# data[].attributes.attachment_link.title
Veel mbo-studenten roken, vapen of doen het allebéi - Trimbos-instituut

# data[].attributes.attachment_link.description
Nog steeds roken veel mbo-studenten en onder hen wordt steeds méér gevapet. Bijna een kwart van de mbo-studenten die dagelijks vapen rookt ook dagelijks.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
NOS/Jeroen van Eijndhoven

NOS Nieuws *

2,2 miljoen mensen in Nederland zeggen zich minder gelukkig te voelen door het gebruik van sociale media. Ze ervaren onder meer keuzestress en zijn bang iets te missen.

Ruim 6 miljoen mensen vinden dat sociale media een gevaar vormt voor het mentale welzijn, bijvoorbeeld van hun kinderen. Dat concludeert onderzoeksbureau Newcom, op basis van een representatief onderzoek onder 7100 mensen.

Vooral de generatie millenials (29- tot 44-jarigen) en Gen Z (15- tot 28-jarigen) voelen zich ongelukkig. Dat zijn ook de twee generaties die het meest op sociale media zitten. Meer dan vier miljoen Nederlanders denken er weleens aan om te stoppen met sociale media of het gebruik ervan te verminderen.

14,3 miljoen Nederlanders

14,3 miljoen Nederlanders gebruiken sociale media, gemiddeld bijna 2 uur per dag; tieners van 15 tot 19 jaar bijna 3 uur per dag.

WhatsApp, Facebook, YouTube, Instagram en LinkedIn blijven de meest gebruikte platformen en zijn in gebruik gegroeid. Ook TikTok is gestegen tot 2,6 miljoen dagelijkse gebruikers, al is de groei afgevlakt, schrijven de onderzoekers. X telt momenteel 1,3 miljoen dagelijkse gebruikers. Snapchat en TikTok blijven onder tieners het populairst.

'Fear of missing out'

Volgens hoofdonderzoeker Tim Jonker worden sociale media vooral gebruikt om op de hoogte te blijven. "Jongeren hebben veel last van fomo, fear of missing out", zegt hij. "Ze zijn bang dat ze iets missen als ze niet de hele dag scrollen."

Sociale media leiden ook tot keuzestress en de angst niet aan het perfecte plaatje te kunnen voldoen. "Was een ander feestje niet veel leuker dan die waar jij bent geweest? Heb je wel de juiste kleren gekozen om erbij te horen? Influencers schetsen een perfect beeld waar gebruikers aan willen voldoen. Die schaduwkant openbaart zich bij steeds meer mensen."

Voor het onderzoek werden deze maand ruim 7100 respondenten ondervraagd die een representatieve afspiegeling vormden van de Nederlandse bevolking van 15 jaar en ouder. Het onderzoek naar het socialemediagebruik wordt jaarlijks uitgevoerd en is volgens Newcom het grootste trendonderzoek in Nederland.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Minder gelukkig en keuzestress door gebruik sociale media'

# data[].attributes.attachment_link.description
Vooral de generatie millenials (29- tot 44-jarigen) en Gen Z ( 15- tot 28-jarigen) voelen zich het ongelukkigst.

# data[].attributes.attachment_link.title
Geld maakt (niet) gelukkig: ‘Ik werk en verdien nu minder, maar ben gelukkiger’

# data[].attributes.attachment_link.description
„Ik werkte al veel avonden, maar dat ging nu ook weleens door tot in de nacht. Maar ja, ik had óók twee jonge kinderen die gewoon om zes uur ’s ochtends wakker zijn.”

# data[].attributes.attachment_link.title
Jongeren zien botoxreclames op TikTok: ‘Ik word er onzeker van’

# data[].attributes.attachment_link.description
Ondanks de reclameregels krijgen jongeren reclames voor cosmetische ingrepen voorgeschoteld. Dit heeft impact op hun zelfvertrouwen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Feesten, drank en drugs: escapisme als medicijn tegen de dagelijkse sleur

# data[].attributes.attachment_link.description
HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Alysha Polak uit Nijmegen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Biomimicry: inspiratie uit de natuur - Vroege Vogels - BNNVARA

# data[].attributes.attachment_link.description
Sinds de grondstoffen op beginnen te raken en duurder worden, staat biomimicry steeds meer in de belangstelling bij mensen. Biomimicry is een vrij nieuwe vorm van wetenschap waarbij ideeën uit de natuur worden nagebootst door mensen om menselijke uitvindingen te verbeteren en duurzamer te maken…

# data[].attributes.attachment_link.title
Ingmar Franken ontdekte wat er gebeurt in het brein van een verslaafde. ‘Treurig en fascinerend tegelijk’ - Erasmus Magazine

# data[].attributes.attachment_link.description
Elke wetenschapper draagt een klein beetje bij aan de zee van kennis die de mensheid al heeft. Het begint altijd met verwondering, dan volgt het onderzoek, de ontdekking en het resultaat. In deze rubriek vertellen wetenschappers over hun eurekamoment.

# data[].attributes.attachment_link.title
Verzamelwoede van dit stel houdt niet op: met dit unieke huis als resultaat

# data[].attributes.attachment_link.description
Marcel (83) en Angèle (79) van Riel werken in Heukelom, bij Oisterwijk, aan hun droom. Een uniek huis waarin je ogen tekort komt. Waar je kijkt, overal zie je iets verrassends. Blikvanger is een grote, stalen trap in het midden van het huis van waaruit je alle kanten op kunt. “Het is ons levenswerk”, zeggen ze in koor. Angèle: “En het komt nooit af”. Want van stoppen willen de Van Riels niets weten.

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom seks ouderen nog altijd een taboe is: ‘Er is veel gebrek aan kennis’

# data[].attributes.attachment_link.description
Misschien klapt u dicht als het over dit onderwerp gaat, maar toch moet er meer over gesproken worden: seksualiteit bij ouderen. Seksuoloog Ingrid van Kempen maakt zich er hard voor en Hella Bijlsma probeert door toneel het taboe te doorbreken. Ze bespreken dit onderwerp in Villa VdB.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Naar hoofdinhoud springen Naar footer springen

Hoe kan het dat een kwispelende staart op een glimlach lijkt? In een shortread zoekt Coen Simon naar de hond in zichzelf.

Dit artikel krijg je van ons cadeau

Wil je onbeperkt toegang tot de artikelen op Filosofie.nl? Je bent al abonnee vanaf €4,99 per maand. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.

Dat honden op hun baasjes lijken is een nauwelijks serieus te nemen cliché. Toch is het vaak heel lastig om een mens niet te vergelijken met de viervoeter aan het andere uiteinde van de lijn. Soms wordt de gelijkenis door de hondenbezitter bewust aangezet met het dragen van jasjes of tasjes in hetzelfde motief of van dezelfde stof als waarvan een halsband, riem of hondendekentje is gemaakt. Maar strikt genomen zijn vrijwel alle overeenkomsten tussen mensen en honden natuurlijk vergezocht. En zelfs de voor de hand liggende vergelijking tussen apen en mensen gaat, als je goed kijkt, volledig mank. Waarom dan toch die vergelijking? Honden en mensen, appels en peren.

Wij hadden vroeger een boxer thuis. Destijds werden de lange staarten van deze zachtaardige en vrolijke beesten nog gecoupeerd, waardoor de speelse lobbes een soort kleine lolmeter aan zijn achterste meedroeg. Dat kwispelende staartje is voor mij vaak object van overpeinzing geweest. Het lukte me namelijk niet om onze hond níet als een lachend wezen te zien, terwijl hij zich snuivend en kwispelend in bochten kronkelde als hij, naar ik aannam, overduidelijk plezier had. Toch vond ik het gek. Hoe kon ik het staartje zien als een glimlach, terwijl het in niets op het lachende gezicht van een mens leek?

In hoeverre speelt de antropomorfe projectie een rol in de band tussen mens en dier? Kunnen wij wel naar dieren kijken zonder hen onze menselijkheid op te dringen? Het is een vraag die we sinds de Verlichting gelukkig steeds vaker aan onszelf stellen. Want ook al wordt Descartes nog weleens verweten dat hij lichaam en ziel harteloos uit elkaar trok, waardoor het onbezielde beest beestachtig behandeld zou mogen worden, hij staat ook aan het begin van de verlichtingsidealen die in de afgelopen eeuwen evengoed onze ideeën over autonomie en redelijkheid steeds volwassener hebben gemaakt. Volwassener, dus niet per se menselijker.

Psychiater Andries van Dantzig (1920-2005) schreef eens in een terzijde over zijn hond Laska die in de behandelkamer altijd braaf aan zijn voeten lag. 'Maar soms stond zij opeens midden in het uur op, ook wel uit haar slaap, en ging naast de patiënt zitten. Dat was altijd als de patiënt verdrietig was of op het punt stond het te worden. Een enkele maal kwam het verdriet voor mij als een verrassing, dan had Laska het eerder gemerkt dan ik. En het kwam zelfs voor, dat de patiënt pas merkte verdrietig te zijn als Laska naast hem of haar kwam zitten.'

Even tussendoor... Meer shortreads lezen? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief:

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang elke woensdag het laatste filosofie nieuws, de beste artikelen van de week en af en toe een aanbieding.

Uw aanmelding is helaas niet gelukt. Probeer het later nog eens.

