# data[].attributes.headline
นาสาวกนกพรรณ วิชิต เลขที่8 ม.4/2 วันอังคาร

# data[].attributes.subject
นาสาวกนกพรรณ วิชิต เลขที่8 ม.4/2 วันอังคาร

# data[].attributes.body
หนังสือเรื่องกากับเหยือกน้ำ ผู้แต่ง อีสป ปีที่พิมพ์ 2554
เรื่องย่อ
วันหนึ่งในฤดูแล้ง น้ำตามหนองน้ำและลำธารต่างก็แห้งขอดลงไปหมด มีกาตัวหนึ่งซึ่งยังไม่ได้กินน้ำแม้แต่หยดเดียวเลยทั้งวัน มันกระหายน้ำเป็นอย่างมากจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะบินไปไหนได้อีก แต่โชคดีที่มันเผอิญเหลือบไปเห็นเหยือกน้ำใบหนึ่งตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ กาไม่รอช้ารีบบินไปดูในทันที

กาพบว่าเหยือกน้ำใบนั้นทั้งสูงและมีปากแคบ โดยภายในเหยือกนั้นก็เหลือน้ำอยู่น้อยเต็มที กาจึงครุ่นคิดหาวิธีการที่จะกินน้ำในเหยือกนั้น ทั้งพยายามแหย่จะงอยปากของมันลงไป และพยายามผลักเหยือกน้ำให้ล้มลง แต่มันก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอ ไม่ว่าจะอย่างไรจนแล้วจนเล่ามันก็ยังไม่สามารถกินน้ำในเหยือกได้สักที

เมื่อคิดได้ในที่สุดมันก็ตัดสินใจไปคาบก้อนกรวดมาใส่ลงไปในเหยือกทีละก้อนๆ จนระดับน้ำภายในเหยือกค่อยๆ สูงขึ้นถึงคอเหยือก แล้วกาก็ได้กินน้ำในเหยือกนั้นอย่างสมใจ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : การใช้สติปัญญาย่อมค้นพบหนทางแห่งความสำเร็จ

# data[].attributes.headline
นางสาวสมาพร ดวงใจ เลขที่15 ม.4/12วันอังคาร

# data[].attributes.subject
นางสาวสมาพร ดวงใจ เลขที่15 ม.4/12วันอังคาร

# data[].attributes.body
หนังสือเรื่อง กากับนกยูง
ผู้แต่ง อีสป ปีที่พิมพ์ 2554
เรื่อง
กาตัวหนึ่งเก็บขนของนกยูงที่หล่นเกลื่อนกลาดมาได้ มันจึงนำขนของนกยูงมาติดที่หางของมันและออกไปเดินเล่นใกล้กันฝูงนกยูง เมื่อนกยูงตัวอื่น ๆ ในฝูงเห็นว่ากาไม่ใช่นกยูงจริง ๆ จึงพากันรุมจิกตีและรุมถอนขนปลอมของกาจนหมด เจ้ากาจึงรีบวิ่งกลับไปยังฝูงของมัน แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น นำมาซึ่งความไม่พอใจให้กับกาตัวอื่นในฝูงเป็นอย่างมาก กาตัวหนึ่งจึงพูดกับมันว่า "แค่เพียงขนนกสวย ๆ ไม่สามารถทำให้เจ้ากลายเป็นนกที่งดงามได้หรอก"

:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::

ความสวยงามไม่ได้เกิดจากการประดับตกแต่งเพียงอย่างเดียว

# data[].attributes.headline
นางสาว เเพรวา ดวงอินทร์ ม.4/4 (วันอังคาร)                                 หนังสือเรื่อง:สมาธิสั้น...เเต่ฉันOKชื่อผู้เเต่ง:พญ.นิภา ลิ้มสุวรรณปีที่พิมพ์: 1/2018

# data[].attributes.subject
นางสาว เเพรวา ดวงอินทร์ ม.4/4 (วันอังคาร)                                 หนังสือเรื่อง:สมาธิสั้น...เเต่ฉันOKชื่อผู้เเต่ง:พญ.นิภา ลิ้มสุวรรณปีที่พิมพ์: 1/2018

# data[].attributes.body
ไขข้อข้องใจทุกอย่างเกี่ยวกับโรคสมาธิสั้น พร้อมภาพการ์ตูนน่ารัก อ่านง่าย เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี สมาธิสั้นคืออะไร? ใครเป็นได้บ้าง? เด็กสมาธิสั้นโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่จะเป็นอย่างไร? แล้วเราเป็นโรคซนสมาธิสั้นอยู่หรือเปล่า? ถ้าเป็นแล้วรักษาหายมั้ย? พบกับคำตอบได้ในเล่มนี้!

