# data[].attributes.body
Había unha vez unha nena chamada Aurora que vivía nun bosque cerca dunha cascada. Un día atopou unha cadela e lle chamou Flor. Foron a horta a coller cenorias, remolachas, tomates e aguacates para facer unha ensalada.

# data[].attributes.body
As 4 estacións soon boas para a naturezaaaaa.

A primavera, o outono o inverno e verán!

Estamos en primavera e despois verán, outono e inverno!

É hora, cantade conmigo!

Sodes os mellores si si si si si siiii

non non nooon

si non si non si non

Feliz día a todos.

# data[].attributes.body
Había unha vez un neno chamado Pedro. Choraba por todo: porque o seu pai lle fixo unha broma abrindo o portal da casa, polo recreo que quería xogar con quen lle apetecía, porque se lle caía a punta do lapis...

Un día foi coller cereias ao bosque e perdeuse.

# data[].attributes.headline
MARCOS E A RÍA DE VIGO. Xandre e Antón 3º

# data[].attributes.subject
MARCOS E A RÍA DE VIGO. Xandre e Antón 3º

# data[].attributes.body
Marcos é un neno de 13 anos ao que lle gusta moito ir polo monte.

Un día mentres daba un paseo polo monte, viu un esquío que saltaba de árbore en árbore moi rápido.

A Marcos apaixoábanlle as esquías e entón seguiuno o máis rápido que puido.

Correu un bo rato seguindo ao esquío, cando de repente tropezou cunha pedra e caeu a rolos por unha pradeira empinada.

Ergueuse e viu que estaba moi preto de tocar a auga da Ría de Vigo.

Camiñou un rato e atopou un museo; o museo de Meirande.

Marcos sabía que alí expoñían marabillas da batalla de Rande e entrou a botar unha ollada.

O mueso era moi bonito, había cadros, estatuas...

Mirando e mirando escoitou un ruido, BRRR!rápidamente foi ver o que ocorría.

Alí atopou un pequeno submarino de cor amarela e verde. Ao achegarse deuse conta de que o submariño estaba tripulado por un buceador. Chamábase Axek e invitouno a entrar. Marcos, encantado, aceptou.

Axel contoulle que ían a recoller obxectos da batalla de Rande para expoñelos no museo de Meirande. A Marcos encantoulle a viaxe, viu: peixes, mantas, polbos, pequenos tabeiróns...

Cando chegaron ao fondo atoparon un gran cofre con moedas. Axel saíu a recollelo e leváronno á superficie. Marcos despediuse de Axel e voltou ao seu fogar.

# data[].attributes.body
Super patata piedra foi un superheroe que foi ao ceo a combatir a guerra. Fixo forza porque intentou matar . Fin.

# data[].attributes.headline
O GATO QUE ESCRIBIU UN GRAN LIBRO. Lucas, Antón e Samuel 3º

# data[].attributes.subject
O GATO QUE ESCRIBIU UN GRAN LIBRO. Lucas, Antón e Samuel 3º

# data[].attributes.body
Había unha vez un gato que quería aprender a ler.

Un día dixéronlle: para que son os libros? desde ese momento decidiu non volver ler.

Pero cando se foi facendo maior chegou a 3º e tivo que ir empezando a ler e empezou a gustarlle e de maior escribiu un libro chamado "O libro infinito", que lle gustou a moita xente.

Un día foi durmir e soñou que o seu irmán nunca aprendera a ler. Levantouse rapidamente, preparouse e deu un discurso onde dixo que non podía ler porque o seu irmán non aprendera e non volveu ler nunca máis.

# data[].attributes.body
De chuchar todo o que teño, se chucha a gamba e chupalos dedos.

Límpoche a escama deste xurelo, cólleo e mórdeo xunto os cachelos.

Peixe de ricura unana, peixe salvaxe nanana outra maragota ta ta ta cu cu cha cha cha cha

Que non se confundas señora e señore eu sempre estou "ready" pa limpar cabesa limpar mexilone centola so hai unha sen invitaciones, bonito montón de un kilo de de longueirón, dame un lomo de salmón, non é de reibeira é de Estocolmo, non o baixaron ron de prezo , non, non non noooon e tamén bota sal e se acabou se que está bo, veña lobo dame me un lomo de salmón.