Het is ontroerend te lezen over de nabijheid tussen zo verschillende wezens. Maar zouden we tot deze ontroering in staat zijn zonder met antropomorfe blik om ons heen te kijken? En geldt dat niet ook voor onze nabijheid tot andere mensen? Zouden we ooit enige empathie opbrengen jegens de zo verschillende ander als ik mezelf er niet in projecteer?

In de online rubriek 'shortreads' zoekt Filosofie Magazine elke week in een kort essay naar het antwoord op een alledaagse filosofische vraag.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ontvang elke woensdag een nieuwsbrief met het laatste filosofie nieuws, de beste artikelen van de week en af en toe een aanbieding.

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

Uw aanmelding is helaas niet gelukt. Probeer het later nog eens.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gaan baasjes echt steeds meer op hun hond lijken? - Filosofie Magazine

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe kan het dat een kwispelende staart op een glimlach lijkt? In een shortread zoekt Coen Simon naar de hond in zichzelf.

# data[].attributes.attachment_link.title
Eerste emoticons :-) en :-( onder de hamer: startbod duizend dollar

# data[].attributes.attachment_link.description
De eerste emoticons :-) en :-( worden online geveild in de Verenigde Staten. Ze worden door de bedenker verkocht in de vorm een non-fungible token (NFT), een niet-inwisselbaar kenmerk dat het eigenaarschap garandeert.

# data[].attributes.attachment_link.title
Burberry vernielt elk jaar miljoenen producten: 'Dit is het donkerste geheim van de mode-industrie'

# data[].attributes.attachment_link.description
Burberry verbrandt op jaarbasis meer dan dertig miljoen euro aan kleding, handtassen en parfum. Zo wil het Britse modehuis voorkomen dat de stuks bij 'de verkeerde klanten' terechtkomen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Aantal buiten spelende kinderen holt achteruit: ‘Echt zorgwekkend’

# data[].attributes.attachment_link.description
Twee jaar geleden speelden nog 325.000 kinderen iedere dag buiten. In 2024 is dat aantal flink afgenomen naar 169.000 kinderen.

# data[].attributes.attachment_link.title
10 redenen waarom reizen goed is voor je | KILROY

# data[].attributes.attachment_link.description
Lees hier de 10 redenen waarom reizen goed is voor je persoonlijke ontwikkeling.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een sterker lichaam, een beter brein, minder stress: we willen het allemaal, maar hoe pak je dat aan? Er zijn duizenden wetenschappelijke studies over dingen die goed zijn voor lichaam en geest... maar hoe krijg je die ooit gelezen? Om je op weg te helpen, zetten we elke maandag één activiteit in de kijker: 5 wetenschappelijk onderbouwde redenen om iets vaker (of minder vaak) te doen. Vandaag: 5 redenen om meer te lachen... zélfs na een moeilijk coronajaar.

Februari 2021. Advocaat Rod Ponton uit Texas logt in op zijn computer voor een virtuele zitting van een rechtszaak.

Wat Ponton op dat moment niet weet: iemand heeft een filter geactiveerd in Zoom, een programma voor videovergaderingen op zijn computer. Wanneer de zitting begint, zien de andere aanwezigen Ponton als een droevig kijkend katje.

Rechter Roy Ferguson wijst Ponton op het probleem, maar die krijgt de filter niet uitgeschakeld.

Het grappige filmpje belandde op het internet en ging viraal. Het zorgde voor een zeldzaam moment van lichtheid in een coronajaar met veel gemopper en geklaag. En Ponton kon er gelukkig goed om lachen.

Covid maakt ons niet bang of boos, het maakt ons apathisch

Michael Van Peel, standup-comedian

Dit soort momenten was de voorbije maanden helaas schaars. "Het is moeilijk om goede moppen te vinden over Covid", zegt standup-comedian Michael Van Peel. " Covid maakt ons niet bang of boos, het maakt ons apathisch. Covid is meh. En het is moeilijk om te lachen met dingen die meh zijn."

Dat we het voorbije jaar zo weinig gelachen hebben, is jammer. Lachen heeft immers heel wat heilzame effecten. We zetten de vijf belangrijkste effecten op een rij.

Tientallen studies tonen dat lachen goed is voor je gezondheid. Het heeft een ontstekingsremmend effect. Het helpt bij allergieën. Het stimuleert de activiteit van je natuurlijke killercellen, de "stormtroopers" van het immuunsysteem. En het is goed voor je bloeddruk.

"Het gaat vaak om kleine studies met een beperkt aantal deelnemers", zegt professor arbeidsgeneeskunde Lode Godderis (KULeuven). "Er is nog veel onderzoek nodig, maar één ding is nu al duidelijk: lachen zorgt ervoor dat we gezond blijven van lichaam en geest. Het maakt ons fitter."

Dat mag je gerust letterlijk nemen. Lachen is een workout voor je hart, je spieren en je bloedvaten.

Voor Amerikaans onderzoek uit 2009 keken proefpersonen naar fragmenten uit twee verschillende films: de openingsscène kijken van oorlogsfilm Saving Private Ryan en een scène uit Kingpin, een komische film over een bowlingkampioen die zijn hand verliest in een ongeval.

Bij het kijken naar de oorlogsfilm daalde de bloeddoorstroming met gemiddeld 35 procent, in vergelijking met een baseline-meting. Bij het kijken naar de komische film steeg de bloeddoorstroming met maar liefst 22 procent. Het effect was volgens de onderzoekers vergelijkbaar met dat van een looptraining. Lachen stimuleert dus de bloeddoorstroming.

Als je hard moet lachen, dan verbrand je ook meer calorieën dan wanneer je niet lacht. Een studie in International Journal of Obesity schat dat 10 à 15 minuten lachen goed is voor 10 tot 30 calorieën. Dat is natuurlijk te weinig om gewicht te verliezen, maar alle beetjes helpen.

Lachen zorgt er ook voor dat je buik- en borstspieren hard moeten werken. "Ik kan daar inkomen", zegt Michael Van Peel. "Als ik naar een zaalshow van een collega ga, dan kom ik soms buiten met buikpijn van het lachen en stijve buikspieren. Ik voel dat fysiek. Dus ja, voor mij voelt lachen als een workout."

Zwitsers en Koreaans onderzoek tonen dat lachen helpt op momenten van stress en angst.
Voor een ander onderzoek werden studenten vastgekoppeld aan een elektrode. Daarna moesten ze 12 minuten wachten op een pijnlijke elektrische schok.

Een eerste groep studenten werd gevraagd gewoon te wachten, zonder afleiding. Een tweede groep luisterde tijdens het wachten naar saaie geluidsfragmenten uit een handboek geologie. Een derde groep luisterde naar optredens van Robin Williams en Bill Cosby. (Het onderzoek dateert van 1990, lang voor Cosby in opspraak kwam.)

De studenten in de "lach-groep" voelden zich minder angstig tijdens het wachten dan de studenten in de andere twee groepen. Lachen beschermt je volgens de onderzoekers tegen "angst geïnduceerd door een dreiging".

Dat is ook de conclusie van een grote overzichtsstudie uit 2019. Therapieën waarbij mensen aan het lachen gebracht worden, hebben een "medium tot groot effect" bij angstproblemen. Ze zijn geen volwaardig alternatief voor psychotherapie, maar ze kunnen zeker helpen als bijkomende ondersteuning.

Humor is ons beste wapen in de strijd tegen angst

Michael Van Peel

"Humor is ons beste wapen in de strijd tegen angst", zegt Michael Van Peel. "Als je erin slaagt te lachen, dan neem je de angst weg. Om die reden heb ik na de aanslagen in Zaventem in 2016 vaak grappen gemaakt over Islamitische Staat tijdens mijn zaalshows. Het was mijn verdomde plicht die terroristen eens goed uit te lachen."

In dit fragment toont Van Peel hoe je met scherpe humor angst kan bestrijden (bron: YouTube-kanaal Michael Van Peel):

Tijdens zijn begindagen als standup-comedian trad Michael Van Peel soms op voor zalen met weinig publiek. De organistoren plaatsten de tafels dan ver uit elkaar, om te verbergen dat er weinig volk was.

"Dat werkte totaal niet", zegt Van Peel. "Mensen lachen veel harder wanneer ze dicht bij elkaar zitten. Ze steken elkaar dan aan, net zoals je anderen kan aansteken met een virus. Mensen moeten elkaar kunnen rieken om goed te lachen.

Onderzoek bevestigt dat mensen veel meer lachen in gezelschap dan wanneer ze alleen zijn. Het werkt ook in de andere richting: samen lachen brengt mensen dichter bij elkaar.

Amerikaans onderzoek toont dat humor ook goed is voor de relatie met je partner. 71 koppels werden gefilmd terwijl ze vertelden over hun eerste ontmoeting. De beelden werden daarna geanalyseerd, om te onderzoeken hoe vaak gelachen werd tijdens het ophalen van herinneringen. Ook de kwaliteit van de relaties werd in kaart gebracht.

De conclusie? Koppels die vaak lachten tijdens het videogesprek, hadden gemiddeld een betere, stabielere relatie.

Een grote overzichtsstudie bevestigt dat humor en liefde hand in hand gaan. Voorwaarde is wel dat het niet gaat om negatieve humor, waarbij partners elkaar onderuit halen. En het helpt als je het gevoel van humor van je partner waardeert.

