# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.body
ในสมัยกลางนี้โบสถ์เป็นศูนย์กลางทั้งทางด้านดนตรี ศิลปะ การศึกษาและการเมือง วิวัฒนาการของดนตรีตะวันตกมีการบันทึกไว้ตั้งแต่เริ่มแรกของคริสต์ศาสนา บทเพลงทางศาสนาซึ่งเกิดขึ้นจากการประสมประสานระหว่างดนตรีโรมันโบราณกับดนตรียิวโบราณ เพลงแต่งเพื่อพิธีทางศาสนาคริสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยนำคำสอนจากพระคัมภีร์มาร้องเป็นทำนอง เพื่อให้ประชาชนได้เกิดอารมณ์ซาบซึ้ง และมีศรัทธาแก่กล้าในศาสนา ไมใช่เพื่อความไพเราะของทำนอง หรือความสนุกสนานของจังหวะ เมื่อศาสนาคริสต์แพร่กระจายไปทั่วโลก ประเทศต่างๆ ได้นำบทเพลงที่ชาติตนเองคุ้นเคยมาร้องในพิธีสักการะพระเจ้า ดังนั้นเพลงที่ใช้ร้องในพิธีของศาสนาคริสต์จึงแตกต่างกันไปตามภูมิภาคและเชื้อชาติที่นับถือ

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
เพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงร้องที่ใช้ในโบสถ์เพื่อสรรเสริญพระเจ้าเพียงอย่างเดียว โดยบางครั้งอาจเป็นการร้องสอดประสานกันบ้างประมาณ 2-3 แนวในปลายยุคและยังไม่พบการบรรเลงที่เป็นรูปแบบมาตรฐานอย่างเด่นชัด

# data[].attributes.body
เป็นผู้ประพันธ์เพลงที่สร้างรูปแบบให้กับสมัยศิลป์ใหม่คนสำคัญคนหนึ่ง ในช่วงที่เขาอยู่ในกรุงมิลานได้ผลิตผลงานมากมาย ได้แก่ เพลงมาดริกาล 30 บท คาทชา (Caccia) 1 บท และโมเต็ต 1 บท นอกจานี้ยังประพันธ์เพลงลาอูเด (Laude) ซึ่งเป็นเพลงสำคัญของชาวอิตาเลียนแบบหนึ่ง จาคาโปเป็นผู้ประพันธ์เพลงที่พยายามพัฒนารูปแบบของเพลงแบบการสอดประสานทำนองคนสำคัญของอิตาลี ผลงานของจาคาโปมีจุดเด่นที่แนวทำนองที่เด่นชัดแสดงออกถึงจินตนาการ การใช้จังหวะในลักษณะต่าง ๆและการเคลื่อนที่ไปของแนวเสียงต่าง ๆ ที่ไม่ขึ้นแก่กันในลักษณะของความกลมกลืน

# data[].attributes.headline
บทเพลงในยุคกลาง

# data[].attributes.subject
บทเพลงในยุคกลาง

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.body
เพลงศาสนายังมีความสำคัญอยู่เช่นเดิม เพลงสำหรับประชาชนทั่วไป เพื่อให้ความบันเทิง ความสนุกสนาน ก็เกิดขึ้นด้วย การประสานเสียงได้รับการพัฒนาให้กลมกลืนขึ้น เพลงศาสนาเป็นรากฐานของทฤษฎีการประสานเสียง เพลงในยุคนี้แบ่งเป็นสองแบบ ส่วนใหญ่จะเป็นแบบที่เรียกว่า อิมมิเททีฟโพลีโฟนี (Imitative Polyphony) คือ มีหลายแนว และแต่ละแนวจะเริ่มไม่พร้อมกัน ทุกแนวเสียงมีความสำคัญแบบที่สองเรียกว่า โฮโมโฟนี (Homophony) คือ มีหลายแนวเสียงและบรรเลงไปพร้อมกัน มีเพียงแนวเสียงเดียวที่เด่น แนวเสียงอื่นๆ เป็นเพียงเสียงประกอบ เพลงในสมัยนี้ ยังไม่มีการแบ่งจังหวะที่แน่นอน คือ ยังไม่มีการแบ่งห้องออกเป็น 3/4 หรือ 4/4 เพลงส่วนใหญ่ก็ยังเกี่ยวข้องกับคริสต์ศาสนาอยู่เพลงประกอบขั้นต อนต่างๆ ของพิธีทางศาสนาที่สำคัญ คือ เพลงแมส(Mass) และโมเต็ท (Motet) คำร้องเป็นภาษาละติน เพลงที่ไม่ใช่เพลงศาสนาก็เริ่มนิยมกันมากขึ้น ได้แก่ เพลงประเภท แมดริกัล(Madrigal) ซึ่งมีเนื้อร้องเกี่ยวกับความรัก หรือยกย่องบุคคลสำคัญ และมักจะมีจังหวะสนุกสนาน นอกจากนี้ยังใช้ภาษาประจำชาติของแต่ละชาติ