Dama de noite, Dama de día.

# data[].attributes.body
Unha familia te arroupa

nas malas e nas boas

pase o que pase

ou sexas quen sexas.

Danche comida

danche de beber

e arroúpante

cada anoitecer

Compranche roupa

e material

en fin

moitas grazas

# data[].attributes.body
O cole do Hío

está de aniversario

faremos unha festa

para festexalo

Virán gaitas

tamén pandeiretas

o pasaremos

teta piruleta

Este é o Rap

do cole de Hío

senón che gusta

date o piro

# data[].attributes.body
DIANA E INÉS 5º

# data[].attributes.body
Cando é primavera

todo se enche de cor

ao meu arredor.

As árbores comezan a brotar

e os campos floridos

decoran cada lugar.

Os animais máis preguiceiros

empezan a espertar,

os días medran

e o sol quere asomar.

# data[].attributes.body
O meu lapis é máxico

pinta de diferentes cores

e cúmpreme todos os desexos que lle pido.

As veces fai trastadas e lle digo

PARA!

tamén lle berro por escribir mal

e as veces imos xogar á beirarrúa,

xogamos á pelota,

corremos e andamos,

facemos trasnadas,

reímos, choramos,

estamos aburridos

e as veces entretidos,

xogamos cos bonecos

que me regalou a miña prima Martina.

Eu dinlle unhas bonecas

e ela a min uns bonecos

de cor verde

e eu a ela unhas bonecas moradas

ela tamén me deu dinosaurios

e eu a ela uns cabalos

de cor morado

e os dinosaurios verdes.

# data[].attributes.body
Hoxe vin un oso

que xa non hiberna,

viu a súa nai

que estaba enferma.

Hoxe estaba tan oscuro

no bosque de Nerga

que sen querer

esbarei en merda.

Despois de limparme

seguín pola esquerda,

e da presa que levaba

tropecei cunha pedra

Fíxose de noite

e encendín a lanterna

Regalouma miña nai,

era moi moderna.

Como tiña medo ao oso

e a pesar de que me doía a perna

saín correndo pero alcanzoume

e miroume con mirada tenra

O oso tiña fame

e démoslle conserva,

despois foi ao báter

e tirou pola cisterna.

# data[].attributes.body
O meu labubu

é un peluche

esponxoso

suave,

e precioso.

O meu labubu

é moi colorido

grazas ao seu sentido.

Na súa cabeza,

en vez de ter sombreiro,

ten un chaveiro.

# data[].attributes.body
A miña cama

é como unha nube brandiña.

é moi quentiña

e amorosiña.

Nela soño

con paxariños que revolotean no bosque.

Durmir na miña cama

dame sorte.

A miña cama

é moi bonitiña.

Recórdame

á lúa luíña.

A miña cama

é máxica.

Merqueina

na Antártida.

# data[].attributes.body
Enriba das rochas

temos o noso bar,

onde os mexilóns

podes saborear.

Podes nadar entre as algas

e dos golfiños disfrutar,

saltar sobre as ondas

e en barca navegar.

Inventamos as bateas

e as conchas estudamos

bailamos na area

e cos peixes buceamos.

# data[].attributes.body
O cole do Hío

cincuenta anos cumpriu

e en todo este tempo

moitos cambios viviu.

Dende pequenos aprendemos

a ler e a contar

con profes moi bos

que nos ensinan a estudar.

Graza a Nevenka

o inglés é máis divertido

e podemos falalo

con moito máis sentido

Grazas a Geni

aprendemos a tocar

en música todos

vamos colaborar

En educación física

primeiro María, logo Lara e tamén Juan

xogando emocionadoss sen parar

en equipo facémolo xenial.

Viva o noso cole

que tanto nos ensinou

cincuenta anos de vida

e de moita emoción.

# data[].attributes.body
A miña capibara

toca a guitarra.

Cando fai gamberradas

dígolle PARA!