# data[].attributes.body
|  |

นิทานอีสป รวมนิทานอีสปพร้อมภาพประกอบ ข้อคิดสอนใจ

นิทานอีสป นิทานอีสปทั้งหมด นิทานพร้อมภาพสวยๆ นิทานอีสปและคติสอนใจ อ่านนิทานอีสปพร้อมรูปภาพประกอบ
นิทานอีสปที่คัดแต่เรื่องดีๆ อ่านแล้วสนุกและให้สาระคติสอนใจได้เป็นอย่างดี รวบรวมไว้ที่นี่ให้คุณได้อ่านกันแบบจุใจ

นิทานอีสป : แพะสองตัว

นิทานอีสป : แพะสองตัว

นิทานอีสป เรื่องแพะสองตัว

ในท้องทุ่งแห่งหนึ่ง มีแพะอยู่สองฝูงซึ่งหากินและอาศัยกันอยู่คนละฟากของลำธาร แต่แล้ววันหนึ่งแพะซึ่งเป็นหัวหน้าฝูงของทั้งสองฝ่ายได้เดินมามาพบกันที่สะพาน ด้านล่างมีกระแสน้ำเชี่ยวกรากไหลผ่าน สะพานนั้นเป็นไม้เก่าๆมีทางเดินที่แสนแคบและยากลำบาก  แพะทั้งสองตัวต่างก็จะข้ามไปยังอีกฟากของลำธาร และด้วยความทะนงตนของมันทั้งคู่ทำให้ไม่มีตัวไหนยอมหลบ ให้อีกตัวที่อยู่ตรงข้าม

เมื่อตัวหนึ่งก้าวขาลงบนท่อนไม้ อีกตัวก็ก้าวตาม จนทั้งคู่เดินมาจนถึงกลางสะพาน หัวหน้าฝูงที่อยู่ฝั่งตะวันออกก็ส่งเสียงตวาดว่า“เจ้าจงหลีกไปให้พ้น ให้ข้าเดินข้ามไปก่อนแล้วเจ้าค่อยข้าม”หัวหน้าฝูงที่อยู่ฝั่งตะวันตกก็ไม่ยอมแพ้ จึงบอกว่า “เจ้าต่างหากที่ต้องหลีกทางให้ข้าข้ามไปก่อน”

เมื่อตกลงกันไม่ได้ แพะทั้งสองตัวจึงกระโจนเข้าใส่กัน พวกมันใช้เขาขวิดกัน เพราะไม่มีใครหลีกทางให้ใคร ต่างก็คิดว่าตนเองเหนือกว่าอีกฝ่าย  ทันใดนั้นพวกมันทั้งคู่ก็ตกจากสะพาน และถูกกระแสน้ำที่กำลังเชี่ยวกรากพัดพาไป

# data[].attributes.headline
ผู้แต่ง : ลา

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : ลาฟองเตน ไวล์ดสมิธสํานักพิมพ์ : แพรวเพื่อนเด็ก พิมพ์ : 2540 จํานวน : 32 หน้า เรื่องย่อ สมาคมไทสร้างสรรค์ หน้าที่ 2 ผู้แปล : อริยา ไพฑูรย์ สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ ครั้งที่พิมพ์ : 2 ปีที่ ขนาดของหนังสือ : 22 x 29 ซม.
กระต่ายกับเต่าท้าแข่งวิ่ง ตอนแรกกระต่ายเป็นฝ่ายวิ่งนํา แต่เพราะความ ประมาท คิดว่ายังไงเต่าก็ช้าต้วมเตี้ยมวิ่งไม่ทัน กระต่ายจึงหยุดนอนพัก ฝ่ายเต่า พยายามคลานมาเรื่อย ๆ จนในที่สุดเต่าก็เข้าเส้นชัยก่อนขณะที่กระต่ายมัวแต่นอนเพลิน