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
1. บทร้องใช้โพลีโฟนี (Polyphony) ส่วนใหญ่ใช้ 3-4 แนว ในศตวรรษที่ 16 ได้ชื่อว่า “The Golden Age of Polyphony”
2. มีการพัฒนา Rhythm ในแบบ Duple time และ Triple time ขึ้น
3. การประสานเสียงใช้คู่ 3 ตลอด และเป็นสมัยสุดท้ายที่มีรูปแบบของขับร้องและบรรเลงเหมือนกัน
เครื่องดนตรีสมัยรีเนซองส์
- เครื่องดนตรีในสมัยนี้ที่นิยมใช้กันได้แก่ เครื่องสายที่บรรเลงด้วยการใช้คันชัก
ได้แก่ ซอวิโอล (Viols) ขนาดต่าง ๆ ซอรีเบค (Rebec) ซึ่งตัวซอมีทรวดทรงคล้ายลูกแพร์เป็นเครื่องสายที่ใช้คันชัก ลูท เวอร์จินัล คลาวิคอร์ด ขลุ่ยรีคอร์เดอร์ ปี่ชอม ปี่คอร์เน็ต แตรทรัมเปต และแตรทรอมโบนโบราณ เป็นต้น

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่มีชื่อเสียง (Guillianum Dufay)

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่มีชื่อเสียง (Guillianum Dufay)

# data[].attributes.body
ดูเฟย์เป็นชาวเนเธอร์แลนด์ แต่เป็นผู้นำดนตรีทั้งในฝรั่งเศส และอิตาลี เพลงที่แต่งมีทั้งเพลงคฤหัสถ์และเพลงโบสถ์ เพลงคฤหัสถ์ที่ได้ประพันธ์ไว้ได้แก่ เพลงชองซง (chanson)  ผลงานด้านเพลงโบสถ์ที่ประพันธ์ไว้เป็นจำนวนมากคือเพลงประเภท แมส (Mass)  นอกจากนั้นยังได้พัฒนารูปแบบการประพันธ์เพลงโมเต็ท (Motet) ไว้ให้ผู้ประพันธ์เพลงรุ่นหลัง ๆ นำมาใช้ด้วย

# data[].attributes.headline
บทเพลงในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.subject
บทเพลงในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.body
ในยุคบาโรก เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง ซึ่งเรียกกันว่า Stile Concertante มีการใช้บาสโซคอนตินิวโอ (Basso Continuo) คือการที่เสียงเบส (เสียงต่ำ) เคลื่อนที่ตลอดเวลา โดยใช้สัญลักษณ์เป็นตัวเลขบอกถึงการเคลื่องที่ไปของเบส รวมถึงเสียงแนวอื่น ๆ ด้วย ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา เครื่องดนตรีที่ใช้เล่นบาสโซคอนตินิวโออาจเป็นคีย์บอร์ด เช่น ออร์แกน ฮาร์ปซิคอร์ด หรือเป็นกลุ่มของเครื่องดนตรี เช่น วิโอลา เชลโล และบาสซูน

