# data[].attributes.headline
—ใช้วิธีการนำเสนอแบบ

# data[].attributes.body
—ใช้วิธีการนำเสนอแบบในโทรทัศน์มาใช้ เช่น โฆษณาอายิโนะโตโมะ สกู๊ปข่าวบีบีซี เพื่อบอกถึงอิทธิพลของสื่อทีวีที่ยุคหนึ่งมีผลต่อชีวิตของปชช. และนำเสนอเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับการทำ Cocktail เพียงด้านหนึ่ง (แต่จริงๆ แล้วมันมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่านั้น)

# data[].attributes.body
Main action: การต่อสู้กับอุปสรรคต่างๆในการผลิตยาของดร.กฤษณา

# data[].attributes.headline
ตัวละครอื่นๆ ภาค 2

# data[].attributes.subject
ตัวละครอื่นๆ ภาค 2

# data[].attributes.body
สส. แสดงให้เห็นชุดความคิดหรือมุมมองของสังคมต่อนักการเมือง

นักวิจัยคนอื่นๆแสดงให้เห็นถึงมิติของมนุษย์ ความสีเทา เป็นผู้ที่ไม่สามารถบอกได้ว่าถูกหรือผิด

แมงโก้ มาชูลักษณะนิสัยของดร.กฤษณาว่าเป็นคนเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

ผู้เข้าร่วมประชุมแสดงให้เห็นถึงความกังวลของสังคม หรือความกังวลต่อผลของการกระทำในระยะยาว

# data[].attributes.headline
การใช้ตัวละครอื่นๆ ที่น่าสนใจ

# data[].attributes.subject
การใช้ตัวละครอื่นๆ ที่น่าสนใจ

# data[].attributes.body
มีการใช้ตัวละครที่ดูนอกกรอบ ไม่ยึดติดอยู่กับความจริงหรือไม่สะท้อนโลกความเป็นจริง เช่น
- อายิเเพนด้า: ปรากฎในทุกพื้นที่ของละคร ทั้งในพื้นที่เหนือจริงอย่างโฆษณาผงขูรสเเละพื้นที่ความเป็นจริงอย่างห้องเเล็บ
- มนุษย์เวลา
- เซเลน่า สก็อตต์: ถูกเปลี่ยนตัวเเสดงไม่ให้ซ้ำกันในเเต่ละฉาก

# data[].attributes.body
มนุษย์มักคิดถึงตัวเองก่อนที่จะช่วยคนอื่น อย่างที่ดร.กฤษณาพยายามจะช่วยเหลือคนอื่นแค่ไหน แต่คนที่ขัดขวางก็เพียงเพราะมันขัดผลประโยชน์ตัวเอง

# data[].attributes.headline
การเล่าเรื่องใหม่ 

# data[].attributes.body
การเล่าเรื่องใหม่

1. การใช้คนชายขอบซึ่งก็คือ ดร.กฤษณา และคนที่เป็นโรคเอดส์มาเป็นตัวละครหลักในเรื่อง เพื่อให้เห็นปัญหาของคนชายขอบ.                           - ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคเอดส์ เห็นภาพว่าคนเป็นโรคเอดส์ที่สังคมเข้าใจเกิดจากการมั่วเซ็กส์ เป็นคนชั่วช้า ผิดเพศ แต่มีตัวละครในเรื่องที่มีการศึกษาดี ไม่ได้ชั่ว แต่ผิดพลาดเลยติดโรคเอดส์มา

- การใส่ถุงยาง = เป็นเรื่องน่าอาย ความจริงแล้วไม่ใช่เรื่องน่าอาย

2. การกำจัดโรคเอดส์ไม่ใช่หน้าที่ของรัฐ ผลักภาระให้ปัจเจกแก้ปัญหาเอง ให้ธรรมชาติจัดการ ซึ่งความเป็นจริงแล้วรัฐควรจะเข้ามาจัดการ

- นักการเมืองก็ไม่สนใจ สนใจแค่ชื่อเสียงของตัวเอง ไม่รู้ว่าประเด็นที่ควรสนใจของสังคมคืออะไร ซึ่งคนจะเข้าใจว่านักการเมืองควรจะแก้ปัญหาปากท้องของเค้าได้

- ดร.กฤษณา represents ว่าเป็นคนที่ศรัทธา ไว้ใจและยังเลือกเป็นสมาชิกพรรค

- ไม่ยอมรับว่าเมืองไทยมีเอดส์

3. การนำสภาพเป็นจริงในสังคมที่เกิดขึ้นมานำเสนอใหม่ให้ชัดเจนมากขึ้นผ่าน “ยาในเรื่องที่เป็นตัวกำหนดชีวิตและความตาย” ยาอยู่ในมือของคนที่มีอำนาจซึ่งสามารถกำหนดชีวิตของคนในสังคมได้ ถ้าไม่มีเงินซื้อยาก็เท่ากับความตาย โดยการใช้สิ่งที่จับต้องได้ เพื่อสร้างแรงกระตุ้นให้คนในสังคม เน้นภาพความไม่เท่าเทียม ให้เห็นว่าสถิติคนตายจากโรคเอดส์สร้างแรงกระตุ้นให้คนในสังคมตระหนักว่ามีคนตายจากโรคจริงๆ

# data[].attributes.headline
ข้อที่ 6 “รสขันขื่นซึ้งซ่าน” ใน นางฟ้านิรนาม

# data[].attributes.subject
ข้อที่ 6 “รสขันขื่นซึ้งซ่าน” ใน นางฟ้านิรนาม

# data[].attributes.body
จากองค์ประกอบของเรื่องนี้พบว่ามีการใช้ รสขัน-ขื่น ซึ้ง-ซ่าน

การเสียดสี(satire) การล้อเลียน(Parody) การแฝงนัย(Irony) สะท้อนสภาพสังคม

การเข้า-ออก และผสมของอารมณ์

ฉากที่ 1 :

คุณยายซื้อผักทั้งหมดจากชาวสวน เป็นการแฝงนัยถึงโลกที่แตกต่างกัน ระหว่างโลกความจริงและโลกอุดมคติ ด้วยความที่ชาวสวนเป็นผู้ที่ขายผักไม่ได้สะท้อนถึงสังคมที่กำลังเดือดร้อน และคุณยายที่เข้าไปช่วยเหลือสะท้อนถึงโลกในอุดมคติที่ทุกคนควรจะเป็น

ฉากที่ 2 :

ชื่อ ‘Bang-cock’ ที่เสียดสีถึงความเป็นไทย โดยความหมายจริงของ Bangkok หรือบางกอก คือเมืองเทวดา แต่มุมมองที่ชาวต่างชาติมีต่อไทยที่เป็นเมืองพุทธกลับไม่ใช่แบบนั้น

Desire เดสิเร (แปลว่าปราถนา) ตัวแทนของความปราถนาความใคร่ ในโลกอุดมคติ และ เดชา deja (Alreadyแปลว่าแล้ว) ที่เป็นตัวแทนของคนที่กลับไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้

ฉากที่ 4 :

บทสนทนาของทิโด้ที่คุยกับลูกถึงประเทศไทยที่บอกว่าไม่มีอะไรที่เหมือนเยอรมันเลย แล้วมีไดอาลอกของผู้ป่วยที่เล่นต่อกันที่พูดถึงความหมดวัง เสียดสีรวมถึงแฝงนัยถึงประเทศไทยที่กำลังหมดหวังเนื่องจากไม่มีการแพทย์ที่ก้าวหน้าเหมือนเยอรมัน

บทสนทนาระหว่าง สส. ที่พูดถึงโรค ถูกตัดสลับระหว่างการขานจำนวนของผู้ตายที่มากขึ้น เป็นการผสมผสานอารมณ์ระหว่างอารมณ์ขัน และความข่มขื่นของความตาย

ทิโด้เสียดสีถึง สส. ที่ไม่คิดจะแก้ไขเรื่องนี้ เสียดสีถึงสภาพสังคมในปัจจุบัน

เพลงที่ทิโด้ร้อง เป็นเพลงกล่อมเด็กที่มีความหมายถึงการนอนหลับ ซึ่งหากนอนหลับจะพบเจอต้นไม้บนสวรรค์พูด แฝงนัยถึงความตาย ซึ่งเป็นเหมือนการสื่อถึงคำตอบของคนไข้ที่ถามว่า จะให้ผมนอนรอความตายงั้นหรอ?

คุณคือผู้ป่วยเอดส์รายที่…. เป็นบทพูดที่ถูกย้ำอยู่เรื่อยๆ ซึ่งแสดงความสิ้นหวังของวิกฤตครั้งนี้ ซึ่งแฝงนัย รวมถึงเล่นกับความรู้สึก ขัน-ขื่น ถึงปัญหาที่ผ่านมานานและก็ยังไม่ได้รับการแก้ไขเรื่อยมา

ฉากที่ 5 :

อายิโนะโตโมะ ล้อเลียน(Parody) จาก อายิโนะโมโตะ ที่ขายผลิตภัณฑ์เดียวกับในบทละคร ซึ่งในบทแสดงให้เห็นว่าคนไทยเข้าถึงได้แค่ผงชูรส แต่ไม่สามารถเข้าได้ถึงยารักษาโรค

# data[].attributes.body
เริ่มต้นด้วยฉาก ณ เกาะสมุย ตอนที่ดร.กฤษณายังเป็นเด็ก ยายของด.ญ.กฤษณาสอนว่า เราต้องช่วยเหลือคนอื่น ต้องรู้จักแบ่งปัน และตัดฉากไปที่นิวออร์ลีนส์ ให้เห็นเดชา นักศึกษาชาวไทยที่ซื้อบริการทางเพศแล้วกลับมายังประเทศไทย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในประเทศไทย ถัดมาสำนักข่าวบีบีซีจึงได้ทำข่าวเกี่ยวกับผู้ติดเชื่อเอดส์รายแรกของไทย และหลังจากนั้นก็มีผู้ป่วยเอดส์ในไทยมากขึ้นเรื่อยๆละยังหาทางรักษาไม่ได้ แต่ผู้มีอำนาจรัฐอย่างส.ส.ในสภาก็ยังคงเพิกเฉยและสนใจเพียงด้านเศรษฐกิจและผลประโยชน์เท่านั้น

