# data[].attributes.body
W 2020 nagrodę otrzymał Radek Rak za powieść Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli.

# data[].attributes.body
W 2019 nagrodę otrzymał  Mariusz Szczygieł za zbiór reportaży Nie ma.

# data[].attributes.body
W 2018 nagrodę otrzymał  Marcin Wicha za zbiór esejów Rzeczy, których nie wyrzuciłem.

# data[].attributes.body
W 2017 nagrodę otrzymał  Cezary Łazarewicz za reportaż historyczny Żeby nie było śladów.

# data[].attributes.body
W 2016 nagrodę otrzymała Bronka Nowicka za tom Nakarmić kamień.

# data[].attributes.body
W 2015 nagrodę ponownie otrzymała Olga Tokarczuk, ale już za powieść Księgi Jakubowe.

# data[].attributes.body
Jesienią 2014 roku socjolożka i krytyczka literacka Kinga Dunin postawiła publicznie zarzut, że wpływ na werdykt jury mogą mieć związki towarzyskie jego członków z nominowanymi autorami. Oświadczenie Dunin było pokłosiem konfliktu feministki z Ignacym Karpowiczem na tle obyczajowo-finansowym. Karpowicz był nominowany w 2014 za powieść „Ości” zaś sekretarzem nagrody w tym czasie był jego partner życiowy – Juliusz Kurkiewicz. 3 października 2014 Michał Sołtysiak z kapituły nagrody wydał oświadczenie, w którym zaznaczył, że sekretarz jury nie ma żadnego wpływu na wybór dokonywany przez jego członków. W podobnym tonie do sprawy odniosła się również Grażyna Torbicka tuż przed ogłoszeniem zwycięzcy podczas gali w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego. Ostatecznie laureatem nagrody w 2014 został Karol Modzelewski.

# data[].attributes.body
W 2013 nagrodę otrzymała Joanna Bator za powieść Ciemno, prawie noc.

# data[].attributes.body
W 2012 nagrodę otrzymał Marek Bieńczyk za zbiór esejów Książka twarzy.

# data[].attributes.body
W 2011 nagrodę otrzymał  Marian Pilot za powieść Pióropusz.

# data[].attributes.body
W 2010 nagrodę otrzymał  Tadeusz Słobodzianek za dramat Nasza klasa.

# data[].attributes.body
W 2009 nagrodę otrzymał  Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki za tom poetycki Piosenka o zależnościach i uzależnieniach.

# data[].attributes.body
W 2008 nagrodę otrzymała Olga Tokarczuk za powieść Bieguni.

# data[].attributes.body
W 2007 nagrodę ponownie otrzymał Wiesław Myśliwski, ale już za powieść Traktat o łuskaniu fasoli.

# data[].attributes.attachment_link.title
mysliwski wieslaw  fot  wlodzimierz wasyluk   2_6115859

# data[].attributes.body
W 2006 nagrodę otrzymała Dorota Masłowska za powieść Paw królowej.

# data[].attributes.body
W 2005 nagrodę otrzymał  Andrzej Stasiuk za powieść Jadąc do Babadag.

# data[].attributes.body
W 2001 nagrodę otrzymał Jerzy Pilch za powieść W ogrodzie pamięci

# data[].attributes.body
W 2003 nagrodę otrzymał Jarosław Marek Rymkiewicz za tom poetycki Zachód słońca w Milanówku.

# data[].attributes.body
W 1999 nagrodę otrzymał Stanisław Barańczak za tom poetycki Chirurgiczna precyzja.

# data[].attributes.body
W 2000 nagrodę otrzymał  Tadeusz Różewicz za tom poetycki Matka odchodzi.

# data[].attributes.body
W 2002 nagrodę otrzymała  Joanna Olczak-Ronikier za powieść W ogrodzie pamięci.

# data[].attributes.body
W 1998 nagrodę otrzymał Czesław Miłosz za zbiór Piesek przydrożny.

# data[].attributes.body
Pierwszym, który zdobył tę nagrodę był  Wiesław Myśliwski za powieść Widnokrąg w 1997 roku.

# data[].attributes.body
Nagroda Literacka „Nike” (NL „Nike”) – polska nagroda literacka za książkę roku przyznawana od 1997. Jej celem jest promocja polskiej literatury współczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem powieści. Fundatorami nagrody są „Gazeta Wyborcza” i Fundacja Agory.

# data[].attributes.body
W 2004 nagrodę otrzymał  Wojciech Kuczok za powieść Gnój.

# data[].attributes.body
W 2014 nagrodę otrzymał  Karol Modzelewski za autobiografię Zajeździmy kobyłę historii. Wyznania poobijanego jeźdźca.