# data[].attributes.body
หลักเกณฑ์ในการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
๑. อ่านแบบธรรมดา เป็นการอ่านออกเสียงพูดธรรมดา ไม่มีทานองเหมือนอ่านร้อยแก้ว แต่มีการ แบ่งจังหวะวรรคตอนให้ถูกต้องตามชนิดของคาประพันธ์

๒. อ่านแบบทานองเสนาะ เป็นการอ่านออกเสียงที่มีทานองอย่างไพเราะ มีเอื้อนเสียง เน้นสัมผัส แบ่งจังหวะจานวนคา การอ่านตามฉันทลักษณ์บังคับของคาประพันธ์

# data[].attributes.body
1. อ่านเพื่อเตรียมตัวก่อนการอ่านจริง ให้เข้าใจเนื้อหาแบ่งวรรคตอนให้เหมาะสมไว้ก่อน​
2. ต้องอ่านให้คล่อง ไม่ติดขัด ถูกต้องตามอักขระวิธี ตัว ร ล คำควบกล้ำ ต้องถูกชัดเจน เสียงดังฟังชัด แต่ไม่ตะโกน​
3. อ่านโดยใช้น้ำเสียงให้เหมาะสมกับเรื่องที่อ่าน เช่นเนื้อหาเป็นเรื่องเศร้าโศกก็ต้องใช้เสียงที่  ดูอ่อนโยน และเศร้าตามเนื้อหา ถ้าเรื่องเป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป ก็ใช้น้ำเสียงธรรมดา เป็นต้น
4. เหลือบตามองดูผู้ฟังบ้าง ไม่ก้มหน้าอ่านอย่างเดียว เหมือนเราชมการอ่านข่าวทางโทรทัศน์ที่ผู้อ่านต้องมองมายังผู้ฟังเป็นระยะ
5. ระวังการยืน การวางท่าทางในการอ่าน การจับหนังสือ ให้เหมาะสม ไม่สูงหรือต่ำเกินไป

# data[].attributes.body
1. อ่านออกเสียงธรรมดา เป็นการอ่านออกเสียงเหมือนการอ่านร้อยแก้ว แต่มีวรรคตอนตามแบบบังคับคำประพันธ์

2.อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3.มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง หรือหลบเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

4.อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

5.อ่านเป็นทำนองเสนาะ เป็นการอ่านมีสำเนียงสูง ต่ำ หนัก เบา ยาว สั้นเป็นทำนองเหมือนเสียงดนตรี มีการเอื้อนเสียง เน้นสัมผัส ตามจังหวะ ลีลาและท่วงทำนองตามลักษณะบังคับของบทประพันธ์ให้ชัดเจนเเละเหมาะสม

# data[].attributes.body
1. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ ศึกษาการแบ่งวรรคตอน จำนวนคำ เสียงวรรณยุกต์ เสียงหนักเบา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของคำประพันธ์แต่ละประเภท

2. อ่านให้มีลีลา รู้จักใช้เสียงเอื้อนและรู้้้้้้จักทอดจังหวะให้เกิดความไพเราะ

3. การอ่านออกเสียงตามปกติ เพียงแต่แบ่งจังหวะตามวรรคตอนของบทประพันธ์เท่านั้น

4. การอ่านแบบทำนองเสนาะ ซึ่งมีการใช้เสียงสูง เสียงต่ำ เสียงหนัก เสียงเบา เสียงยาว เสียงสั้น และการเอื้อน ซึ่งจะบังเกิดความไพเราะคล้ายเสียงดนตรี

# data[].attributes.body
หลักในการอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

1.ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การแบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์เสียงหนักเบา

2.อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย

3.อ่านตามบังคับสัมผัส เช่น กัด-ตะ-เว-ที เพื่อให้สัมผัสกับ สัตย์

4.อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

5.อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือเบาจนเกินไป

6.คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

7.มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง หรือหลบเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
บทการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

การอ่านบทร้อยกรอง อ่านได้ ๒ แบบ

๑. อ่านแบบธรรมดา เป็นการอ่านออกเสียงพูดธรรมดา ไม่มีทานองเหมือนอ่านร้อยแก้ว แต่มีการ แบ่งจังหวะวรรคตอนให้ถูกต้องตามชนิดของคาประพันธ์ ๒. อ่านแบบทานองเสนาะ เป็นการอ่านออกเสียงที่มีทานองอย่างไพเราะ มีเอื้อนเสียง เน้นสัมผัส แบ่งจังหวะจานวนคา การอ่านตามฉันทลักษณ์บังคับของคาประพันธ์

# data[].attributes.body
หลักการอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. ฝึกการอ่านเอื้อสัมผัส คือ การแปรเสียงอ่านให้รับสัมผัสกับในวรรค

6 มีสมาธิมั่นคงในการอ่าน โดยเฉพาะการบังคับเสียงให้สูง ต่ำ ดัง ค่อย และไพเราะอ่อนหวาน

