# data[].attributes.body
Uczę matematyki od niespełna 20 lat. Początkowo wydawało mi się, że nauczę wszystkich matematykę i pokażę, że ona nie jest taka straszna, ale niestety muszę przyznać się do porażki. Nie wyszło mi. Nadal matematyka nie jest popularna w mojej szkole :( Dlaczego? W środowisku, które uczę jest ogólna niechęć do nauki (biedne wioski po PGRze, co światlejsi wyprowadzają się stamtąd). Tylko dlaczego w całej Polsce i na świecie tak jest? Myślę, że za mało czasu na przykłady z życia...słabe wsparcie środowiska domowego. Niepisany przymus, że pomimo iż dziecko nie opanuje niezbędnych umiejętności jest przepychane dalej. Powinien być system taki, że dopiero po opanowaniu pewnego materiału idziesz dalej i np. z czytania możesz być na poziomie 7 a z rachunków na poziome 3 itp. Pozdrawiam

# data[].attributes.body
Uczę matematyki już 17 lat i z kolejnymi latami obserwuję niestety, że jest co raz gorzej. Uczniowie przychodzący do klasy 4 mają ogromne problemy z matematyką, a w kolejnych klasach jest już tylko gorzej. Okrawanie podstawy w klasach najmłodszych niestety nie przyczynia się do poprawy sytuacji. Np. algorytm dzielenia pisemnego to nawet w starszych klasach to dla niektórych uczniów czarna magia. Są oczywiście uczniowie dobrzy i bardzo dobrzy, ale niestety jest ich co raz mniej. Kiedyś w starszych klasach rozwiązywałam z uczniami takie zadania, że głowa mała, gdybym teraz dała niektóre z tych zadań moim uczniom byłaby tragedia. Uczniowie zakładają z góry, że nie umieją i nawet nie podejmują prób rozwiązania problemu. Niby mają dostęp do wielu źródeł informacji, ale niestety nie chcą albo nie potrafią z nich skorzystać. Najlepiej podać wszystko gotowe na tacy. Ilość godzin matematyki w tygodniu również nie sprzyja nauczaniu tego przedmiotu. Cały czas mam nadzieję, że w końcu ministrem oświaty zostanie ktoś kompetentny i będzie wiedział co robić, aby naprawić obecną sytuacje.

# data[].attributes.body
Problem jest podwójny.
Po pierwsze nauczanie przedszkolne i wczesnoszkolne.  W tym wieku dzieci są bardzo chłonne a nasza podstawa programowa temu nie sprzyja. Dodatkowo wiele osób wybiera studia pedagogiczne bo nie ma tam matematyki. Skutkuje to tym, że nie potrafią prawidłowo wytłumaczyć działań i ich właściwości.
Z drugiej strony stoją rodzice, którzy od małego wtłaczają dzieciom do głowy: "ja byłem głupi to i ty będziesz".
Na II etapie dziecko przestaje "ogarniać". czuje się usprawiedliwione i tak leci. Braki się nawarstwiają.
Dodatkową trudnością jest fakt, że tutaj trzeba stale pracować, a efekty pracy przychodzą z czasem.

# data[].attributes.body
Jak w temacie. Podejście do nauki jest zupełnie inne niż było lata temu nauka była przynajmniej teoretycznie przepustką do lepszej pracy, kariery teraz to przykra konieczność i bardziej szkoła przypomina spotkania towarzyskie uczniów niż naukę.

# data[].attributes.body
Problem jest podwójny.
Po pierwsze nauczanie przedszkolne i wczesnoszkolne.  W tym wieku dzieci są bardzo chłonne a nasza podstawa programowa temu nie sprzyja. Dodatkowo wiele osób wybiera studia pedagogiczne bo nie ma tam matematyki. Skutkuje to tym, że nie potrafią prawidłowo wytłumaczyć działań i ich właściwości.
Z drugiej strony stoją rodzice, którzy od małego wtłaczają dzieciom do głowy: "ja byłem głupi to i ty będziesz".
Na II etapie dziecko przestaje "ogarniać". czuje się usprawiedliwione i tak leci. Braki się nawarstwiają.
Dodatkową trudnością jest fakt, że tutaj trzeba stale pracować, a efekty pracy przychodzą z czasem.

