# data[].attributes.headline
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.subject
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.body
"พระคงกรุเก่า" ให้สังเกตเนื้อขององค์พระ จะมีเนื้อละเอียดหนึกนุ่ม แต่มีความแกร่ง และปรากฏว่านดอกมะขามเป็นจุดสีแดงเล็กๆ ประปรายตามผิวขององค์พระ ส่วน "พระคงกรุใหม่" เนื้อขององค์พระจะค่อนข้างยุ่ยและหยาบ โดยเฉพาะว่านดอกมะขามและแร่ที่จมอยู่ในเนื้อ จะหยาบและกระจายอยู่ตามผิวและฝังอยู่ในเนื้อมากมาย พระคงมีพุทธคุณ เป็นเลิศในเรื่องคงกระพันชาตรี ดังคำกล่าวเปรียบเปรยของชาวเหนือว่า "พระคงเป็นพงศาวดารของทหาร ส่วนพระลือเป็นพงศาวดารของยอดขุนพล" พระคงนับว่าเป็นพระเก่าแก่ที่น่าสะสมมากพิมพ์หนึ่ง ซึ่งถือว่าสนน ราคาเช่าหายังพอสู้ไหว ก็ขึ้นอยู่กับความสวยงามสมบูรณ์แบบขององค์พระด้วย และเป็นเรื่องปกติที่พระกรุเก่าเช่นนี้จะต้องมีของเทียมเลียนแบบค่อนข้างมาก จึงต้องพิจารณากันให้ถี่ถ้วนก่อนตัดสินใจครับผม

# data[].attributes.attachment_caption
สัปดาห์พระเครื่อง / อ.ราม วัชรประดิษฐ์ พระคง ความหมายก็คือองค์พระมีความล่ำสันและพระก็มีความหนามั่นคง หรือเรียกตามกรุที่พบ แต่ตามความหมายแล้ว "คง" หมายถึง การตรั

# data[].attributes.headline
ด.ชพงศกร  ใจอ้าย

# data[].attributes.subject
ด.ชพงศกร  ใจอ้าย

# data[].attributes.body
สัปดาห์พระเครื่อง / อ.ราม วัชรประดิษฐ์ พระคง ความหมายก็คือองค์พระมีความล่ำสันและพระก็มีความหนามั่นคง หรือเรียกตามกรุที่พบ แต่ตามความหมายแล้ว "คง" หมายถึง การตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าภายใต้ซุ้มโพธิ์ที่พุทธคยา ดังนั้น จึงมีพุทธศิลปะที่งดงามสง่า จังหวัดลำพูน หรือที่ในสมัยก่อนเรียกกันว่า "เมืองหริภุญไชย" เป็นเมืองเก่าแก่ของไทย กล่าวตามตำนานพงศาวดารไว้ว่า.... เมืองหริภุญไชย ถูกสร้างโดยฤาษี 4 ตน มี ฤาษีวาสุเทพหรือพระสุเทวะฤาษี เป็นผู้นำในการสร้าง แล้วเสร็จในราวปี พ.ศ.1200 ต่อมาในปี พ.ศ.1205 พระนางจามเทวี พระธิดาของพระเจ้าจักรวรรดิราช กษัตริย์มอญที่ครองเมืองละโว้หรือลพบุรีในสมัยนั้น ได้รับการอัญเชิญมาเป็นกษัตริย์เมืองหริภุญไชย พระองค์ได้ทรงนำพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎก รวมทั้งวิทยาการต่างๆ มายังเมืองหริภุญไชย ทรงสร้างวัดและถาวรวัตถุทางพุทธศาสนาเป็นอันมาก ที่สำคัญที่สุดคือ ปี พ.ศ.1223 พระนางจามเทวีทรงสร้างจตุรพุทธปราการ โดยสร้างวัดไว้ทั้ง 4 ทิศ ชาวเมืองเรียกกันว่า "วัดสี่มุมเมือง" ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการคุ้มครองเมืองไว้ทั้ง 4 ทิศ คือ 1.วัดพระคงฤาษี อยู่ทางด้านเหนือ 2.วัดประตูลี้ อยู่ด้านทิศใต้ 3.วัดดอนแก้ว อยู่ด้านทิศตะวันออก 4.วัดมหาวัน อยู่ด้านทิศตะวันตก

# data[].attributes.headline
ญาญโรจน์ เสนเสาร์.                                                        มหาวนาราม (วัดมหาวัน) ได้ขุดพบพระเครื่อง พระสกุลลำพูนอันมีชื่อเสียงของจังหวัดนี้ คือ พระรอดลำพูน และพระเครื่องอื่นอีก เช่น พระสาม พระสิบสอง พระกวาง เป็นต้น ปัจจุบันเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ 4.มหารัตตาราม (วัดประตูลี้) การพบพระเครื่องพระสกุลลำพูนของวัดนี้ คือ พระเลี่ยง พระเลี่ยงหลวงพิมพ์ต่างๆ พระฤๅ และพระสิบสอง เป็นต้น 

