# data[].attributes.headline
Βόρεια Αμερική 

# data[].attributes.subject
Βόρεια Αμερική 

# data[].attributes.body
Η Βόρεια Αμερική είναι το τμήμα της Αμερικής που βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο της Γης. Βρέχεται στον Βορρά από τον Αρκτικό Ωκεανό, ανατολικά από τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, νοτιοανατολικά από την Καραϊβική Θάλασσα, και στη δυτική της πλευρά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Προς τον νότο βρίσκεται η Νότια Αμερική. Καλύπτει έκταση περίπου 24.490.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου 4,8% της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη ή περίπου 16,4% της ξηράς. Σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2023 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 604.182.000 κατοίκους, περίπου το 7,5% του παγκόσμιου πληθυσμού.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
βόρια αμερική 

# data[].attributes.headline
Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής

# data[].attributes.subject
Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής

# data[].attributes.body
Οι Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής είναι οι άνθρωποι που κατοικούσαν στην αμερικανική ήπειρο πριν την ανακάλυψη και κατάκτησή της από Ευρωπαίους. Με την ίδια ονομασία αποκαλούνται μέχρι και σήμερα ορισμένες εθνικές μειονότητες, των οποίων οι ρίζες προέρχονται από τους ιστορικούς αυτούς λαούς. Ορισμένοι από αυτούς τους ιθαγενείς διατηρούν μέχρι σήμερα ένα μοναδικό τρόπο ζωής, ενώ κάποιοι άλλοι αναζήτησαν μόνιμη διαμονή δημιουργώντας μικρές κοινότητες και χωριά, ενώ σε κάποιες περιοχές κατάφεραν να οργανωθούν σε μεγαλύτερες κοινότητες, ακόμα και πόλεις, με πολιτική οργάνωση. Η ονομασία "Ινδιάνοι" προέρχεται από την πεποίθηση του Κολόμβου ότι έφτασε στην Ινδία αντί της Αμερικής και ότι οι κάτοικοι που συνάντησε ήταν Ινδοί.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής

# data[].attributes.attachment_caption
Από Δέσποινα, Νεκτάριο και Βιβή

# data[].attributes.headline
Κεντρική Αμερική

# data[].attributes.subject
Κεντρική Αμερική

# data[].attributes.body
Σύγχρονοι εξερευνητές

Τροπική ζούγκλα, ψηλά δασοσκέπαστα βουνά, εντυπωσιακά ηφαίστεια (πολλά από αυτά, ενεργά!), λίμνες και ποτάμια ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, ερείπια των Μάγια και ινδιάνικοι μύθοι. Η Κεντρική Αμερική είναι όλα αυτά μαζί. Και όποιος την επισκέπτεται επιστρατεύει το ένστικτο του εξερευνητή προκειμένου να περιηγηθεί σε τέσσερις χώρες, οι οποίες, ενώ μοιράζονται κοινές ρίζες και κουλτούρα, παρουσιάζουν διαφορές και εναλλαγές σε φυσικά τοπία. Σε λίγα ταξίδια, άλλωστε, μπορείς να πλησιάσεις τόσο κοντά σε κρατήρες ενεργών ηφαιστείων όπως στη Νικαράγουα και στο Ελ Σαλβαδόρ, να μείνεις άναυδος μπροστά σε τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως η Διώρυγα του Παναμά, να κολυμπήσεις στην Καραϊβική και στα νερά δύο ωκεανών, να περιπλανηθείς μέσα στην απάτητη ζούγκλα, να διανυκτερεύσεις στο ξεχασμένο νησί μιας υπέροχης λίμνης και να σεργιανίσεις αμέριμνος στα στενορύμια παλιών πόλεων και σε καταπληκτικά παζάρια.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
συγχρονοι εξερευνητες κεντρικης αμερικης

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τροπική ζούγκλα, ψηλά δασοσκέπαστα βουνά, εντυπωσιακά ηφαίστεια (πολλά από αυτά, ενεργά!), λίμνες και ποτάμια ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, ερείπια των Μάγια και ινδιάνικοι μύθοι. Η Κεντρική Αμερική είναι όλα αυτά μαζί. Και όποιος την επισκέπτεται επιστρατεύει το ένστικτο του εξερευνητή προκειμένου να περιηγηθεί σε τέσσερις χώρες, οι οποίες, ενώ μοιράζονται κοινές ρίζες και κουλτούρα, παρουσιάζουν διαφορές και εναλλαγές σε φυσικά τοπία.

Στιγμιότυπο καθημερινής ζωής στο Σαν Σαλβαδόρ. (Φωτογραφία: AFP/VISUALHELLAS.GR)

Σε λίγα ταξίδια, άλλωστε, μπορείς να πλησιάσεις τόσο κοντά σε κρατήρες ενεργών ηφαιστείων όπως στη Νικαράγουα και στο Ελ Σαλβαδόρ, να μείνεις άναυδος μπροστά σε τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως η Διώρυγα του Παναμά, να κολυμπήσεις στην Καραϊβική και στα νερά δύο ωκεανών, να περιπλανηθείς μέσα στην απάτητη ζούγκλα, να διανυκτερεύσεις στο ξεχασμένο νησί μιας υπέροχης λίμνης και να σεργιανίσεις αμέριμνος στα στενορύμια παλιών πόλεων και σε καταπληκτικά παζάρια...

Μία από τις πιο έντονες στιγμές που έχω ζήσει στην Κεντρική Αμερική είναι σίγουρα η περιπλάνηση στο Εθνικό Πάρκο Τορτουγκέρο (η λέξη σημαίνει "καταφύγιο χελωνών") στην Κόστα Ρίκα. Πίστευα πως ήξερα τι να περιμένω, πως ήμουν προετοιμασμένος για το τι θα συναντήσω. Όμως η επίσκεψη στο Τορτουγκέρο ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μου. Φανταστείτε ένα πελώριο τροπικό σύστημα από φυσικά και τεχνητά κανάλια και λίμνες, στο οποίο "χάνεσαι" με ένα πλοιάριο, σε συνθήκες απόλυτης σιωπής πολλές φορές, με μόνη υπόκρουση τους ήχους της ζούγκλας. Αυτή είναι για μένα μια εμπειρία που δεν συγκρίνεται με καμία και παροτρύνω κάθε ταξιδιώτη να τη ζήσει.

Ολόκληρη η Κόστα Ρίκα, άλλωστε, είναι πραγματική αποκάλυψη. Οι Ισπανοί που την πρωτοανακάλυψαν την ονόμασαν Πλούσια Ακτή (αυτό σημαίνει "Κόστα Ρίκα" στα ελληνικά), προσδοκώντας σε υλικά πλούτη. Τελικά, αυτός ο τόπος δεν είχε να επιδείξει ποτάμια από χρυσάφι ή ασήμι, δικαίωσε ωστόσο την ονομασία του με την απίστευτα πλούσια φύση του.

Μια εικόνα που σε επαναφέρει στον πολιτισμό και εντυπώνεται στη μνήμη είναι φυσικά η Διώρυγα του Παναμά. Κάποιοι την αποκαλούν "το όγδοο θαύμα του κόσμου" - και δεν έχουν άδικο. Το υδάτινο αυτό μονοπάτι που ενώνει δύο ωκεανούς είναι στην ουσία μια πολυσύχναστη "λεωφόρος πλοίων", και μάλιστα ένα μέρος της το διασχίζουμε κι εμείς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας: η ώρα που τα πλοία ανεβαίνουν και κατεβαίνουν επίπεδο στη θάλασσα είναι από εκείνες τις στιγμές που αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη μας στην ανθρώπινη ευρηματικότητα.

H Γρανάδα με τα πολύχρωμα σπίτια είναι μία από τις πιο φωτογενείς πόλεις της Κεντρικής Αμερικής. (Φωτογραφία: Shutterstock)

Είναι δύσκολο να περιγράψεις τα συναισθήματα που γεννιούνται διασχίζοντας τις μεγάλες ηφαιστειακές εκτάσεις του Ελ Σαλβαδόρ και της Νικαράγουα. Το Ελ Σαλβαδόρ το αποκαλούν, άλλωστε, "η γη των ηφαιστείων", γιατί στην έκτασή του υπάρχουν πάνω από 20 ηφαιστειακά συμπλέγματα· ένα από αυτά είναι το Σέρο Βέρντε, ένα τοπίο απόκοσμο και συνταρακτικό. Πολλά ηφαίστεια εντοπίζονται και στη Νικαράγουα, ωστόσο η πόλη της Γρανάδα, με την υπέροχη αποικιακή αρχιτεκτονική στο ιστορικό της κέντρο, αποτελεί προορισμό από μόνη της.

Ένα ταξίδι στην Κεντρική Αμερική είναι όνειρο ζωής. Πόσω μάλλον όταν συνδυάζει έξοχα τέσσερις χώρες: την Κόστα Ρίκα, τον Παναμά, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα. Όταν πραγματοποιείται κιόλας μέσα στον (δικό μας) χειμώνα, τότε είμαστε σίγουροι ότι ταξιδεύουμε την καλύτερη εποχή: η οργιαστική φύση -εκεί στο δυτικό ημισφαίριο- ντύνεται τότε με τα πιο φανταχτερά της χρώματα. Ο ταξιδιώτης που λατρεύει την ανόθευτη φύση, που αναζητά την εμπειρία-ορόσημο της εξερεύνησης στη ζούγκλα, που δεν χορταίνει να μαθαίνει για ινδιάνικους θρύλους και θαύματα χαμένων πολιτισμών, όπως οι Μάγια, και που φυσικά θέλει να πραγματοποιήσει ένα τέτοιο ταξίδι με εμπιστοσύνη και ασφάλεια, γνωρίζει εξάλλου ότι με το Versus Travel έχει αυτή την ευκαιρία.

|| Το Versus Travel προσφέρει πλήθος οργανωμένων και ατομικών εκδρομών σε επιλεγμένους προορισμούς σε όλο τον κόσμο. Το Πανόραμα Κεντρικής Αμερικής - Ζούγκλα Τορτουγκέρο έχει διάρκεια 17 ημερών (αναχώρηση 22/12). Πληροφορίες: versustravel.eu, τηλ. 210-3232800.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
«καθημερινεσ εκδοσεισ»

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Επιμέλεια: Λίνα Καπετάνιου

# data[].attributes.attachment_link.title
Κεντρική Αμερική: Σύγχρονοι εξερευνητές

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Βαγγέλης Κατσιμίχας, δημιουργός του Versus Travel, μας συστήνει τέσσερις χώρες της Κεντρικής Αμερικής.

# data[].attributes.headline
Καταρράκτες Του Νιαγάρα

# data[].attributes.subject
Καταρράκτες Του Νιαγάρα

# data[].attributes.body
Οι Καταρράκτες του Νιαγάρα
Οι Καταρράκτες του Νιαγάρα είναι σύμπλεγμα καταρρακτών του ποταμού Νιαγάρα, στα σύνορα μεταξύ της Καναδικής επαρχίας του Οντάριο και της Αμερικανικής πολιτείας της Νέας Υόρκης. Βρίσκονται 17 μίλια (27 χλμ) βόρεια-βορειοδυτικά του Μπάφαλο και 75 μίλια (120 χλμ) Νότιο-νοτιοανατολικά του Τορόντο, μεταξύ των δύο πόλεων με το ίδιο όνομα, Ναϊάγκρα Φολς του Οντάριο και Ναϊάγκρα Φολς της Νέας Υόρκης.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Οι καταρράκτες του Νιαγάρα

# data[].attributes.headline
Διώρυγα του παναμά

# data[].attributes.subject
Διώρυγα του παναμά

# data[].attributes.body
Διώρυγα του παναμά

Η διώρυγα του Παναμά (ισπανικά: Canal de Panamá‎‎) είναι ένας τεχνητός δίαυλος 82 χιλιομέτρων (51 ναυτικών μιλίων) στον Παναμά, ο οποίος ενώνει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό ωκεανό. Είναι η δεύτερη σε ναυτιλιακή σπουδαιότητα από την άποψη των θαλασσίων μεταφορών στον κόσμο, μετά τη Διώρυγα Σουέζ. Ενώνει την επί του Ατλαντικού βόρεια ακτή με εκείνη του Ειρηνικού στα νότια, χρησιμοποιώντας δεξαμενές που ανυψώνουν τα πλοία στα 26 μέτρα (85 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, που είναι το επίπεδο της τεχνητής λίμνης Gatún και τα χαμηλώνουν πάλι στην άλλη πλευρά στο ύψος της θάλασσας.

# data[].attributes.headline
Βόρεια Αμερική 1

# data[].attributes.subject
Βόρεια Αμερική 1

# data[].attributes.body
Καναδάς

Είναι η δεύτερη σε μέγεθος χώρα της γης, καταλαμβάνοντας μια τεράστια έκταση από τον Ατλαντικό ως τον Ειρηνικό, από την Αλάσκα και τον Αρκτικό Ωκεανό ως το Βόρειο Πόλο. Ως πρώην αποικία της Μεγάλης Βρετανίας, είναι μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών και τυπικά η Βασίλισσα Ελισάβετ είναι επικεφαλής της χώρας. Το Exotic Tours θα σας ξεναγήσει σε μια από τις πιο ειρηνικές, αναπτυγμένες και πολυπολιτισμικές χώρες στον κόσμο.

Η πρόσφατη εκλογή του νέου πρωθυπουργού του, Τζάστιν Τριντό, έφερε τον Καναδά στην επικαιρότητα και τον «έχρισε» trendy. Από το 1969 η χώρα είναι επισήμως δίγλωσση, χρησιμοποιώντας εξίσου τα αγγλικά και τα γαλλικά. Οι γαλλόφωνοι του Κεμπέκ έχουν ανακινήσει επανειλημμένως το ζήτημα της ανεξαρτησίας της περιοχής, ωστόσο στα δυο δημοψηφίσματα που έχουν πραγματοποιηθεί το «όχι» επικράτησε της ανεξαρτησίας από τον Καναδά. Σε μια έκταση εκατονταπλάσια της Ελλάδας, βρίσκει κάποιος τεράστια ποικιλομορφία: πεδιάδες και βουνά, καταρράκτες και λίμνες, ποτάμια και ακτές, υπέροχα δάση και περιποιημένες πόλεις. Ο Καναδάς μας καλεί για εξερεύνηση!

To Exotic Tours θα είναι ο οδηγός σας σε ένα από τα πιο trendy ταξίδια της ζωής σας!

# data[].attributes.body
Grand Canyon

Το Γκραν Κάνιον είναι μακρύ φαράγγι που σμιλεύτηκε από τον ποταμό Κολοράντο και βρίσκεται στην πολιτεία της Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το μεγαλύτερο μέρος του αποτελεί το Εθνικό Πάρκο του Γκραν Κάνυον, ένα από τα πρώτα εθνικά πάρκα των ΗΠΑ και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Έχει μήκος 446 χιλιομέτρων, πλάτος μεταξύ 6,5 και 29 χιλιομέτρων και βάθος που φτάνει τα 1,83 χιλιόμετρα. Από τα τέλη της Κρητιδικής περιόδου, ο ποταμός Κολοράντο και οι παραπόταμοι του έσκαψαν ένα-ένα τα επίπεδα του Υψιπέδου του Κολοράντο, τα οποία έχουν ηλικία μέχρι και 2 δις χρόνια, σχηματίζοντας το Γκραντ Κάνυον.Πρόσφατες έρευνες έδειξαν πως ο ποταμός Κολοράντο πήρε τη σημερινή του μορφή πριν από 17 εκατομμύρια χρόνια . Η έλλειψη υγρασίας και κατ'επέκταση βλάστησης και περίοδοι ταχείας διάβρωσης ακολουθούμενες από περιόδους πεπλάτυνσης του φαραγγιού και η ύπαρξη στρωμάτων με διαφορετική αντοχή στη διάβρωση, έδωσαν στο Γκραντ Κάνυον το σημερινό του σχήμα.

# data[].attributes.headline
Βόρεια Αμερική 2

# data[].attributes.subject
Βόρεια Αμερική 2

# data[].attributes.body
Η.Π.Α

Ταξιδέψτε στη χώρα των ονείρων σας, ανακαλύψτε τις ωραιότερες πολιτείες της Αμερικής. Το λαμπερό Λας Βέγκας, το εξωτικό Μαϊάμι, το Λος Άντζελες, με το Hollywood και τους διάσημους stars.

To Σαν Φρανσίσκο με την Golden Gate Bridge, αλλά και τη Νέα Υόρκη με το κοσμοπολίτικο Μανχάταν και το Broadway, το διασημότερο θέατρο του κόσμου. Αυτή τη μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία στις ωραιότερες πόλεις της Αμερικής μπορείτε να τη συνδυάσετε με μια κρουαζιέρα στην εξωτική Καραϊβική για να απολαύσετε τα καταγάλανα νερά και τις χρυσαφένιες αμμουδιές της.

# data[].attributes.headline
Μισσισσιππής

# data[].attributes.subject
Μισσισσιππής

# data[].attributes.body
Μισσισσιππής

Ο Μισσισσιππής[4] ή Μισισιπής (αγγλικά: Mississippi) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Βόρειας Αμερικής με μήκος 5969 χλμ. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη misi-ziibi της γλώσσας Οτζίμπουε που σημαίνει ο «μεγάλος ποταμός». Ο ποταμός είναι τμήμα του συστήματος ποταμών Τζέφερσον-Μιζούρι-Μισσισσιππή, το μεγαλύτερο σύστημα ποταμών στη Βόρεια Αμερική και μεταξύ των μεγαλύτερων στον κόσμο. Με μήκος 6.275 χλμ, είναι το τέταρτο μακρύτερο, και με βάση τη μέση απορροή (16.200 μ³/s), είναι δέκατο. Ο μακρύτερος των πολλών παραπόταμων του Μισσισσιππή είναι ο ποταμός του Μιζούρι με τον ποταμό του Αρκάνσας να ακολουθεί. Με βάση τον όγκο ύδατος, ο μεγαλύτερος όλων των παραπόταμων του Μισσισσιππή είναι ο ποταμός Οχάιο. Είναι σημαντική κυκλοφοριακή αρτηρία, καθώς είναι πλωτός σχεδόν μέχρι τις πηγές του.

# data[].attributes.body
Οι Νάβαχο είναι ιθαγενής αμερικανικός λαός των Νοτιοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Με περισσότερα από 399.494 εγγεγραμμένα μέλη ως το 2021,το Έθνος Νάβαχο είναι η μεγαλύτερη ομοσπονδιακά αναγνωρισμένη φυλή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, το Έθνος Νάβαχο έχει τη μεγαλύτερη επικράτεια στη χώρα. Η γλώσσα Νάβαχο ομιλείται σε όλη την περιοχή και οι περισσότεροι Νάβαχο μιλούν, επίσης, αγγλικά. Οι πολιτείες, που έχουν τους μεγαλύτερους πληθυσμούς Νάβαχο είναι η Αριζόνα και το Νέο Μεξικό (108.306). Πάνω από τα τρία τέταρτα του εγγεγραμμένου πληθυσμού των Νάβαχο, κατοικούν σε αυτές τις δύο πολιτείες. Εκτός από το ίδιο το Έθνος Νάβαχο, μια μικρή ομάδα Νάβαχο είναι μέλη των ομοσπονδιακά αναγνωρισμένων Ινδιάνικων Φυλών του ποταμού Κολοράντο.

# data[].attributes.headline
Ταξιδεύοντας στη Κεντρική Αμερική

# data[].attributes.subject
Ταξιδεύοντας στη Κεντρική Αμερική

# data[].attributes.body
Κεντρική Αμερική

«Ζει» στη σκιά των δύο μεγάλων δημοφιλών και προικισμένων από τη φύση αδελφών της, της Βόρειας και της Λατινικής Αμερικής. Είναι όμως η Κεντρική Αμερική, με τα παρθένα φυσικά κάλλη της, που στηρίζει και στολίζει την ανεξάντλητη αμερικανική ήπειρο.

Η Exotic Tours, που δεν εφησυχάζει ποτέ όταν πρόκειται να σας ταξιδέψει σε μέρη εκπληκτικής ομορφιάς, εξασφάλισε τα καλύτερα ξενοδοχεία και resorts που υπάρχουν στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής σε μοναδικές προσφορές και στις οικονομικότερες συμφωνίες με τις αεροπορικές εταιρείες για να ταξιδέψετε και να ανακαλύψετε: τον Παναμά με την πολύχρωμη, κοσμοπολίτικη και έντονη νυχτερινή ζωή πρωτεύουσά του, στην οποία δεσπόζει η περίφημη Διώρυγα. Την καταπράσινη Κόστα Ρίκα, για να έρθετε σε επαφή με το πλουσιότερο σε βλάστηση σημείο στη Γη μετά τον Αμαζόνιο. Επισκεφθείτε οπωσδήποτε τα δύο διάσημα εθνικά πάρκα της: το Τορτουγκέρο και το Μανουέλ Αντόνιο! Οι εικόνες θα σας μαγέψουν!Τον μοναδικό Ναό των Μάγιας στο Tazumal και τα ηφαίστεια του Ελ Σαλβαδόρ. Τον ταξιδιωτικό παράδεισο που ονομάζεται Ονδούρα, με τα ομιχλώδη δάση, τα πάρκα με την οργιώδη βλάστηση, τα άγρια ποτάμια για απίθανες εμπειρίες ράφτινγκ, τις θαυμάσιες παραλίες, πνιγμένες στους κοκοφοίνικες και τους αρχαιολογικούς χώρους των Μάγιας, όπως το Κοπάν. Τη Γουατεμάλα, με τη λίμνη των ηφαιστείων Ατιτλάν, την ινδιάνικη αγορά-ατραξιόν Τσιτσικαστενάγκο, αλλά και μία από τις ομορφότερες αποικιακές πόλεις της Κεντρικής Αμερικής, την κουκλίστικη Αντίγκουα με τα πολύχρωμα σπιτάκια της.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Ταξιδεύοντας στη Κεντρική Αμερική

# data[].attributes.body
Οι Τσερόκι είναι φυλή ιθαγενών της Αμερικής, που είναι εγκατεστημένοι στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Από τον 19ο αιώνα, λόγω της επαφής τους με τους λευκούς αποίκους από την Ευρώπη, ενσωμάτωσαν πολλά πολιτισμικά και τεχνολογικά στοιχεία από αυτούς στην καθημερινότητά τους. Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή των ΗΠΑ το 2000 αριθμούσαν 300.000 άτομα.

Μιλούν μία από τις γλώσσες Iroquoian.

# data[].attributes.body
Ταγέτης

Το άνθος είναι ετήσιο (annual), φτάνοντας κατά καιρούς στο ύψος των 30 - 50 εκ. Σε ορισμένα κλίματα ανθίζει από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο. Στον φυσικό του οικότοπο, στα υψίπεδα του κεντρικού Μεξικού, παράγονται άνθη από το Σεπτέμβριο έως τον θανατηφόρο παγετό. Τα αχαίνια (achenes) ωριμάζουν και πέφτουν εντός δύο εβδομάδων από την έναρξη της άνθισης. Οι κεφαλές περιέχουν ως επί το πλείστον ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) ανθύλλια (florets) και γονιμοποιούνται κυρίως από σκαθάρια στην άγρια φύση καθώς και από μύγες tachinid και άλλα έντομα. Τα φύλλα όλων των ειδών κατιφέ, περιλαμβάνουν αδένες ελαίου. Τα έλαια είναι πικάντικα.