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
ดนตรียุคนี้พัมนาเปลี่ยนแปลงไปจากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการเป็นอย่างมาก
เพลงบรรเลงเริ่มเป็นที่นิยมแพร่หลายเช่นเดียวกับเพลงร้อง ผู้ประพันธ์เพลงคิดค้นการประพันธ์เพลงแบบใหม่ ๆ มีการพัฒนาเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายและคีย์บอร์ดให้ได้มาตรฐาน สถานที่แสดงอุปรากร (opera) เกิดขึ้นในอิตาลีเป็นแห่งแรกใร ค.ศ. 1637 และได้รับความนิยมแพร่หลายไปยังฝรั่งเศส เยอรมัน และประเทศอื่น ๆ ในยุโรป ทั้งในราชสำนักและในหมู่สามัญชน ผู้ชมเริ่มอยากชมอุปรากรที่แต่งเนื้อร้องขึ้นมาใหม่หรือสะท้อนภาพชีวิตจริงมากกว่าอุปรากร ที่นำเนื้อเรื่องมาจากเพทนิยายหรือตำนานขิงกรีกและโรมัน

# data[].attributes.body
เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงในยุคบาโรก เขาถือเป็นหนึ่งในนักประพันธ์เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องว่าเป็นออแกนที่ยิ่งใหญ่และมีความเชี่ยวชาญในการสร้างเครื่องมือเหล่านี้

# data[].attributes.headline
บทเพลงในยุคบาโรก

# data[].attributes.subject
บทเพลงในยุคบาโรก

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:55:05•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
St Matthew Passion - Matthäus-Passion BWV 244 | (Complete) (Full Concert) (J. S. Bach)

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.body
ในยุคคลาสสิกเลิกนิยมการสอดประสานของทำนอง (Counterpoint) แต่หันมานิยมการใส่เสียงประสานแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือการเน้นทำนองหลักเพียงแนวเดียว โดยมีแนวเสียงอื่นประสานให้ทำนองไพเราะมากขึ้น มีแนวประสานเป็นคอร์ด หรืออาร์เพจจิโอ (arpeggio) หลายแนวที่มีจังหวะคล้ายกัน โดยเลิกใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) และความสำคัญของการด้นสด (Improvisation) เริ่มหมดไปในยุคนี้ เพราะดนตรีส่วนมากมีการเขียนเสียงประสานครบถ้วน คีตกวีจะระบุวิธีการบรรเลงอย่างชัดเจน

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
เกิดบทเพลงลักษณะใหม่ๆ ขึ้นในยุคนี้ คือ ซิมโฟนี คอนแชร์โต และโซนาตา ลักษณะการผสมวงมีกำหนดแน่นอนว่าเป็นวงเล็กหรือวงใหญ่ คือเป็นวงแชมเบอร์มิวสิก หรือวงออร์เคสตรา เพลงบรรเลงนิยมประพันธ์กันมากขึ้น เพลงร้องยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นเดิม โอเปร่า เป็นที่นิยมชมกันมาก ผู้ประพันธ์หลายคนจึงประพันธ์แต่โอเปร่าเป็นส่วนใหญ่ ลักษณะของโอเปร่าในยุคนี้จะเน้นเรื่องศิลปะการแสดงมากขึ้น มิใช่เน้นเพียงการร้องเท่านั้น เครื่องดนตรีในยุคนี้ได้รับการพัฒนามากขึ้น ในวงออร์เคสตรามีการใช้เครื่องดนตรีครบทุกประเภท การใช้เครื่องดนตรีในยุคคลาสสิกจะพบว่าใช้เปียโนเป็นส่วนมาก ไม่ค่อยมีการใช้ฮาร์ปซิคอร์ดอีก ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีการใช้เครื่องคลาริเน็ต ฟลูต และบาสซูน

