# data[].attributes.body
นางสาว พรรณพษา บุตรา
630112801080
สาขารัฐประศาสนศาสตร์ ปี3 หมู่2
คะแนนที่ได้วันนี้10

# data[].attributes.body
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2555). กฎหมายปกครอง.(พิมพ์ครั้งที่3)
กรุงเทพฯ : วิญญูชน.

# data[].attributes.headline
แบบทดสอบก่อนเรียน

# data[].attributes.subject
แบบทดสอบก่อนเรียน

# data[].attributes.body
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScFd3tqvXqcVX_Idu2zYOFDcfJg4VbK7ejiQNUM1rJfMxzkZw/viewscore?viewscore=AE0zAgDlz-y9AhRRVnLQ5Owks3mp1XtQViqalqGWNjYwxQPcfPwFe43vObJDfqeOkA

# data[].attributes.headline
งานมอบหมายกลุ่ม

# data[].attributes.subject
งานมอบหมายกลุ่ม

# data[].attributes.headline
หลักอ้างอิงของเพื่อน ข้อ1

# data[].attributes.subject
หลักอ้างอิงของเพื่อน ข้อ1

# data[].attributes.body
อ้างอิง 2558 ของ กิตติศักดิ์ จุ้ยประโคน
หลักการรวมอำนาจทางปกครอง (Centralization) การจัดระเบียบราชการบริหารที่อำนาจตัดสินใจ
ในการจัดทำบริการสาธารณะทุกเรื่องทั่วทั้งประเทศอยู่ที่ราชการส่วนกลาง โดยไม่มีการมอบอำนาจ
ตัดสินใจในบางเรื่องให้แก่เจ้าหน้าที่ของราชการส่วนกลางที่ถูกส่งออกไปประจำอยู่ในส่วนภูมิภาคเลย
หน่วยงานทางปกครองตามหลักนี้จะมีความสัมพันธ์กันในรูปแบบของสายการบังคับบัญชาลงไปทั่วทั้ง
ประเทศกล่าวคือ บรรดาเจ้าหน้าที่ทั้งหลายที่ประจำอยู่ที่ส่วนกลางและส่วนภูมิภาคจะตกอยู่ภายใต้อำนำจะ
บังคับบัญชาของรัฐบาล ซึ่งเจ้าหน้าที่เหล่านั้นมีหน้าที่เพียงรวบรวมปัญหาเสนอไปยังรัฐบาลเพื่อพิจารณา
วินิจฉัยสั่งการและนำคำวินิจฉัยสั่งการของรัฐบาลไปปฏิบัติทั้งหน่วยงานทางปกครองตามหลักการรวม
อำนาจทางการปกครอง ได้แก่ รัฐบาลกระทรวง ทบวงและกรม ( สุริยา ปานแป้น,อนุวัฒน์บุญนันท์2558 : 15 )

อ้างอิง 2561 ของศิริกานต์ คำภูมิ
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอานาจปกครองกับหลักการกระจายอานาจปกครอง หลักการแบ่งอานาจปกครอง(Deconcentralization) มีลักษณะสาคัญดังนี้
1. มีการแบ่งอานาจที่เป็นของราชการบริหารส่วนกลางบางส่วน
2.อำนาจในการสั่งการควบคุมบังคับบัญชายังเป็นของราชการบริหารส่วนกลาง หลักการแบ่งอานาจปกครอง(Deconcentralization) จะถูกนามาใช้ผ่านการบริหารราชการส่วนภูมิภาคซึ่ง
มีอานาจหน้าที่ในภูมิภาคโดยให้มีข้าราชการส่วนภูมิภาคที่แตกต่างไปจากส่วนกลางทาหน้าที่บริหารรับผิดชอบ โดยต้องการแก้ไขข้อบกพร่องของหลักการรวมอานาจที่ถือเป็นอุปสรรคที่สาคัญต่อการบริหารราชการ โดย มุ่งหวังให้การบริหารราชการสามารถตอบสนองกับความต้องการที่แท้จริงของประชาชนได้อย่างรวดเร็ว คล่องตัวและทั่วถึงมากขึ้น โดยยังคงมีความมั่นคงทางอานาจและมีเอกภาพในการปกครองและการสั่งการจึงได้ มีการมอบหน้าที่ที่ส่วนกลางรับผิดชอบอยู่ให้แก่ส่วนภูมิภาค เพื่อเป็นตัวแทนของรัฐบาลกลางในการดาเนินการ ตามหน้าที่ที่ให้ไว้ (ภัทรพล ทศมาศ, 2561 : 134 )

