# data[].attributes.body
Przed wybuchem wojny odesłano część polskich okrętów do portów w Wielkiej Brytanii. Dzięki temu nie doznały one żadnego uszczerbku, wobec czego po klęsce wrześniowej innych polskich formacji flota wojenna stała się ważnym trzonem narodowych sił zbrojnych. Prawdziwie heroicznego wyczynu dokonała załoga okrętu podwodnego ORP Orzeł. Podczas walk we wrześniu 1939 r. zawinął on do portu w Tallinnie. Tam został aresztowany i rozbrojony przez estońskie władze. Polscy marynarze potajemnie wymknęli się z portu i popłynęli do Wielkiej Brytanii. Zadanie nie było łatwe, ponieważ odebrano im mapy. Mimo przeszkód okrętowi udało się jednak przedrzeć przez morską blokadę i dotrzeć do Anglii.

# data[].attributes.headline
W obronie Norwegii, Francji i Wielkiej Brytanii 

# data[].attributes.subject
W obronie Norwegii, Francji i Wielkiej Brytanii 

# data[].attributes.body
Część polskich oddziałów floty wysłano w 1940 r. do Norwegii. Szczególnie zasłużyły się tam załogi okrętów wojennych ORP Grom , Burza i Błyskawica oraz Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich , która bohatersko walczyła o Narwik. W tym samym roku Polacy uczestniczyli w obronie Francji. Po jej kapitulacji w 1940 r. polskie oddziały ewakuowano do Wielkiej Brytanii.

W bitwie o Anglię szczególna rola przypadła polskim lotnikom. Ruszyli oni na pomoc mieszkańcom Wysp Brytyjskich, kiedy lotnictwo brytyjskie poniosło duże straty i nie było w stanie walczyć z najeźdźcą. W walkach szczególnie wyróżniły się myśliwskie dywizjony 302 i 303. Polacy otrzymali od Brytyjczyków nowoczesne samoloty i wykazali się ponad przeciętnymi umiejętnościami oraz wojskowym kunsztem. Zastrzelili wiele maszyn wroga, a Dywizjon 303 został uznany za najlepszą jednostkę RAF walczącą w bitwie o Anglię.