# data[].attributes.body
PlantSnap

Umożliwia:

- szybkie identyfikowanie wielu gatunków roślin na podstawie wykonanego przez użytkownika zdjęcia (algorytm aplikacji rozpoznaje 90% wszystkich gatunków z ponad 500 tys. gatunków w bazie danych),

- rozpoznawanie roślin po przesłaniu ich zdjęcia do bazy PlantSnap,

- wyszukiwanie gatunków roślin po wpisaniu łacińskiej nazwy gatunku lub rodzaju,

- zapisywanie i dostęp do własnych kolekcji w sieci,

- poznanie podstawowych informacji o identyfikowanych roślinach (np. nazw łacińskich i ich polskich odpowiedników, klasyfikacji systematycznej, miejsc występowania i pochodzenia, charakterystycznych cech budowy, ciekawostek)

Linki do pobrania aplikacji:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fws.plantsnap2

https://itunes.apple.com/us/app/plantsnap-plant-identification/id1234702272?mt=8

Pierwsze kroki:

- pobranie i zainstalowanie aplikacji na urządzeniu mobilnym,

- rejestracja,

- logowanie.

Możliwości i działania:

1. Wyszukanie danej rośliny z bazy:

- wybieramy z menu opcję "szukaj",

- wpisujemy łacińską nazwę rodzajową lub gatunkową,

- aplikacja wyświetla nam zdjęcie i opisy gatunków.

2. Rozpoznawanie roślin w terenie:

- na ekranie startowym aplikacji klikamy w pulsującą ikonkę "zrób zdjęcie",

- wykonujemy zdjęcie klikając w ikonkę aparatu,

- zatwierdzamy klikając w symbol w prawym dolnym rogu ekranu,

- kadrujemy fotografię poprzez przeciągnięcie i ustawienie rogów kwadratu do kadrowania, tak by uzyskać jak najlepszą jakość,

-  klikamy w napis "zrób zdjęcie " widoczny w prawym górnym rogu ekranu telefonu,

- aplikacja wyświetla nam sugerowaną roślinę - zdjęcie i nazwę,

- po kliknięciu w zdjęcie dostępne są informacje dotyczące rośliny i jej inne zdjęcia z bazy,

- decydujemy, czy rozpoznanie aplikacji jest poprawne - możemy zapisać je w swojej kolekcji,

- jeśli uznajemy, że rozpoznanie aplikacji nie jest właściwe klikamy w przycisk "więcej opcji" i mamy możliwość wysłania naszego zdjęcia w celu identyfikacji lub wysłania maila z prośbą o pomoc (opcje dostępne tylko dla użytkowników subskrybujących aplikację)

2. Rozpoznawanie roślin na podstawie zdjęć dostępnych w galerii telefonu:

- na ekranie startowym aplikacji klikamy w pulsującą ikonkę "wybierz z albumu",

- wybieramy z galerii obrazów interesujące nas zdjęcie,

- kadrujemy fotografię poprzez przeciągnięcie i ustawienie rogów kwadratu do kadrowania, tak by uzyskać jak najlepszą jakość,

-  klikamy w napis "zrób zdjęcie " widoczny w prawym górnym rogu ekranu telefonu,

- aplikacja wyświetla nam sugerowane wyniki - zdjęcia i nazwy roślin,

- po kliknięciu w zdjęcie dostępne są informacje dotyczące rośliny i jej inne zdjęcia z bazy,

- decydujemy, czy rozpoznanie aplikacji jest poprawne - możemy zapisać je w swojej kolekcji,

- jeśli uznajemy, że rozpoznanie aplikacji nie jest właściwe klikamy w przycisk "więcej opcji" - mamy możliwość wysłania naszego zdjęcia w celu identyfikacji lub wysłania maila z prośbą o pomoc (opcje dostępne tylko dla użytkowników subskrybujących aplikację)

Ważne:

- opisy charakterystyk roślin dostępne są w języku polskim,

-  dostępne w aplikacji filmiki instruktażowe mają tłumaczenie w formie polskich napisów,

- w wersji darmowej niektóre opcje nie są dostępne (np. nie da się wysłać fotografii do identyfikacji).

Pl@ntNet

Umożliwia:

- wyszukiwanie gatunków roślin po wpisaniu łacińskiej nazwy gatunku lub rodzaju,

- szybkie rozpoznawanie w terenie różnych gatunków roślin na podstawie wykonywanego przez użytkownika zdjęcia,

- identyfikowanie różnych gatunków roślin na podstawie zdjęć użytkownika zapisanych w telefonie,

- identyfikowanie na podstawie szczegółów budowy takich jak kwiaty, owoce, liście, kora,

- poznanie przynależności systematycznej oraz możliwość uzyskania informacji o identyfikowanych roślinach poprzez przekierowanie do opisów dostępnych w sieci,

- zapisywanie i udostępnianie własnych obserwacji w sieci.

Linki do pobrania aplikacji:

https://play.google.com/store/apps/details?id=org.plantnet

https://search.itunes.apple.com/WebObjects/MZContentLink.woa/wa/link?mt=8&path=apps%2fplantnet

Pierwsze kroki:

- pobranie i zainstalowanie aplikacji na urządzeniu mobilnym,

- rejestracja,

- logowanie.

