij het opsplitsen van de leerstof in deeltaken en deelhandelingen

Het gebruik van een rekenmachine toestaan

Kladpapier bij toetsen laten gebruiken

Extra tijd om een toets te maken

Wanneer het mogelijk is een reken- of wiskundetoets 1 op 1 afnemen, eventueel mondeling

Niet teveel sommen op een bladzijde zetten en het overzichtelijk houden door voldoende ruimte tussen de sommen te houden

Tips voor ouders en leerkrachten van een kind met dyscalculie
Kinderen met dyscalculie zullen het met momenten al moeilijk genoeg hebben in de klas. Daarom is het als leerkracht of ouder zijnde belangrijk dat je het kind ziet en dat het kind zich gehoord voelt.

Geef complimenten en moedig het kind aan wanneer hij of zij het goed doet. Begrip voor het probleem dat het kind heeft is erg belangrijk.

Vergelijk de leerling niet met andere klasgenoten of broertjes of zusjes.

Maak geen kritische opmerkingen die het kind het idee geven dat hij of zij dom is, zoals ‘ Zelfs je jongere broertje kan de tafels al beter dan jij dat kan.’

Zorg er altijd voor dat wanneer een kind een toets uit zijn eigen schrift moet leren, dit schrift gecontroleerd en verbeterd is.

Ondersteun het kind thuis bij zijn of haar schoolwerk.

Bron: Tips en advies rekenproblemen en dyscalculie voor ouders en school (gedragsproblemen-kinderen.info)

# data[].attributes.body
Het thema wat ik heb gekozen voor deze Padlet is dyscalculie. Zelf heb ik geen kinderen in mijn stageklas die dyscalculie hebben. Wel ben ik er veel mee in aanraking gekomen in de jaren dat ik stage heb gelopen. Zelf vind ik het thema erg interessant en leek het mij leuk om me hier in te mogen verdiepen, en natuurlijk jullie iets er over bij te mogen brengen.

In deze Padlet zal er op verschillende manieren in worden gegaan op dyscalculie. denk aan; filmpjes, teksten uit verschillende bronnen, plaatjes, artikelen etc. Ook zullen er een aantal activiteiten/opdrachten en handige tips voor dyscalculie in de Padlet worden weergegeven.

# data[].attributes.body
Hallo,
Mijn naam is Indygo Bouwels. Ik ben 19 jaar oud en ik woon in Weert. Ik studeer de opleiding onderwijsassistent op het Gilde te Weert. Op moment zit ik in mijn laatste jaar, mijn examenjaar dus.

Ik loop op moment stage op de Odaschool op Boshoven, hier loop ik stage in groep 3A. De groep heeft in totaal 21 kinderen die de leeftijd 6 t/m 8 jaar hebben. De school is sinds dit schooljaar samengevoegd met een andere school; de Uitkijktoren. Deze samenstelling wordt nu ook wel 3Hoven genoemd. Mijn stagedagen zijn; maandag, dinsdag en donderdag.

Vanuit school is ons toegewezen om een digitaal platform te maken, een Padlet in dit geval. In deze Padlet zal ik in gaan op het onderwerp dyscalculie onder basisschool kinderen.