# data[].attributes.headline
ชื่อเรื่อง ศิษย์ที่ครูไม่ต้องกาชื่อผู้แต่ง พินิตย์ พันธประวัติสำนักพิมพ์ โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว ปีที่พิมพ์ 2525เด็กชายเดช เดชากุล เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นลูกคนเดียวของผู้มีอันจะกินคนหนึ่งถูกพ่อแม่ตามใจมากเกินไป เดชเป็นเด็กฉลาดแต่เขาไม่สนใจต่อการเรียนขาดเรียนบ่อย เอาแต่ใจตนเอง วันหนึ่งเดชมาเรียนตามปกติครูพรทิพย์จึงเรียกเดชมาพบที่โต๊ะหน้าห้องแต่เดช ไม่ยอมออกมาทำเป็นไม่สนใจต่อคำพูดของคุณครูและมีการโต้ตอบทำให้ครูไม่สามารถ ข่มใจได้อีกจึงพูดสั่งสอนเดชอย่างโมโห วันรุ่งขึ้นเดชมาเรียนเพียงครึ่งวันแล้วก็หิ้วกระเป๋าเดินคอตกกลับบ้าน ครูพรทิพย์สังเกตุว่าช่วงนี้เดชมาเรียนทุกวันแต

# data[].attributes.subject
ชื่อเรื่อง ศิษย์ที่ครูไม่ต้องกาชื่อผู้แต่ง พินิตย์ พันธประวัติสำนักพิมพ์ โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว ปีที่พิมพ์ 2525เด็กชายเดช เดชากุล เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นลูกคนเดียวของผู้มีอันจะกินคนหนึ่งถูกพ่อแม่ตามใจมากเกินไป เดชเป็นเด็กฉลาดแต่เขาไม่สนใจต่อการเรียนขาดเรียนบ่อย เอาแต่ใจตนเอง วันหนึ่งเดชมาเรียนตามปกติครูพรทิพย์จึงเรียกเดชมาพบที่โต๊ะหน้าห้องแต่เดช ไม่ยอมออกมาทำเป็นไม่สนใจต่อคำพูดของคุณครูและมีการโต้ตอบทำให้ครูไม่สามารถ ข่มใจได้อีกจึงพูดสั่งสอนเดชอย่างโมโห วันรุ่งขึ้นเดชมาเรียนเพียงครึ่งวันแล้วก็หิ้วกระเป๋าเดินคอตกกลับบ้าน ครูพรทิพย์สังเกตุว่าช่วงนี้เดชมาเรียนทุกวันแต

# data[].attributes.headline
นายสุรเกียรติ โยธิดา

# data[].attributes.body
นายสุรเกียรติ โยธิดาร์
ม.4/11
หนังสือเรื่องชาวนากับกิ่งไม้
ผู้แต่ง:อีสป
ปีที่พิมพ์2554
เรื่องย่อ
ขณะที่ชาวนาคนหนึ่งกำลังเดินไปทำงานที่ท้องนา อยู่ ๆ เขาก็เดินไปชนเข้ากับกิ่งไม้อย่างจังจนหัวบวมแดง เขาร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมทั้งโทษว่า "กิ่งไม้นี้มันช่างเกะกะเสียจริง ๆ เลย" วันต่อมาเขาก็เดินผ่านทางเดิมอีกครั้งและชนกับกิ่งไม้กิ่งเดิมอีก ชาวนาจึงพาลใส่กิ่งไม้ว่า "เจ้าก็รู้ว่าเราจะเดินผ่านมาทางนี้ ทำไมเจ้าถึงไม่หลบเรา" กิ่งไม้ตอบว่า"เราก็อยู่ของเราเช่นนี้ทุกวัน เจ้านั้นแหละไม่รู้จักระวัง" ชาวนาโมโหมากจึงตัดกิ่งไม้นั้นทันที"ทีนี้เราก็ไม่ต้องเจ็บตัวอีกต่อไป" เขาพูดก่อนจะเดินจากไป