Możliwości i konieczne działania:

1. Wyszukanie danej rośliny z bazy:

- wybieramy z paska menu opcję "explorer" i klikamy w ikonkę lupy w prawym górnym rogu

- wpisujemy łacińską nazwę rodzajową lub gatunkową,

- aplikacja wyświetla nam zdjęcie rośliny,

- klikamy w wyświetlone zdjęcie i uzyskujemy dostęp do bazy zdjęć gatunku,

- z paska menu wybieramy interesującą nas ikonkę: kwiat, owoc, liść, korę, pokrój rośliny - po kliknięciu otrzymujemy zdjęcia wybranego organu lub całej rośliny w jej środowisku,

- jeśli klikniemy w ikonkę "W" aplikacja przekieruje nas do opisu w Wikipedii,

-  jeśli klikniemy w ikonkę "i" uzyskamy podstawowe informacje o przynależności systematycznej oraz możliwość przekierowania do informacji dostępnych w sieci.

2. Rozpoznawanie roślin w terenie:

- klikamy w ikonkę aparatu pojawiającą się na ekranie po uruchomieniu aplikacji,

- wybieramy opcję "camera",

-  wykonujemy zdjęcie i zatwierdzamy "OK" w prawym górnym rogu,

- wybieramy ikonkę organu (liść, kwiat, owoc lub korę) - aplikacja dokonuje selektywnej identyfikacji,

- aplikacja wyświetla nam sugerowane rośliny - zdjęcie i nazwy,

- wybierając jedną z  ikonek z górnego paska menu aplikacja wyświetli nam odpowiednio zdjęcia kwiatów, owoców, liści, kory lub pokroju zidentyfikowanej rośliny,

- nasze obserwacje są zapisywane i możemy je udostępniać (opcja menu "my obserwations")

2. Rozpoznawanie roślin na podstawie zdjęć dostępnych w galerii telefonu:

- klikamy w ikonkę aparatu pojawiającą się w prawym dolnym rogu na ekranie po uruchomieniu aplikacji,

- wybieramy opcję "gallery",

-  wybieramy zdjęcie zapisane w urządzeniu i potwierdzamy wybór klikając w opcję "otwórz" w prawym górnym rogu,

- wybieramy ikonkę organu (liść, kwiat, owoc lub korę) - aplikacja dokonuje selektywnej identyfikacji,

- aplikacja wyświetla nam sugerowane rośliny - zdjęcie i nazwy,

- wybierając jedną z  ikonek z górnego paska menu aplikacja wyświetli nam odpowiednio zdjęcia kwiatów, owoców, liści, kory lub pokroju zidentyfikowanej rośliny.

Ważne:

-  baza danych jest ciągle  rozwijana przez naukowców z czterech francuskich organizacji badawczych (Cirad, INRA, Inria i IRD) oraz sieci Tela Botanica, przy finansowym wsparciu Agropolis fondation,

- aplikacja obsługiwana jest w języku angielskim,
-  dostępny w aplikacji film instruktażowy ma tłumaczenie w formie angielskich napisów,

- jeśli użytkownik prawidłowo zidentyfikował gatunek, może wziąć udział w projekcie, przesyłając obserwację za pomocą przycisku "wkład". Te zgłoszenia podlegają procesowi weryfikacji.

Atlas roślin polskich

Umożliwia:

- wyszukiwanie gatunków 2300 gatunków roślin występujących w Polsce po wpisaniu polskiej lub łacińskiej nazwy gatunku lub rodzaju,

- szybkie rozpoznawanie w terenie różnych gatunków roślin na podstawie wykonywanego przez użytkownika zdjęcia,

- rozpoznawanie gatunków na podstawie mechanizmu skanowania zdjęć dostępnych/zapisanych w naszym urządzeniu,

- identyfikowanie różnych gatunków roślin z wykorzystaniem mechanizmu poszukiwania roślin za pomocą filtrów dotyczących cech budowy,

- wyświetlanie i dodawanie miejsc występowania roślin na mapie Polski

- identyfikowanie na podstawie szczegółów budowy takich jak kwiaty, owoce, liście, kora,

- uzyskanie kompleksowych, encyklopedycznych informacji o identyfikowanych roślinach (np. systematyka, morfologia, biologia i występowanie, zastosowanie)

- dodawanie własnych zdjęć do atlasu,

- zabawę w quiz rozpoznawania roślin.

Link do pobrania aplikacji:

https://play.google.com/store/apps/details?id=pl.roslin.atlas

Pierwsze kroki:

- pobranie i zainstalowanie aplikacji na urządzeniu mobilnym,

- rejestracja,

- logowanie.

Możliwości i działania:

1. Wyszukanie danej rośliny z bazy:

- wybieramy z ekranu startowego ikonkę lupy - "wyszukaj nazwę",

- wpisujemy łacińską lub polską nazwę rodzajową lub gatunkową,

- aplikacja wyświetla nam nazwy roślin lub nazwy ze zdjęciami,

- po kliknięciu w nazwę lub zdjęcie otrzymujemy dostęp do kompleksowych, dokładnych informacji o roślinie.

