# data[].attributes.attachment_link.title
ดนตรีไทยสมัยรัตนโกสินทร์ (ตอนที่ 1)

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.body
รัชกาลที่ 1 เป็นเพลงเดิมช่วงอยุธยา
รัชกาลที่ 2 เพลงบุหลันลอยเลื่อน
รัชกาลที่ 3 เพลงจีนขิมใหญ่ เพลงแขกบรเทศ
รัชกาลที่ 4 เพลงเถา
รัชกาลที่ 5 เพลงแขกมอญบางขุนพรหม
รัชกาลที่ 6 เพลงทางกรอ
รัชกาลที่ 7 - รัชกาลที่ 9 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เพลงไว้ 3 เพลง คือ เพลงโหมโรงคลื่นกระทบฝั่ง 3 ชั้น เพลงเขมรลออองค์ เถา และ เพลงราตรีประดับดาว เถา

# data[].attributes.body
ยังคงเป็นลักษณะและรูปแบบของ ดนตรีไทย ในสมัยกรุงศรีอยุธยา

# data[].attributes.body
1. เพลงร้องมโหรี ได้แก่ เพลงตับ เพลงเกร็ด
2. เพลงปี่พาทย์ ได้แก่ เพลงหน้าพาทย์ เพลงเรื่อง
3. เพลงภาษา ได้แก่ เพลงมอญ เพลงหงส์ลีลา

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
1. อาจารย์มนตรี  ตราโมท
2. พระมหากษัตริย์ รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์จักรี
3. พระยาประสานดุริยศัพท์(แปลก ประสานศัพท์)
4. ครูบุญยงค์ เกตุคง
5. พระองค์เจ้าเพ็ญพัฒนพงศ์  กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
เนื่อจากสมัยนี้เน้นไปด้านเรื่องการสร้างเมืองมากกว่าทำให้ไม่มคีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
1. หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)

# data[].attributes.headline
สรุปสมัยกรุงรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
สรุปสมัยกรุงรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
สมัยรัชกาลที่ 1 ดนตรีไทยส่วนใหญ่ยังคงมีลรูปแบบตามที่มีมาตั้งแต่ สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่มีการเพิ่ม กลองทัด ขึ้นอีก 1 ลูกใน วงปี่พาทย์ ทำให้มีการใช้ลองทัด 2 ลูก เสียงสูง (ตัวผู้) ลูกหนึ่ง และ เสียงต่ำ (ตัวเมีย) เป็นที่นิยมกันมา จนกระทั่งปัจจุบันนี้

สมัยรัชกาลที่ 2 เป็นยุคทองของ ดนตรีไทย ยุคหนึ่ง ทั้งนี้เพราะ องค์พระมหากษัตริย์ ทรงสนพระทัย ดนตรีไทย เป็นอย่างยิ่งทรงพระปรีชาสามารถ ในทาง ดนตรีไทย ถึงขนาดที่ ทรงดนตรีไทย คือ ซอสามสาย ได้ มีซอคู่พระหัตถ์ชื่อว่า "ซอสายฟ้าฟาด" ทั้งพระองค์ได้ พระราชนิพนต์ เพลงไทย ขึ้นเพลงหนึ่ง ก็คือเพลง "บุหลันลอยเลื่อน"          การพัฒนา เปลี่ยนแปลงของดนตรีไทย ในสมัยนี้ก็คือ ได้มีการนำเอา วงปี่พาทย์มาบรรเลง ประกอบการขับเสภา เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ ยังมีกลองชนิดหนึ่งเกิดขึ้น โดยดัดแปลงจาก "เปิงมาง" ของมอญ ต่อมาเรียกกลองชนิดนี้ว่า "สองหน้า" ใช้ตีกำกับจังหวะแทนเสียงตะโพนในวงปี่พาทย์ ประกอบการขับเสภา เนื่องจากเห็นว่าตะโพนดังเกินไป จนกระทั่งกลบเสียงขับ กลองสองหน้านี้ ปัจจุบันนิยมใช้ตีกำกับจังหวะหน้าทับ ในวงปี่พาทย์ไม้แข็ง

สมัยรัชกาลที่ 3 วงปี่พาทย์ได้พัฒนาขึ้นเป็นวงปี่พาทย์เครื่องคู่ เพราะได้มีการประดิษฐ์ระนาดทุ้ม มาคู่กับระนาดเอก และประดิษฐ์ฆ้องวงเล็กมาคู่กับ ฆ้องวงใหญ่

# data[].attributes.headline
สรุปสมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.subject
สรุปสมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.body
เนื่องจากในสมัยนี้เป็นช่วงระยะเวลาอันสั้นเพียงแค่ 15 ปี และประกอบกับ เป็นสมัยแห่งการก่อร่างสร้างเมือง และการป้องกันประเทศเสียโดยมาก วงดนตรีไทย ในสมัยนี้จึงไม่ปรากฎหลักฐานไว้ว่า ได้มีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงขึ้น สันนิษฐานว่า ยังคงเป็นลักษณะและรูปแบบของ ดนตรีไทย ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั่นเอง