Samen lachen is ook de basis van "lachyoga". Dat is een vorm van yoga die ontwikkeld werd door de Indische arts Madan Kataria. Het is een combinatie van ademhalingsoefeningen, lichaamsoefeningen en vooral: veel en hard lachen. Het ziet er gek uit, maar studies tonen een positief effect bij angst en depressie.

Het gebruik van humor als pijnstiller is van alle tijden. Griekse artsen in de Oudheid stuurden artsen hun patiënten wel eens naar komedies, als onderdeel van hun behandeling. De veertiende-eeuwse chirurg Henri de Mondeville gebruikte humor om de pijn te verzachten na operaties. Hij vroeg aan familieden van de patiënt om zoveel mogelijk grappen te vertellen.
Recent onderzoek toont aan dat lachen inderdaad een pijnstillend effect heeft.
Voor een studie keken proefpersonen naar grappige en niet-grappige filmfragmenten. Daarna werden ze op ingenieuze manieren gepijnigd. Zo moesten ze met hun rug tegen een muur zitten, met hun benen in een hoek van negentig graden. Na een minuut wordt dat zo pijnlijk en vermoeiend dat je uitgeput neervalt.

Na het kijken naar grappige filmpjes bleken de proefpersonen in staat om de pijn langer te verdragen. Het lachen had, letterlijk, hun pijndrempel verhoogd. Het effect bleek het grootst als mensen samen lachten om een grappige film. Wetenschappers noemen dat "social laughter" of "sociaal lachen".

Het is nog niet duidelijk hoe hard je moet lachen voor dat pijnstillend effect. Moet je hard bulderlachen of volstaat een glimlach? Dat moet nog verder onderzocht worden.

"Wel is duidelijk dat lachen een soort medicijn is", zegt Lode Godderis. "Het heeft geen bijwerkingen, er zijn geen contra-indicaties en het is gratis. Het enige dat je nodig hebt is een goed humeur en een glimlach."

Het pijnstillend effect van lachen en humor heeft te maken met de aanmaak van endorfines in de hypofyse, een gebied onderaan de hersenen.

Endorfines worden aangemaakt wanneer we in gezelschap zijn van vrienden en geliefden, tijdens een orgasme, wanneer we dansen, bij het eten van pikant voedsel... en dus ook wanneer we lachen. En dat heeft blijkbaar een pijnstillend effect.

Endorfines werken in op dezelfde receptoren in de hersenen als pijnstillers op basis van morfine. Het woord "endorfine" betekent zelfs letterlijk "lichaamseigen morfine", al is er een belangrijk verschil: morfine is fysiek verslavend, endorfines zijn dat niet.

Endorfines verzachten overigens niet alleen de pijn. Ze zorgen ook voor een gelukzalig, euforisch gevoel. Een natuurlijke high, legaal en zonder risico's. Het fijne gevoel dat je ook ervaart na een half uurtje joggen of sporten.

Jonge kinderen beseffen dat lachen deugd doet, zij lachen voortdurend. Volgens een schatting lacht een vierjarig kind ongeveer 300 keer per dag.

Pijnlijke vaststelling: een gemiddelde veertiger heeft ongeveer 2,5 maanden nodig om evenveel te lachen als een vierjarig kind op één dag. (Die cijfers mag je met een korrel zout nemen. Het punt is: kinderen lachen véél meer dan volwassenen.)

Volgens een Gallup-peiling in 169 landen verliezen mensen vanaf hun 23ste hun gevoel voor humor. Ze vallen in een soort "humor-klif".

Gelukkig kan je veel doen om uit dat ravijn te klimmen. Je hoeft niet passief te wachten op een volgende poesjesfilter-video in de tijdslijn van je sociale media om meer te lachen. Hieronder volgen vier tips om meer te lachen.

Omring jezelf met humor. Kijk naar grappige films en naar Youtube-video's die je grappig vindt. Bewaar cartoons en grappen en ga regelmatig naar een zaalshow. "Er zijn ook heel funny podcasts", zegt Michael Van Peel. "Ik denk bijvoorbeeld aan Welcome to the AA! " van Alex Agnew en Andries Beckers."

Probeer af en toe hard te lachen, ook zonder dat daar een reden voor is. De achterliggende gedachte: als je lacht, dan volgen de blije gevoelens vanzelf. Onderzoek toont dat ook dit soort "gesimuleerd lachen" effectief is, al is meer onderzoek nodig. "Niks voor mij", zegt Van Peel. "Ik vind het als seks met een opblaaspop." Maar het wérkt dus wel.

Durf humor te gebruiken, ook op je werk. "Mensen zijn soms bang om te lachen op het werk", zegt Lode Godderis. "Ze vrezen dat collega's hen niet ernstig zullen nemen als ze grappen maken. Onderzoek toont echter dat mensen met humor gezien worden als competenter. "

De laatste tip is misschien wel de belangrijkste. " Neem jezelf vooral niet te ernstig", zegt Michael Van Peel. "En vooral: neem tijd om rond te hangen met zwanzers. Pintje drinken in den hof en gewoon lachen en plezier maken met de maten. Meer moet dat niet zijn."

# data[].attributes.attachment_link.title
5 redenen om meer te lachen: een natuurlijke pijnstiller die ook werkt tegen angst, stress en zelfs eenzaamheid

# data[].attributes.attachment_link.description
We geven je 5 wetenschappelijk onderbouwde redenen om iets vaker (of minder vaak) te doen. Vandaag: 5 redenen om meer te lachen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A conceptual zine that is raw and vulnerable just like the act of apologising

Through this zine, the designer explores what it means to convey a sincere apology and helping others on how to communicate that sincerity. This zine acts an aid when we cannot find the right words to communicate how we really feel on our own, a kit to help us when we need it, and a guide for when we are lost on what we should do.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Fundamental Guide to Apologising (Sincerely)

# data[].attributes.attachment_link.description
A conceptual zine that is raw and vulnerable just like the act of apologising Through this zine, the designer explores what it means to convey a sincere apology and helping others on how to communicate that sincerity.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
28 september 2023 - De kans om in de loop van het leven kanker te krijgen is de afgelopen drie decennia fors toegenomen tot 47 procent voor vrouwen en 54 procent voor mannen. Ongeveer de helft van alle Nederlanders krijgt dus op enig moment in hun leven de diagnose kanker. Rondom 1990 ging het nog om een op de drie Nederlanders. Dat concluderen onderzoekers van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. De kans om aan kanker te overlijden is niet toegenomen.

De stijging is voor een groot deel toe te schrijven aan een hogere levensverwachting: vooral het aantal mensen dat op oudere leeftijd kanker krijgt is gestegen. De kans voor Nederlanders om aan kanker te overlijden is nauwelijks veranderd, deze is bij mannen rond de 30 procent en bij vrouwen 23 procent. Meer mensen krijgen dus kanker, maar de kans om eraan te overlijden is niet gestegen. Dat komt omdat de prognose is verbeterd.

Tabellen voor onderzoekers

Voor onderzoekers is een interactieve tabel gemaakt waarin de kans op kanker is te raadplegen. U kunt de tabellen ook in .csv-formaat (punt komma gescheiden) downloaden. De tabellen laten algemeen en per kankersoort zien wat de kans op kanker is (1 op de n). De tabellen mogen met bronvermelding (NKR/IKNL) gebruikt worden.
Naar de interactieve tabel
De onderzoekers keken in de Nederlandse Kankerregistratie (NKR) hoe vaak voor het eerst de diagnose werd gesteld bij mannen en vrouwen en op welke leeftijd. Dat deden ze per periode van vijf jaar, van 1990-1994 tot 2015-2019. De cijfers over overlijden aan kanker zijn afkomstig van het CBS.
Figuur: De kans om kanker te krijgen is de afgelopen jaren toegenomen, de kans om eraan te overlijden is gelijk gebleven.
De toegenomen kans op het krijgen van kanker komt voor een groot deel door de gestegen levensverwachting. Ten opzichte van 1990 worden mannen gemiddeld zeven jaar ouder, vrouwen drie en een half jaar. Hoe langer iemand leeft, hoe groter de kans om tijdens het leven kanker te krijgen. Kanker ontstaat vaak op oudere leeftijd, meer dan 80 procent krijgt de diagnose boven de 60 jaar.

Een toename van diagnostiek, zoals PSA-bepalingen of nieuwe technieken van beeldvorming, heeft ook bijgedragen aan de stijgende kans op een diagnose kanker. Daarnaast spelen leefstijlfactoren een rol bij het ontstaan van kanker.

Toegenomen levensverwachting

Hoe ouder we worden, hoe groter de kans op het krijgen van kanker tijdens ons leven. Scroll door dit figuur voor een uitleg:

De kans om kanker te krijgen is bij vrouwen het meest gestegen tussen de 65 en 85 jaar. Bij mannen is dat boven de 75 jaar. Daarentegen is de kans om aan kanker te overlijden bij mannen onder de 75 jaar afgenomen, en boven de 75 jaar toegenomen. Bij vrouwen is de kans om te overlijden aan kanker afgenomen tot 65 jaar. Boven de 65 jaar is de kans iets toegenomen.