# data[].attributes.body
Moim zdaniem problem tkwi u samych poczatków nauczania matematyki. Odpowiednie nastawienie i zaangazowanie nauczyciela działa cuda. Jeżeli przedstawimy te zagadnienia jako ciekawe, to ciekawość wzbudzimy wśród młodych ludzi. My-nauczyciele musimy odczarować ten przedmiot. Jeśli o najtrudniejszych treściach będziemy mówić z zaangażowaniem i pasją to wszystko udzieli się uczniom. Byc może nie przełoży się to od razu na bardzo dobre oceny, ale jest szansa na to, że zaczną się starać i próbować. A my powinniśmy to zauważać i doceniać.

# data[].attributes.body
Dla części uczniów matematyka jest fajna, dla innych - totalna porażka. Dla jednych  lekcja mija jak przysłowiowym batem strzelił, innym niemiłosiernie się dłuży.  Tak było, jest i  może się zmieni... Kolejna reforma specjalnie nic nie poprawiła w tej kwestii, a nadmiar materiału i zbyt mało czasu na utrwalanie na lekcji, dalej nie pomaga.
Uważam, że dzisiejsi uczniowie powinni więcej czasu poświęcać na utrwalanie zdobytych wiadomości i umiejętności na lekcji, a nauczyciel - na spokojne realizowanie podstawy programowej.

# data[].attributes.body
W dzisiejszycz czasach w większości uczniowie idą po najniższej lini oporu. Brak u nich systematyczności, która w matematyce jest podstawą.

# data[].attributes.body
Matematyka nie jest popularna, ponieważ wymaga wysiłku ze strony uczniów, by ją dobrze opanować. Dzisiejsze pokolenie uczniów wybiera to co jest łatwe i przyjemne- stwierdzam to na przykładzie mojej trójki synów. Posiadają potencjał, ale nie chce im się ćwiczyć, więc poprzestają na tym, co wyniosą z lekcji. Czasami jest to piątka, ale czasami trójka. Podobnie jest z moimi uczniami. Często od niech słyszę na lekcji, że coś jest łatwe, że nie muszą ćwiczyć. A z kartkówek i sprawdzianów wpadają dwójki, jedynki, gdy zadaję do poćwiczenia, to słyszę oburzenie, że do domu, że im się nie chce, itp. ale matematyki nie nauczą się dobrze na lekcji. Jest na to za mało czasu.

# data[].attributes.headline
Największym problem matematyki jest wszechobecna niechęć do tego przedmiotu

# data[].attributes.subject
Największym problem matematyki jest wszechobecna niechęć do tego przedmiotu

# data[].attributes.body
Matematyka wymaga od ucznia ćwiczeń, systematyczności skupienia na lekcjach. A naszym dzieciom tego brak.I najczęściej mówią szybko, ,,ale ja tego nie rozumiem , po co ta praca domowa, ona jest nudna".Brak uczniom motywacji. A i materiał przeładowany. Oczywiście są perełki, które uczą się, przychodzą na zajęcia dodatkowe i mimo trudności nie poddają się, walczą o lepsze oceny. Są to uczniowie klas młodszych, starsi uczniowie, aby na dwóje.I coraz częściej,to my nauczyciele musimy się motywować i myśleć jak oczarować uczniów matematyką ...

# data[].attributes.body
Moi uczniowie prezentują bardzo różny poziom zaangażowania matematyką, gdyż każdy z nich ma różne cele. Ja jako nauczyciel staram się ich tak zmobilizować, aby mogli zrealizować swoje cele. Patrząc na pewne rzeczy z innej strony uważam, że niektórzy maja możliwości ale ich nie chcą wykorzystywać. uczniowie, którzy maja problemy i zostaną odpowiednio zmotywowani mają chęć poprawić swoje umiejętności, aczkolwiek nie rozumieją czasem, że poprawa umiejętności nie jest równa poprawie oceny, a ta czasem dla nich, albo bardziej dla ich rodziców jest najważniejsza. Uczniowie czują niechęć do matematyki, ale tą kwestie jest w stanie poprawić nauczyciel i rodzice. Jeśli atmosfera wywołana przez nauczyciela jest miła, wspierająca i przede wszystkim gdy nauczyciel potrafi pokazać, że matematyka jest potrzebna w życiu codziennym. najczęstszym uzasadnieniem jest to, że tego czego uczą się na lekcjach nie przyda im się w życiu. Wielu uczniów jest sfrustrowanych matematyką, bo czas na jej naukę w szkole jest zbyt krótki, jest brak idywidualizacji, a przecież każdy uczeń ma inne możliwości oraz brak pomocy w domu