# data[].attributes.subject
ญาญโรจน์ เสนเสาร์.                                                        มหาวนาราม (วัดมหาวัน) ได้ขุดพบพระเครื่อง พระสกุลลำพูนอันมีชื่อเสียงของจังหวัดนี้ คือ พระรอดลำพูน และพระเครื่องอื่นอีก เช่น พระสาม พระสิบสอง พระกวาง เป็นต้น ปัจจุบันเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ 4.มหารัตตาราม (วัดประตูลี้) การพบพระเครื่องพระสกุลลำพูนของวัดนี้ คือ พระเลี่ยง พระเลี่ยงหลวงพิมพ์ต่างๆ พระฤๅ และพระสิบสอง เป็นต้น 

# data[].attributes.body
https://www.komchadluek.net/amulet/539607

# data[].attributes.headline
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ

# data[].attributes.subject
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ

# data[].attributes.body
พระลบ ” ลำพูนนั้นเป็นพระกรุเนื้อดินเผาอันเก่าแก่ที่มีพุทธคุณสูงเยี่ยมในทุกๆอย่าง ในด้านของความเมตตามหานิยม แคล้วคลาดจาภยันตรายทั้งหลายทั้งปวงที่เข้ามาแผ้วพาน “ พระลบ ” นั้น เป็นที่รู้จักกันในเมืองลำพูนมาก่อนว่า เป็นพระพิมพ์ที่มีพุทธคุณทางด้านข่ามคงหรือเป็นพระเหนียว ที่เรียกกันว่าคงกระพันชาตรีซึ่ง เป็นที่รู้กันมาเป็นเวลานานแสนนานมาแล้ว นอกจากนี้ “ พระลบ “ ยังมีชื่อเสียงในการใช้ทำน้ำพระพุทธมนต์ เพื่อความ เป็นศิริมงคล รวมทั้ง ใช้ป้องกันภัยร้ายต่างๆอันเกิดจากคุณไสย มนต์ดำ ใช้ป้องกันเรื่องผีปีศาจร้ายได้เป็นอย่างดี

ได้ชะงัดนัก ซึ่งผู้เฒ่าผู้แก่ในสมัยก่อนเก่าได้เล่ากันไว้สืบต่อกันมา นอกจากนี้พระลบยังมีความสำคัญสำหรับผู้ที่มีความเดือดเนื้อร้อนใจ มีคดีความต่างๆ ต้องถูกฟ้องร้อง ขึ้นโรงขึ้นศาล ผู้ที่มีพระลบเขาจะอาราธนา ขอพึ่งบารมีพระพุทธคุณของ องค์พระลบ ให้ช่วยผ่อนร้ายให้กลายเป็นดี ผ่อนหนักให้กลายเป็นเบา ซึ่งภายหลังก็เกิดเป็นผลสามารถทำให้โทษที่หนัก กลับกลายเป็นเบาลงได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ ซึ่งมีตัวอย่างเล่าไว้ว่า ในปี พ.ศ .2514 เกิดคดีอื้อฉาวทางภาคเหนือ เกี่ยวกับการกล่าวหาช้าราชการชั้นผู้ใหญ่ท่านหนึ่งว่า มีความเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดให้โทษ คือเฮโรอิน ถึงกับต้องโทษจำคุกนานถึง 25 ปี พอดีมี ผู้ใหญ่ในเมืองลำพูนที่คุ้นเคยและให้ความเคารพนับถือ ในตัวข้าราชการที่เป็นคดีความคนนั้น ได้นำเอาพระพิมพ์ชนิดหนึ่ง ที่มองดูแล้วเป็นพระเนื้อดินสีแดงเข้ม มีลักษณะคล้ายก้อนอิฐธรรมดาองค์หนึ่ง ไปมอบให้ ในวันที่ได้เข้าไปเยี่ยมที่เรือนจำ พร้อมกับแนะนำว่า ให้อาราธนาขอกับองค์พระลบที่นำมาให้นี้ จงช่วยลบล้างคดีให้สูญสิ้น หรือให้ผ่อนจากโทษหนักให้กลับกลายเป็นเบาลง