Borst- en prostaatkanker

Bij mannen is de kans op een prostaatkankerdiagnose het grootst. De diagnose treft ongeveer een op de acht mannen. De kans om aan prostaatkanker te overlijden is de laatste jaren stabiel, ongeveer een op de vijfentwintig mannen overlijdt aan deze ziekte. Een op de zeven vrouwen krijgt in haar leven te maken met borstkanker, de kans om eraan te overlijden is gedaald tot een op de dertig in 2015-2019. Die daling komt door betere diagnostiek en behandelingen.

Longkanker

De kans om de diagnose longkanker te krijgen is negen procent bij mannen en zeven procent bij vrouwen. Voor mannen is de kans op longkanker de afgelopen decennia afgenomen, bij vrouwen is die juist toegenomen. Dat komt vooral door veranderingen in rookgedrag. Waar decennia geleden vooral mannen rookten, roken tegenwoordig vrouwen ongeveer net zoveel als mannen. Hierdoor is het verschil tussen mannen en vrouwen in de kans op het krijgen van longkanker vrijwel verdwenen.
De kans om aan longkanker te overlijden is afgenomen bij mannen, van tien naar zeven procent. Bij vrouwen is deze kans toegenomen, van twee naar vierenhalf procent.
Figuur: De kans om een diagnose te krijgen, of aan kanker te overlijden voor mannen Figuur: De kans om een diagnose te krijgen, of aan kanker te overlijden voor vrouwen
Leefstijlfactoren

Naast roken spelen ook andere leefstijlfactoren een rol bij het ontstaan van kanker. De kans op melanoom is toegenomen door meer blootstelling aan uv-straling van de zon of zonnebanken. Door een toename van overgewicht is de kans op onder andere lever-, galweg-, slokdarm- en nierkanker gestegen. Alcoholgebruik wordt vaak in verband gebracht met maag- en leverkanker, maar is een risicofactor voor meerdere kankersoorten: borstkanker, darmkanker, mondkanker en keelkanker. De kans op maagkanker is juist afgenomen. Maagkanker kan ontstaan door chronische infectie met de Helicobacter pylori bacterie. Een dergelijke besmetting komt door betere hygiëne steeds minder voor.

Preventie noodzakelijk

De cijfers laten zien dat steeds meer mensen de diagnose kanker krijgen, terwijl het aantal mensen dat aan de gevolgen van de ziekte overlijdt, gelijk blijft. Dat betekent dat er steeds meer mensen zijn die met of na een kankerdiagnose leven. De druk op de zorg neemt daardoor toe. Door gerichte preventiemaatregelen nu kan het aantal nieuwe gevallen van kanker in de toekomst afnemen. Zo kunnen we veel ellende voorkomen voor patiënt, familie en maatschappij. De bevolkingsonderzoeken zoals naar borst-, baarmoederhals- en darmkanker dragen bij aan vroege opsporing wat ervoor kan zorgen dat er meer mogelijkheden van behandeling zijn.

Methode

De onderzoekers berekenden de kans op kanker op basis van cijfers uit de NKR. Hier staan gegevens in van nagenoeg alle Nederlanders die sinds 1989 de diagnose kanker kregen. Cijfers uit 2020-2022 zijn niet meegenomen in de berekeningen, omdat de cijfers vanaf 2020 sterk zijn beïnvloed door de COVID-19 pandemie (en daardoor geen betrouwbaar beeld geven van de kans op kanker). Bevolkings- en sterftecijfers zijn afkomstig van het CBS. Het basaalcelcarcinoom van de huid, een kankersoort die vrijwel nooit uitzaait, is niet meegenomen in de analyses. Deze wordt namelijk pas sinds enkele jaren landelijk verzameld in de Nederlandse Kankerregistratie. Een uitgebreidere omschrijving van de methodiek staat beschreven in het artikel in NTvG.

Tabellen voor onderzoekers

Tabellen over de kans op kanker voor mannen en vrouwen en per leeftijdsgroep kunt u hier downloaden. De tabellen laten algemeen en per kankersoort zien wat de kans op kanker is (1 op de n). De tabellen zijn in .csv-formaat (punt komma gescheiden). De tabellen mogen met bronvermelding (NKR/IKNL) gebruikt worden.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kans op kanker toegenomen naar 1 op de 2 Nederlanders

# data[].attributes.attachment_link.description
28 september 2023 - De kans om in de loop van het leven kanker te krijgen is de afgelopen drie decennia fors toegenomen tot 47 procent voor vrouwen en 54 procent voor mannen. Ongeveer de helft van alle Nederlanders krijgt dus op enig moment in hun leven de diagnose kanker.

# data[].attributes.body
https://search.app?link=https%3A%2F%2Fkunstvensters.com%2F2019%2F03%2F08%2Fjenny-savilles-vrouwen-schoonheid-of-anti-schoonheid%2F%23%3A~%3Atext%3DDe%2520schilderijen%2520van%2520Jenny%2520Saville%2Cperspectief%2520dat%2520niet%2520flatteus%2520is.&utm_campaign=aga&utm_source=agsadl1%2Csh%2Fx%2Fgs%2Fm2%2F4

# data[].attributes.body
https://search.app?link=https%3A%2F%2Fwww.linda.nl%2Fmeiden%2Fmeiden-selflove%2Fhierom-niet-streven-trendy-lichaam%2F&utm_campaign=aga&utm_source=agsadl1%2Csh%2Fx%2Fgs%2Fm2%2F4

# data[].attributes.headline
Korte spanningsboog van jongeren door social media

# data[].attributes.subject
Korte spanningsboog van jongeren door social media

# data[].attributes.attachment_link.title
Communicatietips voor het aantrekken van Gen-Z

# data[].attributes.attachment_link.description
Communicatietips voor het aantrekken van Gen-Z

# data[].attributes.headline
Iran verlaagt de age of consent van 18 naar 9

# data[].attributes.subject
Iran verlaagt de age of consent van 18 naar 9

# data[].attributes.body
https://search.app?link=https%3A%2F%2Fwww.telegraph.co.uk%2Fglobal-health%2Fwomen-and-girls%2Firaq-poised-to-lower-the-age-of-consent-for-girls-to-nine%2F&utm_campaign=aga&utm_source=agsadl1%2Csh%2Fx%2Fgs%2Fm2%2F4

# data[].attributes.headline
Social media likes hebben direct effect op humeur jongeren

# data[].attributes.subject
Social media likes hebben direct effect op humeur jongeren

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De adolescentie is een cruciale periode in onze levens, waarin we in hoge mate gevoelig zijn voor de goedkeuring van leeftijdsgenoten én voor afwijzing. Voor dit onderzoek levert dat een interessante paradox op: het krijgen van een like levert een vergroot gevoel van verbondenheid op en een lift voor het humeur van jongeren, maar dat kan de aantrekkingskracht tot de platformen dusdanig groot maken dat het leidt tot problematisch gebruik ervan. Aan de andere kant leggen jongeren de apps sneller weg dan volwassenen als ze geen likes krijgen, maar dat kan dan weer tot een dip in het humeur lijden.

Interventies voor negatieve bijwerkingen

Aangezien de resultaten van de onderzoekers suggereren dat het huidige ontwerp van sociale mediaplatforms zowel positieve als negatieve effecten kan hebben op jongeren, lijkt het erop dat er interventies nodig zijn om de negatieve bijwerkingen aan te pakken.

Volgens de onderzoekers zouden platformen gebruikers tot ander gebruik moeten verleiden. Weg van de nadruk op likes en richting een meer betekenisvolle manier van gebruik. Daarnaast zouden we ons volgens de onderzoekers niet alleen moeten richten op de digitale geletterdheid van jongeren - aangezien ze hierin waarschijnlijk veel beter thuiszijn dan eerdere generaties - maar ook moeten werken aan het vermogen emoties te reguleren in een online omgeving.

Zorgen over geestelijke gezondheid

Hoofdauteur Ana da Silva Pinho: 'Hoewel sociale media een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van - bijvoorbeeld - identiteitsvorming en sociale verbondenheid onder jongeren, laat ons onderzoek zien dat het ook uitdagingen kan bieden. Met name voor het humeur van jongeren is het cruciaal dat we beter begrijpen hoe jongeren omgaan met en reageren op de mogelijkheden van sociale media. Terwijl we de unieke aspecten van hun de ontwikkelingsfase die ze doormaken niet uit het oog verliezen.'

Publicatiedetails

Ana da Silva Pinho, Violeta Céspedes Izquierdo, Björn Lindström, Wouter van den Bos: 'Youths' sensitivity to social media feedback: a computational account', in: Science Advances, 23 oktober 2024. DOI: 10.1126/sciadv.adp8775.

# data[].attributes.attachment_link.title
Social media likes hebben direct effect op humeur jongeren

# data[].attributes.attachment_link.description
Social media en technologie spelen een centrale rol in het leven en de ervaringen van jongeren. De snelle opkomst ervan en de impact op de mentale gezondheid van jongeren lijdt tot zorg, onder ouders en in de brede maatschappij.

# data[].attributes.attachment_link.description
This website is using a security service to protect itself from online attacks. The action you just performed triggered the security solution. There are several actions that could trigger this block including submitting a certain word or phrase, a SQL command or malformed data.