# data[].attributes.body
W tym roku mam przeskok z klasy 8 na 4, I widzę różnice , część dzieci przychodzi do 4 klasy i nie zna tabliczki mnożenia. Ale wracając do tematu, w młodszych klasach jeszcze im się chce , cieszą się kiedy poznaj coś nowego. Jednak ciągle zapominają o utrwalaniu wiedzy w domu. Starszym po prostu się nie chce. Uczę jeszcze w klasach 6 -zero motywacji. Może jednostki. Nie chcą podejmować próby rozwiązania zadania. Wszystko co nowe jest " bez sensu" lub "nie rozumiem". Niestety spora część rodziców utwierdza dzieci w tej opinii. Kiedy dzieci słyszą w domu ze matma jest straszna to niestety zaczynają w to wierzyć i przychodzą do szkoły z takim  nastawieniem.

# data[].attributes.body
Matematyka wymaga ćwiczeń i regularności w uczeniu się jej. Gdy na pewnym etapie się zgubimy - wszystko się sypie. Widzę to po moich uczniach. Poza tym wymaga ona dużo wysiłku od przeciętnego ucznia, jego zaangażowania a przede wszystkim założenia na początku, że to się uda. Młodzi ludzie w obecnych czasach chcą mieć wszystko od razu, na już, a to co wymagania od nich skupienia uwagi i nie leży w kręgu ich zainteresowań jest nudne i niepopularne.
Sama próbuję zachęcić moja młodzież do polubienia matematyki, poprzez wyjazdy na ciekawe warsztaty do Pałacu Młodzieży w Katowicach, uczestniczenia w Święcie Liczby Pi na UŚ-iu i organizowaniu przez nich 1-2 lekcji na wybrany problem matematyczny dla całej klasy. To daje pewne efekty, ale na pewno nie takie jakie bym oczekiwała.

# data[].attributes.body
Niestety prawda jest taka,  że to my dorośli , często rodzice, najbliższa rodzina  już od najmłodszych lat ukazujemy matematykę jako coś nieosiągalnego, trudnego. Jestem wychowawcą w klasie 7 w której uczę również matematyki. Na spotkaniach z rodzicami  obserwuję podejście rodziców do tego przedmiotu. Z góry zakładają, że to trudny przedmiot. Z pokolenia na pokolenie.... Ciężko zmienić w uczniach takie myślenie. Staram się osobiście ukazywać, ten przedmiot jako coś ciekawego, jak przygodę. Nie stresuję dodatkowo ocenianiem, wówczas dzieci chętniej podejmują próby. Podobnie jak w wypowiedziach innych uczestników kursu, dzieci tracą motywację z wiekiem. Chciałbym, aby uczniowie mogli się uczyć, bez presji oceniania. Np na zaliczenia. Niestety...

# data[].attributes.body
W młodszych klasach uczniowie są bardziej zmotywowani ponieważ widzą sens uczenia się matematyki. Treści są bardziej zbliżone do sytuacji z ich dnia codziennego i nauka bądź rozwiązywanie problemów przychodzi z łatwością. Oczywiście sprawność w wykonywaniu podstawowych rachunków jest bardzo istotna. Dzieci, które już w młodszych klasach maja trudności z liczeniem i tabliczką mnożenia już wtedy napotykają trudności, zniechęcają się do przedmiotu oraz podejmowania wysiłku. W starszych klasach matematyka staje się dla nich co raz większą abstrakcją.

# data[].attributes.body
Podobnie jak w poprzednich wypowiedziach uważam, że uczniowie klas młodszych mają większą motywację do nauki. Matematyka jest trudnym przedmiotem - dużo uczniów ma problem z jej zrozumieniem. A wiadomo jak czegoś nie rozumiem, to tego nie lubię. Uczniowie klas starszych nie mają czasu na utrwalenie materiału, zaległości się nawarstwiają, a program trzeba kontynuować - bo egzaminy. Często też słyszę komentarze u uczniów klas starszych: A po co mi się to przyda. Są dzieci, które chłoną wiedzę i chcą się uczyć, ale też i takie, którym wystarczy byle pretekst aby się nie uczyć.

# data[].attributes.body
Niekórym uczniom zależy na nauce matematyki a innym nie.Zgadzam się z innymi ,że największy zapał do nauki matematyki jest na poziomie 4-5 klasy

# data[].attributes.body
Ja również uważam, że uczniowie lubią się uczyć matematyki bo nie muszą się jej uczyć w domu. Jest to opinia tych co z przedmiotami ścisłymi nie mają problemów. Niestety jet wielu uczniów, których rodzice nie zadbali o ich rozwój w tym wczesnym najważniejszym okresie życia. Jest też, a właściwie są nieprzemyślane reformy oświat i mało czasu na utrwalanie zdobytych umiejętności.