# data[].attributes.headline
นายธีรภัทร์ อุปมา

# data[].attributes.body
นายธีรภัทร์ อุปมา
ม4/2
หนังสือเรื่องชายหนุ่มกับนกน้อย
ผู้แต่ง:อีสป
ปีที่พิมพ์2554
เรื่องย่อ ชายหนุ่มคนหนึ่งนำนกน้อยมาเลี้ยงไว้ในกรง เขารักและเอ็นดูมันมาก คอยดูแลเป็นอย่างดี ให้มันอยู่สุขสบาย วันหนึ่งเขาเผลอเปิดกรงทิ้งไว้  นกน้อยจึงบินหนีไป มันตื่นเต้นกับโลกภายนอกที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันบินท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ อยู่นานหลายวัน แล้วก็กลับมาอยู่ในกรงดังเดิม เมื่อชายหนุ่มเห็นมันกลับมาเขาก็ดีใจแต่อดสงสัยไม่ได้ จึงถามมันว่า "เจ้านกน้อย เจ้าหายไปไหนมาตั้งหลายวัน แล้วเหตุใดจึงกลับมาอยู่ในกรงอีกล่ะ" นกน้อยตอบว่า "เมื่อข้าลองออกไปใช้ชีวิตข้างนอกเอง จึงทำให้ข้าได้รู้ว่า ไม่มีที่ไหนสบายเท่าที่นี่อีกแล้ว"

# data[].attributes.headline
นางสาวกัลย์สุดา ศิริจันทร์ ม4/10หนังสือเรื่องลูกหมูกับสองสหายผู้แต่ง:อีสป ปีที่พิมพ์2554

# data[].attributes.subject
นางสาวกัลย์สุดา ศิริจันทร์ ม4/10หนังสือเรื่องลูกหมูกับสองสหายผู้แต่ง:อีสป ปีที่พิมพ์2554

# data[].attributes.body
ลูกหมูตัวหนึ่งถูกนำมาเลี้ยงรวมไว้ในคอกเดียวกันกับแพะและแกะ เช้าวันหนึ่งชาวนาเข้ามาจับลูกหมู มันส่งเสียงร้องและดิ้นหนีสุดชีวิต จนแพะกับแกะรำคาญ จึงพูดเหน็บแนมลูกหมูว่า "พวกเราถูกจับไปตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นจะต้องส่งเสียงร้องเหมือนเจ้าที่เพิ่งโดนจับครั้งแรกเลย" เมื่อลูกหมูได้ยินดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า"มันก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว เวลาที่พวกเจ้าโดนจับไป อย่างมากก็แค่โดนตัดขนหรือรีดนมเท่านั้น แต่ถ้าหากข้าโดนจับไปก็คงจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาหรอก"

# data[].attributes.body
กาตัวหนึ่งไม่ชอบใจขนสีดำของตัวเอง  จึงคิดแปลงโฉมโดยเก็บขนหางที่นกยูงสลัดทิ้งมาเสียบแซมกับขนของตนมันบินอวดพวกกาด้วยกันและเยาะเย้ยว่า  " ดูขนของข้าสิ  ทั้งแวววาวและมีสีสันสวยงามกว่าขนดำปี๋ของพวกเจ้าซะอีกข้าจะไปอยู่กับฝูงนกยูงดีกว่า "

จากนั้นกาก็ผละจากฝูงของตนเข้าไปอาศัยอยู่กับฝูงนกยูง  พวกนกยูงเห็นกาไม่เจียมตัวก็รุมจิกตีจนขนหลุดร่วงพร้อมกับไล่ตะเพิด  " หน็อยแน่  คิดอยากจะเป็นนกยูงอย่างพวกเรา  ช่างไม่เจียมตัวจริง ๆ ไปให้พ้นนะ! "

กาต้องบินซมซานกลับไปหาพวกพ้อง  แต่ฝูงกาก็ไม่ยอมให้อยู่ด้วย  เจ้ากาหลงตัวเองจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตั้งแต่นั้นมา.

