# data[].attributes.body
Art. 1 lit. a Konwencji:
"misją specjalną jest misja czasowa reprezentująca państwo, wysłana przez jedno państwo

do drugiego państwa za jego zgodą w celu wspólnego rozpatrzenia z nim określonych spraw

albo wypełnienia wobec niego określonego zadania"

# data[].attributes.body
Oprócz wymienionych w linku zakresów, jeszcze:
a) zakres czasowy - przywileje i immunitety zaczynają obowiązywać od momentu wjazdu osoby upoważnionej na terytorium państwa przyjmującego albo, jeśli osoba już jest na terytorium tego państwa, od chwili notyfikacji jej nominacji
b) zakres terytorialny - przywileje i immunitety obowiązują na terytorium państwa przyjmującego

W. Góralczyk, S. Sawicki, Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie, Warszawa 2017, s. 310-311

# data[].attributes.headline
Członkowie misji dyplomatycznej oraz przywileje i immunitety

# data[].attributes.subject
Członkowie misji dyplomatycznej oraz przywileje i immunitety

# data[].attributes.body
- Immunitet karny
- Immunitet cywilny
- Immunitet administracyjny

# data[].attributes.body
...przy państwie przyjmującym lub organizacji międzynarodowej:

Szczegółowo określone w art. 19 i art. 20 Ustawy o służbie zagranicznej.

# data[].attributes.body
Szczegółowo określone w art. 3 ust. 1 Konwencji Wiedeńskiej

# data[].attributes.body
Każda działalność misji:
- musi być zgodna z prawem międzynarodowym i prawem państwa przyjmującego
- nie może ingerować w sprawy wewnętrzne i zewnętrzne państwa przyjmującego
- nie może szkodzić interesom politycznym, gospodarczym, bądź innym stosunkom między państwem wysyłającym i państwem przyjmującym

W. Góralczyk, S. Sawicki, Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie, Warszawa 2017, s. 299

# data[].attributes.body
Może nastąpić z z inicjatywy jednego państwa

# data[].attributes.attachment_link.title
zerwanie stosunków dyplomatycznych - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy

# data[].attributes.attachment_link.description
Internetowa encyklopedia PWN - zawierająca ok. 200 tysięcy artykułów, haseł, ilustracji, kalendariów, tabel ze stale aktualizowanej bazy encyklopedycznej Wydawnictwa Naukowego PWN - to najlepsze źródło rzetelnej i wiarygodnej wiedzy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Prawo legacji - prawo do utrzymania stosunków międzynarodowych, zwłaszcza do reprezentacji politycznej prawo przyjmowania i wysuwania przedstawicieli dyplomatycznych, przysługuje podmiotom prawa międzynarodowego, czyli państwu; Czynne prawo legacji - prawo wysyłania własnych przedstawicieli dyplomatycznych. Bierne prawo legacji - prawo przyjmowania obcych przedstawicieli dyplomatycznych. Ustanawianie stosunków dyplomatycznych następuje na podstawie wzajemnego porozumienia.

# data[].attributes.headline
WYBRANE HISTORYCZNE ŹRÓDŁA PRAWA DYPLOMATYCZNEGO

# data[].attributes.subject
WYBRANE HISTORYCZNE ŹRÓDŁA PRAWA DYPLOMATYCZNEGO

# data[].attributes.body
- Regulamin Wiedeński z 1815 r.; uzupełnienie Protokół Akwizgrański z 1818 r.
- Konwencja Hawańska o przedstawicielach dyplomatycznych z 1928 r.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych

# data[].attributes.attachment_link.description
KONWENCJA WIEDEŃSKA O STOSUNKACH DYPLOMATYCZNYCH, sporządzona w Wiedniu dnia 18 kwietnia 1961 r. (Dz. U. z dnia 8 września 1965 r.) W Imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej RADA PAŃSTWA POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ podaje do powszechnej wiadomości: W dniu 18 kwietnia 1961 r. została sporządzona w Wiedniu Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych.

# data[].attributes.body
- Konwencja Wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych z 18.04.1961 r. (weszła w życie 24.04.1964 r.; Polska złożyła dokument ratyfikacyjny 19.04.1965 r.)
- Ustawa o służbie zagranicznej z 27 lipca 2001 r. (prawo wewnętrzne Polski)
- prawo zwyczajowe

# data[].attributes.body
- reguluje oficjalne stosunki między państwami
- określa funkcje misji dyplomatycznych
- określa przywileje i immunitety dyplomatyczne

W. Góralczyk, S. Sawicki, Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie, Warszawa 2017, s. 296