# data[].attributes.headline
Zgadzam się ze wszystkimi poprzednimi wypowiedziami. Brakuje chęci, czasu, motywacji. Klasy są często przeładowane,  niemal połowa ma opinie o jakimś deficycie, jak pracować? Nauczyciel dwoi się i troi, i oczywiście cieszy się najmniejszym sukcesem ucznia, uczeń też się cieszy. I ta presja- wyniki, wyniki ... realizacja programu, pośpiech, to nie sprzyja dobrej pracy i współpracy. Marzę o odejściu od systemu klasowo-lekcyjnego. Ach, temat rzeka.

# data[].attributes.subject
Zgadzam się ze wszystkimi poprzednimi wypowiedziami. Brakuje chęci, czasu, motywacji. Klasy są często przeładowane,  niemal połowa ma opinie o jakimś deficycie, jak pracować? Nauczyciel dwoi się i troi, i oczywiście cieszy się najmniejszym sukcesem ucznia, uczeń też się cieszy. I ta presja- wyniki, wyniki ... realizacja programu, pośpiech, to nie sprzyja dobrej pracy i współpracy. Marzę o odejściu od systemu klasowo-lekcyjnego. Ach, temat rzeka.

# data[].attributes.body
Jagoda

# data[].attributes.headline
Uczniowie klas 4 - 5 jeszcze lubią matematykę, chętnie wykonują zadania, uczestniczą w dodatkowych zajęciach, rozwiązują zadania na platformach internetowych. Niechęć do przedmiotu zaczyna nasilać się od klasy 6. Trudniej jest zaktywizować uczniów i udowodnić im, że matematyka jest tak bardzo potrzebna. 

# data[].attributes.subject
Uczniowie klas 4 - 5 jeszcze lubią matematykę, chętnie wykonują zadania, uczestniczą w dodatkowych zajęciach, rozwiązują zadania na platformach internetowych. Niechęć do przedmiotu zaczyna nasilać się od klasy 6. Trudniej jest zaktywizować uczniów i udowodnić im, że matematyka jest tak bardzo potrzebna. 

# data[].attributes.body
Wielu osobom mówię, że uczniowie lubią się uczyć. Wiele osób nie wierzy w powyższą tezę. Ja nadal obstaję przy swoim. Uczę matematyki od kilkunastu lat i obserwuję jak uczniowie cieszą się, kiedy widzą/czują postęp w swoich umiejętnościach, nie wiedzy.
Kilkukrotnie na lekcji usłyszałam od uczniów, że matematyka to jedyny przedmiot na którym trzeba myśleć. Usłyszałam również, że lubią matematykę, bo nie muszą się jej uczyć na pamięć, ponieważ wystarczają umiejętności zdobyte na lekcji - tak mówią oczywiście  ci uczniowie, którzy dobrze sobie radzą. Moim zdaniem/ z moich obserwacji wynika, że wszyscy uczniowie, i ci zdolniejsi, i ci słabsi "łapią" motywację w chwili zauważenia postępów.

# data[].attributes.body
Uczniowie młodszych klasach mają większą motywację do nauki matematyki. Chętniej przedstawiają na forum swoje pomysły czy też współpracują. Wielu z nich ma jednak problemy z koncentracją i często przerywa pracę.

Niechęć do matematyki wzrasta zwłaszcza u uczniów kl. VII-VIII. Problem może wynikać ze zbyt mocno skumulowanych treści nauczania w tych klasach oraz zaległości edukacyjnych.

# data[].attributes.body
Największy zapał do nauki matematyki mają uczniowie w klasach 4-5. Od klasy 6 tylko skargi że dużo nauki ze wszystkich przedmiotów.

# data[].attributes.body
Uczniowie do 4 klasy przychodzą już z bagażem różnych doświadczeń. Lepszych lub gorszych. Jak mają pozytywne nastawienie do matematyki, to nic tylko to rozwijać.Gorzej jak przychodzą już z jakimiś brakami i negatywnym nastawieniem. Do tego nie ma wsparcia w rodzinie. Często rodzice też mieli problemy z matematyką w szkole. Są dzieciaki, które udaje się przeciągnąć na jasną stronę mocy. Są to jednak nieliczne jednostki.