Χρήσεις

Χρησιμοποιείται κυρίως, ως συνοριακό φυτό στα βοτανώδη σύνορα, είναι ένα χαμηλό σε ανάπτυξη φυτό, με άνθη ανάμεικτα σε κόκκινα και κίτρινα στις περισσότερες ποικιλίες. Οι Γαλλικοί κατιφέδες, συνήθως φυτεύονται σε κήπους με πεταλούδες, ως πηγή νέκταρος.

# data[].attributes.body
Με τον όρο Αζτέκοι εννοούνται συγκεκριμένες φυλετικές ομάδες οι οποίες κατοικούσαν στο κεντρικό Μεξικό, και ιδίως όσοι μιλούσαν τη γλώσσα νάουατλ και κυριάρχησαν σε μεγάλα τμήματα της κεντρικής Αμερικής από τον 14ο μέχρι τον 16 αιώνα. Η λέξη aztecatl σημαίνει, στα νάουατλ, «άνθρωποι από το Αζτλάν», έναν μυθολογικό τόπο-αφετηρία για τους ομιλούντες τη νάουατλ, και στη συνέχεια υιοθετήθηκε για να περιγράψει τη φυλή των Μεσίκα, η οποία αποίκισε την κοιλάδα του Μεξικού και ίδρυσε τις ακμάζουσες πόλεις Τενοτστιτλάν (Tenochtitlan) και Τλατελόλκο . Συχνά ο όρος Αζτέκοι αναφέρεται αποκλειστικά στη φυλή των Μεσίκα της Τενοτστιτλάν, στη λίμνη Τεξκόκο , στην τοποθεσία της σημερινής Πόλης του Μεξικού - λαός ο οποίος αυτό-αποκαλούνταν Mēxihcah Tenochcah ή Cōlhuah Mexihcah.

# data[].attributes.headline
Γκρίζα αλεπού

# data[].attributes.subject
Γκρίζα αλεπού

# data[].attributes.body
Γκρίζα αλεπού

Η γκρίζα αλεπού (Urocyon cinereoargenteus) είναι παμφάγο θηλαστικό της οικογένειας των Κυνιδών, ευρέως εξαπλωμένο σε όλη τη Βόρεια Αμερική και την Κεντρική Αμερική. Το είδος αυτό και ο μοναδικός του ομογενής, η νησιωτική αλεπού (Urocyon littoralis), είναι τα μόνα ζωντανά μέλη του γένους Ουροκύων, το οποίο θεωρείται ότι είναι ο γενετικός πρόγονος των ζωντανών κυνιδών. Αν και κάποτε ήταν η πιο κοινή αλεπού στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, και εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί, η ανθρώπινη πρόοδος και η αποδάσωση επέτρεψαν στην κόκκινη αλεπού να γίνει πιο κυρίαρχη. Οι Πολιτείες του Ειρηνικού στις ΗΠΑ εξακολουθούν να έχουν τη γκρίζα αλεπού ως κυρίαρχη. Είναι ο μόνος αμερικανικός κυνίδης που μπορεί να αναρριχηθεί σε δέντρα. Το συγκεκριμένο προσωνύμιο cinereoargenteus σημαίνει «σταχτί ασημί».

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
γκρίζα αλεπού

# data[].attributes.body
Άλκη

Η Άλκη (Λατινικά: Alces alces) (Άλκη η άλκη) είναι είδος ελάφου. Απαντάται στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία. Είναι το μεγαλύτερο υπάρχον ζώο της οικογένειας των ελαφιδών. Το ύψος μιας μέσης αρσενικής άλκης στο ακρώμιο είναι 1,4 με 2,1 μέτρα και βάρος 380 με 700 κιλά. Τα θηλυκά είναι μικρότερα.

# data[].attributes.headline
Βόρεια Αμερική

# data[].attributes.subject
Βόρεια Αμερική

# data[].attributes.body
Βόρεια Αμερική

Η Βόρεια Αμερική είναι το τμήμα της Αμερικής που βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο της Γης. Βρέχεται στον Βορρά από τον Αρκτικό Ωκεανό, ανατολικά από τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, νοτιοανατολικά από την Καραϊβική Θάλασσα, και στη δυτική της πλευρά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Προς τον νότο βρίσκεται η Νότια Αμερική. Καλύπτει έκταση περίπου 24.490.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου 4,8% της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη ή περίπου 16,4% της ξηράς. Σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2023 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 604.182.000 κατοίκους, περίπου το 7,5% του παγκόσμιου πληθυσμού

# data[].attributes.headline
10 μοναδικοί προορισμοί στις ΗΠΑ

# data[].attributes.subject
10 μοναδικοί προορισμοί στις ΗΠΑ

# data[].attributes.body
Μίσιγκαν

Η Γκραντ Ράπιντς, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μίσιγκαν ψηφίστηκε ως η καλύτερη πόλη που διαθέτει την καλύτερη μπύρα στις ΗΠΑ από την εθνική Beer Examiner το 2012–2013 αφού διαθέτει πάνω από 25 ζυθοποιίες οι οποίες κρατούν την πόλη σε εορταστική διάθεση όλο το χρόνο. Εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα όπως το Cool Brews Hot Eats και το Winter Beer Festiva τον Φεβρουάριο καθώς και το θερινό φεστιβάλ μπύρας τον Αύγουστο κρατούν το ενδιαφέρον του κόσμου αμείωτο. Εκτός από τα εντυπωσιακά άνθη και τα γλυπτά του Ροντέν στους κήπους Frederik Meijer, το Γκραντ Ράπιντς διαθέτει ένα εξαιρετικό Μουσείο Τέχνης το οποίο θεωρείται το ‘’σπίτι’’ για το μεγαλύτερο διαγωνισμό τέχνης στον κόσμο, την ArtPrize, με περισσότερες από 1700 συμμετοχές δημιουργών παγκοσμίως. η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μίσιγκαν ψηφίστηκε ως η καλύτερη πόλη που διαθέτει την καλύτερη μπύρα στις ΗΠΑ από την εθνική Beer Examiner το 2012–2013 αφού διαθέτει πάνω από 25 ζυθοποιίες οι οποίες κρατούν την πόλη σε εορταστική διάθεση όλο το χρόνο. Εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα όπως το Cool Brews Hot Eats και το Winter Beer Festiva τον Φεβρουάριο καθώς και το θερινό φεστιβάλ μπύρας τον Αύγουστο κρατούν το ενδιαφέρον του κόσμου αμείωτο. Εκτός από τα εντυπωσιακά άνθη και τα γλυπτά του Ροντέν στους κήπους Frederik Meijer, το Γκραντ Ράπιντς διαθέτει ένα εξαιρετικό Μουσείο Τέχνης το οποίο θεωρείται το ‘’σπίτι’’ για το μεγαλύτερο διαγωνισμό τέχνης στον κόσμο, την ArtPrize, με περισσότερες από 1700 συμμετοχές δημιουργών παγκοσμίως.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
 Γκραντ Ράπιντς,

# data[].attributes.body
Οι Μάγια είναι μια εθνογλωσσική ομάδα αυτόχθονων κατοίκων της Μεσοαμερικής. Ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγια σχηματίστηκε από μέλη αυτής της ομάδας και οι σημερινοί Μάγια κατάγονται γενικά από τα άτομα που ζούσαν στην περιοχή του ιστορικού πολιτισμού. Σήμερα ζουν στο νότιο Μεξικό, τη Γουατεμάλα, το Μπελίζ, το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα. Ο όρος Μάγια είναι συλλογικός όρος για τους κατοίκους της περιοχής, αν και δεν τον χρησιμοποιούσαν οι Μάγια. Δεν υπήρχε κοινή αίσθηση ταυτότητας ή πολιτικής ενότητας μεταξύ των διακριτών πληθυσμών, κοινωνιών και εθνοτήτων επειδή ο καθένας είχε δικές του παραδόσεις, πολιτισμό και ιστορική ταυτότητα.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αυτό το λήμμα αναφέρεται στην εθνότητα των Μάγια. Για τον γνωστό πολιτισμό της προκολομβιανής περιόδου, δείτε το λήμμα Πολιτισμός των Μάγια.

Οι Μάγια είναι μια εθνογλωσσική ομάδα αυτόχθονων κατοίκων της Μεσοαμερικής. Ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγια σχηματίστηκε από μέλη αυτής της ομάδας και οι σημερινοί Μάγια κατάγονται γενικά από τα άτομα που ζούσαν στην περιοχή του ιστορικού πολιτισμού. Σήμερα ζουν στο νότιο Μεξικό, τη Γουατεμάλα, το Μπελίζ, το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα. Ο όρος Μάγια είναι συλλογικός όρος για τους κατοίκους της περιοχής, αν και δεν τον χρησιμοποιούσαν οι Μάγια. Δεν υπήρχε κοινή αίσθηση ταυτότητας ή πολιτικής ενότητας μεταξύ των διακριτών πληθυσμών, κοινωνιών και εθνοτήτων επειδή ο καθένας είχε δικές του παραδόσεις, πολιτισμό και ιστορική ταυτότητα.

Στις αρχές του 21ου αιώνα εκτιμάται ότι υπήρχαν έξι εκατομμύρια Μάγια που ζούσαν στην περιοχή. Στη Γουατεμάλα, το νότιο Μεξικό, τη χερσόνησο του Γιουκατάν, το Μπελίζ, το Ελ Σαλβαδόρ και τη δυτική Ονδούρα εκατομμύρια Μάγια διατηρούν τον πολιτισμό τους σε κάποιο βαθμό. Αρκετοί έχουν ενσωματωθεί αρκετά στην πλειοψηφία των ισπανοποιημένων μεστίζο των περιοχών όπου κατοικούν, ενώ άλλοι διατηρούν μια πιο παραδοσιακή, πολιτιστικά διακριτή ζωή, συχνά χρησιμοποιώντας μια γλώσσα Μάγια ως κύρια γλώσσα. Οι κύριες γλώσσες Μάγια είναι η Γιουκατέκ, η Κέκτσι, Κιτσέ, Μαμ και άλλες.

Οι περισσότεροι σύγχρονοι Μάγια ζουν στη Γουατεμάλα, το Μπελίζ και τα δυτικά τμήματα της Ονδούρας και του Ελ Σαλβαδόρ, καθώς και μεγάλα τμήματα των μεξικανικών πολιτειών Γιουκατάν, Καμπέτσε, Κιντάνα Ρόο, Ταμπάσκο και Τσιάπας.

Το ημερολόγιο

Το ημερολόγιο των μάγια αποτελεί τη συσχέτιση των δυο ετών των Μάγια Τζόλκιν και Χαάμπ.

Το Χαάμπ ήταν το έτος των 365 ημερών των Μάγια. Χωριζόταν σε 18 μήνες των 20 ημερών και έναν μήνα των 5 ημερών.

Το Τζόλκιν ήταν το ιερό έτος των 260 ημερών των Μάγια

Ημερολογιακός κύκλος

Κάθε φορά λοιπόν που γίνεται έναρξη της συσχέτισης των δύο ετών και ο μήνας που ξεκινάει το ένα με τον μήνα που ξεκινά το άλλο ξανασυναντιούνται με το πέρασμα του χρόνου έχουμε έναν ημερολογιακό κύκλο.

Παραπομπές

# data[].attributes.attachment_link.title
Μάγια - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Αυτό το λήμμα αναφέρεται στην εθνότητα των Μάγια. Για τον γνωστό πολιτισμό της προκολομβιανής περιόδου, δείτε το λήμμα Πολιτισμός των Μάγια. Οι Μάγια είναι μια εθνογλωσσική ομάδα αυτόχθονων κατοίκων της Μεσοαμερικής. Ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγια σχηματίστηκε από μέλη αυτής της ομάδας και οι σημερινοί Μάγια κατάγονται γενικά από τα άτομα που ζούσαν στην περιοχή του ιστορικού πολιτισμού.

# data[].attributes.headline
Κέιμαν Νήσοι 

# data[].attributes.subject
Κέιμαν Νήσοι 

# data[].attributes.body
·         Χώρες:  Κέιμαν Νήσοι,

·         Πρωτεύουσα: Τζωρτζ Τάουν,

·         Έκταση:264  τ.χλμ

Οι Νήσοι Κέιμαν είναι Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος και βρίσκονται στην Καραϊβική Θάλασσα. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα τριών νήσων συνολικής έκτασης 264 τ.χλμ. και με πληθυσμό 71.105 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Τα τρία νησιά του συμπλέγματος είναι το Γκραντ Κέιμαν, το Κέιμαν Μπρακ και το Λιτλ Κέιμαν, τα οποία βρίσκονται νότια της Κούβας και στα βορειοανατολικά της Ονδούρας, μεταξύ της Τζαμάικας και της χερσονήσου Γιουκατάν του Μεξικού. Πρωτεύουσα των νησιών είναι η Τζωρτζ Τάουν στο Γκραντ Κέιμαν, το πιο πυκνοκατοικημένο από τα τρία νησιά, και επίσημη γλώσσα είναι η αγγλική. Τα νησιά Κέιμαν γεωγραφικά ανήκουν στη Δυτική Καραϊβική καθώς και στις Μεγάλες Αντίλλες.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
κειμαν νησοι σημεα

# data[].attributes.attachment_link.title
Σημαία των Νησιών Κέιμαν - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η σημαία είναι μπλε με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στο τετραγωνάκι και περιέχει το Εθνόσημο των Νησιών Κέιμαν. Η σημαία που χρησιμοποιούν οι πολίτες είναι αυτή που περιγράφηκε παραπάνω, με τη διαφορά ότι το φόντο είναι κόκκινο.

# data[].attributes.headline
Όταν η τζαζ μουσική άνθισε στην Αμερική

# data[].attributes.subject
Όταν η τζαζ μουσική άνθισε στην Αμερική

# data[].attributes.body
Τζαζ Μουσική

Κανείς άλλος συγγραφέας από τον Σκοτ Φιτζέραλντ δεν ήταν τόσο συνδεδεμένος με αυτή τη μουσική. Το 1922 έδωσε τίτλο σε συλλογή διηγημάτων του: «Tales From the Jazz Age»· και η τζαζ είναι παρούσα στο πασίγνωστο μυθιστόρημά του «Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ». Και τα δύο λογοτεχνήματα είναι πλέον ελεύθερα δικαιωμάτων, αλλά μόνον φέτος οι ηχογραφήσεις της Jazz Age πέρασαν σε καθεστώς public domain, χάρη στον νόμο Music Modernization Act που ψηφίστηκε στο Κογκρέσο το 2018.

«Σύμφωνα με τον νόμο, λήγουν την 1η Ιανουαρίου του 2022 τα δικαιώματα όλων των πριν το 1923 ηχογραφήσεων» αναφέρεται στο Public Domain Review. «Αυτό διορθώνει το περιπλεγμένο νομικό πλαίσιο το οποίο, προηγουμένως, δεν θα επέτρεπε πριν από το μακρινό 2067 την κυκλοφορία των προ του 1923 ηχογραφήσεων».

Σύμφωνα με τον Alexis Rossi του Intenet Archive Blog, οι ηχογραφήσεις τις οποίες απελευθέρωσε ο Music Modernization Act ανέρχονται συνολικά σε περίπου 400.000.

Πλέον, για όλους μας είναι ελεύθερη η χρήση κάθε ηχογράφησης μιας περιόδου άνω των 60 χρόνων που «αποτελείται από μια πλούσια και ποικίλη playlist: πρώτους πειραματισμούς, μουσική βοντβίλ, επιτυχίες του Μπρόντγουεϊ, ράγκταϊμ και απαρχές της τζαζ. Συμπεριλαμβάνονται όλες οι συνθέσεις του Σκοτ Τζόπλιν, τα πειράματα του Τόμας Έντισον, τα παιχνιδίσματα της φωνής της Αντελίνα Πάτι και η πρώτη ηχογράφηση του “ Swing Low, Sweet Chariot”».

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Τζαζ μουσική

# data[].attributes.headline
Γλώσσες της Βόρειας Αμερικής

# data[].attributes.subject
Γλώσσες της Βόρειας Αμερικής

# data[].attributes.body
Η Βόρεια Αμερική είναι η τρίτη μεγαλύτερη ήπειρος στον κόσμο. Υπάρχουν 23 χώρες στη Βόρεια Αμερική. Οι γλώσσες που μιλούν περισσότερο οι άνθρωποι στη Βόρεια Αμερική - η οποία περιλαμβάνει την Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική - είναι τα αγγλικά, τα ισπανικά και σε ορισμένα μέρη τα γαλλικά και οι κρεολικές γλώσσες.

Υπάρχουν πολλές γλώσσες που ομιλούνται από αυτόχθονες πληθυσμούς - στην Αρκτική αυτές περιλαμβάνουν τις γλώσσες Εσκιμώων-Αλεούτ, όπως η γλώσσα των Αλεούτ, που ομιλούνται στις Αλεούτιες Νήσους, τις γλώσσες Γιούπικ, που ομιλούνται στην Αλάσκα, και τις γλώσσες Ινουίτ, που ομιλούνται από ανθρώπους σε περιοχές όπως η Αλάσκα, το Γιούκον, τα Βορειοδυτικά Εδάφη, η Νουναβούτ και η Γροιλανδία.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
 Βόρειας Αμερικής χαρτης

# data[].attributes.headline
 «Ημέρα των Νεκρών»

# data[].attributes.subject
 «Ημέρα των Νεκρών»

# data[].attributes.body
Dia De Los Muertos

Με τις ρίζες του βαθιά στην καρδιά της μεξικανικής κουλτούρας, το Día de los Muertos*, που μεταφράζεται στα αγγλικά σε «Ημέρα των Νεκρών», οι Μεξικανοί γιορτάζουν την παροδική επιστροφή στη Γη των νεκρών συγγενών και των αγαπημένων.

Την Ημέρα των Νεκρών 2022, ο Εστεμπάν Τούμα, δάσκαλος και παραγωγός περιεχομένου στο Babbel Live, εξηγεί τι σημαίνει στην πραγματικότητα το Día de los Muertos, πώς διαφέρει από το Halloween και μοιράζεται μια εικόνα για την τιμή αυτής της ιερής γιορτής.

Το Día de los Muertos είναι τελικά μια γιορτή ζωής, τόσο για τους ζωντανούς όσο και για τους αγαπημένους που έχουν περάσει. Η γιορτή υπενθυμίζει ότι η ζωή και ο θάνατος αλληλοσυμπληρώνονται και μπορούν να συνυπάρχουν με χαρά, καθώς οι φίλοι και η οικογένεια συγκεντρώνονται για να θυμηθούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα που πέρασαν, να αναπολήσουν όμορφες αναμνήσεις και ακόμη και να συμφιλιωθούν με το αναπόφευκτο του θανάτου.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
«Ημέρα των Νεκρών»

# data[].attributes.headline
Πινακίδα Hollywood: ποια η ιστορία της

# data[].attributes.subject
Πινακίδα Hollywood: ποια η ιστορία της

# data[].attributes.body
Hollywood

Και ποιος δεν έχει δει τη διάσημη πινακίδα έξω από το Χόλιγουντ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Σήμα κατατεθέν όχι μόνο της περιοχής, αλλά και ολόκληρης της βιομηχανίας του κινηματογράφου στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η ταμπέλα εμφανίζεται συχνά στην ποπ κουλτούρα, κυρίως σε ταινίες και σειρές που σχετίζονται με το Χόλιγουντ και τους αστέρες του. Μάλιστα υπάρχουν και διάφορες παρόμοιες πινακίδες σε διάφορες περιοχές.

Πως όμως πρωτοδημιουργήθηκε και τοποθετήθηκε η εν λόγω πινακίδα και ποιον σκοπό εξυπηρετεί; Ας δούμε απλά και κατανοητά στο σύντομο άρθρο που ακολουθεί.

Η διάσημη πινακίδα Hollywood

Η πινακίδα Hollywood είναι ένα από τα πιο γνωστά και εμβληματικά αξιοθέατα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που δεσπόζει πάνω από το Χόλιγουντ στην περιοχή του Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας

# data[].attributes.body
·         Χώρες:  Καναδάς

·         Πρωτεύουσα: Οττάβα

·         Έκταση: 9.984.670 τ.χλμ

Ο Καναδάς είναι χώρα της Βόρειας Αμερικής, η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του πλανήτη. Έχει πληθυσμό 39.292.355 κατοίκους . Πρωτεύουσα της χώρας, είναι η Οττάβα και μεγαλύτερη πόλη, καθώς και το οικονομικό κέντρο του Καναδά, είναι το Τορόντο.

Βρέχεται ανατολικά από τον Ατλαντικό ωκεανό και δυτικά από τον Ειρηνικό ωκεανό. Νοτίως συνορεύει με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Βορειοδυτικά συνορεύει με την Αλάσκα των Ηνωμένων Πολιτειών και εκτείνεται στον Αρκτικό ωκεανό μέχρι τον Βόρειο Πόλο.

Ως πρώην Βρετανική αποικία είναι μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών και αποτελεί ένα από τα 15 Κοινοπολιτειακά Βασίλεια. Αρχηγός Κράτους είναι ο Βασιλιάς Κάρολος Γ του Ηνωμένου Βασιλείου ο οποίος εκπροσωπείται από έναν Γενικό Κυβερνήτη. Ο Καναδάς έχει αναδειχθεί ως μια από τις πιο ειρηνικές, ανεπτυγμένες και πολυπολιτισμικές χώρες στον κόσμο, με εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ζωής.

Οι τρεις κυριότερες μητροπολιτικές πόλεις του Καναδά, είναι, στα ανατολικά, το Τορόντο και το Μόντρεαλ, και στα δυτικά, το Βανκούβερ και το Κάλγκαρι.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Καναδάς ( αγγλικά: Canada‎‎, προφέρεται: , γαλλικά: Canada‎‎, προφέρεται: ) είναι χώρα της Βόρειας Αμερικής, η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του πλανήτη. Έχει έκταση 9.984.670 τ.χλμ. και πληθυσμό 43.769.890 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για τον Ιανουάριο του 2024. Πρωτεύουσα της χώρας, είναι η Οττάβα και μεγαλύτερη πόλη, καθώς και το οικονομικό κέντρο του Καναδά, είναι το Τορόντο.

Ως πρώην Βρετανική αποικία είναι μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών και αποτελεί ένα από τα 15 Κοινοπολιτειακά Βασίλεια. Αρχηγός Κράτους είναι ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου ο οποίος εκπροσωπείται από έναν Γενικό Κυβερνήτη. Ο Καναδάς είναι μία εκ των πλουσιότερων χωρών του κόσμου διαθέτει υπερσύγχρονη οικονομία τριτογενούς τομέα , κατέχει αποδεδειγμένα τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη καθώς και μια από τις μεγαλύτερες ποσότητες πρώτων υλών .Το ισχυρό κοινώνικο κράτος σε συνδυασμό με το φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις προσφέρουν στους πολίτες ένα εξαιρετικά υψηλό βιοτικό επίπεδο. Το 2023 ο Καναδάς κατέλαβε την 4ή θεση μεταξύ 191 χωρών στον ΔΑΑ καθώς και την 6η θέση στον Δείκτη Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος.Είναι μέλος των G7 και πρόκειται στο μέλλον να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια τάξη.

Πρωτεύουσα του Καναδά είναι η Οττάβα. Εκεί έχουν την έδρα τους η Βουλή του Καναδά, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, τα Υπουργεία καθώς και σχεδόν όλες οι καναδικές κυβερνητικές υπηρεσίες.