Capibara

capibara capibara capibara

Cando da casa escapa

vai ao río

algunha cousa papa

e os paxaros din pio

Capibara

capibara capibara capibara

Sumérxese nas augas

non precisa paraugas

Ai! que fría está!

Vou á beira xa!

Capibara

capibara capibara capibara

CA-PI-BA-RA

# data[].attributes.body
O sol amarelo

é coma un caramelo

e sempre que o vexo

está moi ledo

# data[].attributes.body
Fai 11355anos antes de Cristo, había un señor cun ollo hipnotizador. Primeiro hipnotiza a Pedro Sánchez, despois a Alfonso Rueda, despois ao rei e po último a policía o detén o señor ata 2025.

# data[].attributes.headline
OSCURAS SOMBRAS. Celtia, Leila e Alicia 2º

# data[].attributes.subject
OSCURAS SOMBRAS. Celtia, Leila e Alicia 2º

# data[].attributes.body
Sombras, sombras sombras da noite

estou estou aquí nas sombras.

Os teus ollos me miran

e os meus ollos me brillan.

Somos escuras somos escuras

todas as noites sae a lúa

Os teus ollos me miran

e os meus ollos me brillan.

Polas noites saímos das sombras

e asustamos polas calles.

Os teus ollos me miran

e os meus ollos me brillan.

# data[].attributes.body
-Arriba, Michifú!

-Rrrrr-rrrrr...

-Rápido. Non hai tempo!

-Miau, marramiau

(O gato levantouse e apurando moito fóronse pola porta)

-Por certo, eu chámome Mila!

-E eu, Xoan!

-Imos buscar unha vida máis para o gato, pero unha ciborg protéxea!

-Que é un ciborg?

-Non sei! Oín por aí!

(Comezou a chover a cántaros)

-MIAU! MARRAMIAU!

-Non lle gusta a auga...

-Mira, unha cova. Imos!

(Entraron na cova rindo)

-A chuva non molesta, simplemente apesta!!

-PUMM!

(Mila)-Que foi iso?

(Xoan)-Non sei. Dame moito medo

-Ei! Unha vida!

(Ollaron para a vida, dourada, era redonda como a pelota do primo de Mla)

-Vou collela!

-Agarda Mila, pode que haxa trampa

-Mira! Un botón!

-Para que srá?

(Pulsaron o botón e abriuse unha gaiola deixando a vida libre. Mila colleuna, pero decatouse de que...)

-É de plástico. Que mal!

-Imonos! Aventura para nada!

(Volveron para casa, tirando a vida contra o chan)

-Ei Michifú! Non te escapes!

(Michifú saíu da casa, onde observou algo brillante dentro dunha cápsula de plástico...)

# data[].attributes.body
Erase unha vez dous nenoschamados Nico e Alex. Un día pola noite foron ao Bosque Encantado de Aldán. Cando se adentraron no bosque miraron unha sombra que se adentrou nun castelo. Os dous nenos con medo seguiron a misteriosa sombra ata o castelo.

Despois dun rato os nenos colleron unha linterna e sen pensalo duas vecesentraron no castelo. Cando entraron pola porta miraron moitos morcegos e moitos camiños.

Todos os camiños estaban oscuros entónencenderon a linterna, cando a encenderon escoitaron un ruído que viña do terceiro camiño. Despois metéronse polo camiño e cando chegaron ao final resulta que a sombra misteriosa e o sonido raro era un indefenso ratiño. E asó Alex e Nico fóronse as súas casas a durmir.

# data[].attributes.headline
O AGUACATE PARACATE E OS AMIGOS. Emily, Maya e Laia 3º

# data[].attributes.subject
O AGUACATE PARACATE E OS AMIGOS. Emily, Maya e Laia 3º

# data[].attributes.body
O aguacate paracate

está tolo, hamburguesa

paraquenta traviesa,

o perrito caraquente

está inocente

o bocata de Xapón está parapón

a fresa locona ea más bebona.

O plátano está maior e o tabeirón

mazá mazaíña e a máis

pequeniña, a piza

e a mais riquiña e a

ma gordiña, salchicha

calchichón e o máis

longón o tomatiño

está guapiño pero

a veces non.

