# data[].attributes.headline
นายชัยณรัตน์ 5/5

# data[].attributes.subject
นายชัยณรัตน์ 5/5

# data[].attributes.headline
นางสาวพลอยชมพู 5/5

# data[].attributes.subject
นางสาวพลอยชมพู 5/5

# data[].attributes.headline
นางสาวญาณิศา 5/5

# data[].attributes.subject
นางสาวญาณิศา 5/5

# data[].attributes.headline
นางสาวปัทมวรรณ 5/5

# data[].attributes.subject
นางสาวปัทมวรรณ 5/5

# data[].attributes.headline
นางสาวศศิกานต์ 5/5

# data[].attributes.subject
นางสาวศศิกานต์ 5/5

# data[].attributes.body
หัวหน้ากลุ่มรีรีข้าวโพด

# data[].attributes.headline
นางสาวพลอยชมพู กสิการ ม.5/5 เลขที่32

# data[].attributes.subject
นางสาวพลอยชมพู กสิการ ม.5/5 เลขที่32

# data[].attributes.body
การละเล่นพื้นบ้านมีความหมายที่ลึกซึ้งและสำคัญต่อวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชุมชนไทย โดยการละเล่นเหล่านี้สะท้อนถึงคุณค่าทางวัฒนธรรม ประเพณี ความเชื่อ และการใช้ชีวิตของคนในสังคมไทยมาแต่โบราณ

ความหมายหลักของการละเล่นพื้นบ้านมีดังนี้:

1. สร้างความสนุกสนานและความบันเทิง

2. เสริมสร้างความสามัคคี

3. ถ่ายทอดวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น

4. พัฒนาทักษะและความคิดสร้างสรรค์

5. สะท้อนวิถีชีวิตและความเชื่อ

# data[].attributes.headline
นายชัยณรัตน์ กุวะลัย 5/5  เลขที่11

# data[].attributes.subject
นายชัยณรัตน์ กุวะลัย 5/5  เลขที่11

# data[].attributes.body
รีรีข้าวสาร การเล่นเป็นกลุ่มผู้เล่นสองคนมีหน้าที่ทำสุ้มด้วยการใช้มือทั้วสองของแต่ละคนยึดกันไว้แล้วยกให้สูง ให้ผู้เล่นคนอื่นๆ ลอดผ่านซุ้มไป ขณะเดียวกันนั้นผู้เล่นทำซุ้มจะร้องว่า "รีรีข้าวสาร สองทะนานข้าวเปลือก เลือกท้องใบลาน คดข้าวใส่จาน เก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน พานเอาคนข้างหลังไว้" แล้วรีบเอามือกั้นคนหลังไว้ให้ได้

# data[].attributes.headline
น.ส.ญาณิศา พร้อมเชื้อแก้ว ม5/5 เลขที่35

# data[].attributes.subject
น.ส.ญาณิศา พร้อมเชื้อแก้ว ม5/5 เลขที่35

# data[].attributes.body
การละเล่น รีรีข้าวสาร จัดอยู่ในประเภทของ การละเล่นพื้นบ้านเพื่อความบันเทิงและความสามัคคี และสามารถแบ่งประเภทได้ตามลักษณะดังนี้:

1. การละเล่นแบบกลุ่ม

รีรีข้าวสาร เป็นการละเล่นที่เล่นกันเป็นกลุ่ม มีการเดินต่อแถวและการเล่นร่วมกันในกลุ่มเด็ก ๆ ทำให้เกิดความสนุกสนานและส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่น

2. การละเล่นเชิงสัญลักษณ์

การละเล่นนี้สะท้อนถึงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมพื้นบ้าน โดยเฉพาะเรื่องการทำนาข้าวและการใช้ชีวิตในชุมชน เพลงและคำร้อง “รีรีข้าวสาร” สื่อถึงวัฒนธรรมการเกษตรไทย

3. การละเล่นที่ใช้เพลงประกอบ

การละเล่นนี้ใช้เพลง “รีรีข้าวสาร” เป็นเพลงประกอบเพื่อสร้างจังหวะและเพิ่มความสนุกสนานในการเล่น จึงจัดเป็นการละเล่นที่มีการขับร้องและดนตรีประกอบ

4. การละเล่นเพื่อเสริมสร้างความสามัคคี

ด้วยรูปแบบการเล่นที่ต้องอาศัยความร่วมมือกัน เช่น การเดินขบวน การลอดแขน จึงส่งเสริมความสามัคคี ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว และความสัมพันธ์ในกลุ่ม

# data[].attributes.headline
นางสาวปัทมวรรณ คงเจริญ ม5/5 เลขที่36

# data[].attributes.subject
นางสาวปัทมวรรณ คงเจริญ ม5/5 เลขที่36

# data[].attributes.body
การละเล่นพื้นบ้านของไทยมีที่มาจากวัฒนธรรมและประเพณีที่สืบทอดกันมาตั้งแต่อดีต เป็นกิจกรรมที่คนไทยคิดค้นขึ้นเพื่อความสนุกสนาน ผ่อนคลาย และเสริมสร้างความสามัคคีในชุมชน โดยการละเล่นเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อสร้างความบันเทิงและส่งเสริมสุขภาพทั้งกายและใจ เช่นเดียวกับการสร้างสัมพันธ์ในครอบครัวและชุมชน