# data[].attributes.headline
นางสาวเยาวภา หอมเนียม ม.4/12 วันอังคาร   

# data[].attributes.subject
นางสาวเยาวภา หอมเนียม ม.4/12 วันอังคาร   

# data[].attributes.body
หนังสือเรื่องปลาใหญ่กินปลาเล็ก                          ผู้แต่ง อีสป  ปีที่พิมพ์ 2554
เรื่องย่อ
ณ ท้องทะเลแห่งหนึ่ง มีปลาใหญ่ฝูงหนึ่งเกาะกลุ่มกันทำตัวเป็นเจ้าถิ่นรังแกฝูงปลาเล็ก พวกมันว่ายน้ำหาอาหารไปทั่ว เมื่อเจอฝูงปลาเล็กก็จะคอยข่มเหงรังแก จนไม่มีใครกล้ายุ่งกับพวกมัน พวกมันจึงมีอาหารกินอุดมสมบูรณ์ ขนาดตัวของมันจึงใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ต่างกับฝูงปลาเล็กที่ตัวก็ยิ่งเล็กลงๆ วันหนึ่งชาวประมงเห็นว่าแถวนี้มีปลาใหญ่อยู่มากมายจึงลงอวนทิ้งไว้ ระหว่างนั้นก็มีทั้งปลาใหญ่และปลาเล็กมาติดมากมาย ชาวประมงจึงมายกอวนขึ้น พวกปลาเล็ก ๆ ก็สามารถว่ายออกจากตาข่ายได้หมด ส่วนปลาตัวใหญ่ไม่ว่าจะดิ้นเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้เลย ปลาตัวใหญ่จึงถูกชาวประมงจับขึ้นเรือแล้วนำไปขายที่ฝั่ง

# data[].attributes.headline
นางสาวปัทมพร แพงมาก ม.4/12 วันอังคาร

# data[].attributes.subject
นางสาวปัทมพร แพงมาก ม.4/12 วันอังคาร

# data[].attributes.body
หนังสือเรื่องมดกับตั๊กแตน
ผู้แต่ง อีสป ปีที่พิมพ์ 2554
เรื่องย่อ

เช้าวันหนึ่งในฤดูร้อน ตั๊กแตนร้องเพลงอย่างสนุกสนาน มันก็หันไปเห็นฝูงมดขนอาหารเดินผ่านมา จึงเอ่ยปากชวนฝูงมดให้มาร้องเพลงด้วยกัน มดตัวหนึ่งตอบว่า "ไม่ได้หรอก พวกข้าต้องรีบหาอาหารมาตุนไว้ สำหรับฤดูหนาวที่กำลังจะมาถึง แล้วเจ้าไม่เตรียมอาหารไว้บ้างหรือ"  "ไม่เห็นต้องรีบเลย อีกตั้งนานกว่าจะถึงฤดูหนาว" ตั๊กแตนตอบ
เมื่อฤดูหนาวมาถึงสัตว์ต่าง ๆ พากันหลบอยู่แต่ในรัง ส่วนตั๊กแตนหาอาหารไม่ได้เลย มันจึงมาขออาหารแบ่งจากฝูงมด "ข้ามัวแต่ทำตัวไร้สาระในฤดูร้อน ตอนนี้ข้าสำนึกแล้วได้โปรดแบ่งอาหารให้ข้าบ้างเถิด" ฝูงมดจึงตอบว่า "ถ้าเจ้าสามารถร้องเพลงได้อย่างสบายใจได้ในฤดูร้อน ทำไมเจ้าจึงไม่ทำต่อไปในฤดูหนาวล่ะ"

# data[].attributes.body
หนังสือเรื่องจิ๋วกับน้อย
ชื่อผู้แต่ง วีระศิลป์ วิฬารศิลป์ ปีที่พิมพ์ 2559
เรื่องย่อ
น้อยเป็นลูกคนกลางและรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่เสมอที่พ่อแม่รักพี่หรือน้องมากกว่า แต่ยังโชคดีที่ป้ารักและเป็นห่วงเป็นใยเขาเหมือนลูก น้อยพยายามตั้งใจเรียนและเชื่อฟังพ่อแม่ ทว่าเหตุการณ์มักกลับตาลปัตร น้อยทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจหรือเป็นที่รักของพ่อแม่ ทั้ง ๆ ที่น้อยมีพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงและเขียนเรียงความกลับไม่มีใครรู้ ยกเว้นครูประจำชั้นที่คอยผลักดันและช่วยเหลือ แต่ครูก็ยังเป็นครูแสนดุที่น้อยไม่กล้าเปิดใจพูดคุยด้วย จึงมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่น้อยระบายความคับข้องใจให้ฟังได้ คนคนนั้นคือจิ๋ว เพื่อนล่องหนที่น้อยสร้างขึ้นมานั่นเอง