# data[].attributes.body
Naast het ontvangen van subsidies van de overheid, probeert het WZC andere inkomsten te bekomen door bewoners in te zetten. Zo blijven de bewoners maatschappelijk relevant en blijven ze hun kwaliteiten benutten.
Ze worden geactiveerd op zoveel mogelijke verschillende wijzen (creatief bezig blijven, koekjes bakken, sociale contacten onderhouden in het cafetaria, moestuin onderhouden enz.)

# data[].attributes.headline
Introductie van robotkatten op de afdeling

# data[].attributes.subject
Introductie van robotkatten op de afdeling

# data[].attributes.body
Er zijn er dus robotkatten op de afdeling Zilverster. Het idee werd zo gesmaakt dat er intussen 2 katten, 1 hond en 1 pop werd aangekocht. Ze zijn een vast deel geworden van het interieur en bieden heel wat voordelen aan de bewoners. Een andere bewoonster ondervindt echt steun aan de pop. Ze houdt ze bij als een 'echte' baby. Je kan je uiteraard wel de vraag stellen of dit allemaal zo eerlijk is en of bewoners er niet te ver in meegaan. Zo wilt de vrouw  dan ook de pop niet meer te delen met anderen. Ik vind het vooral belangrijk om een moeilijk moment te kanaliseren via de gezelschapsdieren. Je merkt dat bij gefrustreerde bewoners, de gezelschapsdieren rust en troost bieden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
-

In woonzorgcentrum Zuiderlicht in Mariakerke hebben de bewoners sinds enige tijd drie opvallende huisdieren: twee robotkatten en een robothondje. Die brengen mensen met vergevorderde dementie rust en genegenheid.

# data[].attributes.attachment_link.title
Robotkatten brengen rust voor bewoners met dementie: "Zij zien ze als een echt huisdier"

# data[].attributes.attachment_link.description
In woonzorgcentrum Zuiderlicht in Mariakerke hebben de bewoners sinds enige tijd drie opvallende huisdieren: twee robotkatten en een robothondje. Die brengen mensen met vergevorderde dementie rust en genegenheid.

# data[].attributes.body
Mijn grootste sterkte op vlak van ondernemerscompetenties vind ik ongetwijfeld mijn 'soft skills'. Ik ben geen 'harde ondernemer', in die zin dat ik geen bedrijf uit de grond wil stampen. Dit hoeft voor mij zeker niet. Ik wens aanwezig te zijn bij personen die het nodig hebben. Ik wens mijn expertise uit te dragen naar personen die het kunnen gebruiken en ik hoop vooral een aangename werkkracht te zijn, die door iedereen wordt geapprecieerd. Sure, ik geloof in kansen zien en het nemen van risico's, maar het hoeft allemaal niet zo afgebakend te zijn. Wanneer er zich een kans voordoet, waarvan ik denk 'OK, dit zie ik zitten', dan ga ik 100% voor. Is dit er niet, dan heb ik er ook geen probleem mee dit te laten varen.

Welke competenties zie ik me wel in groeien?
- Doorzettingsvermogen: Vooral 'het je niet laten tegenhouden door mislukkingen' moet ik me trachten eigen maken. Ik ben veeleisend waardoor ik mezelf behoed voor tegenslagen. Door dit te leren accepteren, kan ik misschien, heel misschien uit een tegenslag een kans zien.
- Besluitvaardigheid: Beslissingen nemen is niet mijn sterkste troef. Ik bevind me constant in een tweestrijd die de twijfels doet groeien. Maar ik besef dat door het sluiten van de ene deur, de andere opent.

# data[].attributes.body
Dementie vormt in verschillende woonzorgcentra een extra uitdaging. De persoon met dementie lijkt onbereikbaar en de communicatie verloopt stroever.  Uit het gesprek met het WZC Zuiderlicht te Mariakerke, is duidelijk te merken dat heel wat zorgverleners knelpunten ervaren in het communiceren met een persoon met dementie. Communicatie is echter essentieel in het individueel zorgproces, waarin iedere persoon met dementie wordt erkent en waarin hij/zij in zijn wensen en behoeften wordt voorzien. Het is dus van uiterst belang dat zorgverleners, mantelzorgers en naasten in dialoog blijven treden met de persoon met dementie. Dit biedt mij de mogelijkheid om deze knelpunten om te zetten tot één ontwikkelkans: 'Tools aangeven om te leren verbindend communiceren bij personen met dementie'