# data[].attributes.body
การอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง คือ การอ่านบทกวีแบบออกเสียงตามจังหวะและลีลาของบทร้อยกรองแต่ละประเภท สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ

1. การอ่านออกเสียงตามปกติ เพียงแต่แบ่งจังหวะตามวรรคตอนของบทประพันธ์เท่านั้น

2. การอ่านแบบทำนองเสนาะ ซึ่งมีการใช้เสียงสูง เสียงต่ำ เสียงหนัก เสียงเบา เสียงยาว เสียงสั้น และการเอื้อน ซึ่งจะบังเกิดความไพเราะคล้ายเสียงดนตรีอ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ ศึกษาการแบ่งวรรคตอน จำนวนคำ เสียงวรรณยุกต์ เสียงหนักเบา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของคำประพันธ์แต่ละประเภท

3

อ่านให้มีลีลา รู้จักใช้เสียงเอื้อนและรู้จักทอดจังหวะให้เกิดความไพเราะ

# data[].attributes.headline
หลักการอ่านออกเสียง     เลขที่2

# data[].attributes.subject
หลักการอ่านออกเสียง     เลขที่2

# data[].attributes.body
การอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

3.2 การอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

การอ่านออกเสียงร้อยกรอง เป็นการอ่านที่มุ่งให้เกิดความเพลิดเพลินซาบซึ้งในรสของคำประพันธ์ ซึ่งจะต้องอ่านอย่างมีจังหวะ ลีลา และท่วงทำนองตามลักษณะคำประพันธ์เเต่ละชนิด

การอ่านบทร้อยกรอง อ่านได้ ๒ แบบ ดังนี้

1. อ่านออกเสียงธรรมดา เป็นการอ่านออกเสียงพูด ตามปกติเหมือนกับอ่านร้อยแก้ว แต่มีจังหวะวรรคตอน

2. อ่านเป็นทำนองเสนาะ เป็นการอ่านมีสำเนียงสูง ต่ำ หนัก เบา ยาว สั้นเป็นทำนองเหมือนเสียงดนตรี มีการเอื้อนเสียง เน้นสัมผัส ตามจังหวะ ลีลาและท่วงทำนองตามลักษณะบังคับของบทประพันธ์ให้ชัดเจนเเละเหมาะสม

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

การอ่านบทร้อยกรอง หรือทำนองเสนาะ ให้ไพเราะและประทับใจผู้ฟังมีข้อควรปฏิบัติ ดังนี้

1. ก่อนอ่านทำนองเสนาะควรรักษาสุขภาพให้ดี มีความพร้อมทั้งกายและใจ จะช่วยให้มั่นใจมากขึ้น

2. ตั้งสติให้มั่นคง ไม่หวั่นไหว ตื่นเต้น ตกใจ หรือประหม่า ควรมีสมาธิก่อนอ่านเเละขณะกำลังอ่าน เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

3. ก่อนอ่านควรตรวจดูบทอ่านอย่างคร่าวๆ และรวดเร็วเพื่อพิจารณาคำยาก หรือการผัวรรณยุกต์ และอื่นๆ

4. พิจารณาบทที่จะอ่าน เพื่อตัดสินใจ เลือกใส่อารมณ์ในบทอ่านให้เหมาะสมสอดคล้องกับเนื้อความ

5. หมั่นศึกษาและฝึกฝนการอ่านทำนองเสนาะจากผู้รู้เกี่ยวกับกลวิธีต่างๆอยู่เสมอ จึงจะทำให้สามารถอ่านทำนองเสนาะได้อย่างไพเราะ

# data[].attributes.body
หลักเกณฑ์ในการอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
การอ่านออกเสียงรอ้ ยกรอง เป็นการอ่านที่มุ่งให้เกิดความเพลิดเพลินซาบซึ้ง ในรสของคาประพันธ์ ซงึ่ จะต้องอ่านอยา่ งมีจังหวะ ลลี า และทว่ งทานองตามลักษณะคา ประพันธ์เเตล่ะชนิด

การอ่านบทร้อยกรอง อ่านได้ ๒ แบบ ดังนี้

1. อ่านออกเสียงธรรมดา เป็นการอา่ นออกเสียงพูด ตามปกติเหมือนกับอ่าน ร้อยแก้ว แตม่ ีจังหวะวรรคตอน

2. อ่านเป็นทานองเสนาะ เป็นการอา่ นมีสาเนียงสูง ต่า หนกั เบา ยาว สั้น เป็นทานองเหมอื นเสยี งดนตรี มีการเออื้ นเสยี ง เน้นสัมผสั ตามจังหวะ ลีลาและ ท่วงทานองตามลักษณะบังคับของบทประพันธ์ให้ชัดเจนเเละเหมาะสม

3.2.1 หลักเกณฑ์ในการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคาประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจานวนคาสมั ผสั เสียง วรรณยุกต์ เสยี งหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคาประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คาควบกล้าใหช้ ัดเจน 4.อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถงึ ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คาทรี่ ับสัมผัสกันต้องอา่ นเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้อง

ทอดเสยีงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เออื้ นเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

