# data[].attributes.headline
У паэме Якуба Коласа

# data[].attributes.body
У паэме Якуба Коласа «Новая зямля» шмат часу гаворыцца пра дзяцей і іх выхаванне.
У творы паказваецца  што бацькi i дзядзя Антось вельмі добра адносіцца да iх ,але  ёсць i пакарання. Асаблiва, калi гэта касаецца вучобы. Напрыклад: калi бацькi клiкалi дарэктара, яны хацелi каб дзецi добра вучыліся и пагразіліся пакараць папругай, калi з вучобай будзе дрэнна.
Як адсвянцаю разоў сто,
Як адлуплю — тры дні не сядзе! —

Цягні за вуха на калені:
Знайду лякарства я ад лені!
А будзе йсці навука туга,
Падгоніць бацькава папруга! —

Да, пакараннi былi у той час ў асноўным фізічныя, у творы паказна, як бацькi i Антось любяць дзяцей і пакараннi были толькi за касякi, але як прыгроза

# data[].attributes.headline
Асноўныя правілы выхавання 

# data[].attributes.subject
Асноўныя правілы выхавання 

# data[].attributes.body
1.Не зацыкляйцеся на дрэнных паводзінах
2.Не спрабуйце перамагчы хаос
3.Навучыцеся слухаць дзіця
4.Стварайце дзіцяці мяжы
5.Дазвольце дзіцяці спрачацца з вамі

# data[].attributes.headline
Дзяцінай цешылісь гу

# data[].attributes.body
Дзяцінай цешылісь гульнёю.

Хто бегаў з кіем каля хаты —

Ганяў курэй. Як парасяты,

Ў пяску капаліся сястрычкі.

# data[].attributes.headline
Гарнушак-Невялічкі г

# data[].attributes.body
Гарнушак-Невялічкі гаршчок.

# data[].attributes.headline
Таўкліся дзеці, замі

# data[].attributes.body
Таўкліся дзеці, заміналі

Або смяяліся, спявалі.

# data[].attributes.headline
А навакола маладыя

# data[].attributes.body
А навакола маладыя

Дзярэўцы пышна красавалі,

На свет вясёла пазіралі.

# data[].attributes.headline
А пойдзеш ў Ліпава л

# data[].attributes.body
А пойдзеш ў Ліпава лясамі,

Напэўна стрэнешся з ласямі

І зайца ўгледзіш, і вавёрку,

І норы воўчыя на ўзгорку

# data[].attributes.headline
Насі «катла», кажы і

# data[].attributes.body
Насі «катла», кажы ім казкі,

Ідзі на поплаў з імі ў краскі

# data[].attributes.headline
Дзеці не маглі праца

# data[].attributes.body
Дзеці не маглі працаваць гэтак жа , як і дарослыя, але яны рабілі ўсё , што ў іх сілах. Напрыклад: дапамагалі баранаваць-рыхляць почву.
Дзяўчынак ў гэты час вучылі прасці і шыць, да 12 гадоў яны ўжо самастойна выраблялі бялізну для малодшых братоў і сясцёр, ткалі з маці палотны.
Да сямі гадоў дзіця лічыўся «дзіцём», але і тады ў яго былі свае абавязкі: падмятанне падлогі, глядзець за хатняй птушкай, карміць курэй і збіраць яйкі. Дзяўчынкі прыглядалі за малодшымі дзецьмі, мянялі пялёнкі .

# data[].attributes.headline
АБЭРЖА— вялікая будыніна для розных гаспадарчых патрэб.

# data[].attributes.subject
АБЭРЖА— вялікая будыніна для розных гаспадарчых патрэб.

# data[].attributes.headline
Куродым - густы едкі

# data[].attributes.body
Куродым - густы едкі дым пры гарэнні, тленні без полымя.

# data[].attributes.headline
Дзецi маглi атрымаць

# data[].attributes.body
Дзецi маглi атрымаць пачатковую адукацыю некалькiмi шляхамi.
1) Яны маглi адправiцца у школу. Але часта школа знаходзiлася далёка. Бацькам трэба было не толькi плацiць за вучобу, але i аплочваць кватэру i харчаванне.
2) Можна было наняць настаунiка для хатняга навучання, гэта было значна танней. Звычайна настаунiк (яго называлi 'дарэктар') быу такi ж хлопчык, як i яго вучнi.

# data[].attributes.headline
 Раздзел 7. Дзядзька - кухар «Кісет дастане і закурыць...»                        

# data[].attributes.subject
 Раздзел 7. Дзядзька - кухар «Кісет дастане і закурыць...»                        

# data[].attributes.body
Кісет - гэта невялікі мяшочак, які зацягваецца шнурком, часцей за ўсё для тытуню.
Прыклад: Кісет з тытунём.

# data[].attributes.headline
Таксама абавязкам дз

# data[].attributes.body
Таксама абавязкам дзяцей была вучоба, таму прывяду радкі з паэмы:
— А па сняданні — за навуку!
І не чакаць мне на пануку,
І самі знайце свой парадак,
Каб і да кніг, як да аладак,
Таксама дружна наляталі.—
Дарэктар, хлопцы — ўсе маўчалі,
Схіліўшы ўдумныя галовы,
Пакуль цягнуліся прамовы.
— А ты, дарэктар, ведай дзела:
Прыпры іх добра, як вужакаў,
Каб аж заенчыў і заплакаў,
Каб у галовах іх кіпела!
Калі ж чаго не зразумее,
Або не ў часе задурэе,
Ці так падыме часам спрэчку,—
Стаў на калені і на грэчку! —