# data[].attributes.headline
Doelstelling: 'Hoe kunnen we verbindend communiceren bij personen met dementie in een WZC?' 

# data[].attributes.subject
Doelstelling: 'Hoe kunnen we verbindend communiceren bij personen met dementie in een WZC?' 

# data[].attributes.body
Woorden die blijven hangen:

Interactiviteit

Toekomst

Visuele stimulering

Verbeelding

# data[].attributes.body
De meest opvallende bevinding van de test is dat ik door anderen wel als een ondernemer wordt gezien, terwijl ik dit van mezelf niet vind. Het is gissen naar een verklaring, maar ik vermoed dat ik een stukje zelfvertrouwen mis, dat misschien door anderen wel wordt gezien. Ik scoor mezelf bijna overal onder de 'ondergrens', en merk dan ook verschillende werkpunten. Waar ik wel sterk in ben is het inschatten  van mogelijke risico's, bewust zijn van het rendement en klantgerichtheid. Hier spreekt de 'faalangst' en de vrees om te mislukken. Vooraleer ik dus iets start, wil ik zeker zijn dat er zo weinig mogelijk kans tot falen aanwezig is door alle risico's te benoemen. En als ik dit correct kan inschatten, dan ga ik er 100% voor!
De overige kenmerken van een ondernemer zijn dus allemaal werkpunten (slik!)
Wanneer er bij het commentaar wordt opgemerkt dat ik 'Te weinig voeling heb met de sector waarin ik werk' verschiet ik hier wel een beetje van. Ik probeer zoveel mogelijk facetten van de ouderenzorg te ontdekken door verschillende rollen aan te nemen. Ik voel me thuis in deze setting, maar ik mis nog aan ervaring om ontwikkelkansen te zien. Het is een leerproces, waarbij je gaandeweg mogelijkheden ziet en kansen benut.

# data[].attributes.body
TOOLBOX om verbindend te communiceren bij personen met dementie

# data[].attributes.body
Mijn stakeholders maken deel uit van de afdeling Zilverster. Het team bestaat uit zorg- en verpleegkundigen, teamcoach en leefgroepbegeleiders. De diversiteit aan verschillende achtergronden en referentiekaders schept meer mogelijkheden in het aanbieden van totaalzorg. Waar het zorgteam vooral instaat voor fysieke verzorging, zal de leefgroepbegeleider instaan voor een groeibevorderend klimaat, waarin ruimte wordt gecreëerd voor activatie en creatie. Ze werken overkoepelend, in die zin dat het zorgteam ook activiteiten plant met de bewoners en dat de leegroepbegeleiders ook kunnen instaan voor de verzorging. Deze overlapping biedt de mogelijkheid om kennis en vaardigheden met elkaar te delen. Het bevordert de teamspirit, maar het biedt ook een oplossing bij onderbezetting. Ook de psychologe van het WZC wens ik te betrekken in het project. Haar expertise en ervaring in de ouderenzorg biedt creatieve inzichten in het omgaan met deze doelgroep.

# data[].attributes.body
Oryza is de psychologe van het WZC. Zij staat in voor 144 bewoners. Naast het aanbieden van psychologische ondersteuning oefent zij ook een beleidsfunctie uit. Het aanbieden van tools om de communicatie met personen met dementie te bevorderen, kan voor haar ook een asset betekenen. Het kan een manier zijn om haar gesprekstechnieken met bewoners te bevorderen, maar ook om inzicht te krijgen in de mentale gezondheid van de bewoner.

# data[].attributes.body
Sabrina is de teamcoach van afdeling Zilverster en bachelor Orthopedagogie. Haar menselijke aanpak en kennis van het vak zorgen ervoor dat het team heel goed functioneert. Ze heeft oog voor zowel het team als voor de bewoners. Ze moedigt de teamleden aan, ze heeft oog voor wanneer het moeilijk gaat en ze ondersteunt hen op ieder vlak (ook in verzorging).

