# data[].attributes.body
1) celkern: ronde vorm, nucleoli weergeven, heterochromatine en euchromatine --> DNA, kleur: Blauw (DAPI), op papier: aquarel verf met naai details als DNA.
2) cytoskelet: lijnen, verschillende kleuren en diktes voor verschillende soorten cytoskelet --> klei ?.
3) RER: spons stempel voor vorm en textuur met stipjes/zand of als ribosomen.
4)Golgi-apparaat: tekenen in groen --> alles wat met de eiwitsynthese te maken heeft is groen.
5)Lysosoom: groen, bolletjes --> verf bergjes
6) Mitochondriën: vorm construeren met papieren lintjes voor een 3D effect.

# data[].attributes.body
3D: Matisse en Maxime
2D POSTER: Femke en Hebe
Conceptmap: Rinske

# data[].attributes.headline
Functies van microfilamenten, intermedaire filamenten en microtubuli

# data[].attributes.subject
Functies van microfilamenten, intermedaire filamenten en microtubuli

# data[].attributes.body
Microfilamenten geven voornamelijk structuur aan het celmembraan. Ze zorgen voor de vorm en beweeglijkheid van de cel.
Microtubuli zijn de basis van centriolen, trilharen en zweepharen. Ze zijn belangrijk voor de celdeling. Intermedaire filamenten verbinden de microtubuli met de celorganellen en celmembraan.

# data[].attributes.body
Het is niet zo dat in elke cel hetzelfde DNA actief is, daardoor worden er verschillende celspecifieke eiwitten aangemaakt. Zo heeft ook elke cel een eigen functie.

# data[].attributes.body
In de kern zitten twee soorten chromatine: euchromatine en heterochromatine.
Heterochromatine is zeer compact opgevouwen en bevat veel proteïnen. Het is inactief DNA, want het kan niet afgelezen worden. Heterochromatine is zoals een gesloten boek.
Euchromatine is minder compact opgerold en bevat minder proteïnen. Het DNA is daarom toegankelijker en kan, in tegenstelling tot heterochromatine, wel afgelezen worden. Het is zoals een open boek. We noemen euchromatine ook wel het actieve DNA.

# data[].attributes.body
Een lysosoom is een blaasje met verteringsenzymen en het heeft een hogere zuurtegraad dan cytosol wat zorgt voor een betere vertering. Het zorgt voor afbraak van macromoleculen door hydrolyse. Het kan ook celeigen bestanddelen afbreken door autofagie en als laatste kan het ook extracellulair materiaal afbreken door heterofagie. De lysosoom staat in relatie met het ER en het Golgi-apparaat.

# data[].attributes.body
We zouden a.d.h.v een soort detective bord een rode draad willen trekken om de verschillende verbanden aan te tonen tussen de celorganellen. We zouden dit op papier kunnen doen met tekeningen, touw, verschillende texturen en materialen. We kunnen ook doorzichtig materiaal gebruiken om de verschillende lagen en delen van celorganellen aan te tonen.

# data[].attributes.body
Het cytoskelet bestaat uit drie delen:
- microfilamenten
- microtubuli
- intermedair filamenten

Het cytoskelet zorgt onder andere voor de vorm van de cel. Ook zorgt het voor een wegennet binnen de cel, zo kunnen de transport- en secretieblaasjes getransporteerd worden (met behulp van motorproteïnen). Door het cytoskelet blijven de andere celorganellen op hun plaats. Het is ook van belang bij de beweging van de cel.

# data[].attributes.body
DNA= Desoxyribonucleïnezuur
DNA= het genetisch materiaal
gen= een stukje DNA waarin de informatie zit om één eiwit aan te maken

Aangezien de celkern miniem is, moet het DNA zeer compact opgerold worden opdat het in de kern past. Bovendien mag het absoluut niet in de knoop geraken, want het DNA moet perfect afleesbaar zijn en moet ook verdubbeld kunnen worden. Chromatine wordt op een speciale wijze opgerold.

# data[].attributes.attachment_caption
Ribosomen los in het cytoplasma (Ø 10-25 nm) 

# data[].attributes.body
Ribosomen zijn kleine korrels bestaande uit een kleine en een grote subeenheid. Ze kunnen los voorkomen in het cytoplasma maar ze kunnen zich ook binden aan het RER. Ribosomen zijn belangrijk voor de eiwitsynthese omdat ze het genetisch materiaal van het DNA decoderen en omzetten tot eiwitten die gevormd zijn uit aminozuren.