2. Rozpoznawanie roślin w terenie lub na podstawie zapisanych wcześniej zdjęć:

- na ekranie startowym aplikacji klikamy ikonkę linii papilarnych - "rozpoznaj zdjęcie",

- wybieramy opcję "zrób zdjęcie" lub "wybierz zdjęcie",

- wykonujemy zdjęcie lub wybieramy z pamięci urządzenia,

- aplikacja wyświetla nam sugerowane rośliny - zdjęcia i nazwy oraz wskazuje trafność rozpoznania,

- po kliknięciu w zdjęcie dostępne są dokładne, encyklopedyczne informacje o identyfikowanej roślinie oraz mapka z lokalizacją jej występowania

Ważne:

-  aplikacja obsługiwana jest w języku polskim,

- rozpoznawanie na podstawie zdjęcia nie działa dla roślin doniczkowych,

- aplikacja umożliwia włączenie filtrów i rozpoznawanie roślin na podstawie konkretnych cech budowy, np. cech kwiatów, czy kształtu liści.

Czyj to liść?

Umożliwia:

- rozpoznanie 44 gatunków drzew lub krzewów leśnych na podstawie wbudowanego prostego elektronicznego klucza do oznaczania (rozpoznajemy odpowiadając na pytania dotyczące cech budowy drzew i krzewów widocznych podczas prostej obserwacji - liści, owoców, pokroju (kształtu), kory),

- uzyskanie informacji dotyczących charakterystyki, budowy, wykorzystania, ciekawostek na temat rozpoznanego gatunku,

- ułożenie własnego „e-zielnika”: katalogu fotografii drzew i krzewów napotkanych i rozpoznanych na leśnych szlakach.

Linki do pobrania aplikacji:

https://play.google.com/store/apps/details?id=pl.gov.lasy.trees&hl=pl

https://itunes.apple.com/pl/app/czyj-to-li%C5%9B%C4%87/id1154891282?l=pl&mt=8

Pierwsze kroki:

- pobranie i zainstalowanie aplikacji na urządzeniu mobilnym.

Możliwości i działania:

1. Oznaczenie danego drzewa/krzewu z wykorzystaniem klucza:

- wybieramy z ekranu startowego opcję "czyj to liść",

- klikamy "start",

- odpowiadamy na pytania pojawiające się w aplikacji dokonując właściwych wyborów na podstawie obserwacji cech oznaczanego gatunku drzewa/krzewu oraz porównywania tych obserwacji z grafikami pojawiającymi się na ekranie,

- po przejściu całego klucza aplikacja wyświetla nazwę gatunkową i zdjęcie oznaczonego okazu,

- klikając w opcję "dowiedz się więcej" uzyskujemy informacje dotyczące charakterystyki, budowy i wykorzystania oraz ciekawostki  na temat rozpoznanego gatunku,

- klikając w ikonkę aparatu w dole ekranu (opcja "dodaj do swojego E-zielnika) możemy wykonać zdjęcie rośliny w terenie i zapisać je we własnym E- zielniku w aplikacji.

2. Korzystanie z atlasu drzew i krzewów:

- wybieramy z ekranu startowego opcję "atlas",

- aplikacja wyświetla listę nazw gatunkowych 44 pospolitych leśnych drzew i krzewów,

- klikając w wybraną nazwę uzyskujemy informacje dotyczące charakterystyki, budowy i wykorzystania oraz ciekawostki  na temat rozpoznanego gatunku.

Ważne:

-  aplikacja obsługiwana jest w języku polskim,

- aplikacja nie rozpoznaje okazów na podstawie wykonywanego zdjęcia - jest kluczem do oznaczania.

# data[].attributes.body
Udaj się pod wysokie drzewo Jesiona przypominające ale Klonem będące. Zdobądź garść jego skrzydlaków, które dokładnie rozkrusz. Odważ porcję miału skrzydlakowatego  i dwa razy tyle rozdrobnionych koszyczków baldachogrona Achillea millefolium. Zalej całość w szklanym naczyniu przejrzystym płynem o dużym nasyceniu CO2. Mieszaj intensywnie drewnianym narzędziem przez ćwierć ćwierci kwadransa. Pod koniec fazy łączenia składników powoli dodawaj sok z czerwonolśniących jagód Berberis vulgaris - tak by całość uzyskała lekki koloryt i kwaskowaty posmak wyczuwalny jednak tylko wonią - w żadnym wypadku zaś nie kubkami smakowymi.

# data[].attributes.body
Do naczynia dodaj w równych masach: liście dębu, brzozy, owoc lipy i kwiat lawendy. Dosyp  łut staropolski piasku i lekko rozgnieć wszystko. Odstaw na moment i dolej pół kwaterki wody. Dodaj teraz tyle kwiatów Lamium album ile znajdziesz. Zamieszaj czymś srebrnym i zlej tylko płyn do czystego naczynia. Eliksir gotowy. Używaj sobie na pożytek a innym na szkodę.

# data[].attributes.body
aplikacja

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Atlas roślin polskich to encyklopedia roślin stworzona z myślą o platformie Android. Posiada ona informacje o roślinach występujących w naszym regionie. Odnajdziemy w niej kompleksowe, encyklopedyczne informacje na temat różnej maści roślin. Sama aplikacja posiada ciekawie rozplanowany mechanizm poszukiwania roślin za pomocą filtrów, jak i skanowania wykonywanych przez nas fotografii.

