# data[].attributes.headline
กุ๊กไก่ไปแคมปิ้งครั้งแรก

# data[].attributes.subject
กุ๊กไก่ไปแคมปิ้งครั้งแรก

# data[].attributes.body
วันนี้ครอบครัวกุ๊กไก่จะไปตั้งแคมป์กันครั้งแรก มี

กิจกรรมใหม่ ๆ น่าตื่นเต้นเต็มไปหมดเลย กุ๊กไก่มัวแต่เพลิดเพลินกับการเก็บฟืนเสียจนพลัดหลงในป่าจะมีใครช่วยพากุ๊กไก่กลับไปที่แคมป์ได้ไหมเกิดที่โยโกฮาม่าในปี 1970 สำเร็จการศึกษาจาก

วิทยาลัยศิลปะโจชิบี

เป็นนักเขียนหนังสือภาพ นักวาดการ์ตูน หนังสือ

ภาพ ประกอบด้วยซีรีส์ ' 'Noraneko Gundan"

(Hakusensha), ซีรีส์ " 'Piyo Piyo" (สำนักพิมพ์

Kosei), ซีรีส์ ''Penguin Brothers" (Pronz Shinsha) และอื่น ๆ มังงะ รวมถึงซีรีส์ "วันวานจัง" (ฮาคุเซ็นชะ) และอื่น ๆ นอกจากนี้ยังมี นิทานสำหรับเด็ก ภาพประกอบ ชุดเรียงความ ฯลฯ

น.ส. รษณา อนุวัฒนานนท์ 34 4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: อิสญะ                                                                                      ถ้าพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ มันทั้งละเอียดอ่อนและเปราะบางแต่ถ้าเราให้ความชัดเจนกับมัน มันก็จะหนักแน่นไปด้วยในเวลาเดียวกันสี่ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก นักบินอวกาศยังคงเดินทางไปกับยานลำเก่า เร่ร่อนไปทั่วจักรวาลเพื่อตามหาสิ่งที่หายไปอย่างไม่เคยหยุดพัก แม้ในใจจะรู้ดีกว่าใครว่ายังไงเธอก็ไม่มีวันกลับมา แต่ไม่ว่าจะอีกกี่ปีแสง หรือต่อให้ดวงอาทิตย์จะดับสูญ นักบินอวกาศก็จะยังคงเดินทางต่อไป เพียงหวังว่าสักวันหนึ่งจะพบกลับเธออีกครั้ง เพื่อขอสัมผัสความอบอุ่นจากเธอเป็นครั้งสุดท้าย เขาหวังเพียงว่ากอดของเธอจะช่วยให้เขาหลุดพ้นความหนาวเหน็บจากตลอดการเดินทางที่แสนยาวนาน ที่คอยกัดกินหัวใจเขาให้กลับมาอบอุ่น และเดินทางกลับมายังโลกอย่างปลอดภัยได้อีกครั้งสำหรับหนังสือเล่มนี้ เราเขียนมาจากส่วนหนึ่งของชีวิตตัวเองและคนรอบข้างที่คอยเข้ามาปรึกษา ระบายปัญหาชีวิตต่างๆเราเชื่อนะว่ายังมีอีกหลายคนที่ผ่านเรื่องราวต่างๆ มาคล้ายกันแค่จุดจบของแต่ละคนนั้นอาจต่างกันออกไป ไม่มีอะไรผิด มีแต่ถูกกับถูก อาจมีเสียดายบ้างหรืออยากกลับไปแก้ไขบ้างแต่ในเมื่อย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ ก็จงเรียนรู้จากมันให้ได้มากที่สุดก็พอ เชื่อเถอะว่าทางที่เลือกเดินแล้วไม่ได้ทำให้เราตาย มันทำให้เราเติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น เพราะฉะนั้นเดินต่อไปด้วยกันกับเราเติบโตและก้าวผ่านความเจ็บปวดนี้ไปด้วยกันนะอิสญะ

# data[].attributes.headline
นาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ได้

# data[].attributes.subject
นาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ได้

# data[].attributes.body
น.ส.ฐิติพร เชยทอง ม.4/7 เลขที่20

# data[].attributes.headline
ผจญภัยในท้องทะเล

# data[].attributes.subject
ผจญภัยในท้องทะเล

# data[].attributes.body
เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของหนูน้อยและครอบครัวในท้องทะเลอันก้วางใหญ่เดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรที่ใหญ่ที่สุดในโลกระหว่างการผจญภัยที่ตื่นเต้นสนุกสนาน  มาโอะได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆในท้องทะเลมากมาย      เขาพบว่าทะเลเต็มไปด้วยสิ่งที่สวยงามและน่ากลัว     มีสิ่งมหัศจรรย์มากมาย   ทั้งปลาบินได้   ปลาที่วางไข่ครั้งละ    300  ล้านฟอง    และนกที่ทิ้งระเบิดเมื่อโกรธ    มาโอะยังได้สำรวจเกาะ   เรียนรู้วิธีจับปลา   เดินเรือ    และการต่อสู้กับพายไปกับครอบครัวและเพื่อนๆของเขา  เช่น

ออกสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิก

เรียนรู้เรื่องเรือ

ปลาปักเป้าพิษ

อาหารทะเลแสนอร่อย

รอดพ้นอันตราย

พายุฝนจู่โจม

แย่งชิงแอปเปิ้ล

ช้อนจากเปลือกหอย

มุ่งสู่มหาสมุทรแปซิฟิก

หลังจากอ่นหนังสือเล่มนี้แล้วตอนท้ายของแต่ละตอน  ยังมีหน้าบันทึกความรู้ที่รวบรวมเรื่องราวน่ารู้เอาไว้เพื่อให้เราได้เรียนรู้เรื่องต่างๆมากขึ้นและยังได้นำมาใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิตอีกด้วย

นางสาว ณิชานันท์ นามสา 24 4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: อุเก็ตสึ                                                                                ภาพวาดปริศนากับการตามหาฆาตกร" คือสี่เรื่องราวการตามหาฆาตกรจากภาพวาด ที่ต้องใช้หลักการสังเกต วิเคราะห์ และคาดเดาไปต่าง ๆ นานา เหมือนเรื่องราวการตามหาฆาตกรที่สุดแสนจะธรรมดาแต่ผลลัพธ์ชวนอึ้ง                                                                                                    • หญิงสาวที่เสียชีวิตจากการคลอดลูก เหลือไว้เพียงปริศนาจากภาพวาดห้าชิ้น ที่ไม่มีใครแก้ปริศนาได้                                        • เด็กชายที่วาดรูปตนกับแม่ ยืนอยู่ข้างอพาร์ตเมนต์ที่อยู่อาศัย แต่บริเวณห้องกลับมีหมอกดำปกคลุมอยู่                                         • ครูสอนศิลปะที่เสียชีวิตบนหุบเขา พร้อมกับภาพวาดบนหุบเขาชั้นแปดที่ทุกคนต่างถามว่า วาดทำไม                                             • เด็กหญิงที่วาดรูปบ้านและต้นไม้ ภายในต้นไม้มียกเขาชวาอาศัยอยู่ เพราะเธออยากปกป้องคนที่อ่อนแอน.ส.ณิชชา ทับเจริญ ม.4/7 เลขที่23                                                                                 

# data[].attributes.headline
ภาพวาดปริศนากับการตามหาฆาตกร

# data[].attributes.subject
ภาพวาดปริศนากับการตามหาฆาตกร

# data[].attributes.headline
คดีฆาตกรรมในบ้านสิบเหลี่ยม

# data[].attributes.subject
คดีฆาตกรรมในบ้านสิบเหลี่ยม

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง:อายาสึจิ ยูกิโตะ (Yukito Ayatsuji

เรื่องย่อ นักศึกษาเจ็ดคนซึ่งเป็นสมาชิกของชมรมลึกลับของมหาวิทยาลัยตัดสินใจที่จะใช้เวลาช่วงวันหยุดยาวหนึ่งสัปดาห์บนเกาะสึโนะจิมะนอกชายฝั่งญี่ปุ่น หกเดือนก่อนหน้านี้เจ้าของเกาะถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมพร้อมกับภรรยาและแม่บ้านของเขาและคดีนี้ยังไม่คลี่คลาย ไม่นานหลังจากที่พวกเขามาถึงพวกเขาเริ่มสงสัยว่าหนึ่งในจำนวนของพวกเขาตั้งใจจะฆ่าพวกเขาทีละคนแต่คนๆ นั้น คือใคร

น.ส.จณิสดา มุติยารมย์ ม.4/7 เลขที่16

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : คิโนโกะ นาสุ(Kinoko nasu)

เรื่องย่อ : เมื่อมนุษย์ได้ทำสงครามต่อกัน จนโลกได้ตายลง...ทำให้สิ่งมีชีวิตบนโลกไม่สามารถอยู่ได้ และมนุษย์จึงได้คิดค้นมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ขึ้นมาคือ "A-rays" แต่เผ่าพันธุ์ที่มนุษย์สร้างขึ้นมานั้นกลับคิดจะครอบครองโลกไว้แต่เพียงผู้เดียวจึงได้เกิดสงครามขึ้นอีกครั้ง และมนุษย์ได้สร้างอัศวิน "Ether liner" ขึ้นมาเพื่อจัดการกับ"A-rays" แต่เมื่องครามผ่านไปได้สักระยะ โลกก็โดรุกรานจาก "Ultimate one" ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตจากนอกโลก มนุษย์และมนุษย์สายพันธุ์ใหม่นั้นจงเลิกรบราฆ่าฟันกันเองและหันมาช่วยกันสู้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขา.....