Σήμερα ο Καναδάς είναι μία ανεπτυγμένη ομοσπονδιακή χώρα που αποτελείται από 10 επαρχίες και 3 "εδάφη" (επικράτειες ή περιφέρειες) υπό ομοσπονδιακό έλεγχο. Επισήμως, κεφαλή ( αρχηγός κράτους) του Καναδά είναι ο εκάστοτε μονάρχης Ηνωμένου Βασιλείου, τον οποίο αντιπροσωπεύει ο Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά. Ουσιαστικά, την εξουσία στον Καναδά την έχει ο Πρωθυπουργός της χώρας και το Καναδικό Κοινοβούλιο ( αγγλικά: Parliament of Canada, γαλλικά: Parlement du Canada), η οποία αποτελείται από δύο σώματα: την Βουλή των Κοινοτήτων ( αγγλικά: The House of Commons, γαλλικά: La Chambre des communes) και τη Γερουσία ( αγγλικά: The Senate, γαλλικά: Le Sénat). Τα 308 μέλη της Βουλής εκλέγονται με απευθείας ψηφοφορία ανά τέσσερα με πέντε χρόνια, και ο κάθε βουλευτής αντιπροσωπεύει μία περιφέρεια και μόνο (μονοεδρικό σύστημα). Τα 105 μέλη της Γερουσίας είναι ισόβια και διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδά, κατόπιν υποδείξεως του πρωθυπουργού. Η Βουλή των Κοινοτήτων, έχει νομοθετική εξουσία και η Γερουσία ελέγχει και επικυρώνει τους νόμους. Ο Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά διορίζεται από τον Καναδό πρωθυπουργό για θητεία τεσσάρων ετών.

Τα αγγλικά και τα γαλλικά είναι οι δύο επισήμως αναγνωρισμένες γλώσσες της χώρας. Τα γαλλικά είναι η επίσημη γλώσσα της επαρχίας του Κεμπέκ, ενώ τα αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα σχεδόν όλου του υπόλοιπου Καναδά. Η επαρχία του Νιου Μπράνσγουικ είναι επισήμως δίγλωσση ( αγγλικά και γαλλικά). Στα Βορειοδυτικά Εδάφη και στο Νούναβουτ επίσημες γλώσσες είναι τα αγγλικά και ορισμένες αυτόχθονες γλώσσες, όπως τα ινούκτικουτ που μιλούν οι αυτόχθονες Ινουίτ. Οι μετανάστες αποτελούν σημαντικό τμήμα της καναδικής κοινωνίας ενδεικτικό του μεγέθους τους είναι ότι σχεδόν το 4% των Καναδών μιλά τα κινεζικά ως μητρική γλώσσα (περίπου 1.400.000 άτομα) και ένα 22% μιλά μια μητρική γλώσσα πέρα από τα αγγλικά ή τα γαλλικά. Υπάρχουν πάνω από 106.000 Καναδοί με μητρική γλώσσα τα ελληνικά (απογραφή 2016).

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 82,2 χρόνια (80,4 χρόνια οι άνδρες και 84,1 οι γυναίκες).

Κατά μία άλλη εκδοχή, λιγότερο πιθανή, η ονομασία Καναδάς προέρχεται από τα ισπανικά, μιας και οι Ισπανοί χαρτογράφοι σημείωναν την περιοχή που δεν είχαν εξερευνήσει βορείως του Κόλπου του Μεξικού με τις λέξεις "acà nada" ( "εδώ τίποτα").

Πριν από την έλευση των ευρωπαίων αποίκων, ο Καναδάς κατοικούνταν από αυτόχθονες φυλές ( Ινδιάνους και Ινουίτ) και, προφανώς, την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν σύνορα στη Βόρεια Αμερική. Αρχαιολογικές έρευνες στον Καναδά έχουν φέρει στο φως ανθρώπινα δημιουργήματα ηλικίας μεγαλύτερης των 10.000 χρόνων. Σήμερα πιστεύεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι της Αμερικής - συνεπώς και του Καναδά - προέρχονται από την Ασία και ότι πέρασαν στην Αμερική από τον Βερίγγειο πορθμό που χωρίζει την Αλάσκα από τη Σιβηρία. Εξαιτίας της έλλειψης γραφής, η ιστορία των πρώτων κατοίκων του Καναδά πριν από την έλευση των Ευρωπαίων ανήκει μάλλον στην προϊστορία και τους προφορικούς θρύλους.

Οι φυλές που συνάντησαν οι Ευρωπαίοι όταν άρχισαν την συστηματική εποίκηση του Καναδά κατά τον 16ο αι. χωρίζονται χονδρικά σε έξι κύριες ομάδες:

οι Ινδιάνοι των Ατλαντικών παραλίων (Μίκμακ, κ.ά.)·

οι Ινδιάνοι του κεντρικού Καναδά (Ιροκουά, Χιούρον, κ.ά), που κατοικούσαν γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες και κατά μήκος του ποταμού του Αγίου Λαυρεντίου·

οι Ινδιάνοι των δασών (Κρι, Οτζίμπουα, κ.ά), που κατοικούσαν γύρω από τον κόλπο Χάντσον στα βόρεια του σημερινού Κεμπέκ, του Οντάριο και της Μανιτόμπας·

οι Ινδιάνοι των πεδιάδων (Σιου, κ.ά), που κατοικούσαν στις κεντρικές και βορειοδυτικές πεδιάδες του Καναδά·

οι Ινδιάνοι που κατοικούσαν στα δυτικά παράλια της χώρας (Χάιντα), κ.ά)· και τέλος

οι Ινουίτ (ή Εσκιμώοι), που κατοικούσαν στον Αρκτικό κύκλο από τη Γροιλανδία έως τη Σιβηρία.

Το μέγαρο Λάνγκεβιν Μπλοκ (αγγλικά: Langevin Block) στην Οττάβα, έδρα της Καναδικής Κυβέρνησης

Πολλές από τις αυτόχθονες φυλές ασχολούνταν με τη γεωργία και το ψάρεμα, όπως οι Μίκμακ, οι Χιούρον και οι Ινουίτ. Άλλοι πάλι, όπως οι Σιου ήταν νομάδες και ζούσαν με το κυνήγι του βίσονα. Δεν έλειπαν, βεβαίως και οι συγκρούσεις μεταξύ των διαφόρων φυλών. Οι διαμάχες αυτές πολλές φορές είχαν εξαιρετικά βίαιο χαρακτήρα, αλλά σχεδόν ποτέ κατακτητικό.

Στις 12 Ιουνίου του 2008 ο Καναδάς ζήτησε επίσημα συγνώμη για την πολιτική του απέναντι στους Ινδιάνους της Αμερικής.

Επίσης, στις 26 Ιουλίου 2021 η πρώτη αυτόχθων γενική κυβερνήτρια, η Μαίρη Σάιμον.

Αρχίζοντας από το καλοκαίρι του 1534, ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ πραγματοποίησε τρεις αποστολές για να εξερευνήσει τις εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου. Το 1583, ο Χάμφρεϋ Γκίλμπερτ κήρυξε τη Νέα Γη "υπερπόντια αποικία" του βρετανικού στέμματος.

Η πρώτη απόπειρα εποικισμού του Καναδά έγινε το 1604 με πρωτοβουλία του Γάλλου θαλασσοπόρου Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν (Samuel de Champlain) στη Νήσο του Τιμίου Σταυρού (Isle de Ste-Croix, σήμερα νήσος Ντοσέ), ένα μικρό νησί στην προέκταση των συνόρων μεταξύ Νιου Μπράνσγουικ και Πολιτείας του Μέιν. Όμως ο χειμώνας ήταν αναπάντεχα βαρύς, και σχεδόν οι μισοί από τους άπειρους νέους εποίκους πέθαναν από τις κακουχίες. Τον επόμενο χρόνο, οι εναπομείναντες πρώτοι έποικοι καθώς νέοι έποικοι από τη Γαλλία πήγαν να εγκατασταθούν στη σημερινή Νέα Σκωτία, όπου ίδρυσαν το λιμάνι Πορ Ρουαγιάλ (Port-Royal). Το 1608 οι Γάλλοι ίδρυσαν την Πόλη του Κεμπέκ και έτσι άρχισε να σχηματίζεται η αποικία της Νέας Γαλλίας, που αποτελούνταν από τον "Καναδά", δηλ. τις παρόχθιες περιοχές του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου και την Ακαδία, δηλ. τη σημερινή Νέα Σκωτία (αργότερα στη Νέα Γαλλία προστέθηκαν οι παρόχθιες περιοχές του Μισσισσιππή και η Λουιζιάνα). Οι σημερινοί Ακαδιανοί ή Ακάδες είναι απόγονοι των πρώτων Γάλλων εποίκων.

Τον ίδιο καιρό που οι Γάλλοι άρχιζαν την εποίκιση στη Νέα Γαλλία, οι Βρετανοί άρχισαν να ιδρύουν αποικίες στα παράλια του Ατλαντικού νοτίως της Νέας Σκωτίας και τριγύρω από τον κόλπο του Χάντσον. Το 1668, ιδρύθηκε η βρετανική "Εταιρεία του Κόλπου Χάντσον" (Hudson's Bay Company), στην οποία παραχωρήθηκε το μονοπώλιο της εμπορίας γουναρικών από τις περιοχές γύρω από τον ομώνυμο κόλπο.

Ο θάνατος του στρατηγού Γουλφ, πίνακας του Μπέντζαμιν Ουέστ, που παριστάνει το θάνατο του βρετανού στρατηγού Γουλφ μετά τη νίκη του στη μάχη των Πεδίων του Αβραάμ

Το καλοκαίρι του 1759, οι Βρετανοί άρχισαν την πολιορκία της Πόλης του Κεμπέκ, ενώ η μητροπολιτική Γαλλία παρακολουθούσε μάλλον αδιάφορα τις εξελίξεις. Στις 13 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ο γαλλικός στρατός ηττήθηκε από τους Βρετανούς στα Πεδία του Αβραάμ, ένα υψίπεδο λίγο έξω από την Πόλη του Κεμπέκ, και έτσι όλος ο γαλλικός Καναδάς έπεσε στα χέρια των Βρετανών.

Η υποταγή της Νέας Γαλλίας στη Βρετανία επισημοποιήθηκε το 1763 με τη συνθήκη των Παρισίων. Εντούτοις, το 1774, το Βρετανικό Κοινοβούλιο, με ειδική νομοθετική πράξη ( The Quebec Act), αναγνώρισε ορισμένα θρησκευτικά και άλλα δικαιώματα στους καθολικούς γάλλους εποίκους (ενώ ταυτοχρόνως απαγόρευσε την εκλογή τοπικών κυβερνήσεων στις αποικίες της Βρετανίας στη Βόρεια Αμερική, πράξη που είχε ως αποτέλεσμα την κήρυξη της Αμερικανικής Επανάστασης λίγα καιρό αργότερα).

Η υπογραφή της Συνθήκης της Γάνδης στις 24 Δεκεμβρίου 1844

Το 1812, οι ΗΠΑ προσπάθησαν με πόλεμο να προσαρτήσουν στα εδάφη τους τις βρετανικές αποικίες του Καναδά. Ο πόλεμος έληξε χωρίς νικητές και ηττημένους με τη Συνθήκη της Γάνδης τον Δεκέμβριο του 1814. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Αμερικανοί πυρπόλησαν το Γυορκ (σημερινό Τορόντο, Απρίλιος 1813) και οι Βρετανοί/Καναδοί πυρπόλησαν την Ουάσινγκτον ( Αύγουστος 1814).

Η διαφθορά στους κόλπους της αποικιακής κυβέρνησης του Καναδά, είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσουν δύο επαναστάσεις το 1837: μία στο Τορόντο με αρχηγό τον Γουίλλιαμ Λάιον Μακένζι (William Lyon Mackenzie), και μία στον γαλλόφωνο Κατώτερο Καναδά με αρχηγό τον Λουί Ζοζέφ Παπινώ (Louis-Joseph Papineau), ηγέτη του Πατριωτικού Κόμματος (κατά μίμηση των αμερικανών "Πατριωτών" που οδήγησαν τις ΗΠΑ στην ανεξαρτησία). Το 1840, προκειμένου να αφομοιωθούν οι Γαλλοκαναδοί από τον αγγλόφωνο Καναδά, η Βρετανία συνένωσε τον Ανώτερο και Κατώτερο Καναδά σε μία επαρχία με την ονομασία Ηνωμένη Επαρχία του Καναδά. Το 1848, η Βρετανία ίδρυσε την αποικία της Βρετανικής Κολομβίας και τον επόμενο χρόνο ίδρυσε την αποικία της Νήσου Βανκούβερ.

Η Διοικητική διαίρεση του Καναδά

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Καναδοί πολέμησαν στο πλευρό της Αντάντ, αλλά υπό δική τους διοίκηση, και διακρίθηκαν για την ανδρεία τους στις μάχες της Υπρ ( 22 Απριλίου 1915) και του Βιμύ ( 19 Απριλίου 1917). Έτσι το 1919, ο Καναδάς έγινε ανεξάρτητο μέλος της Κοινωνίας των Εθνών. Το 1926 η Βρετανία αναγνώρισε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του Καναδά και ακολούθησε η επίσημη συνταγματική πράξη του 1931, γνωστή και ως Καταστατικό του Ουεστμίνστερ. Η αναγνώριση της καναδικής υπηκοότητας ως ανεξάρτητης της βρετανικής έγινε το 1947, αλλά το βρετανικό κοινοβούλιο διατήρησε για αρκετά χρόνια ακόμα το δικαίωμα να επικυρώνει αλλαγές στο καναδικό σύνταγμα. Το 1982, ο πρωθυπουργός του Καναδά, Πιέρ Έλιοτ Τρυντό έφερε το καναδικό σύνταγμα στον πλήρη έλεγχο του καναδικού κοινοβουλίου με τη νομοθετική πράξη που ονομάστηκε Πράξη Καναδά (Canada Act).

Η Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ (L'Assemblée Nationale du Québec)

Τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σημαδεύτηκαν από μία νέα ώθηση στην ανάπτυξη της καναδικής οικονομίας και κοινωνίας, αλλά και από τη συνεχιζόμενη αστάθεια ως προς τη θέση του Κεμπέκ στην καναδική συνομοσπονδία. Νέοι ευρωπαίοι μετανάστες κατά την περίοδο 1950- 1980 και μετανάστες από την Ασία, την Αφρική, κ.ά. κατά τα πιο πρόσφατα χρόνια άλλαξαν σημαντικά τη γαλλοβρετανική εικόνα του Καναδά. Το 1947 έκανε την εμφάνισή του το δημόσιο σύστημα υγείας του Καναδά, το οποίο αποτέλεσε πρότυπο για τα συστήματα υγείας πολλών δυτικών χωρών. Από την κρίση στο Σουέζ το 1956 και έκτοτε, ο Καναδάς έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλές ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ.

Από το 1969 ο Καναδάς είναι επισήμως δίγλωσση χώρα, πράγμα που σημαίνει ότι όλες οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες λειτουργούν στα αγγλικά και στα γαλλικά. Ωστόσο, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γαλλόφωνοι κάτοικοι του Κεμπέκ, μετά από τρεις αιώνες ως πολίτες β΄ κατηγορίας υπό την κηδεμονία της Καθολικής Εκκλησίας, αποφάσισαν να ζητήσουν με πιο δυναμικό τρόπο τα δικαιώματά τους. Η λεγόμενη "Ήσυχη Επανάσταση" κατά τη δεκαετία του 1960, άλλαξε κατά πολύ την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στο Κεμπέκ. Τον ίδιο καιρό έκανε την εμφάνισή της η τρομοκρατική ομάδα "Μέτωπο για την Απελευθέρωση του Κεμπέκ" (Front pour la Libération du Québec ή FLQ). Τον Οκτώβριο του 1970, το FLQ δολοφόνησε τον επαρχιακό υπουργό Εργασίας, Πιέρ Λαπόρτ (Pierre Laporte), και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Πιέρ Έλιοτ Τρυντώ επενέβη δυναμικά κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο. Το 1976, στις επαρχιακές εκλογές στο Κεμπέκ, πρώτο κόμμα βγήκε το εθνικιστικό Κεμπεκιώτικο Κόμμα (Parti québecois) και το 1980 διεξήχθη δημοψήφισμα για την απόσχιση της επαρχίας από τον Καναδά. Παρόμοιο δημοψήφισμα έγινε και το 1995, αλλά και στα δύο το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για τους υποστηρικτές της ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου του 2008 το Συντηρητικό Κόμμα του Στήβεν Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308 στη Βουλή. Δεν κατάφερε όμως να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.

Το πολίτευμα της χώρας είναι η Ομοσπονδιακή Βασιλευόμενη Δημοκρατία στα πρότυπα του Συστήματος Γουεστμίνστερ.

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Στις πιο πρόσφατες ομοσπονδιακές εκλογές, που έγιναν το 2015, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν μεγάλη νίκη στις πρόσφατες εκλογές που έγιναν τον Οκτώβριο του 2015. Έπειτα από σχεδόν 10 χρόνια παραμονής στην εξουσία των συντηρητικών, νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Τζάστιν Τριντό.

Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 2 Μαΐου 2011, οι Συντηρητικοί του πρωθυπουργού Στίβεν Χάρπερ πέτυχαν νίκη με αυτοδυναμία, εξασφαλίζοντας 166 έδρες έναντι 103 του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος και 34 για τους Φιλελεύθερους. Το Φιλελεύθερο Κόμμα υποβιβάστηκε στην 3η θέση για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Συνοπτικός πολιτικός χάρτης του Καναδά

Οι εντυπωσιακοί καταρράκτες του Νιαγάρα

Το Όρος Λόγκαν στο Γιούκον, με την κύρια κορυφή του στα αριστερά. Με ύψος 5.959 μέτρων, είναι το υψηλότερο σημείο του Καναδά και το δεύτερο υψηλότερο της Βόρειας Αμερικής.

Ο Καναδάς είναι η δεύτερη πιο μεγάλη χώρα του κόσμου, με συνολική έκταση 9,98 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή εκατονταπλάσια της έκτασης της Ελλάδας. Η ακτογραμμή των ανατολικών επαρχιών του Καναδά παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία: από αμμώδεις παραλίες με μεγάλη παλίρροια (Κόλπος του Φάντυ, Νιου Μπράνσγουικ) έως απόκρημνες απρόσιτες ακτές, όπου βρίσκουν καταφύγιο τα θαλασσοπούλια.

Ο Άγιος Λαυρέντιος αποτελεί την πλωτή δίοδο που ενώνει τις Μεγάλες Λίμνες της Βόρειας Αμερικής με τον Ατλαντικό ωκεανό. Οι εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου ήταν παλαιότερα πολύ πλούσιες σε ψάρια, κυρίως μπακαλιάρο, όμως η απερίσκεπτη υπεραλίευση κατά τον 20ό αιώνα οδήγησε σε σημαντική ελάττωση των αλιευμάτων και σε απαγόρευση της αλιείας. Στην περιοχή συχνάζουν φάλαινες, και αυτό αποτελεί πόλο έλξης τουριστών.

Η οικονομία του Καναδά βασίζονταν για πολλά χρόνια στις άφθονες πρώτες ύλες: γούνες, ξυλεία, αλιεύματα (π.χ. μπακαλιάρος), γεωργικά προϊόντα ( σιτάρι, κ.ά.), και μεταλλεύματα.

Ο Καναδάς είναι μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδατοπτώσεις. Επιπλέον είναι πρωτοπόρος στην παραγωγή ουρανίου (στο Σασκάτσουαν λειτουργούν μεταλλεία ουρανίου) και στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς (τεχνολογία "Candu").

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Η κεντρική είσοδος της Εθνικής Πινακοθήκης του Καναδά στην Οττάβα. Το υπερσύγχρονο κτίριο συνδυάζει το γυαλί με γραμμές γοτθικού ρυθμού.

Αρχίζοντας από την εποχή των Ινδιάνων και φθάνοντας ως τις ημέρες μας, ο Καναδάς αποτελεί ένα μωσαϊκό πολιτισμών. Προφανώς στην πολιτιστική εξέλιξη της χώρας, ιδιαίτερο ρόλο έπαιξαν οι Γάλλοι και Βρετανοί έποικοι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2012, ο Καναδάς παραμένει σταθερά ένα από τα πιο ανεπτυγμένα και ειρηνικά έθνη του κόσμου, στο νούμερο πέντε της λίστας με τις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου για το 2012.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους Καναδούς συγγραφείς και καλλιτέχνες κατέχουν:

η γαλλόφωνη συγγραφέας Αντονίν Μαγιέ (Antonine Maillet, 1929- )

ο γαλλόφωνος θεατρικός συγγραφέας Μισέλ Τραμπλαί (Michel Tremblay, 1942- )

η γαλλόφωνη (αν και αγγλικής καταγωγής) συγγραφέας Νάνσυ Χιούστον (Nancy Huston, 1953- )

η αγγλόφωνη πολυβραβευμένη συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ (Margaret Atwood, 1939- )

οι νεοϊμπρεσιονιστές ζωγράφοι της Ομάδας των Επτά (Group of Seven)

η Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ

ο παγκοσμίως γνωστός πιανίστας Γκλεν Γκουλντ

οι ακροβάτες του "Τσίρκου του Ήλιου" (Cirque du soleil)

οι δημοφιλείς τραγουδιστές της ποπ/ροκ Νηλ Γιανγκ (Neil Young, 1945- ), Μπράιαν Άνταμς (Bryan Adams, 1959- ), Τζόνι Μίτσελ (Joni Mitchell, 1943- ) Σελίν Ντιόν (Céline Dion, 1968- ) και Τζάστιν Μπίμπερ (Justin Bieber 1994).

1. Πρόκειται για τη χώρα με το μεγαλύτερο μήκος ακτών στον κόσμο.

2. Statistics Canada (29 Μαρτίου 2023). "Census Profile, 2021 Census of Population".

3. Human Development Report 2021-22: Uncertain Times, Unsettled Lives: Shaping our Future in a Transforming World (PDF). hdr.undp.org. United Nations Development Programme. 8 Σεπτεμβρίου 2022. σελίδες 272-276. ISBN 978-9-211-26451-7. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2022.

4. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Προσδόκιμο ζωής και υγιές προσδόκιμο ζωής, Δεδομένα ανά χώρα

5. Καθημερινή Αρχειοθετήθηκε 2011-07-22 στο Wayback Machine., Συγγνώμη από Καναδά σε Ινδιάνους, 13 Ιουνίου 2008

6. Καναδάς: Συντριπτική νίκη των Φιλελεύθερων στις εκλογές, 20-10-2015.

7. Το Βήμα, Καναδάς: Οι Συντηρητικοί κέρδισαν αυτοδυναμία, 3-5-2011.

8. The Globe and Mail, Harper finally wins majority as NDP surges into Opposition

# data[].attributes.attachment_link.title
Καναδάς - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Καναδάς ( αγγλικά: Canada‎‎, προφέρεται: , γαλλικά: Canada‎‎, προφέρεται: ) είναι χώρα της Βόρειας Αμερικής, η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του πλανήτη. Έχει έκταση 9.984.670 τ.χλμ. και πληθυσμό 43.769.890 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για τον Ιανουάριο του 2024.