3.2.2 ข้อควรคานึงในการอ่านบทร้อยกรอง

การอ่านบทรอ้ ยกรอง หรือทานองเสนาะ ให้ไพเราะและประทบั ใจผู้ฟังมีข้อควร ปฏิบัติ ดังนี้

1. ก่อนอ่านทานองเสนาะควรรักษาสุขภาพให้ดี มคี วามพรอ้ มทั้งกายและใจ จะช่วยให้มั่นใจมากขึ้น

2. ตั้งสติให้มั่นคง ไม่หวั่นไหว ตื่นเตน้ ตกใจ หรือประหม่า ควรมสี มาธิก่อน อ่านเเละขณะกาลังอ่าน เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

# data[].attributes.body
หลักเกณฑ์ในการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

# data[].attributes.body
1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำ ประพันธ์ เช่น การแบ่งจังหวะจำนวนคำ สัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะ บังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบ กล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้น เสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อน เสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
๑. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

๒. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

๓. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

๔. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

๕. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

๖. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การแบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์เสียง

หนักเบา

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย

3. อ่านตามบังคับสัมผัส เช่น กัด-ตะ-เว-ที เพื่อให้สัมผัสกับ สัตย์

4. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

5. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือเบาจนเกินไป

6. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

7. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง หรือหลบเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

# data[].attributes.body
๑. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

๒. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

๓. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

๔. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

๕. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา ๖. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์  3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การแบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์เสียง

หนักเบา

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย

3. อ่านตามบังคับสัมผัส เช่น กัด-ตะ-เว-ที เพื่อให้สัมผัสกับ สัตย์

4. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

5. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือเบาจนเกินไป

6. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

7. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง หรือหลบเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

8. ข้อควรคำนึงในการอ่านบทร้อยกรอง

การอ่านบทร้อยกรอง หรือทำนองเสนาะ ให้ไพเราะและประทับใจผู้ฟังมีข้อควรปฏิบัติ ดังนี้

1. ก่อนอ่านทำนองเสนาะควรรักษาสุขภาพให้ดี มีความพร้อมทั้งกายและใจ จะช่วยให้มั่นใจมากขึ้น

2. ตั้งสติให้มั่นคง ไม่หวั่นไหว ตื่นเต้น ตกใจ หรือประหม่า ควรมีสมาธิก่อนอ่านและขณะกำลังอ่านเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

3. ก่อนอ่านควรตรวจดูบทอ่านอย่างคร่าวๆ และรวดเร็วเพื่อพิจารณาคำยาก หรือการผันวรรณยุกต์

4. พิจารณาบทที่จะอ่าน เพื่อตัดสินใจ เลือกใส่อารมณ์ในบทอ่านให้เหมาะสมสอดคล้องกับเนื้อความ

5. หมั่นศึกษาและฝึกฝนการอ่านทำนองเสนาะจากผู้รู้เกี่ยวกับกลวิธีต่าง ๆ อยู่เสมอจึงจะทำให้สามารถอ่านทำนองเสนาะได้อย่างไพเราะ

# data[].attributes.body
หลักเกณฑ์ในการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

๑. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

๒. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

๓. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

๔. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

๕. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

๖. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.headline
ติวเตอร์ เลขที่1

# data[].attributes.subject
ติวเตอร์ เลขที่1

# data[].attributes.body
หลักการอ่านออกเสียงร้อยกรอง

1ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

# data[].attributes.headline
เมษา เลขที่30

# data[].attributes.subject
เมษา เลขที่30

# data[].attributes.body
ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

อ่านเป็นทำนองเสนาะ เป็นการอ่านมีสำเนียงสูง ต่ำ หนัก เบา ยาว สั้นเป็นทำนองเหมือนเสียงดนตรี มีการเอื้อนเสียง

คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

# data[].attributes.body
หลักในการอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง

1. ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การแบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์เสียงหนักเบา

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย

3. อ่านตามบังคับสัมผัส เช่น กัด-ตะ-เว-ที เพื่อให้สัมผัสกับ สัตย์

4. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

5. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือเบาจนเกินไป

6. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

7. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง หรือหลบเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1.ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2. อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3. อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4. อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป

5. คำที่รับสัมผัสกันต้องอ่านเน้นเสียงให้ชัดเจน ถ้าเป็นสัมผัสนอกต้องทอดเสียงให้มีจังหวะยาวกว่าธรรมดา

6. มีศิลปะในการใช้เสียง เอื้อนเสียง และทอดจังหวะให้ช้าจนจบบท

# data[].attributes.body
1.ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์ เช่น การเเบ่งจังหวะจำนวนคำสัมผัสเสียง วรรณยุกต์ เสียงหนักเบา เป็นต้น

2.อ่านให้ถูกต้องตามลักษณะบังคับของคำประพันธ์

3.อ่านออกเสียง ร ล คำควบกล้ำให้ชัดเจน

4.อ่านออกเสียงดังให้ผู้ฟังได้ยินทั่วถึง ไม่ดังหรือค่อยจนเกินไป