ชื่อ : นายสรรเสริญ ศรีนนท์ เลขที่13 ม.4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้แต่ง:นักสะสมผีเสื้อ

# data[].attributes.headline
กาลครั้งหนึ่ง…ถึงเธอ

# data[].attributes.subject
กาลครั้งหนึ่ง…ถึงเธอ

# data[].attributes.body
ในหนังสือเล่มนี้มีเมล็ดพันธุ์ของดอกไม้ไร้ชื่ออยู่หนึ่งดอก ขึ้นอยู่กับว่าผู้อ่านอยากให้เมล็ดพันธุ์เติบโตเป็นดอกไม้อะไร และเมื่ออ่านจวนจบประโยคสุดท้าย ก็จะมีดอกไม้ที่สวยงามผลิบานเพิ่มขึ้นบนโลกนี้อีกหนึ่งดอก ผลิบานในทิศทางของตัวเอง ผลิบานด้วยวิถีของชีวิต ความคิดสร้างสรรค์ ความรัก ความเชื่อมั่น และความหวังที่ไม่มีสิ้นสุด

ผลิบานด้วยการตกตะกอนทุกตัวอักษรแล้วบันทึกสิ่งดีงามไว้ในหัวใจ แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไร ความรู้สึกนับล้านเหล่านั้นที่เคยเกิดขึ้นกับเรา กับเขา กับทุกความทรงจำจะสะท้อนกลับมาให้นึกถึงและยิ้มออกมาได้

ตัวอักษรเหล่านี้จะไม่มีวันตายลง มันจะผลิบานอยู่อย่างนี้ตลอดไป ผลิบานด้วยวิถีของความรัก ความผูกพัน ความคิดถึง ความโหยหา ความสุขใจในวัยเยาว์ ความเศร้าใจในวัยหนึ่ง และความคาดหวังที่อาจไม่สมหวัง แต่กระนั้นก็ยังถูกโอบกอดเก็บรักษาเอาไว้ข้างในใจเหล่านี้

(นางสาว กัญญาภัค ค้าผล เลขที่15)

# data[].attributes.headline
กระต่ายกับเต่า

# data[].attributes.subject
กระต่ายกับเต่า

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง:อีสป

กระต่ายตัวหนึ่งมั่นใจในความเร็วของตัวมัน มันท้าทายสัตว์ทุกตัวให้แข่งกับมัน

ไม่มีสัตว์ตัวใดรับคำท้า เต่าตัวหนึ่งนึกสนุกจึงรับคำท้าเจ้ากระต่ายเมื่อการแข่งเริ่มต้น กระต่ายน้อยวิ่งนำเต่าไปสุดลูกหูลูกตามันไม่เห็นเจ้าเต่าจึงงีบหลับลง เต่าน้อยคลานมาถึงกระต่าย

กระต่ายก็ไม่รู้ตัว เมื่อกระต่ายตื่นขึ้นมา เจ้าเต่าก็เข้าเส้นชัยเสียแล้ว

น.ส.ญานิน ละออผิว ม.4/7 เลขที่8

# data[].attributes.headline
อาฟเตอร์ก็อด

# data[].attributes.subject
อาฟเตอร์ก็อด

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง คือ ซุมิ เอโนะ

เรื่องราวของ สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ปริศนาที่ถูกเรียกว่า“เทพ”ได้เข้ามารุกรานประเทศญี่ปุ่นและโตเกียวก็ได้กลายเป็นเขตอันตรายซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าเทพไปแล้ว มีเด็กสาวชื่อว่า

“คามิคุระ วากะ” ก็ยังมาโตเกียวเพื่อตามหาเพื่อนสนิทที่หายตัวไปและได้พบกับ“โทคินางะ”นักวิจัยหนุ่มซึ่งออกมาลาดตระเวนในขณะนั้น เขาได้รู้ความจริงว่าในตัว“วากะ”มีบางสิ่งที่ใช้ต่อกรกับเทพได้สถิตอยู่ แต่สิ่งนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะ หรือ จะเป็นอาวุธกอบกู้โลก กันแน่…..

น.ส.โชติกา เจนวิบูลกิจ ม.4/7 เลขที่17

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน = ปิยะพร ศักดิ์เกษม

# data[].attributes.body
นาย ธนานันต์ นภานาถ ม.4/7 เลขที่ 11

เรื่องราวของ หญิงชราที่สามีตาย เเละ ได้ถูกคำลวงของเด็กสาวที่มีปัญหาทางจิต ทำให้ลุ่มหลงไปกับชายหนุ่มประเภท เเมงดา ด้วยการที่หญิงชราเป็นฝ่ายลวงตนเอง มาเเต่เริ่ม จึงปลิวไปตามคำลวงของเด็กสาว

“ปลิวลมลวง” นวนิยายเรื่องสุดท้ายของ “ปิยะพร ศักดิ์เกษม” ที่ลงในนิตยสารสกุลไทย นิตยสารที่จะอยู่ในความทรงจำของคอนวนิยายตลอดไป

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน : คาวางุจิ โทชิคาสึ                                                 ร้านกาแฟที่เล่าลือกันว่า หากได้นั่งที่นั่งตัวหนึ่งแล้วจะย้อนเวลาได้เรื่องของ ฟุมิโกะ ที่ชีวิตรักกำลังไปได้สวยกับแฟนหนุ่ม แต่แล้ววันหนึ่งเขากลับนัดเจอเธอที่ร้านกาแฟแห่งนี้ เพื่อบอกว่าจะไปทำงานที่สหรัฐอเมริกาเรื่องของ โคตาเกะ นางพยาบาลสาวที่ต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าของสามี เมื่ออาการอัลไซเมอร์ของเขารุนแรงขึ้น และเรื่องที่เขาจำได้ คือเขาต้องมาที่ร้านกาแฟแห่งนี้เพื่อหาทางย้อนเวลาไปหาคนคนหนึ่งเรื่องของ ฮิราอิ พี่สาวที่ตัดสินใจเลือกทางเดินของตัวเองทิ้งกิจการของครอบครัวไว้ให้น้องสาวรับผิดชอบ และพยายามหลบหน้าน้องสาวที่มาตามกลับบ้านตลอดเรื่องของ เค ภรรยาเจ้าของร้านกาแฟที่กำลังตั้งครรภ์และร่างกายอ่อนแอ การตัดสินใจเก็บลูกไว้อาจนำไปสู่ความตายของเธอแม้จะย้อนเวลากลับไปได้ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร อนาคตก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงรู้เช่นนี้แล้ว ยังอยากจะย้อนเวลากลับไปอยู่มั้ย

# data[].attributes.headline
เพียงชั่วเวลากาเเฟยังอุ่น

# data[].attributes.subject
เพียงชั่วเวลากาเเฟยังอุ่น

# data[].attributes.body
ญาณิศา โยมญาติ 4/7 เลขที่18

# data[].attributes.headline
ไม่ยากถ้าอยากน่าคบ

# data[].attributes.subject
ไม่ยากถ้าอยากน่าคบ

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: Kang Joo-hyun.

ชาช่า ตัวเอกของหนังสือเล่มนี้ต้องการทำให้ตัวเองเป็นที่นิยมชมชอบของเพื่อน ๆ โดยเฉพาะกับโจอี้ที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กที่ชาช่าแอบชอบมาโดยตลอด แต่โจอี้กลับสนิทสนมกับนาเดียเพื่อนร่วมชั้นที่มีแต่คนสนใจและอยากคบหาด้วย ชาช่าจึงคอยแอบติดตามดูว่า นาเดียทำอย่างไรบ้างจึงมีแต่คนชื่นชอบและได้รับความสนใจจากทุกคน โดยชาช่าได้รับความช่วยเหลือจากเทวดาในตะเกียงวิเศษที่ชาช่ารู้จักผ่านทางอินเทอร์เน็ต เรามาลุ้นกันว่า ชาช่าจะค้นพบเคล็ดลับทำให้ตัวเองเป็นที่นิยมชมชอบได้อย่างไร? มาติดตามกันในเล่มเลย!!!