ขณะนั้น ดร.กฤษณาก็ได้รับการเสนอตำแหน่งให้เข้าทำงานในองค์การเภสัชกรรมและผลิตคิดค้นยาต่างๆออกมาจำหน่ายจนได้กำไรมากมาย แต่ในขณะเดียวกันจำนวนผู้ป่วยเอดส์ในไทยก็ยังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆโดยที่รัฐบาลไม่ยอมทำอะไร ดร.กฤษณาจึงมีความคิดที่จะผลิตยาต้านเอดส์ขึ้นมาและให้ผู้ช่วยของตัวเองติดต่อหาบริษัทที่จำหน่ายเคมีภัณฑ์ จากนั้นดร.กฤษณามีโอกาสได้ไปร่วมรับประทานอาหารกับส.ส.หัวหน้าพรรคเมตตาไทยและได้พยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าพรรคเห็นถึงความอันตรายของโรคเอดส์ แต่หัวหน้าพรรคก็ไม่สนใจและแสดงทัศนคติที่ไม่ดี ดร.กฤษณาจึงตัดสินใจออกจากพรรคเพื่อแสดงจุดยืนและไปปรึกษากับผอ.เรื่องการผลิตยาต้านเอดส์ แต่ผอ.คัดค้านเพราะกลัวจะไม่ได้กำไรและกลัวจะผิดสิทธิบัตร ดร.กฤษณาจึงขอให้สมาชิกทีมตัวเองช่วย แต่ไม่มีใครเข้าร่วม ดร.กฤษณาจึงเริ่มต้นทำยาด้วยตัวเอง ทุกๆวันจนดึกดื่น ใช้เวลาเป็นปีๆในห้องทดลองจนทำยาได้สำเร็จ แต่ขายไม่ออก แต่ก็ได้รับการสนับสนุนจากหมอที่ชื่อทิโด้จากกลุ่มแพทย์ไร้พรมแดนที่จะช่วยซื้อยาไป แต่เรื่องกลับไม่ราบรื่นเมื่อบริษัทไบรตันไมล์สของอเมริกาเข้ามาแย้งเรื่องสิทธิบัตรและไม่ยอมให้ดร.กฤษณาผลิตย้าต้านเอดส์ ‘ค็อกเทล’ ที่มีส่วนประกอบของตัวยาที่บริษัทนี้ผูกขาดการจำหน่ายอยู่ แต่หมอทิโด้ช่วยดร.กฤษณาฟ้องกลับเพราะทางไบรตันไมล์สได้ทำการแก้สิทธิบัตรโดยพลการ ในขณะเดียวกันตัวแทนผู้ติดเอดส์ชาวไทยที่ได้รับการสนับสนุนจากแพทย์ไร้พรมแดนก็ออกมาประท้วงให้รัฐบาลคว่ำบาตรการผูกขาดการผลิตยาต้านเอดส์โดยบริษัทยาอเมริกัน 3ปีต่อมา ดร.กฤษณาเข้าร่วมประชุมเอดส์โลกในบาเซโลน่า และได้เสนอยาที่ตัวเองทำ และประกาศจากองค์การเภสัชกรรม

ตัดภาพกลับไปที่เกาะสมุย เด็กหญิงกฤษณาถามคุณยายเรื่องการปล่อยทาส และบอกความต้องการตัวเองที่จะไปทำงานที่แอฟริกา

กลับมาในปัจจุบัน ดร. กฤษณามีความขัดแย้งกับ รัฐมนตรีสาธารณสุขเรื่องการไปรักษา ผู้ป่วยที่แอฟริกา ที่ทางรัฐมนตรีไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้แล้ว ต่อมาก็มีคนติดต่อมาจากคองโก เพื่อเชิญดร.กฤษณาไปปรึกษา ดร.จึงเดินทางไปที่คองโก และตกลงกันตั้งโรงงานผลิตยา โดยที่ดร. กฤษณาก็ตัดสินใจอยู่ที่คองโกเพื่อรักษาผู้ป่วยต่อไป

# data[].attributes.headline
ตัวละครสนับสนุนตัวละครหลัก

# data[].attributes.subject
ตัวละครสนับสนุนตัวละครหลัก

# data[].attributes.body
- ทิโด้
เป็นตัวละครที่มาช่วยดร.กฤษณาต่อสู้กับบริษัทยาไบรตันไมลส์ ทำให้ดร.กฤษณาสามารถผลิตยาต่อไปได้
เป็นคนที่มาแสดงให้เห็นถึงมิติของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ช่วยเหลือผู้อื่น

- คุณยาย
เป็นแรงบันดาลใจ เป็นสิ่งที่กฤษณายึดถือ ตัวแทนของชุดความคิดทางศีลธรรมที่กฤษณาทำตาม

- อัจฉรา

- นักวิจัย กิตติพันธุ์
เข้ามาช่วยดร.กฤษณาในการอัดยารวมกัน

- ผอ. หมอทหาร
เป็นตัวละครที่ทำให้ดร.กฤษณาสามารถเข้ามาอยู่ในตำแหน่งที่สามารถช่วยเหลือคนอื่นตามความตั้งใจได้

- ครอบครัวเกบเบอร์ส
เป็นคนที่ทำให้ดร.กฤษณาสามารถทำตามความตั้งใจในการช่วยเหลือแอฟริกา

# data[].attributes.body
Main action: การที่ด็อกเตอร์กฤษณาต้องการทำยาเพื่อช่วยเหลือคน

Main conflict: ด็อกเตอร์กฤษณา vs. the world คือ อุปสรรคทั้งหมดที่มีในการที่จะผลิตยาที่จะช่วยเหลือคน ไม่ว่าจะเป็นอุปสรรคภายนอกและอุปสรรคภายใน ไม่ว่าจะเป็นทุนนิยม ความกลัว สงคราม ความเห็นแก่ตัว ฯลฯ

Message: อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรคที่เข้ามาในชีวิต
ในบางครั้ง เราคิดว่า เราตัวคนเดียวอาจจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่ว่าจริงๆ แล้ว เราสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ขอเพียงเราลุกขึ้นมาทำในสิ่งที่เราเชื่อว่าถูกว่าควร
Plot:

กฤษณามีความปรารถนาที่อยากจะช่วยเหลือคนอย่างที่ยายสอน

ในยุคปัจจุบันโรคเอดส์เริ่มเข้ามาระบาดในไทยและรัฐบาลไม่ยอมรับว่าเอดส์เป็นปัญหาทำให้คนไทยไม่ตระหนักถึงความรุนแรงของเอดส์ ในขณะเดียวกัน ผอ. อภ. ได้ชวนให้ดร. กฤษณาเข้าไปทำงาน พร้อมเสนอ "ชื่อเสียง" "ทุน" และ "ลูกมือ" ให้ ดร. กฤษณาลังเลในทีแรก แต่ท้ายที่สุดเธอก็ตกลง โดยมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ คือ ต้องให้เธอผลิตยาที่ทำให้เธอสามารถช่วยคนได้

หลังจากเข้ามาทำงานที่นี่ ดร.กฤษณาก็ได้เจอกับปัญหาโรคเอดส์ ที่ภาครัฐยังเพิกเฉยและไม่คิดจะลงมือทำอะไร และจำนวนผู้ป่วยก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ สวนทางกับราคายาที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ดร.จึงตัดสินใจทำยารักษาโรคเอดส์แบบค็อกเทล ที่รวมยาสามอย่างเข้าด้วยกันเป็นตัวเดียว เพื่อลดค่าใช้จ่ายและเพิ่มโอกาสให้คนที่ด้อยโอกาส

ระหว่างที่ทำยาก็มีอุปสรรคมากมาย เช่น ผอ.ไม่เห็นด้วย เพราะมีโอกาสที่จะขาดทุนสูง, นักวิจัยไม่มาช่วยในโพรเซสการทำยาเพราะมองว่าตัวยามีสารเคมีที่อันตราย หรือเรื่องลิขสิทธิ์ยาของบริษัทไบรตันไมล์ส ที่เกิดการฟ้องร้องเพราะบริษัทฯ ไม่ยอมให้ใช้

ที่ประชุมเอดส์โลกไม่เห็นด้วยกับการรวมยาสามตัวเป็นหนึ่งเม็ด ด้วยปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ และปัญหาเรื่องการดื้อยา

ดร.กฤษณาจึงใช้ยาตัวอื่นแทนตัวยาที่ติดลิขสิทธิ์ แล้วก็ลาออกเพราะรมต.สาธารณสุขไม่ทำตามสัญญาที่จะถ่ายทอดความรู้เรื่องการผลิตยาให้แอฟริกา เธอจึงตัดสินใจไปแอฟริกาด้วยตัวเอง ในขณะที่กำลังมีสงคราม

สุดท้ายในแอฟริกาจึงมีบริษัทยาแห่งแรกที่สามารถผลิดยาต้านเอดส์ได้

# data[].attributes.body
- ดร.กฤษณาตัดสินใจรับตำแหน่งในองค์การเภสัชกรรมเนื่องจากต้องกราทำยาเพื่อช่วยผู้ป่วย

- เริ่มผลิตสินค้าและยาต่างๆ จนได้กำไร

- ดร.กฤษณาหาข้อมูลติดต่อบริษัทเคมีภัณฑ์เพื่อจะใช้ผลิตยาต้านโรคเอดส์

- ดร.กฤษณาพยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าพรรคเมตตาไทยสนใจถึงเรื่องเอดส์มากขึ้น

- ดร.กฤษณาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเมตตาไทยเพื่อแสดงจุดยืน

- ดร.กฤษณายืนกรานที่จะทำยาต้านโรคเอดส์หลังจากโดนผอ.ห้าม

- ดร.กฤษณาพยายามชวนสมาชิกในทีมมาผลิตยาแต่ไม่มีใครร่วมด้วยเธอจึงตัดสินใจทำคนเดียว

- ดร.กฤษณาพยายามทำยาแต่ก็ยังไม่สำเร็จดี

- หลังจากพยายามทำยาจนสำเร็จแล้ว ดร.กฤษณาได้พบหมอทิโด้เพราะเขาต้องการจะซื้อยาไปใช้กับผู้ป่วยจำนวนมาก

- ดร.กฤษณาเจรจากับผู้แทนจากบริษัทไบรตันไมล์ในเรื่องสิทธิบัตร

- ดร.กฤษณาเข้าร่วมการประชุมเอดส์โลกที่บาร์เซโลน่า เสนอเกี่ยวกับตัวยาค็อกเทลพร้อมประกาศลาออกจากองค์การเภสัชกรรม

