# data[].attributes.body
Samenwerker:
-Voorbeeld van een leidende rol binnen de groep.
Empathicus:
-Voorbeeld voordelen van empathisch reageren.
Samenwerker II:
-Voorbeeld van initiatief nemen om het werk binnen expeditie stad beter te verdelen.
Empathicus II:
-Voorbeeld betrokken blijven binnen de groep ondanks afwezigheid.
Aanpakker:
-Voorbeeld toevoeging project met mogelijk inzicht.
Criticus:
-Voorbeeld discussie die inzichten oplevert.
Aanpakker II:
-Voorbeeld passief leiderschap dat initiatieven oplevert.
Criticus II:
-Voorbeeld gesprek met docent dat perspectief oplevert en elkaar aan het denken zet.

(In elk voorbeeld staat een dikgedrukte kernzin)

# data[].attributes.body
Na het lezen van de opdracht voor expeditie-stad kregen we de opdracht om een kennismakingsmail te schrijven naar de opdrachtgever. Over het algemeen ben ik geen persoon die snel de leiding neemt binnen een werkgroep maar omdat ik het idee heb goed te zijn in het schrijven van een professionele e-mail nam ik dit keer initiatief. Een goede indruk naar de opdrachtgever is erg belangrijk omdat ik denk dat dat bepaalt hoe serieus je genomen wordt. Tijdens het schrijven van de mail heb ik aan mijn medestudenten gevraagd wat zij in de mail zouden willen zetten, hier kwamen veel goede ideeën uit naar voren. Een medestudent stelde op een gegeven moment voor om onszelf te beschrijven in 1 woord wat naar mijn mening niet erg professioneel overkomt. Ik zag aan mijn medestudenten dat ze niet erg enthousiast waren over dit idee.  In plaats van er gelijk tegen in te gaan heb ik haar gevraagd om ons uit te leggen waarom ze dit belangrijk vond, toen ze hier geen antwoord op wist te geven kwam ze zelf met het idee om het toch maar niet te doen.  Wat hier voor mij eigenlijk naar voren is gekomen is dat ik best een leidende rol op me zou kunnen nemen en dat ik ook met de voorbijkomende problemen weet om te gaan. Wat ik in de toekomst anders zou kunnen doen is misschien minder suggestieve vragen stellen die al richting mijn gewenste antwoord gaan. Ook al gaf ik mijn medestudent wel de kans om haar standpunt te verdedigen kan ik misschien in mijn achterhoofd mijn mening en die van de andere studenten vooraf aan de kant zetten en 100% open staan voor een idee.

# data[].attributes.body
Ik heb mij als empathicus opgesteld op het moment dat we het doelgroeponderzoek startte. We hadden als groep een interviewleidraad gemaakt en zouden deze telefonisch afnemen bij mensen die bij de gemeente Amsterdam online een melding openbare ruimte maken. Tijdens mijn eerste gesprek sprak ik een vrouw die met veel emotie praatte over haar problemen met de gemeente. Ze vertelde over een putdeksel die maar niet werd vervangen en dat ze niet snapte waarom het zo lang duurde om vervangen te worden. Ze uitte haar frustratie door te zeggen 'je snapt toch wel dat dit soort dingen aangepakt moeten worden'. Ik heb hierop gereageerd met 'natuurlijk snap ik dat, het is ook heel vervelend dat dit niet direct is opgelost. 'Wij als gemeente proberen dit soort dingen in de toekomst zo snel mogelijk te verhelpen". Hierna vroeg ik of ik haar wat vragen kon stellen over het maken van de melding, waarop ze vervolgens met een wat rustigere toon  ja op reageerde. Ik kreeg het idee dat ze nu het gevoel had meer in teamverband op zoek te gaan naar de kern van het probleem en de oplossing omdat ik met compassie op haar verhaal had gereageerd. Als laatste heb ik haar verteld dat ik haar medewerking erg waardeer en in de toekomst hoop op een snellere verwerking van dit soort problemen waarop zij mij weer bedankte voor het aanpakken van dit probleem. Als ik hierop terugblik was mijn eerste reactie toen de vrouw gefrustreerd reageerde om hier in mee te gaan en hetzelfde te doen, ik voelde me namelijk niet verantwoordelijk voor het probleem. Gelukkig besefte ik op tijd dat ik 'werk' in opdracht van de gemeente Amsterdam en dus wel verantwoordelijk ben voor in ieder geval het oplossen van het probleem. Daarom heb ik toen besloten een professionelere houding aan te nemen met de gedachte 'klant is koning'.