# data[].attributes.body
เป็นนักประพันธ์ดนตรีคลาสสิกชาวออสเตรียที่มีชื่อเสียงก้องโลก โมทซาร์ทเกิดที่เมืองซัลทซ์บวร์ค เขามีงานประพันธ์เพลง 700 ชิ้นรวมทั้งอุปรากร (ดนตรีซึ่งมีเนื้อเรื่อง) ชื่อ ดอน โจวันนี และ ขลุ่ยวิเศษ ปัจจุบันผลงานต่าง ๆ ของเขาได้รับการนำมาจัดจำหน่ายเป็นสื่อต่าง ๆ มากมาย

# data[].attributes.headline
บทเพลงในยุคคลาสสิก

# data[].attributes.subject
บทเพลงในยุคคลาสสิก

# data[].attributes.attachment_link.title
Mozart  ( Piano Concerto No. 21 in C major, K.467 - Andante )

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.body
ดนตรียุคโรแมนติกมีลักษณะของแนวทำนองที่เต็มไปด้วยการบรรยายความรู้สึก มีแนวทำนองเด่นชัด ลักษณะการแบ่งวรรคตอนเพลงไม่ตายตัว การประสานเสียงได้พัฒนาต่อจากยุคคลาสสิกทำให้เกิดการคิดคอร์ดใหม่ๆ เพิ่มขึ้น เพื่อใช้แสดงออกถึงอารมณ์และความรู้สึก มีการนำคอร์ดที่เสียงไม่กลมกลืนมาใช้มากขึ้น มีการใช้โน้ตนอกคอร์ด บันไดเสียงที่มีโน้ตครึ่งเสียง (Chromatic Scale) การเปลี่ยนบันไดเสียงหนึ่งไปอีกบันไดเสียงหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง การประสานเสียงแบบโฮโมโฟนี (Homophony) ยังคงเป็นลักษณะเด่นสืบเนื่องมาจากยุคคลาสสิก การใช้เสียงดัง-เบา มีตั้งแต่ ppp ไปจนถึง fff คีตลักษณ์ของเพลง (form) ยังคงเป็นแบบโซนาต้าฟอร์มแบบยุคคลาสสิก แต่มีความยืดหยุ่นของโครงสร้าง

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
จากต้นสมัยบาโรกจนกระทั่งถึงปลายสมัยคลาสสิกผู้ประพันธ์เพลงต่าง ก็มีอิสระหลุดพ้นจากการครอบงำในด้านความคิดจึงส่งผลให้ผลงานที่แต่งขึ้นใน สมัยนี้มีความสวยสดงดงามทำให้

พัฒนาการของวงออร์เคสตรามาถึงจุดที่เป็นมาตรฐาน เนื่องจากมีการใช้สีสันของเครื่องดนตรีที่แตก ต่างกันมาใช้ในการแต่งเพลงจึงมีความหลากหลาย นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มจำนวนเครื่องดนตรีเข้า ไปเพื่อรองรับความคิดดังกล่าว เพื่อคุณภาพของเสียงที่แสดงพลังอำนาจของวงออร์เคสตราอย่าง แท้จริงจึงทำให้วงออร์เคสตราในสมัยนี้มีขนาดใหญ่ ประกอบด้วย

กลุ่มเครื่องสาย (String Instruments) ได้แก่ ไวโอลินที่หนึ่ง ไวโอลินที่สอง วิโอลาเชลโลและดับเบิลเบส

กลุ่มเครื่องลมไม้ (Woodwind Instruments) ได้แก่ ฟลูต โอโบ คลาริเนตและบาสซูน

กลุ่มเครื่องทองเหลือง (Brass Instruments) ได้แก่ ทรัมเปต ทรอมโบน ทูบาและเฟรนช์ฮอร์น

กลุ่มเครื่องประกอบจังหวะ (Percussion Instruments) ได้แก่ กลองทิมปานี

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่มีชื่อเสียง (Frederic Chopin)

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่มีชื่อเสียง (Frederic Chopin)