- ดร.กฤษณาเข้าพบรัฐมนตรีสาธารณสุขเรื่องการถ่ายทอดเทคโนโลยีการทำยาต้านโรคเอดส์ให้แอฟรีกา

- ดร.กฤษณาไปประเทศคองโกจากการทาบทามของพ่อลูกผู้ปลูกต้นควีนิน

- ดร.กฤษณาเปิดโรงงานผลิตยาต้านเอดส์ในคองโก

# data[].attributes.body
- หัวหน้าพรรคเมตตาไทย
เป็นตัวแทนของชุดความคิดของสังคมกระแสหลัก เช่น เป็นเอดส์เพราะเป็นคนไม่ดี ทำผิดศีลธรรม ทำตัวเอง กรรมตามสนอง รัฐบาลไม่จำเป็นต้องมานั่งรับผิดชอบผลจากความสำส่อน สิทธิมนุษยชนมีไว้สำหรับนดีเท่านั้น

- ผอ.ลิขิต
เป็นตัวแทนของชุดความคิดทุนนิยม

- ผู้บริหารบริษัทยาไบรตันไมลส์
เป็นตัวแทนของชุดความคิดทุนนิยมและแนวคิดการเอาตะวันตกเป็นศูนย์กลาง

- รัฐมนตรีสาธารณสุข
เป็นตัวละครที่ถูกใช้เพื่อบอกเล่าreality ที่เกิดขึ้นภายนอกความคิดของกฤษณา

# data[].attributes.body
ดร.กฤษณา
เป็นตัวแทนของชื่อเรื่อง นางฟ้านิรนาม ถูกนำเสนอให้เป็นฮีโร่ที่มาช่วยมนุษยชาติ
ในเรื่องแสดงให้เห็นถึงอีกด้านหนึ่งของการเป็นฮีโร่ คือ แม้ในเรื่องจะชูให้เห็นว่าตัวละครปะทะหรือตัวละครอื่นๆมีความเพิกเฉยต่อปัญหา แต่จะสังเกตุได้ว่าดร.กฤษณาเองก็มีการเพิกเฉยต่อผลในอนาคต(การดื้อยา) เพิกเฉยต่อลิขสิทธิ์ หรือการเพิกเฉยต่อโรคร้ายแรงอื่นๆ เช่น โรคมะเร็ง การเพิกเฉยต่อปัญหาอื่นที่ไม่ใช่เป้าหมายหลักของตน

# data[].attributes.headline
การเล่าใหม่เพื่อมองใ

# data[].attributes.body
การเล่าใหม่เพื่อมองใหม่ในละครเรื่องนี้
- มีการนำเสนอโดยนำคนชายขอบอย่างคนเป็นเอดส์ ที่สังคมมองว่าเป็นคนไม่ดี มั่วเซ็กส์ (เห็นทัศนคติ สส.ในเรื่องว่า คนพวกนี้สมควรตาย ไม่ต้องเสียเวลาช่วย)
มานำเสนอใหม่ว่าเขาเป็นคนในสังคม ที่ควรได้รับสิทธิในการรักษาและการคุ้มครองทางกฎหมาย
บางคนไม่ได้มั่วเซกส์ด้วยซ้ำ แต่เป็นการติดโรคจากแม่สู่ลูก ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย และมีความพยายามช่วยเหลือดึงเขากลับในสังคมโดยการที่ดร.กฤษณาพยายามคิดค้นยามารักษาเขา
-นำเสนอเกี่ยวกับการจัดการปัญหาของรัฐที่มียึดกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจมากกว่าประชาชน ทั้งที่รัฐควรจะเห็นชีวิตและความปลอดภัยประชาชนมาก่อน ซึ่งเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในโลกความจริงแต่นำเสนอในละคร เห็นได้จากการที่รัฐมนตรีไม่สนับสนุนการคิดค้นยาของ ดร.กฤษณา แต่เลือกที่จะทำเพื่อผลประโยชน์ของคนเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น
-ใช้เทคนิคการตัดต่อแบบภาพยนต์ มีการตัดเข้าโฆษณาและข่าวอยู่บ่อยครั้ง
-นักการเมืองที่เป็นตัวแทนของประชาชน
ควรจะเป็นปากเสียงของประชาชน นำเสนอปัญหาต่อรัฐบาล แต่นักการเมืองกลับเมินเฉยต่อปัญหา
-ยาในมุมมองของนักธุรกิจ ที่มองว่ายาเป็นสินค้าอย่างหนึ่ง ที่ต้องมีผลตอบแทนที่คุ้มค่า การผลิตคิดค้นยาไม่ได้เป็นไปเพื่อช่วยชีวิตคนแต่เป็นไปเพื่อหาผลประโยชน์ทางการค้า
-สร้างความตระหนักรู้ต่อสังคมในเรื่องของปัญหาการรักษาโรคเอดส์ในประเทศที่กำลังพัฒนา นำเสนอว่าภายใต้ข้อจำกัดก็ยังมีคนที่พยายาม ไม่ได้รอแต่ความช่วยเหลือ

# data[].attributes.headline
1.การตั้งคำถามกับความรู้เดิม

# data[].attributes.subject
1.การตั้งคำถามกับความรู้เดิม

# data[].attributes.body
-  การเชื่อว่าประเทศไทยเป็นเมืองขาวสะอาด
-  คนที่เป็นเอดส์คือคนเลวทั้งหมดจริงหรือ?
- เพศศึกษาเป็นสิ่งต้องห้าม เป็นเรื่องน่าอาย
- สังคมทุนนิยม เรามองหาแต่ผลประโยชน์ของตน เงิน มากกว่าชีวิตเพื่อนมนุษย์

2. การรื้อสร้างความรู้และความจริง
- รัฐบาลทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเองผ่านวาทกรรม เช่น การที่รัฐบาลบ่ายเบี่ยงไปพูดเรื่องอื่นเมื่อโดนโจมตี เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีของตัวเองว่าตัวเองบริหารประเทศได้ดี ไม่มีปัญหาในสังคมไทย
- ทุกสิ่งที่เราทำ เพื่อที่จะ serve พวกนายทุน เช่น การที่ทีมวิจัยไม่ทำยาเพราะคิดว่าทำไปก็ขายไม่ออก แทนที่จะเป็นห่วงผู้ป่วยที่กำลังเผชิญโรค ทำให้เรากลับมาทวนความจริงว่า หน้าที่จริงๆของนักวิจัยมีเพื่อช่วยพัฒนาหรือว่าเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองกันแน่

3.พหุวัฒนธรรม
- ดร.กฤษณามุ่งหวังที่จะช่วยเหลือคนทุกคน ไม่แบ่งแยกว่าสิทธิมนุษยชนจำกัดแค่กับ “คนดีๆ” แบบที่หัวหน้าพรรคพูด ทุกคนสมควรทีจะได้รับการรักษาที่เท่าเทียม เช่น การที่ดร.พยายามที่จะคิดค้นยาเพียงคนเดียวแม้คนอื่นจะไม่ให้ความร่วมมือและการไปรักษาคนป่วยที่แอฟริกาแม้ว่าคนอื่นจะห้าม

4.โลกาภิวัตน์
- ดร.ไม่ได้มีทัศนคติที่แย่ต่อแอฟริกาและเต็มใจที่จะช่วยเหลือคนที่นั่น ยอมรับในวัฒนธรรมที่แตกต่างโดยไม่มีอคติต่อคนแอฟริกา อีกทั้งยังพยายามที่จะเรียนรู้ในวัฒนธรรมอื่น เช่น การพยายามพูดภาษาแอฟริกัน

5. การเมืองเรื่องอัตลักษณ์
- คนเป็นเอดส์ถูกกดขี่จากคนในสังคมให้ไม่มีที่ยืน แม้แต่จากภาครัฐ ที่ไม่มองว่าคนเหล่านี้เป็นคนที่มีสิทธิมนุษยชนเท่าเทียมกัน ไม่ควรได้รับการดูแลจากภาครัฐ คนมองว่าคนเป็นเอดส์เป็นคนสกปรก เลว มั่วเซ็กซ์ อัตลักษณ์ของคนเป็นโรคเอดส์ถูกจำกัดจากคนในสังคม ทำให้คนเหล่านี้ไม่มีที่ยืนในสังคม
- คนแอฟริกาถูกกำหนดอัตลักษณ์ว่าเป็นคนในประเทศไม่พัฒนา น่ากลัว
- คนไทยมองฝรั่งว่าเป็นพวกมั่ว คนไทยไปติดเอดส์มาจากพวกฝรั่ง
- ในขณะเดียวกัน ฝรั่งก็เหยียด ดูถูกคนไทยว่าไม่มีความรู้ ไม่รู้จักเรื่องสิทธิบัตร ไม่มีความรู้เรื่องเทคโนโลยีที่ดีเมื่อเทียบกับตะวันตก
6. แนวคิดหลังอาณานิคม
คนไทยโดนครอบงำความคิด มองว่าตะวันตกเป็นประเทศที่เทคโนโลยีพัฒนา ยาจากตะวันตกราคาแพงแต่มีคุณภาพมากกว่าเมื่อเทียบกับยาไทย ใครจะกล้ามาซื้อยารักษาเอดส์จากคนไทย

# data[].attributes.headline
ข้อ5 ลักษณะรวมมิตร คละสมัย ไร้กรอบ

# data[].attributes.subject
ข้อ5 ลักษณะรวมมิตร คละสมัย ไร้กรอบ

# data[].attributes.body
- มีการใช้อารมณ์ที่หลายหลาย มีการเสียดสี ตลกร้าย (ที่ตรงกับความเป็นจริงในปัจจุบัน)
- เป็นการเล่าเรื่องจริงด้วย สิ่งที่เหนือจริง ex: ตอนที่ไบรตันไมลล์มาอ่านสิทธิ์ในยา
- ใช้คนในการเล่าเรื่อง ex : มนุษย์เวลา แทนการย่นระยะเวลาเหมือนปกติที่จะใช้การเปลี่ยนฉาก
- การใช้การเล่าเรื่องแบบการ์ตูน ex : เด็ก หญิง แม่ แพนด้า
- เอาลักษณะของตัวละครในหนังมาใช้กับละครเวที
- มีการใช้หลายภาษาในการแสดง ทั้งการแปลในตัวบทเอง รวมถึงตอบโต้กลับด้วยคนละภาษา
- มีการใช้แพนด้าเดินตัดหน้ามาเป็นมุกตลกในฉากที่ไม่จำเป็น (ฉากที่ไม่มีก็ได้)
- มีการใช้ฉากที่ร่วมสมัยผ่านโปรเจกเตอร์ เช่น ภาพเกาะภูเก็ตหรือการขึ้นตัวหนังสือต่าง ๆ ใช้ไฟจุด ๆ แทนเชื้อไวรัสโรคเอดส์
- มีการใช้vo ex : ฉากที่ประชุมเอดส์โลก