อ้างอิง 2562 ของมัณฑนา บุญรอด
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจการปกครองกับหลักการ กระจายอำนาจการปกครอง คือ หลักการแบ่งอำนาจการปกครองมักจะแบ่งปันอำนาจและมอบอำนาจในการวินิจฉัยสั่งการบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ผู้แทนบริหารส่วนกลาง ซึ่งส่งออกไปปฏิบัติราชการประจำเขตต่าง ๆ และอยู่ในบังคับบัญชาของราชการบริหารส่วนกลาง ส่วนหลักการกระจายอำนาจการปกครองเป็นการโอนอำนาจการตัดสินใจจากส่วนกลางไปยังท้องถิ่นให้ดำเนินการเองโดยอิสระ ไม่ต้องขึ้นอยู่ในการบังคับบัญชาของราชการบริหารส่วนกลาง (ปรีชา เรืองจันทร์, 2562 : 80-82)

# data[].attributes.headline
อ้างอิงของเพื่อน ข้อ2

# data[].attributes.subject
อ้างอิงของเพื่อน ข้อ2

# data[].attributes.body
อ้างอิง 2558 ของกิตติยา พลูสวัสดิ์
1. การกระจายอำนาจทางการปกครอง คือ การที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทำหน้าที่ในการบริการสาธารณะหรือไปทำภารกิจในพื้นที่เขตปกครองตามที่กฎหมายกำหนด
2. การกระจายอำนาจทางการเมือง เป็นการกระจายอำนาจที่ให้ความอิสระในการตัดสินใจให้ไปอยู่ระดับล่างหรือระดับรอง มีการแทรกแซงอำนาจจากส่วนกลางน้อย
3. การกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจ เป็นการที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรที่อยู่ในระดับเมืองทำหน้าที่ในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้อย่างอิสระในระดับหนึ่ง (รงค์ บุญสวยขวัญ, 2561 : 73-74)

อ้างอิง 2558 ของนราพร สมปอง
(จิรเดช ประเสริฐศรี,2558: 19) ได้กล่าวไว้ว่า หลักการกระจายอำนาจการปกครอง (Decentralisation) เป็นวิธีที่รัฐมอบอำนาจปกครองบางส่วนให้แก่องค์การอื่น นอกจากองค์การของส่วนกลางเพื่อจัดทำการสาธารณะบางออย่าง โดยมีอิสระตามสมควร ไม่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาหรืออำนาจสั่งการของส่วนกลางเพียงอยู่กายใต้การกำกับดูแลของส่วนกลางเท่านั้น ซึ่งจำแนกได้ 2 แบบ คือ การกระจายอำนาจตามพื้นที่หรือตามอาณาเขต (Decentralisation territorial) และการกระจายอำนาจตามกิจการ (Decentralisation par services)

การปกครองท้องถิ่นเป็นรูปแบบการปกครองที่เกิดขึ้นจากหลังการกระจายอำนาจปกครองตามพื้นที่ โดย

ท้องถิ่นจะจัดตั้งองค์กรปกครองขึ้นมาได้แก่ องค์กรปกครองส่วนท้องที่เพื่อจัดทำการสาธารณะบางอย่างตามที่

กฎหมายกำหนดให้เป็นไปตามความต้องการของประชนในท้องถิ่น โดยการดำเนินดังกล่าวจะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของส่วนกลาง