# data[].attributes.body
In de derde week van expeditie-stad kwamen wij er als groep achter een beetje achter te lopen op andere groepen. Dit komt mede doordat de doelgroep nog niet bekend is en we daar nog onderzoek naar moesten doen. Ik kreeg het idee om snel achter de doelgroep aan te gaan door ons eerder bedachte questionnaire ook daadwerkelijk te gaan uitschrijven. Omdat we met z'n vijven waren leek het mij niet nuttig om dit met z'n allen te doen.  In plaats van te zeggen dat dit mij niet handig leek heb ik gevraagd wat mijn medestudenten ervan zouden vinden als we de taken zouden verdelen zodat zij ook de kans kregen om hun eigen inbreng op mijn idee te geven. Mijn medestudenten kwamen niet met een ander idee en stemde met mij mee in. In deze situatie zag ik dus wat nodig was om ons project kwalitatief beter te maken zonder dit op een autoritaire manier te doen. Ik heb hier naar mijn idee het groepsproces wat sturing gegeven om zo veel mogelijk werk te leveren binnen een korte tijd. Om de sfeer goed te houden in de groep heb ik dit idee (wel met behulp van suggestieve vragen omdat ik denk dat het wel het moment was om echt aan de slag te gaan) met behulp van vragen doorgezet. Ik had in deze situatie ook uit eigen initiatief de taken kunnen verdelen zonder dit te vragen maar ik denk dat dit geen positieve invloed zou hebben op de sfeer binnen de groep.

# data[].attributes.body
Deze week was ik erg ziek dus ik kon niet bij de afgesproken meeting van ons groepje zijn. Omdat ik weet hoe vervelend het is als er mensen ontbreken heb ik gelijk een appje verstuurd met waarom ik er niet bij kon zijn en hierbij vermeld dat ik als ik ergens mee kon helpen, vanaf thuis mijn best zal doen. Ik heb dit gezegd omdat ik in het verleden heb gemerkt dat medestudenten zich wel netjes ziek melden maar het dan daarbij laten. Op het moment dat ze zich weer beter voelen lopen ze erg achter en weten ze niet meer waar de rest van de groep mee bezig is, ook al kan je misschien minder doen vanaf thuis blijf je toch up-to-date qua vorderingen. Ik heb hierna privé even met Thomas geappt die vroeg hoe het ging, ik vertelde het vervelend te vinden afwezig te zijn. Thomas zei dat hij zelf ook wel eens ziek is en het dan fijn vind als zijn medestudenten toch hun best doen hem erbij te betrekken.

# data[].attributes.body
Een voorbeeld binnen de groep waar ik de aanpakker heb laten zien is toen we als groep bezig waren met het doelgroeponderzoek. Ons onderzoek richt zich op mensen die telefonisch een melding maken en de opdrachtgever had ons daarom ook verteld om ons dan ook alleen daarop te richten. Na een tijd vroeg ik me toch af wat de beweegredenen van mensen die online een melding maken waren. Ik dacht namelijk dat dit misschien wel handige informatie op kon leveren, bijvoorbeeld via welke bron mensen die online een melding maken te weten zijn gekomen dat dat mogelijk is. Ik heb dit idee voorgelegd aan de groep en iedereen was het er mee eens. Ik heb toen voorgesteld om z.s.m. een mail op te stellen en deze vervolgens naar de opdrachtgever te sturen. Na het mailen van de opdrachtgever met het bericht dat we toch graag een aantal respondenten zouden willen krijgen voor de online-melders en waarom we dit wilde, ging hij akkoord. Uiteindelijk heeft deze informatie geresulteerd in inzichtelijke informatie die we weer konden gebruiken voor onze eigen doelgroep. Ik heb in eerste instantie wel getwijfeld of ik dit idee wel moest doorzetten omdat het ook zo zou kunnen zijn dat het niks zou opleveren. Uiteindelijk heb ik dit toch gedaan omdat het risico van verloren tijd naar mijn idee in deze situatie vervalt tegenover waardevolle informatie.