# data[].attributes.body
Nicky is de woonleefbegeleidster van afdeling Zilverster. Zij is bachelor Orthopedagogie en staat sinds de start van het WZC op de afdeling. Zij streeft naar een activeringsklimaat waar iedereen zijn mogelijkheden en kansen blijft benutten. Zowel voor bewoners als collega's. De tools kunnen Nicky helpen bij het aanbieden van de juiste begeleiding bij personen met dementie. Het kan haar ondersteuning bieden bij het inspelen op de noden en behoeftes van de bewoner.

# data[].attributes.body
Naomi Feil is de pionier bij uitstek wanneer het gaat over  communiceren met personen met dementie. Haar 'Validation Method' wordt wereldwijd als inspiratiebron gebruikt om in contact te komen met deze doelgroep.

Validation is gebaseerd op een empathische houding en een holistische visie op het individu. Wanneer iemand “in andermans schoenen kan staan” en “door hun ogen kan kijken”, kan diegene in de wereld van gedesoriënteerde, zeer oude mensen stappen en de betekenis van hun soms bizarre gedrag begrijpen.

Validation theorie legt uit dat veel zeer oude, gedesoriënteerde mensen, bij wie vaak de diagnose dementie van het type Alzheimer gesteld is, in de laatste fase van hun leven zijn, waarin ze proberen onafgemaakte zaken te verwerken opdat ze in vrede kunnen sterven. Die laatste strijd is erg belangrijk en wij, als zorggevers, kunnen deze mensen helpen.

Door Validation technieken te gebruiken bieden wij gedesoriënteerde ouderen een mogelijkheid om te uiten wat ze willen uiten, verbaal of non-verbaal. Mensen die Validation toepassen zijn zorgzaam, oordelen niet en staan open voor de gevoelens die worden geuit.

Wanneer gedesoriënteerde ouderen gevoelens kunnen uiten die vaak jaren lang zijn onderdrukt, neemt de intensiteit van de gevoelens af, men communiceert beter en is minder geneigd zich terug te trekken in verdere stadia van desoriëntatie (Validation, Nederland, z.d.).

# data[].attributes.body
Tijdens de pandemie is de wereld zich bewust geworden van de kwetsbaarheid van ouderen in een WZC. Ze werden afgesneden van de buitenwereld en hadden weinig middelen voorhanden om contact te zoeken. Bovendien heeft de covid-periode een bizarre wereld gecreëerd waarin het tactiele contact werd vermeden en in vraag werd gesteld. Isolatie bedreigt met name mensen met dementie, die minder goed in staat zijn om online afleidingen en communicatie te omarmen.

Volgens een artikel van de New York Times, hebben onderzoekers  voordelen gemeld van interactie met PARO. In faciliteiten in Texas en Kansas volgden onderzoekers bijvoorbeeld 61 bewoners met dementie die gedurende drie maanden drie dagen per week groepssessies van 20 minuten hadden met een PARO . Hun stress en angst namen af, ontdekten de onderzoekers, en ze hadden minder medicatie nodig voor pijn en probleemgedrag (Span, S.,2020)

Niettegenstaande de voordelen van de robotdieren, maken bepaalden ook bezwaar tegen het gebruik van dergelijke methodes. Robotdieren hebben geen persoonlijkheid, ze misleiden de oudere met dementie,  er is geen 'echte' wederkerigheid en ze spreken over ethische oneerlijkheid.

Ondanks de nadelen, geloof ik dat de aanwezigheid van een robotdier een positieve invulling kan geven voor een korte momentopname. Er moet niets verwezenlijkt worden op lange termijn, maar het kan de oudere op een bepaald moment wel rust en tevredenheid bieden. Iets waar ze misschien op dat moment zoveel nood aan hebben.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
As seniors find themselves cut off from loved ones during the pandemic, some are turning to automated animals for company.

A study of 271 independently living seniors who suffered from loneliness found "there was improvement in their mental well-being, in sense of purpose and optimism," after 30 days with a robotic pet cat or dog. Credit... Ageless Innovation

When Linda Spangler asked her mother, in a video chat, what she would like as gift for her 92nd birthday, the response came promptly.

"I'd like a dog," Charlene Spangler said. "Is Wolfgang dead?" Wolfgang, a family dachshund, had indeed died long ago; so had all his successors. Ms. Spangler, who lives in a dementia care facility in Oakland, Calif., has trouble recalling such history.