น.ส.ณีรนุช วงเวียน เลขที่ 25 ม.4/7

# data[].attributes.headline
ลูกหมูสามตัว

# data[].attributes.subject
ลูกหมูสามตัว

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: นงนุช ปรีชาว่องไวกุล

ลูกหมูสามตัว เรื่องย่อ : เมื่อลูกหมูสามตัวต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอก และสร้างบ้านอยู่อาศัยเอง แม่หมูกำชับให้สร้างบ้านที่แข็งแรงเพื่อป้องกันสัตว์ร้าย ลูกหมูแต่ละตัวสร้างบ้านตามที่คิดฝัน แต่แล้วก็มีหมาป่าหิวโซคิดจะจับลูกหมูทั้งสามกิน มันเป่าทำลายบ้านของลูกหมูทีละหลังๆ

น.ส. พัฒน์นรี กมลธรรม 4/7 31

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : นพดล สังข์ทอง

ณ บ้านเชิงเขา มีสองตายายอาศัยอยู่กับแม่ไก่ 1 ตัว และลูกไก่อีก 7 ตัว ตายายเลี้ยงดูพวกมันเป็นอย่างดี วันหนึ่งมีพระธุดงค์มาปักกลด ตากับยายจึงพากันไปกราบไหว้ และกลับมาคุยกันว่าพรุ่งนี้จะทำอาหารอะไรไปถวายพระกันดี "พืชผักที่ปลูกไว้ก็ขายหมดแล้ว" ตาจึงบอกว่า "สงสัยเราคงจะต้องฆ่าแม่ไก่ไปทำแกงแล้วล่ะ" แม่ไก่ได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจจึงรีบกลับไปบอกลาลูก ๆ ทั้ง 7 ตัวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทั้งหมดจะโผเข้ากอดกันร่ำไห้

เช้าวันรุ่งขึ้น ตากับยายก็ฆ่าแม่ไก่ไปทำแกงถวาย ลูกไก่ทั้ง 7 ตัว จึงปรึกษากันว่า เมื่อไม่มีแม่แล้วพวกตนจะอยู่กันอย่างไร ขอตายตามแม่ไก่ไปจะดีกว่า  จากนั้นลูกไก่ทั้ง 7 ตัวก็พร้อมใจกันกระโดดเข้ากองไฟตายตามแม่ไปทันที ด้วยอานิสงส์ผลบุญของแม่ไก่และความกตัญญูของลูกทั้ง 7 ตัว ส่งผลให้บรรดาลูกไก่ไปเกิดเป็นกลุ่มดาว 7 ดวง ที่เราเรียกว่า "ดาวลูกไก่" นั่นเอง

ด.ญ.วราวรรณ แซ่ตั้ง ม.4/7 เลขที่ 35

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: กาย วินช์

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชุดปฐมพยาบาลทางอารมณ์เบื้องต้น เพื่อบรรเทาอาการแตกสลาย และป้องกันใจอักเสบลุกลาม
เราทุกคนต่างพบเจอบาดแผลทางอารมณ์ในทุกวันที่ใช้ชีวิต ไม่ว่าจะเป็นอาการเจ็บเหมือนโดนผึ้งต่อยเมื่อถูกปฏิเสธ อาการปวดแปลบในอกจากความโดดเดี่ยว ความเศร้าจากการสูญเสียที่ทำให้รู้สึกราวหายใจไม่ออก ไปจนถึงความล้มเหลวที่ทำให้เราตาพร่าจนไม่เห็นแสงสว่างในตัวเองอีกต่อไป
บาดแผลทางอารมณ์ขนาดเล็กซึ่งเราอาจมองไม่เห็นผลร้ายแรง ณ ขณะนั้น เมื่อค่อย ๆ สั่งสมอยู่ในใจ พอกพูนในอารมณ์มากขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่เข้าไปเยียวยามันตั้งแต่เนิ่น ๆ มันจะลุกลามเป็นแผลติดเชื้อ และส่งผลต่อความสุข ความรู้สึกรักและเคารพในตัวเอง ไปจนถึงกร่อนทำลายสุขภาวะทางจิตของเราได้

นันท์นภัส ปากกล้า28 4/7

# data[].attributes.headline
ฆาตกรรมบนลำน้ำไลน์

# data[].attributes.subject
ฆาตกรรมบนลำน้ำไลน์

# data[].attributes.body
เรื่อย่อ : เรื่องราวเกินขึ้น บนเรือสำราญที่ล่องไปตามเเม่น้ำไนล์อย่างสงบ เมื่อ ลินเน็ต ริดจ์เวย์ หญิงสาวผู้เพียบพร้อมไปทุกอย่าง ถูกพบเป็นศพถูกยิงทะลุที่หัว จึงกลายเป็นหน้าที่ของ เเอร์กูล ปัวโรต์ กับผู้พัน เรซ ซึ่งดันไปอยู่ในเรือลำนี้ด้วย พวกเขาจึงต้องสืบหาหลักฐานว่าใรเป็นคนฆ่า ลินเน็ต โดยที่ก่อนหน้านั้นได้รู้มาว่าเธอนั้นได้มีปัญหากับเพื่อนบนเรือ

รีวิว : ส่วนตัวรู้ว่าหนังสือในภาคนี้เดาทางค่อนข้างง่ายว่าใครเป็นฆาตกรตัวจริง เเเต่ก็ไม่ได้ทำให้หมดสนุก เพราะนักเขียนมีความสามารถมากในการเขียนให้เราต้องมานั่งคิดใหม่ตลอดว่าเราเดาถูกคนมั้ย หรือเเม้เเต่ปมของตัวละครที่น่าสนใจ เเละปมที่พูดปิดมาในตอนท้ายของเรื่องถือว่าไม่ผิดหวัง

ปล. หนังสือเล่มนี้ได้มีการทำเป็นหนัง เรื่อง "Death on the Nile"

น.ส. เพชรน้ำผึ้ง ชัยกิจ เลขที่ 33 ห้อง 4/7

# data[].attributes.headline
เมื่อท้องฟ้าแจ่มใส ฉันจะออกไปพบเธอ

# data[].attributes.subject
เมื่อท้องฟ้าแจ่มใส ฉันจะออกไปพบเธอ

# data[].attributes.body
ช่วงเวลาหนึ่งของทุกๆ ปีในฤดูหนาว อิมอึนช็อบ เจ้าของ "ร้านหนังสือกู๊ดไนต์" ผู้มุ่งมั่นกับการทำร้านหนังสือในแบบที่ตัวเองเชื่อ จะรอคอยให้ใครบางคนปรากฏตัวขึ้น เธอคนนั้นคือ มกแฮว็อน ครูสอนศิลปะผู้เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่เขาแอบหลงรักมานาน โดยที่เธอแทบไม่รับรู้การมีตัวตนของเขา ทว่าปีนี้ดูเหมือนจะต่างออกไป เมื่อเธอมาสมัครทำงานพาร์ตไทม์ในร้านหนังสือของเขา ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ หัวใจของสองหนุ่มสาวกลับค่อยๆ อบอุ่นไปด้วยความรัก

น.ส. ปุณณิศา แซ่อึ้ง ม.4/7 เลขที่ 30

# data[].attributes.attachment_caption
แม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตจำพวกแรกที่ถือกำเนิดบนโลก แต่มนุษย์ก็เพิ่งรู้จักจุลินทรีย์เมื่อราว 350 ปีที่ผ่านมาเมื่อเลเวนฮุกประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์และค้นพบจุลินทรีย์เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นก็มีการศึกษาจุลินทรีย์อย่างจริงจัง เพราะบางชนิดก่อโรคที่เป็นอันตรายกับมนุษย์ แต่บางชนิดก็ให้ประโยชน์ ทุกวันนี้ก็ยังมีการค้นพบที่น่าทึ่งเกี่ยวกับจุลินทรีย์อย่างต่อเนื่องหลังจากเอาชีวิตรอดจากเหล่าเชื้อรามาได้ ยานฮิปโปคราตีสก็เกิดความผิดพลาดไปย่อส่วนอีกครั้ง คราวนี้จีโอกับเกรย์ต้องผจญภัยในตัวลูลู่ สุนัขขนปุยของแอนนี พวกเขาต้องเผชิญกับเห็บยักษ์จอมดูดเลือด ตกลงไปอึสุนัขที่เต็มไปด้วยเชื้อแบคทีเรียสุดอันตราย หรือแม้แต่ออกไปผจญภัยในสระน้ำที่แพลงก์ตอนและสัตว์น้ำตัวจิ๋วได้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดยักษ์แสนอันตราย จีโอและเกรย์จะเอาชีวิตรอดได้หรือไม่เอาชีวิตรอดในโลกจุลินทรีย์ 2 ยังมีประโยชน์ต่อการเรียนที่โรงเรียนอีกด้วย เนื่องจากมีเนื้อหาสอดคล้องกับกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ช่วยสอนเด็กๆ ให้รู้จักจุลินทรีย์นานาชนิด รู้จักประโยชน์และโทษของแบคทีเรีย และความสำคัญของแพลงก์ตอน น.ส.ทิพกร ควรสถาน เลขที่27

# data[].attributes.headline
เอาชีวิตรอดในโลกจุลินทรีย์

# data[].attributes.subject
เอาชีวิตรอดในโลกจุลินทรีย์

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: Gomdori co. (กอมโดริ คัมพานี)

# data[].attributes.headline
เด็กเลี้ยงแกะ

# data[].attributes.subject
เด็กเลี้ยงแกะ

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : อีสป

เนื้อเรื่องย่อ     ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งมีเด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งชอบพูดโกหกเป็นประจำ วันหนึ่งเกิดนึกสนุกอยากแกล้งชาวบ้านจึงร้องตะโกนว่า "ช่วยด้วย ๆ หมาป่ามันจะมากินแกะแล้ว" ชาวบ้านต่างพากันมาช่วย พอเด็กเลี้ยงแกะเห็นชาวบ้านวิ่งหน้าตาตื่นก็หัวเราะด้วยความชอบใจ แล้วชอบเล่นสนุกแบบนี้อีกหลายครั้ง ชาวบ้านก็พากันวิ่งหน้าตาตื่นมาช่วยเขาทุกครั้ง และพบว่าพวกเขาถูกหลอกอีกเช่นเคย จนวันหนึ่งหมาป่าก็มาจริง ๆ คราวนี้เด็กเลี้ยงแกะตะโกนให้คนมาช่วยสุดเสียง "ช่วยด้วย ๆ หมาป่ามันจะมากินแกะแล้ว" แต่ครั้งนี้กลับไม่มีชาวบ้านออกมาช่วยเด็กเลี้ยงแกะอีกแล้ว เพราะคิดว่าเขาคงจะโกหกอีก สุดท้ายเจ้าหมาป่าจึงกินแกะของเด็กเลี้ยงแกะไปทีละตัว ๆ จนหมด