# data[].attributes.body
1.เพิ่มเติมเรื่องราวเพื่อให้คนเห็นที่มาและลักษณะนิสัยของตัวละครตั้งแต่เด็ก เช่น ลักษณะนิสัยของคุณยายที่มีเมตตา และข้อมูลเรื่องยา,โรคเอดส์,สิทธิบัตรต่างๆที่ละเอียดทำให้เกิดความเข้าใจมากขึ้น
2.สร้างความเข้าใจใหม่แก่ผู้ชม : ผู้ชมเกิดความหวังใหม่ว่าคนที่ป่วยเป็นเอดส์นั้นจริงๆแล้วสามารถรักษาหายได้ ไม่ใช่เป็นแล้วต้องตาย
3.สะท้อนว่านักการเมือง=เห็นแต่ผลประโยชน์ ดร.กฤษณา=คนดี,นางฟ้า
4.เล่าให้เห็นข้อมูลสิ่งใหม่ๆ เช่น อายิโนะโมโตะในเรื่องนี้ถูกนำเสนอว่าบริษัทนี้ขายเคมีภัณฆ์ด้วย ไม่ใช่แค่ผงชูรสอย่างที่หลายคนเข้าใจกัน
5.เล่าใหม่โดยใช้เทคนิคต่าง ๆ ประกอบ เช่น soundประกอบ/การฉายโปรเจคเตอร์ฉายภาพต่าง ๆ สร้างรายละเอียดเพิ่มขึ้น(สร้าง Hint ให้คนดู) ซึ่งผู้ชมสามารถนำไปตีความภาพ/สัญลักษณ์ด้วยตนเอง โดยที่ละครไม่ต้องนำเสนอทุกอย่าง(ที่ถูกย่อยหมดแล้ว)
6.บางฉากถูกเล่าเหมือนนิทานสอนใจสั้นๆ เช่นฉาก1 ที่คุณยายสอนกฤษณาเรื่องการแบ่งปัน ซึ่งสามารถทำความเข้าใจได้ง่าย

# data[].attributes.headline
ข้อ3 แนวคิดหลักของละครหลังสมัยใหม่ที่ปรากฏในเรื่องนี้ 

# data[].attributes.subject
ข้อ3 แนวคิดหลักของละครหลังสมัยใหม่ที่ปรากฏในเรื่องนี้ 

# data[].attributes.body
-identity politics ผ่านการมองว่าฝรั่งเป็นต้นเหตุโรคเอดส์ คนเป็นเอดส์คือคนเลว การเป็นบุคคลชายขอบของชาวแอฟริกา ไม่ได้รับความช่วยเหลือเพราะถูกมองว่าด้อยค่ากว่า ไม่จำเป็นต้องช่วย
และการต่อสู้ของกฤษณาก็คือการต่อสู้ของคนชายขอบที่ต่อสู้กับระบบทุนนิยมเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
-ตั้งคำถามกับความคิดเดิม วาทกกรมที่ว่าโรคเอดส์เป็นโรคที่สกปรก เกิดจากคนที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสม ซึ่งเรื่องนำเสนอให้เห็นว่าจริงๆแล้วผู้ป่วยเอดส์จำนวนมากไม่ได้ทำอะไรผิดเลย หลายคนเป็นเด็กที่ได้รับเชื้อจากแม่ หรือผู้ป่วยที่ได้รับเชื้อจากการถ่ายเลือด และที่สำคัญคือท้ายที่สุดทุกคนก็เป็นคนเท่าๆกัน และทุกชีวิตก็ไม่ควรถูกปล่อยให้ตายไป
-post-colonialism "ยาเราทำจะไปสู้ยาฝรั่งได้ยังไง"  มีความยกย่องตะวันตก (เจ้าอาณานิคม)
-multiculturalism กฤษณาต้องการช่วยทุกคนโดยไม่แบ่งแยกเพศ เชื้อชาติ หรือชนชั้น

# data[].attributes.body
ข้อ 4

# data[].attributes.body
ข้อ 2

# data[].attributes.body
ข้อ5จ้าแม่

# data[].attributes.body
ข้อสาม

# data[].attributes.body
เอา 4

# data[].attributes.body
ข้อที่ 6 “รสขันขื่นซึ้งซ่าน” ใน นางฟ้านิรนาม

# data[].attributes.body
ฉาก12
ในขณะที่ดร.กฤษณากำลังชี้ให้เห็นว่าคนกำลังเป็นเอดส์ตายกันมากมาย และชี้ว่าการไม่ให้สิทธิบัตรยามันส่งผลยังไง  กลุ่มไบรตัน ไมล์สกลับเล่นมุกกันสนุกสนาน เปรียบเทียบว่าขนาดหมายังอยากได้กระดูกตอบแทน ใครจะไม่อยากผลประโยชน์
โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง

แต่ในฉากเดียวกัน
ดร.กฤษณากำลังชักจูงคนดูให้สงสารเด็ก และ คนแก่ที่กำลังตาย แต่เมื่อไบรตัน ไมล์สยกความจริงอีกแง่ว่า มันก็เป็นเรื่องของผลประโยชน์ กฎหมาย และทรัพย์สินทางปัญญานะ ดร.กำลังละเมิดข้อนี้เพราะถือว่าตนเองช่วยเหลืออยู่รึเปล่า
ถ้าดร.พูดถึงเรื่องเด็ก แล้วจะถกเถียงอะไรกันได้อีก ถือว่าปิดช่องทางเจรจาหมดเลย

ฉากที่ 7
ฉากสส.ล้อเลียนสส.มีชัยที่สอนเพศศึกษาในสภา โดยการเอากล้วยมาสาธิตวิธีใส่ถุงยางเพราะขณะนั้นโรคเอดส์กำังระบาด พวกเขาล้อว่า สส.มีชัย เอากล้วยมาจากร้านมังสวิรัติของหัวหน้าพรรครึเปล่า กล้วยหายไปมั้ย? คือมันเป็นฉากตลกที่แทรกมาให้คนดูขำ เนื้อหามันไม่เหมาะสม แสดงให้เห็นว่าสส.เพิกเฉยกับการระบาดโรคเอดส์

ฉากที่ 21 ฉากที่แมงโก้ทราบว่าแม่ของเขาตาย และดร.กฤษณาเข้ามาปลอบแมงโก้ว่าเกิดอะไรขึ้น แมงโก้ตอบเป็นภาษาสวาฮิลีว่าแม่ของเขาตายแล้ว แต่ดร.กฤษณาก็เข้ามาปลอบแมงโก้แล้วบอกว่าฉันไม่เข้าใจภาษาสวาฮิลีหรอก ร้องไห้เพราะสงครามหรือ ทหารหรือ แมงโก้ก็บอกว่าใช่ ๆ ฉากนี้แสดงรสอารมณ์เศร้า สงสารแมงโก้ ในขณะเดียวกันก็หัวเราะห์กับกำแพงทางภาษาของทั้งสอง สะท้อน Irony ที่ว่าเวลาเราเศร้าเราไม่ได้ต้องการให้คนมาเข้าใจปัญหาของเราหรอก แค่มีคนรู้ว่าเรากำลังเศร้านะ แค่นั้นก็พอแล้ว

ฉากที่ 7 หัวหน้าพรรคบอกว่าสส.มีชัยปล่อยให้คนอื่นเรียกว่า ราชาถุงยางอยู่ได้ ทุเรศชะมัด อาจทำให้คนดูรู้สึกร่วมไปด้วยว่าคำว่า “ราชาถุงยาง” มันไม่ดี รู้สึกน่าอายถ้ามีใครเรียกเราอย่างนี้ แต่ในอีกแง่นึง ถุงยางมันก็ควรจะเป็นสิ่งที่เราสนับสนุนไม่ใช่หรือ คนดูก็จะสับสนว่าควรมองว่ามันน่าอายหรือน่าชื่นชมกันแน่

# data[].attributes.headline
จองข้อ1 จ้าาาาาาาา

# data[].attributes.body
จองข้อ1 จ้าาาาาาาา

# data[].attributes.body
1. เรียงทั้งเรื่อง+สรุป Main action, Main conflict, Message

2. การใช้ตัวละคร วิเคราะห์ตัวละครหลัก ตัวละครปะทะ ตัวละครสนับสนุน

3. แนวคิดหลักของละครหลังสมัยใหม่ที่ปรากฏในเรื่องนี้

4. การเล่าใหม่เพื่อมองใหม่ในละครเรื่องนี้

5. ลักษณะ “รวมมิตร คละสมัย ไร้กรอบ” ในเรื่องนี้

6. “รสขันขื่นซึ้งซ่าน” ใน “นางฟ้านิรนาม”

# data[].attributes.headline
นายธนะพัฒน์ ทองวัฒนา

# data[].attributes.body
นายธนะพัฒน์ ทองวัฒนานนท์
6045071728
เจณิกาพร ปิยะรัตน์
6145253728
จณิสตา อรรคสูรย์
6045023628

# data[].attributes.body
[ฉาก 1]
เหตุการณ์เกิดขึ้นบนเกาะสมุย ในปี 2500 เด็กหญิงกฤษณาเดินเข้ามานั่งเล่นกับคุณยายที่เป็นแม่ชีที่เก้าอี้ไม้ไผ่ใต้ต้นมะพร้าว สักครู่มีชาวสวนผ่านมาขายผัก ยายจึงซื้อผักทั้งหมด ยายบอกเด็กหญิงว่าเหตุที่ซื้อจนหมดเป็นเพราะชาวสวนนั้นจะได้ไม่เหนื่อยไปขายไกลกว่าเดิม อีกทั้งผักที่ซื้อมาทั้งหมดจะนำไปให้คนที่ไม่มีกำลังซื้อได้ต่อไป พร้อมกับสอนเด็กหญิงให้จำไว้ว่าถ้าเรามีพอแล้วต้องแบ่งให้คนที่ไม่มีตามที่พระพุทธเจ้าสอนว่าให้เมตตาต่อสัตว์ทั้งปวงเมื่อมีโอกาส และบอกว่าตนอุทิศตนรับใช้ศาสนาพุทธ