# data[].attributes.headline
ธีรภัทร์ อุปานันท์

# data[].attributes.subject
ธีรภัทร์ อุปานันท์

# data[].attributes.body
พระบางก็มีรูปร่างคล้ายพระคง แต่องค์มีความบอบบางกว่าพระคง และพระก็บางกว่าพระคง จึงเรียกว่าพระบาง พระเลี่ยง ก็มาจากคำเมืองที่ว่า เลี่ยม หมายความว่าแหลม รูปร่างของพระเลี่ยงนั้น ยอดเป็นปลายแหลมนั่นเอง พระเปิม ก็มาจากคำเมืองเช่นกัน ซึ่งมาจากคำว่าเปิ้ม คือใหญ่ อ้วน หรือแป้นป้าน นั่นเองครับ เปิ้ม หรือเบิ้ม ในภาคกลางนั้นมีความหมายคล้ายกันครับ ชื่อต่างๆ เมื่อเรียกกันไปนานๆ ก็เพี้ยนกันไปเป็นอย่างที่เรียกกันในปัจจุบันนี้เอง

https://sites.google.com/site/phralaphun/05

# data[].attributes.headline
พระคงกรุเก่า จังหวัดลำพูน หรือ เมืองหริภุญไชย  เป็นเมืองโบราณเก่าแก่ของไทย ตามตำนานกล่าวไว้ว่า…. เมืองหริภุญไชย สร้างโดยฤาษี 4 ตน มี ฤาษีวาสุเทพ เป็นผู้นำในการสร้าง แล้วเสร็จประมาณปี พ.ศ.1200  ต่อมาในปี พ.ศ.1205 พระนางจามเทวี พระธิดาของพระเจ้าจักรวรรดิราช ที่ครองเมืองละโว้หรือลพบุรีในสมัยนั้น ได้รับการอัญเชิญมาเป็นกษัตริย์เมืองหริภุญไชย พระองค์ได้นำเอาพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎก รวมทั้งวิชาการต่างๆ มายังเมืองหริภุญไชยพระนางทรงสร้างวัดและถาวรวัตถุทางพุทธศาสนาเป็นอันมาก ต่อมาปี พ.ศ.1223 พระนางได้ทรงสร้างจตุรพุทธปราการ โดยสร้างวัดไว้ทั้ง 4 ทิศ ชาวเมืองเรียกกันว่า วัดสี่มุมเมือง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการคุ้มครองเมืองไว้ทั้ง 4 ทิศ คือ

# data[].attributes.subject
พระคงกรุเก่า จังหวัดลำพูน หรือ เมืองหริภุญไชย  เป็นเมืองโบราณเก่าแก่ของไทย ตามตำนานกล่าวไว้ว่า…. เมืองหริภุญไชย สร้างโดยฤาษี 4 ตน มี ฤาษีวาสุเทพ เป็นผู้นำในการสร้าง แล้วเสร็จประมาณปี พ.ศ.1200  ต่อมาในปี พ.ศ.1205 พระนางจามเทวี พระธิดาของพระเจ้าจักรวรรดิราช ที่ครองเมืองละโว้หรือลพบุรีในสมัยนั้น ได้รับการอัญเชิญมาเป็นกษัตริย์เมืองหริภุญไชย พระองค์ได้นำเอาพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎก รวมทั้งวิชาการต่างๆ มายังเมืองหริภุญไชยพระนางทรงสร้างวัดและถาวรวัตถุทางพุทธศาสนาเป็นอันมาก ต่อมาปี พ.ศ.1223 พระนางได้ทรงสร้างจตุรพุทธปราการ โดยสร้างวัดไว้ทั้ง 4 ทิศ ชาวเมืองเรียกกันว่า วัดสี่มุมเมือง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการคุ้มครองเมืองไว้ทั้ง 4 ทิศ คือ

# data[].attributes.headline
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.subject
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.body
พระเปิมลำพูน" ซึ่งเป็นพระที่สร้างขึ้นพร้อมกับ ยอดพระเมืองลำพูน คือ “พระรอดและพระคง” เพียงแต่แยกบรรจุไว้ คนละกรุ

พระเปิม เป็นพระเครื่องยอดนิยม ที่สร้างขึ้นด้วยเรื้อดินเผา มีศิลปสกุลช่างทวาราวดีผสมผสานสกุลช่างหริภุญชัย หรือช่างชาวมอญโบราณ ลัทธิมหายาน "พระเปิมลำพูน"มีพุทธลักษณะเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงประทับนั่งใต้ต้นร่มโพธิ์พฤกษ์ หรือร่มจิก เป็นจินตนาการของช่างสมัยโบราณ ได้บรรจงสร้างศิลป์ตามยุคและตามสมัยนั้นได้อย่างงดงาม เอกลักษณ์ของพระศิลปสมัยทวาราวดี ตามพุทธลักษณะของสกุลช่าง จนเราสามารถแยกออกจากกันได้ (อ่านศิลปอวกะ) "พระเปิมลำพูน"พระเครื่องเมืองลำพูนยอดนิยมพิมพ์หนึ่ง สถานที่พบส่วนใหญ่พบที่ วัดพระธาตุ วัดประตูลี้ วัดดอกแก้ว วัดพระคง วัดมหาวัน มีผู้รู้กล่าวว่า พระเปิมมีลักษณะที่น่าสังเกตที่ควรจำ คือ ลำตัวองค์พระจะอวบอ้วน พระโอษฐ์(ปาก) แบะริมฝีปากหนา พระเนตร(ตา)โปน พระนาสิกบาน ศีรษะทุย พระเกศมาลาจิ่ม พระกรรณ(ใบหู)หนา พระศอ(คอ)จะเห็นกรองศอหรือกรองคอเป็นเส้นนูนขึ้นอย่างชัดเจน เต้าพระถัน(เต้านม) จะเห็นชัดเจน พระนาภี(สะดือ)บุ๋มลึกลงไม่ใช่สะดือจุ่นหรือนูนขึ้น ส่วนต่างๆ ของร่างกาย(พระอังคาพยพ) จะไม่สมส่วนสัด เช่น พระหัตถ์จะใหญ่โต พระบาทก็เช่นเดียวกัน เป็นลักษณะหนึ่งของสมัยทวาราวดี ซึ่งมีสัดส่วนแตกต่างกับพระสมัยอื่นหรือสกุลช่างอื่น ที่เราสามารถรู้ได้ว่าเป็นศิลปสมัยทวาราวดี ศรีวิชัย ลพบุรีเชียงแสน สุโขทัย อยุธยา รัตนโกสินทร์ เป็นต้น
ที่มาhttps://sites.google.com/site/phralaphun/03