นางสาวพิมพ์นารา พงศ์ครรชิต เลขที่32 ม4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ชื่อผู้เขียน : ใบพัด นบน้อม แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็นบทสนทนาว่าด้วยรอยขีดข่วนของยุคสมัยขอให้ได้เจอคนที่แอปพริซิเอทในตัวคุณคนที่อยู่ด้วยแล้วไม่ต้องพรีเซนต์ตัวตนเยอะๆคนที่เพียงนั่งเงียบๆ แต่ไม่รู้สึกอึดอัดไม่ต้องพยายามทำให้เขาสนุกเพื่อความประทับใจชั่วครู่แต่กัดกินพลังไปตลอดทั้งวันคนที่บอกว่าเหนียงคุณน่ารักดีคนที่ทำให้คุณรับบทเป็นตัวของตัวเองได้เปล่งแสงอย่างที่คุณเป็นขอให้คุณได้เจอความสัมพันธ์ที่เหมือนได้อยู่ "บ้าน"บ้านที่รู้สึกอบอุ่น วางใจ ปลอดภัยจะนั่งจะนอนก็ไม่ต้องระวัง ไม่ต้องเขียนคิ้วเป็นวันที่ได้เปลือยหน้าสด ใบหน้าได้พักจากเครื่องสำอางเป็นวันที่ได้สวมเสื้อยืดตัวเก่าสีซีด ไม่สวย แต่เนื้อผ้านุ่มนิ่ม ใส่สบาย

# data[].attributes.headline
แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น

# data[].attributes.subject
แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น

# data[].attributes.body
นางสาว ปวิตรา แก้วกำเนิด เลขที่ 29 4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน อิสญะ x ReenP

# data[].attributes.headline
ฉันจะเป็นดอกไม้ของเธอเสมอ

# data[].attributes.subject
ฉันจะเป็นดอกไม้ของเธอเสมอ

# data[].attributes.body
ดอกไม้แต่ละชนิดมีวิธีการดูแลที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ก็อาจเป็นแบบนั้น หวังว่าเธอจะค้นพบดอกไม้ที่ใช่ และเข้าใจวิธีการดูแลรักษามัน และหวังว่าเธอจะเป็นดอกไม้ที่ใครบางคนกำลังตามหาอยู่เช่นกัน

น.ส.สิริรัตน์ สายรัตน์ ม.4/7 เลขที่ 36

# data[].attributes.headline
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนากระสุนมรณะ

# data[].attributes.subject
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนากระสุนมรณะ

# data[].attributes.body
ขณะที่พวกโคนันกำลังชมวิวบนตึกเบลทรีทาวเวอร์ ก็ได้มีกระสุนปริศนาพุ่งเข้าใส่ร่างชายคนหนึ่ง และจุดที่คนร้ายยิงในทุกคดี ก็มีลูกเต๋าปริศนาพร้อมปลอกกระสุนที่คนร้ายทิ้งปริศนาเอาไว้ ซึ่งผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งคือ อดีตพลซุ่มยิงของหน่วยซีล แต่ทว่าคดีนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดอีกต่อไป เมื่อผู้ต้องสงสัยถูกสไนเปอร์อีกคนยิงตาย ประชาชนทั่วญี่ปุ่นกลัวว่าจะเป็นการยิงไม่เลือกหน้า จึงปั่นป่วนไปกันทั่วญี่ปุ่น ดังนั้นกรมตำรวจทั่วญี่ปุ่นและเอฟบีไอ จึงได้ร่วมมือกันสอบสวนคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในครั้งนี้ ระหว่างที่โคนันสืบสวนก็ไปสะดุดตาคนร้ายเข้าจึงถูกลอบยิง แต่เซระก็กระโดดไปรับกระสุนแทนจนได้รับบาดเจ็บ ถือว่าดีที่ เซระ ไม่เสียชีวิต

นายเดชาโชติ สวัสดิกาญจน์ เลขที่ 5 ม.4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน:ทรงศีล ทิวสมบุญ 

# data[].attributes.headline
นายปรมะ พลศักดิ์ เลขที่ 2 ม.4/7

# data[].attributes.subject
นายปรมะ พลศักดิ์ เลขที่ 2 ม.4/7

# data[].attributes.body
เป็นเรื่องราวของเด็กสาวใชุดดำคนหนึ่งที่เกิดมาในตระกูลเหล่าผู้หญิงที่มีพลังด้านมืดและจะกดขี่เหล่าผู้ชายเหมือนคนรับใช้ แต่ว่าเธอคนนี้แตกต่างออกไป เมื่อเธอเกิดมานั้นเธอไม่สามารถถูกแสงสว่างได้ ไม่ว่าจเป็นแสงจากไฟ หรือแสงแดดไม่เช่นนัน ผิวของเธอจะถูกเผาจนไหม้ เธอจึงต้องใส่ชุดดำเพื่อปกปิดผิวของเธอไม่ให้โดนแสงสว่างใดๆรวมถึงใบหน้าของเธอด้วย

เรื่องเริ่มมาตอนที่เธอนั่งอยู่ในบาร์แห่งหนึ่งจนกระทั่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาทักทายเธอ ทั้งสองคุยกันไปเรื่อยๆจนกระทั่งเธอนั้นต้องการที่จะกลับไปยังหอพักของเธอเขาจึงอยากที่จะไปส่งเธอที่หอ เมื่อมาถึงที่หอทั้งสองบอดลากัน แต่ทันในั้น เขาก็ได้เปิดผ้าที่ปกปิดใบหน้าของเธอออกและได้จุมพิตเธอ เธอตกใจมากจึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องของเธอและล็อกประตู เธอทรุดลงกับพื้นและรู้สึกเขินอาย โกรธ ตกใจ อารมณ์ของเธอมันแปรปรวนไปหมด เขาพยายามกล่าวขอโทษเธอ แต่เธอก็ไล่เขาไป เขาจึงบอกให้เธอมาพบเขาที่สวนแห่งหนึ่งในคืนวันพรุ่งนี้ ในวันต่อมาเธอจึงตัดสินใจไปหาเขา เมื่อมาถึงทั้งสองก็นั่งคุยกัน สักพักก็มีชายอีกจำนวนหนึ่งปรากฎตัวออกมาล้อมรอบเธอ อยู่ดีๆเขาก็เริ่มข่มขืนเธออย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับพูดว่า "ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร และมาจากไหน รวมถึงเครื่องตระกูของแกด้วย พวกแกทำกับพวกเราไว้มาก"เขาได้เริ่มฉีกเสื้อของเธอออก ทันใดนั้นก็มีอีกามารุมจิกชายเหล่านั้นและได้ควักลูกตาของเขาออกมา เเขาร้องอกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่เธจะสลบไปนั้นเธอเห็นหญิงชราคนหนึ่งยืนถือคบเพลิงอยู่เหมือนกับเธอสามารถควบคุมอีกาเหล่านั่นได้ เมื่อเธอตื่นขึ้นมาเธอพบว่าตัวเธอนั้นอยู่บนเตียง หญิงชราคนนั่นได้ช่วยเธอไว้และกำลังรักษาเธอ หญิงชราให้เธอดื่มบางอย่างที่เหมือนมีเมือกลื่นๆบางอย่างอยู่แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร หญิงชราบอกว่าสิ่งที่เธอกลืนลงไปนั้นคือทาก เธอต้องกินยาเพื่อระงับไม่ให้ทากกัดกินท้องของเธอ หญิงชราต้งการใช้เธอทำงานบางอย่างให้ เมื่อเสร็จงานหญิงชราจะให้ยาถอนพิษกับเธอ เธอไม่มีทางเลือกจึงต้องยอมทำตามหญิงชรา เธอพบว่าบ้านหลังนี้อยู่ในสวนขนาดใหญ่ และหญิงชราได้ใช้เธอให้ไปกำจัด "ศัตรู"ที่เหลือของเธอ ที่คฤหาสน์แห่งหนึ่ง เธอได้เดินทางผ่านท่อระบายนำ้ใต้ดินพร้อมกับแผนผังที่หญิงชราให้ไว้ เมื่อเธอไปถึงเธอพบว่าไม่มีใครอยู่เลย เธอเดินไเรื่อยๆจนถึงห้องๆหนึ่งซึ่งเป็นเหมือนห้องพิธีกรรมบูชาบางอย่าง มีศพของผู้คนมากมายตายกลาดเกลื่อนอยู่ นั่นเป็นฝีมือพี่สาวของเธอ นางยืนยู่กลางห้องที่เต็มไปด้วยศพด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่า เหมือนว่าคพวกนี้ก็เป็นศัตรูที่ต้องถูกกำจัดของตระกูลเธอเหมือนกัน เธอได้กลับไปบอกหญิงชราว่าทุกคนตายหมดแล้ว หญิงชรานั้นกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ เธอได้ให้ยาถอนพิษและของฝากเล็กน้อยกับเธอ ก่อนที่เธจะขึ้นรถไฟเพื่อเดินตามทางขิงเธอต่อไป...