Characters 1
คุณยาย ด.ญ.กฤษณา (วัย 5 ขวบ) ชาวสวน

Objective
คุณยาย - มีความต้องการจะช่วยเหลือผู้คนในหมู่บ้าน รวมถึงชาวสวนที่ผ่านมาขายของ
ด.ญ.กฤษณา - อยากอยู่พักผ่อนข้างๆคุณยาย(ต่อมาจึงอยากเรียนรู้เรื่องราวจากคุณยาย)
ชาวสวน - ต้องการขายผักเพื่อหารายได้

Main Conflict
ไม่ปรากฏข้อขัดแย้งที่ชัดเจน แต่พบว่า เมื่อคุณยายตัดสินใจซื้อผักทั้งหมด ด.ญ.กฤษณาเองเกิดข้อสงสัยว่าเหตุใดจึงทำเช่นนั้น

main action
คุณยาย : เหมาผักเพราะเห็นใจชาวสวนและนึกถึงคนอื่นๆ / สอนให้กฤษณารู้จักแบ่งปัน ผ่านการกระทำของตนเอง
เด็กหญิงกฤษณา : เข้ามานั่งเล่นกับยาย

Symbol
-ชาวสวน=ตัวแทนของความอดทน ดูแลพืชผลจนออกมาสร้างรายได้(สร้างความสุขต่อๆไป)

เหตุการณ์ปัจจุบัน : ชาวสวนสะท้อนให้เห็นชีวิตที่ลำบากและอดทน เพื่อหาเงินมาหล่อเลี้ยงชีวิต เขายิ่งดีใจเมื่อรู้ว่าไม่ต้องทอนเงิน ซึ่งในปัจจุบันก็ยังคงมีอาชีพนี้อยู่หากแต่แตกต่างที่สภาพเศรษฐกิจปัจจุบันย่ำแย่,มีขบวนการหาบเร่มากขึ้น ซึ่งไม่น่าไว้ใจและไม่ควรสนับสนุน,ผู้คนปัจจุบันใส่ใจความสะอาดและสุขภาพอาจไม่สนใจคุณภาพผักเหล่านี้ ทำให้เหตุการณ์เช่นในเรื่องอาจกลายเป็นเพียงอุดมคติในอนาคตได้

[ฉาก 2]
เหตุการณ์เกิดขึ้นที่นิวออร์ลีน ปี 2542 ที่ริมถนนมีคนเมาและนางระบำอยู่ในร้าน เดสิเรเดินเข้ามาหาเดชาพร้อมถามว่ามาจากไหน และเสนอว่าจะช่วยคลายเหงาให้และกับเงิน 50 เหรียญ เดชาซึ่งบอกว่ามาจากกรุงเทพเพื่อเรียนปโทตอบตกลง ทั้งคู่เดินไปด้วยกัน

Characters2
เดชา เดสิเร ชาวนิวออร์ลีนส์ (นางระบำ 2 คน ขี้เมา 3 คน)
Objective -
เดชา - ท่องเที่ยวในต่างแดน
เดสิเร - ขายบริการสำเร็จ

main action
เดสิเร : ชวนเดชาให้จ่ายเงินเพื่อแลกกับบริการของตน
เดชา : ตอบรับข้อเสนอของเดสิเร

Main Conflict 2
ไม่ปรากฏข้อความขัดแย้งที่แน่ชัดเช่นกัน เพียงแต่ปรากฏคำเอ่ยแซวจากเดสิเร เรื่องชื่อเมืองหลวงของประเทศไทยหลังจากเดชาบอก ว่า bang clock เดชาจึงรีบบอกความหมายที่แท้จริง

Symbol 2
-ชื่อ เดสิเร  สะท้อนอาชีพและทัศนคติของตัวละครที่ทำอาชีพเกี่ยวกับตัญหา ความปรารถนาของผู้คน ซึ่งอิงมาจากคำศัพท์ภาษาอังกฤษ Desire ที่แปลความปรารถนา
-เงิน = สิ่งสร้างความสุข : การใช้เงินของฉาก1และ2มีความตรงข้ามกันคือฉาก1 ตัวละครใช้เงินเพื่อหาความสุขให้ผู้อื่น(จุดประสงค์หลัก)
ผลคือตนเองมีความสุขด้วย ขณะที่ฉาก2ตัวละครใช้เงินให้ความสุขกับผู้อื่น (จุดประสงค์หลัก) ผลคือตนมีความสุขด้วยเช่นกัน
-ชื่อเดชา อ่านเป็นฝรั่งเศสคล้าย เดจาวู ซึ่งเป็น adv. แปลว่า แล้ว หรือ อีกครั้ง จึงอาจตีความได้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเดชาที่ทำเช่นนี้ ความปรารถนานั้นเขามองหามาหลายครั้งแล้ว

เหตุการณ์ปัจจุบัน : แม้จะมีการดูแลจากรัฐและเจ้าหน้าที่มากขึ้นแต่การซื้อ-ขายบริการก็ยังอยู่ในรูปแบบนี้อยู่ดี จะเห็นได้ว่าการซื้อขายเช่นนี้ไม่ว่ากี่ยุคสมัยก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก ส่วนหนึ่งเพราะระบบการจ่ายส่วยที่ยังคงมีอยู่นั่นเอง

# data[].attributes.body
ในตอนที่ดร.กฤษณาตกใจเสียงระเบิดแต่คนอื่นๆไม่ตกใจเพราะคิดว่าน่าจะรู้อยู่แล้วแต่ในความจริงคือไม่มีคนนอกแอฟริกาที่รู้แสดงให้เห็นว่า จริงๆกล้วไม่มีคนที่สนใจถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในแอฟริกา

# data[].attributes.body
ฉาก 4
- Characters: ดร.กฤษณา / ผอ. / ทิโด้ / ส.ส.

- Objective
1. ดร.กฤษณา: ช่วยชีวิตคน
2. ผอ.: ให้ดร.กฤษณารับตำเเหน่ง
3. ทิโด้: ช่วยชีวิตคน โดยต้องการเปลี่ยนเเปลงภาครัฐด้วย / มีการนำเสนอทิโด้(หมอ) ในฐานะที่เป็นมนุษย์คนนึง มีครอบครัวต้องดูเเล ไม่ใช่เครื่องจักรรักษาคน
4. ส.ส.: หาผลประโยชน์

- Conflict
1. ภาครัฐ VS ภาคประชาชนเเละสาธารณสุข
2. ทิโด้ VS หมอคนอื่น

- Symbol
1. ภาพไวรัสที่ค่อยๆขึ้นเหมือนพระอาทิตย์: The rise of HIV
2. จุดเขียว: เชื้อเอดส์
3. เสียงนาฬิกาในฉากดร.กฤษณา & เสียงเพลงในฉากผู้ป่วย: การทำงานเเข่งกับเวลาของดร.กฤษณา พยายามทำอะไรบางอย่างเพื่อทำให้สถานการณ์ดีขึ้น VS. การเพิกเฉยของหมอที่รักษาคนไข้ไปเรื่อยๆ ไม่คิดจะเปลี่ยนเเปลงหรือเรียกร้องต่ออภาครัฐ
4. เพลงกล่อมเด็ก: พูดถึงนางฟ้าที่คอยดูเเล (ดร.กฤษณา)
5. AZT ที่ติดๆดับๆ: ความหวังเลือนรางในการรักษา

- สถานการ์ปัจจุบัน: ความ ignorance ของสังคม เเละรัฐบาลที่เเก้ปัญหาเเบบตื้นๆ เเละเห็นเเก่ผลประโยชน์มากกว่าคุณภาพชีวิตของประชาชน
= เช่น หมอที่บอกว่า “ทำไมไม่คิดก่อนจะไปซ่อง”
= แก้ปัญหาเอดส์ด้วยการไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าประเทศ

# data[].attributes.body
ฉาก 4
Main action:
1. ดร.กฤษณา: รับตำเเหน่งเเละยื่นเงื่อนไขว่าจะทำยา
2. ผู้ป่วย: สถานการณ์ในโรงพยาบาล
3. ส.ส.: คุยเรื่องการเเก้ปัญหาเอดส์

# data[].attributes.headline
สมาชิก1. ณฐพร ส่

# data[].attributes.body
สมาชิก
1. ณฐพร ส่งสวัสดิ์ 5940066222
2.ณัฏฐ์นรี เนตรทิพย์ 6040068022
3.ชลลดา คนบุญ 6040050622
4. กัญญาภัค ดวงธนนันท์ 6040014022

# data[].attributes.body
ฉาก 12
Main action: ผู้บริหารไบรตันไมลส์เข้ามาเจรจากับดร.กฤษณาเรื่องสิทธิบัตรส่วนผสมดีดีเอลที่ดร.กฤษณาใช้ในการทำยา
Main Confilct: เรื่องกฎหมายเกี่ยวกับลิขสิทธิยาและศีลธรรมในการช่วยชีวิตคน ตัวละครหลัก (ดร.กฤษณา) พยายามจะต่อสู้ว่าเราควรคำนึงถึงคนที่กำลังจะป่วยตายมากกว่าเรื่องรายได้แต่ทางฝั่งไบรตัน ไมลส์ขัดขวางโดยใช้กฎหมายและคำนึงถึงรายได้มากกว่า
Symbol: 1.เรื่องขับรถ พวกไบรตันเทียบกับการกระทำกฤษณาว่าเหมือนคนเมาที่จะขับรถ ผู้บริหารกำลังทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีที่เอากุญแจไปจากมือเพื่อนอย่างนุ่มนวน
2. หมาเฝ้าบ้าน สื่อว่า ทุกการกระทำ ทุกคนล้วนหวังผลประโยชน์ ขนาดหมาที่เฝ้าบ้าน จริงๆแล้วหมาก็ทำเพื่อหวังจะได้กระดูกเช่นกัน
ฉากนี้ทำให้นึกถึง: เวลาเราจะทำอะไรเพื่อนส่วนรวมมักจะมีคนมาคอยขัดขวางเพราะเราไปขัดขวางผลประโยชน์ของเขา