Atlas roślin polskich to świetne rozwiązanie dla uczniów, którzy interesują się botaniką

Atlas roślin polskich zawiera 2300 szeroko opisanych gatunków roślin. Znajdziemy w nim mechanizm rozpoznawanie zdjęcia na podstawie zdjęć, nazw polskich oraz łacińskich, wyszukiwanie roślin bazując na cechach budowy, czy też możliwość tworzenia własnych fotografii najciekawszych roślin. Największym atutem programu jest silnie wspierająca go społeczność.

Program można pobrać także na stronie jego producenta lub dystrybutora.

Informacje o Atlas roślin polskich 3.0

# data[].attributes.attachment_link.description
Atlas roślin polskich to encyklopedia roślin stworzona z myślą o platformie Android. Posiada ona informacje o roślinach występujących w naszym regionie. Odnajdziemy w niej kompleksowe, encyklopedyczne informacje na temat różnej maści roślin. Sama aplikacja posiada ciekawie rozplanowany mechanizm poszukiwania roślin za pomocą filtrów, jak i skanowania wykonywanych przez nas fotografii.

# data[].attributes.body
aplikacja

# data[].attributes.body
aplikacja

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W kwestii aplikacji do rozpoznawania obiektów, największą popularnością cieszy się niewątpliwie Google Lens. Trudno mówić o tym, aby działała idealnie, ale jak to z aplikacjami internetowego giganta bywa, za każdym razem gdy tam zaglądam jestem świadkiem tego, że... działa lepiej i bardziej efektywnie. I choć tam też możemy spróbować rozpoznać kwiaty, to... właśnie - próba jest bardziej adekwatna przy określaniu tego, na co pozwoli nam program. PlantSnap jest platformą, która skupia się na kwiatach i szeroko pojętym świecie roślin. Chce pomóc nam je rozpoznać, a do działania potrzebuje... tylko zdjęcia. Sprawdziłem jak wypada to w praktyce i... no cóż - do ideału jej daleko.

Przy pierwszym uruchomieniu aplikacji czeka na nas cały pakiet filmów instruktażowych, w których twórcy starają się jak najdokładniej wytłumaczyć nam w jaki sposób wykonać precyzyjne fotografie, z którymi poradzi sobie aplikacja. Te trwają po kilkadziesiąt sekund i, przynajmniej w wersji na Androida, nie można ich pominąć. A co gorsza - sporo z tamtejszych ilustracji wciąż korzysta z interfejsu iOS, co w ogólnym rozrachunku, moim zdaniem, wypada dość niechlujnie. No ale może to tylko moje skrzywienie i zbytnie przywiązanie do drobiazgów ;-).

Po zrobieniu zdjęcia, przechodzimy jeszcze do jego kadrowania, aby jak najlepiej wskazać tam kwiaty czy liście, czyli główne elementy, które posłużą tamtejszym algorytmom do identyfikacji rośliny. Po zatwierdzeniu procesu - czekamy na efekty i... no cóż, raz się uda, raz się nie uda.

Nie jestem żadnym specjalistą od roślin, jako dumny właściciel dwóch niewymagających kwiatów doniczkowych jestem jednak przekonany, że z rozpoznaniem żadnego z nich program nie poradził sobie poprawnie. I propozycje podobnych roślin wcale nie wypadają dużo lepiej, bowiem na obszernej liście nie było żadnego z gatunków, które podstawiłem aplikacji. Nieco lepiej poradził sobie ze zwykłą różą w wazonie, ale... no z tym zadaniem prawdopodobnie poradziłoby sobie nawet dziecko w wieku przedszkolnym, więc to chyba żadne pocieszenie.

Sam interfejs aplikacji jest przejrzysty, chociaż - jak już wyżej wspominałem - twórcy nie zadbali o szczegóły, no i co najważniejsze - nie działa to tak, jak powinno. Możliwe że miałem pecha, a więcej obiektów testowych zabrakło - na trzy próby jednak dwie były chybione, także sam raczej nie zaufałbym aplikacji w tej formie. PlantSnap dostępne jest w App Store oraz na platformie Google Play, w wersji uniwersalnej, za 18,99 zł / za darmo.

# data[].attributes.attachment_link.title
PlantSnap chce pomóc nam zidentyfikować rośliny. Ze zmiennym szczęściem - AntyApps

# data[].attributes.attachment_link.description
W kwestii aplikacji do rozpoznawania obiektów, największą popularnością cieszy się niewątpliwie Google Lens. Trudno mówić o tym, aby działała idealnie, ale jak to z aplikacjami internetowego giganta bywa, za każdym razem gdy tam zaglądam jestem świadkiem tego, że... działa lepiej i bardziej efektywnie. I choć tam też możemy spróbować rozpoznać kwiaty, to...

# data[].attributes.body
aplikacja

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odróżnienie sosny od świerka to prawdopodobnie pestka, ale graba od buka? To może okazać się już nieco trudniejszą sztuką. Dla początkujących, ale ciekawych natury przyrodników stworzyliśmy aplikację „Czyj to liść?", która pomoże odpowiedzieć na te pytania.

Aplikacja jest elektronicznym kluczem do rozpoznawania wybranych gatunków drzew i krzewów, które najczęściej możemy spotkać w polskich lasach. Obecnie zawiera opisy 44 leśnych gatunków i podpowiada, jak je oznaczyć. Aplikacja powstała z myślą o tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z botaniką i ma charakter popularnonaukowy.