O pepinillo e o máis

gordiño a veces e o máis flaquiño

# data[].attributes.body
Había unha vez unha nena chamada Carla. Ten  17 anos,pero está de aniversario o 21 de maio. Hoxe,7 de abril,está o seu irmán Samuel. Hoxe cumpre 13 anos. Carla ten que ir a mercar a tarta, pero estaba tan ocupada empaquetando agasallos que chamou  as súas amigas Paola e Alba. Elas xa estiveron de aniversario, polo tanto teñen 18 anos. Paola e Alba foron a pola tarta, e chegaron xusto a tempo porque entraron pola porta e...A comida xa estaba na mesa!

Todos estaban esperando por elas para empezar a comer.

-FELIZ ANIVERSARIO SAMU!!! Dixeron as dúas a vez

-Moitas grazas! Contestou Samu.

Comemos a comida favorita de Samu, polo con patacas fritidas.

De bebida,Paola e Alba colleron: auga, zume de laranxa  e algúns refrescos. A comida estaba moi rica, e despois de comer Samu soprou as velas,e de sobremesa comemos todos a  tarta, que era de galleta de chocolate. Estaba BOÍSIMA!!!

Para o día seguinte, 8 de abril daban un eclipse de lúa de sangue.

Xa é 8 de abril e Samu xa recibiu todos os seus agasallos menos o de Carla, que como hoxe  imos de paseo pon Cangas e despois quedamos a cear. Carla tiña moitísimas ganas de ver o eclipse por que nunca viu un, e as súas amigas Paola e Alba sempre lle dicían que era moi guai e bonito.

O ECLIPSE TIVO UN ERRO, por que en vez de que a Lúa se volvera vermella, por iso se chama Lúa de sangue foi  o sol o que se volveu negro. De súpeto, houbo un destello de luz no ceo e deixouse de ver o ceo, o SOL NEGRO e a Lúa. Cando volveuse a ver o ceo, non pasou nada mais, pero saiu nas noticias.-GUSTOUME MOITO!!! -dixo Carla.

-Vamonos pra casa -dixo a nai de Carla.

-VALEEEE! - E foron se todos contentos.

# data[].attributes.body
Un dia chuvioso, un neno chamado Jack mudouse a un pobo que estaba encantado. Jack díxolle a sua nai:

-Non quero vivir aqui¡

-Temos que vivir aqui Jack.

Jack encerrouse no seu novo cuarto cheo de po e arañeiras con moscas atrapadas.

A sua tía antes vivira aquí e un día encerrouse no seu cuarto que neste caso era o que ten Jack e a sua tía nunca mais volveu a aparecer.

Jack sentiu que o seu cuarto se movía, el pensou que era un terremoto, pero non

O dia seguinte apareceu no bosque.

Viu que pasou alguén correndo. Foi ver quen era.

-Quen anda hai?

Viu a sua tía. Sorprendeuse.

A tía díxolle que a única forma de volver era ler o feitizo do libro de feitizos.

Xusto Jack tiña o libro na man porque o estaba lendo.

Volveron a casa e a nai desmaiouse de alegría, o despertarse cría que era un sono pero non,  era verdade, a sua tía estaba enfronte da súa cara. Deulle un forte abrazo  e un bico.

Contaron chistes xuntos e riron a esgalla.

Pero un dia a súa casa foi destruída e se mudaron a outra casa onde  viviron felices para sempre.

# data[].attributes.body
-Ola, eu son Alba

-e eu son Sofia. Estamos no  HIO un dos mellores pobos do mundo.

Aproxímase o carnaval entón  vamos a buscar os disfraces. De que nos iremos difrazar este ano?

Xa Sofia irá de gato e eu de Carapuchiña.

O día seguinte, facía unha mañá preciosa. O sol estaba no alto e so había unha poucas nubes brancas como cachiños de algodón.

-Que guai é Luns- dixemos eu e Sofía xa que quería aos ir aos carnavais.