# data[].attributes.body
Protagonist

-  ดร.กฤษณาที่กำลังพยายามทำยาครั้งแล้วครั้งเล่า

Antagonists

-  ยาที่ไม่ยอมเกาะตัว

Conflict

-  ตัวละครกับสิ่งแวดล้อม — ดร.กฤษณากับสารเคมีและยาในการสร้างยาต้านเอดส์ที่ดร.กฤษณาพยายามนำมาผสมกันและตอกเม็กเท่าไหร่ก็ไม่ยอมเกาะตัวกันเสียที เมื่อเกาะตัวกันแล้วก็ยังมีปัญหาเรื่องความเปราะอยู่

# data[].attributes.body
Protagonist :
ไบรตันสไมล์
Antagonist :
อายิโนโตโมะ

Main Conflict :

ฮิโระซังอยากขายยา แต่ว่า Roberto; ไม่อยากให้ดร.กฤษณาทำยาได้ และไม่ต้องการให้ฮิโระขายยาให้บริษัทอื่น

Main Action :
- Roberto ห้ามไม่ให้ฮิโระขายยาให้ใครนอกจากบริษัทตัวเอง
- ไบรตันสไมล์ลบคำว่า “5 ถึง 100 มิลลิกรัม” ออกจากสิทธิบัตร

Symbol :
“เหมือนที่นี่ ก็มีใครบางคนรู้จักวิธีกดจุดให้คลาย หรือให้เครียดก็ได้” สื่อว่า คนมี Trick สามารถพลิกสถานการณ์ให้เป็นดีหรือร้ายก็ได้

คิดถึงอะไรในปัจจุบัน ?

- คนปัจจุบันก็คือใช้กลโกงเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ของตนเอง ใช้อำนาจทางเศรษฐกิจเพื่อบีบบังคับผู้ที่ด้อยกว่า
- Capitalism Ideology

ฉาก 14
Protagonist: ดร.กฤษณา
Antagonist: ไบรตันไมล์ส
Main actions

- ดร.กฤษณาหารือกับทิโด้เพื่อหาทางผสมสูตรยารักษาโรคเอดส์ที่ใช้ DDL

- ตอนแรกดร.กฤษณาคิดจะย้ายโรงงานไปผลิตที่เขมรหรือลาว แต่ไม่สามารถทำได้เพราะประเทศเหล่านี้ยังไม่รองรับ จึงต้องตัดทางเลือกนี้ออกไป

- ตัดสินใจจะฟ้องไบรท์ตันไมล์สข้อหาแอบตัดข้อความสำคัญออกจากเอกสารสิทธิบัตร ที่ผ่านความเห็นชอบจากรัฐสภาไทยแล้ว

- ดร.กฤษณาโทรหาอายิโนโตโมะ เพื่อติดต่อซื้อดีดีแอลที่เป็นวัตถุดิบ
- ทิโด้บอกว่าเขาและแพทย์ไร้พรมแดนจะช่วยดำเนินการเรื่องฟ้องไบรตันไมล์สให้ ส่วนดร.กฤษณาให้รอดูข่าวก็พอ

Main Conflict :
ดร.กฤษณา ต้องการที่ใช้สาร DDL ในการผลิตยา แต่องค์กรไบร์ตันไมล์สไม่ต้องการให้คนอื่นใช้ประโยชน์จากยา DDL ที่ตัวเองเป็นเจ้าของลิขิสิทธิ

ไบร์ตันไมล์สขู่จะฟ้องกฤษณาเพราะไม่อยากให้ทำยา แต่กฤษณาอยากทำยา จึงพยายามจะใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายเพื่อให้ผลิตยา

Symbol
ความมืดครึ้มจากฝนในตอนต้น แสดงให้เห็นถึงตัวละครที่กังวลจากอุปสรรคที่ตัวละครต้องเจอ ดังนั้นเมื่อต้นท้ายที่ปัญหาคลี่คลายแล้ว ฝนจึงหยุดตก ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า สภาพอากาศในละครเรื่องนี้ถูกนำมาใช้เพื่อ portray ความรู้สึกภายในของตัวละคร

คิดถึงอะไรในปัจจุบัน ?
- ฉากนี้สะท้อนภาพสังคมในปัจจุบัน ที่กฎหมายไม่ได้ถูกใช้เพื่อ “ปกป้องสิทธิเสรีภาพ และความเป็นอยู่ที่ดีของคน” อีกต่อไป แต่กลายเป็นเครื่องมือในการใช้เพื่อ “ปกป้องผลประโยชน์ของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง” เพียงเท่านั้น ดังนั้น กฎหมายที่เคยเป็นสิ่งที่ใช้ควบคุมความสงบจึงกลายมาเป็นอาวุธของคนมีอำนาจที่ใช้เพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
- ความ toxic ของสังคมทุนนิยม สังคมที่เงินเป็นพระเจ้า สังคมที่สิ่งไม่มีชีวิตสำคัญกว่าสิ่งมีชีวิต เราจะเห็นว่าในเรื่องนี้ เงินมาก่อนชีวิตของคน ไบร์ตันไมล์สเลือกที่จะไม่ให้ดร.กฤษณาใช้ DDL เพื่อผลิตยาเพราะกลัวว่าจะไม่มีคนมาซื้อยาของตัวเอง ที่มีราคาแพง ในสังคมทุนนิยมนี้ Your life isnt a life without money in it.

# data[].attributes.body
Plot

-  ดร.กฤษณาพยายามผลิตยาต้านเอดส์ขึ้นมาด้วยตัวคนเดียวเป็นเวลานาน ทั้งลองผิดลองถูกมากมาย จนเมื่อดูเหมือนจะเป็นรูปเป็นร่าง สมาชิกทีมวิจัยที่ชื่อกิตติพันธ์ก็เข้ามาช่วย

Main Action

-  ดร. กฤษณาพยายามผลิตยาต้านเอดส์ที่รวมยาสามอย่างไว้ในเม็ดเดียว

# data[].attributes.body
- เสียงเพลงตอนต้นฉาก สื่อถึงความอ่างว้างเพราะดร.กฤษณาต้องพัฒนายาด้วยตัวคนเดียวจึงทำให้บรรยากาศดูอ้างว้าง

# data[].attributes.body
กอบกุล โยธาสิงห์ 6145004828
ณัฐกิตต์ ฟุ้งเจริญ 6145041028
นิชนันท์ กิจเจริญวงศ์ 6145073028
พิงค์ธาร ศิรินภาพันธ์ 6145097128

# data[].attributes.headline
ฉากที่ 10 นึกถึงอะไร

# data[].attributes.body
ฉากที่ 10 นึกถึงอะไรในปัจจุบัน

การที่แนวคิดใหม่ที่แตกต่างไปจากที่เคยไม่ได้รับจะถูกมองในแง่ลบ ไม่ได้รับการยอมรับ

# data[].attributes.headline
ทำให้นึกถึงเหตุการณ์

# data[].attributes.subject
ทำให้นึกถึงเหตุการณ์

# data[].attributes.body
“ใครจะกินไม่กินไม่สน แค่ยกมืออย่างที่เราอยากให้ยกให้ก็พอ” กล่าวโดยหัวหน้าพรรค สะท้อนให้เห็นการล็อบบี้กันภายใต้ฉากหน้าความเป็นธรรมทางด้านกฎหมายของนักการเมืองไทย ไม่ว่าจะในละครหรือในปัจจุบัน ไม่ต้องคิดตรงกันแต่โหวตให้กันก็พอ เช่นระบบการอภิสิทธิ์สวทั้ง250 คน ของรัฐบาลปัจจุบัน

การล้อสส มีชัย ที่กำลังต้องการeducateคนเรื่องการใช้ถุงยางป้องกันเอดส์ ด้วยกล้วย เพราะความไม่รู้และไม่เข้าใจในเรื่องเพศศึกษาของหัวหน้าพรรคและสส มองว่าเรื่องเพศและเอดส์เป็นเรื่องน่ารังเกียจ น่าขบขัน เหมือนกับคนในปัจจุบันที่เมื่อไม่มีความเข้าใจในเรื่องอะไรก็จะล้อเลียน เช่น LGBTQ

สิทธิมนุษยชนเหมาะสำหรับคนดีๆเท่านั้น - เรื่องตลกร้ายในสังคมยุคนี้

นักวิจัยวิ่งวุ่น > เมื่อรู้ว่ากฤษณาต้องการทำยาต้านเอดส์ จึงหวาดกลัว เมื่อมีใครต้องการเปลี่ยนแปลงสิ่งเล็กๆ หลายคนก็ต้องการที่จะช่วยเหลือ แต่เมื่อพยายามจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใหญ่ๆ ที่อาจก่อให้เกิดภัยต่อตนเอง คนก็จะหวาดกลัว

# data[].attributes.body
อยากสร้างโรงงานยาขนาดใหญ่เพื่อผลิตยาให้คนทั้งประเทศ

ช่วยเหลือคนให้มากที่สุดที่จะช่วยได้อย่างสุดความสามารถ

# data[].attributes.body
เหตุการณ์ : ยาต้านเอดส์ขายไม่ออก/พบทิโด้
Main action : ดร.กฤษณา ต้องการขายยาต้านเอดส์ / พบทิโด้ แพทย์ไร้พรมแดนที่จะมาซื้อยาต้านเอดส์
Main conflict : ไม่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กร เป็นการขัดแย้งระหว่างตัวละครกับตัวละคร คือ ดร.กฤษณากับผอ.ลิขิต
Protagonist : ดร.กฤษณา ผู้ผลิตยาต้านเอดส์ พยายามขายยาต้านเอดส์เพื่อช่วยเหลือคนที่เป็นเอดส์ โดยการออกทุนส่วนตัวในการพีอาร์ในนิตยสารและกำลังจะร่วมมือกับทิโด้
Antagonist : ผอ.ลิขิต หัวหน้าองค์กร ไม่สนับสนุน ไม่ช่วยพีอาร์ยาต้านเอดส์ให้
Symbol : เทวดามาโปรด = เทวดา คือ ทิโด้
อ่านแล้วคิดถึงอะไรในปัจจุบัน = ปัญหาทุนนิยม การที่องค์กรเห็นความสำคัญของเงินมากกว่าส่วนรวม เห็นได้จากผอ.ไม่สนับสนุนการขายยาต้านเอดส์ เพราะ ทำเงินได้น้อยกว่ายาอื่น