# data[].attributes.attachment_caption
พระครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย

# data[].attributes.headline
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ลท.5 ม.3

# data[].attributes.subject
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ลท.5 ม.3

# data[].attributes.body
ครูบาศรีวิชัยเกิดเมื่อวันอังคารที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2421 ปีขาล เวลาพลบค่ำ ขณะนั้นมีพายุฟ้าร้องรุนแรง จึงตั้งชื่อว่า อินตาเฟือน หรือ อ้ายฟ้าร้อง[4] บิดาชื่อควาย ส่วนมารดาชื่ออุสา นายควายบิดาเป็นบุตรของนายอ้าย กับนางน้อยธิดาของหมื่นผาบ (มาต่า) หมอคล้องช้างชาวกะเหรี่ยงแดงจากเมืองกันตรวดีที่เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ชวนมาอยู่ลำพูนด้วยกัน ส่วนนางอุสามารดาของท่าน บางแห่งว่าเป็นชาวเมืองเชียงใหม่ บ้างว่าเป็นธิดาหนานไจยา ชาวเมืองลี้ เพ็ญสุภา สุขคตะสรุปว่าครูบาศรีวิชัยมีเชื้อสายกะเหรี่ยงแดงจากฝั่งบิดา และอาจมีเชื้อสายกะเหรี่ยงขาวและยองจากฝั่งมารดา
ที่มา:https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%A2

# data[].attributes.body
ไว้ และกลุ่มโพธิ์แถวนอกของพิมพ์ใหญ่ด้านซ้าย ขององค์พระ มีระดับลาดเอียงเห็นได้ชัดเจนมาก เป็นจุดสังเกตที่ของปลอมจะทำได้ยาก

พระรอด วัดมหาวัน ลำพูน ลักษณะ: พระเนื้อดิน เป็นพระพิมพ์ขนาดเล็ก ชื่อพระรอดนั้นมีข้อสันนิษฐาน 3 ทางได้แก่

1. ออกเสียงตามผู้ที่สร้างขึ้น คือ พระฤาษีนารอด ซึ่งออกเสียงตามภาษามอญ
2. ผู้ที่สักการะบูชา และนำติดตัวไปยังที่ต่าง ๆ สามารถรอดพ้นจากอันตรายเป็นอย่างดี จึงเรียกว่าพระรอด
3. เนื่องจากเป็นพระเครื่องที่มีขนาดเล็กกว่าพิมพ์อื่นๆ จึงได้ชื่อว่าพระลอด และเพี้ยนมาเป็นพระรอด

ลักษณะทั่วไปของพระรอด เป็นพระปางมารวิชัย มีฐานอยู่ใต้ที่นั่ง และมีผ้านิสีทนะ (ผ้านั่งปู) รองรับปูไว้บนฐานข้างหลังองค์พระมีลวดลายกระจัง ชาวพื้นเมืองเหนือเรียกกันว่า ใบโพธิ์ เพราะกระจังนั้นดูคล้ายๆใบโพธิ์มีกิ่งก้านไม่อยู่ในเรือนแก้ว พระพักตร์จะปรากฏพระเนตร (ตา) พระกรรณ (หู) ยาวลงมาเกือบจรดพระอังสะ (บ่าหรือไหล่) ทั้งสองข้าง ส่วนด้านหล้งนั้นไม่มีลวดลายอะไรนอกจากรอยนิ้วมือ เป็นเนื้อดินทั้งหมด บางองค์มีลักษณะนูนบ้างแบนบ้าง
สามารถแบ่งได้ 5 พิมพ์