Her daughter, a doctor, considered the request. Before visitors were barred from the residence because of the Covid-19 pandemic, Dr. Spangler had seen her mother every other day, often taking her to Lake Merritt in her wheelchair to see the ducks and to pat passing dogs.

In her facility, Charlene Spangler had eaten meals with several other residents, joined art classes and listened to visiting musicians.

Now activities and communal meals have vanished. Aside from one quick visit in the lobby, she has not seen her daughter in person in six months; they communicate through 15-minute video calls when staff members can arrange them.

"She's more isolated in her room now," Dr. Spangler said. "And she misses having a dog."

Knowing that her mother couldn't manage pet care, even if the residence had permitted animals, Dr. Spangler looked online for the robotic pets she had heard about.

She found a fluffy puppy with sensors that allow it to pant, woof, wag its tail, nap and awaken; a user can feel a simulated heartbeat. Unable to deliver the robot personally, she asked a staff member to take it inside. In a subsequent video chat, Dr. Spangler learned that her mother had named the robot dog Dumbo.

Such devices first appeared in American nursing homes and residences for seniors several years ago. A Japanese company began distributing an animatronic baby seal called PARO in 2009, and Hasbro started marketing robotic cats in 2015.

But the isolation caused by the coronavirus, not only in facilities but also among seniors living alone in their homes, has intensified interest in these products and increased sales, company executives said. It has also led to more public money being used to purchase them.

Long before the pandemic, loneliness and social disconnection were acknowledged public health problems for older people, linked to measurably poorer mental and physical health. Now, their risk for serious illness from the coronavirus has denied many seniors the stimulation and comfort of personal visits, cultural events, volunteering, even grocery shopping.

Isolation particularly threatens people with dementia, who are less able to embrace online diversions and communication.

"Covid has created a bizarre world where nobody can hug anybody," said Laurie Orlov, a veteran industry analyst and founder of the newsletter Aging and Health Technology Watch. "The idea of a pet you can hold - a tactile experience - transcends that somewhat."

In part because of its $6,120 price tag, PARO (the name echoes the Japanese term for "personal robot") has primarily been adopted by institutions: hospitals, nursing homes, assisted living facilities. Because the Food and Drug Administration classifies the robot as a biofeedback device, Medicare will cover its purchase and use by therapists.

Since the pandemic, "we're seeing a lot of interest," said Tom Turner, general manager of PARO Robots U.S., which sells about 50 robot seals annually but expects a big increase as insurance coverage broadens.

Image

A PARO robot in a nursing home in Amsterdam. Credit... Ilvy Njiokiktjien for The New York Times

Researchers have reported benefits from interacting with PARO, although the studies were often small and short-term. At facilities in Texas and Kansas, for instance, investigators followed 61 residents with dementia who had 20-minute group sessions with a PARO three days a week for three months. Their stress and anxiety decreased, the researchers found, and they needed less medication for pain and problem behaviors.

Front Porch, a nonprofit senior living provider, acquired several PAROs in 2015 and tracked their effects through about 900 surveys reporting residents' interactions. Over six months, the staff reported that the robots - which acquired names and, at holidays, festive outfits - helped calm residents, increased their social behavior and improved mood and appetite.

More recently, researchers have started analyzing the use of robotic pets outside institutional settings, by seniors living in their own homes. Of particular interest is the Joy for All brand sold by Ageless Innovation, a spinoff of Hasbro, and available from retailers like Walmart and Best Buy for about $120.

One of the largest studies, underwritten by United HealthCare and AARP, distributed free Joy for All robots to 271 seniors living independently.

All the seniors suffered from loneliness, according to a screening questionnaire. At 30 and 60 days, "there was improvement in their mental well-being, in sense of purpose and optimism," said Dr. Charlotte Yeh, chief medical officer of AARP's business subsidiary and a study co-author. The study also found "a reduction in loneliness," Dr. Yeh said, although the questionnaires showed that participants remained lonely.

Armed with such findings, Ageless Innovation has been offering discounted robots to state agencies working with seniors. (Both Joy for All and PARO robots can be sanitized to prevent viral transmission, the companies said.)

New York State ordered and distributed 1,100 pets after a pilot study found that participants reported less isolation and loneliness. "Families were sending me thank-you notes," said Becky Preve, executive director of the Association on Aging in New York. Florida purchased 375.