การพิจารณาว่าหน่วยงานใดเป็นท้องถิ่นหรือไม่ อาจทำโดยพิจารณาว่ามีกฎหมายใดบัญญัติให้หน่วยงานนั้นเป็นท้องถิ่นหรือไม่ หากมีกฎหมายบัญญัติไว้หน่วยงานนั้นก็เป็นท้องถิ่น ซึ่งกฎหมายในที่นี้อาจเป็นรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายอื่นก็ได้ เช่น รัฐธรรมนูญของฝรั่งเศสมาตรา 72 บัญญัติให้เทศบาล (lacommune) องค์การบริหารส่วนจังหวัด (Departement) เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 1982 กำหนดให้ภาค (Region) เป็นองค์กรส่วนท้องถิ่น ซึ่งบทบัญญัตินี้ส่งผลโดยตรง ต่อสถานะของเทศบาลองค์การบริหารส่วนจังหวัด และภาค กล่าวคือ มีสถานะเป็นท้องถิ่น

อ้างอิง 2559 ของเอกราช ชาชมชาษฎร์
วิธีการกระจายอำนาจการปกครอง คือ การที่รัฐบาลกระจายอำนาจบางอย่างไปให้กับเขตการ
ปกครองส่วนอื่น ๆ เป็นการปกครองส่วนท้องถิ่น แต่ต้องทำความเข้าใจว่าการกระจายอำนาจนี้
หาใช่ว่าเป็นการกระจายอำนาจโดยเด็ดขาดโดยปราศจากตัวแทนจากรัฐบาลเข้าไปดูแล แต่
ตัวแทนของรัฐนี้จะเข้าไปคอยควบคุมหรือเป็นพี่เลี้ยงแนะนำการบริหารงานบางอย่างโดยการ
เข้าไปควบคุมนี้อาจจะมากหรือน้อยก็ได้แล้วแต่นโยบายของรัฐบาลนั้นเอง (ณัชชาภัทร อุ่นตรง
จิตร, 2559 : 30)

อ้างอิง 2563 ของสุดารัตน์ โชชะรัมย์
หลักการกระจายอำนาจปกครอง การกระจายอำนาจปกครองเป็นอีกวิธีการหนึ่งในการ

จัดการปกครองประเทศที่รัฐมอบอำนาจการปกครองบางส่วนให้กับองค์กรอื่นนอกจากองค์กรของส่วนกลางเพื่อจัดทำบริการสาธารณะบางอย่างโดยให้มีความเป็นอิสระ (autonome) ในการดำเนินการและไม่อยู่ในการบังคับบัญชาส่วนกลาง แต่จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแล (tutelle) ของส่วนกลาง

การกระจายอำนาจปกครองประกอบด้วยลักษณะสำคัญห้าประการ คือ มีการแยกหน่วยงานออกไปเป็นองค์กรนิติบุคคจากส่วนกลาง มีการเลือกตั้งสภาท้องถิ่น และผู้บริหารท้องถิ่น มีความเป็นอิสระในการปกครองตนเอง มีเจ้าหน้าที่ของตนเอง และประการสุดท้ายคือ มีงบประมาณและรายได้เป็นของตนเอง (ชาญชัย แสวงศักดิ์ : 2563, 115)

# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติสภาพัฒน

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2561 มาตรา 28 บัญญัติให้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 ยังคงใช้ต่อไปจนถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2565 (จากเดิมแผนฯ 12 พ.ศ. 2560-2564) (สาขารัฐประศาสนศาสตร์ , 2565 : ออนไลน์)

สาขารัฐประศาสนศาสตร์. (2565).  แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ.2566-2570). สืบค้น 8 พฤศจิกายน 2565, จาก https://pa.bru.ac.th/2022/11/02/nesdp_13/