# data[].attributes.body
ดร.กฤษณา

# data[].attributes.body
ดร.ปริศนา นั่งเครื่องไปถึงคองโก

เจอกับเดิร์ก

คุยกับเดิร์กที่ไร่ซินโคนา

เจอกับเกบเบอร์ส

คุยกับเดิร์กและเกบเบอร์สเรื่องการผลิตยาต้านเอดส์

ตกลงว่าจะผลิตให้คนทั่วไป

สาธิตการทำยา

เดิร์กแจ้งให้ดร.ทราบว่ามีสงครามที่อาจส่งผลกระทบ

แนะนำให้รู้จักกับผู้ช่วยดูแล

กลับเรือนรับรอง

# data[].attributes.body
ดร.กฤษณาอยากตั้งโรงงานยาขนาดใหญ่เพื่อให้คนทั้งประเทศได้ใช้ยา เดิร์กคิดว่าเป็นไปได้ยากที่จะกระจายยาให้ผู้ป่วยทั้งหมดในประเทศ

# data[].attributes.body
- ชื่อ ; พรรคเมตตาไทย > แต่จริงๆไร้ซึ่งความเมตตา

- ผงชูรสในร้านปลอดผงชูรส บนโต๊ะของครอบครัวอายิโนโตโมะ > เชื้อโรคสามารถเข้ามาในประเทศได้หากมีพาหะนำโรคจากข้างนอกนำเข้ามา โดยเราไม่คาดคิด
-ร้านอาหารมังสวิรัติ แสดงถึงการพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ดูโปร่งใสของพรรคการเมือง แต่ความจริงแล้วมีผงชูรส ซึ่งอาจหมายถึงในการเมืองมีการล็อบบี้กันเต็มไปหมด
-เสียงกริ่งดังขึ้นหลังจากหัวหน้าพรรคพูดว่า “ก็ให้พวกนั้นมันเป็นเอดส์ตายไปซะให้หมด” เสียงดังกล่าวเป็นเสียงที่ enlightenตัวละคร ให้เห็นความคิดของหัวหน้าพรรคเป็นอย่างไร
-สีเสื้อคลุมดร.กฤษณา เป็นสีแห่งความหวัง ปัญญา ช่วยในการคิดวิเคราะห์และการมีเหตุผล
-สีเสื้อที่แตกต่างจากคนอื่นของ ดร.กฤษณาแสดงให้เห็นถึงความคิดริเริ่ม ที่ต่างจากคนอื่น

# data[].attributes.headline
รายชื่อสมาชิก

# data[].attributes.subject
รายชื่อสมาชิก

# data[].attributes.body
1. ธิติวุฒิ โสมมูล 6140093722
2. ธันย์ชนก เตชะรัตนกุล 6140089222
3. ภัทราภรณ์ ยังยุบล 6140184122
4. จณิสตา เชิดชูธรรม 6140022122
5. พริมา สีบูโฮม 6140145722

# data[].attributes.headline
ฉาก 9 นึกถึงอะไรในปั

# data[].attributes.body
ฉาก 9 นึกถึงอะไรในปัจจุบัน
สังคมทุนนิยม ที่คำนึงถึงแต่ผลประโยชน์ขององค์กร ไม่คำนึงถึงผลประโยชน์จริงๆที่ผู้คนจะได้รับ

# data[].attributes.headline
สมาชิกชนินทร์ พร

# data[].attributes.body
สมาชิก
ชนินทร์ พรมอยู่ 5930102521
สุรชัย รักษ์นิเวศน์ 5940251022
กาญจน์ โล่ห์ชิงชัยฤทธิ์ 6040020822
ชัชฎากร เพชรสุข 5941216224
กันทกานต์ อ่วมอ่อง 5941205324

# data[].attributes.body
ฉาก 15 BBC

main action : การรายงานข่าวของสำนักข่าว bbc เกี่ยวกับการ ประท้วงของผู้ป่วยhiv ที่มาประท้วงเรื่อง ค่ายาที่แพงเกิน

main conflict : เป็นความขัดแย้งระหว่างผู้ติดเชื้อ hiv ชาวไทย และ รัฐบาล  ซึ่งผู้ติดเชื้อhivชาวไทยต้องการให้รัฐบาล ยกเลิกการผูกขาดจากบริษัทที่จัดทำยา ไบรตัน ไมลส์ ฟาร์มา ซุติคัล เพื่อที่จะให้ราคานั้นถูกลงกว่าเดิม

นึกถึงเหตุการณ์ :เหตุการณ์ประท้วงที่ฮ่องกงที่ต่อต้านร่างกฏหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดน เป็นการประท้วงระหว่างประชาชนและรัฐบาล

# data[].attributes.body
ฉาก 3
- main action: การรายงานข่าว
- exposition: ปูเรื่อง นำเข้าสู่ main conflict ของเรื่อง
- นักศึกษาปริญญาโทที่ไม่ป้องกัน = ignorance

# data[].attributes.body
Protagonist
ดร.กฤษณา
Antagonist
หัวหน้าพรรค
ทีมวิจัย
Main conflict
-ดร.กฤษณาไม่เห็นด้วยกับความคิดของหัวหน้าพรรคที่จำกัดสิทธิมนุษยชนสำหรับคนดีๆเท่านั้น โดยไม่สนใจว่าผู้คนในปัจจุบันจะเจ็บป่วยและล้มตายมากมายเพียงใด
-ดร.กฤษณาต้องการที่จะผลิตยาต้านเอดส์จึงมาหาทีมวิจัย แต่ทีมวิจัยต่างก็บ่ายเบี่ยงและเลี่ยงที่จะตอบคำถามเพราะความเห็นที่ต่าง

# data[].attributes.headline
สิ่งที่นึกถึงในปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
สิ่งที่นึกถึงในปัจจุบัน

# data[].attributes.body
นึกถึงเกรต้า​ ที่พยายามจะสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่คือการตระหนักของคนทั้งโลกและรัฐบาลประเทศต่าง​ ๆ​ แต่คนอีกหลาย​ ๆ​ คนก็ยังติดอยู่ในวงจรของทุนนิยม​ กลัวที่จะเสียผลประโยชน์​ของตัวเองไป​ ส่วนคนที่อยากสร้างการเปลี่ยนแปลงก็มักจะต้องพบเจอกับปัญหา

โลกขับเคลื่อนด้วยทุนนิยม​ คนเลือกว่าได้เงินมากแค่ไหน มากกว่าที่จะคิดว่าทำประโยชน์ได้มากเท่าไหร่

# data[].attributes.body
Symbol

-   แผนที่แอฟริกา – สื่อถึงว่าที่แอฟริกาเองก็มีการระบาดของโรคเอดส์เช่นกันในขณะนั้น แต่องค์การเภสัชกรรมก็ยังไม่สามารถผลิตยาเพื่อช่วยเหลือแม้แต่คนในประเทศตัวเองได้

-  เสียงนาฬิกา – สื่อถึงวันเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆและจำนวนคนที่เป็นโรคเอดส์และล้มตายก็มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลาที่ผ่านไป

-  แพนด้ายักษ์ – สื่อถึงบริษัทอายิโนะโตโมะ ที่เป็นบริษัทจำหน่ายผงชูรส แต่ขณะเดียวกันก็เป็นผู้จำหน่ายรายใหญ่ของเคมีภัณฑ์ที่ใช้ผลิตยาต้านเอดส์ด้วย

(มีตอนที่ดร.กฤษณาและผอ.ลิขิตพูดถึงบริษัทเจ้าอื่นที่ผลิตยาออกมาเพื่อขายส่ง แต่ไม่ได้กล่าวชื่อ มีแพนด้าเดินออกมา)

(ตอนที่ทั้งสองคนพูดชื่ออายิโนะโตโมะขี้นมา แพนด้าก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วจึงเดินจากไป)

# data[].attributes.body
Main actions ของกฤษณา
1. ไปหารัฐมนตรีที่กระทรวงเพื่อถามถึงสัญญาที่ให้ไว้กับประเทศแถบแอฟริกา

2. แสดงความจำนงว่าจะลาออกถ้าไม่รักษาสัญญา

3. ถามรัฐมนตรีเพื่อเช็กว่าสนับสนุนการไปแอฟริกาของเธอหรือไม่

4. ตัดสินใจไปคองโกกับเดิร์กอย่างไม่ลังเล

Main actions ของรัฐมนตรีฯ
1. พยายามยื้อให้กฤษณาอยู่ประเทศไทยผ่านการโน้มน้าวว่ามีสิ่งที่สำคัญกว่าการดูแลประเทศที่(ดูเหมือน)ด้อยพัฒนา

Main conflict
รัฐมนตรี vs กฤษณา มองเห็นคุณค่าของการไปช่วยเหลือชาวแอฟริกาต่างกัน / การให้ความสำคัญกับคำสัญญา

Symbols
- เทวดามาโปรด และเพลงคองโก ที่เป็นสัญลักษณ์ของแสงสว่างปลายอุโมงค์ให้เธอมีโอกาสได้ไปแอฟริกาอย่างพอเหมาะพอดี

รู้สึกถึงอะไรในปัจจุบัน
- นักการเมืองที่นำเสนอแต่นโยบายดี ๆ แต่พอถึงเวลาจริงก็ไม่ได้นำไปปฏิบัติ
-สัมผัสได้ถึงความ irony ที่นักการเมือง (หรือแม้แต่ประชาชนคนธรรมดาเอง) ที่ชอบพูดในทำนองว่า "เราจะทำให้ประเทศไทยยิ่งใหญ่/เป็นยักษ์ใหญ่ในเรื่อง..." แต่จนถึงทุกวันนี้เราก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น (เผลอๆ สถานการณ์จะเลวร้ายกว่าเดิม)

# data[].attributes.body
Protagonist

-  ดร.กฤษณา

Antagonists

-  ผอ.ลิขิต

Main Conflict

-  ดร.กฤษณาต้องการทำและจำหน่ายยาต้านโรคเอดส์แต่ผอ.ลิขิตไม่เห็นด้วยและพยายามคัดค้านการทำยาต้านโรคเอดส์ของดร.กฤษณา