1. พิมพ์ใหญ่
2. พิมพ์กลาง
3. พิมพ์เล็ก
4. พิมพ์ต้อ
5. พิมพ์ตื้น

ที่มาhttps://dopratae.com/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%94-%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B8%88.%E0%B8%A5%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%99/55/

นายทิวากร ลุงออ

# data[].attributes.headline
พระเครื่องในลำพูน นายปฏิภาณ พุทธิ

# data[].attributes.subject
พระเครื่องในลำพูน นายปฏิภาณ พุทธิ

# data[].attributes.body
พระคงลำพูนเป็นพระกรุที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด ที่ยังคงความงดงามและสมบูรณ์แบบอย่างเดิมๆเป็นอย่างดี พระคงลำพูนพบครั้งแรก ที่วัดพระคงฤาษี โดยพบกระจัดกระจายทั่วไปบริเวณลานวัด ตลอดจนบริเวณพื้นที่รอบๆ วัด ประมาณปี พ.ศ.2440 และแตกกรุครั้งใหญ่ในเมืองลำพูนอีกครั้งใน ปี พ.ศ. 2518
พระ คงกรุวัดพระคงฤาษีลำพูนนั้น มีรูปทรงสัณฐานเหมือนปลายนิ้วมือ ประทับนั่งปางมารวิชัยบนฐานสองชั้น ใบโพธิ์ประดับมีทั้งหมด 20 ใบ แบ่งออกเป็นด้านซ้าย 10 ใบ ทางด้านขวา 10 ใบ กิ่งและ ก้านโพธิ์ของพระคงแท้ๆจะเป็นเส้นคมเรียวเล็ก มีความเป็นธรรมชาติ ดูพลิ้วไหวราวกับต้องลม ด้วยฝีมือเชิงช่างอย่างมีศิลปะ ไม่แข็งทื่อเหมือนกับของปลอม เศียรของพระคงมีลักษณะเหมือนบาตรคว่ำ ด้านบนจะบานใหญ่และสอบเล็กลงมาด้านล่างตรงส่วนที่เป็นที่เป็นคาง หูสองข้างเป็นใบหนายาวเกือบจรดบ่าที่กว้างล่ำสัน หูทางด้านขวาขององค์พระจะดูหนาและติดชัดกว่าทางซ้าย พระคงห่มจีวรในลักษณะห่มคลุม มองเห็นเส้นจีวรโค้งรอบคอ บนหน้าอกที่ใหญ่และอวบอิ่ม จุดหนึ่ง พระคงแท้จะมีลักษณะที่ผึ่งผาย สง่าอย่างมาดมั่นและบึกบึน มองดูอาดตามาก ประทับนั่งด้วยทีท่าองอาจมาดเข้ม ข้อสำคัญอันดับแรก ก็คือเนื้อขององค์พระ จะต้องมีเนื้อที่มีความเก่าแก่ของอายุที่จะต้องดูให้ดี ซึ่งเนื้อของพระคงแท้นั้นจะมีความแตกต่างกับของที่ทำขึ้นใหม่อย่างเทียบกัน ไม่ได้

พระคงสีชมพูออกแดง...เป็นพระคงที่งามทั้งเนื้อหา และสีสันที่ดูเข้มขลังสมกับชื่อของพระคงเมืองลำพูน สำหรับเนื้อของพระคงสีนี้จะเป็นที่นิยมของนักสะสมรุ่นเก่ากัน โดยสมัยก่อนที่ไม่มีตลับใส่พระ เขาจะเลี่ยมเงินแล้วจับขอบเพื่อห้อยติดตัวไปในที่ต่างๆ องค์พระจะถูกต้องสำผัสกับเนื้อตัวและเหงื่อไคลของผู้นั้น นานไปผิวขององค์พระสึก กลายเป็นความมันเงาหนึกนุ่มเนียนขึ้นมา ดูเป็นเสน่ห์ที่เก๋ย์ไปอีกรูปแบบหนึ่งสำหรับนักเล่นปัจจุบัน ที่เข้าใจไปว่าพระคงงามจะต้องมีเนื้อมันๆแบบนี้ ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง เขาจะเรียกพระกรุที่มีลักษณะนั้นว่าเป็นพระกรุเก่า ซึ่งความเป็นจริงนั้นก็คือเก่าเพราะช้ำ ด้วยถูกใช้ ถ้าหากเรามีพระที่สวยสมบูรณ์ ผิวไม่สึกหรือเสียหาย องค์พระมีหน้าตาและลวดลายต่างๆชัดเจนงามพร้อม เราควรจะรักษาให้อยู่ในสภาพเดิมๆเป็นที่สุด เพราะความงามสมบูรณ์เช่นนั้นจะไม่กลับคืนมาให้เราได้เห็นอีกเมื่อเราไม่เก็บ รักษาไว้เป็นอย่างดี พระกรุที่มีความคมชัดงดงาม มีรายละเอียดต่างๆให้เราได้เห็นนั้นเป็นองค์ประกอบของศิลปะที่ช่างในสมัย โบราณท่านได้รังสรรขึ้นไว้อันเป็นภูมิปัญญาที่หาไม่ได้อีกแล้ว น่าสะสมมากครับ เก็บทั้งที ต้อง...สวย และ ทุ่ม...กันให้สุดๆ นี่คือ เหตุผลว่า ทำไม คนเราถึงชอบของสวยๆ เพราะ ไม่มีในมือของคนอื่นทั่วๆไป เก็บทั้งที ต้องได้ใจ ต้องสุดขีด และ ไม่เป็นรองใคร กับพระสวยระดับแชมป์ ผิวพรรณบริสุทธิ์ ไม่ผ่านการใช้แม้แต่น้อย มาพร้อมกับโพธิ์ที่เด้งถึงใจ รับรอง หายาก ไม่เป็นสองรองใครในเว็บ
ปัจจุบันนี้ พระคงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากมาย เป็นที่รู้จักและเสาะแสวงหาในหมู่นักสะสมพระทั่วไป โดยเฉพาะพุทธคุณทางด้านคงกระพันชาตรีเป็นเลิศ พระเครื่องชุดสกุลพระลำพูนนี้ควรเก็บไว้บูชาติดตัว ไม่ว่าจะเป็นพระรอด, พระบาง, พระคง, พระเลี่ยง, พระลือ, พระลบ, พระสาม หรือพระองค์ใดองค์หนึ่งของพระสกุลลำพูนก็ได้ คุณวิเศษของพระจะให้ความคุ้มครองแก่ท่านผู้อ่านได้เป็นอย่างดี