# data[].attributes.body
โชแปง ถือว่าเป็นอีกศิลปินชื่อเสียงโด่งดังมาก ประวัติของเค้าก็ไม่ธรรมดาด้วย โชแปง เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1810 ที่ประเทศโปแลนด์ ตัวเค้ามีพี่น้องเป็นผู้หญิงอีก 3 คน ตัวเค้าเองได้รับการส่งเสริมให้เล่นดนตรีเปียโนมาตั้งแต่เด็กจนกระทั่งความสามารถเปียโนกล้าแกร่งมากขึ้น จากนั้นก็ตระเวนแสดงเปียโนไปทั่วยุโรปจนมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้น น่าเสียดายว่าโรควัณโรคได้เข้ามาคร่าชีวิตเค้าไปตั้งแต่อายุเพียงแค่ 39 ปีเท่านั้นเอง

# data[].attributes.headline
บทเพลงในยุคโรแมนติก

# data[].attributes.subject
บทเพลงในยุคโรแมนติก

# data[].attributes.attachment_link.title
Tchaikovsky Manfred Symphony 1st Mov (1/2)

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรี

# data[].attributes.body
ดนตรีในศตวรรษที่ 20 นี้ไม่อาจที่จะคาดคะเนได้มากนัก เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตามความเจริญก้าวหน้าทางด้าน เทคโนโลยีการเลื่อนไหลทางวัฒนธรรม คนในโลกเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น(Globalization) โดยใช้เครือข่ายคอมพิวเตอร์ หรืออินเตอร์เน็ต (Internet) ในส่วนขององค์ประกอบทางดนตรีในศตวรรษนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นมาตรฐานของรูป แบบที่ใช้ในการประพันธ์และการทำเสียงประสานโดยยึดแบบแผนมาจากสมัยคลาสสิก ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและสร้างทฤษฎีขึ้นมาใหม่เพื่อรองรับ

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรี

# data[].attributes.body
มีการผสมวงรูปแบบใหม่ขึ้น ซึ่งมีการนำเสียงจากอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เป็นเครื่องดนตรีด้วยและในยุคนี้เริ่มมีวงดนตรีผสมผสานรูปแบบใหม่ ซึ่งเป็นรูปแบบวงดนตรีที่ผสมผสาน แอฟริกา ตะวันตก อเมริกา ลัยุโรป ที่เรียกกันว่าดนตรีแจ๊ส ยุคนี้การบรรเลงจะเน้นที่รูปแบบจังหวะมากขึ้น และบันไดเสียงเริ่มมีการใช้บันไดเสียง 12 เสียง(Twelve Tone) ซึ่งเป็นรูปแบบที่ไม่ยึดบันไดเสียงหลัก (Atonality) หลักในการประพันธ์เพลงบทเพลงมีความแตกต่างจากยุคก่อนๆ

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่มีชื่อเสียง(Bela Bartok)

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่มีชื่อเสียง(Bela Bartok)

# data[].attributes.body
เบลา บาร์ต็อก(Béla Bartók) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1881 ในตระกูลของนักดนตรีชาวฮังการี  พ่อของเขาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเกษตร  และยังมีความสามารถด้านดนตรี เป็นนักดนตรีสมัครเล่นฝีมือดี เล่นเปียโนและเชลโลได้ดี  นอกจากนั้นยังมีความสามารถในการแต่งเพลงเต้นรำสั้นๆ ได้ด้วย  พ่อของบาร์ต็อกเป็นผู่ก่อตั้งสมาคมดนตรีและวงออร์เคสตราสมัครเล่นในเมืองที่เขาอาศัยอยู่  มารดาของบาร์ต็อกก็มีความสามารถในการเล่นเปียโน  จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เบลาจะกลายเป็นนักดนตรีด้วยตัวของเขาเองอย่างรวดเร็ว  เขามีความสามารถในการจดจำจังหวะและทำนองเพลงได้เป็นอย่างดี  เขาได้เริ่มเรียนเปียโนอย่างจริงจังเมื่ออายุ 5 ขวบ  สามารถแต่งเพลงได้เมื่อเขามีอายุได้ 9 ปี

# data[].attributes.headline
บทเลงในยุคศตวรรษที่20-ปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
บทเลงในยุคศตวรรษที่20-ปัจจุบัน

# data[].attributes.attachment_link.title
Béla Bartók - The Miraculous Mandarin (1924)