# data[].attributes.body
De criticus kwam bij mij naar voren tijdens een van de eerste Arena lessen. In een van de lessen hadden we het over kwantitatieve onderzoeksmethoden en kwalitatieve onderzoeksmethoden. Om te laten zien wat het verschil is tussen de twee liet Jaap ons verschillende voorbeelden zien en wij moesten hierbij aangeven wat ons een passende methode leek, bijvoorbeeld kwantitatieve methode hoort bij de gemiddelde leeftijd binnen de HVA. Op een gegeven moment kwam er een voorbeeld waarbij het mij een te groot risico leek om voor deze doelgroep een kwalitatieve onderzoeksmethode op te stellen. Mij leek het handiger dit kwantitatief te doen en op basis van die resultaten in het vervolg misschien een kwalitatief onderzoek te doen. Ik heb toen gevraagd of Jaap dit niet een te groot risico zou vinden om het onderzoek kwalitatief te doen omdat er dan een grote kans is dat je een verkeerd beeld krijgt van de doelgroep. Hierop reageerde Jaap dat het inderdaad kan dat er niet één duidelijke doelgroep naar voren komt en dat er kans is dat je een groot deel mist. Ik vroeg hem toen waarom hij dan de keuze maakte om dit kwalitatief te doen waarop hij reageerde dat het soms ook met tijdgebrek en bereikbaarheid van de doelgroep te maken heeft wat ik vervolgens ook kon begrijpen. Toch vond ik het in dit voorbeeld niet helemaal een passende methode omdat het risico om de doelgroep niet te kunnen bereiken in dit geval nihil was. Het was goed om hier even de discussie over aan te gaan omdat ik inzicht kreeg in Jaap zijn perspectief en hier ook wel een kern van waarheid in zag, en dit ook andersom gebeurde.

# data[].attributes.body
Een ander voorbeeld van de aanpakker is toen ik uit mezelf de inleiding van expeditie stad ging schrijven. Omdat we als groep enigszins achterliepen en geen duidelijke deadlines gezet waren begon ik in de vakantie uit mezelf aan het schrijven van de inleiding. Ik weet van mezelf dat ik schrijven wel leuk vind en dit ook redelijk kan dus ik wilde deze opdracht sowieso wel op me nemen. Ook vertrouw ik mijn medestudenten niet altijd qua schrijven dus als iemand anders de inleiding zou schrijven zou ik mij hier waarschijnlijk ook mee bemoeien. Ik heb toen een inleiding geschreven en in de groepschat van expeditie stad vertelt wat ik had gedaan en of ze het na konden lezen. Iedereen binnen de groep was erg tevreden met mijn stuk. Omdat ik initiatief nam met het schrijven van de inleiding kreeg ik ook het idee dat de andere medestudenten zich ook wat verantwoordelijker voelde om hun eigen steentje bij te dragen. Na het sturen van mijn stuk begonnen de andere studenten bijvoorbeeld over wat zij nog bij konden dragen en werden de taken verdeeld. In dit voorbeeld heb ik passief leiderschap laten zien dat zich vooral uitte in het op scherp stellen van anderen. Ik had bijvoorbeeld kunnen zeggen: "Jongens we moeten echt wat  gaan doen aan het expeditie stad", maar ik dacht in dit geval dat het meer effect zou hebben als ik het gewoon zou doen. Binnen de groep weet ik dat iedereen de taken wel gelijk wilt houden maar omdat dit niet duidelijk verdeeld wordt had dit initiatief naar mijn idee meer effect.

# data[].attributes.body
Een voorbeeld van de criticus was toen ik in gesprek was met Joël over hoe we onze doelgroep konden bereiken. We hadden al een aantal keer geprobeerd op te bellen maar er werd bij niemand opgenomen. Ik heb toen aan Joël gevraagd hoe hij dacht dat we de doelgroep het best konden benaderen. Omdat we maar een beperkte lijst met respondenten hadden en niemand uit die lijst de telefoon opnam vroeg ik mij af op welke manier we dan onze doelgroep konden bereiken. Joël gaf niet meteen antwoord maar probeerde ons eerst zelf na te laten denken door vragen te stellen . Ik had nog steeds geen idee en heb hem toen gevraagd of zo'n doelgroep als deze ook anders te bereiken is dan via de telefoon, want er is bijvoorbeeld een kleine kans dat als je mensen aanspreekt op straat die toevallig een melding openbare ruimte via de telefoon hebben gemaakt. Joël heeft toen verteld dat we best wat brutaler mochten zijn en mensen meerdere keren op mochten bellen, en misschien wat meer rekening moest houden met het tijdstip waarop we belde. Dit voorbeeld vind ik mooi omdat er eigenlijk 2 criticussen tegenover elkaar stonden. Ik stelde vooral vragen aan Joël maar andersom ook. Hierdoor zette we elkaar aan het denken en kwamen er uiteindelijk verschillende oplossingen naar voren. Als ik bijvoorbeeld reageerde op de tip van Joël om in de avond te bellen met dat ik dit al geprobeerd had, vroeg ik of het misschien met de dag te maken had? Hierop reageerde Joël ook weer met goede tips waardoor er verschillende inzichten werden opgedaan en we elkaar aan het denken zette.