การรันตรีความแท้ ด้วยใบประกาศชนะเลิศ รางวัลที่4 งานประกวดพระเครื่อง ชุมนุมนายเรืออากาศ รุ่นที่20 ณ.อาคารศูนย์ประชุมธรรมศาสตร์ รังสิต เมื่อวันที่ 27 กรกฏาคม 2557 อีก 45-60 วันรับใบประกาศและอีก1ใบจากงานประกวดพระเครื่องที่ ณ.หอประชุมชุณหะวัณโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน นครปฐม วันที่ 17 สิงหาคม 2557 ได้อันดับชนะเลิศที่ 4 อีก 45-60 วันได้รับใบประกาศครับ (แท้ดูง่ายทุกสนามครับ)

ที่มา:https://www.web-pra.com/shop/klang-pra/show/999625

# data[].attributes.attachment_caption
พระนางจามเทวี

# data[].attributes.body
เป็นสตรีซึ่งปรากฏพระนามในเอกสารต่าง ๆ ซึ่งระบุว่าทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรหริภุญชัย อันเป็นอาณาจักรโบราณในภาคเหนือของประเทศไทยปัจจุบัน ตำนานต่าง ๆ ที่กล่าวถึงพระองค์ระบุศักราชไว้ไม่ตรงกัน ปรากฏบันทึกและการสอบศักราชโดยบุคคลต่าง ๆ
ที่มาhttps://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A7%E0%B8%B5

# data[].attributes.headline
ศิรดา กันทะใจ

# data[].attributes.subject
ศิรดา กันทะใจ

# data[].attributes.body
พระเลี่ยง” หนึ่งในชุด “พระเครื่องสกุลลำพูน” พระเนื้อดินเผาที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมประจำจังหวัดลำพูนและแวดวงนักนิยมสะสมพระเครื่องทั่วไป “พระเลี่ยง” มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าพระคงและพระบาง และยังนับเป็นพระพิมพ์ที่มีความสวยงามสง่า มีรายละเอียดต่างๆ มากมายเป็นที่น่าสนใจทีเดียวครับผม
พระเลี่ยงเป็นพระเนื้อดินเผาที่มีกรวดผสม องค์พระมีขนาดค่อนข้างเล็ก พิมพ์ทรงรูปสามเหลี่ยม พุทธศิลปะค่อนไปทางพุทธศิลปะเมืองละโว้ สันนิษฐานว่าในสมัยพระนางจามเทวีมาครองเมืองหริภุญชัยนั้น ได้นำช่างฝีมือจากเมืองละโว้มาด้วย