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน อาซาโตะ อาซาโตะ

# data[].attributes.headline
นายวรกมล ธรรมเกษร เลขที่7

# data[].attributes.subject
นายวรกมล ธรรมเกษร เลขที่7

# data[].attributes.body
เนื้อหาของ '86 -เอทตี้ซิกซ์-' จะเน้นย้ำให้เห็นถึงการแบ่งแยก การกดขี่ การเหยียดเชื้อชาติ ซึ่งมองผ่านสายตาของเหล่าหนุ่มสาวที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความบิดเบี้ยวของโลกนี้

'เลน่า' เด็กสาวชาวอัลบา ผู้เป็นแฮนเลอร์ที่ทำหน้าที่ออกคำสั่งในการรบให้กับเอทตี้ซิกซ์ จากแนวหลังอันห่างไกล

'ชิน' เด็กหนุ่มชาวโคโลราตา หัวหน้าหน่วยรบของเอทตี้ซิกซ์ ผู้ผู้นำเหล่าหนุ่มสาวเข้าสู่สนามรบอันเศร้าโศก

เรื่องราวของทั้งสอง...การต่อสู้ซึ่งเป็นโศกนาฏกรรมแสนทารุณและการจากลานับนิรันดร์

# data[].attributes.attachment_caption
ส่วนเธอเป็นแค่ผลงานชิ้นเอกของพวกเขาโดยไม่มีฟังก์ชันของความรู้สึกรักอยู่ในตัวเธอไม่รักพ่อแม่ ไม่รักคนอื่น ไม่รักอะไรเลย แม้แต่ตัวเองในห้องนอนของหญิงสาววัย 29มีจดหมายลึกลับฉบับหนึ่งถูกส่งมาทุกคราวที่ชีวิตแตกร้าวโดยไม่เจอทางย้อนกลับประทับถ้อยคำปลอบโยนเจือความหวังวาวระยับ สร้างพื้นที่เล็กๆและไออุ่นให้หลบภัย พร้อมข้อความปริศนาที่บรรยายถึงโลกอีกใบสีฟ้าของไฮเดรนเยีย สีครามของท้องนภา บนแผ่นไม้กระดานของชิงช้ามีใครบางคนรอคอยเธออยู่เธอออกเดินทางตามหาบุคคลปริศนาไปพร้อมๆ กับการเลี้ยงดูผีเสื้อในหัวใจผีเสื้อที่เป็นตัวแทนของความแหว่งเว้าฉีกขาด ผีเสื้อที่กำลังทวงถามถึงความรักและโหยหาการโบยบินตามที่ปีกต้องการ แม้จะมีเสี้ยวหนึ่งในใจที่เชื่อว่า‘ฉันเปราะบางเกินกว่าจะปล่อยให้ตัวเองเป็นอิสระ’ ก็ตามแว่วเสียงกระซิบในหนังสือเล่มนี้ดังขึ้นมาจากหุบเหวแห่งการทุรนทุรายที่อยู่ในหลืบลึกที่สุดในตัวคุณ เสียงกระซิบที่กำลังเฝ้าร้องขอให้คุณเป็นที่รักในสักวัน

# data[].attributes.headline
เมื่อเธอหวนคืน ฉันจึงกลับมา

# data[].attributes.subject
เมื่อเธอหวนคืน ฉันจึงกลับมา

# data[].attributes.body
น.ส. ณัชชา ทับเจริญ 22 ม.4/7

# data[].attributes.headline
Barakamon เกาะมีฮา คนมีเฮ

# data[].attributes.subject
Barakamon เกาะมีฮา คนมีเฮ

# data[].attributes.body
ในงานเลี้ยงผู้ได้รับรางวัล ฮันดะ เซย์ชู นักเขียนพู่กันหนุ่มเผลอเข้าไปชกหน้าผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์แสดงงานเขียนพู่กัน เพราะรับไม่ได้ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ผลงานของตนอย่างเสีย ๆ หาย ๆ จนเป็นเรื่องราวใหญ่โต พ่อของเซย์ชูจึงส่งตัวลูกชายไปไปอยู่บนเกาะอันห่างไกลและแวดล้อมไปด้วยธรรมชาติ โดยหวังให้เขาค้นพบความเป็นมนุษย์ที่ขาดหายไป

ณ ที่นั้น เซย์ชูได้พบกับเด็กชาวเกาะ โคโตอิชิ นารุ เด็กหญิงตัวเล็กผู้ซึ่งแก่นแก้วไร้เดียงสา และค่อย ๆ สนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าเขาจะกังวลเรื่องความสัมพันธ์กับคนบนเกาะซึ่งดูมีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำแบบใคร แต่ก็ดูเหมือนว่าเซย์ชูจะเริ่มค้นเจออะไรใหม่ ๆ บางอย่าง

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : อีสป

เรื่องราวของเจ้าลิงตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ริม

ลำธาร มันเก็บผลไม้แถบนั้นกินเป็นอาหารอยู่เป็นประจำ จนวันหนึ่งผลไม้ที่มีใกล้หมดลง จึงวางแผนจะข้ามแม่น้ำไปหากินฝั่งตรงข้ามดูบ้าง แต่ลิงว่ายน้ำไม่เป็นจึงนั่งคิดหาวิธีข้ามแม่น้ำอยู่นาน จนพบกับเต่าตัวหนึ่งว่ายน้ำผ่านมา ลิงจึงออกอุบายด้วยการออกปากชมเจ้าเต่าตัวโตว่า

"โอ้โห! เจ้าเต่า ตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นใครว่ายน้ำได้เก่งอย่างเจ้ามาก่อนเลย ผิดกับข้าที่ว่ายน้ำไม่เป็น ข้าล่ะอิจฉาเจ้าจริงๆ"

เจ้าเต่ารู้สึกภูมิใจมาก เจ้าเต่าจึงชวนลิงไปเที่ยวและให้ขี่หลัง ลิงก็รีบกระโดดขึ้นหลังเต่าและชี้ทางให้เต่าว่ายไปฝั่งตรงข้าม เมื่อถึงจุดหมายสมใจก็กระโดดลงทันที แล้วหันมาเยาะเย้ยเต่าว่า

"จริงๆ เจ้าหน่ะว่ายน้ำไม่เร็วสักนิด ที่ข้าชมไปนั่นเพราะหวังจะให้เจ้าพาข้ามฝั่งมาต่างหาก” พร้อมกับหัวเราะเสียงดัง เจ้าเต่าได้ฟังก็ช้ำใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

จึงสอนให้รู้ว่า“อย่ามัวหลงคำชมจนเสียเปรียบแบบไม่รู้ตัว”

น.ส.กนกลักษณ์ สุวรรณสมบูรณ์

ม.4/7 เลขที่14

# data[].attributes.headline
คริสเตียโน โรนัลโด

# data[].attributes.subject
คริสเตียโน โรนัลโด

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง: กิตติ โลห์เพชรัตน์

คริสเตียโน โรนัลโด” เกือบจะไม่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้ เนื่องจากครอบครัวของเขา

ยังไม่พร้อม ด้วยเพราะผู้เป็นแม่มีอาชีพเป็นแม่ครัว และรับจ้างทำความสะอาด

ขณะที่พ่อเป็นเพียงชาวสวนของเทศบาล เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อครั้ง “มาเรีย โดโรเรส”

แม่ของโรนัลโดมีอายุ 30 ปี เธอตั้งครรภ์อย่างไม่ตั้งใจ ทำให้เธอคิดหนักว่าจะเก็บลูกคนนี้ดีไหม

เพราะครอบครัวมีฐานะไม่สู้ดีนัก รายได้ที่หาได้ก็แค่ประคองเลี้ยงชีพไปวันๆ

ไหนเธอจะมีลูกอยู่แล้วถึง 3 คน ซึ่งทั้งสามอยู่ในวัยเรียน จำเป็นต้องใช้เงินมากขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าเกิดเธอมีลูกอีกคน มันจะเกินกำลังที่จะเลี้ยงดูได้ ผลเสียจะเกิดขึ้นกับทุกคน

เด็กๆ จะต้องมีชีวิตที่ลำบาก เธอต้องการทำแท้ง แต่เรื่องนี้ที่โปรตุเกสเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย

มาเรีย โดโรเรส เผยถึงความหลังครั้งนั้นว่า “ฉันไม่ต้องการลูกคนนี้เลย”

อีกทั้งเมื่อเธอถามลูกๆ ว่า “อยากได้น้องอีกคนไหม” ลูกๆ ตอบมาว่า “ไม่อยากให้แม่มีลูกอีกแล้ว”

มาเรีย โดโรเรส กล่าวในเรื่องนี้ว่า “ลูกๆ รู้ว่า ฐานะที่บ้านลำบาก

และกลัวว่าแม่จะต้องเหนื่อยมากขึ้นกว่าเดิม” โชคดีที่ต่อมาเธอคิดว่า

บางทีพระเจ้าคงส่งเด็กคนนี้มาให้ (เธอเป็นคริสเตียน จึงมีความเชื่อว่า ลูกคือพรจากพระเจ้า)

การที่เธอไม่ตั้งท้องมา 9 ปี แต่จู่ๆ มีลูกหลงมาแบบนี้ น่าจะเป็นพรจากพระเจ้า

เธอจึงตัดสินใจว่าจะมีลูกอีกคน ซึ่งนั่นทำให้คริสเตียโน โรนัลโด ได้เกิดมาบนโลกใบนี้