# data[].attributes.attachment_link.title
Smartvape gaat rond in Nederland – appen, gamen én vapen tegelijk: ‘Nieuw misdadig dieptepunt’

# data[].attributes.attachment_link.description
Een nieuw soort e-sigaret gaat rond in Nederland: de smartvape. Met dit apparaat kun je gamen, appen én vapen tegelijk. Kinderlongarts Sanne Hammer zag er in het Amphia Ziekenhuis in Breda een 16-jarige patiënt mee lopen, en maakt zich grote zorgen. Net als andere deskundigen, die het tegenover RTL Nieuws schandalig, bizar en een nieuw dieptepunt noemen.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Simavi | Powerful women, healthy societies | Afrika en Azië

# data[].attributes.attachment_link.title
Seks voor water: hoe zit dat precies? De meest gestelde vragen — Simavi | Powerful women, healthy societies | Afrika en Azië

# data[].attributes.attachment_link.description
Simavi werkt samen met vrouwen en meisjes in Afrika en Azië aan lokale oplossingen voor drinkwater en toiletten voor iedereen. Wij strijden voor gelijkheid en klimaatrechtvaardigheid. Lees meer over ons werk.

# data[].attributes.headline
Natuur helpt bij mentale gezondheidsproblemen - Escapisme

# data[].attributes.subject
Natuur helpt bij mentale gezondheidsproblemen - Escapisme

# data[].attributes.attachment_link.description
Our society rewards social behaviour while ignoring the positive effects of time spent alone

# data[].attributes.headline
Hoe meer groen, hoe beter de mentale gezondheid

# data[].attributes.subject
Hoe meer groen, hoe beter de mentale gezondheid

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kinderen die opgroeien met veel groen rond hun school, ervaren minder angst en zorgen dan kinderen die tussen het beton leven. Eerder onderzoek gaf al vergelijkbare conclusies, maar niet eerder werden honderden kinderen negen jaar lang gevolgd met deze vragen in het achterhoofd.

Psychologen van de Autonome Universiteit van Barcelona deden dat wel. Zij volgden bijna vierhonderd kinderen tussen hun 3de en 11de, ondervroegen jaarlijks hun ouders over de mentale gezondheid van het kind, en hielden die resultaten naast satellietbeelden van de woon- en schoolomgeving van de kinderen. Conclusie: kinderen die rond Barcelona in een groene omgeving naar school gingen, hadden minder gevoelens van angst en zorgen. 'Deze resultaten roepen ertoe op om genoeg groene plekken in buurten en rond scholen te maken, om de mentale gezondheid van stadskinderen te bevorderen', schrijven de onderzoekers in het wetenschappelijke vakblad Journal of Environmental Psychology.

Nederlandse deskundigen zijn onder de indruk van de Spaanse studie. "Steeds meer onderzoek wijst op het effect van de natuur op onze gezondheid", zegt gedragswetenschapper Jolanda Maas van de Vrije Universiteit. Maar het meeste onderzoek dat tot nu toe is gedaan, wordt op één moment in de tijd afgenomen. "Het nadeel is dat je dan niet ziet of er een causaal verband is - of een omgeving zou vergroenen, mensen echt gelukkiger worden." Door kinderen negen jaar lang te volgen, en ook te bestuderen of hun mentale toestand verandert als ze bijvoorbeeld verhuizen of van school veranderen, geeft dit Spaanse onderzoek nu 'nog steviger bewijs' voor de winst van een groene omgeving voor kinderen. "Het wordt steeds duidelijker dat groen niet alleen maar mooi is, maar ook belangrijk voor onze gezondheid."

Zelf deed Maas onderzoek naar 'groene speelpleinen' op scholen, met veel bomen, gras en bijvoorbeeld een moestuin. Zij vergeleek het gedrag van kinderen op vier 'normale speelpleinen' en vijf schoolpleinen die 'vergroend' waren. "We zagen dat kinderen met een groen schoolplein zich na de pauze beter konden concentreren." Kinderen speelden er ook anders - neem het verschil tussen alleen op een wipkip en het samen bouwen van een hut. "Ze scoorden daarnaast beter op creativiteitstests." Ook gingen meisjes tussen de bomen actiever spelen dan op tegelpleinen, die vaker gedomineerd werden door voetballende jongens.

Wetenschappelijk bewijs

Toen Maas in 2005 begon met onderzoek naar de gezondheidseffecten van de natuur op mensen, was het nog een niche-onderwerp. Maar met de jaren stapelde het wetenschappelijke bewijs zich op, ziet onderzoeker Jan Hassink van de Wageningen Universiteit. "Heel bekendonderzoek is naar mensen in een ziekenhuis met uitzicht op groen, versus mensen die dat niet hebben", vertelt hij. "Mensen met het groene uitzicht herstelden sneller."

Ook beschrijft hij onderzoek naar het gedrag van mensen in stadsparken versus op straat. "Als mensen iets laten vallen, dan helpen ze elkaar in een park sneller dan op straat. Schijnbaar worden mensen relaxter tussen het groen." Ook Sjerp de Vries deed in Wageningen opvallend onderzoek naar de hoeveelheid groen in de tuinen van mensen en de samenhang met 21 verschillende aandoeningen van bewoners. "Bij 17 van de aandoeningen had meer groen een positief effect." Verrassend genoeg boekten de groene tuinen de meeste gezondheidswinst bij besmettelijke darmziekten. "We vermoeden dat tuinbacteriën goed zijn voor de darmflora."

Terechte kanttekeningen

Op veel van die onderzoeken valt ook wel iets af te dingen. Want zijn mensen lief voor elkaar in stadsparken door de bomen, of omdat ze er toch al ter ontspanning zijn en niet van afspraak naar afspraak hollen? En zijn kinderen gelukkig omdat ze in een groene buurt naar school gaan, of staan de betere (en duurdere) scholen op groene plekken, en zijn welgestelde kinderen om andere redenen gelukkiger? "Dat zijn terechte kanttekeningen", erkent Hassink. "Wetenschappers zijn zich hier bewust van, en proberen die effecten te corrigeren." Ook de Spaanse onderzoekers deden dit, door onder meer het opleidingsniveau van ouders mee te nemen.

Wat in de negen jaren van onderzoek naar voren kwam, was dat juist kinderen met minder hoogopgeleide ouders de grootste baat lijken te hebben bij scholen in een groene omgeving. Volgens Maas strookt dit met eerdere studies. Ze legt uit dat deze ouders hun kinderen minder vaak meenemen op uitstapjes naar de natuur, waar ze lekker kunnen ravotten. Groene speelplekken rond hun school zijn voor deze groep kinderen dus extra belangrijk.

Niet alle onderzoeken komen overigens tot de conclusie dat de natuur een effectief medicijn is tegen mentale klachten. Sommige studies vinden helemaal geen verband tussen gevoelens van angst of depressie en een groene of niet-groene omgeving. "Dat is ook het gevolg van de medische insteek van de onderzoeken", zegt Hassink. Ook De Vries denkt dat je groen in de bebouwde omgeving beter als iets 'preventiefs' kunt zien dan als iets 'genezends'. Als iets dat het geluk bevordert. Juist bij kinderen is dat belangrijk, benadrukt Hassink. "Wie op jonge leeftijd niet in aanraking komt met de natuur, krijgt er ook op latere leeftijd moeilijk een connectie mee."

Lees ook:

Stands met vegetarisch hondenvoer en klimaatinfo, maar 'groen' zal de Huishoudbeurs nooit worden
Leven klimaat en milieu een beetje op de Huishoudbeurs, die afgelopen weekend begon en tot komende zaterdag duurt? Trouw ging een dagje kijken.
Dit 'groene goud' bevat eiwitten die goed zijn voor mensen
Gras eten alleen voor koeien? Nee joh, denken voedingstechnologen, chefs en het Limburgse bedrijf Grassa. Het 'groene goud' bevat eiwitten die goed zijn voor mensen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hoe meer groen rond de school, hoe beter de mentale gezondheid van kinderen

# data[].attributes.attachment_link.description
Negen jaar lang volgden Spaanse onderzoekers honderden kinderen rond Barcelona. Die bleken zich gelukkiger te voelen als er veel groen was rond hun school. Het past in een rijtje van steeds meer wetenschappelijk bewijs over de gezondheidsvoordelen van natuur.

# data[].attributes.headline
Waarom zijn zelfstandige woonruimte voor jongeren belangrijk

# data[].attributes.subject
Waarom zijn zelfstandige woonruimte voor jongeren belangrijk

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom is het belangrijk dat jongeren op zichzelf gaan wonen? | Nederlands Jeugdinstituut

# data[].attributes.attachment_link.description
Eigen woonruimte kan de ontwikkeling naar zelfstandigheid stimuleren. Jongeren staan dan immers echt op eigen benen.

# data[].attributes.attachment_link.title
‘Your body, my choice’: Harassment towards women surges online after Trump’s win

# data[].attributes.attachment_link.description
Trump’s election victory against Harris has emboldened influencers from the ‘Manosphere,’ or interconnected misogynistic online communities, who see his election win as a rebuke of reproductive rights and gender equality, said ISD, a nonprofit that advocates policies to fight extremism.