# data[].attributes.headline
ฉาก 5เหตุการณ์ :

# data[].attributes.body
ฉาก 5
เหตุการณ์ : รายการข่าวให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเพิกเฉยของรัฐบาลต่อการรักษาโรคเอดส์ ซึ่งจุดประกายให้ ดร.กฤษณา ติดต่อซื้อเคมีภัณฑ์จากทั้ง 3 บริษัท โดยเฉพาะบริษัทอายิโนโตโมะ ซึ่งเป็นที่รู้จักเพียงแค่ว่าขายผงชูรส
ข่าวนี้ทำให้ดอกเตอร์กฤษณาคิดที่จะเริ่มสร้างยาต้านเอดส์
Main conflict :
Symbol :
อ่านแล้วทำให้นึกถึง : รัฐบาลไทยปัจจุบันที่ไม่ใส่ใจแก้ปัญหาของประชาชนอย่างจริงจัง
ฉาก 6
Main action : ลูกสาวหิวข้าวแล้วให้แม่ทำอาหารให้ ใส่อายิโนะโตโมะทำให้อาหารอร่อยขึ้น
Main conflict :
Symbols : อายิโนะโตโมะ เป็นยี่ห้อที่บุคคลทั่วไปรู้จักกันว่าเป็นผงชูรส น้อยคนที่รู้ว่ามันขายเคมีภัณฑ์ด้วย และการโฆษณานี้ก็หมายถึงว่า คนไทยเข้าถึงอายิโนะโตโมะได้ในแค่ระดับผงชูรส แต่ไม่สามารถเข้าถึงมันในฐานะส่วนประกอบของยาต้อนไวรัสได้
- การใช้หมีแ พนด้าที่มาจากประเทศจีน แม่และลูกที่อยากกินผัดไท อายิโนะโตโมะที่มาจากญี่ปุ่น ในสโลแกน รสอร่อย ร่วมโลก ทำให้เห็นความหลากหลายทั่วโลก
ประเด็นในปัจจุบัน : ในปัจจุบันอะยิโนะโมโตะก็ยังขายผงชูรสใส่อาหาร โดยมีภาพลักษณ์ครอบครัวพ่อแม่ทำอาหารให้กันอย่างอร่อยและสนุกสนาน

# data[].attributes.body
ฉาก7
สส.พูดคุยกันอย่างขบขันเรื่องคุณมีชัยโชว์ใส่ถุงยางในกล้วย

ดร.กฤษณาเข้ามากินข้าวในร้านมังสวิรัติของหัวหน้าพรรคและได้ยินบทสนทนา

ดร. กฤษณาพูดคุยกับหัวหน้าพรรคเรื่องโรคเอดส์และนโยบายของพรรคว่าด้วยเรื่อง สิทธิมนุษยชน

ดร.กฤษณาตัดสินใจที่จะลาออกจากพรรคเพราะมีความเห็นไม่ตรงกัน
ฉาก8
นักวิจัยพูดคุยกันถึงผลสรุปการทำยาต่างๆอย่างกระตือรือร้น

ดร.กฤษณาเสนอว่าอยากทำยาต้านเอดส์และอยากได้อาสาสมัครมาตั้งทีมทดลอง

นักวิจัยมีท่าทีไม่อยากร่วมทำการทดลองสร้างยาต้านเอดส์ และบ่ายเบี่ยง

# data[].attributes.body
Plot

-  ดร.กฤษณาไปปรึกษาผอ.ลิขิตเกี่ยวกับการทำยาต้านโรคเอดส์แบบที่มีราคาถูกและประชาชนชาวไทยสามารถเข้าถึงได้ง่ายแลทั่วถึง แต่ผอ.ลิขิตไม่เห็นด้วยโดยให้เหตุผลว่าคงไม่ได้กำไร อีกทั้งเป็นเพราะมีบริษัทอเมริกันที่ผูกขาดการจำหน่ายยาต้านโรคเอดส์อยู่แล้ว และการทำยานั้นต่ออาจเป็นการละเมิดสิทธิบัตรและข้อตกลงทางการค้า ซึ่งอาจส่งผลให้อาจโดนฟ้องได้และถูกกีดกันทางการค้าได้ในอนาคต

Main Action

-   ดร.กฤษณาต้องการทำยาต้านโรคเอดส์จึงได้ปรึกษาและขออนุญาตจากผอ.ลิขิต

# data[].attributes.body
อัณณา สุขเจริญ                    6140281322

ปานเรขา สุดตะไล                6140127422

ธัญญธร ชุณหสวัสดิกุล          6140087022

นันท์นภัส ชวาลากุล             6140104022

ณัฐพร เกิดศิริ                       6140065122

# data[].attributes.body
Main action : การประชุมในวาระ ประชุมเอดส์โลก 2545 ณ กรุงบาเซโลน่า โดยที่ดร.กฤษณา เสนอยา จีพีโอเวียร์ ที่รวม สตาวูดีน ลามิอูดีน และ เนวิราปีน เข้าด้วยกันไว้ในเม็ดเดียว
Main Conflict :เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่าง ดร.กฤษณา และผู้ร่วมการประชุม ที่ว่าผู้ร่วมการประชุมมีความคิดเห็นไม่ตรงกับดร.กฤษณา เพราะดร.กฤษณานั้น ต้องการจำหน่ายยาที่เธอคิดค้น เพื่อลดค่าใช้จ่ายและเข้าถึง ประชาชน แต่ทุกคนในที่ประชุมไม่เห็นด้วย เนื่องจากหลายปัจจัย
Symbol :การลาออกของดร.กฤษณา แสดงถึงการแสดงจุดยืนของตนที่มีมาตั้งแต่แรก
เหตุการณ์ที่นึกถึง :ผู้พิพากษาพยายามฆ่าตัวตายเพื่อแสดงจุดยืน เรื่องที่ถูกบังคับให้พิพากษาตรงข้ามกับความจริง เพื่อแสดงถึงการคืนความยุติธรรมแก่ประชาชน

# data[].attributes.body
Main actions 1. กฤษณาลังเลเรื่องไปแอฟริกาเพื่อช่วยสอนวิธีการทำยา
2. ไปปรึกษายายที่เกาะสมุย

Main conflict ของกฤษณา (ไม่มี antagonist ในฉากนี้เพราะยายยังไม่ได้ขัดแย้งกับเธอขนาดนั้น)
- สับสนกับตัวเองว่าควรจะเลือกอยู่ที่ไทยแบบสบาย ๆ หรือยอมลำบากที่แอฟริกา

Symbols
- ฉากนี้อาจเป็นภาพในอดีตที่เธอเคยคุยกับคุณยายและลองจินตนาการว่าคุณยายจะพูดอะไรกับเธอหากยังอยู่
- ทาส สื่อถึงกลุ่มคนที่คนในสังคมไม่เห็นค่า แต่คุณยายกลับพูดว่าทุกชีวิตมีค่าเท่าเทียมกันซึ่งตรงกับสิ่งที่เธอคิดต่อชาวแอฟริกา

รู้สึกถึงอะไรในปัจจุบัน
- เวลาเรามีปัญหาอะไรก็มักจะนึกถึงภาพของคนที่รักและสนิทใจ

# data[].attributes.body
ปฐมพร ตั้งธราธร 6140116522
ญาณินท์ จตุรัตนชัยพร 6140049122
กัลย์สุดา จิตจำนงค์ 6140011222
ชนนิกานต์ ต่อสิริกุลชัย 6140033022
ธารมีน สุทธิอาคาร 6140091422

# data[].attributes.body
ศุกรียา วรรณายุวัฒน์ 6144031527
ภูมินทร์ ทองปัตย์ 6140188722
ศริน จันทรวรรณ 6140218922
ธนภรวรรณ์ เหง้าพรหมมินทร์ 6140080522
นวินดา จันทร์มาลี 6140101022

# data[].attributes.body
กุศลินฑ์ โลหาภิรัตน์ 6040025022
นัทธมน อายุการ 5930278321 (Sit in)
ปนัสยา ศิริวัฒน์ 5940122722
ปาเจรา ธนะสมบูรณ์กิจ 6040146222

# data[].attributes.body
บุณยานุช ปัญจไพบูลย์ 6140115922
พีรชัย พสุทันท์ 6140164622
พรพิชชา รัตนาสิน 6145091328
มณิสร วรรณศิริกุล 6045257128

# data[].attributes.body
Chacracters

protagonist : ดร.กฤษณา

super-objective : ต้องการช่วยทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ

objective : ต้องการอยู่ช่วยที่ประเทศนี้ (คองโก)

Antagonist : ไม่มี

Main Action :

Scene21 : จะช่วยคนที่นี้

Scene22 : อยู่ช่วยที่นี้ต่อไม่ยอมกลับ

Main Conflict :

ทุนนิยม vs มนุษยธรรม

อ่านแล้วนึกถึงอะไรในปัจจุบัน :

scene21 : 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

scene22 : determination เดียวกันกับที่อาจารย์ปิยบุตรอภิปรายในสภาเมื่อวาน เรื่องพรก.โอนย้ายกำลังพล

Symbols : ภาพเงาคุณยาย = เป้าหมายในชีวิตที่ทำเป็นแรงผลักดันมาตลอด วันนี้ยังคงพยายามไปให้ถึงเป้าหมายน้น

# data[].attributes.body
กชกร ว่องวิรุฬห์ 5940001422
ศุภรักษ์ สัจจวินิจสกุล 5940229222
รวิสรา จันทร์วาววาม 6141450224

# data[].attributes.headline
รายชื่อและเลขประจำตั

# data[].attributes.body
รายชื่อและเลขประจำตัวของสมาชิกในกลุ่ม+groupfie

# data[].attributes.headline
วิเคราะห์ฉาก: 1. เกิ

# data[].attributes.body
วิเคราะห์ฉาก: 1. เกิดอะไรขึ้น, main action คืออะไร, 2.  main conflict คืออะไร ตัวละครหลักทำอะไร ตัวละครปะทะทำอะไร. 3. สัญญลักษณ์ในฉากนี้คืออะไร และ 4. ฉากนี้ทำให้นึกถึงหรือรู้สึกถึงประเด็นหรือเหตุการณ์อะไรในชีวิตปัจจุบันของเราบ้าง