# data[].attributes.body
APOLONIA - dwuelementowy, szeryfowy krój pisma dostosowany do pisowni i ortografii języka polskiego autorstwa dr. Tomasza Wełny.

„Apolonia” powstała w ramach pracy doktorskiej Tomasza Wełny na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Font „Apolonia” zawiera m.in.

szeroki zbiór typowo polskich ligatur,

kapitaliki i cyfry nautyczne,

europejskie litery i znaki diakrytyczne.

W 2012 roku opublikowane zostały odmiany kroju „Apolonia”:

Apolonia 500 – odmiana dostosowana do czytników książek elektronicznych,

Apolonia Nova – odmiana bezszeryfowa.

Font Apolonia jest dostępny w formatach Open Type, Type 1 oraz True Type.

# data[].attributes.body
-Zaprojektowany przeze mnie krój pisma Apolonia jest wynikiem prowadzonych przeze mnie badań: trzy lata analizy historii języka polskiego i ponad pięć lat badań nad literą łacińską w ogóle na terenie całej niemal Europy.

WYPOWIEDŹ TOMASZA WEŁNY DOTYCZĄCY POTRZEBY STWORZENIA NARODOWEJ  CZCIONKI
- Zauważyłem kiedyś, że tekst w języku angielskim wygląda znacznie lepiej i czytelniej niż tekst polski pisany tym samym krojem pisma, na przykład Times New Roman. Zacząłem zastanawiać się nad przyczynami. Przypuszczałem, że chodzi o różnice w samej konstrukcji języka. Zrozumiałem, że czcionka, która świetnie sprawdza się w języku angielskim, znacznie gorzej funkcjonuje w języku polskim, a zakłócony wygląd i czytelność są szkodliwe dla wzroku i utrudniają zrozumienie tekstu. Postanowiłem więc opracować krój pisma, który będzie uwzględniał specyfikę naszego języka.

- Czcionki służą do graficznego zapisu języka, a każdy język jest inny. Większość narodów Europy korzysta z liter łacińskich, ale im język od łaciny odleglejszy, tym bardziej trzeba dostosować, dopracować do niego formę czcionki. Język jest jak mechanizm zegarka, w którym wszystkie elementy muszą do siebie pasować, aby działał jak najlepiej. Możemy pożyczyć koło z samochodu sąsiada i użyć go w naszym, ale jazda może nie być komfortowa ani bezpieczna. Czcionki są właśnie takimi trybikami języka i powinny być tworzone specjalnie dla danego narodu. Osobną kwestią jest prestiż posiadania własnej, narodowej czcionki, na przykład do zapisania tekstu konstytucji. Nasza jest napisana za pomocą gazetowej angielskiej Times New Roman z 1932 roku... Więcej nie muszę dodawać.

# data[].attributes.headline
Skąd wziął się pomysł na nazwę czcionki?

# data[].attributes.subject
Skąd wziął się pomysł na nazwę czcionki?

# data[].attributes.body
Według autora nazwa czcionki ma sugerować jej narodowy charakter, a jednocześnie być łatwa do znalezienia w naszych komputerowych zestawach czcionek - stąd "A" na dobry początek. Poza tym Apolonia wywodzi się od Apollina, greckiego boga sztuki, co według autora czcionki ma pomóc podnieść jej poziom estetyczny.

# data[].attributes.headline
Co sądzą krytycy na temat czcionki Apolonia?

# data[].attributes.subject
Co sądzą krytycy na temat czcionki Apolonia?

# data[].attributes.body
„Apolonia” została zaprezentowana w maju 2011 r. Opinie na temat kroju są różne. Pozytywnie o nim wypowiedzieli się profesorowie Adam Wsiołkowski, Paweł Taranczewski, Adam Romaniuk, Piotr Lenartowicz SJ, Krzysztof Kochnowicz, Jan Miodek oraz m.in. Wiktor Niedzicki. Z drugiej strony krytyczny artykuł opublikowali na stronie internetowej Stowarzyszenia Twórców Grafiki Użytkowej Magdalena Frankowska i Artur Frankowski (autor Grotesku Polskiego). Głównym zarzutem było rzekome pominięcie przez Tomasza Wełnę w pracy doktorskiej dorobku polskiej typografii, w tym twórców współczesnych, jak również niedopracowanie i wtórność projektu. Autor „Apolonii” zwraca jednak uwagę, że przy projektowaniu swojego kroju przeprowadził analizę istniejących polskich krojów pisma, oraz że pojawiające się w mediach określenie „czcionka narodowa” nie wyszło od niego

# data[].attributes.body
Tomasz Wełna:
- Starałem się uwzględnić zarówno tradycję naszego języka, jak i oczekiwania estetyczne współczesnego odbiorcy, aby stworzyć czcionkę, która nie będzie podlegać chwilowej modzie, lecz wytrzyma próbę czasu. Charakterystyczne w języku polskim pary liter takie jak rz, cz, sz, nie występują w innych językach często lub wcale. Siłą rzeczy takie zestawienia nie były uwzględniane w projektach zagranicznych czcionek. Kiedy używamy takich krojów w polszczyźnie pisanej, pojawiają się nadmierne zagęszczenia lub białe dziury między literami. Niektóre litery, takie jak ą, ę, ł, występują tylko w tekstach polskich. To my powinniśmy dbać o ich wygląd. Zdajemy się tymczasem na "ogonki" doklejone do zagranicznych czcionek w naszych komputerach w większości błędnie, niezgodnie z tradycją pisowni polskiej - i to jest szokujące, choć mało kto o tym wie... Jan Kochanowski proponował nawet specjalne znaki dla oddania brzmień polskich głosek, lecz jego twórcze podejście zostało przytłumione importem "gotowych" czcionek z Zachodu. Proszę sobie wyobrazić, że e z ogonkiem wcale nie jest polską literą, lecz pochodzi z łaciny. Nasze ę zapisywano kiedyś na inne sposoby. W kroju Apolonia uwzględniłem charakterystyczne cechy polskiej pisowni. Przejawia się to między innymi zmiękczeniem liter ostrych takich jak k, w, y, z, które występują bardzo licznie i "kłują" nadmiernie w krojach zagranicznych. Litera z została zwężona, a ponieważ najczęściej występuje u nas w parze z innymi literami, zastosowałem połączenia w dwu- i trójznaki zwane ligaturami. Zharmonizowałem skosy dużego i małego Ł z pozostałymi literami. Wyraźnie zaakcentowałem polskie znaki diakrytyczne (ogonki, kreski i kropki) oraz przede wszystkim dostosowałem je do formy samej litery, aby nie wyglądały obco - co niestety często do tej pory się zdarzało. Podkreśliłem pionowe elementy liter, aby lepiej zrytmizować tekst. Apolonia ma proporcje nieco zwężone, "wysmukłe", aby ułatwiać dzielenie stosunkowo długich polskich wyrazów.