# data[].attributes.attachment_link.title
How 50 Years of Hip Hop Influenced Youth Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Hip hop’s humble beginnings hardly hinted that it would grow to see a half-century of cultural influence, but the phenomenon is on display daily.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
For the first time in human history, we have entered an era in which reaching old age is taken for granted. Unlike in ages past, when living to an older age was a luxury afforded mainly to the privileged, globally around 79% of women and 70% of men can expect to reach the age of 65 and beyond.

Despite longer life expectancy, many people in the contemporary west see growing old as undesirable and even scary. Research shows, however, that anxiety about ageing may in fact be fear of the unknown.

Society's focus on youthfulness and capability can cause anxiety about becoming weak and unwanted. Adverts for anti-ageing products are everywhere, reinforcing the idea that growing older is inherently unattractive.

Some people fear ageing so much that it becomes a pathological condition called gerascophobia, leading to irrational thoughts and behaviour, for example, a fixation on health, illness and mortality and a preoccupation with hiding the signs of ageing.

We frequently hear about attempts to reverse ageing, often by the super rich. For example, Bryan Johnson, a 45-year-old American entrepreneur, is spending millions of dollars a year to obtain the physical age of 18.

While the desire to reverse ageing is not a new phenomenon, advancements in biomedicine have brought it closer.

Work published by genetics professor David Sinclair at Harvard University in 2019 suggests that it may be possible to challenge the limits of cell reproduction to extend our lifespan, for example. His information theory of ageing argues that reprogramming DNA can improve damaged and old tissues, and delay or even reverse ageing. However, these new possibilities can also heighten our fear of ageing.

From the unproductive to undervalued

People haven't always dreaded growing older. In many societies, older people used to be widely regarded as wise and important - and in some they still are.

In ancient China, there was a culture of respecting and seeking advice from older family members. There is still an ethos of filial piety (showing reverence and care for elders and ancestors) today, even if it's not as pronounced as it used to be. The same went for medieval Europe, where older people's experiences and wisdom were highly valued.

However, the industrial revolution in the west from the 18th century led to a cultural shift where older people became excluded from society and were considered unproductive. People who had surpassed the age to work, alongside those with incurable diseases, were regarded by society as "evils" in need of assistance.

The treatment of older people has taken a different form since the early 20th century. The introduction of universal pension systems made ageing a central concern in welfare systems. But as the demands for social and health care have increased, journalists increasingly portray ageing as a burden on society.

Consequently, growing older is often associated with managing the risk of ill health and alleviating the onus of care from younger relatives. This can result in the institutionalisation of older people in residential facilities that keep them hidden, sequestered from the awareness of younger generations.

Research analysing the responses of 1,200 US adults from the American Association of Retired Persons' Images of Ageing survey shows that much of the perceived fear of ageing is closely aligned with the fear of the unknown, rather than the ageing process itself. This fear is only exacerbated by the largely separate lives lived by older and younger generations.

The prevalence of nuclear families and the decline of traditional mixed-generational communities have deprived younger people of the opportunity to more fully understand the experiences of older people. Plus, the rapid increase in house prices means many young people cannot afford to live near their older relatives.

The separation of older people from children and young people has sparked generational conflicts that seemingly continue to grow wider than ever. Older people are frequently portrayed in the media as conservative and privileged, making it difficult for younger generations to comprehend why older people act and think the way they do.

Intergenerational interactions

Academics suggest that creating a system for older and younger generations to interact in everyday settings is vital.

A set of three UK-based studies in 2016 analysed and compared the effects of direct contact, extended contact and interactions between younger (aged 17 to 30) and older people (65 and over). The findings indicated that good quality direct intergenerational contact can improve young people's attitudes towards older adults (especially when sustained over time).

Intergenerational programmes have been adopted globally, including mixed and intergenerational housing, community choirs and senior volunteers reading to young children in nurseries.

Studies show that these activities can not only enhance the wellbeing of older people but also help younger people gain an appreciation of ageing as a valuable and fulfilling life stage.

Getting worried about growing older is normal, just as we experience anxieties in other stages of life, such as adolescence and marriage. But here's the thing - instead of seeing ageing as a looming figure, it is important to realise it is just a part of life.

Once we understand ageing as a regular experience, we can let go of these worries and approach the journey through different life stages with a positive attitude and a fortified will to enrich our lives and the lives of those around us.

# data[].attributes.attachment_link.title
Fear of ageing is really a fear of the unknown - and modern society is making things worse

# data[].attributes.attachment_link.description
Anxiety about ageing is also often a fear of the future.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Protest signs often provide the best insights into the creative, political imaginations of marginalised people. They can indicate the kind of world we want to build and they can loudly name ideologies we want to reject.

But signs held by white "allies" at the Black Lives Matter protests in June included the following: "I love black dick, so you will hear me speak", "Stop shooting black men. I want mixed babies" and "BBC [big black cock] matters".

All went viral on social media. And, incredibly, many white people couldn't comprehend what seemed obvious: that orienting the value of black lives around their sexual desires is not only degrading but also dangerous.

The slogans on these protest signs fall under what we call the "fetishisation of black masculinity". This is how white people objectify black men as more masculine and sexually potent than our white counterparts. It claims that there is an inherent "biology" to our blackness that makes us more muscular, more dominant, more athletic. The size of our penises are obsessed over and apparently betray our monstrosity.

In 2017, Fox News invited OJ Simpson's former prison officer to detail how OJ's massive junk made him feel inadequate, the suggestion being that there is a relationship between OJ's big dick and his violent actions.

In 2017, the Chocolate City UK Tour, which offered a night of lap dances, stripping and other erotic entertainment from "hot black male Adonis dancers", came under fire from black feminists who rightly denounced the performances as grossly cashing in on a speciality market for consuming black men's bodies, a "niche" market made possible by the fact the country is only three per cent black.

And once created, where does this market appeal for black men lead? In bizarre, desperate acts from white women wanting to access us. In 2017, for instance, it was reported that a white female prison officer in Lancashire was caught with a syringe containing the semen of a black inmate because she "wanted a chocolate baby".

But the problem of fetishising black masculinity goes beyond being treated as a walking black dildo by overzealous white people. Perhaps if white "allies" knew their history, they would reconsider their signs.

The over-sexualisation of black masculinity has, historically, led to intense surveillance and intervention over our bodies. Going back to the 19th century, the English Victorian eugenicist Francis Galton would make pseudo-scientific claims that there were "savages", with "anatomical differences" between black and white men, such as penis and pelvis size. So white men were morally superior to black men because they were more sexually controlled.

'Control' of black men's sexuality was used as a solution to white settlers' fear of 'black peril'

Black men in Britain were therefore seen as major threats to public health, with castration even being recommended as a method of preventative treatment to protect the safety and sexual dignity of white citizens.

What does this pseudo-scientific view of black men's bodies and sexual capacities have to do with anti-black police violence today? Because this need to "control" the sexuality of black men through physical violence has been a long-term solution to what is termed "black peril" - the colonial-era fear white settlers had that black and native men would have sexual relations with white women.

In the colonised British New Guinea, "black peril" led to the "White Women's Protection Ordinance" of 1926, which introduced the death penalty for the rape or attempted rape of a European female by a native person. This criminalised interracial sex between black men and white women. Interracial sex was viewed as a violation independent of the concept of consent. Naturally, this standard didn't apply to white male colonisers, who were free to rape black and native women as their right.

In late 20th-century Britain, white feminist movements often complied with racist ideas that black men present a more significant sexual threat to them than white men. As Valerie Amos and Pratibha Parmar claim in Challenging Imperial Feminism, "Reclaim The Night" marches - which demanded that women be able to move through public spaces at night - would predominantly march through black inner-city areas. This "played into the hands of the racist media and the fascist organisations" such as the National Front, "some of whom immediately formed vigilante groups patrolling the streets 'protecting' innocent white women by beating up black men".

And the fetishisation of black masculinity has also positioned white men as our sexual rivals, which has ultimately culminated in the kind of anti-black violence we have faced from police officers and so-called vigilantes. Liam Neeson 's confession in 2019 that he sought to kill a black man after his friend was raped drew parallels with the white men who murdered 14-year-old Emmett Till just 65 years ago. Again, presenting black men as aggressive sexual rivals encourages white men to seek sexual revenge.

How much you enjoy sex with black men isn't a call to action. In fact, white "allies" should interrogate how their sensationalising of our apparent sexual prowess has been historically used to justify state and vigilante violence against us. The history of racism is also a history of sexuality.

Now read
Now is a bad time to be a racist statue
A photographer captures the George Floyd protests in Los Angeles, before being arrested
Take down these statues, but don't do Boris Johnson's job for him

# data[].attributes.attachment_link.description
Protest signs often provide the best insights into the creative, political imaginations of marginalised people. They can indicate the kind of world we want to build and they can loudly name ideologies we want to reject.

# data[].attributes.attachment_link.description
We are Amnesty International UK. We are ordinary people from across the world standing up for humanity and human rights.

# data[].attributes.attachment_link.title
UN experts warn Islamophobia rising to “alarming levels”

# data[].attributes.attachment_link.description
GENEVA (15 March 2024) – Acts of harassment, intimidation, violence and incitement based on religion or belief have risen to “alarming levels” across the world, including against Muslims, a group of UN independent experts* warned today. On the International Day to Combat Islamophobia, they issued the following statement:

# data[].attributes.headline
Femicide: vrouwen die vermoord worden door hun (ex)partner

# data[].attributes.subject
Femicide: vrouwen die vermoord worden door hun (ex)partner

# data[].attributes.attachment_link.title
Femicide: elk verloren leven is er één te veel

# data[].attributes.attachment_link.description
Vrouwen die gedood worden door hun (ex-)partner: het is in Nederland geen onbekend fenomeen. Femicide, elk verloren leven is er een te veel.