# data[].attributes.headline
Άγιος  Βαρθολομαίος

# data[].attributes.subject
Άγιος  Βαρθολομαίος

# data[].attributes.body
·       Χώρα: Άγιος Βαρθολομαίος

·       Πρωτεύουσα: Γουσταβία

·       Έκταση:5988 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Ο Άγιος Βαρθολομαίος (γαλλικά: Saint-Barthélemy, προφέρεται Σεν-Μπαρτελεμί, επισήμως: Κοινότητα του Αγίου Βαρθολομαίου, γαλλικά: Collectivité de Saint-Barthélemy), είναι πρώην αποικία της Σουηδίας, σήμερα προτεκτοράτο της Γαλλίας που δημιουργήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 2007, αποτελούμενη κυρίως από τη νήσο του Αγίου Βαρθολομαίου και διάφορες άλλες νησίδες. Είναι μια από τις τέσσερις περιοχές των Μικρών Αντιλλών της Καραϊβικής που αποτελούν τις Γαλλικές Δυτικές Ινδίες. Έχει συνολική έκταση 21 τ.χλμ. και πληθυσμό 10.585 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2020 (κατατάσσεται 233η). Πρωτεύουσα είναι η Γουσταβία.

Το νησί ονομάστηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο προς τιμήν του μικρότερου αδερφού του, Βαρθολομαίου Κολόμβου το 1493.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
γαλλια σημεα;

# data[].attributes.headline
Mariachi - η καρδιά και ψυχή του Mεξικό

# data[].attributes.subject
Mariachi - η καρδιά και ψυχή του Mεξικό

# data[].attributes.body
Mariachi

Η μουσική μαριάτσι αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα στην πολιτεία Jalisco (Χαλίσκο) στο κεντροδυτικό κομμάτι του Μεξικού ως μια παραλλαγή Ισπανικής θεατρικής ορχήστρας. Το όνομά της προέρχεται από την γαλλική λέξη μαριάζ (γάμος), όταν οι μουσικοί έπαιζαν στους γάμους και στους χορούς. Συχνά, οι ερωτευμένοι προσλαμβάνουν μαριάτσι για να προσφέρουν μια σερενάτα (ένα μουσικό μήνυμα αγάπης) στο σπίτι της αγαπημένης τους.

Μια ορχήστρα μαριάτσι μπορεί να αποτελείται από εφτά έως δεκαπέντε μουσικούς και τα κύρια θέματα των τραγουδιών τους είναι η αγάπη, η προδοσία και οι ήρωες της επανάστασης (1910-1920). Τα βασικά τους μουσικά όργανα περιλαμβάνουν το βιολί (το πρώτο όργανο της μελωδίας των μαριάτσι), την κιθάρα (η οποία εισήχθη από τους Ισπανούς) και την τρομπέτα (την πιο πρόσφατη προσθήκη στην μουσική τους).

# data[].attributes.headline
Θρησκείες στην Βόρεια Αμερική 

# data[].attributes.subject
Θρησκείες στην Βόρεια Αμερική 

# data[].attributes.body
Οι πιο διαδεδομένες θρησκείες στην Βόρεια Αμερική είναι:

Χριστιανοί:
ποσοστό: 77.38%

μουσουλμάνοι:
ποσοστό: 1.02%

Εβραίοι:
ποσοστό: 1.72%

Βουδιστές:
ποσοστό: 1.16%

Ινδουιστές:
ποσοστό: 0.68%

αγνώστους:
ποσοστό: 17.12%

λαϊκή θρησκεία:
ποσοστό: 0.3%

# data[].attributes.headline
Χριστόφορος Κολόμβος

# data[].attributes.subject
Χριστόφορος Κολόμβος

# data[].attributes.body
Ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν Ιταλός θαλασσοπόρος και χαρτογράφος που έγινε διάσημος επειδή ανακάλυψε την Αμερική το 1492. Οι ιστορικοί θεωρούν ιστορικό ορόσημο το γεγονός της άφιξής του στην Αμερική το 1492 και αποκαλούν την περίοδο πριν από αυτό προκολομβιανή. Παρότι υπάρχουν αρκετές ενδείξεις προκολομβιανών επαφών μεταξύ της Αμερικής με τις άλλες ηπείρους, ο Κολόμβος πιστώνεται με την ανακάλυψη της Αμερικής, καθώς το ταξίδι του σηματοδότησε την έναρξη του αποικισμού της Νέας Γης, όπως αποκαλούνταν εναλλακτικά η αμερικανική ήπειρος.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Χριστόφορος Κολόμβος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Χριστόφορος Κολόμβος ( ιταλικά: Cristoforo Colombo), (μεταξύ 26 Αυγούστου και 31 Οκτωβρίου 1451 - 20 Μαΐου 1506) ήταν Ιταλός θαλασσοπόρος και χαρτογράφος που έγινε διάσημος επειδή ανακάλυψε την Αμερική το 1492.

Πραγματοποίησε τέσσερα ταξίδια σε αμερικανικά εδάφη. Το πρώτο του ξεκίνησε στις 3 Αυγούστου του 1492 από το λιμάνι "Πάλος ντε λα Φροντέρα" και έφτασε στο "Γουαναχάνι" (στις σημερινές Μπαχάμες) στις 12 Οκτωβρίου 1492.

Η καταγωγή του Κολόμβου είναι αντικείμενο διαφωνίας και πολλές περιοχές διεκδικούν την προέλευσή του. Το πιθανότερο είναι ότι γεννήθηκε στη Γένοβα, αλλά μερικοί ισχυρίζονται ότι κατάγεται είτε από την ισπανική Αραγωνία, είτε από τη Γαλικία, είτε από την Πορτογαλία. Πιστεύεται γενικότερα πως ο Χριστόφορος Κολόμβος γεννήθηκε ανάμεσα στις 25 Αυγούστου και στις 31 Οκτωβρίου 1451 στη Γένοβα. Ο πατέρας του, Δομίνικος Κολόμβος ανήκε στη μεσαία τάξη και δούλευε στη Γένοβα και στη Σαβόνα. Η μητέρα του ονομαζόταν Σουζάνα Φονταρόσσα και τα αδέρφια του Βαρθολομαίος, Τζιοβάννι Πελεγκρίνο και Τζάκοπο.

Ο Κολόμβος δεν έγραψε στη μητρική του γλώσσα. Σε ένα από τα κείμενά του ισχυρίζεται ότι πήγε στη θάλασσα σε ηλικία 10 ετών. Το 1470 η οικογένειά του μετακόμισε στη Σαβόνα. Πέθανε στα Βαγιαδολίδ της Ισπανίας το 1506, ετάφη σε μοναστήρι της πόλης, τρία χρόνια αργότερα η σορός του μεταφέρθηκε σε μοναστήρι της Σεβίλλης και το 1537 στον Καθεδρικό του Αγίου Δομίνικου στο νησί Ισπανιόλα. Μαζί μεταφέρθηκε και η σορός του γιου του Ντιέγκο. Το 1795, η Ισπανία παραχώρησε το νησί στη Γαλλία και οι δύο σοροί μεταφέρθηκαν εκ νέου στην Ιβηρική Χερσόνησο. Ωστόσο, υπάρχει το ενδεχόμενο να έγινε λάθος κατά τη μεταφορά, δεδομένου ότι το 1877 ανακαλύφθηκε τυχαία στον Άγιο Δομίνικο ένας τάφος, στον οποίο υπήρχε η επιγραφή: "Ο Διαπρεπής και Εξέχων, Δον Κρίστομπαλ Κολόν".

Υπό την κυριαρχία της αυτοκρατορίας των Μογγόλων στην Ασία οι Ευρωπαίοι είχαν πρόσβαση στην Ινδία και την Κίνα μέσω ενός ασφαλούς περάσματος, του λεγόμενου " Δρόμου του μεταξιού". Έτσι, οι Ευρωπαίοι μπορούσαν να προμηθεύονται χρήσιμα αγαθά όπως μετάξι, μπαχαρικά και οπιούχα. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, το πέρασμα αυτό έγινε δύσκολα προσβάσιμο και επικίνδυνο. Τότε οι Πορτογάλοι θαλασσοπόροι αναζήτησαν τρόπο να φτάσουν στην Ασία πλέοντας γύρω από την Αφρική, κάτι που πέτυχε ο Βαρθολομαίος Ντιάζ ο οποίος έφτασε στο Ακρωτήρι Καλής Ελπίδας (στη σημερινή Νότια Αφρική). Παράλληλα, τα αδέρφια του Κολόμβου είχαν επινοήσει ένα διαφορετικό σχέδιο για να φτάσουν στις Ινδίες (τότε σήμαινε όλη η νότια και ανατολική Ασία) μέσω του Ατλαντικού.

Ο χάρτης του Κολόμβου, χρονολογίας 1490, στο εργαστήριο των Βαρθολομέου και Χριστόφορου Κολόμβου[17]

Όταν ο Γουάσινγκτον Ίρβινγκ ( Washington Irving) εξέδωσε το 1828 τη βιογραφία του Κολόμβου διέδωσε την άποψη πως ο Κολόμβος είχε δυσκολία στο να εξασφαλίσει υποστήριξη για το σχέδιο του λόγω του ότι οι Χριστιανοί θεολόγοι υποστήριζαν πως η Γη είναι επίπεδη. Στην πραγματικότητα, οι μορφωμένοι Ευρωπαίοι ήξεραν ότι η Γη είναι σφαιρική από την εποχή του Αριστοτέλη του οποίου το έργο είχε μελετηθεί και τύγχανε μεγάλου σεβασμού στη Μεσαιωνική Ευρώπη. Επίσης η σφαιρικότητα της Γης εκφράζεται και στο έργο του Πτολεμαίου στον οποίο βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό η αστρονομία των αρχαίων χρόνων. Στα χρόνια του Κολόμβου, τεχνικές προσανατολισμού με βάση τα ουράνια σώματα, κυρίως του Ήλιου και της Σελήνης, χρησιμοποιούνταν ευρέως.

Ήδη από τον 3ο αιώνα π.Χ., ο Ερατοσθένης είχε υπολογίσει την περιφέρεια της Γης χρησιμοποιώντας απλή γεωμετρία και παρατηρώντας τις σκιές που σχηματίζονταν από τα αντικείμενα σε 2 διαφορετικές περιοχές: στην Αλεξάνδρεια και τη Συήνη. Ο Ποσειδώνιος διασταύρωσε τους υπολογισμούς του Ερατοσθένη μέσα από αστρικές παρατηρήσεις που έκανε ο ίδιος στη Ρόδο και στην Αλεξάνδρεια τον 1ο αιώνα π.Χ. Αυτές οι μετρήσεις ήταν ευρέως διαδεδομένες ανάμεσα στους λόγιους στη εποχή του Κολόμβου.Ωστόσο, οι διαφορετικές μονάδες μέτρησης που χρησιμοποιούνταν στην εποχή του Ερατοσθένη και στον Μεσαίωνα οδήγησαν σε διαφωνίες για την ακριβή περιφέρεια της Γης.

Ο Κολόμβος βασίστηκε στην εκτίμηση του Αλφραγκάνου ( Alfraganus) ότι το γεωγραφικό μήκος του παράλληλου του Ισημερινού ήταν περίπου 56 ⅔ μίλια χωρίς όμως να έχει λάβει υπ' όψιν του ότι αυτή η εκτίμηση εκφραζόταν σε Αραβικά μίλια (1,830 μ.) και όχι στα μικρότερου μεγέθους Ρωμαϊκά μίλια με τα οποία ήταν εξοικειωμένος. Συνεπώς υπολόγιζε λανθασμένα πως η περιφέρεια της Γης ήταν περίπου 30.200 χμ, ενώ η πραγματική περιφέρεια της Γης ήταν 40,000 χμ (25,000 μίλια).

Ο Κολόμβος ήξερε ότι για να πραγματοποιήσει το διατλαντικό ταξίδι και να εξασφαλίσει προσωπικά δικαιώματα στις εξερευνήσεις του, όφειλε εκτός από εξεύρεση πόρων να πετύχει τη στήριξη κάποιας μοναρχίας που θα περιέβαλε με κύρος την αποστολή του και θα αποτελούσε τον επίσημο εντολοδόχο της, αντιμετωπίζοντας τον ανταγωνισμό άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Χρειαζόταν επίσης το κύρος ενός μονάρχη για να παρουσιαστεί σαν επίσημος απεσταλμένος του ενώπιον των ισχυρών ηγεμόνων της Ασίας που υπολόγιζε να συναντήσει. Πρώτα παρουσιάστηκε στην Αυλή της πρωτοπόρας τότε στις εξερευνήσεις Πορτογαλίας αλλά τελικά απορρίφθηκε.

Στη συνέχεια μετέβη στη μάλλον φτωχή Ισπανία και εξέθεσε τα σχέδια του στους βασιλείς της Αραγωνίας, Φερδινάνδο και της Καστίλης, Ισαβέλλα, των οποίων ο γάμος είχε άτυπα "ενώσει" τη μέχρι τότε γεωγραφικά μόνο νοούμενη Ισπανία. Οι βασιλείς ζήτησαν από τον Κολόμβο να παρουσιαστεί και στο πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, οι λόγιοι του οποίου απέρριψαν την προτεινόμενη αποστολή ως αδύνατη να πραγματοποιηθεί. Ωστόσο οι δύο μονάρχες ήθελαν να κρατήσουν τον Κολόμβο στην Ισπανία ώστε να μην απευθυνθεί σε άλλα κράτη της Δυτικής Ευρώπης και το πέτυχαν δίνοντας του αόριστες υποσχέσεις. Ταυτόχρονα ήθελαν να τελειώνουν πρώτα με τον πόλεμο εναντίον της τελευταίας αραβικής ηγεμονίας στην Ιβηρική Χερσόνησο, που εδραζόταν στη Γρανάδα. Αυτό έγινε το 1492 με την ηγεμονία αυτή να ηττάται και να προσαρτάται στα ισπανικά εδάφη. Εν τω μεταξύ είχαν περάσει τουλάχιστον 7 χρόνια παραμονής του Κολόμβου στην Ισπανία, περιμένοντας για μια οριστική απάντηση και είχε πλέον απελπιστεί. Οι μονάρχες ήλπιζαν ο έμπειρος ναυτικός να περιορίσει τις απαιτήσεις του από το στέμμα, για τα προσωπικά προνόμια που θα απολάμβανε ο ίδιος σε περίπτωση επιτυχίας. Τους φαινόταν πως αυτός ο φτωχός και μη ευγενικής καταγωγής άνθρωπος, τους ζητούσε πολλά. Τελικά θέλοντας να μην χάσουν καμία ευκαιρία σύναψαν ένα συμβόλαιο με τους όρους που επιθυμούσε ο Γενοβέζος καπετάνιος, του έδωσαν την εντολή να προχωρήσει σύμφωνα με τα σχέδια του, του έδωσαν ένα πλοίο του βασιλικού στόλου και του εξασφάλισαν άλλα δυο πλοία με ιδιωτική χρηματοδότηση.

Με τη βοήθεια έμπειρων καπετάνιων του Πάλος, ο Κολόμβος ναυτολόγησε από τους έμπειρους αλλά φοβισμένους, μπροστά στην προοπτική της διάσχισης του Ατλαντικού, ναυτικούς του λιμανιού του Πάλος και στις 3 Αυγούστου 1492 αναχώρησε με τον στολίσκο του από εκεί για τα Κανάρια Νησιά, κτήση τότε και τώρα της Ισπανίας. Από τα Κανάρια, δίνοντας βάση σε έναν χάρτη του Τοσκανέλι, πίστευε ότι θα μπορούσε πιο εύκολα -και χρησιμοποιώντας τους εκεί ανέμους πιο γρήγορα- να προσεγγίσει στην Ιαπωνία για την οποία είχε μιλήσει ο Μάρκο Πόλο αλλά η ύπαρξη της αμφισβητούταν στην Ευρώπη. Από κει και πέρα ήξερε ότι η ηπειρωτική Ασία δεν θα ήταν μακριά.

Η επιστροφή του Χριστόφορου Κολόμβου, και η ακρόαση μπροστά από τον βασιλιά Φερδινάνδο και τη βασίλισσα Ισαβέλλα, πίνακας του Ντελακρουά, 1839

Στο ταξίδι αυτό ανακάλυψε επίσης την Κούβα, της οποίας εξερεύνησε ένα μέρος και την οποία θεωρούσε, για το υπόλοιπο της ζωής του, χερσόνησο της ηπειρωτικής Ασίας. Τέλος έφτασε και στη νήσο που ο ίδιος βάφτισε Ισπανιόλα, γιατί του θύμιζε το περίγραμμα της Ισπανίας και όπου σήμερα βρίσκονται η Δημοκρατία της Αϊτής και η Δομινικανή Δημοκρατία. Θέλοντας να κάνει γνωστή την ανακάλυψη του στην Ευρώπη και να εξασφαλίσει περισσότερα μέσα για την εκμετάλλευση των νησιών αυτών πριν συνεχίσει για να συναντήσει, όπως ήλπιζε, τις κυρίως Ινδίες και τον αυτοκράτορα της Κίνας εγκατέστησε ένα οχυρό στην Ισπανιόλα και επέστρεψε στο Πάλος τον Μάρτιο του 1493.

Οι βασιλείς και η "κοινή γνώμη" της εποχής τον υποδέχθηκαν θερμά ενώ σε όλη την Ευρώπη διαδόθηκε αστραπιαία η φήμη πως οι Ισπανοί είχαν φτάσει μέσω του Ατλαντικού στην Ασία. Οι Πορτογάλοι απογοητεύτηκαν και ίσως γι'αυτό ανέβαλαν τον περίπλου της Αφρικής αφού ένα τέτοιο ταξίδι υπολογιζόταν να κρατήσει σχεδόν ένα χρόνο, ενώ τώρα οι Ισπανοί ανταγωνιστές τους φαίνονταν να χρειάζονται μόλις 2 μήνες για να πάνε και να γυρίσουν από τις Ινδίες. Ο Κολόμβος εντάχθηκε στην αριστοκρατία της Ισπανίας ως "δον", ορίστηκε ναύαρχος της διπλής μοναρχίας και περιβλήθηκε γενικά με τιμές και χρηματικά εισοδήματα. Μάλιστα ονομάστηκε και Αντιβασιλέας των χωρών όπου θα εγκαθιστούσε την ισπανική κυριαρχία ή στις οποίες θα προωθούσε σαν ένα είδος ύπατου αρμοστή τα συμφέροντα της νέας του πατρίδας.

Τώρα πια υπήρχαν περισσότεροι ενθουσιώδεις ιδιώτες που ήθελαν να διαθέσουν τα πλοία τους για νέες διατλαντικές αποστολές και περισσότεροι ναυτικοί πρόθυμοι να συμμετάσχουν. Εξάλλου ο ίδιος ο Κολόμβος, αν και δεν έφερε σοβαρές ποσότητες χρυσού από το ταξίδι του 1492-1493, όσο έφερε δείγματα νέας, άγνωστης χλωρίδας καθώς και κάποιους ιθαγενείς, υπερέβαλλε ως προς την εικόνα των νησιών που ανακάλυψε. Μετά μήνες, ώστε να προετοιμαστεί μια αρμάδα 17 πλοίων αλλά και να πειστεί η Πορτογαλία στις, μέσω Πάπα, διαπραγματεύσεις να παραιτηθεί τυχόν εξερευνήσεων στον δυτικό Ατλαντικό, ο Κολόμβος αναχώρησε για το δεύτερο ταξίδι το φθινόπωρο του 1493. Έπλευσε νοτιοδυτικότερα ίσως γιατί ήλπιζε να φτάσει αυτή τη φορά στην Ιαπωνία αλλά τελικά ανακάλυψε τις Αντίλλες νήσους. Στην πορεία εντόπισε το σημερινό Πουέρτο Ρίκο και ξαναβρέθηκε στην Ισπανιόλα.

Διαπίστωσε ότι ο σταθμός που είχε εγκαταστήσει είχε καταστραφεί από συμπλοκή της φρουράς του με ιθαγενείς. Η φρουρά είχε εξοντωθεί ολόκληρη. Δεν γύρεψε εκδίκηση αλλά οι ντόπιοι άρχισαν να συμβιβάζονται με τις επιθυμίες των τεχνολογικά και οπλικά ισχυρότερων Ισπανών. Επίσης ο Κολόμβος θέλοντας να αποφύγει τις συγκρούσεις ώστε να προχωρήσει, όπως είχε υποσχεθεί στους βασιλείς στον ειρηνικό προσηλυτισμό των Ινδιάνων στον χριστιανισμό, συνέχισε τη συνεργασία μαζί τους, δεν κατάργησε φυλάρχους και φαινομενικά αντιμετώπιζε τους ηγέτες ως ίσους. Αποφάσισε να εγκαταστήσει μια μόνιμη βάση στην Ισπανιόλα που φαινόταν να βρίσκεται έξω από την κυριαρχία ή την υποτέλεια κάποιου ισχυρού Ασιάτη ηγεμόνα, πριν προχωρήσει στην αναζήτηση της ενδοχώρας. Επέβλεψε τις πρώτες εργασίες ανέγερσης του πρώτου ευρωπαϊκού οικισμού στην Αμερική, τον οποίο ονόμασε Ισαβέλα. Ταυτόχρονα προχώρησε στην εξερεύνηση του εσωτερικού της μεγάλης νήσου και στην αναζήτηση ορυχείων που ήλπιζε να του δώσουν το άφθονο χρυσάφι που είχε υποσχεθεί αν και μάλλον όταν είχε ζητήσει την "πρόσληψη" του από τους Ισπανούς μονάρχες, εννοούσε χρυσάφι που θα συγκεντρωνόταν μέσω εμπορίου.

Ο Κολόμβος και η βασίλισσα Ισαβέλλα, λεπτομέρεια από το μνημείο του Κολόμβου στη Μαδρίτη (1885)[18]

Το 1494 συνέχισε για λίγο τις θαλάσσιες "έρευνες" και ανακάλυψε την Τζαμάικα ενώ εξερεύνησε τη νότια ακτή της Κούβας. Ωστόσο αποφάσισε να επιστρέψει στην Ισαβέλα πριν φτάσει στο δυτικότερο άκρο της Κούβας και διαπιστώσει ότι είναι νησί. Ανησυχούσε έντονα για τις εξελίξεις στην αποικία. Εξάλλου τα προσωπικά του συμφέροντα εξαρτώταν και από την εικόνα που θα παρουσίαζε ως διοικητής, μια ευθύνη που ο ίδιος είχε ζητήσει να φέρει. Έμεινε πάνω από ένα χρόνο ακόμα στην Ισπανιόλα. Καθώς αρκετό χρυσάφι δεν είχε βρεθεί ακόμα και ο εκχριστιανισμός των ντόπιων δεν προχωρούσε αρκετά, ο ναύαρχος έπρεπε κάτι να δείξει στους μονάρχες. Φάνηκε σε εκείνο το διάστημα, 1494-1496, αυτό που θα επιβεβαιωνόταν στην πορεία, ότι δεν διέθετε ιδιαίτερες "πολιτικές" ικανότητες. Οι διαφωνίες και οι ρήξεις του με τους τυχοδιώκτες εκπροσώπους της μικρής αριστοκρατίας, που εγκαταστάθηκαν στην αποικία, ήταν συχνές. Οι ίδιοι τον θεωρούσαν ξένο και δεν τον σέβονταν ενώ πίστευαν ότι δεν τους απέδιδε τα ανάλογα της τάξης τους προνόμια. Συχνά παραπονούνταν μέσω των γνωστών τους στην Αυλή. Μέσω των δικών του ο Κολόμβος ενημερωνόταν επίσης. Είχε πέσει σε μερική δυσμένεια καθώς οι κυρίως Ινδίες αλλά και τα φυσικά ορυχεία της Ισπανιόλας δεν είχαν βρεθεί ακόμα, ενώ το 1495 είχε στείλει στην Ισπανία δέσμιους 500 ιθαγενείς αιχμάλωτους των πολέμων των συμμάχων του φυλάρχων, με τη δικαιολογία ότι έτσι θα γλίτωναν την εξόντωση από τους εχθρούς τους και θα προσηλυτίζονταν πιο εύκολα αν ζούσαν σαν υπηρέτες σε πλούσια σπίτια. η ενέργεια αυτή δυσαρέστησε την Ισαβέλα και ακόμα περισσότερο όταν οι ιθαγενείς αυτοί διατέθηκαν τελικά για βαριές εργασίες και πέθαναν γρήγορα. Ο Κολόμβος μην λαμβάνοντας αρκετά εφόδια και ανησυχώντας για την εικόνα του, επέστρεψε στην Ισπανία το 1496 αφήνοντας πληρεξούσιο τον αδερφό του.