„Czyj to liść?" zawiera trzy podstawowe funkcjonalności:

1. Klucza, przy pomocy którego krok po kroku zidentyfikujecie krzew lub drzewo w lesie.
2. Miniatlasu obejmującego krótką charakterystykę gatunków, ciekawostki, najistotniejsze cechy oraz ich zdjęcia.
3. „E-zielnika", czyli katalogu fotografii drzew i krzewów napotkanych i rozpoznanych na leśnych szlakach.

Projektując klucz, skupiliśmy się na tych cechach, dzięki którym najłatwiej i z dużym prawdopodobieństwem można zidentyfikować dany gatunek. Jeśli będziecie mieć wątpliwości co do poprawności odpowiedzi - zajrzyjcie do atlasu, zawarte w nim zdjęcia i opisy innych charakterystycznych cech na pewno będą pomocne.

Nie martwcie się, kiedy zimą liście opadną i przestaną być najważniejszym znakiem rozpoznawczym swojego gatunku. Drzewa nadal można rozróżniać, obserwując ich owoce, pokrój (kształt), a przede wszystkim - korę.

# data[].attributes.attachment_link.description
Odróżnienie sosny od świerka to prawdopodobnie pestka, ale graba od buka? To może okazać się już nieco trudniejszą sztuką. Dla początkujących, ale ciekawych natury przyrodników stworzyliśmy aplikację „Czyj to liść?", która pomoże odpowiedzieć na te pytania. Aplikacja jest elektronicznym kluczem do rozpoznawania wybranych gatunków drzew i krzewów, które najczęściej możemy spotkać w polskich lasach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
22 października 2015 (autor: 17 opinii) Agnieszka Majewska

W naszym cyklu chcemy zachęcić was do korzystania z naturalnych produktów, które znaleźć możemy na trójmiejskich straganach, w sklepach zielarskich czy na drzewach oraz krzewach. Tym razem podpowiadamy, jaki samodzielnie i szybko zrobić z jarzębiny produkty wykorzystywane w kosmetyce, lecznictwie czy kuchni.

Jarząb pospolity, zwany powszechnie jarzębiną, znany jest wszystkim. Czerwone owoce, które jesienią i zimą cieszą oko intensywną barwą, wykorzystywane są przez dzieci do robienia jesiennych korali i bukietów. Nie każdy wie, że oprócz walorów ozdobnych, te piękne jagody mają szerokie zastosowanie w kosmetyce, lecznictwie i kuchni.

Choć jarzębina jest bliską krewną dzikiej róży, o której pisaliśmy w pierwszym odcinku, to w przeciwieństwie do niej, owoców jarzębiny nie można jeść na surowo. Nieprzetworzone zawierają kwas parasorbinowy, który może wywołać nudności lub biegunkę. Kwas ten jednak łatwo ulega rozkładowi podczas gotowania, mrożenia czy suszenia. Taka obróbka pozbawia też owoce goryczy.

Surowa jarzębina jest natomiast najbardziej wartościowa i właśnie taką wykorzystujemy do celów kosmetycznych.

Skład, który robi wrażenie

Wysoka zawartość witaminy C - może dziwić, ale prawda jest taka, że jest jej tyle, ile w cytrynie. Oprócz tego witaminy K, B, PP, P, E (zwana eliksirem młodości), beta-karoten (cudo na dobry wzrok i ładną skórę), potas, magnez, sód, wapń i miedź. A także antocyjany, pektyny, garbniki, flawonoidy, cukry i kwasy organiczne.

Sprawdźcie, jak wykorzystać to bogactwo w domu.
Jarzębina w służbie urody
Witamina C i bioflawonoidy (czyli witamina P) uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne. Flawonoidy mają działanie antybakteryjne i przeciwzapalne. Kwasy owocowe i garbniki działają odkażająco i ściągająco, a kwas sorbowy hamuje rozwój bakterii i grzybów (dlatego właśnie świeże owoce dobrze komponują się z kosmetykami do cer z niedoskonałościami, trądzikiem, rozszerzonymi porami, cieniami pod oczami czy przebarwieniami).

Z jarzębiny wyodrębniany jest sorbitol - naturalny środek nawilżający (skuteczniejszy niż kwas benzoesowy), który utrzymuje i poprawia poziom wilgotności skóry, w związku z czym często polecany jest również do cer zmęczonych, suchych i z utratą elastyczności.
Jak samodzielnie przygotować w domu kosmetyki na bazie jarzębiny?
Antybakteryjne, ściągające i oczyszczające działanie owoców wykorzystywane jest między innymi w tonikach i maseczkach. Leczą trądzik, redukują zaczerwienienia i zmniejszają rozszerzone pory. Działają antyseptycznie i antyzapalnie.