Ageless Innovation said that a dozen states had placed orders totaling 6,000 devices. But that's small potatoes compared to the sales potential if Medicare Advantage plans, offered through private insurers, agree to cover robotic pets.

One already does - HealthPartners, in the Midwest - and "we are in conversations with many other Medicare Advantage plans," Ted Fischer, chief executive of Ageless Innovation, said in an email. The company is also eyeing certain Medicaid programs.

The idea of a robot, however fuzzy, as an antidote to loneliness produces both enthusiasm and revulsion. "These animals are helping people," said Ms. Preve, a fan.

But Sherry Turkle, a psychologist at the Massachusetts Institute of Technology who has long studied how older people use technology, objected. "The promise is that it becomes a companion and you have a relationship with it," she said of a robotic animal. "As though there's mutuality. There's not mutuality. It's a bunch of bits and bytes."

Sister Imelda Maurer, who, as a member of the Sisters of Divine Providence of San Antonio, has long been involved with elder care, dislikes the notion of deceiving people who have dementia and may think robots are actual pets. "There's an element of ethical dishonesty about it," she said.

Both she and Dr. Turkle pointed out that the enthusiasm for robots spotlighted the many failings in the way our society cares for older people, whether in understaffed facilities or isolated at home.

Moreover, how seniors will react is unpredictable. Emily J. White, a social work consultant in Sunnyvale, Calif., watched in amazement as her 96-year-old mother, who had dementia and depression and had largely stopped eating, warmed up to a Joy for All cat - and promptly asked for a piece of cake.

But Timothy Livengood, a planetary scientist in Columbia, Md., said his 80-year-old mother, who has dementia and lives in a facility, largely ignored a robotic cat. "She never really attached to it," he said. "It didn't have a personality."

As for Charlene Spangler, during a recent video chat she mentioned that her dog was barking and that she could feel its heartbeat. "It seems like there's some interaction," her daughter said.

But a caregiver must repeatedly present the dog and remind her mother to pet or talk to it; otherwise, she forgets about it. How often that will happen, and whether it will assuage the pain of isolation, remains an unanswered question.

"I'm not sure how well this is going to work," Dr. Spangler said. "But for $120, it was worth a try."
[Like the Science Times page on Facebook.| Sign up for the Science Times newsletter.]

# data[].attributes.attachment_link.title
In Isolating Times, Can Robo-Pets Provide Comfort?

# data[].attributes.attachment_link.description
As seniors find themselves cut off from loved ones during the pandemic, some are turning to automated animals for company. When Linda Spangler asked her mother, in a video chat, what she would like as gift for her 92nd birthday, the response came promptly. "I'd like a dog," Charlene Spangler said.

# data[].attributes.body
Wanneer het gaat over communiceren met ouderen met dementie kunnen we ook andere middelen aanreiken dan louter onze stem. We kunnen hulpmiddelen introduceren zoals 'robotdieren'. PARO is er zo eentje.

Robotdieren spreken de gedesoriënteerde oudere aan op een andere manier. Ze lokken emotionele reacties uit en bieden rust. Hun mechanische ademhaling werkt kalmerend.

Ze vervullen een behoefte in voor de ouderen. Ze bieden gezelschap en nabijheid, zijn gemakkelijk in de omgang en vragen geen extra zorgen. het is bovendien luis-en parasietvrij. Er is geen kans tot bijtaccidenten en het nodigt de oudere uit om te knuffelen.

# data[].attributes.body
Omgaan met mensen, vormt een vaste waarde binnen het vakgebied van een psychologisch consulent. Ouderen met dementie is hierbij vaak een vergeten doelgroep, omwille van de beperking in het communiceren. Wat als er toch een manier is waarbij je contact kunt zoeken, emoties kunt uitlokken en een glimlach op het gezicht kan toveren? Dan vind ik dat ieder WZC dit in zijn beleid moet opnemen.

Advisering en coaching rond het verbindend communiceren bij personen met dementie is daarom noodzakelijk!
Bovendien is het Opbouwend en initiatiefnemend functioneren in een multidisciplinair team van belang om tot een vlotte samenwerking te komen waarbij een correcte zorgverlening naar de bewoners toe en het bevorderen van het welbevinden centraal staat.

# data[].attributes.body
Winterhappening Zuiderlicht ten voordele van het woonzorgcentrum