# data[].attributes.body
Warto dzieciom pokazywać, że matematyka to nie magia i nie ma tu magicznych sztuczek, ale takie podejście wymaga pracy, ćwiczeń - jest skuteczne, daje satysfakcję - ale wymaga dużo czasu, a tego niestety brakuje.

# data[].attributes.body
Jestem wychowawcą klasy 5 (młodszy rocznik). Uczę ich matematyki od 4 klasy. Po diagnozie wstępnej całkiem obiecująco się zapowiadali. Jednak jak tylko wkroczyły trudniejsze zagadnienia nie było już tak wesoło. Nadal byli aktywni na lekcji, ale oceny już nie były wysokie. Na początku klasy 5 po diagnozie okazało się, że niewiele pamiętają z poprzedniej klasy.

Są aktywni na lekcji, chcą rozwiązywać zadania przy tablicy, często się zgłaszają.  Widać u większości, że jeszcze jest ten zapał. Mam kilku uczniów, którzy osiągają bardzo niskie wyniki. Mimo wszystko próbują swoich sił i starają się poprawiać oceny. Dużą rolę odgrywa tu wspierający rodzic, ale i nauczyciel.
Moi uczniowie nie
czują niechęci do matematyki ze względu na to, że mają ten przedmiot z
wychowawcą.
Ogólnie uczniowie
czują niechęć do matematyki. Mam wrażenie, że z matematyką u dziecka podobnie
jest jak ze szpinakiem: "Nie zjem bo nie lubię". A wiemy dobrze, że
nawet nie spróbowało.
Uważam, że 4 h
matematyki tygodniowo, to za mało. Zajęcia wyrównawcze prowadzone w ramach PPP,
które rzadko odbywają się co tydzień (bo nauczyciel ma tyle grup uczniów, a
godzin niekiedy jedną lub dwie) też nie spełniają swojej roli.
Pamiętam, że 15 lat temu gdy zaczynałam pracę, było inaczej. Dzieci, które dostawałam w 4 klasie znały wszystkie działania pisemne, a teraz. . . . Do tej pory mam uczniów, którzy nie mogą zrozumieć algorytmu dzielenia pisemnego.

# data[].attributes.body
Dzieci w klasach 1-3 obsypywane są 5 i 6 za  bądź co, pokolorują obrazek itp i piątka jest. Przychodzi klasa 4 i  rozczarowanie....program przeładowany i tylko 4 h/tydz. Inny system oceniania..niestety coś trzeba umieć. Oceny gorsze to i nie ma motywacji.

# data[].attributes.body
Z 23 lat nauczania matematyki można już wyciągnąć wnioski dotyczące ewaluacji naszej edukacji matematycznej. Uważam, że (my nauczyciele uczący w klasach 4+) zbieramy żniwo fantastycznej reformy edukacji wczesnoszkolnej. Narażam się wtedy paniom z nauczania, bo one przecież tyle kolorowanek zrobiły, kart pracy, ćwiczenia od a do z.itd. Gotowe ćwiczenia, w których uczeń tylko okienka uzupełnia, skreśla błędne wyniki ( zgroza dla wzrokowców), nawet odpowiedź z kropką na końcu jest już napisana. W 4 klasie uczniowie mają problem pracować metodą podręcznik + zeszyt. Moja pani dyrektor jest po nauczaniu, była metodyczka - ma takie samo zdanie jak ja. A może by tak wrócić do metod bez kolorowych wypełniaczy, bezsensownych dodatków? Niech proste, pisane własnoręcznie zadania będą zmuszały do myślenia, samodzielnej pracy. Wyrzućmy te ogłupiające ćwiczenia. Nauczycielki się prześcigają ile stron już zrobiły, a nie zastanawiają się jakie treści z podstawy zostały przez dzieci opanowane, a jakie nie. Niestety dzieci przychodzą do 4 klasy z wieloma brakami, a chyba nie zawsze nauczyciel z nauczania wczesnoszkolnego jest tego świadomy. I tylko wyrzucamy z podstawy programowej. Jeszcze 10 lat i dzielenie pisemne może będzie do opanowania w 6 klasie? Jakoś ta komunikacja między etapami edukacyjnymi nie współgra w naszym systemie.

# data[].attributes.body
Moi uczniowie raczej się angażują (co nie u wszystkich przekłada się na dobre wyniki ) . Uczniowie słabi chętnie uczestniczą w zajęciach wyrównawczych.
" Niechęć do matematyki" - (która jest u nich odziedziczona) jest bardzo powoli eliminowana.