Maseczka na niedoskonałości cery

Prościej się nie da. Rozgniecione owoce jarzębiny nakładaj punktowo na problematyczne miejsca lub całą twarz, 1-2 razy dziennie. Trzymaj kilka minut. Domowy tonik uzupełni działanie maseczki.
Tonik i kompresy
2 łyżki rozgniecionych lub zmiksowanych owoców jarzębu zalać szklanką wody. Gotować około 5 minut, następnie odcedzić. Stosować codziennie jak zwykły tonik (przy cerze tłustej można aplikować z dodatkiem spirytusu). Taki odwar możemy również pić, szczególnie w okresie jesiennym, by wzmocnić odporność i uchronić się przed chorobą. Pozostałe owoce możemy nałożyć na gazę lub bawełnianą szmatkę i zastosować jako kompres pod oczy. Usuną cienie i worki pod oczami, a do tego nawilżą i napną delikatną skórę.

Jagody jarzębu podnoszą też nawodnienie, elastyczność i sprężystość skóry. Wzmacniają i uszczelniają naczynia krwionośne.
Maseczka dla cery suchej, zmęczonej, starzejącej się
Do rozgniecionych owoców jarzębiny dodajemy kilka kropel oleju migdałowego lub z pestek winogron oraz łyżkę jogurtu lub mleka. Trzymamy około 20 minut, zmywamy letnią wodą. Po takiej kuracji nasza skóra będzie napięta, wygładzona i bardziej elastyczna.

Jeśli któraś z naszych domowych maseczek będzie miała zbyt płynną konsystencję, warto nałożyć ją na złożoną gazę lub płótno.

Każdy, kto robi lub chce robić domowe kosmetyki, powinien wiedzieć, że owocami jarzębiny warto je wzbogacać, szczególnie jeśli mają być przechowywane przez dłuży czas. Oprócz cennych komponentów zawierają one unikatowy kwas sorbowy, który jest naturalnym nawilżaczem i konserwantem, hamuje więc rozwój bakterii i grzybów, a my możemy się dłużej cieszyć naszymi domowymi wynalazkami.
Na zdrowie!
Jarzębina raczy nas niekwestionowanymi właściwościami leczniczymi. Skutecznie wspomaga leczenie w przeziębieniach, chorobach płuc i uporczywym kaszlu. Zalecana jest przy anemii, awitaminozie, arteriosklerozie i chorobie nadciśnieniowej.

Jarzębina działa odtruwająco, ułatwia i przyspiesza trawienie. Wiedziały o tym już nasze babcie, dodając ją do potraw ciężkostrawnych. Napary z jarzębiny działają moczopędnie, przeciwzapalnie i przeczyszczająco. Wywary z jej owoców zalecane są też przy żylakach.

Dodatkowo, płukanka z jarzębiny do ust pomaga w chorobach dziąseł, a przy bólach reumatycznych i mięśniowych stosowana jest do nacierań.

W stanach zapalnych nerek, schorzeniach wątroby pęcherzyka żółciowego, kamicy nerkowej i żółciowej warto dwa razy dziennie jeść łyżkę suszonych zmielonych owoców popijając obficie wodą.

- Jarzębina ma działanie przeciwmiażdżycowe, przeciwzapalne, oczyszczające, a przy tym wzmacnia odporność - wymienia Anna Szczerba ze sklepu zielarsko-medycznego Centuria. - W sprzedaży posiadamy sproszkowane owoce jarzębiny, ale też w postaci konfitury.

Wszystkie przetwory poza walorami smakowymi posiadają też walory odżywcze. Dlatego polecamy zrobienie prostego, a przy tym pysznego i zdrowego soku z jarzębiny.
- Kilogram rozgniecionych owoców i pół kilograma cukru zalewamy litrem wody. Gotujemy przez 30 minut. Po tym czasie odcedzamy i już, gotowe - zdradza przepis Magda z Gdańska. - Sok przelewamy do butelek, a owoce możemy wykorzystać w robieniu pysznej konfitury, która sprawdzi się jako zdrowy dodatek do herbaty, jak i dodatek do mięsa. Kuchnia polska zna mnóstwo przepisów na zastosowanie tej rośliny - syropy, marmolady, musy, przeciery, likiery, nalewki, składniki ciast, uzupełnienie smaku serów i wędlin. Każdy znajdzie coś dla siebie. To tylko kilka propozycji, które warto włączyć do jadłospisu w porze jesienno-zimowej (choć nie tylko).
Jak i kiedy zbierać?
Wszystkie odmiany jarzębiny są jadalne po przetworzeniu, ich owoce mają podobny skład i właściwości. Zbieramy je nawet do końca listopada. Podobnie jak w przypadku dzikiej róży, przed przymrozkami zbieramy te owoce, które chcemy wykorzystać dla zdrowia lub urody. Po przymrozkach te, które mają cieszyć nasze kubki smakowe - są wtedy słodsze i pozbawione goryczy (zebrane szybciej możemy włożyć na dzień do zamrażalnika). Owoce suszymy rozłożone na płasko lub przechowujemy w chłodnym i przewiewnym miejscu w temperaturze około 0,5 °C w całych baldachach.