Ξεκίνησε πάλι με έναν στολίσκο το καλοκαίρι του 1498 μετά από δυο άσκοπα χρόνια στην Ευρώπη. Έπλευσε πάλι νοτιοδυτικότερα αλλά έφτασε στη Νότια Αμερική, στις ακτές της σημερινής Βενεζουέλας. Βλέποντας τις εκβολές ενός πολύ μεγάλου ποταμού, του Ορινόκου, κατάλαβε ότι βρισκόταν μπροστά σε μια ήπειρο, μια άγνωστη ήπειρο. Δεν πτοήθηκε καθόλου από την απρόσμενη ανακάλυψη. Μια άγνωστη ήπειρος είχε βρεθεί νοτιοανατολικά της "Ασίας" αλλά η τελευταία αναμενόταν πάντα να είναι εκεί που επιθυμούσε ο ίδιος να είναι. Έτσι μετά ελάχιστη εξερεύνηση (!) έπλευσε στην Ισπανιόλα. Εκεί, αφού έγινε πια φανερό ότι η Ισαβέλα είχε κτιστεί σε κακή τοποθεσία, εκτεθειμένη σε κυκλώνες και σε ανθυγιεινό περιβάλλον, άρχισε στη νότια ακτή η ανέγερση μιας νέας πόλης, του Σάντο Ντομίνγκο. Στο μεταξύ ο Πορτογάλος Βάσκο Ντα Γκάμα ολοκλήρωνε τον πρώτο περίπλου της Αφρικής και έφτανε στις κυρίως Ινδίες, αρχίζοντας τις απευθείας εμπορικές επαφές με τους ηγέτες της δυτικής ακτής. Αυτό το γεγονός, ότι η Πορτογαλία τελικά έφτασε πρώτη, δυσαρέστησε πάλι τους βασιλείς έναντι του Κολόμβου.

Ο τελευταίος απέδειξε πάλι ότι ήταν ακατάλληλος σαν κυβερνήτης εδαφών και όχι πλοίων. Μόνο που αυτή η φορά θα ήταν και μοιραία. Τα επόμενα 2 χρόνια δεν εξερεύνησε τίποτα αφού επιδόθηκε στη διοίκηση, στη διευθέτηση διαφορών, στους πολέμους των ιθαγενών και στην καταστολή εξεγέρσεων Ισπανών ιπποτών που στα γράμματα τους προς την Αυλή τον χαρακτήριζαν τύραννο και επιχειρούσαν από μόνοι τους να τον ανατρέψουν. Ο Κολόμβος και όσοι πιστοί, κατάφεραν σε αυτούς τους "μίνι" ισπανικούς εμφυλίους να επικρατήσουν αλλά στην Αυλή είχε πέσει σε πλήρη δυσμένεια. Έτσι στα τέλη του 1500 αντικαταστάθηκε και ανακλήθηκε με τον αδερφό του για να δώσουν εξηγήσεις. Με τη βοήθεια του μεγάλου γιου του Ντιέγκο, ο οποίος τέθηκε από το 1493 στην υπηρεσία της Ισαβέλας αλλά και στη δική του ρητορική προσπάθεια πέτυχε να απαλλαχθεί από τις κατηγορίες. Οι μονάρχες όμως αρνούνταν να τον αποκαταστήσουν στη διοίκηση των νησιών. Ο ναύαρχος ζήτησε απλά τότε να συνεχίσει με την εξερεύνηση, απαλλαγμένος υποχρεωτικά από τις πολιτικές ευθύνες και να οδηγήσει τη χώρα του εκεί που είχε από την αρχή υποσχεθεί. Οι βασιλείς, παρότι είχαν αρχίσει να λειτουργούν επιτέλους τα ορυχεία στην Ισπανιόλα, προφασίστηκαν πάλι διάφορες αδυναμίες. Στο μεταξύ Ισπανοί καπετάνιοι με άδεια των μοναρχών είχαν εξερευνήσει τη βόρεια ακτή της Λατινικής Αμερικής ανατολικά της σημερινής Κολομβίας. Οι Πορτογάλοι, όμως, μάλλον "παράνομα" είχαν πλεύσει στην ανατολική ακτογραμμή της σημερινής Βραζιλίας φτάνοντας ως τον κόλπο Λα Πλάτα. Λίγο αργότερα ο Σεμπάστιαν, γιος του Καμπότο ή Κάμποτ, στην υπηρεσία αρχικά της Αγγλίας όπως ο πατέρας του, εξερεύνησε την ανατολική ακτή των σημερινών ΗΠΑ.

Το νησί δεν είχε αποικιστεί ακόμα, τα ισπανικά πλοία ούτε καν το προσέγγιζαν. Τον ίδιο καιρό, οι διάδοχοι του στην Ισπανιόλα είχαν προχωρήσει στην πλήρη υποταγή των ντόπιων και στον εξανδραποδισμό τους. Ο Κολόμβος έστειλε μερικούς άνδρες με μια βάρκα σε ένα επικίνδυνο ταξίδι. Οι άνθρωποι αυτοί έκαναν ένα άθλο. Αφού ναυάγησαν στη δυτική ακτή της Αϊτής διέσχισαν με τα πόδια την άγνωστη και επικίνδυνη ενδοχώρα μέχρι το Σάντο Ντομίνγκο. Βοήθεια τελικά έφτασε στον Κολόμβο και στους άνδρες του με καθυστέρηση ενός ολόκληρου χρόνου, το 1504, καθώς οι "πολιτικοί" του αντίπαλοι κωλυσιεργούσαν απαράδεκτα. Μέσα σε εκείνο τον χρόνο ο ναύαρχος αντιμετώπισε ανταρσίες από το μισό του πλήρωμα και εχθρικές διαθέσεις των ιθαγενών της Τζαμάικα αλλά αντεπεξήλθε χωρίς αιματοχυσία. Η άδοξη εξέλιξη του τελευταίου ταξιδιού δεν είχε τέλος καθώς είχε στερηθεί των εισοδημάτων του στην Ισπανιόλα και έπρεπε να παρακαλέσει καπετάνιους για να δεχτούν να τον μεταφέρουν στην Ισπανία. Αυτό έγινε στα τέλη της χρονιάς και ίσα που πρόλαβε την προστάτιδα του βασίλισσα Ισαβέλλα λίγο πριν αυτή πεθάνει. Ο Φερδινάνδος, που έμενε μόνος κύριος της χώρας, αρνήθηκε να δει τον Κολόμβο παρά τις εκκλήσεις του τελευταίου να του δώσει προφορική αναφορά και να απολογηθεί για την τελευταία αποστολή.

Ο ναύαρχος πέθανε στο Βαγιαδολίδ το 1506 σε ηλικία 55 ή 60 ετών. Οι γιοι του πάντως παρέμειναν στην υπηρεσία του κράτους και αποκατέστησαν μεγάλο μέρος από τα προνόμια του. Ο Ντιέγκο διετέλεσε και Κυβερνήτης των Δυτικών Ινδιών, όπως θα γίνονταν πια γνωστά τα νησιά της Καραϊβικής, όταν διαπιστώθηκε οριστικά πως ο πατέρας του είχε τελικά φτάσει σε μια νέα ήπειρο.

Cohen, J.M. (1969) The Four Voyages of Christopher Columbus: Being His Own Log-Book, Letters and Dispatches with Connecting Narrative Drawn from the Life of the Admiral by His Son Hernando Colon and Others. London UK: Penguin Classics.

Columbus, Christopher (1847). Major, Richard Henry, επιμ. Select Letters of Christopher Columbus: With Other Original Documents, Relating to His Four Voyages to the New World. London: The Hakluyt Society.

Columbus, Ferdinand (1571). A History of the Life and Actions of Adm. Christopher Columbus. in Churchill, Awnsham (1732). A Collection of voyages and travels. 2. σελίδες 501-624.

Crosby, A. W. (1987) The Columbian Voyages: the Columbian Exchange, and their Historians. Washington, DC: American Historical Association.

Froom, LeRoy (1950). The Prophetic Faith of our Fathers (DjVu και PDF). 1.

Fuson, Robert H. (1992) The Log of Christopher Columbus. International Marine Publishing

Wey, Gómez Nicolás (2008). The tropics of empire: Why Columbus sailed south to the Indies. Cambridge, Mass: MIT Press. ISBN 9780262232647

Joseph, Edward Lanzar (1838). History of Trinidad. A.K. Newman & Co.

Irving, Washington (1828). A History of the Life and Voyages of Christopher Columbus. John Murray (UK), G. & C. Carvill (USA). Links to scans on the Internet Archive: Volume 1, Volume 2, Volume 3, Volume 4.

Loewen, James W. (1995). Lies My Teacher Told Me. The New Press.

Morison, Samuel Eliot, Christopher Columbus, Mariner, Boston, Little, Brown and Company, 1955

Sale, Kirkpatrick The Conquest of Paradise: Christopher Columbus and the Columbian Legacy, Plume, 1991

Wilford, John Noble (1991), The Mysterious History of Columbus: An Exploration of the Man, the Myth, the Legacy, New York: Alfred A. Knopf.

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστόφορος Κολόμβος - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Χριστόφορος Κολόμβος ( ιταλικά: Cristoforo Colombo), (μεταξύ 26 Αυγούστου και 31 Οκτωβρίου 1451 - 20 Μαΐου 1506) ήταν Ιταλός θαλασσοπόρος και χαρτογράφος που έγινε διάσημος επειδή ανακάλυψε την Αμερική το 1492. Πραγματοποίησε τέσσερα ταξίδια σε αμερικανικά εδάφη.

# data[].attributes.body
·         Χώρες:  Μεξικό

·         Πρωτεύουσα: Μεξικό

·         Έκταση: 1.964.375

Το Μεξικό είναι χώρα του νότιου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Το επίσημο όνομά της είναι Ηνωμένες Μεξικανικές Πολιτείες . Βρέχεται από τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό ωκεανό. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Μεξικάνικης Χερσονήσου που ενώνει τη Βόρεια με τη Νότια Αμερική. Συνορεύει βόρεια με τις ΗΠΑ, νοτιοανατολικά με τη Γουατεμάλα και την Μπελίζ. Έχει έκταση 1.964.375 τ.χλμ. και πληθυσμό 126.014.024 σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Πρωτεύουσα είναι η Πόλη του Μεξικού. Άλλες πόλεις είναι: η Γουαδαλαχάρα, το Μοντερρέι, το Ακαπούλκο, το Μεξικάλι, η Τορρεόν, η Μέριδα, η Τιχουάνα, το Σαν Λουίς Ποτοσί, η Σιουδάδ Χουάρες κ.λπ.. Επίσημη γλώσσα είναι η ισπανική, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού έχει ασπαστεί το χριστιανικό ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Νομισματική μονάδα είναι το πέσο. Το Μεξικό είναι η πολυπληθέστερη ισπανόφωνη χώρα. Η χώρα διαιρείται σε 31 ομόσπονδες πολιτείες και μία ομοσπονδιακή περιοχή.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Μεξικό ( Ισπανικά: México ή Méjico) είναι χώρα του νότιου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Το επίσημο όνομά της είναι Estados Unidos Mexicanos (Ηνωμένες Μεξικανικές Πολιτείες). Βρέχεται από τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό ωκεανό. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Μεξικάνικης Χερσονήσου που ενώνει τη Βόρεια με τη Νότια Αμερική. Συνορεύει βόρεια με τις ΗΠΑ, νοτιοανατολικά με τη Γουατεμάλα και τη Μπελίζ. Έχει έκταση 1.964.375 τ.χλμ. και πληθυσμό 126.014.024 σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Πρωτεύουσα είναι η πόλη του Μεξικού. Άλλες πόλεις είναι: η Γουαδαλαχάρα, το Μοντερρέι, το Ακαπούλκο, το Μεξικάλι, η Τορρεόν, η Μέριδα, η Τιχουάνα, το Σαν Λουίς Ποτοσί, η Σιουδάδ Χουάρες κτλ. Επίσημη γλώσσα είναι η ισπανική, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού έχει ασπαστεί το χριστιανικό ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Νομισματική μονάδα είναι το πέσο. Το Μεξικό είναι η πολυπληθέστερη ισπανόφωνη χώρα. Η χώρα διαιρείται σε 31 ομόσπονδες πολιτείες και μία ομοσπονδιακή περιοχή.

Το προκολομβιανό Μεξικό ανάγεται στο 8.000 π.Χ. και αναγνωρίζεται ως ένα από τα έξι λίκνα του πολιτισμού. Το Μεξικό ήταν η περιοχή όπου άκμασαν πολλοί προηγμένοι μεσοαμερικανικοί πολιτισμοί, κυρίως των Μάγια και των Αζτέκων. Το 1521, η Ισπανική Αυτοκρατορία κατέκτησε και αποίκισε την περιοχή, κατακτώντας την Πόλη του Μεξικού, ιδρύοντας την αποικία της Νέας Ισπανίας. Η Καθολική Εκκλησία έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση του Χριστιανισμού και της ισπανικής γλώσσας, διατηρώντας παράλληλα ορισμένα στοιχεία του πολιτισμού των αυτοχθόνων. Οι γηγενείς πληθυσμοί υποτάχθηκαν και οι Ισπανοί τους εκμεταλλεύτηκαν εκτεταμένα για την εξόρυξη πλούσιων κοιτασμάτων πολύτιμων μετάλλων, γεγονός που συνέβαλε στη θέση της Ισπανίας ως μεγάλης παγκόσμιας δύναμης για τους επόμενους τρεις αιώνες, και σε μια μαζική εισροή πλούτου και μια επανάσταση τιμών στη Δυτική Ευρώπη. Με την πάροδο του χρόνου, διαμορφώθηκε μια ξεχωριστή μεξικανική ταυτότητα, βασισμένη σε μια συγχώνευση ευρωπαϊκών και ιθαγενών εθίμων. Αυτό συνέβαλε στον επιτυχημένο Μεξικανικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας κατά της Ισπανίας το 1821.

Η πρώιμη ιστορία του Μεξικού ως έθνους κράτους σημαδεύτηκε από πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές αναταραχές. Η επανάσταση του Τέξας και ο Μεξικανοαμερικανικός πόλεμος στα μέσα του 19ου αιώνα οδήγησαν σε τεράστιες εδαφικές απώλειες υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις κατοχυρώθηκαν στο Σύνταγμα του 1857, το οποίο προσπάθησε να ενσωματώσει τις αυτόχθονες κοινότητες και να περιορίσει την εξουσία της εκκλησίας και του στρατού. Αυτό πυροδότησε έναν εσωτερικό μεταρρυθμιστικό πόλεμο και παρέμβασης από τη Γαλλία, οι οποίοι τοποθέτησαν τον Μαξιμιλιανό Αψβούργο ως αυτοκράτορα ενάντια στη Ρεπουμπλικανική αντίσταση με επικεφαλής τον Μπενίτο Χουάρες, η οποία αντίσταση τελικά επικράτησε. Οι τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα σημαδεύτηκαν από τη δικτατορία του Πορφίριο Ντίας ο οποίος προσπάθησε να εκσυγχρονίσει το Μεξικό και να αποκαταστήσει την τάξη. Η μακρόχρονη θητεία του Πορφίριο Ντίας τελείωσε το 1910 με τον δεκαετή εμφύλιο πόλεμο του Μεξικού, ο οποίος οδήγησε στον θάνατο του 10% του πληθυσμού και μετά τον οποίο η νικήτρια συνταγματική παράταξη συνέταξε ένα νέο Σύνταγμα του 1917, το οποίο παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Οι επαναστάτες στρατηγοί κυβέρνησαν ως διαδοχή προέδρων μέχρι τη δολοφονία του Άλβαρο Οβρεγόν το 1928. Αυτό το περιστατικό οδήγησε στο σχηματισμό του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος το επόμενο έτος, το οποίο κυβέρνησε το Μεξικό μέχρι το 2000.

Το Μεξικό είναι μια αναπτυσσόμενη χώρα, η οποία κατατάσσεται στην 74η θέση στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, αλλά κατέχει την 15η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και την 11η μεγαλύτερη ως προς τις μονάδες αγοραστικής δύναμης, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός εταίρος του Μεξικού. Η μεγάλη οικονομία και ο πληθυσμός του, η παγκόσμια πολιτιστική επιρροή και ο σταθερός εκδημοκρατισμός καθιστούν το Μεξικό περιφερειακή και μεσαία δύναμη. Το Μεξικό προσδιορίζεται ως μια αναδυόμενη δύναμη, αλλά θεωρείται ένα Προσφάτως εκβιομηχανισμένη χώρα από αρκετούς αναλυτές. Ωστόσο, η χώρα συνεχίζει να παλεύει με την κοινωνική ανισότητα, τη φτώχεια και την εκτεταμένη εγκληματικότητα. Κατατάσσεται σε χαμηλή θέση στον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης σε μεγάλο βαθμό λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ της κυβέρνησης και των συμμοριών διακίνησης ναρκωτικών που έχει οδηγήσει σε περισσότερους από 120.000 θανάτους από το 2006

Το Μεξικό κατατάσσεται πρώτο στην Αμερική και έβδομο στον κόσμο ως προς τον αριθμό των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο. Είναι επίσης μία από τις 17 χώρες που χαρακτηρίζονται από μεγάλη βιοποικιλότητα στον κόσμο. Ως προς τη φυσική βιοποικιλότητα το Μεξικό είναι η πέμπτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο με βάση τη σχετική κατάταξη. Η πλούσια πολιτιστική και βιολογική κληρονομιά του Μεξικού, καθώς και η μεγάλη ποικιλία της χώρας ως προς το κλίμα και τη γεωγραφία της, το καθιστούν σημαντικό τουριστικό προορισμό: το 2018, ήταν η έκτη χώρα με τις περισσότερες επισκέψεις στον κόσμο, με 39 εκατομμύρια τουριστών εκτός Μεξικού. Το Μεξικό είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, του G20, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), του φόρουμ Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού, του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, της Κοινότητας της Λατινικής Αμερικής και των κρατών της Καραϊβικής, και του Οργανισμού Ιβηροαμερικανικών Κρατών.

Μετά την ανεξαρτησία της Νέας Ισπανίας από την Ισπανία, αποφασίστηκε ότι η νέα χώρα θα πάρει το όνομά της από την πρωτεύουσά της, την Πόλη του Μεξικού, η οποία ιδρύθηκε το 1524 στη θέση της αρχαίας πρωτεύουσας των αυτοχθόνων Αζτέκων Μέξικο-Τενοτστιτλάν. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ αλλά η σημασία της δεν είναι γνωστή. Η προέλευσή της εικάζεται ότι είναι η λέξη Μέξτλι ή Μεχίτλι, η οποία αποδίδεται ως ιερή ονομασία για το θεό του πολέμου και πατριάρχη των Αζτέκων, τον Ουιτζιλοπότστλι. Με βάση αυτή την προσέγγιση, η λέξη Μέξικο σημαίνει τον χώρο που ζει ο Μεχίτλι. Μια εναλλακτική υπόθεση αναφέρει ότι η λέξη Μεξικό σημαίνει "το μέρος του κέντρου της Σελήνης" ή "το μέρος του κέντρου της λίμνης της Σελήνης" αναφερόμενη στη λίμνη Τεξκόκο. Το όνομα της πόλης μεταφράστηκε στην ισπανική γλώσσα και με βάση τις ισπανικές φωνητικές αξίες ως "Μεξικό".

Η επίσημη ονομασία του κράτους άλλαξε μαζί με τη μορφή του πολιτεύματος. Σε δύο περιπτώσεις (1821-1823 και 1863-1867), η χώρα ήταν γνωστή ως "Μεξικανική Αυτοκρατορία" (Imperio Mexicano Ιμπέριο Μεχικάνο). Και οι τρεις συνταγματικές αναθεωρήσεις (1824, 1857 και 1917, η ισχύουσα) χρησιμοποίησαν την ονομασία "Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού" (Estados Unidos Mexicanos Εστάδος Ουνίδος Μεχικάνος). Η ονομασία "Δημοκρατία του Μεξικού" είχε χρησιμοποιηθεί στη συνταγματική αναθεώρηση του 1836.

Τα παλαιότερα ανθρώπινα τέχνεργα που έχουν βρεθεί στο Μεξικό είναι πέτρινα εργαλεία που βρέθηκαν στην κοιλάδα του Μεξικού και κατασκευάστηκαν πριν περίπου 10.000 χρόνια. Το Μεξικό είναι η περιοχή όπου εξημερώθηκε το καλαμπόκι, η ντομάτα και τα φασόλια, με αποτέλεσμα τη μετατροπή των κοινωνιών κυνηγών-συλλεκτών σε μόνιμα αγροτικά χωριά περίπου το 5000 π.Χ. Ανάμεσα στους πρώτους σύνθετους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό ήταν οι Ολμέκοι, οι οποίοι άκμασαν στις ακτές του κόλπου το 1500 π.Χ.

Στην επακόλουθη προκλασική περίοδο, οι Μάγια και οι Ζαποτέκοι ανέπτυξαν περίτεχνα κέντρα στο Καλακμούλ και στο Μόντε Αλμπάν αντίστοιχα. Την ίδια περίοδο αναπτύσσονται τα πρώτα πραγματικά μεσοαμερικανικά συστήματα γραφής. Η γραπτή παράδοση έφτασε στη κορωνίδα της με την κλασσική ιερογλυφική γραφή των Μάγια. Στο κεντρικό, η κλασσική περίοδος είδε την άνοδο του Τεοτιουακάν, μια στρατιωτική και εμπορική αυτοκρατορία της οποίας η πολιτική επιρροή έφτανε μέχρι τους Μάγια στο νότο. Το Τεοτιουακάν, με περισσότερους από 150.000 κατοίκους, έχει μερικές από τις μεγαλύτερες πυραμίδες στην προκολομβιακή Αμερική. Μετά την πτώση του Τεοτιουακάν το 600 μ.Χ. αναδείχθηκαν άλλα κέντρα, όπως το Σοτσικάλκο.

Υπήρχαν δύο πολιτιστικά κέντρα πριν από την ισπανική κατοχή, ένα στο βορρά, των Τολτέκων και ένα στο νότο, των Μάγια. Τα δύο βασίλεια διατηρούσαν μεταξύ τους καλές σχέσεις. Το βασίλειο όμως των Τολτέκων καταστράφηκε από τις επιδρομές των διάφορων φυλών από το βορρά και από τις δικές του εσωτερικές αντιθέσεις, γύρω στο 12ο - 13ο αιώνα. Την ίδια εποχή εμφανίζεται και η φυλή των Αζτέκων, που ανήκαν στην ίδια φυλή με τους Τολτέκους.