พุทธลักษณะขององค์พระจึงมีความประณีตเน้นเส้นแสงและองค์ประกอบต่างๆ ชัดเจน องค์พระประธานประทับนั่งแสดงปางมารวิชัย ทั่วองค์พระประดับด้วยสิ่งต่างๆ ที่เรียกกันว่า “ทรงเทริด” อันเป็นแบบลัทธิมหายาน เหนืออาสนะฐาน 3 ชั้น พระเศียรเป็นหมวกแบบ 3 กลีบ พระพักตร์ยาว คางแหลม พระเนตรแบบกลมโตและนูนสูงออกมาชัดเจน พระกรรณมีตุ้มหูประดับยาวลงมาถึงพระอังสะ พระอุระแคบ พระวรกายชะลูด พระนาภีปรากฏเส้นเล็กๆ 2 เส้น พระเพลากว้างมาก ลักษณะเหมือนคนผอมสูง พระพาหาอยู่แนบองค์พระ ช่วงงอข้อศอกด้านซ้ายขององค์พระกางเล็กน้อย พระกรด้านขวาขององค์พระหักยืนออกไปหาพระเพลาซึ่งมีระดับยื่นออกมาเล็กน้อย มีฉัตร 5 ชั้นอยู่เหนือองค์พระ อันเป็นเครื่องหมายแสดงถึงองค์พระมหากษัตริย์ มีเส้นปริมณฑลโดยรอบฉัตรเป็นเส้นนูน เล็ก และคม นอกเส้น
ที่มา=https://sites.google.com/site/phralaphun/04

# data[].attributes.headline
ธาวิน แพน้อย

# data[].attributes.subject
ธาวิน แพน้อย

# data[].attributes.body
พระคงกรุเก่า จังหวัดลำพูน หรือ เมืองหริภุญไชย  เป็นเมืองโบราณเก่าแก่ของไทย ตามตำนานกล่าวไว้ว่า…. เมืองหริภุญไชย สร้างโดยฤาษี 4 ตน มี ฤาษีวาสุเทพ เป็นผู้นำในการสร้าง แล้วเสร็จประมาณปี พ.ศ.1200  ต่อมาในปี พ.ศ.1205 พระนางจามเทวี พระธิดาของพระเจ้าจักรวรรดิราช ที่ครองเมืองละโว้หรือลพบุรีในสมัยนั้น ได้รับการอัญเชิญมาเป็นกษัตริย์เมืองหริภุญไชย พระองค์ได้นำเอาพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎก รวมทั้งวิชาการต่างๆ มายังเมืองหริภุญไชย

พระนางทรงสร้างวัดและถาวรวัตถุทางพุทธศาสนาเป็นอันมาก ต่อมาปี พ.ศ.1223 พระนางได้ทรงสร้างจตุรพุทธปราการ โดยสร้างวัดไว้ทั้ง 4 ทิศ ชาวเมืองเรียกกันว่า วัดสี่มุมเมือง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการคุ้มครองเมืองไว้ทั้ง 4 ทิศ คือ

วัดพระคงฤาษี อยู่ทางด้านเหนือ
วัดประตูลี้ อยู่ด้านทิศใต้
วัดดอนแก้ว อยู่ด้านทิศตะวันออก
วัดมหาวัน อยู่ด้านทิศตะวันตก
นอกจากนี้ ที่ พระเจดีย์ วัดพระคงฤาษี ยังปรากฏรูปพระฤาษีทั้งสี่ประทับยืนในซุ้มคูหา พร้อมมีคำจารึกใต้ฐานว่า  สุเทวะฤาษี ผู้รักษาเมืองฝ่ายทิศเหนือ, สุกกทันตฤาษี ผู้รักษาเมืองฝ่ายทิศใต้, สุพรหมฤาษี ผู้รักษาเมืองฝ่ายทิศตะวันออก,สุมมนารทะฤาษี ผู้รักษาเมืองฝ่ายทิศตะวันตก

วัดพระคงฤาษี เป็นวัดที่อยู่ทางทิศเหนือ มีสุเทวะฤาษี เป็นผู้รักษาเมือง พระสกุลลำพูนที่พบ ณ สถานแห่งนี้ก็คือ พระคง หรือ พระลำพูน  หนึ่งในพระชื่อดังของเมืองลำพูน ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นพระสมัยเดียวกันกับพระรอดและสร้างโดยสุเทวะฤาษีเช่น เดียวกัน

พุทธลักษณะ เป็นรูปองค์พระประธานประทับนั่งขัดสมาธิเพชร ปางมารวิชัย ภายในซุ้มใบโพธิ์ที่อ่อนพลิ้วงดงาม เหนืออาสนะฐานบัวเม็ด เป็นจุดไข่ปลาเรียงอยู่ด้านหน้าโดยรอบ 2 ชั้น เส้นซุ้มครอบลงมาตลอดด้านข้างทั้ง 2 ด้าน พระพักตร์ป้อมเอิบอิ่ม พระอุระอวบอูมล่ำสัน
ที่มาhttps://phrakruangaphinihan.com/aphinihan/archives/66