Wszechstronne zastosowanie i nieocenione właściwości jarzębu zachęcają do zawarcia bliższej znajomości z tym drzewem i wypróbowania wyżej wymienionych przepisów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kosmetyki i przetwory z jarzębiny. Zrób to sam

# data[].attributes.attachment_link.description
W naszym cyklu chcemy zachęcić was do korzystania z naturalnych produktów, które znaleźć możemy na trójmiejskich straganach, w sklepach zielarskich czy na drzewach oraz krzewach. Tym razem podpowiadamy, jaki samodzielnie i szybko zrobić z jarzębiny produkty wykorzystywane w kosmetyce, lecznictwie czy kuchni.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Smażone liście klonu

Kiedy jedna z czytelniczek podesłała mi ten link, nie wahałam się ani chwili. Problemem było jedynie znalezienie klonu japońskiego. Ale jak się uprę, to nie ma na mnie bata :P Znalazłam śliczny klon japoński, z dala od ulicznego ruchu i rzuciłam się na niego jak wygłodniały żbik :)

Szczerze przyznaję, że nieco zawaliłam z ciastem. Chciałam przygotować klasyczną tempurę z mąki pszennej i kukurydzianej, ale okazało się, że kukurydziana mi się skończyła. A że już nic nie było w stanie mnie powstrzymać od smażenia klonowych liści, to z głupia frant chwyciłam za mąkę ziemniaczaną. I to był błąd, bo zamiast tempury wyszły mi prażynki! Ale ogólną ideę dania zachowałam, a takie prażynkowe ciasto bardzo zasmakowało moim dzieciom ;)
Smażone liście klonu
jesienne liście klonu japońskiego
1 szklanka mąki pszennej
0,5 szklanki mąki kukurydzianej (albo ziemniaczanej:))
1 szklanka wody
sól
olej do smażenia np kokosowy

Przygotować ciasto. Można do niego dodać trochę ziarna sezamu. Spokojnie można też przyrządzić taką przekąskę na słodko.

Trzeba poeksperymentować z gęstością ciasta. Zbyt rzadkie spłynie z liści lub od nich odpadnie w czasie smażenia. Powinno być gęste, ale nie za bardzo, bo zupełnie stłamsi liście.
Liście klonu zrywałam z drzewka, bo takie z trawnika jakoś do mnie nie przemawiały. Trzeba je umyć i osuszyć. Maczać liście klonu w cieście i smażyć w porządnie rozgrzanym tłuszczu. Osączyć na papierowym ręczniku z nadmiaru tłuszczu.

Dla pewności spróbowałam jeszcze liści klonu palmowego (czerwony po prawej), kaukaskiego (żółty na dole), cukrowego (zielony u góry) i jeszcze jakiegoś, którego nie umiałam oznaczyć. O dziwo klon zwyczajny nie wpadł mi w ręce, a osiedlowe raczej zniechęcają jako ulicznice. Miałam tylko nadzieję, że podczas zbierania liści, zarządca parku nie wypadnie na mnie z widłami. Ale wyszłam z założenia, że w razie wpadki będę się odwoływać do racjonalnych argumentów. Jest jesień, liście i tak lada moment spadną, a dzięki mnie przynajmniej będą mieć mniej grabienia :D

Klon cukrowy najbardziej mnie rozczarował. Jego listki na surowo były najmiększe, jednak po usmażeniu stał się najbardziej łykowaty. Zdecydowanie najsmaczniejsze były liście klonu japońskiego (czerwony na górze w środku) i japońskiego palmowego (czerwono-żółty na dole). Delikatne w konsystencji, o łagodnym drzewnym smaku. Cieszę się, że ich zebrałam najwięcej.

Oczywiście nie wytrzymałam z ciekawości i usmażyłam też liście klonu zwyczajnego - mnie nie smakowały tak, jak japońskiego, były mniej drzewne a bardziej sianowate w smaku, ale możliwe, że była to autosugestia. Zasadniczo są OK.

Japończycy jednak wiedzą, co dobre! Poza tym jesienne liście są bogate w składniki przeciwutleniające i bakteriobójcze: żółte w luteinę, a czerwone w antocyjany.
Smażone liście klonu japońskiego bardzo gorąco polecam na jesienną przekąskę :)

Ten i inne drzewne przepisy znajdziecie w książce pt.: "Smakowite drzewa".
Smacznego!

# data[].attributes.attachment_link.description
Smażone liście klonu Kiedy jedna z czytelniczek podesłała mi ten link, nie wahałam się ani chwili. Problemem było jedynie znalezienie klonu japońskiego. Ale jak się uprę, to nie ma na mnie bata :P Znalazłam śliczny klon japoński, z dala od ulicznego ruchu i rzuciłam się na niego jak wygłodniały żbik :) Szczerze przyznaję, że nieco zawaliłam z ciastem.

# data[].attributes.attachment_link.title
ZIÓŁKO NA PIĄTEK - KASZTANOWIEC ZWYCZAJNY

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapytacie dlaczego kasztanowiec? Moja współlokatorka pisała o nim pracę inżynierską, stąd znalazła się w posiadaniu kilku kartonów liści, kwiatów i owoców kasztana :D Ja wykorzystałam chętnie pozostałości (na pracę zużyła tylko kilka kwiatuszków, 1 liść i 1 kasztan :D) a tak dzielnie skakała po drzewach w poszukiwaniu surowca roślinnego :D Kasztany znane są głównie z właściwości uszczelniających naczynia krwionośne.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dąb - symbol mocy, długowieczności, duchownego i materialnego bogactwa był przez Słowian otaczany szczególna czcią. Niektórym drzewom nadawano nawet imiona Bartek, Lech, Czech, Rus, Bolko.. Mocne drewno używano do budowy domów, zaś korę i żołędzie wykorzystywano kulinarnie, zaspokajając zapotrzebowanie na białko, do leczenia i jako karmę dla zwierząt.