# data[].attributes.body
Mitochondriën zijn celorganellen die zorgen voor celademhaling en zorgen voor de verbranding van voedingsstoffen. Door die verbranding wordt er ATP aangemaakt, dat zorgt ervoor dat er actief transport kan gebeuren doorheen het membraan. Dit is dus een verband tussen het celmembraan en de mitochondriën

# data[].attributes.attachment_caption
nucleus met nucleolus (dierlijke cel) 5-10µm

# data[].attributes.body
In bovenstaande foto is de celkern te zien, waarin zowel chromatine zit als een nucleolus. De nucleolus bevat DNA, RNA en ook proteïnen.

# data[].attributes.body
We hebben in de les het proces van de eiwitsynthese gezien. We leerden hierbij de verbanden tussen de verschillende celorganellen. Hierbij gaat het over de productie en uitscheiding van de aangemaakte eiwitten. De verschillende celorganellen zijn de nucleus, RER, Ribosomen, Golgi-apparaat en de lysosoom.

# data[].attributes.body
We willen de cel in verband brengen met de kunst. We willen kunnen aantonen dat er een verband is tussen de verschillende celorganellen. We willen onderzoeken hoe het ene het andere beïnvloedt en waar de fundamentele verbanden liggen. We zullen die verbanden ook kunnen weergeven in het kunstwerk.

# data[].attributes.body
https://hubs.mozilla.com/scenes/FvR7eGe

# data[].attributes.body
Zie bronnen bij opmerkingen.

# data[].attributes.body
Intro: Rinske
Eiwitsynthese: Matisse & Maxime
Cytoskelet & celmembraan: Hebe
Mitochondriën, SER, cytoplasma: Femke

# data[].attributes.body
DNA beinvloedt leven, leven beinvloedt ook welke delen uit het 'genetisch boek' op de voorgrond komen te staan

bron: https://www.erfelijkheid.nl/content/epigenetica-de-invloed-van-ervaringen-en-omgeving

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Onderzoekers hebben ontdekt dat bijvoorbeeld stress en roken invloed kunnen hebben op je genen. Door epigenetische veranderingen wordt de functie van een gen anders, zonder dat de DNA-code verandert. Je kunt het vergelijken met de letters in het verhaal van een boek. Alle letters in het boek zijn de code van het DNA. De letters zijn hetzelfde gebleven, maar je hebt één letter gemarkeerd met een markeerstift. De letter ('de code') is niet veranderd en ook het verhaal ('al het DNA') niet. Maar de epigenetische verandering (de markering) maakt dat het gen toch anders werkt.
Als in je leven epigenetische veranderingen ontstaan, kun je deze ook doorgeven aan eventuele kinderen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Epigenetica: de invloed van ervaringen en omgeving

# data[].attributes.attachment_link.description
Onderzoekers hebben ontdekt dat bijvoorbeeld stress en roken invloed kunnen hebben op je genen. Door epigenetische veranderingen wordt de functie van een gen anders, zonder dat de DNA-code verandert. Je kunt het vergelijken met de letters in het verhaal van een boek. Alle letters in het boek zijn de code van het DNA.

# data[].attributes.body
kleurstof maakt nucleus blauw (reageert op adenine-thyamine bindingen in het DNA)
bron: https://www.thermofisher.com/be/en/home/life-science/cell-analysis/fluorophores/dapi-stain.html

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
DAPI (4′,6-diamidino-2-phenylindole) is a blue-fluorescent DNA stain that exhibits ~20-fold enhancement of fluorescence upon binding to AT regions of dsDNA. It is excited by the violet (405 nm) laser line and is commonly used as a nuclear counterstain in fluorescence microscopy, flow cytometry, and chromosome staining.

DAPI's spectral properties make it ideal for use with green (Invitrogen Alexa Fluor 488, FITC, GFP) and red (Invitrogen Alexa Fluor 594, rhodamine, Invitrogen Texas Red, mCherry, mKate-2) fluorophores in multicolor experiments.

# data[].attributes.attachment_link.title
DAPI (4',6-diamidino-2-phenylindole) | Thermo Fisher Scientific - US

# data[].attributes.attachment_link.description
DAPI (4′,6-diamidino-2-phenylindole) is a blue-fluorescent DNA stain that exhibits ~20-fold enhancement of fluorescence upon binding to AT regions of dsDNA. It is excited by the violet (405 nm) laser line and is commonly used as a nuclear counterstain in fluorescence microscopy, flow cytometry, and chromosome staining.