# data[].attributes.body
polska nagroda literacka za książkę roku przyznawana od 1997. Jej celem jest promocja polskiej literatury współczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem powieści. Fundatorami nagrody są „Gazeta Wyborcza” i Fundacja Agory.

# data[].attributes.body
Konkurs obejmuje tylko autorów żyjących. Nagrody nie można podzielić lub nie przyznać; w konkursie nie mogą brać udziału opracowania lub prace zbiorowe. Laureat nagrody wyłaniany jest w trójetapowym konkursie, który trwa od maja do października. Pierwszy etap to przyznanie przez jury 20 nominacji, następnie wybór siedmiu finalistów i z tej grupy wyłaniany jest zwycięzca. Wyboru laureata Nike dokonuje jury na posiedzeniu w dniu wręczenia nagrody, w pierwszą niedzielę października.

# data[].attributes.body
Wiesław Myśliwski- Twórca, który czerpiąc ze źródeł chłopskiego doświadczenia i chłopskiej mowy żywej, wpisuje swoje kreacje w krąg uniwersalnych praw i prawd o świecie i ludzkiej egzystencji. Zdobył on nagrodę Nike w roku 1997 za powieść ,,Widnokrąg".

# data[].attributes.attachment_link.title
mysliwski wieslaw  fot  wlodzimierz wasyluk   2_6115859

# data[].attributes.body
Radosław Rak- polski pisarz fantastyki oraz lekarz weterynarii. nagrodę literacką ,,Nike" zdobył w 2020 roku za powieść pt. ,,Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli".

# data[].attributes.body
-2019 – Mariusz Szczygieł za zbiór reportaży Nie ma,
-2018 – Marcin Wicha za zbiór esejów Rzeczy, których nie wyrzuciłem,
-2017 – Cezary Łazarewicz za reportaż historyczny Żeby nie było śladów,
-2016 – Bronka Nowicka za tom Nakarmić kamień,
-2015 – Olga Tokarczuk za powieść Księgi Jakubowe,
-2014 – Karol Modzelewski za autobiografię Zajedzmy kobyłę  historii. Wyznania poobijanego jeźdźca.
-2013 – Joanna Bator za powieść Ciemno, prawie noc,
-2012 – Marek Bieńczyk za zbiór esejów Książka twarzy,
-2011 – Marian Pilot za powieść Pióropiusz
-2010– Tadeusz Słobodzianek za dramat Nasza klasa,
-2009 – Eugeniusz Tkaczyszyn- Dycki za tom poetycki Piosenka o zależnościach i uzależnieniach
-2008 – Olga Tokarczuk za powieść Bieguni
-2007 – Wiesław Myśliwski za powieść Traktat o łuskaniu fasoli
-2006 – Dorota Masłowska za powieść Paw królowej
-2005 – Andrzej Stasiuk za powieść Jadąc do Babadag
-2004 – Wojciech Kuczok za powieść Gnój
-2003 – Jarosław Marek Rymkiewicz za tom poetycki Zachód słońca w Milanówku
-2002 – Joanna Olczak-Ronikier za powieść W ogrodzie pamięci
-2001 – Jerzy Pilch za powieść Pod Mocnym Aniołem
-2000 – Tadeusz Różewicz za tom poetycki Matka odchodzi
-1999 – Stanisław Barańczak za tom poetycki Chirurgiczna precyzja
-1998 – Czesław Miłosz za zbiór Piesek przydrożny

# data[].attributes.body
Jesienią 2014 roku socjolożka i krytyczka literacka Kinga Dunin postawiła publicznie zarzut, że wpływ na werdykt jury mogą mieć związki towarzyskie jego członków z nominowanymi autorami. Oświadczenie Dunin było pokłosiem konfliktu feministki z Ignacym Karpowiczem na tle obyczajowo-finansowym. Karpowicz był nominowany w 2014 za powieść „Ości” zaś sekretarzem nagrody w tym czasie był jego partner życiowy – Juliusz Kurkiewicz. 3 października 2014 Michał Sołtysiak z kapituły nagrody wydał oświadczenie, w którym zaznaczył, że sekretarz jury nie ma żadnego wpływu na wybór dokonywany przez jego członków. W podobnym tonie do sprawy odniosła się również Grażyna Torbicka tuż przed ogłoszeniem zwycięzcy podczas gali w Bibliotece uniwersytetu Warszawskiego. Ostatecznie laureatem nagrody w 2014 został Karol Modzelewski.

# data[].attributes.body
Widnokrąg należy do gatunku powieści inicjacyjnej, świat został przedstawiony z perspektywy głównego bohatera Piotrusia, który wypowiada się jako mały chłopiec, dojrzewający młodzieniec, a także dorosły mężczyzna. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo i młodość w czasach wojennych oraz wczesnych lat komunizmu. Rodzina Piotrusia to typowi przedstawiciele polskiej wsi i małego miasteczka. Powieść rozpoczyna się opisem fotografii, na której znajduje się Piotruś jako dziecko z ojcem. Zdjęcie przywołuje w pamięci wspomnienia, tak jak wiele innych drobnych przedmiotów, co jest pretekstem do przedstawienia opowieści o pierwszej miłości, zauroczeniu, postrzeganiu świata i dojrzewaniu.

# data[].attributes.headline
Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli

# data[].attributes.subject
Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli

# data[].attributes.body
Główną postacią powieści jest dobrze znany Jakób Szela, którego dzieciństwo owiane jest tajemnicą. Autor „Baśni” postanowił wykorzystać ten fakt – wypełnił luki w biografii Szeli i zaproponował literacką historię młodości tego przywódcy chłopskiego i bohatera uciśnionego ludu. Zanim Szela stał się chłopskim królem, według Raka był on prostym chłopakiem, którego wychowywał dziadek. Kóba pracował na rzecz panów, ale jego życie było pełne fantazji i marzeń. Czy to prawda? Czy rzeczywiście dzieciństwo i młodość Jakóba Szeli mogły tak wyglądać?