Kawa z żołędzi wprawdzie nie zawiera kofeiny, ale jest bardzo smaczna, pięknie pachnie, dodaje energii, zalecana przy niedokrwistości, zapaleniu stawów i depresji. Do jej przygotowania przede wszystkim należy nazbierać żołędzi w dobrym stanie, bez uszkodzeń.

Jest kilka metod przygotowywania kawy, każda różni się nieznacznie smakiem i aromatem. Oto dwa z nich.
Metoda 1
Żołędzie rozłupać przy pomocy np. młotka. Obrać łupiny ,umyć i umieścić je w garnku. Zalać mlekiem tak aby były zanurzone w całości. Gotować mieszając ok. 10-20 minut, aż wchłoną większość mleka i zacznie się unosić zapach przypominający kakao. Zdjąć garnek z ognia, wylać resztę mleka, żołędzie drobno posiekać. Rozłożyć na blasze i wysuszyć w piekarniku. Po wysuszeniu jeśli potrzeba, można dodatkowo zmielić.

Na jedną filiżankę napoju, zagotować wodę zasypać 1-2 łyżeczkami kawy żołędziowej i gotować jeszcze 5 minut. Dodać cukier ewentualnie mleko.
Metoda 2
Rozbić lekko młotkiem, nie obierając z łupin, wypłukać, zalać wodą. Powinno być co najmniej 2 razy więcej wody niż żołędzi. Gotować 5 minut i pozostawić do ostygnięcia co najmniej na 2 godziny. Odcedzić, pokroić możliwie drobno i wysuszyć. Uprażyć na patelni, można dodatkowo zmielić w młynku do kawy i gotowe.

Znawcy twierdzą, że do jedzenia żołędzie najsmaczniejsze są pieczone w popiele, podobnie jak ziemniaki z ogniska. Dawniej po obraniu leczono nimi biegunki, zapalenia skóry i błon śluzowych. Z żołędzi jest wyrabiano mąkę z której pieczono chleb lub placki. Do tej pory wypieka się chleb na Ukrainie i we Włoszech mąkami zbożowymi. W Hiszpanii i na Sardynii są spożywane jako smażone kasztany. W Kosowie, Bośni i Hercegowinie robi się napój orzeźwiający.

Mąkę z żołędzi można zrobić w podobny sposób jak kawę ale bez prażenia. Dużo dłużej należy moczyć, przez kilka dni, kilka razy odlewając wodę, aby pozbyć się goryczki z taniny. Można dodać łyżkę sody. Po czym wypłukać, zmielić i wysuszyć w piekarniku. Mąka jest bezglutenowa, ale zawiera sporo białka, magnez, potas i kwasy tłuszczowe. I najważniejsze - jest nie modyfikowana, na szczęście przemysł spożywczy nie ingerował jeszcze w dęby więc są takie jakie je Matka Natura stworzyła 😉
Kora dębu może być wykorzystywana w postaci herbatek, płukanek lub do kąpieli.
Najlepiej uzyskać ją poprzez obranie młodych gałązek wiosną lub jesienią, pokroić i wysuszyć
Herbatka z kory dębu
Ze względu na duża ilość garbników, herbatka stosowana jest jako środek przy biegunkach, zatruciach alkoholowych lub metalami ciężkimi, działa przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, w czasie biegunek zapobiega odwodnieniu.

Zalać łyżkę kory 2 litrami ostudzonej wody i zostawić na noc. Następnego dnia odcedzić i wypić w ciągu dnia. Dobry sposób na odtrucie i oczyszczenie organizmu. Nie podawać dzieciom.
Płukanki
Zagotować 4-5 łyżek kory w litrze wody, pozostawić do ostygnięcia. Przecedzony płyn wlać do kąpieli w przypadku problemów skórnych. Przy nadmiernym poceniu moczyć stopy. Dobre rezultaty w leczeniu hemoroidów przynoszą nasiadówki. Przy włosach wypadających, przetłuszczających i osłabionych można robić płukanki, ale należy pamiętać że płukanka z kory dębu przyciemnia kolor.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pyszna kawa z żołędzi i inne dębowe przepisy

# data[].attributes.attachment_link.description
Dąb - symbol mocy, długowieczności, duchownego i materialnego bogactwa był przez Słowian otaczany szczególna czcią. Niektórym drzewom nadawano nawet imiona Bartek, Lech, Czech, Rus, Bolko.. Mocne drewno używano do budowy domów, zaś korę i żołędzie wykorzystywano kulinarnie, zaspokajając zapotrzebowanie na białko, do leczenia i jako karmę dla zwierząt.

# data[].attributes.body
Weź 1 uncję trojańską rozdrobnionej kory najlepiej Acer pseudoplatanus i zalej 13 mililitrami dowolnej cieczy. Odczekaj 36 sekund i zamieszaj tyle razy ile jest tuzinów w kopie. Usuń korę a do reszty płynu dodaj ćwierć uncję Marii Teresy owoców drzewa z rodzaju Taxaceae zbieranych ukradkiem. Odczekaj dwie zdrowaśki, odcedź płyn od owoców i przelej przez złotą obrączkę a będzie gotowy.