# data[].attributes.headline
นางสาวศศิกานต์ มิ้มสงค์ 5/5 เลขที่ 39

# data[].attributes.subject
นางสาวศศิกานต์ มิ้มสงค์ 5/5 เลขที่ 39

# data[].attributes.body
ที่มาของการละเล่นพื้นบ้านในประเทศไทยมีจุดเริ่มต้นมาจากวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของคนในแต่ละท้องถิ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสังคมเกษตรกรรมที่มีการรวมกลุ่มทำงานร่วมกัน การละเล่นจึงเกิดขึ้นเพื่อให้เกิดความสนุกสนานและผ่อนคลายจากการทำงาน นอกจากนี้ยังช่วยสร้างความสามัคคีและความสัมพันธ์ที่ดีในชุมชน โดยกิจกรรมการละเล่นพื้นบ้านมักผูกพันกับประเพณี ความเชื่อ ศาสนา และพิธีกรรมต่าง ๆ ที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษ

ตัวอย่างเช่น ในช่วงฤดูกาลเก็บเกี่ยวหลังจากการทำงานที่เหน็ดเหนื่อย ชาวบ้านจะมีการรวมกลุ่มเพื่อทำกิจกรรมบันเทิง เช่น การเต้นรำ การร้องเพลง การเล่นเกม และการแข่งขันต่าง ๆ ซึ่งการละเล่นเหล่านี้ยังแฝงไปด้วยคติสอนใจหรือภูมิปัญญาที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ทำให้คนรุ่นหลังได้รับการเรียนรู้และสืบสานประเพณีเหล่านี้ต่อไป

การละเล่นพื้นบ้านยังสะท้อนถึงความเชื่อเรื่องวิถีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น การละเล่นที่จัดขึ้นเพื่อขอฝนหรือขอบคุณธรรมชาติหลังการเก็บเกี่ยว อีกทั้งยังมีการเล่นที่เกี่ยวกับการแสดงความเคารพต่อบรรพบุรุษและเทพเจ้า เป็นการแสดงถึงความเชื่อมโยงระหว่างชีวิตของคนในชุมชนกับสิ่งเหนือธรรมชาติ ทำให้การละเล่นพื้นบ้านเป็นส่วนหนึ่งของการอนุรักษ์วัฒนธรรมและเอกลักษณ์ของแต่ละท้องถิ่น

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
40539 นางสาวศศิกานต์ มิ้มสงค์

# data[].attributes.attachment_link.title
การละเล่นพื้นบ้าน รีรีข้าวสาร

# data[].attributes.attachment_link.description
Amazingly Simple Graphic Design Software - Canva

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.subject
ตัวอย่างเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.body
ตัวอย่างเนื้อเพลงเต้นกำรำเคียว เพลงมา ชาย มากันเถิดนางเอย เอ๋ยรา แม่มามารึมา แม่มา (ซ้ำ) มาเถิดแม่นุชน้อง พี่จะเป็นฆ้องให้น้องเป็นปี่ ต้อยตะริดติ๊ดตอด น้ำแห้งน้ำหยอดที่ตรงลิ้นปี่ มาเถินะแม่มา มารึมาแม่มา มาเต้นกำย่ำหญ้ากันในนานี้เอย หญิง มากันเถิดนายเอย เอ๋ยรา พ่อมามารึมา พ่อมา ฝนกระจายปลายนา แล้วน้องจะมาอย่างไรเอย

# data[].attributes.headline
ประเภทของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.subject
ประเภทของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.headline
ความหมายของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.subject
ความหมายของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.body
ในเนื้อเพลงจะสะท้อนให้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้าน ลักษณะการรำ จะเน้นความสนุกเป็นใหญ่ มีทั้งเต้นและรำควบคู่กันไป  ในมือของผู้รำข้างหนึ่งจะถือเคียว อีกข้างหนึ่งถือข้าวที่เกี่ยวแล้ว จึงเรียกการแสดงนี้ว่า "เต้นกำรำเคียว" จะเล่นกันในฤดูเกี่ยวข้าว

# data[].attributes.headline
ที่มาของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.subject
ที่มาของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.body
เป็นการละเล่นพื้นเมืองที่เก่าแก่ของ ชาวนครสวรรค์ โดยเป็นเพลงที่มีการร้องเล่นกันในกลุ่มชาวบ้านที่มีอาชีพ ทำนา มีเล่นในสมัยรัชกาลที่ 7 (ประมาณ พ.ศ. 2475) กำเนิดเป็นครั้งแรก ที่บ้านสระทะเล ตำบลสระทะเล อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โดย หลวงศรีบุรีขวัญเป็นผู้ประดิษฐ์เนื้อร้อง

# data[].attributes.headline
ความเป็นมาของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.subject
ความเป็นมาของเพลงเต้นกำรำเคียว

# data[].attributes.body
เต้นกำรำเคียว เป็นการแสดงพื้นเมืองที่เก่าแก่ของชาวชนบทในภาคกลาง แถบจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งชาวชนบทส่วนมากมีอาชีพการทำนาเป็นหลัก  และด้วยนิสัยรักสนุกกับการเป็นเจ้าบทเจ้ากลอน จึงได้เกิดการเต้นกำรำเคียวขึ้น