# data[].attributes.headline
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 เลทที่3

# data[].attributes.subject
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 เลทที่3

# data[].attributes.body
สมเด็จเชษฐวชิรปัญญามหาเถระ อดีตเจ้าอาวาสวัดสันต้นธง
วัดสันต้นธง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๑๓ หมู่ ๒ ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูนประวัติของครูบาสมเด็จเชษฐวชิรปัญญามหาเถร (พ.ศ. ๒๓๗๔ -๒๔๕๔) นี้ ชาวบ้านเรียกย่อ ๆ กันว่า “ครูบาสมเด็จ” มีนามเดิมว่า “อุ้ย” เป็นชาวบ้านบ่อแฮ้ว ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัด ลำพูน วัดที่บวชนั้นระบุไว้สองแนวทาง บ้างว่าบวชที่ วัดบ่อแฮ้ว (กมลธัชยาราม) ต่อมาย้ายไปจำพรรษา ที่วัดสันต้นธง บ้างก็ว่าบวชที่วัดสันต้นธง ซึ่งทั้งสองวัดตั้งอยู่ไม่ไกลกัน มีฉายาว่า “วชิรปัญญา” โดยมี “ครูบากิตติ กิตติธโร” เจ้าอาวาสวัดสันต้นธงรูปแรกเป็นพระอุปัชฌาย์ให้พระวชิรปัญญาเดินทางไปศึกษาวิชากัมมัฏฐาน บาลีไวยากรณ์ อักขรวิธี มูลกัจจายน์ ปรมัตถ์ คัมภีร์ สมัญญาภิธาน (ว่าด้วยการเขียน การอ่าน สระ และ พยัญชนะ เรียกโดยรวมว่า “สัททาทั้งแปด”) กับ “ครูบากัญจนะอรัญวาสีมหาเถร” หรือครูบาเฒ่าวัดสูงเม่น เมืองแพร่

ที่มา : http://backpackerthai.blogspot.com/2020/10/blog-post_79.html?m=1

# data[].attributes.headline
นายอนุวัต. ชลเทพ. ม.3. เลขที่1

# data[].attributes.subject
นายอนุวัต. ชลเทพ. ม.3. เลขที่1

# data[].attributes.body
http://pioneer.netserv.chula.ac.th/~tkitsana/pharod.htm

พระรอดมหาวันสร้างประมาณ พ.ศ. ๑๒๐๐ ผู้สร้างคือ พระนางจามเทวี ราชธิดาของพระจ้ากรุงละโว้(ลพบุรี)ผู้ซึ่งครองทศพิธราชธรรมอย่างเคร่งครัด เช่นนี้ จึงเป็นที่โสมนัสของ ๒ ฤาษี คือ สุกกทันต์ฤาษี และวาสุเทพฤาษี เพื่อเป็นการเสริมสร้างพระเกียรติให้กับพระนาง จึงใช้วิชาอาคมของท่านสร้างพระรอด จนเป็นที่กล่าวขานมาถึงทกวันนี้ (กว่า ๑ ,๓๐๐ ปีมาแล้ว) พระรอด เป็นชื่อที่เรียกผิดเพี้ยนมาจาก พระนารอท หรือ พระนารทะ ซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นพระนามสำคัญอันปรากฏให้เห็นในตำนานพุทธศาสนา หลายครั้งหลายครา เช่น เป็นพระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ใน บทอาฎาฎิปริต เป็นพระนามของพระโพธิสัตว์ ใน พรหมนารทชาดก และนามของบุตรพระโพธิสัตว์ ใน นิบาตชาดก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังปรากฎในคัมภีร์ของพรามณ์พระรอด นับได้ว่าเป็นเพชรน้ำเอกของนครหริภุญชัย เป็นพระเครื่องคู่บ้านคู่เมือง ของจังหวัดลำพูนที่มีอายุการสร้างกว่า ๑๐๐๐ ปี " วัดมหาวัน" เป็นหนึ่งในสี่พระอารามหลวงที่สำคัญยิ่ง โดย "พระนางจามเทวี" ผู้ครองนครหริภุญชัยได้โปรดให้สร้างขึ้นไว้เมื่อ พ.ศ.๑๒๒๓ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองลำพูน นับเป็นพระอารามแห่งเดียวที่มีการขุดพบปฏิมากรรม | ของขลังขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยความอลังการจากฝีมือช่างยุคนั้นพุทธลักษณะของพระรอด เป็นศิลปแบบลพบุรียุคต้น เป็นพระเครื่องเนื้อดินเผามีสีแดง สีเหลือง สีขาวนวล และสีเขียวคราบแดงพระรอด วัดมหาวัน มีพระพุทธศิลป์เป็นยุคสมัยทวาราวดี ประทับนั่งปางมารวิชัยและขัดเพชรบนฐานบัว ๒ ชั้น ด้านหลังขององค์พระเป็นปรกโพธิ์เรียงตั้งแต่หัวเข่าขององค์พระขึ้นเป็นซุ้มครอบองค์พระ จำนวนใบโพธิ์และเอกลักษณ์ของ ก้านโพธิ์ที่ชัดเจนในแต่ละพิมพ์จะมีจำนวนไม่เท่ากัน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของพระรอดในแต่ละพิมพ์