Στα 1519 αποβιβάστηκε στο Μεξικό ο Ερνάν Κορτές με 500 κονκισταδόρ και αναζητώντας χρυσό, αποφάσισε να κατακτήσει την αυτοκρατορία των Αζτέκων. Εκμεταλλευόμενος τις αντιθέσεις των φυλών, κατάκτησε για λογαριασμό της Ισπανίας το μεγαλύτερο μέρος του Μεξικού, προσηλυτίζοντας τους Μεξικανούς δια πυρός και σιδήρου και με την Ιερά Εξέταση στο χριστιανισμό. Ο Μοντεζούμα Β΄ προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον σταματήσει προσφέροντάς του δώρα. Λίγο αργότερα ακολούθησε επιδημία ευλογιάς, την οποία μετέφεραν οι Ισπανοί και για την οποία οι Μεσοαμερικανικοί δεν είχαν ανοσία, αποδεκατίζοντάς τους. Σύμφωνα με κάποια υποτυπώδη απογραφή που έγινε, ο πληθυσμός στα 1670 - 1690 δεν ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο περίπου από τα 8-9 που υπήρχαν πριν 100 χρόνια. Οι Ισπανοί ονόμασαν την περιοχή Νέα Ισπανία και έκτισαν την πόλη του Μεξικού στη θέση του Τενοτστιτλάν, πρωτεύουσας των Αζτέκων.

Το 1810 ένας μιγάς ιερέας, ο Μιγκέλ Ιδάλγο ι Κοστίγια (Miguel Hidalgo y Costilla) κήρυξε την επανάσταση εναντίον των Ισπανών, αλλά τον συνέλαβαν και τον εκτέλεσαν τις 31 Ιουλίου 1811. Την ηγεσία ανέλαβε ο Χοσέ Μαρία Μορέλος καταλαμβάνοντας πόλεις κλειδιά. Μέχρι το 1820, η επανάσταση είχε καταπνιγεί, μέχρι που ο Αγουστίν δε Ιτουρμπίδε πήρε το μέρος του Βισέντε Γκερρέρο και τις 24 Αυγούστου 1821, ο τελευταίος Ισπανός διοικητής υπόγραψε το διάταγμα της ανεξαρτησίας του Μεξικού. Ο Ιτουρμπίδε αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, αλλά μια εξέγερση εναντίον του το 1823 δημιούργησε τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού. Πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο Γουαδελούπε Βικτόρια. Το 1829, ο Γκερρέρο κατήργησε τη δουλεία.

Το 1836, στην εξουσία ανέβηκε ο Αντόνιο Λόπες ντε Σάντα Άννα. Σε αντίδραση για την αναστολή του συντάγματος, παραμελημένες ακριτικές περιοχές αποσχίστηκαν, σχηματίζοντας τη Δημοκρατία του Τέξας, τη Δημοκρατία του Ρίο Γκράντε και τη Δημοκρατία του Γιουκατάν. Το Τέξας αργότερα εντάχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια ακολούθησε Αμερικανομεξικανικός πόλεμος την περίοδο 1846-48, με τη λήξη του οποίου το Μεξικό αναγκάστηκε να παραχωρήσει περίπου το ένα τρίτο των εδαφών του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η Άνω Καλιφόρνια και το Νέο Μεξικό. Οι Αμερικανοί αγόρασαν το 1854 τμήματα της σημερινής Αριζόνα και του Νέου Μεξικού. Μετά την ανατροπή του Σάντα Άννα το 1857 ακολούθησε τριετής εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε συντηρητικούς και φιλελεύθερους, ο οποίος έληξε με νίκη των φιλελευθέρων του Μπενίτο Χουάρες.

Το 1859 προσφέρθηκε στον Μαξιμιλιανό της Αυστρίας το στέμμα του Μεξικού, το οποίο όμως αρχικά αρνήθηκε. Τελικά το 1863 ύστερα από πιέσεις του Ναπολέοντα Γ΄ δέχθηκε την πρόταση. Το 1864, ο γαλλικός στρατός καταλαμβάνει το Μεξικό για να απελευθερωθεί και πάλι 3 χρόνια αργότερα από το Χουάρες. Με την αποχώρηση του γαλλικού στρατού ο Μαξιμιλιανός τουφεκίστηκε στο Κερέταρο στις 19 Ιουνίου του 1867. Ο Πορφίριο Ντίας ήταν ηγετική μορφή στην πολιτική ζωή της χώρας στο τέλος του 19ου αιώνα. Η περίοδος εξουσίας του σημαδεύτηκε από οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη αλλά και από κοινωνική ανισότητα και πολιτική καταστολή. Η αποτυχία να βρεθεί ο διάδοχός του στον προεδρικό θώκο και καταγγελίες για νοθεία στις εκλογές του 1910 οδήγησαν στη Μεξικανική Επανάσταση το 1910, αρχικά υπό την ηγεσία του πολιτικού αντιπάλου του Ντίας, Φρανσίσκο Μαδέρο. Ο Μαδέρο εξελέγη πρόεδρος, αλλά ανατράπηκε και δολοφονήθηκε το 1913 και η επανάσταση αναζωπυρώθηκε, και ο Πάντσο Βίγια και ο Εμιλιάνο Ζαπάτα σχημάτισαν τους δικούς τους στρατούς. Μια τρίτη δύναμη, ο συνταγματικός στρατός του Βενουστιάνο Καρράνσα κατάφερε να λήξει τον πόλεμο το 1920, τροποποιώντας το σύνταγμα του 1857. Υπολογίζεται ότι ο πόλεμος οδήγησε στο θάνατο 900.000 ανθρώπων σε σύνολο πληθυσμού 15 εκατομμυρίων το 1910.

Τον Καρράνσα διαδέχθηκε στην προεδρία ο Άλβαρο Ομπρεγόν και το 1924 ο Πλούταρκο Ελίας Κάγιες. Το 1929, ο Κάγιες ίδρυσε το Εθνικό Επαναστατικό Κόμμα (αργότερα Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα - PRI), το οποίο κυβέρνησε το Μεξικό μέχρι το 2000. Ανάμεσα στο 1940 και το 1980, το Μεξικό βίωσε περίοδο οικονομικής ανάπτυξης, αλλά οι κοινωνικές ανισότητες παρέμειναν. Επιπλέον, η εξουσία του PRI έγινε σταδιακά αυταρχική και καταπιεστική. Το 1994, η οικονομία του Μεξικού κατέρρευσε, με αποτέλεσμα την αποστολή πακέτου βοηθείας από τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, αλλά μετά από μακροοικονομικές μεταρρυθμίσεις ανέκαμψε το 1999 είχε ρυθμό ανάπτυξης σχεδόν 7%. Το 2000, για πρώτη φορά μετά από 71 χρόνια, το PRI έχασε τις προεδρικές εκλογές, από το Κόμμα Εθνικής Δράσης και τον Βισέντε Φοξ. Το 2006 τον διαδέχθηκε ο Φελίπε Καλδερόν. Στις εκλογές του 2012, το PRI νίκησε πάλι και πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Ενρίκε Πένια Νιέτο. Το 2018 νικητής των προεδρικών εκλογών αναδείχθηκε ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ.

Η χώρα γενικά αποτελείται από απέραντες πεδιάδες, ψηλά οροπέδια, οροσειρές και υψίπεδα. Το έδαφος χωρίζεται σε δύο σχεδόν ίσα μέρη από τον Τροπικό του Καρκίνου. Τα δύο τρίτα της επιφάνειας του Μεξικού είναι ορεινά και καταλαμβάνονται από οροπέδια και βουνά. Στο Βόρειο τμήμα βρίσκονται οι μεγαλύτεροι ορεινοί όγκοι και επικρατούν διάφορα είδη κάκτων, καθώς και άλλα είδη που έχουν προσαρμοστεί στις συνθήκες της ξηρασίας και των λίγων βροχών. Αντίθετα η βλάστηση στα παράλια, καθώς και στο νότιο τμήμα του οροπεδίου, είναι τελείως διαφορετική. Στα χαμηλότερα επικρατεί κυρίως η σαβάνα, στα ψηλότερα επικρατούν τα αειθαλή και τα φυλλοβόλα, στα νότια και στα νοτιοανατολικά τα τροπικά δάση, στην πλευρά του Ατλαντικού τα υγρά αειθαλή δάση και στην πλευρά του Ειρηνικού δάση από φυλλοβόλα δέντρα.

Οι περισσότερες οροσειρές ακολουθούν κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, με εξαίρεση την Κορδιλιέρα Νεοβολκάνικα, ηφαιστειογενή οροσειρά στην οποία βρίσκονται τα ψηλότερα βουνά του Μεξικού, με ψηλότερα το Πίκο ντε Ορισάμπα ή Σιτλατέπετλ (5.636 μ.) και το Ποποκατέπετλ (5.426 μ). Η σημαντικότερη πάντως είναι η Δυτική Σιέρρα Μάδρε στα δυτικά, που ακολουθεί πορεία παράλληλη με την ακτογραμμή του Ειρηνικού Ωκεανού και αποτελεί τμήμα των Βραχωδών Ορέων. Οι κορυφές τις ξεπερνούν τα 3.000 μ. ιδιαίτερα στις περιοχές Ταραουμάρα και Τεπεουάνες. Η λιγότερο απόκρημνη Ανατολική Σιέρρα Μάδρε φτάνει σε μέσο ύψος τα 2.000-2.500 μ.. Η Νότια Σιέρρα Μάδρε είναι επέκταση της Σιέρρα ντε Μπάχα Καλιφόρνια.

Το κλίμα στα παράλια είναι υποτροπικό με πολύ θερμά και υγρά καλοκαίρια ενώ στο εσωτερικό είναι ηπειρωτικό. Βασικό όμως στοιχείο, για τη διαμόρφωση του κλίματος, είναι η απόσταση από τη θάλασσα και το υψόμετρο. Η πανίδα του Μεξικού αποτελείται από διάφορα τρωκτικά, στα ορεινά δάση υπάρχουν αρκούδες, πάνθηρες, πούμα, λύγκες, ελάφια, μυρμηγκοφάγοι κλπ. Στα νότια μπορεί να συναντήσει κανείς πιθήκους, τάπιρους και ιαγουάρους.

Εκτός από το υψόμετρο, κι άλλοι τοπικοί παράγοντες είναι σημαντικοί για το υφιστάμενο κλίμα, όπως το γεωγραφικό πλάτος. Στις χαμηλές ζώνες, νότια του τροπικού, επικρατεί τροπικό κλίμα µε ετήσιες βροχοπτώσεις που κυμαίνονται από 1.000 έως πάνω από 2.500 χλστ. το έτος και μέση ετήσια θερμοκρασία άνω των 22 °C. Η τυπική βλάστηση είναι αυτή του τροπικού δάσους της βροχής, πυκνότερη εκεί όπου οι βροχοπτώσεις είναι πιο έντονες, όπως στην πεδιάδα του Ταμπάσκο και σε ορισμένα τμήματα του Καμπέτσε και του Γιουκατάν. Χαρακτηριστικά σαβάνας επικρατούν στη βύθιση της Μπάλσας, τις παράκτιες πεδιάδες της Βερακρούς, καθώς και στα κεντρικά και βόρεια της χερσονήσου του Γιουκατάν. Επίσης, εύκρατο κλίμα παρατηρείται στο οροπέδιο του Ανάχουακ και σε άλλες επίπεδες περιοχές µε μέτριο υψόμετρο και µε μέση θερμοκρασία από 15 ως 22 °C, με ετήσιες βροχοπτώσεις 700 χλστ.

Στην περιοχή της χερσονήσου της Μπάχα Καλιφόρνια βρίσκονται οι εθνικοί δρυμοί του κόλπου της Καλιφόρνια και του δέλτα του ποταμού Κολοράντο, των νησιών του κόλπου της Καλιφόρνια και του Ελ Βισκαϊνο όπου συναντάται πολλά είδη Φαλαινών. Υπάρχει, επίσης, το Εθνικό Πάρκο της Οροσειράς του Σαν Πέντρο Μάρτιρ. Στα βόρεια της χώρας συναντώνται επίσης πλήθος προστατευόμενων περιοχών: το Ελ Πινακάτε και η Μεγάλη Έρημος του Αλτάρ στη Σονόρα, τα δάση των κορυφών της Μαχάλκα και η ξηρόφιλη ενδημική βλάστηση της βύθισης του Μαπιμί στην Τσιουάουα, η όαση του Νοβίγιος, σε μια άγονη περιοχή της Κοαουίλα, το Λα Μιτοιλία, στο Ντουράνγκο, και ο δρυμός του Ελ Σιέλο στην Ταμαουλίπας. Στις κεντρικές περιοχές ξεχωρίζουν ο δρυμός της οροσειράς Μασατλάν, στο Χαλίσκο και στην Κολίμα, το Εθνικό Πάρκο Νεβάδο ντε Κολίµα, στην ίδια περιοχή, και οι λίμνες της Σεμποάλα, στο Ιδάλγο, σε μια από τις κοιλάδες της Κορδιλιέρας Νεοβολκάνικα.

Το Μεξικό έχει το 15ο μεγαλύτερο ονομαστικό ΑΕΠ και την 11η μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ την περίοδο 1995-2002 ήταν 5,1%. Μέχρι το 2050, το Μεξικό μπορεί να έχει γίνει η πέμπτη με έβδομη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη. Είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο στην εξαγωγή αργύρου, πέμπτη στο χρυσό, δεύτερη στο χαλκό, μόλυβδο και ψευδάργυρο. Υπάρχουν ακόμη τεράστια κοιτάσματα κάρβουνου, τσίγκου, καδμίου, ενώ ακόμη εξορύσσονται βισμούθιο, ουράνιο, αντιμόνιο, σιδηρομετάλλευμα, μολυβδένιο, υδράργυρος, πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Η βιομηχανία ηλεκτρονικών του Μεξικού έχει αναπτυχθεί τεράστια την τελευταία δεκαετία. Το Μεξικό έχει την έκτη μεγαλύτερη βιομηχανία ηλεκτρονικών στον κόσμο μετά την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν. Το Μεξικό είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ηλεκτρονικών ειδών στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εξήγαγε ηλεκτρονικές πλακέτες, ημιαγωγούς, ηλεκτρονικές συσκευές, εξοπλισμός επικοινωνιών και τηλεοράσεις LCD. Η μεξικανική βιομηχανία ηλεκτρονικών ειδών αυξήθηκε κατά 20% μεταξύ 2010 και 2011, από τον σταθερό ρυθμό ανάπτυξής του 17% μεταξύ 2003 και 2009. Επί του παρόντος, τα ηλεκτρονικά είδη αντιπροσωπεύουν το 30% των εξαγωγών του Μεξικού.

Το Μεξικό παράγει τα περισσότερα αυτοκίνητα από κάθε χώρα της Βόρειας Αμερικής. Η βιομηχανία παράγει τεχνολογικά πολύπλοκα εξαρτήματα και συμμετέχει σε ορισμένες δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης. Οι "μεγάλοι τρεις" ( General Motors, Ford και Chrysler) λειτουργούν στο Μεξικό από τη δεκαετία του 1930, ενώ η Volkswagen και η Nissan έχτισαν τα εργοστάσιά τους τη δεκαετία του 1960. Μόνο στην Πουέμπλα, 70 βιομηχανίες ανταλλακτικών συγκεντρώνονται γύρω από τη Volkswagen. Στη δεκαετία του 2010, η επέκταση του κλάδου αυξανόταν. Μόνο το 2014, ανακοινώθηκαν επενδύσεις άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τον Σεπτέμβριο του 2016 η Kia motors άνοιξε ένα εργοστάσιο αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων και με την Audi να ανοίγει επίσης ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων στην Πουέμπλα την ίδια χρονιά. Η BMW, η Mercedes-Benz και η Nissan έχουν επί του παρόντος εργοστάσια υπό κατασκευή.

Η εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία εκπροσωπείται από την DINA SA, η οποία κατασκευάζει λεωφορεία και φορτηγά από το 1962, και η νέα εταιρεία Mastretta κατασκευάζει το σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων Mastretta MXT. Το 2006, το εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά αντιπροσώπευε σχεδόν το 50% των εξαγωγών του Μεξικού και το 45% των εισαγωγών του. Κατά τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2010, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπορικό έλλειμμα 46,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Μεξικό. Τον Αύγουστο του 2010 το Μεξικό ξεπέρασε τη Γαλλία και έγινε ο 9ος μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικού χρέους. Ωστόσο η εμπορική και οικονομική εξάρτηση από τις ΗΠΑ προκαλεί ανησυχία.

Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών κυριαρχείται κυρίως από την Telmex, που ιδιωτικοποιήθηκε το 1990. Μέχρι το 2006, η Telmex είχε επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Κολομβία, το Περού, τη Χιλή, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Άλλοι παίκτες στην εγχώρια βιομηχανία είναι οι Axtel, Maxcom, Alestra, Marcatel, AT&T Mexico. Λόγω της μεξικανικής γεωγραφίας, η παροχή σταθερής τηλεφωνικής υπηρεσίας σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές είναι δαπανηρή και η διείσδυση των τηλεφωνικών γραμμών κατά κεφαλήν είναι χαμηλή σε σύγκριση με άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, που ανέρχεται στο 40%. Ωστόσο, το 82% των Μεξικανών άνω των 14 ετών έχουν κινητό τηλέφωνο. Η κινητή τηλεφωνία έχει το πλεονέκτημα ότι προσεγγίζει όλες τις περιοχές με χαμηλότερο κόστος και ο συνολικός αριθμός των συνδρομητών κινητής τηλεφωνίας είναι σχεδόν διπλάσιος από αυτόν των σταθερών, με εκτίμηση 63 εκατομμύρια χρήστες. Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών ελέγχεται από την κυβέρνηση μέσω της Cofetel.

Ξεκινώντας από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, το Μεξικό ήταν μια από τις πρώτες χώρες της Λατινικής Αμερικής που προώθησε την ανάπτυξη των σιδηροδρόμων και το δίκτυο καλύπτει 30.952 χλμ. Ο Υπουργός Επικοινωνιών και Μεταφορών του Μεξικού πρότεινε μια σιδηροδρομική σύνδεση υψηλής ταχύτητας που θα μεταφέρει τους επιβάτες της από την Πόλη του Μεξικού στη Γκουανταλαχάρα του Χαλίσκο. Το τρένο, το οποίο θα ταξιδεύει με 300 χιλιόμετρα την ώρα, θα επιτρέπει στους επιβάτες να ταξιδέψουν από την Πόλη του Μεξικού στη Γκουανταλαχάρα σε μόλις 2 ώρες. Το συνολικό έργο προβλεπόταν να κοστίσει 240 δισεκατομμύρια πέσος, ή περίπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και χρηματοδοτείται από κοινού από τη μεξικανική κυβέρνηση και τον τοπικό ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένου του δισεκατομμυριούχου μεγιστάνα των επιχειρήσεων του Μεξικού Κάρλος Σλιμ. Η κυβέρνηση της πολιτείας Γιουκατάν χρηματοδοτεί επίσης την κατασκευή μιας γραμμής υψηλής ταχύτητας που θα συνδέει τις πόλεις Κοζουμέλ με τη Μερίντα και την Τσιντζέν Ιντζά με το Κανκούν.

Οι ακτές του Μεξικού φιλοξενούν πολλά τμήματα ακτών. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, το σύνολο των ακτών είναι υπό ομοσπονδιακή ιδιοκτησία, δηλαδή όλες οι παραλίες της χώρας είναι δημόσιες. Στη χερσόνησο του Γιουκατάν, ένας από τους πιο δημοφιλείς παραλιακούς προορισμούς είναι το θέρετρο του Κανκούν, ειδικά μεταξύ των φοιτητών κατά τη διάρκεια των ανοιξιάτικων διακοπών. Ακριβώς στην ανοικτή θάλασσα βρίσκεται το παραλιακό νησί Μουχέρες, και στα ανατολικά είναι το νησί Όλμποξ. Στα νότια του Κανκούν βρίσκεται η παράκτια λωρίδα που ονομάζεται Ριβιέρα Μάγια και περιλαμβάνει την παραλιακή πόλη Πλάγια ντελ Κάρμεν και τα οικολογικά πάρκα Σκαρέτ και Σελ-α. Στα νότια του Κανκούν είναι το ιστορικό λιμάνι του Τουλούμ, που εκτός από τις παραλίες του, είναι αξιοσημείωτο για τα ερείπια των Μάγια στην πλευρά του βράχου.

Στην ακτή του Ειρηνικού βρίσκεται ο αξιοσημείωτος τουριστικός προορισμός του Ακαπούλκο. Κάποτε ήταν προορισμός των πλουσίων και των διάσημων, με τις παραλίες να είναι γεμάτες κόσμο και οι ακτές φιλοξενούν πλέον πολλά πολυώροφα ξενοδοχεία και καταστήματα. Στο νότιο άκρο της χερσονήσου της Μπάχα Καλιφόρνια βρίσκεται το θέρετρο Κάμπο Σαν Λούκας, μια πόλη γνωστή για τις παραλίες και το ψάρεμα. Πιο βόρεια κατά μήκος της Θάλασσας του Κορτές βρίσκεται η Μπαϊα ντε λα Κονσεψιόν, μια άλλη παραλιακή πόλη γνωστή για το επαγγελματικό ψάρεμα της.

Εξαιτίας της πλούσιας ιστορίας και πολιτισμού του, το Μεξικό διαθέτει τον έκτο μεγαλύτερο αριθμό μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και τον μεγαλύτερο στη Βόρεια Αμερική. Το 2015 ήταν ο 9ος δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός παγκοσμίως, με 32,1 εκατομμύρια διεθνές αφίξεις.

Αρχηγός κράτους και κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική αλλά δεν επιβάλλεται. Η μορφή διακυβέρνησης έχει εγκαθιδρυθεί βάσει του Συντάγματος του 1917, το οποίο καθορίζει τρία επίπεδα: την ομοσπονδιακή, την πολιτειακή και τη δημοτική. Όλοι οι αξιωματούχοι και των τριών επιπέδων εκλέγονται από το εκλογικό σώμα μέσω αναλογικής είτε ενισχυμένης αναλογικής είτε μέσω επιλογής δια μέσω άλλων ανώτερων εκπροσώπων.

Διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 2018, οπότε εξελέγησαν ο Πρόεδρος, που υπηρετεί μία εξαετή θητεία και τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Το 2021 έγιναν οι ενδιάμεσες εκλογές από τις οποίες ανανεώθηκαν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Ο μεξικανικός στρατός "παρέχει ένα μοναδικό παράδειγμα στρατιωτικής ηγεσίας που μεταμορφώνεται σε πολιτική ελίτ των πολιτών, μεταφέροντας ταυτόχρονα τη βάση της εξουσίας από τον στρατό σε ένα πολιτικό κράτος". Ο μετασχηματισμός προκλήθηκε από στρατηγούς της επανάστασης των δεκαετιών του 1920 και του 1930, μετά την κατάρρευση του Ομοσπονδιακού Στρατού και την πλήρη ήττα του κατά τη διάρκεια της δεκαετούς Μεξικανικής Επανάστασης.