Sofia púxose as orellas de gato, a cola e o corpo. Logo de terminar de prepararnos, fomos no coche ao Hío e había unhas mil persoas. Esta era a mellor festa do mundo. Nunca vin ao Hío con tanta xente. Bailamos “Súmballe o caneco” e moitas cancións máis. Logo de bailar fomos a comer toda a familia a un restaurante onde estaban os gaiteiros e as pancartas. Cando terminamos de comer fomos a dar a volta coas mil persoas a moitas aldeas. Pasou un tempo e atopamos a uns amigos. Bailamos, xogamos e nos divertimos moito, moitísimo. Foi un día marabilloso. A festa do Carnaval do Hío é a mellor  festa do mundo.

# data[].attributes.body
Erase unha vez un rato moi pillabán que sempre se colaba no castelo do rei

Marfito. Iso divertíalle pero había gardiáns. Un día pillárono os gardiáns coas

mans na masa, e PUM! Empezaron unha pelexa e os gardiáns ganáronlle.

Encerrárono no cárcere. Por desgracia cinco días despois ia ir cunha bruxa

moi perigosa porque colárase no castelo e a bruxa ia pelexar con el.

A bruxa tiña a boca cortada e dentes afiados. Cando chegou coa bruxa o rato non dubidou en atacar, sucedeu que o rato tiña poderes e dun segundo para outro o rato cortou en dous a bruxa. Rato dixo AAAAAHHHHH!!!!!! Estaba o rei Marfito voando coma unha furia, e fíxose unha batalla.

O rei parece que estaba gañando,o rato viu que o rei se deu a volta e non dubidou en atacar e PUUUMMM!!

O rato acabou co rei e rouboulle a coroa.

Agora non é un simple rato. Agora é Rei Rato.

Cambioulle o nome o país, agora se chama Os Ratiños e tamén cada día sae un xornal das noticias de un ladrón moi perigoso que se chamaba Rafito. Era o irma de Marfito. A o rei lle molestaba moito pero el tiña súper poderes. Pero el ao ter a xente a favor sempre salia perdendo e entón o Rei Rato, cando atraparon o ladrón o Rei Rato dixo:

-VIVA-e preparou unha festa.

O rato agora sen problemas vive feliz.

# data[].attributes.body
-  Ola son Alba , sempre quixen cambiar  a lúa de cor amarela .

- A miña panda e enorme é de catro persoas!

- David,Monica, Alicia ,  Daniel(  Eles tamén querían cambiar a lúa)

A o seguinte día quedaron toda a panda no parque  e decidiron que...

David decidiu que...

- Eu penso que hai que escalar ata a lúa.

Monica pensou que..

Hai que coller moitas escaleiras e xuntalas para chegar a lúa.

Alicia que era a segunda mais lista pensou que ...

- Son tan lista que o que hai que facer é saltar e collela.

En realidad era a mais tonta do grupo pero  críase a mellor.

Daniel pensou.

- Hai que coller un cohete e chegar a lúa , levar unha corda e amarrala,

baixala e xa estaría.

Entón fixeron a mellor idea a de Daniel.

Asi que o sábado pola tarde empezaron.

Fixérono moooooi ben pero non pensaran en que había que pintala de amarelo.

Al final colleron a lúa e a pintaron con 800000 sprais amarelos devolveron a lúa o ceo e o seu sono volveuse realidad.

O grupo dixo este foi o mellor día da miña vida.

# data[].attributes.body
Érase unha vez unha cadela a punto de dar a luz. Tardou dúas horas en dar a luz pero  o conseguiu.Todos os cachorriños naceron branquiños coma a nai chamada Neve, pero...Un cachorriño  era negro coma o carbón chamábase Carbón. Nora era a dona de Neve. Nora a o ver a Carbón colleuno e foise pola porta con intención de abandonalo. Neve intentou frear a Nora pero non puido, Nora foise con Carbón no coche.

Nora deixou abandonado a Carbón na montaña nevada e foise, ao chegar a casa Neve chamou por Carbón dúas horas pero non apareceu.