# data[].attributes.headline
สรุปสมัยกรุงศรีอยุธยา 

# data[].attributes.subject
สรุปสมัยกรุงศรีอยุธยา 

# data[].attributes.body
ปรากฎหลักฐานเกี่ยวกับ ดนตรีไทย ในสมัยนี้ ในกฏมลเฑียรบาล ซึ่งระบุชื่อ เครื่องดนตรีไทย เพิ่มขึ้น จากสมัยสุโขทัย จึงน่าจะเป็น เครื่องดนตรี ที่เพิ่งเกิดในสมัยนี้ ได้แก่ กระจับปี่ ขลุ่ย จะเข้ และ รำมะนา นอกจากนี้ในกฎมณเฑียรบาลสมัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031) ปรากฎข้อห้ามตอนหนึ่งว่า "...ห้ามร้องเพลงเรือ เป่าขลุ่ย เป่าปี่ สีซอ ดีดกระจับปี่ดีดจะเข้ ตีโทนทับ ในเขตพระราชฐาน..." แสดงว่าสมัยนี้ ดนตรีไทย เป็นที่นิยมกันมาก แม้ในเขตพระราชฐาน ก็มีคนไปร้องเพลงและเล่นดนตรีกันเป็นที่เอิกเกริกและเกินพอดี จนกระทั่งพระมหากษัตริย์ต้องทรงออกกฎมลเฑียรบาล

# data[].attributes.headline
สรุปสมัยสุโขทัย

# data[].attributes.subject
สรุปสมัยสุโขทัย

# data[].attributes.body
สมัยสุโขทัย ดนตรีไทย มีลักษณะเป็นการขับลำนำ และร้องเล่นกันอย่างพื้นเมือง เกี่ยวกับ เครื่องดนตรีไทย ในสมัยนี้ ปรากฎหลักฐานกล่าวถึงไว้ในหนังสือ ไตรภูมิพระร่วง ซึ่งเป็นหนังสือวรรณคดี ที่แต่งในสมัยนี้ ได้แก่ แตร, สังข์, มโหระทึก, ฆ้อง, กลอง, ฉิ่ง, แฉ่ง (ฉาบ), บัณเฑาะว์ พิณ, ซอพุงตอ (ซอสามสาย) ปี่ไฉน, ระฆัง, และ กังสดาล เป็นต้น

# data[].attributes.headline
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.subject
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.body
1. ค้นพบภาพเขียนและบันทึกต่างๆในจารึก เช่น หลักฐานจารึกสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ลิไทย
2. หลักฐานตอนชื่นชมพระบารมีของสมเด็จพระมหาจักรพัตราธิราช

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
1. พระมหาธรรมราชาที่ 1 ลิไทย
2 .พระมหาจักรพัตราธิราช

# data[].attributes.body
เพลงรัวสามลา,เพลงเสมอ เพลงพญาเดิน,พญาสี่เสา ,พญาโศก เพลงเทพทอง เพลงนางนาค และเพลงขับไม้บัณเฑาะว์

# data[].attributes.headline
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.subject
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.body
การพัฒนาเปลี่ยนแปลงของดนตรีไทยในสมัยนี้ก็คือ ได้มีการนำเอาวงปี่พาทย์มาบรรเลงประกอบการขับเสภาเป็นครั้งแรก นอกจากนี้ ยังมีกลองชนิดหนึ่งเกิดขึ้น โดยดัดแปลงจาก "เปิงมาง" ของมอญ ต่อมาเรียกกลองชนิดนี้ว่า "สองหน้า" ใช้ตีกำกับจังหวะแทนเสียงตะโพนในวงปี่พาทย์ประกอบการขับเสภา เนื่องจากเห็นว่าตะโพนดังเกินไป

# data[].attributes.headline
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.subject
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.body
ปรากฏในหมายกำหนดการของพระมหากษัตริย์ในสมัยนั้นว่า “ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พิณพาทย์ไทย พิณพาทย์รามัญ มโหรีไทย ฝรั่ง มโหรีญวน เขมร ผลัดเปลี่ยนกันสมโภช 2 เดือนกับ 12 วัน” ในงานสมโภชพระแก้วมรกต

# data[].attributes.headline
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.subject
เหตุการณ์สำคัญ

# data[].attributes.body
ปรากฎข้อห้ามตอนหนึ่งว่า "...ห้ามร้องเพลงเรือ เป่าขลุ่ย เป่าปี่ สีซอ ดีดกระจับปี่ ดีดจะเข้ ตีโทนทับ ในเขตพระราชฐาน..." ซึ่งแสดงว่าสมัยนี้ ดนตรีไทย เป็นที่นิยมกันมาก