# data[].attributes.body
lub SIŁY ZBROJNE W KRAJU, kryptonim „PZP” (Polski Związek Powstańczy) – zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego w latach II wojny światowej, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, okupowanej przez Niemcy i ZSRR.

# data[].attributes.body
W 1944 r. do AK należało ponad 400 tys. żołnierzy, co czyniło ją najliczniejszą organizacją konspiracyjną na świecie

# data[].attributes.body
- gen.dyw. - Michał Tokarzewski-Karaszewicz (pseud. Torwid)
- gen.broni - Kazimierz Sosnkowski (pseud. Godziemba)
- gen.dyw. - Stefan Rowecki (pseud. Grot)
- gen.dyw. - Tadeusz Komorowski (pseud. Bór)
- gen.bryg. - Leopold Okulicki (pseud. Niedźwiadek

# data[].attributes.body
Komenda Główna składała się z 8 oddziałów:
- Organizacyjnego,
- Informacyjno-Wywiadowczego,
- Operacyjno-Szkoleniowego,
- Kwatermistrzowskiego (Zaopatrzenia),
- Dowodzenia i Łączności,
- Biura Informacji i Propagandy,
- Finansów i Kontroli
- Szefostwa Biur Wojskowych (Administracja Zmilitaryzowana),
- miała też własnych duszpasterzy.

# data[].attributes.body
Tylko w Krakowie od 1940 roku żołnierze ZWZ-AK zlikwidowali kilkudziesięciu kapusiów.
W całej okupowanej Polsce gestapo miało około 60 tysięcy agentów i współpracowników

# data[].attributes.headline
W walce z okupantem AK posługiwała się bezwględnymi metodami. 

# data[].attributes.subject
W walce z okupantem AK posługiwała się bezwględnymi metodami. 

# data[].attributes.body
- nadgorliwych folksdojczów zgłaszano „na ochotnika” do Wehrmachtu (AK pisało za nich listy z prośbą o wstąpienie do wojska)
- w barach zatruwano alkohol zabójczymi zarazkami (wszy z tyfusem).
- poznawano Niemców z wyselekcjonowanymi kobietami z chorobami wenerycznymi
- W 1939 r. AK doprowadziła do zwolnienia z więzień przestępców. Obiecano im, że po wojnie ich wyroki zostaną skrócone jeżeli będą okradać i mordować Niemców.

# data[].attributes.body
Agenci AK zarażali więźniów tyfusem, wykradali ich ze szpitali, fingowali śmierć podczas operacji chirurgicznych, aby odbić ich z hitlerowskich rąk i brutalnych przesłuchań.

# data[].attributes.body
Najniebezpieczniejszą pracę w konspiracji wykonywały kobiety.
Każdego dnia ryzykowały one życie, przenosząc meldunki, broń i paczki.
Średnio ich konspiracyjna kariera trwała tylko trzy miesiące.
Mało która miała szansę dożyć do końca wojny.
Zwykle miały przy sobie obciążające materiały, więc ich los był przesądzony.
Wiedziały co czeka na nie w gestapowskich katowniach więc większość z nich, chcąc uniknąć załamania się na torturach, nosiła przy sobie truciznę.
Obawiając się, że jedna kapsułka może ulec zniszczeniu, wszywały w odzież nawet po kilka np. pod poszewkę płaszcza i w kołnierzyk bluzki.

# data[].attributes.headline
Żołnierzom podziemia prawie udało się zabić Hansa Franka. 

# data[].attributes.subject
Żołnierzom podziemia prawie udało się zabić Hansa Franka. 

# data[].attributes.body
Generalnego gubernatora od śmierci w zamachu dzieliły sekundy. Członkowie krakowskiej komórki AK wysadzili jego pociąg. Ładunek wybuchł tuż za salonką generalnego gubernatora.
Akowcy starali się zrzucić winę za zamach na sowiecką partyzantkę, rozrzucając znalezione wcześniej radzieckie ulotki jednak Niemcy nie dali się nabrać i w odwecie za zamach na Franka Niemcy rozstrzelali 100 Polaków.

# data[].attributes.body
Po zakończeniu II wojny światowej żołnierze Armii Krajowej byli prześladowani przez władze komunistyczne. Byli aresztowani, więzieni i mordowani.
Wszystkie informacje na temat działalności AK po zakończeniu wojny podlegały cenzurze.

# data[].attributes.body
Najbardziej spektakularna akcja AK zajęła jedynie 90 sekund.
Żołnierze oddziału „Agat” tyle czasu potrzebowali do zgładzenia Franza Bürkla -
- najbardziej okrutnego kata Pawiaka.
W walce zabili ponadto dziewięciu innych Niemców. Sami nie ponieśli żadnych strat

# data[].attributes.body
Walki żołnierzy polskich Armii Krajowej zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic po 1945 r. „ARMIA KRAJOWA”.

# data[].attributes.body
- ok. 100 tys. poległych,
- 50 tys. wywiezionych zrobić ZSRR i uwięzionych
- masowe prześladowania członków określanych w późniejszym okresie Jako Żołnierze wyklęci trwały przez cały okres stalinowski.