# data[].attributes.body
Agama Islam diperkenalkan di China melalui jalan darat dan laut seawal kurun ke-7 Masihi. Orang pertama tiba di negara China adalah utusan daripada Khalifah `Uthman ibn `Affan. Berdasarkan catatan sejarah, dua orang sahabat nabi iaitu Saad bin Abi Waqqas RA dan Yusuf RA telah berdakwah di wilayah Chuan Chow dan Kwang Tung.

Semasa peringkat awal penyebaran Islam, pedagang Islam Arab dan Parsi yang mendarat di China telah mendirikan masjid di Guangzhou dan Quanzhou. Sementara itu, pedagang yang melalui Laluan Sutera di kawasan Parsi dan Afghanistan pula telah membentuk masyarakat Islam di Xian.

Kemuncak kegemilangan Islam di China ialah semasa pemerintahan Dinasti Yuan (1271 M – 1368 M). Semasa zaman ini, sumbangan tokoh Islam amat menyerlah dalam pembangunan Tamadun China dalam pelbagai bidang ilmu seperti astronomi, pelayaran, pembinaan takwim dan kalendar, perubatan serta sains dan teknologi.

# data[].attributes.body
Aliran ini terangkum dalam 3 cabang iaitu:

v  Fa (Undang²)

v  Shi (Autoriti)

v  Shu (Kaedah)

Legalisme diasaskan oleh seorang ahli falsafah Cina iaitu Han Fei Zi dan dilaksanakan semasa pemerintahan Dinasti Qin oleh Qin Shi Huangdi.

Aliran ini mengutamakan pemikiran sosiopolitik dan kekuasaan pihak pemerintah terhadap rakyatnya bagi tujuan untuk menyatukan negara.

# data[].attributes.body
Agama ini diasaskan oleh Lao Zi dan Chuang Tzu yang menekankan:

v  Keamanan dan keharmonian akan dapat dicapai sekiranya manusia tidak mengikut hawa nafsu untuk mencapai materialistik dan;

v  Mengasingkan diri daripada kegiatan duniawi serta apa sahaja yang merugikan dengan cara meditasi.

# data[].attributes.body
Moisme merupakan satu kepercayaan yang diasaskan oleh Mo Zi (dari 479 SM – 381 SM). Antara konsep penting dalam pemikiran aliran ini termasuk aspek:

v  Jian’ai (Kasih sayang sejagat)

v  Feigong (Mengecam sikap suka berperang)

v  Feiming (Menyerah kepada nasib)

v  Shangxian (Mengutamakan golongan cerdik pandai)

# data[].attributes.body
DAOISME

Agama ketiga yang  berpengaruh di China ialah Daoisme yang diasaskan oleh Lao Zi (604 SM) dan Zhuang Zi (369 SM – 865 SM). Mereka berpendapat bahawa pemeliharaan semula jadi serta konsep wuwei atau melakukan perbuatan secara spontan dan tanpa sebarang usaha.

Daoisme terbahagi kepada 2 cabang utama iaitu:

v  Daojia (Pemikiran falsafah Dao)

v  Daojiao (Aliran keagamaan Dao)

Kitab Daoisme iaitu Daodejing membahaskan dua cabang tersebut dan mengandungi metafizik Dao.

Dao ialah jalan yang mempunyai pengertian bahawa segala penjelasan yang tidak dilahirkan dan tidak dapat diperikan.

Tahap pencapaian pengamalan Dao yang tertinggi adalah kembali semula dan bersatu semula dengannya.

# data[].attributes.body
Ajaran Buddhisme merupakan salah satu kepercayaan yang mempengaruhi budaya dan pandangan semesta masyarakat Cina. Ia diasaskan oleh Siddhartha Gautama Buddha (dari 563 SM – 483 SM). Ia mula tersebar ke China sejak kurun pertama Masihi iaitu semasa Dinasti Han.

Walau bagaimanapun, selepas tersebarnya Buddhisme ke negara China, agama ini telah mengalami pelbagai pengubahsuaian sehingga menjadi suatu sistem keagamaan yang menyerap ciri-ciri kecinaan sehinggalah ia dikenali sebagai Buddhisme Cina.

Ajaran ini terkenal dengan Jalan Lapan Lapis Mulis atau Jalan Pertengahan dibahagikan kepada 3 bahagian iaitu:

v  Panna (Kebijaksanaan) yang meliputi

o   Pemahaman yang betul

o   Pemikiran yang betul

v  Samadhi (Penumpuan) yang meliputi

o   Pengucapan yang betul

o   Tindakan yang betul

o   Cara hidup yang betul

v  Sila (Moral) yang meliputi

o   Usaha yang betul

o   Pertimbangan yang betul

o   Tumpuan yang betul

# data[].attributes.body
Konfusianisme ialah agama terbesar di China seperti yang termaktub dalam pengajaran Konfusius (dari 551 SM – 479 SM). Ajaran ini diasaskan oleh Kung Fu Tze yang merupakan seorang tokoh yang berketurunan bangsawan. Beliau dikenali sebagai ahli falsafah dan pendidik.

Asas Konfusianisme dikatakan berasal daripada tulisan klasik yang diterbitkan atas nama Konfusius. Ajarannya merangkumi aspek falsafah, pendidikan, sosial dan politik.  Pengajaran utama Konfusius adalah seperti yang terkandung dalam kitab Lun Yu (Analects); menekan pengamalan sifat serta nilai moral yang mulia seperti:

v  Ren (Kemanusiaan)

v  Li (Kesopanan)

v  Xiao (Ketaatan kepada Ibu Bapa)

v  Yi (Kewajaran)

v  Zhi (kebijaksanaan)

Ajaran Konfusius digabungkan dalam 4 kitab utama iaitu:

v  Lun Yu

v  Meng Zi

v  Da Xue

v  Zhong Yong

Gabungan kitab ini dikenali sebagai Si Shu (Empat Buku) oleh Konfusius dan pelajarnya.

Isi kandungan Si Shu merangkumi:

v  Organisasi personaliti manusia

v  Objektif pembangunan manusia

v  Teori² pembelajaran manusia

v  Teori² asuhan dan pendidikan anak²

Ajaran Konfusius sangat teliti menyebabkan kebanyakan ajarannya diwarisi dan diamalkan sehingga kini. Nilai ini diamalkan dan diteladani orang yang bermoral dan bersikap mulia (junzi).

Mencius (dari 372 SM – 289 SM), salah seorang pujangga agung Konfusianisme telah menegaskan sifat semula jadi manusia adalah baik ketika dilahirkan. Justeru, manusia dikatakan berpotensi untuk mencapai sifat² baik tersebut.

# data[].attributes.headline
KEPERCAYAAN MASYARAKAT CINA DAN SUMBANGAN PERADABAN CHINA DI MALAYSIA

# data[].attributes.subject
KEPERCAYAAN MASYARAKAT CINA DAN SUMBANGAN PERADABAN CHINA DI MALAYSIA

# data[].attributes.body
AHMAD FAISAL BIN AHMAD RAHIMI
012019020087