# data[].attributes.attachment_link.title
Cannabis-Induced Psychosis - BrightQuest Treatment Centers

# data[].attributes.attachment_link.description
Cannabis-induced psychosis can be very serious. Acute symptoms of psychosis include paranoia, delusions, disorganized thinking and hallucinations.

# data[].attributes.attachment_link.description
Single straight guys: If you want to attract more women, research suggests you should cultivate kindness and altruism.

# data[].attributes.body
https://www.meidasplus.com/p/some-trump-voters-already-regret

# data[].attributes.attachment_link.title
Escape from the rabbit hole: the conspiracy theorist who abandoned his dangerous beliefs

# data[].attributes.attachment_link.description
For 15 years, Brent Lee spent hours each day consuming ‘truther’ content online. Then he logged off. Can he convince his former friends to question their worldview?

# data[].attributes.attachment_link.title
Meisjes beginnen op steeds jongere leeftijd aan skincare en experts maken zich grote zorgen

# data[].attributes.attachment_link.description
Veel kinderen zijn van mening dat je niet vroeg genoeg kan beginnen.

# data[].attributes.headline
Huidproblemen tieners door skincare: experts bezorgd over trend op TikTok

# data[].attributes.subject
Huidproblemen tieners door skincare: experts bezorgd over trend op TikTok

# data[].attributes.attachment_link.title
Huidproblemen tieners door skincare: experts bezorgd over trend op TikTok

# data[].attributes.attachment_link.description
Deskundigen zien steeds vaker tieners met huidproblemen in hun praktijkruimte omdat ze te veel skincare gebruiken. Het verzorgen van de huid is een trend die begon op TikTok en vanuit de VS naar Nederland overwaaide. Maar experts waarschuwen voor de gevaren van overmatig smeren met serums, toners, oogcrèmes of dag- en nachtcrèmes. “Het kan de huid beschadigen.”

# data[].attributes.attachment_link.title
In groep 8 al volop bezig met make-up en skincare: het gebeurt veel en is niet zonder gevaren

# data[].attributes.attachment_link.description
Concealer om je wallen te verbergen, blush voor kleur op je wangen en daar overheen een setting powder, zodat het beter blijft zitten. Het lijkt erop dat meiden op steeds jongere leeftijd make-up gebruiken. En dat kan schadelijk zijn.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Voor de meeste mensen boven de dertig is TikTok een wat mysterieus platform vol met dansende tieners, irritante muziekjes en onvolgbare humor (voor wie helemaal onbekend is met TikTok leggen we in dit artikel de basics uit). Toch heeft het een vreemd soort betovering. Terwijl je tijdens het kijken verzucht dat de jeugd van tegenwoordig het spoor bijster is geraakt, merk je dat de verleiding om te blijven kijken bijna onweerstaanbaar is. De cijfers laten trouwens ook zien dat je niet zomaar meer loskomt van TikTok als je er eenmaal aan begint: 90% van de gebruikers gebruikt de app meerdere keren per dag. Waarom is TikTok zo verslavend?
De TikTok-fuik
Eén van de redenen dat je moeilijk stopt met kijken is de vormgeving. Zodra je de app opstart begint er een video te spelen die je hele scherm vult. Je wordt er dus meteen in gezogen. De video's zijn heel kort (vijftien seconden), waardoor je aandacht nauwelijks verslapt - en gebeurt dat toch, dan kun je makkelijk naar de volgende video scrollen. De beste manier om te zorgen dat mensen blijven kijken is ze non-stop nieuwe dingen te laten zien. En dat is precies wat TikTok doet.

‍
De magische formule
De video's die je ziet als je TikTok opent vormen de 'voor jou' feed. Dat zijn niet, zoals op andere sociale media platforms, berichten van de mensen of pagina's die je volgt. De video's op de 'voor jou' feed van TikTok kunnen van iedereen zijn, willekeurige video's waarvan het algoritme van TikTok heeft bepaald dat jij daarin geïnteresseerd bent. Op basis van je activiteit op TikTok leert het algoritme wat je leuk vindt om naar te kijken, en laat het je video's zien die gerelateerd zijn aan jouw interesses. Hoe langer je kijkt, hoe beter het algoritme weet wat je leuk vindt, hoe meer de 'voor jou' feed video's laat zien die afgestemd zijn op wat jij (volgens het algoritme) graag wilt zien. Dat werkt ontzettend goed, meestal dan.

‍

‍

Terwijl je dus op andere social media nog zelf enige controle hebt op wat je ziet (je beslist zelf wie je volgt en wie niet), op TikTok is het algoritme koning. TikTok adverteert daar trouwens gewoon mee. Wie de TikTok-app wil downloaden ziet in de appstore de volgende aanbeveling: 'Je hoeft alleen maar te kijken. Hou je bezig met wat je leuk vindt, sla over wat je niet leuk vindt en ontdek een eindeloze stroom korte video's die aanvoelen alsof ze speciaal voor jou zijn gemaakt.' Bij TikTok is de filterbubbel dus geen schimmig bijverschijnsel, maar het uitgangspunt van de hele app.

Om het naar je zin te hebben op TikTok heb je dus geen netwerk van vrienden nodig. Ook al volg je niemand, dan nog is er eindeloos veel content in de 'voor jou' feed. 'Hoe meer je kijkt, hoe beter het wordt', adverteert TikTok. En dat is zo: naarmate je meer kijkt, weet TikTok steeds beter wat je graag wilt zien. In een oceaan van videos weet de technologie achter TikTok daar de beste uit te pikken om te zorgen dat je aan je scherm gekluisterd blijft.

Hoe dat algoritme precies werkt weet niemand, maar dát het werkt is wel duidelijk. Zelfs de meest sceptische kijker wordt direct meegezogen en vergeet de tijd. Als kritische onderzoeker was ik zelf na vijf minuten al helemaal vergeten waarom ik eigenlijk TikTok had geopend, en zat ik hersenloos door filmpjes te scrollen.

‍
Het nieuwe sociaal
Dat het algoritme bepaalt wat je ziet heeft ook grote gevolgen voor het sociale aspect van TikTok. Als je een filmpje uploadt en daar een trending hashtag bij zet of meedoet met een populaire challenge, dan sluit je je tijdelijk aan bij een groep van duizenden TikTokkers, een groep die veel groter is dan je eigen vriendenkring. Je kunt dus interactie hebben met veel meer mensen, maar aan de andere kant is die interactie ook veel diffuser, omdat er geen vaste 'community' meer centraal staat van volgers en mensen die je volgt.

Niet alleen wat je te zien krijgt gaat dus ver buiten je eigen kringetje, maar ook wat je post. Als je geluk hebt tenminste. Als het algoritme jouw video oppikt en in de 'voor jou' feed van anderen zet, kan het zomaar zijn dat jouw video ineens duizenden keren bekeken wordt. Krijgt een video veel 'views', dan krijgen nog meer mensen te zien, waardoor je dus viral kunt gaan.

Zo werd de zestienjarige Charli d'Amelio binnen een jaar de grootste TikTokker ter wereld, eigenlijk min of meer per ongeluk. In een interview met de Washington Post vertelt ze dat ze niet had verwacht dat iemand buiten haar eigen vrienden haar video's zou bekijken. Maar plotseling kreeg één van haar video's een paar duizend views en kreeg ze steeds meer volgers. Nu, nog maar een jaar later, heeft ze een indrukwekkende 63,9 miljoen volgers. Natuurlijk zijn verhalen als die van Charli d'Amelio uitzonderingen. De meeste video's op TikTok worden nauwelijks bekeken, hoe hard hun makers ook hun best doen. Je komt als je even zoekt genoeg filmpjes tegen van gedesillusioneerde TikTokkers die het niet lukt om mensen te bereiken met hun filmpjes (en vervolgens met dat filmpje heel veel views krijgen).Toch voelt het alsof op TikTok bekendheid altijd net om de hoek ligt. En dat bepaalt natuurlijk de intentie waarmee je filmpjes uploadt - natuurlijk, om ze aan je vrienden te laten zien, maar vooral om zoveel mogelijk mensen te bereiken.

Niet voor niets gebruikt iedereen de hashtag # fyp (for you page) bij de filmpjes, of hashtags die op dat moment trending zijn, want dat is de beste manier om het algoritme te laten weten dat jij graag op de 'voor jou' pagina wilt komen. Of misschien is dat juist niet de manier om dat te doen, niemand weet het precies zeker. Er wordt op TikTok volop gediscussieerd over de logica achter welke video wordt gepromoot en welke niet. Op TikTok vind je allerlei theorieën over hoe het algoritme precies werkt, maar het blijft gissen.

En zo blijft TikTok een geheimzinnig platform waar alles op kan gebeuren, en viraal gaan altijd nét buiten handbereik ligt - en meestal ook blijft.

Tijdens de TMI-projectweek leren we leerlingen wat een algoritme is, zowel online als offline. Meer weten?

‍
Klik hier voor meer informatie!