มาเรีย โดโรเรส ย้อนไปในอดีต แล้วกล่าวว่า “เพราะฉันตัดสินใจเก็บเขาไว้

พระเจ้าจึงประทานพรให้” มาเรีย โดโรเรส กล่าวทิ้งท้ายว่า

“ทุกวันนี้โรนัลโดยังแกล้งฉันอยู่ เขาชอบบอกว่า ‘แม่ไม่อยากให้ผมเกิด

แต่ดูตอนนี้สิ ใครที่มาช่วยแม่ให้อยู่สบาย’ ”

นาย ธนวัฒน์ จารุเลขา เลขที่6 ม.4/7

# data[].attributes.body
เรื่องราวเกิดขึ้นในยุคแห่งกรูเมต์ หรือยุคแห่งการแสวงหารสชาติที่เหล่านักล่าอาหารต่างออกตามล่าวัตถุ ดิบแปลกใหม่ที่ไม่เคยมีใครได้ลิ้มรสมาก่อนโทริโกะ เองก็เป็นนักล่าอาหารอัจฉริยะและมากด้วยความ สามารถ เขาออกตามล่าหาวัตถุดิบแปลกใหม่เพื่อทำให้เมนู“ฟลูคอร์ส”ของเขาสมบูรณ์แบบ ซึ่งแน่นอนว่า วัตถุดิบที่เขาหา มาได้นั้น ล้วนแต่ไม่ธรรมดาทั้งสิ้น แต่ก็ยึดถือคติว่า “ไม่ฆ่าสิ่งที่ ตัวเองไม่อยากกิน” การเดินทางไปในสถานที่ต่างๆ เพื่อตามล่าหาวัตถุดิบจึงเริ่มต้นขึ้น

โทริโกะ" เป็นเรื่องราวการผจญภัยของนักล่าอาหาร ในการค้นหาเหล่าอาหารที่หายากและมีความหลากหลาย เพื่อหาเก็บเมนูอาหารให้ครบทุกแบบ โดยการผจญภัยไปพร้อมกับเซฟโคมัตซึที่ต้องการปรับปรุงทักษะของเขา

ผู้แต่ง : มิตสึโทชิ ชิมาบุคุโระ

ด.ช.ศิริภัทร ไพฑูรย์ เลขที่ 8 ม.4/7

# data[].attributes.headline
เเจ๊คผู้ฆ่ายักษ์

# data[].attributes.subject
เเจ๊คผู้ฆ่ายักษ์

# data[].attributes.body
ณ เกาะใหญ่ในทะเลแห่งหนึ่ง ที่เกาะแห่งนี้มีบ้านเรือนหลังเล็ก ๆ ตั้งกระจัดกระจายอยู่ตามชายหาดหรือไม่ก็อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ที่สุดชายหาด มีบ้านไม้เก่า ๆ หลังนึงซ่อนตัวอยู่ตรงนั้นอย่างโดดเดี่ยว นั่นคือบ้านของแจ็คกับแม่ของเขา

แจ็คอยู่กันสองคนกับแม่มานานเท่าที่เขาจำได้ และทุกอย่างรอบตัวของแจ็คก็ดูจะขัดสนมาโดยตลอด จนแจ็คไม่เคยนึกภาพสิ่งที่ดีกว่าของครอบครัวออกเลย แม้ว่าแม่จะพยายามพูดให้เขาอดทนเพื่ออนาคตที่ดีกว่าอยู่บ่อย ๆ

ดวงอาทิตย์กำลังค่อย ๆ เคลื่อนไปประจำที่ตรงกลางฟ้า เสียงนกที่เจื้อยแจ้วตั้งแต่ตอนเช้า เริ่มค่อย ๆ เงียบลง เหลือแต่เสียงกระดึงห้อยคอของเจ้าวัวแก่ประจำบ้าน ที่ดังแก๊ง ๆ ตามจังหวะที่มันก้มหัวลงเล็มหญ้าตรงโคนต้นไม้ ถ้าไม่นับเสียงกระดึงนั้น เสียงท้องร้องของแจ็คก็ดังเป็นจังหวะมาสักพักใหญ่ละ เขากับแม่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องมาตั้งแต่เมื่อเย็นวาน

แม้ว่าแจ็คจะรู้จักกับความหิวมานานจนแทบจะเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วก็ตาม แต่ดูเหมือนว่าวันนี้ความหิวจะอยากตีสนิทกับเขาและแม่มากเป็นพิเศษ เพราะเขารู้สึกหิวเอามาก ๆ แม่คงจะเข้าใจความหิวของแจ็คได้ดี แม่เดินมาลูบหัวเขาเบา ๆ ก่อนจะถอนหายใจยาว

“เฮ้อ เอาหล่ะแจ็ค แม่ตัดสินใจแล้ว แม่จะให้ลูกจูงเจ้าวัวแก่ไปขายที่ตลาดในเมือง เราจะได้เอาเงินมาซื้ออาหารกันนะลูกนะ” แม้ว่าเจ้าวัวแก่จะเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของครอบครัวก็ตาม แต่เพื่อความอยู่รอดแม่ก็ต้องยอมขายมันไป

แจ็คจูงเจ้าวัวแก่ไปตามทางสู่เมือง ระยะทางที่เขาต้องเดินทางไม่ใช่ใกล้ ๆ ยิ่งตอนนี้เขากำลังหิวอยู่ด้วย เรี่ยวแรงก็น้อย ยิ่งคิดก็ยิ่งหิว แจ็คจึงตั้งหน้าตั้งตาจูงเจ้าวัวแก่ไปตามทาง เดินมาได้สักพัก แจ็คก็มองเห็นชายแก่คนนึงนั่งอยู่ข้างทาง ท่าทางอิดโรยเหมือนคนป่วย เขาจึงเอ่ยถามออกไป

“คุณลุงครับ คุณลุงมานั่งทำไมตรงนี้หรอครับ แล้วจะไปไหนหรอครับ” ชายแก่เงยหน้าขึ้นมองแจ็ค ในมือกำถุงผ้าเล็ก ๆ เก่า ๆ อยู่ใบนึง “ลุงกำลังจะเอาเมล็ดถั่วในถุงไปขายที่ตลาดในเมืองหนะเจ้าหนู แต่เห็นทีว่าลุงคงเดินต่อไปไม่ไหวแล้วหละ คงไปไม่ถึงแน่ ๆ”

“เอ้อ เอาอย่างงี้ไหมหละเจ้าหนุ่มน้อย เจ้าจะยอมแลกวัวของเจ้ากับเมล็ดถั่วในถุงของลุงไหมหละ มันเป็นถั่วที่โตเร็วมากเลยนะแล้วมันก็จะให้ประโยชน์กับเจ้าอย่างงามเลยหละ”

เมื่อแจ็คได้ฟังอย่างนั้น ก็รู้สึกสงสารชายแก่เป็นอย่างมาก เพราะขนาดเด็กอย่างเขายังรู้สึกเหน็ดเหนื่อย แต่เนี้ยเป็นชายแก่ เรี่ยวแรงก็น้อยกว่า แจ็คก็เลยตอบตกลง ชายแก่ยื่นถุงผ้าเก่า ๆ ที่ใส่ถั่วให้กับแจ็คในด้วยมือที่สั่น ส่วนแจ็คก็ยื่นเชือกจูงวัวให้กับชายแก่ แล้วชายแก่ก็จูงวัวจากไปอย่างช้า ๆ

แจ็คไม่มั่นใจเลยซักนิดว่าเมล็ดถั่วในถุงเนี้ยจะเป็นประโยชน์กับเขาได้ยังไง แต่คิดไปก็เท่านั้น เพราะว่าตอนเนี้ยวัวก็ไม่มีละ ที่เหลืออยู่ในมือก็คือถุงถั่วใบนึง ซึ่งไม่รู้เลยว่าจะเอาไปทำอะไร

♫ เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ วันนี้จะเป็นอย่างไร พรุ่งนี้จะดีขึ้นไหม ฉันควรจะทำอย่างไรกันดี ♫

เมื่อกลับถึงบ้าน แจ็คก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้แม่ฟังและมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด แม่โกธรมากและแม่ก็ผิดหวังในสิ่งที่แจ็คทำ “นี่ลูก ลูกคิดว่าเมล็ดถั่วพวกนี้จะทำให้เราทั้งคู่อิ่มได้อย่างงั้นหรอ”

แม่พูดพร้อม ๆ กับโยนถุงถั่วออกไปนอกหน้าต่าง มันลอยไปตรงตรงที่ผืนหญ้าข้างบ้านแล้วเสียงในบ้านก็เงียบลง มันเงียบจนได้ยินเสียงท้องร้องของแจ็คอย่างชัดเจน

แจ็คเสียใจมากที่ทำให้แม่ผิดหวังและนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นแม่ร้องไห้ ไม่รู้ว่าเพราะความหิวหรือความเศร้า ทำให้ทั้งสองแม่ลูกหลับไปในเวลาไม่นานแต่หนักกว่า ใกล้เข้ามา ๆ มันเป็นเสียงฝีเท้าของเจ้ายักษ์ใหญ่ใจร้ายที่กำลงตรงมาทางนี้