Τα τελευταία χρόνια, το Μεξικό έχει βελτιώσει τις τεχνικές εκπαίδευσης, τη στρατιωτική διοίκηση και τις δομές πληροφοριών και έχει λάβει μέτρα για να γίνει πιο αυτοδύναμο στον εφοδιασμό του στρατού του, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας τα δικά του όπλα, πυραύλους, αεροσκάφη, οχήματα, βαρύ οπλισμό, ηλεκτρονικά και αμυντικά συστήματα, βαρύ στρατιωτικό βιομηχανικό εξοπλισμό και βαρέα πολεμικά πλοία. Από τη δεκαετία του 1990, όταν ο στρατός κλιμάκωσε τον ρόλο του στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, έχει δοθεί αυξανόμενη σημασία στην απόκτηση πλατφορμών αερομεταφερόμενης επιτήρησης, όπως αεροσκαφών, ελικοπτέρων και ψηφιακών τεχνολογιών και εξοπλισμού αστικού πολέμου και ταχεία μεταφορά στρατευμάτων.

Το Μεξικό έχει τις δυνατότητες να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, αλλά εγκατέλειψε αυτή τη δυνατότητα με τη Συνθήκη του 1968 και δεσμεύτηκε να χρησιμοποιεί την πυρηνική του τεχνολογία μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Το 1970, το εθνικό ινστιτούτο πυρηνικής έρευνας του Μεξικού διύλισε επιτυχώς ουράνιο που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων, αλλά τον Απρίλιο του 2010, το Μεξικό συμφώνησε να παραδώσει το ουράνιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Μεξικό υπέγραψε τη συνθήκη του ΟΗΕ για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων.

Ιστορικά, το Μεξικό παρέμεινε ουδέτερο στις διεθνείς συγκρούσεις, με εξαίρεση τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ορισμένα πολιτικά κόμματα έχουν προτείνει μια τροποποίηση του Συντάγματος για να επιτραπεί στον Μεξικανικό Στρατό, την Αεροπορία ή το Ναυτικό να συνεργάζονται με τα Ηνωμένα Έθνη σε ειρηνευτικές αποστολές ή να παρέχουν στρατιωτική βοήθεια σε χώρες που το ζητούν επίσημα.

Παρά τις προσπάθειες των αρχών για την καταπολέμηση του εγκλήματος, οι περισσότεροι Μεξικανοί έχουν χαμηλή εμπιστοσύνη στην αστυνομία ή το δικαστικό σύστημα, και ως εκ τούτου, λίγα εγκλήματα αναφέρονται στην πραγματικότητα από τους πολίτες. Ο Παγκόσμιος Δείκτης Ακεραιότητας που μετρά την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα των εθνικών μηχανισμών κατά της διαφθοράς κατέταξε το Μεξικό στην 31η θέση πίσω από την Κένυα, την Ταϊλάνδη και τη Ρωσία. Το 2008, ο πρόεδρος Καλντερόν πρότεινε μια σημαντική μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, η οποία εγκρίθηκε από το Κογκρέσο της Ένωσης, η οποία περιελάμβανε προφορικές δίκες, το τεκμήριο αθωότητας για τους κατηγορούμενους, την εξουσία της τοπικής αστυνομίας να ερευνά το έγκλημα-μέχρι τότε προνόμιο των ειδικών αστυνομικών μονάδων - και αρκετές άλλες αλλαγές που αποσκοπούν στην επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων.

Τα καρτέλ ναρκωτικών αποτελούν μεγάλη ανησυχία στο Μεξικό. Ο πόλεμος των ναρκωτικών στο Μεξικό, που συνεχίζεται από το 2006, έχει αφήσει πάνω από 120.000 νεκρούς και πιθανόν άλλους 37.000 αγνοούμενους. Τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών έχουν έως και 100.000 μέλη. Το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωγραφίας και Στατιστικής του Μεξικού υπολόγισε ότι το 2014, το 1/5 των Μεξικανών ήταν θύματα κάποιου είδους εγκλήματος. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προειδοποίησε τους πολίτες του να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν ταξιδεύουν στο Μεξικό, εκδίδοντας ταξιδιωτικές συμβουλές στον ιστότοπό του.

Ο Πρόεδρος Φελίπε Καλντερόν (2006-2012) έκανε την εξάλειψη του οργανωμένου εγκλήματος μια από τις κορυφαίες προτεραιότητες της κυβέρνησής του, αναπτύσσοντας στρατιωτικό προσωπικό σε πόλεις όπου λειτουργούν καρτέλ ναρκωτικών. Αυτή η κίνηση επικρίθηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και την Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για κλιμάκωση της βίας, αλλά τα αποτελέσματά της έχουν αξιολογηθεί θετικά από το Γραφείο Διεθνών Ναρκωτικών και Υποθέσεων Επιβολής του Νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ καθώς πέτυχαν πρωτοφανή αποτελέσματα με "πολλές σημαντικές επιτυχίες".

Από τότε που ο Πρόεδρος Καλντερόν ξεκίνησε μια καταστολή κατά των καρτέλ το 2006, περισσότεροι από 28.000 εγκληματίες έχουν σκοτωθεί. Από τη συνολική βία που σχετίζεται με τα ναρκωτικά, το 4% είναι αθώοι άνθρωποι, ως επί το πλείστον περαστικοί και άνθρωποι παγιδευμένοι μεταξύ της ανταλλαγής πυρών. Το 90% αφορά εγκληματίες και το 6% για στρατιωτικούς και αστυνομικούς. Τον Οκτώβριο του 2007, ο Πρόεδρος Καλντερόν και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ανακοίνωσαν την Πρωτοβουλία Μερίντα, ένα σχέδιο συνεργασίας για την επιβολή του νόμου μεταξύ των δύο χωρών.

Περισσότεροι από 100 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης έχουν δολοφονηθεί ή εξαφανιστεί από το 2000, και τα περισσότερα από αυτά τα εγκλήματα παρέμειναν ανεξιχνίαστα, μερικώς ερευνημένα και με ελάχιστους δράστες που συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν.

Τον Ιανουάριο του 2009 εκδηλώθηκε και η πρώτη στα χρονικά επίθεση (με χειροβομβίδες) κατά τηλεοπτικού σταθμού, την ώρα της προβολής του νυχτερινού δελτίου ειδήσεων του Grupo Televisa, στο Μοντερρέι. Μόνο το 2008, έχασαν τη ζωή τους 5.700 άτομα στον πόλεμο ανάμεσα σε συμμορίες εμπόρων ναρκωτικών και του στρατού. Η μαζική απαγωγή των 43 φοιτητών στην Ιγκουάλα στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 πυροδότησε πανεθνικές διαμαρτυρίες ενάντια στην αδύναμη αντίδραση της κυβέρνησης στις εξαφανίσεις και την εκτεταμένη διαφθορά που αφήνει ελεύθερα τις εγκληματικές οργανώσεις.

Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού ήταν ιδιαίτερα έντονος μετά το 1921. Το 1900 ο πληθυσμός έφτανε τα 13.600.000 κατοίκους και το 1921 τα 14.300.000, ενώ τις δύο επόμενες δεκαετίες (1921-1940) ο ρυθμός αύξησης διατηρήθηκε σε μέτρια επίπεδα και ο πληθυσμός έφτασε το 1940 τα 19,6 εκατομμύρια. Μετά το 1940 ο ρυθμός αύξησης ήταν ραγδαίος και μάλιστα το 1970 σχεδόν διπλασιάστηκε. Τη δεκαετία του 1970 αυξήθηκε ακόμη περισσότερο (40%), ενώ το η αύξηση μετριάστηκε τη δεκαετία του 1980, αλλά συνέχιζε και ήταν σημαντική. Τα αίτια θα πρέπει να αναζητηθούν στα υψηλά ποσοστά γεννήσεων, από τα πιο υψηλά σε χώρα µε τέτοια έκταση, και στη μείωση των θανάτων που από το 33,6% το 1900 σε επίπεδα της τάξης του 5% στα τέλη του 20ου αιώνα. Σε αυτή την αύξηση συνέβαλε επίσης η παρατεταμένη ειρήνη που ακολούθησε τη Μεξικανική Επανάσταση και η οποία δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες για να σταματήσει η μετανάστευση.

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 76,0 χρόνια (73,1 χρόνια οι άνδρες και 78,9 οι γυναίκες).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, περίπου 600.000 Μεξικανοί ζούσαν στο εξωτερικό, αριθμός που επταπλασιάστηκε τη δεκαετία του 1990 σε 4,4 εκατομμύρια. Στο τέλος του 21ου αιώνα, ο αριθμός αυτός υπερδιπλασιάστηκε σε 9,5 εκατομμύρια. Από το 2017, υπολογίζεται ότι 12,9 εκατομμύρια Μεξικανοί ζουν στο εξωτερικό, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, που συγκεντρώνει σχεδόν το 98% του ομογενούς πληθυσμού. Η πλειοψηφία των Μεξικανών έχουν εγκατασταθεί σε πολιτείες όπως η Καλιφόρνια, το Τέξας και το Ιλινόις, ιδιαίτερα γύρω από τις μητροπολιτικές περιοχές του Λος Άντζελες, του Σικάγο, του Χιούστον και του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ. Ως αποτέλεσμα αυτών των μεγάλων μεταναστευτικών ροών των τελευταίων δεκαετιών, περίπου 36 εκατομμύρια κάτοικοι των ΗΠΑ, ή το 11,2% του πληθυσμού της χώρας, αναγνωρίστηκε ότι έχουν πλήρη ή μερική μεξικανική καταγωγή. Το υπόλοιπο 2% των ομογενών έχει εγκατασταθεί στον Καναδά (86.000), κυρίως στις επαρχίες του Οντάριο και του Κεμπέκ, ακολουθούμενη από την Ισπανία (49.000) και τη Γερμανία (18.000), και οι δύο ευρωπαϊκοί προορισμοί αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα δύο τρίτα των τον μεξικανικό πληθυσμό που ζει στην ήπειρο. Όσον αφορά τη Λατινική Αμερική, υπολογίζεται ότι 69.000 Μεξικανοί ζουν στη Γουατεμάλα (18.000) η οποία είναι ο κορυφαίος προορισμός για ομογενείς, ακολουθούμενη από τη Βολιβία (10.000) και τον Παναμά (5.000).

Το Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού κατατάσσεται στην 103η θέση του QS World University Rankings, καθιστώντας το το καλύτερο πανεπιστήμιο στο Μεξικό. Μετά έρχεται το Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης Μόντερεϊ ως το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο στο Μεξικό και 158ο παγκοσμίως το 2019. Οι ιδιωτικές σχολές επιχειρήσεων ξεχωρίζουν επίσης σε διεθνείς κατατάξεις, ενώ οι σχολές επιχειρήσεων του Γιουνιβερσιτάντ Παναμερικάνα και του Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης Μόντερεϊ αντίστοιχα, κατατάχθηκαν στις πρώτες 10 σε έρευνα που διεξήχθη από την Wall Street Journal μεταξύ εργαζομένων εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο μεξικανικός πολιτισμός αντανακλά την πολυπλοκότητα της ιστορίας της χώρας μέσω της ανάμειξης των αυτόχθονων πολιτισμών με τον πολιτισμό της Ισπανίας, που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των 300 χρόνων της αποικιακής κυριαρχίας της Ισπανίας στο Μεξικό. Τα εξωγενή πολιτιστικά στοιχεία της Ισπανίας έχουν ενσωματωθεί στη μεξικανική κουλτούρα με την πάροδο του χρόνου.

Η εποχή του Πορφίριο Ντίας (το λεγόμενο Πορφιριάτο), στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, σημαδεύτηκε από οικονομική πρόοδο και ειρήνη. Μετά από τέσσερις δεκαετίες εμφύλιων αναταραχών και πολέμου, το Μεξικό είδε την ανάπτυξη της φιλοσοφίας και των τεχνών, που προωθήθηκαν από τον ίδιο τον πρόεδρο Ντίας. Από τη Μεξικανική Επανάσταση και έπειτα, η πολιτιστική ταυτότητα είχε θεμελιωθεί στη μικτή φυλή ( mestizaje), της οποίας ο πυρήνας ήταν το ιθαγενές (δηλαδή Αμερινδικό) στοιχείο. Υπό το φως των διαφόρων εθνοτήτων που σχημάτισαν τον μεξικανικό λαό, ο διανοούμενος Χοσέ Βασκονσέλος στο La raza cósmica (Η κοσμική φυλή) (1925) όρισε το Μεξικό ως το χωνευτήρι όλων των φυλών (επεκτείνοντας έτσι τον ορισμό του mestizo) όχι μόνο βιολογικά αλλά και πολιτισμικά επίσης. Άλλοι Μεξικανοί διανοούμενοι αντιμετώπισαν την ιδέα του Lo Mexicano (ο Μεξικανός), επιδιώκοντας "να ανακαλύψουν το εθνικό ήθος της μεξικανικής κουλτούρας". Τέλος, ο νομπελίστας Οκτάβιο Πας διερεύνησε την έννοια του εθνικού χαρακτήρα, της ιστορίας και του πολιτισμού του Μεξικού στο έργο του El laberinto de la soledad (ο Λαβύρινθος της Μοναξιάς).

Οι μεξικανικές ταινίες από τη Χρυσή Εποχή στις δεκαετίες του 1940 και του 1950 είναι τα καλύτερα παραδείγματα του λατινοαμερικανικού κινηματογράφου, με μια τεράστια βιομηχανία συγκρίσιμη με το Χόλυγουντ εκείνων των χρόνων. Πολλές μεξικανικές ταινίες εξήχθησαν και προβλήθηκαν σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη. Η Μαρία Καντελαρία (1943) του Εμίλιο Φερνάντεζ, ήταν μια από τις πρώτες ταινίες που βραβεύτηκαν με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1946, την πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο διάσημος ισπανός σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ, γύρισε στο Μεξικό μεταξύ 1947 και 1965 μερικά από τα αριστουργήματά του όπως το Ξεχασμένοι από την κοινωνία (1949) και η (1961). Διάσημοι ηθοποιοί αυτής της περιόδου περιλαμβάνουν τους Μαρία Φέλιξ, Πέδρο Ινφάντε, Ντολόρες ντελ Ρίο και Χόρχε Νεγκρέτε.

Οι Μεξικανοί σκηνοθέτες Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου (Η Επιστροφή), Αλφόνσο Κουαρόν (), Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, (Η Μορφή του Νερού), ο σεναριογράφος Γκιγιέρμο Αριάγκα και ο διευθυντής φωτογτραφίας Εμανουέλ Λουμπέζκι είναι μερικοί από τους πιο γνωστούς κινηματογραφιστές της εποχής μας. Επίσης πολλοί Μεξικανοί ηθοποιοί όπως η Σάλμα Χάγιεκ έχουν αναγνωριστεί ως σταρ του Χόλυγουντ.

Η Μεξικανική μουσική αποτελείται από τεράστια ποικιλία μουσικών ειδών και επιρροών. Μερικές κατηγορίες παραδοσιακής μεξικάνικης μουσικής είναι οι μουσικές Μαριάτσι, Μπάντα, Νορτένι, Ραντσέρα και Κορίδος. Η παραδοσιακή μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στους Μεξικανούς και είναι παρούσα σε κάθε σημαντικό γεγονός, όπως οι γάμοι, οι γιορτές κλπ. Σε καθημερινή βάση, οι περισσότεροι Μεξικανοί ακούν σύγχρονα μουσικά είδη όπως ποπ και ροκ μουσική, τόσο στα αγγλικά όσο και στα ισπανικά. Το Μεξικό έχει τη μεγαλύτερη βιομηχανία στο χώρο του θεάματος στη Λατινική Αμερική. Κάθε χρόνο εξάγεται η μουσική Μεξικανών καλλιτεχνών τόσο σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όσο και της Ευρώπης, ιδίως στην Ισπανία.

Μερικοί γνωστοί καλλιτέχνες Μεξικανικής καταγωγής είναι ο Λουίς Μιγκέλ, ο Αλεχάντρο Φερνάντες, ο Μάρκο Αντόνιο Σολίς και η Χουλιέτα Βενέγας. Στην παραδοσιακή μουσική οι πιο διακεκριμένοι καλλιτέχνες είναι η Λίλα Ντάουνς και ο Βισέντε Φερνάντες. Δημοφιλή συγκροτήματα είναι οι Καφέ Τακούμπα, Καμίλα και Μολότοβ, μεταξύ άλλων. Μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 1990 είχε και η τραγουδίστρια Σελίνα, η οποία δολοφονήθηκε το 1995, προκαλώντας εθνικό πένθος. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, η μεξικανική ροκ γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο με βασικούς εκπρόσωπους του είδους το συγκρότημα "Μανά". Στο χώρο της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας, το Μεξικό έχει επίσης εξάγει μεγάλα μουσικά αστέρια με σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, όπως ο Κάρλος Σαντάνα και η Ταλία.

Η πιο αντιπροσωπευτική μουσική του Μεξικού θεωρείται η μουσική των Μαριάτσι, που έγινε πολύ δημοφιλής στις Η.Π.Α. και διεθνώς τη δεκαετία του 1970 με καλλιτέχνες όπως Πέδρο Ινφάντε, Χόρχε Νεγρέτε, Χοσέ Αλφρέδο Χιμένες, Πέπε Αγκιλάρ και Μιγκέλ Ασέβες Μεχία. Τα κομμάτια "La cucaracha", "Besame mucho" και "Jarabe Tapatío" θεωρούνται κλασσικά και διαχρονικά κομμάτια Μεξικανικής μουσικής.

Στην κλασική μουσική, ξεχώρισαν συνθέτες όπως ο Χουάν Γκουτιέρρες δε Παδίγια και ο Χερνάντο Φράνκο.

1. Human Development Report 2021-22: Uncertain Times, Unsettled Lives: Shaping our Future in a Transforming World (PDF). hdr.undp.org. United Nations Development Programme. 8 Σεπτεμβρίου 2022. σελίδες 272-276. ISBN 978-9-211-26451-7. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2022.

2. Στα ισπανικά της Ισπανίας χρησιμοποιείται επίσης η γραφή Méjico. Σύμφωνα με το Diccionario panhispánico de dudas της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας, αν και θεωρείται σωστή και η χρήση του j, συστήνεται η γραφή με x για χρήση στην Ισπανία και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española (2005). "México". Diccionario panhispánico de dudas (1.ª edición).)

3. Michael Arbagi, THE CATHOLIC CHURCH AND THE PRESERVATION OF MESOAMERICAN ARCHIVES: AN ASSESSMENT.

4. Archer, Christon I. (2015). "Military: Bourbon New Spain". Στο: Werner, Michael. Concise Encyclopedia of Mexico. Routledge. σελίδες 455-462. ISBN 978-1-135-97370-4.

5. Rama, Anahi· Stargardter, Gabriel (28 Ιουνίου 2012). "Chronology: Checkered history of the PRI's rule in Mexico". Reuters.

6. . "Mexico's history of one-party rule". The Washington Post. 5 January 2012https://www.washingtonpost.com/world/mexicos-history-of-one-party-rule/2012/01/15/gIQA0NVf1P_graphic.html.

7. Padgett, L. Vincent (1957). . "Mexico's One-Party System: A Re-Evaluation". The American Political Science Review 51 (4): 995-1008. doi:10.2307/1952448 https://archive.org/details/sim_american-political-science-review_1957-12_51_4/page/995.

8. Whitehead, Laurence (2007). "An elusive transition: The slow motion demise of authoritarian dominant party rule in Mexico". Democratization 2 (3): 246-269. doi:10.1080/13510349508403441.

9. "CRS Report for Congress" (PDF). Congressional Research Service. 4 Νοεμβρίου 2008.

10. Nolte, Detlef (October 2010). . "How to compare regional powers: analytical concepts and research topics". Review of International Studies 36 (4): 881-901. doi:10.1017/S026021051000135X. Πρότυπο:ProQuest http://www.ssoar.info/ssoar/handle/document/38289.

11. Paweł Bożyk (2006). "Newly Industrialized Countries". Globalization and the Transformation of Foreign Economic Policy. Ashgate Publishing. σελ. 164. ISBN 978-0-7546-4638-9.

12. David Waugh (2000). "Manufacturing industries (chapter 19), World development (chapter 22)". Geography, An Integrated Approach (3rd έκδοση). Nelson Thornes. σελίδες 563, 576-579, 633, and 640. ISBN 978-0-17-444706-1.

13. "Global Peace Index 2019: Measuring Peace in a Complex World" (PDF). Vision of Humanity. Sydney: Institute for Economics & Peace. Ιουνίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Αυγούστου 2019.

14. "What is a mega-diverse country?". Mexican biodiversity. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2019.

15. Diehl, Richard A. (2004). The Olmecs : America's First Civilization. London: Thames and Hudson. pp. 9-25.

16. Sampson, Geoffrey; Writing Systems: A Linguistic Introduction, Hutchinson (London), 1985.

17. Cowgill, George (1997). . "State and Society at Teotihuacan, Mexico" (PDF online reproduction). Annual Review of Anthropology (Palo Alto, CA: Annual Reviews Inc) 26 (1): 129-161. doi:10.1146/annurev.anthro.26.1.129. ISSN 0084-6570. OCLC 202300854 https://www.worldcat.org/title/annual-review-of-anthropology/oclc/610393066.

18. Hassig, Ross (2006). Mexico and the Spanish Conquest (2nd έκδοση). Norman: University of Oklahoma Press. ISBN 978-0-8061-3793-3. OCLC 64594483.

19. McCarthy, Robert J. (Άνοιξη 2011). . "Executive Authority, Adaptive Treaty Interpretation, And The International Boundary And Water Commission, US - Mexico". University of Denver Water Law Review (197)http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1839903.

20. "The Mexican Miracle: 1940-1968". World History from 1500. Emayzine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2007.

21. Gereffi, G· Martínez, M (2005). "Mexico's Economic Transformation under NAFTA". Στο: Crandall, R· Paz, G· Roett, R. Mexico's Democracy at Work: Political and Economic Dynamics. Lynne Reiner Publishers (δημοσιεύτηκε 30 Σεπτεμβρίου 2004). ISBN 978-1-58826-300-1.

22. Hufbauer, G.C.· Schott, J.J. (1 Ιανουαρίου 2005). "Chapter 6, The Automotive Sector" (PDF). NAFTA Revisited: Achievements and Challenges. Washington, D.C.: Institute for International Economics (δημοσιεύτηκε Οκτωβρίου 2005). σελίδες 1-78. ISBN 978-0-88132-334-4.

23. . "Audi inaugura planta automotriz en Puebla" (στα es). Autoexplora. 30 September 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-09-27https://web.archive.org/web/20200927002505/http://www.autoexplora.com/autoexplora-drive-style/noticias/nacionales/audi-inaugura-planta-automotriz-en-puebla/.

24. . "Automaker Kia plans $1 bn assembly plant in Mexico". Mexico News.Net. 28 August 2014http://www.mexiconews.net/index.php/sid/225153337.

25. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα cia.gov.

26. Thompson, Adam (20 June 2006). . "Mexico, Economics: The US casts a long shadow". Financial Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-03-02http://wayback.vefsafn.is/wayback/20100302085024/http://www.ft.com/cms/s/f53c9268-005a-11db-8078-0000779e2340%2Cdwp_uuid%3Dbfb8911e-ff83-11da-93a0-0000779e2340.html.