Pasaron cinco meses e Carbón  xa era grande e corpulento. Vivia nunha cova con un can negro que tamén o abandonaron por ser negro, chamado Baloo. O que menos nos esperabamos de Carbón e Baloo era que comeran bichos en vez de carne pero prefiren comer bichos para non matar animais.

Un día Carbón e Baloo espertáronse e decidiron ir o pobo,o chegar Carbón e Baloo miraron unha nena que ia cruzar o paso de peatóns e un camión que se aproximaba ao pase de peatóns supper mega rápido ¡o camión ía atropelar a nena! Carbón e Baloo lanzáronse a afastar nena do paso de peatóns, a nena non tivo ningún rasbuño,  aínda que Carbón e Baloo tiñan algunhas feridas pero estaban ben.

A nena adoptou a Carbón, Baloo, Neve e todos os irmanciños.

¡Foron felices e comeron perdices!

# data[].attributes.body
Ía un cabalo camiñando e atopou un coello, que estaba moi canso de saltar. O cabalo díxolle:

-       Queres que te leve?

-       Si - contestoulle o coello.

Entón decidiron dar un paseo ata casa da donicela e darlle unha sorpresa.

# data[].attributes.body
O moucho atopou un camaleón que non se encontraba ben. Deulle un xarope que sabía a mel e o camaleón atopouse moi ben. Así que, fixéronse amigos.

# data[].attributes.body
Había una vez unha bolboreta e unha abella. Un día a abella quería facer mel e buscou flores para facela.  Entón regaloulle un bote de mel e a bolboreta quedou contenta.

# data[].attributes.body
Había un verme debaixo da terra que buscaba comida e quería ter amigos. Atopouse con outro verme, foron a súa casa e invitouno a comer unha torta.

# data[].attributes.body
En primavera unha abella quería facer mel, pero non había flores. Entón foi a xunto da mosca e díxolle:

-       Onde están as flores?

E a mosca contestoulle:

-       Non sei.

Entón a abella marchou cara a África e mirou moitas flores. Colleunas todas e fixo mel.

As demáis abellas querían un pouco e como boa amiga, deulles moito.

# data[].attributes.body
Eu estaba segura: 1+1 tiñan que ser dous.

- Ui!

- Ehh!... Oli! Estou no cole.

- Profe é dous.

Tiña que ir para casa, pero notaba algo como un amigo invisible? Anoitecía.

De súpeto, unha nube de pó interpúxose no meu paso. Era aquel amigo invisible de antes.

-       Son eu, o teu amigo invisible que se mira!

# data[].attributes.body
Había unha vez un tritón, que nadaba na charca, e miraba a unha libeliña voar. Entón fabricouse un traxe de libeliña e empezou a voar.

# data[].attributes.body
Super Pataca Fritida estaba tan tranquilo no sofá. De súpeto:

-       Ring, ring!

-       Que pasa?

-       Hai unha emerxencia.

-       Vou para alá.

Continuará…

# data[].attributes.body
Fai moitos anos atrás, catro reis, ou mellor dito lugares, estaban fartos de que os arqueólogos lles fixeran unha desfeitaos seus aldeáns, guerreiros e reis.

-Non o entendo! esa xente non entende que se non deixan de fozar nas nosas cousas imos morrer nos- dixo Grecia

-Hai que matalos!- Dixo Roma

-Tampouco hai que ser agresivos, temos que manter a cabeza fría-dixo Galicia.

-O mércores dazasete de outubro iremos a Costa da Morte e faremos un acordo. Se se negan os lanzaremos sen piedade- engadiu Exipto.

(Exipto invocou aos deuses exipcios, Roma a César, Grecia as mulleres do pobo e Galicia aos Celtas. A tropa de mortos foi á Costa da Morte. As líderes foron á zona dos arqueólogos. Pero cando chegaron non querían loitar, querían coñecelos)

-Non queremos matarvos, queremos coñecer o noso pasado- dixo un arqueólogo.

E Galicia calmada e decatándose do que pasaba dixo:

-Comprendo, entón nos mesmas vos contaremos o que pasou.

E así é como coñecemos o pasado de Galicia, Exipto, Roma e Grecia.