ก่อนที่จะทำอะไรได้ทัน ยักษ์สาวใจดีก็ได้ขว้าเอาตัวของแจ็คมาแอบไว้ข้างหลัง เจ้ายักษ์ใหญ่เดินมาหยุดยืนตรงหน้าประตู ดวงตาดุร้ายของมันหันมามองที่ยักษ์สาวไม่กระพริบ แจ็คเกาะหลังยักษ์สาวไว้แน่นแต่ก็แอบมองจนเห็นหน้าตาอันอัปลักษณ์ของยักษ์ใหญ่อย่างชัดเจน

ตอนนั้นเองที่แจ็คสังเกตเห็นว่าที่วงแขนอันใหญ่โตของเจ้ายักษ์ที่ยาวจนเกือบจะถึงพื้น แขนข้างนึงของมันอุ้มไก่ไว้ด้วยตัวนึง ยักษ์ใหญ่ทำท่าโกรธที่ยักษ์สาวเปิดประตูปราสาททิ้งไว้ มันดึงบานประตูข้างนึงปิดแล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในปราสาท เหมือนยักษ์สาวจะเข้าใจ นางรีบเดินตามเข้าไปแล้วปิดประตูข้างที่เหลือโดยมีแจ็คติดนั่งอยู่ที่หลัง

ในห้องโถงใหญ่กลางปราสาท เจ้ายักษ์ใหญ่อุ้มไก่ไปวางไว้บนโต๊ะยาวตัวนึง มันนั่งลงข้าง ๆ ไก่แล้วยื่นหน้าอันบูดเบี้ยวเข้าไปใกล้ ๆ ไก่

ตอนนี้แจ็คกำลังยืนแอบดูอยู่หลังแจกันใบใหญ่ เขาเห็นเจ้าไก่ตัวนั้นนั่งลงทำท่าเหมือนจะฟักไข่และเจ้าไก่ตัวนั้นก็ออกไข่มาจริง ๆ แต่สิ่งที่ทำให้แจ็คแทบไม่เชื่อสายตาก็คือ ไข่นั้นมันคือไข่ทองคำทั้งลูก มันสะท้อนแสงแวววาวสีทองไปทั่วห้อง

เจ้ายักษ์ใหญ่เก็บไข่ทองคำใส่ในถุงผ้าสีเขียวทีละลูก ทีละลูก หยิบไข่ไปก็หาวไป ท่าทางเหมือนจะง่วงนอนเอามาก ๆ และแล้วมันก็เผลอหลับไป

แจ็ครีบขว้าโอกาสนี้ทันที เขาค่อย ๆ คลานออกมาจากหลังแจกันแล้วตรงไปที่โต๊ะยาว เขาค่อย ๆ ปีนขึ้นไป ขว้าถุงสีเขียวที่มีไข่ไก่ทองคำมาผูกไว้ที่เอว จากนั้นก็ก้มลงอุ้มไก่ กอดเอาไว้แน่นด้วยสองมือ แจ็คอุ้มไก่ลงจากโต๊ะ รีบตรงไปที่ประตูประสาท

ขณะที่เขากำลังเดินอ้อมผ่านแจกันใบเดิมนั้นเอง ถุงสีเขียวที่แจ็คผูกไว้ที่เอวก็เกิดไปเกี่ยวชนจนแจกันล้ม เสียงกรนหยุดลงในทันที แจ็คหันกลับไปมองที่ต้นเสียง แล้วก็พบว่ายักษ์ใหญ่ตนนั้นลุกขึ้นยืนแล้วก็ใช้สายตาอันดุร้ายมองมาที่เขาอย่างน่ากลัว

แจ็คไม่ต้องรอให้ใครมาบอก เขาออกวิ่งอย่างสุดชีวิตไปที่ประตูหน้าประสาท ผลักมันออกอย่างรุนแรง เสียงพื้นสะเทือนไล่หลังเขามาอย่างกระชั้นชิด พอแจ็คขว้าเอายอดต้นถั่วของเขาได้ เขาก็ไต่ลงไปอย่างรวดเร็ว เร็วจนกระทั่งบางช่วงเขาถึงกับรูดตัวเองลงไปตามต้นถั่ว

ความใหญ่เทอะทะของเจ้ายักษ์ทำให้มันไม่คล่องตัวพอที่จะตามเด็กน้อยที่ว่องไวอย่างแจ็คได้ทัน แต่มันก็ยังไม่ยอมเลิกตาม กลับวิ่งตามแจ็คมาที่ยอดต้นถั่วแล้วก็ปีนลงไปอย่างทุลักทุเล ต้นถั่วโอนเอนเพราะน้ำหนักของเจ้ายักษ์ใหญ่ แต่แจ็คก็รีบประคองตัวเองลงมาถึงพื้นหญ้าข้างบ้านได้อย่างปลอดภัย เขาแหงนหน้าขึ้นไปมองบนยอดต้นถั่ว เจ้ายักษ์ใหญ่ใจร้ายยังคงปีนลงมาอย่างทุลักทุเล

แจ็ครีบวิ่งตรงไปหยิบขวานตัดฟืนอันใหญ่ที่ข้างบ้านมาอย่างรีบร้อน ก่อนจะเงื้อสุดแขนแล้วฟันไปที่โคนต้นถั่ว เงื้อแล้วก็ฟัน ๆ จนในที่สุดต้นถั่วก็ส่งเสียงลั่น มันกำลังจะโค่นลง ไม่ทันซะละ เจ้ายักษ์ใหญ่รู้ตัวว่าต้นถั่วกำลังจะโค่นแต่มันก็ไม่สามารถปีนกลับขึ้นไปได้ทัน ร่างของมันจึงเอนไปกับลำต้นถั่วแล้วโค่นลงกระแทกพื้นตายไป

นาย เขมินทร์ อรรถมงคล ม.4/7 9

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: กองบรรณาธิการ                                                       สำนักพิมพ์: เอ็มไอเอส,สนพ./MISBook                                             หมวดหมู่: การ์ตูน  , การ์ตูนความรู้ เสริมความรู้

# data[].attributes.headline
Plants vs Zombies ตอน ค้นพบที่สุดของโลกและสิ่งประดิษฐ์สุดมหัศจรรย์

# data[].attributes.subject
Plants vs Zombies ตอน ค้นพบที่สุดของโลกและสิ่งประดิษฐ์สุดมหัศจรรย์

# data[].attributes.body
Plants vs Zombies ตอน ค้นพบที่สุดของโลกและสิ่งประดิษฐ์สุดมหัศจรรย์

หนังสือเล่มนี้บรรยายความรู้ทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับ "ที่สุดของโลก" ด้านต่างๆ ทั้งหมด 33 ด้าน เช่น ภูมิศาสตร์ พืชพรรณ วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นต้น ผ่านตัวการ์ตูนที่สนุกสนานและภาษาที่อ่านง่าย นอกจากนี้ยังรวบรวมเรื่องราวของอาณาจักรพืชที่มหัศจรรย์ รวมถึงการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ทั้งยุคโบราณและยุคใหม่ ขณะเดียวกันก็ยังบรรยายสาเหตุและภูมิหลังของการเป็น "ที่สุด" ของสิ่งต่างๆ เหล่านี้ เช่น เหตุใดประเทศอินโดนีเซียจึงมีภูเขาไฟมากที่สุด เหตุใดประเทศไอซ์แลนด์จึงมีน้ำพุร้อนมากที่สุด ประเทศที่หล่อเทพีเสรีภาพแรกสุดคือประเทศอะไร ทำไมถึงถูกขนานนามให้เป็น "สมบัติล้ำค่าของชาิติ" ทั้งหมดล้วนแต่มีประโยชน์ต่อการศึกษาหาความรู้อย่างเป็นเหตุเป็นผลผ่านเรื่องราวจากการ์ตูน Plants vs Zombies

นาย ปลวัชร ดวงเดือน 4/7 เลขที่ 4

# data[].attributes.body
เช้าวันหนึ่ง  ขณะที่พ่อไก่กำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารบนลานดิน  พ่อไก่ก็เขี่ยเจอพลอยเม็ดงามส่องประกายวิบวับ  จึงรำพึงขึ้นว่า  " นี่ถ้าช่างทองได้พลอยงามเม็ดนี้  เขาคงจะดีใจมากแต่สำหรับข้าแล้ว  ข้าวแค่เม็ดเดียวยังมีค่ามากกว่าพลอยเม็ดโตเสียอีก "

ในที่สุด  พ่อไก่ก็เลิกสนใจพลอยเม็ดนั้น  หันไปก้มหน้าก้มตาคุ้ยเขี่ยหาอาหารของตนต่อไป.