# data[].attributes.headline
ลิงค์เรียนของสำนักงานกพ.

# data[].attributes.subject
ลิงค์เรียนของสำนักงานกพ.

# data[].attributes.body
https://learningportal.ocsc.go.th/learningspace/learn

# data[].attributes.headline
ใบประกาศนียบัตร วิชากฎหมายพื้นฐานสำหรับข้าราชการ

# data[].attributes.subject
ใบประกาศนียบัตร วิชากฎหมายพื้นฐานสำหรับข้าราชการ

# data[].attributes.headline
ใบประกาศนียบัตร วิชาคดีปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง

# data[].attributes.subject
ใบประกาศนียบัตร วิชาคดีปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง

# data[].attributes.attachment_caption
หลักฐานยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.headline
หลักฐานการยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.subject
หลักฐานการยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.attachment_link.title
หลักฐานยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.headline
ลงพื้นที่ช่วยชาวบ้านทำถังขยะเปียก

# data[].attributes.subject
ลงพื้นที่ช่วยชาวบ้านทำถังขยะเปียก

# data[].attributes.body
-ได้ช่วยชาวบ้านขุดหลุมเพื่อที่จะให้แยกขยะเปียก ทำให้เกิดประโยชน์มากขึ้นกว่าเดิม
-ได้รู้ถึงความสามัคคีที่ช่วยกันขุดหลุมและได้ขับซาเล็ง(ของลุงอสม.)และได้รู้ถึงคุณค่าของเศษขยะเปียกที่เราทำการแยกว่าเอาไปทำปุ๋ยได้
-ได้รู้จักการจัดแบ่งขยะและนำขยะที่แยกไปใช้ประโยชน์ต่างๆได้ดี

# data[].attributes.body
1. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่1) พ.ศ.2542.(พ.ศ.2542 , ตุลาคม 5). ราชกิจจานุเบกษา. 116 , (94 ก, 1-39)

2. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่2) พ.ศ.2545. (พ.ศ.2554 ,  มีนาคม 31). ราชกิจจานุเบกษา. 119 , (29 ก, 1-3)

3. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่3) พ.ศ.2548. (พ.ศ.2548 , กุมภาพันธ์ 8). ราชกิจจานุเบกษา. 112 , (14 ก, 26-29)

4. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่4) พ.ศ.2550. (พ.ศ.2550 , สิงหาคม 24). ราชกิจจานุเบกษา. 124 , (46 ก, 11-15)

5. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่5) พ.ศ.2551. (พ.ศ.2551 , กุมภาพันธ์ 27). ราชกิจจานุเบกษา. 125 , (39 ก, 1-3)

6. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่6) พ.ศ.2554. (พ.ศ.2554 , เมษายน 27). ราชกิจจานุเบกษา. 128 , (29 ก, 1-4)

7. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่7) พ.ศ.2557. (พ.ศ.2557 , ธันวาคม 4). ราชกิจจานุเบกษา. 131 , (79 ก, 4-10)

8. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่8) พ.ศ.2559. (พ.ศ.2559 , เมษายน 26). ราชกิจจานุเบกษา. 133 , (36 ก, 1-4)

9. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่9) พ.ศ.2560. (พ.ศ.2560 , กันยายน 26). ราชกิจจานุเบกษา. 134 , (98 ก, 5-22)

10. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่10) พ.ศ.2561. (พ.ศ.2561 , พฤศจิกายน 21). ราชกิจจานุเบกษา. 135 , (97 ก, 6-16)

11. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่11) พ.ศ.2561. (พ.ศ.2561 , ธันวาคม 28). ราชกิจจานุเบกษา. 135 , (112 ก, 8-11)

12. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่12) พ.ศ.2562. (พ.ศ.2562 , เมษายน 30). ราชกิจจานุเบกษา. 136 , (56 ก, 247-251)

13. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่13) พ.ศ.2564. (พ.ศ.2564 , กุมภาพันธ์ 10). ราชกิจจานุเบกษา. 138 , (11 ก, 10-12)

14. พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่14) พ.ศ.2564. (พ.ศ.2564 , พฤษภาคม 26). ราชกิจจานุเบกษา. 138 , (35 ก, 4-6)

# data[].attributes.headline
คดีเด็ด 7 บรรทัด

# data[].attributes.subject
คดีเด็ด 7 บรรทัด

# data[].attributes.headline
ติดตามยฟูทูปอาจารย์

# data[].attributes.subject
ติดตามยฟูทูปอาจารย์