27. América Economia. "Top 500 Companies in Latin America". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (Requires subscription) στις 29 Σεπτεμβρίου 2007.

28. "Infraestructura Carretera" (PDF). dgaf.sct.gob.mx. México: Secretaría de Comunicaciones y Transportes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιουλίου 2007.

29. "Mexico reviving travel by train". Azcentral.com. 6 Ιανουαρίου 2006.

30. "Bullet Train To Mexico City Looks To Be Back On Track ?". Guadalajara Reporter. 17 Οκτωβρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2011.

31. . "Slim to invest in Santa Cruz". The America's Intelligence Wire. 21 January 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 January 2012https://web.archive.org/web/20120118011900/http://www.accessmylibrary.com/article-1G1-127506564/slim-invest-santa-cruz.html.

32. UNWTO Tourism Highlights. World Tourism Organization (UNWTO). 2017. doi:10.18111/9789284419029. ISBN 978-92-844-1902-9.

33. Camp, Roderic Ai. Generals in the Palacio: The Military in Modern Mexico. New York: Oxford University Press 1992, p.6

34. Liewen, Edwin. Mexican Militarism. Albuquerque: University of New Mexico Press 1968

35. . "Russia and US sign plutonium pact". BBC News. 13 April 2010http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/8618066.stm.

36. "Chapter XXVI: Disarmament - No. 9 Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons". United Nations Treaty Collection. 7 Ιουλίου 2017.

37. Ricardo Gómez· Andrea Merlos (20 Απριλίου 2007). "Diputados, en Favor de Derogar Neutralidad en Guerras" (στα Ισπανικά). El Universal.

38. . "Big, expensive and weirdly spineless". The Economist. 14 February 2008https://www.economist.com/world/la/displaystory.cfm?story_id=10696136.

39. . "More Than 30,000 Killed in Mexico's Drug Violence". AP. Fox News. 1 February 2010http://www.foxnews.com/world/2010/12/16/killed-mexicos-drug-violence/.

40. "Freedom of Expression in Mexico". PEN American Center. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2013.

41. Alcázar, Jesús (17 July 2014). . "Más de 100 periodistas asesinados en México desde el año 2000" (στα es). EFE. El Mundo (Spain)http://www.elmundo.es/internacional/2014/06/17/53a089ccca47415c528b45a4.html.

42. Flash.gr, Επίθεση με χειροβομβίδα κατά του μεγαλύτερου τηλεοπτικού σταθμού την ώρα του βραδινού δελτίου στο Μεξικό, 8 Ιανουαρίου 2009. Υπάρχουν αρκετά καρτέλ ναρκωτικών τα οποία δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένες πολιτείες όπως η Σονόρα, Ταμαουλίπας, Γκερρέρο, η περιοχή της Μπάχα Καλιφόρνια

43. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Προσδόκιμο ζωής και υγιές προσδόκιμο ζωής, Δεδομένα ανά χώρα

44. Phelan, John Leddy (1956-08-01). . "México y lo Mexicano". Hispanic American Historical Review 36 (3): 309-318. doi:10.1215/00182168-36.3.309. ISSN 0018-2168 https://doi.org/10.1215/00182168-36.3.309.

# data[].attributes.attachment_link.title
Μεξικό - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Μεξικό ( Ισπανικά: México ή Méjico) είναι χώρα του νότιου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Το επίσημο όνομά της είναι Estados Unidos Mexicanos (Ηνωμένες Μεξικανικές Πολιτείες). Βρέχεται από τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό ωκεανό. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Μεξικάνικης Χερσονήσου που ενώνει τη Βόρεια με τη Νότια Αμερική.

# data[].attributes.headline
 Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

# data[].attributes.subject
 Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

# data[].attributes.body
·       Χώρα: Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

·       Πρωτεύουσα: Κίνγκσταουν

·       Έκταση:24518 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Ο Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες είναι ένα ανεξάρτητο νησιωτικό κρατίδιο στην Καραϊβική Θάλασσα και είναι μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών, της άλλοτε Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Έχει έκταση 389 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πληθυσμό 110.696 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2020 και αποτελείται από το νησί Άγιος Βικέντιος και τις 32 Γρεναδίνες. Επίσημη γλώσσα στο νησί είναι η αγγλική. Εθνική εορτή στη χώρα είναι η ημέρα της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, η 27η Οκτωβρίου.

# data[].attributes.headline
Άγιος Μαρτίνος

# data[].attributes.subject
Άγιος Μαρτίνος

# data[].attributes.body
• Χώρα: Άγιος Μαρτίνος

• Πρωτεύουσα:Μαριγκό

•. Έκταση:5700 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Άγιος Μαρτίνος (γαλλικά: Saint-Martin), επισήμως Κοινότητα του Αγίου Μαρτίνου (γαλλικά: Collectivité de Saint-Martin), είναι μια υπερπόντια κοινότητα της Γαλλίας που βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα.

Δημιουργήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 2007, και περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της νήσου Αγίου Μαρτίνου και γειτονικές νησίδες, με μεγαλύτερη τη νησίδα Τινταμάρρε. Το νότιο τμήμα του νησιού (στα ολλανδικά: Sint Maarten) αποτελεί συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Άγιο Μαρτίνο (Land Sint Maarten), που μέχρι το 2010 ήταν μέλος των Ολλανδικών Αντιλλών.

Ο πληθυσμός του είναι 32.358 κάτοικοι, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2020.

Το νησί ονομάστηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο προς τιμήν του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ, επειδή το είδε για πρώτη φορά την ημέρα της γιορτής του αγίου στις 11 Νοεμβρίου του 1493.

# data[].attributes.headline
Άγιος Μαρτίνος

# data[].attributes.subject
Άγιος Μαρτίνος

# data[].attributes.body
• Χώρα:Άγιος Μαρτίνος

• Πρωτεύουσα:Φίλιπσμπουργκ

• Έκταση:1400 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Ο Άγιος Μαρτίνος (επίσημα Χώρα του Αγίου Μαρτίνου, ολλανδικά: Land Sint Maarten) αποτελεί συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, μαζί με την Ολλανδία, την Αρούμπα και το Κουρασάο, από τις 10 Οκτωβρίου του 2010.

Μέχρι τότε αποτελούσε μέρος των Ολλανδικών Αντιλλών.

Πρωτεύουσα του είναι το Φίλιπσμπουργκ.

Η χώρα βρίσκεται στο νότιο μισό του νησιού Αγίου Μαρτίνου της Καραϊβικής Θάλασσας, το βόρειο μέρος του οποίου ανήκει στην υπερπόντια κοινότητα της Γαλλίας του Αγίου Μαρτίνου.

Η έκταση της χώρας του Αγίου Μαρτίνου είναι 34 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός του υπολογίζεται κοντά στους 42.577 κατοίκους σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2021.

# data[].attributes.headline
Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

# data[].attributes.subject
Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

# data[].attributes.body
•Χώρα:Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

• Πρωτεύουσα:Μπαστέρ

• Έκταση:12920 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Ο Άγιος Χριστόφορος και Νέβις, επίσημα η Ομοσπονδία Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις (αγγλικά: Saint Kitts and Nevis ή Federation of Saint Cristopher and Nevis) είναι ένα νησιωτικό κράτος στην Καραϊβική Θάλασσα και το μικρότερο κράτος του δυτικού ημισφαιρίου. Ανήκει στις Υπήνεμες Νήσους των Μικρών Αντιλλών και η πρωτεύουσα, Μπαστέρ, και η κυβέρνηση του ομοσπονδιακού αυτού κράτους βρίσκεται κυρίως στο μεγαλύτερο νησί του, τον Άγιο Χριστόφορο. Το μικρότερο νησί Νέβις βρίσκεται περίπου 3 χλμ. νοτιοανατολικά του Αγίου Χριστοφόρου και έχει πρωτεύουσα την Τσάρλσταουν. Το μεγαλύτερο νησί του κράτους πήρε το όνομά του από το θαλασσοπόρο Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος έφτασε στο νησί πρώτος το 1493. Ο Άγιος Χριστόφορος και το Νέβις ήταν από τα πρώτα νησιά της Καραϊβικής που αποικίστηκαν από τους Ευρωπαίους. Ο Άγιος Χριστόφορος ήταν το σπίτι των πρώτων βρετανικών και γαλλικών αποικιών στην Καραϊβική, και έτσι είχε τον τίτλο «Η Μητρική Αποικία των Δυτικών Ινδιών». Είναι επίσης το πιο πρόσφατο βρετανικό έδαφος στην Καραϊβική που έγινε ανεξάρτητο, αποκτώντας την ανεξαρτησία του το 1983.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Αγία Λουκία

• Πρωτεύουσα:Κάστρις

• Έκταση:20000 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Αγία Λουκία (αγγλικά: Saint Lucia /γαλλικά: Sainte-Lucie /sɛ̃.tly.si/) είναι νησιωτικό κράτος της Ανατολικής Καραϊβικής στα σύνορα του Ατλαντικού ωκεανού, με έκταση 616 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 178.696 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2018. Ανήκει στις Μικρές Αντίλλες και βρίσκεται βόρεια των νησιών Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, βορειοδυτικά του Μπαρμπάντος και νότια της Μαρτινίκας. Είναι επίσης γνωστό με το όνομα «Ελένη των Δυτικών Ινδιών», παρομοιάζοντας έτσι τις μεταπτώσεις του νησιού πότε στους Άγγλους και πότε στους Γάλλους.

# data[].attributes.headline
Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι

# data[].attributes.subject
Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι

# data[].attributes.body
• Χώρα:Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι

• Πρωτεύουσα:Σαρλότ Αμαλί

• Έκταση:20000 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Οι Αμερικανικές Παρθένες Νήσοι (αγγλικά: United States Virgin Islands) είναι το τμήμα του νησιωτικού συμπλέγματος των Παρθένων Νήσων στην Καραϊβική Θάλασσα που αποτελεί κτήση των ΗΠΑ. Οι αμερικανικές νήσοι, το δυτικό τμήμα της συστάδας, αποτελούνται από τις τρεις μεγαλύτερες εξ αυτών νήσους που είναι ο Άγιος Θωμάς (έκτασης 81 τ.χλμ.), η νήσος Σαιντ Κρουά (Τίμιος Σταυρός) (έκτασης 215 τ.χλμ.) και η νήσος Άγιος Ιωάννης, η ανατολικότερη εξ αυτών, (51 τ.χλμ.) καθώς και 50 άλλες μικρότερες εκ των οποίων οι περισσότερες είναι ακατοίκητες. Και η πρωτεύουσα της Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι είναι η Σαρλότ Αμαλί.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Ανγκουίλα

• Πρωτεύουσα:Δε Βάλεϊ

• Έκταση:1169 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Ανγκουίλα (αγγλικά: Anguilla) είναι νησί και Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος με έκταση 91 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.452 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι ένα από τα πιο βόρεια νησιά των Υπήνεμων Νήσων στις Μικρές Αντίλλες, και βρίσκεται ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο και των Παρθένων Νήσων και ακριβώς βόρεια του Αγίου Μαρτίνου. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Δε Βάλεϊ. Αποικίστηκε από Άγγλους εποίκους, προερχόμενους από τον Άγιο Χριστόφορο, τον 17ο αιώνα. Ως τις αρχές του 19ου αιώνα ήταν βρετανική αποικία. Στη συνέχεια αποτέλεσε βρετανική κτήση, μαζί με τον Άγιο Χριστόφορο. Το 1971, έπειτα από επανάσταση που διήρκεσε δύο χρόνια, αποσπάστηκε και το 1980 αναγνωρίστηκε ξεχωριστή βρετανική εξαρτώμενη κτήση. Εθνική εορτή είναι στις 30 Μαΐου (1967), η επονομαζόμενη «Ημέρα της Ανγκουίλας».

# data[].attributes.headline
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

# data[].attributes.subject
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

# data[].attributes.body
• Χώρα:Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

• Πρωτεύουσα:Σεντ Τζονς

• Έκταση:24226 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (αγγλικά: Antigua and Barbuda) είναι νησιωτική χώρα στην Καραϊβική με έκταση 442,6 τ.χλμ. και πληθυσμό 100.772 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 (κατατάσσεται 201η στον κόσμο). Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Σαιντ Τζονς. Απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία το 1981. Αρχηγός του Κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Αρούμπα

• Πρωτεύουσα:Οράνιεστατ

• Έκταση:29998 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Αρούμπα (ολλανδικά: Aruba, παπιαμέντο: Aruba) είναι νησιωτική χώρα, τμήμα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (Ολλανδίας), με έκταση 180 τ.χλμ. και πληθυσμό 107.457 σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021.

Βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα 13 ν.μ. βόρεια της Βενεζουέλας και 36 ν.μ.

δυτικά του Κουρασάο.

Γενικά είναι χώρα πεδινή με ένα μόνο λόφο 185 μ.

Το κλίμα της είναι ξηρό και το πόσιμο νερό προέρχεται από αφαλάτωση θαλασσινού νερού.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Αϊτή

• Πρωτεύουσα:Πορτ-ο-Πρενς

• Έκταση:1234742 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Δημοκρατία της Αϊτής αποτελεί χώρα που καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του νησιού της Ισπανιόλας στην Καραϊβική. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνει και τα μικρότερα νησιά Γκονάβ, Τορτούγα, Λε Καγιεμίτ, και Ιλ α Βας, ενώ το ακατοίκητο νησί Ναβάσα διεκδικείται τόσο από τη χώρα αυτή όσο και από τις ΗΠΑ. Η Αϊτή μοιράζεται το νησί της Ισπανιόλας με τη Δομινικανή Δημοκρατία. Το χερσαίο τμήμα της Αϊτής καταλαμβάνει 27.750 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι 11.585.000 κάτοικοι, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Βερμούδες

• Πρωτεύουσα:Χάμιλτον

• Έκταση:902 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Οι Βερμούδες (αγγλικά: Bermuda/Μπερμιούντα) είναι νησί στον Ατλαντικό ωκεανό, με έκταση 53 τ.χλμ. και πληθυσμό 63.779 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Χάμιλτον. Είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου.

# data[].attributes.headline
• Χώρα:Βρετανικές Παρθ

# data[].attributes.body
• Χώρα:Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

• Πρωτεύουσα:Ρόουντ Τάουν

• Έκταση:8449τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι (αγγλικά: British Virgin Islands) είναι Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στην Καραϊβική Θάλασσα, με καθεστώς αυτονομίας από το 1967. Βρίσκονται ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο και των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων και βορειοδυτικά της Ανγκουίλας. Τα νησιά είναι γεωγραφικά μέρος του αρχιπελάγους των Παρθένων Νήσων και ανήκουν στις Υπήνεμες Νήσους των Μικρών Αντιλλών και είναι μέρος των Δυτικών Ινδιών. Έχουν έκταση 151 τ.χλμ. και πληθυσμό 28.054 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 (κατατάσσεται 225η στον κόσμο). Οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι αποτελούνται από τα νησιά Τορτόλα, Βίρτζιν Γκόρντα, Ανεγκάντα και Τζοστ Φαν Ντάικ, μαζί με περισσότερα από 50 άλλα μικρότερα νησιά και ορμίσκους. Περίπου 16 από τα νησιά κατοικούνται. Η πρωτεύουσα, Ρόουντ Τάουν, βρίσκεται στην Τορτόλα, το μεγαλύτερο νησί, με μήκος περίπου 20 χλμ. και πλάτος 5 χλμ. Από το 2002 οι κάτοικοι των Βρετανικών Παρθένων Νήσων είναι επίσης Βρετανοί πολίτες.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Γουαδελούπη

• Πρωτεύουσα:Μπας-Τερ

• Έκταση:11472

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Γουαδελούπη (γαλλικά: Guadeloupe) είναι αρχιπέλαγος και υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας στην ανατολική Καραϊβική Θάλασσα με έκταση 1.628 τ.χλμ. και πληθυσμό 375.845 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Τα δύο κύρια νησιά της Γουαδελούπης, η Μπας-Τερ και η Γκραντ-Τερ, χωρίζονται από ένα στενό πορθμό και συχνά αναφέρονται ως ένα νησί. Το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει, επίσης, τα μικρότερα νησιά Μαρί-Γκαλάντ (Marie-Galante), Λα Ντεζιράντ (La Désirade), και Ιλ ντε Σαιντ (Îles des Saintes). Είναι υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας, στην οποία ανήκει από το 1635. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Μπας-Τερ.

Έπαρχος (νομάρχης) είναι από τις 11 Ιανουαρίου 2023 o Ξαβιέρ Λεφόρ. Ο Αρί Σαλίς είναι επικεφαλής του περιφερειακού συμβουλίου, από τις 18 Δεκεμβρίου 2015 και ο Γκι Λοσμπάρ από την 1η Ιουλίου 2021 πρόεδρος του Διαμερισματικού Συμβουλίου (Conseil départemental).

# data[].attributes.body
• Χώρα:Γουατεμάλα

• Πρωτεύουσα:Πόλη της Γουατεμάλας

• Έκταση:994938 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Γουατεμάλα Δημοκρατία της Γουατεμάλας,(ισπανικά: República de Guatemala) είναι μια χώρα με έκταση 108.890 τ.χλμ. και πληθυσμό 17.602.431 κατοίκους,σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Πόλη της Γουατεμάλας. Το όνομα της χώρας προήλθε από τη λέξη της γλώσσας Νάουατλ Cuauhtēmallān, δηλαδή «τόπος πολλών δέντρων», μια μετάφραση του «πολλά δέντρα» (δάσος), στη γλώσσα των Μάγιας.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Γερνάδα

• Πρωτεύουσα:Σαιντ Τζόρτζις

• Έναρξη:7500 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Γρενάδα είναι χώρα στην Καραϊβική θάλασσα με έκταση 344 τ.χλμ. και πληθυσμό 125.438 κατοίκους, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022 και κατατάσσεται 195η στον κόσμο. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Σαιντ Τζόρτζις.

Η προέλευση του ονόματος «Γρενάδα» είναι ασαφής, αλλά είναι πιθανό ότι οι Ισπανοί ναυτικοί ονόμασαν το νησί προς τιμήν της πόλης Γρανάδα της Ανδαλουσίας. Ωστόσο, το νησί είχε δύο άλλα ονόματα κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Γροιλανδία

• Πρωτεύουσα:Νουούκ

• Έναρξη:14798 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Γροιλανδία (γροιλανδικά: Kalaallit Nunaat, «Η Γη των Γροιλανδών» (Καλααλλίτ), δανικά: Grønland) είναι αυτόνομη περιοχή και συνιστώσα χώρα του Βασιλείου της Δανίας. Το νησιωτικό αρκτικό αυτό νησί τοποθετείται γεωγραφικά στη Βόρεια Αμερική, ενώ πολιτιστικά, δημογραφικά και πολιτικά η Γροιλανδία είναι συνδεδεμένη με την Ευρώπη. Νοτιοανατολικά της Γροιλανδίας βρίσκονται ο Ατλαντικός Ωκεανός και η Ισλανδία, ανατολικά η Γροιλανδική Θάλασσα, βόρεια ο Αρκτικός Ωκεανός και δυτικά ο Κόλπος Μπάφιν και ο Καναδάς. Η Γροιλανδία είναι το μεγαλύτερο νησί της γης (αν θεωρήσουμε την Αυστραλία ήπειρο και δεν την προσμετρήσουμε ως νησί) και η μεγαλύτερη εξαρτώμενη περιοχή του κόσμου, με βάση την έκταση. Περίπου το 81% της έκτασής της καλύπτεται από πάγο.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Δομινίκα

• Πρωτεύουσα:Ροζό

• Έναρξη: 16571 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Δομινίκα ή επίσημα η Κοινοπολιτεία της Δομινίκας (αγγλικά: Commonwealth of Dominica) είναι μια ηφαιστειογενής νησιωτική χώρα της Καραϊβικής. Ανήκει στις Μικρές Αντίλλες και βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαρτινίκας και νοτιοανατολικά της Γουαδελούπης. Έχει συνολικής έκτασης 751 τ.χλμ. και πληθυσμό 72.737 κατοίκους, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022. Πρωτεύουσα είναι η Ροζό (Roseau). Δεν πρέπει να συγχέεται με την Δομινικανή Δημοκρατία η οποία αποτελεί άλλο, ξεχωριστό κράτος.

# data[].attributes.headline
Δομινικανή Δημοκρατία

# data[].attributes.subject
Δομινικανή Δημοκρατία

# data[].attributes.body
• Χώρα:Δομινικανή Δημοκρατία

• Πρωτεύουσα:Σάντο Ντομίνγκο

• Έναρξη:2201941 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Δομινικανή Δημοκρατία (República Dominicana, ) είναι μια χώρα που βρίσκεται στο νησί της Ισπανιόλας στις Μεγάλες Αντίλες της Καραϊβικής. Κατέχει τα πέντε όγδοα του νησιού, το οποίο μοιράζεται με την Αϊτή, κάνοντας την Ισπανιόλα ένα από τα δύο νησιά της Καραϊβικής (το άλλο είναι ο Άγιος Μαρτίνος) όπου το έδαφος του μοιράζεται σε δύο κυρίαρχα κράτη. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησιωτικό κράτος στις Αντίλλες μετά την Κούβα, με έκταση 48.671 τ.χλμ. και πληθυσμό 10.711.155 κατοίκων, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Η επίσημη γλώσσα είναι τα ισπανικά.

# data[].attributes.body
• Χώρα:Ελ Σαλβαδόρ

• Πρωτεύουσα:Σαν Σαλβαδόρ

• Έναρξη:525990 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Η Δημοκρατία του Ελ Σαλβαδόρ (ισπανικά: República de El Salvador), που σημαίνει στα ισπανικά «Ο Σωτήρας» και ήταν γνωστή προϊσπανικά ως Κουσκατλάν (Cuscatlán), είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής με πληθυσμό 6.330.947 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Κατατάσσεται 112ο σε πληθυσμό στον κόσμο. Είναι το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος στην αμερικανική ενδοχώρα (ιδιαίτερα η πρωτεύουσά του, το Σαν Σαλβαδόρ). Επίσης, είναι η πιο βιομηχανοποιημένη χώρα στην περιοχή.

# data[].attributes.headline
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

# data[].attributes.subject
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

# data[].attributes.body
• Χώρα:Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

• Πρωτεύουσα:Ουάσινγκτον

• Έναρξη:601723 τ.χλμ

ΕΠΙΠΛΕΟΝ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (αγγλικά: United States of America) αποκαλούμενες επίσης Ηνωμένες Πολιτείες (ενώ πολλές φορές αναγράφονται με τη συντομογραφία ΗΠΑ), είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση και σε πληθυσμό χώρα της Γης. Είναι ομοσπονδιακή συνταγματική δημοκρατία που περιλαμβάνει πενήντα πολιτείες και μια ομοσπονδιακή περιφέρεια. Οι ΗΠΑ, έχουν έκταση 9.833.520 τ.χλμ. και πληθυσμό 334.452.850 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις για τo 2023.

Η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα των ΗΠΑ, είναι η Ουάσινγκτον Π.Κ., ενώ η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη και το σημαντικότερο οικονομικό της κέντρο, είναι η Νέα Υόρκη. Άλλες σημαντικές πόλεις της χώρας, είναι το Λος Άντζελες, το Σικάγο, το Χιούστον, το Ντάλας, η Ατλάντα, το Σαν Φρανσίσκο, η Φιλαδέλφεια, η Βοστώνη, το Μαϊάμι και το Σιάτλ.