นฤดล สิงห์น้อย 12 4/7

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน : วิน นิมมานวรวุฒิ

# data[].attributes.headline
โปรดอย่าใจร้ายกับหัวใจของเธอ

# data[].attributes.subject
โปรดอย่าใจร้ายกับหัวใจของเธอ

# data[].attributes.body
โปรดอย่าใจร้ายกับหัวใจของเธอ

จะค้นพบสายรุ่ง เธอต้องเต้นรำกลางสายฝน

จะค้นพบรักแท้ เธอต้องผ่านความเจ็บปวด

จะตกหลุมรักตัวเอง เธอต้องเปลี่ยนความ

เจ็บปวดให้กลายเป็นความงดงาม

คุณค่าของการรักตัวเองไม่ได้จำกัดอยู่แค่การรัก

ตัวเอง โดยไม่สนใจโลกภายนอก เรารักตัวเอง

และรักคนอื่นไปพร้อมกันได้ เมื่อเรารักตัวเองแบบ

ถูกวิธี เราจะรักคนสำคัญในชีวิตแบบถูกวิธีมากขึ้น

เช่นกัน เราจะเข้าใจยอมรับ และมองเห็นเสน่ห์

ในความแตกต่างหลากหลายของมนุษย์

โปรดอย่าเข้มงวดกับความรู้สึกของตัวเองมากเกินไป

โปรดอย่าดูแลคนอื่นจนลืมดูแลความคิดและความรู้สึกของตัวเอง

โปรดอย่าลืมว่ามนุษย์เราเข้มแข็งกว่าที่ตัวเองคิด

โปรดอย่ารู้สึกผิดที่จะเศร้าบ้างในบางเวลา

และจะปล่อยวางบางสิ่งเมื่อใจแบกรับไม่ไหว

โปรดอย่าหวาดกลัวหากจะลองตกหลุมรักใครสักคน

หรือแม้แต่การตกหลุมรักตัวเอง

โปรดอย่าคิดมากหากอยากกินอาหารที่รู้อยู่ว่าไม่ดีต่อร่างกาย

แต่มันกลับดีต่อจิตใจ

โปรดอย่าลืมว่าทุกความผิดพลาด

ไม่ได้ทําให้คุณค่าในตัวเราลดทอนแต่อย่างใด

โปรดจําไว้ว่าหัวใจที่แข็งแรงคือจุดเริ่มต้นของความหวัง

โปรดอย่าลืมขอบคุณตัวเองที่มีชีวิตอยู่ในวันนี้และในวันต่อๆไป

และหลังจากนี้โปรดอย่าใจร้ายกับหัวใจของเธอ...

ชื่อ : น.ส.ฐิติวรรณ์ แซ่ลี้ ม.4/7 เลขที่21

# data[].attributes.headline
มารดากับหมาป่า

# data[].attributes.subject
มารดากับหมาป่า

# data[].attributes.body
เช้าตรู่วันหนึ่ง หมาป่าหิวโซเดินด้อมๆ มองๆ อยู่รอบกระท่อมแถวชายหมู่บ้าน มันได้ยินเสียงเด็กร้องไห้อยู่ในบ้าน แล้วก็ได้ยินเสียงผู้เป็นมารดากล่าวว่า“ซู่! ลูกเอ๋ย ! หยุดร้องได้แล้ว ไม่อย่างนั้นแม่จะเอาเจ้าให้หมาป่า”หมาป่าทั้งประหลาดใจแต่ก็ยินดีที่จะได้กินมื้ออร่อย มันจึงนอนหมอบอยู่ใต้หน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ คาดหวังทุกนาทีว่าผู้เป็นแม่จะส่งลูกออกมาให้มัน แต่แม้ว่าเจ้าหนูน้อยจะร้องไห้งอแงต่อไปเพียงใด เจ้าหมาป่าก็ได้แต่รอคอยทั้งวันอย่างสูญเปล่า และแล้วเมื่อถึงยามราตรี มันก็ได้ยินเสียงมารดาของเด็กอีกครั้งขณะที่นางนั่งลงใกล้หน้าต่างเพื่อร้องเพลงกล่อมลูกน้อยให้หลับใหล“นั่น ลูกรัก ดูนั่นสิ เจ้าหมาป่ามาเอาตัวเจ้าไปไม่ได้หรอก ไม่ ไม่มีทาง พ่อเจ้ากำลังจ้องมองอยู่ และพ่อก็จะฆ่ามัน ถ้ามันเข้ามาใกล้"ฝจากนั้นไม่นาน ผู้เป็นพ่อก็โผล่ออกมาให้เห็นจากในบ้าน ดีแต่ว่าเจ้าหมาป่ารู้จักวิ่งหนีอย่างชาญฉลาด จึงรอดจากฝูงหมามาได้อย่างหวุดหวิดนส.ดาริกา ฉางข้าวไชย เลขที่26

# data[].attributes.body
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "ทาคิ" และ "มิตสึฮะ" เด็กหนุ่มและเด็กสาวมัธยมปลายสองคนที่เกิดเหตุให้สลับร่างกัน

โดยสิ่งที่น่าสนใจนั้นก็คือ ทาคิเป็นเด็กเมืองกรุง ในขณะที่มิตสึฮะเป็นสาวชนบท เมื่อทั้งสองคนสลับร่างกัน นั้นหมายถึงการเผชิญชีวิตในรูปแบบใหม่ที่ไม่คุ้นเคย จนบางครั้ง มันคือการเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหาย ชีวิตที่ถวิลหาโดยที่เจ้าตัวอาจจะไม่รู้เสียด้วยซ้ำ

ชื่อ Kimi no na wa ถ้าแปลตรงตัวจะเป็นวลีเชิงคำถามประมาณว่า "ชื่อของเธอ?" หรือ "เธอชื่อ?" ซึ่งเป็นประโยคเรียกน้ำตาและสื่อความหมายของเรื่องได้อย่างชัดเจน ในขณะเดียวกัน สองพยางค์ท้ายคือ “นะ วะ” (名は) พ้องเสียงกับคำว่า “นะวะ” ที่แปลว่า “เชือก” ก็บอกถึงเส้นเรื่องที่พยายามสื่อถึงสายสัมพันธ์ระหว่างทาคิและมิตสึฮะความโรแมนติกแฟนตาซีเหนือกาลเวลาของเรื่องนี้มีการผสมผสานและแฝงเรื่อง "ความเชื่อ" และ "ตำนาน" ของญี่ปุ่นอย่างลงตัว

ตำนานด้ายแดงแห่งโชคชะตาที่จะผูกที่นิ้วก้อยของคนสองคน เชื่อมคนสองคนไว้ด้วยกัน และจะชักนำพาให้ชะตาคนทั้งสองมาพบกันในที่สุด โดยที่เราจะมองไม่เห็นด้ายนั้น พูดไปมันก็เทียบเคียงกับเรื่องคู่แท้

นายกายสิทธิ์ สายสวัสดิ์ เลขที่ 3 ม. 4/7

# data[].attributes.headline
บารากะมอน เกาะมีฮา คนมีเฮ (ญี่ปุ่น: ばらかもん;)

# data[].attributes.subject
บารากะมอน เกาะมีฮา คนมีเฮ (ญี่ปุ่น: ばらかもん;)

# data[].attributes.body
ผลงานของ ซัตสึกิ โยะชิโนะ

เรื่องย่อ ด.ช.เตมีย์ ณ นคร ม.4/7 10

ในงานเลี้ยงผู้ได้รับรางวัล ฮันดะ เซย์ชู นักเขียนพู่กันหนุ่มเผลอเข้าไปชกหน้าผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์แสดงงานเขียนพู่กัน เพราะรับไม่ได้ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ผลงานของตนอย่างเสีย ๆ หาย ๆ จนเป็นเรื่องราวใหญ่โต พ่อของเซย์ชูจึงส่งตัวลูกชายไปไปอยู่บนเกาะอันห่างไกลและแวดล้อมไปด้วยธรรมชาติ โดยหวังให้เขาค้นพบความเป็นมนุษย์ที่ขาดหายไป

ณ ที่นั้น เซย์ชูได้พบกับเด็กชาวเกาะ โคโตอิชิ นารุ เด็กหญิงตัวเล็กผู้ซึ่งแก่นแก้วไร้เดียงสา และค่อย ๆ สนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าเขาจะกังวลเรื่องความสัมพันธ์กับคนบนเกาะซึ่งดูมีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำแบบใคร แต่ก็ดูเหมือนว่าเซย์ชูจะเริ่มค้นเจออะไรใหม่ ๆ บางอย่าง

ด.ช.เตมีย์ ณ นคร ม.4/7 10

# data[].attributes.headline
จิตวิทสายดาร์ก

# data[].attributes.subject
จิตวิทสายดาร์ก

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: Dr.Hiro. สำนักพิมพ์: วีเลิร์น (WeLearn) หมวดหมู่: จิตวิทยา การพัฒนาตัวเอง , การพัฒนาตัวเอง how to

เนื้อหาสั้นๆกระชับ ได้ใจความ สอนวิธีการใช้จิตวิทยาชักจูงคนอื่นเอาไปใช้ได้จริงเลย เขียนจากประสบการณ์โดยคนญี่ปุ่น ที่ทำขายตรง จากที่ขายไม่ได้ 3 ปี จนกลายเป็นระดับท๊อปหลังจากพบทักษะการล้างสมอง

สิ่งที่ได้จากหนังสือเล่มนี้คือ “การพัฒนาการสื่อสาร” และ “การรู้เท่าทันทริคหลอกขายต่างๆ”

เหมาะกับใคร

สำหรับคนที่อยากพัฒนาการสื่อสาร หรือเพิ่มทักษะในเรื่องการขาย หรือคนที่ลองอ่านหนังสือจิตวิทยาหลายๆเล่มแล้วไม่เวิร์ก หนังสือเล่มนี้จะทำให้ผู้อ่านเห็นอีกมุมมองนึงในการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสาร ซึ่งเป็นวิธีที่ไกล้ตัว พัฒนาง่ายๆ แต่เราดันไม่รู้ว่าแค่พัฒนาด้านนี้ ทักษะการสื่อสารก็จะดีขึ้นได้อีกมากมายเหมือนเป็นคนละคน

นายพสิษฐ์ คติทองเอก เลขที่1 ม.4/7