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom is TikTok zo verslavend? | TMI One

# data[].attributes.attachment_link.description
TikTok heeft een vreemd soort betovering over zich! Maar wat is dat nou eigenlijk? In dit artikel gaan we hierop in! Waarom is TikTok zo verslavend?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Oxfam heeft in januari een rapport gepubliceerd over de staat van de welvaartsongelijkheid in de wereld en over hoe die ongelijkheid zich sinds 2020 heeft ontwikkeld. In het rapport staat een waslijst aan statistische feitjes over de groeiende ongelijkheid die bij de gewone burger de oren doet suizen. Om maar één voorbeeld te noemen: als de vijf rijkste personen in de wereld vanaf nu elke dag ieder één miljoen dollar zouden uitgeven, zou het 476 jaar duren voordat zij hun vermogen kwijt zijn. Tegelijkertijd zijn in dezelfde periode vijf miljard mensen armer geworden. Waarom blijft de kloof tussen arm en rijk maar groeien? En wat kunnen we doen om die cirkel te doorbreken?
Het rapport van Oxfam werd gepubliceerd in aanloop naar de 54e editie van het World Economic Forum, een jaarlijkse bijeenkomst in Davos waar 's werelds meest invloedrijke personen samenkomen om het te hebben over de toekomst van de wereld. Het rapport richt zich dit jaar voornamelijk op de rol die bedrijven spelen in het vergroten van de verschillen tussen arm en rijk. Met een tactische publicatie vlak voor het plaatsvinden van het World Economic Forum hoopt Oxfam de belangrijke boodschap over te brengen op de machthebbers die aan het roer van al deze bedrijven staan.

De groeiende kloof tussen arm en rijk kan volgens Oxfam voor een groot deel worden toegeschreven aan de macht die bedrijven hebben en die ze gebruiken om vermogenden nog rijker te maken. Dit gebeurt op vier verschillende manieren. Allereerst gebruiken superrijke bedrijven om vermogenden te belonen, en niet de werknemers. Bedrijven gebruiken hun machtspositie om de lonen laag te houden en de winsten te verdelen onder de doorgaans al vermogende aandeelhouders. Ten tweede gebruiken bedrijven fiscale sluiproutes om zo min mogelijk belasting te betalen. Omdat bedrijven vaak gerund worden door vermogende personen, komt deze belastingontwijking neer op een fiscaal voordeel voor de rijken. Tegelijkertijd lopen landen in het zuidelijk halfrond veel belastinginkomsten mis, doordat bedrijven de winsten waarvoor ze in die landen belasting hadden moeten afdragen wegsluizen naar landen waar de belasting lager is. En daarmee zijn we er nog niet. Als derde oorzaak voor de groeiende kloof benoemt Oxfam het privatiseren van publieke goederen. In simpele woorden: bedrijven (in plaats van de overheid) krijgen het te zeggen over publieke goederen, zoals de zorg, het watersysteem, de verpleeghuizen, en hierdoor veranderen goederen waar ieder mens recht op zou moeten hebben in een (on)betaalbaar goed. Betaalbaar voor de rijken maar onbetaalbaar voor de armen. De vierde en laatste manier waarop bedrijven de ongelijkheid tussen arm en rijk vergroten is door het aandrijven van klimaatverandering. CEO's van grote bedrijven behalen winst uit werkzaamheden die veel broeikasgassen veroorzaken en de nadelige effecten van hierdoor veroorzaakte klimaatverandering komen veelal in de schoot van de minder bedeelden terecht.

Al met al schetst Oxfam hier een beeld dat voor veel mensen misschien geen nieuws is. Toch is het volgens de organisatie belangrijk om de problematiek te blijven agenderen. In vier jaar tijd zijn de verschillen exponentieel toegenomen. Dit duidt erop dat de ongelijkheid nog veel verder uit de hand zou kunnen lopen als we niet nú ingrijpen. Er is een machtsverschuiving nodig om meer gelijkheid in de wereld te krijgen. Kortom, het is tijd om te kijken hoe we de economie kunnen democratiseren.

Op donderdag 29 februari tijdens het programma ' De 99% Economie', dat in samenwerking met Oxfam tot stand is gekomen, gaan we in gesprek over hoe we deze democratisering van de economie kunnen vormgeven. Met het gepubliceerde rapport als startpunt bespreken we hoe werknemers de regie weer in handen kunnen nemen, welke bedrijfsstructuren goed zouden werken voor een '99% economie' en spreken we met politiek betrokken jongeren over hoe zij de toekomst van de economie voor zich zien. Wil je ook meepraten? Reserveer hier je gratis plekje!

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe de macht van bedrijven leidt tot een groeiende ongelijkheid.

# data[].attributes.headline
Gebruik wimper-serum is niet zonder risico: 'Mijn huid is voor altijd verpest'

# data[].attributes.subject
Gebruik wimper-serum is niet zonder risico: 'Mijn huid is voor altijd verpest'

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
© Rebecca Nooyen

"Altijd al gedroomd van lange, volle wimpers?" Zo worden wimperserums door verschillende webshops aangeprezen. Ze zijn al jaren populair onder liefhebbers van lange wimpers die liever geen extensions of plakwimpers gebruiken. Maar het gebruik van zo'n serum gaat niet altijd goed. Rebecca gebruikte het zes maanden lang en kampt nu, twee jaar later, nog steeds met huidproblemen.

Rebecca Nooyen (25) vertelt aan RTL Nieuws dat ze drie verschillende huidaandoeningen heeft gekregen door het gebruik van een wimperserum: blepharitis (chronische ooglidrandontsteking), dermatitis (ontstekingen op de huid) en rosacea. "Ik heb het zes maanden gebruikt. Op een ochtend werd ik wakker en zat m'n hele gezicht vol met rode bultjes. Het jeukte enorm en was heel vervelend."

Ze ging ermee naar de huisarts. Na allerlei allergieën te hebben uitgesloten, werd al snel duidelijk dat de reactie ontstond door een stof uit het wimperserum. "Ik heb vervolgens zes maanden lang een zwaar medicijn op mijn huid gesmeerd om van de klachten af te komen. Dit heeft wel een beetje geholpen, maar mijn huid is er een heel stuk dunner en gevoeliger van geworden."

Pigmentvlekken

Het is niet voor het eerst dat slecht nieuws over de serums naar buiten komt. In 2018 werd duidelijk dat een veelgebruikt serum van het Kruidvat kon zorgen voor pigmentvlekken op oogleden. Hierdoor veranderde de oogkleur van sommige gebruikers zelfs blijvend.

© Rebecca Nooyen

Huiduitslag na gebruik van het wimperserum.

Dit serum van het Kruidvat bevatte een werkend bestanddeel, bimatoprost, dat als medicijn wordt gebruikt voor mensen met glaucoom. Omdat het Kruidvat hiermee een cosmetisch product op de markt had gebracht dat geneesmiddelen bevatte, kreeg de drogist een boete en werd het product van de markt gehaald.

Lotgenoten

Intussen zijn talloze variaties van dit serum op de markt verschenen. Zonder bimatoprost, maar wel vol andere stoffen waar nooit onderzoek naar is gedaan.

Rebecca ging op onderzoek uit en trof al snel lotgenoten die last hadden van soortgelijke reacties op hun huid en ook problemen kregen met hun ogen. Toen ze contact opnam met de fabrikant van het product om te vertellen wat er bij haar was gebeurd, werd ze van het kastje naar de muur gestuurd.

Nu, twee jaar later, is ze dus nog steeds niet af van de gevolgen. "Ik gebruik een hele waslijst aan producten om mijn huid onder controle te houden." Voor het gebruik van het serum had ze nooit last van een moeilijke huid. Bovendien hebben de vele bezoekjes aan de dermatoloog en het zoeken van de juiste producten voor haar huid haar veel tijd en geld gekost.

"Ik wil dat mensen weten wat de gevolgen kunnen zijn van het gebruiken van zo'n product. Ik moet dit de rest van mijn leven onder controle zien te houden, dat gun ik echt niemand."

'Geen nieuwe ontwikkelingen'

RTL Nieuws sprak in 2018 met oogarts Richard Zegers over de klachten van de wimperserums. Zegers was destijds van mening dat er een duidelijke bijsluiter of waarschuwing bij het product moest komen, "Omdat mensen vaak niet weten dat het een medicijn is met mogelijke bijwerkingen." Zegers nam hierna zelf contact op met instanties, waarna het middel van het Kruidvat verboden werd.

De oogarts vertelt nu dat hij er sindsdien amper nog iets over heeft gehoord. "Toevallig hebben we met een groep glaucoomartsen bij onze laatste vergadering het wimperserum nog besproken, maar er waren geen nieuwe ontwikkelingen."

# data[].attributes.attachment_link.title
Gebruik wimper-serum is niet zonder risico: 'Mijn huid is voor altijd verpest'

# data[].attributes.attachment_link.description
"Altijd al gedroomd van lange, volle wimpers?" Zo worden wimperserums door verschillende webshops aangeprezen. Ze zijn al jaren populair onder liefhebbers van lange wimpers die liever geen extensions of plakwimpers gebruiken. Maar het gebruik van zo'n serum gaat niet altijd goed. Rebecca gebruikte het zes maanden lang en kampt nu, twee jaar later, nog steeds met huidproblemen.