# data[].attributes.headline
Μια μικρή εισαγωγή

# data[].attributes.subject
Μια μικρή εισαγωγή

# data[].attributes.body
Η πρώιμες μοντέρνες Ευρωπαϊκές πόλεις της αναγεννησιακής περιόδου εφάρμοσαν νόμους οι οποίοι προσάρμοζαν τα προνόμια και τα καθήκοντα που αποκτούσε κάθε κοινωνική τάξη. Οι νόμοι αυτοί αφορούσαν τον τρόπο ενδυμασίας, καλλωπισμού αλλά και συμπεριφοράς των αριστοκρατών, των κληρικών και των κατώτατων τάξεων. Ότι ήταν ενδυματολογικά αποδεκτό για μία κοινωνική τάξη ήταν ακατάλληλο για μια άλλη. Παρόλα αυτά παρατηρήθηκαν μερικές παρεμβάσεις στους “νόμους” της μόδας προκειμένου να δοκιμαστούν τα ίσως κοινωνικά όρια της εποχής καθώς και για να εξελιχθεί περαιτέρω η μόδα αυτή έως και να επέλθει το τέλος της.

Ο καλλωπισμός των μαλλιών αποτελούσε καθημερινή περιποίηση και των δυο κοινωνικών φύλλων ανεξαρτήτως ηλικιακής διαβάθμισης. Ιδιαίτερα η αστική τάξη, που αποτελούνταν από έμπορους και αριστοκράτες, προσπαθούσε να επιδειχθεί και να διαφέρει από την λαϊκή κατώτατη τάξη με τον πλούτο που κρατούσε στα χέρια της. Η φήμη της αστικής τάξης πυροδοτήθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, και έτσι πολλοί άνθρωποι είχαν πλέον την ικανότητα να αποκτήσουν υπηρεσίες και αγαθά που προηγουμένως αποτελούσαν πολυτέλεια και για τους εύπορους της εποχής. Τέλος η καινοτομίες δεν περιορίστηκαν μόνο στην θρησκευτική και κοινωνική ζωή των ανθρώπων, αλλά με την κατασκεύαση γυάλινων καθρεφτών σε προσιτό κόστος, ήρθε και η αλλαγή στην αντίληψη της εξωτερικής τους εμφάνισης.

# data[].attributes.headline
Οι Γυναίκες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Γυναίκες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Στην Αναγέννηση, οι γυναίκες μεγάλωναν τα μαλλιά τους προκειμένου να δημιουργήσουν πλούσιες πλεξούδες και κότσους. Αυτό όμως σήμαινε και την βοήθεια είτε από τους υπηρέτες ή τις γυναίκες συγγενείς. Την πολυτέλεια αυτή εκμεταλλεύονταν μόνο οι ανώτερες και μεσαίες τάξεις. Η πλέξη και η φροντίδα των μαλλιών αποτελούσε καθημερινότητα ενώ συμπεριλαμβάνονταν και η χρήση  αρωματικών νερών, βαφών, χτενών, ειδικών καρφιτσών και κοσμημάτων , καθρέφτες και τέλος ειδικών πετσετών για το στέγνωμα του κεφαλιού.

Στην Ιταλία οι κυρίες επιδείκνυαν τα μαλλιά τους με πλεξούδες  και κορδέλες, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη παρατηρήθηκε η χρήση περίτεχνων καλυμμάτων έτσι ώστε να κρύψουν ένα μέρος τους.

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο νεαρή γυναίκας από τον ζωγράφο Ραφαέλ Σάντι.

# data[].attributes.headline
Η Τάση του Ξανθού χρώματος

# data[].attributes.subject
Η Τάση του Ξανθού χρώματος

# data[].attributes.body
Η αγάπη για το ξανθό χρώμα στην αναγεννησιακή μόδα οδήγησε τις γυναίκες στην Ιταλία στην «λεύκανση» των μαλλιών τους ετοιμάζοντας ένα ιδιαίτερο μείγμα από κρασί και ελαιόλαδο και εκθέτοντας τα στον ήλιο. Επιπρόσθετα χρησιμοποιήθηκαν και χημικές ουσίες όπως το θείο και όξινοι χυμοί όπως εκείνοι του λεμονιού και του καρυδιού, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της «λεύκανσης». Παράλληλα κατασκεύαζαν οργανικές βαφές από φλούδες κρεμμυδιών, βλαστούς από λαχανικά ή από το χαρακτηριστικό καρύκευμα σαφράν ώστε να εμπλουτίσουν τους χρυσούς τόνους των μαλλιών.

Στις καινοτομίες της εποχής εντάχθηκε και η δημιουργία ενυδατικών κρεμών για την περιποίηση των μαλλιών ενώ ταυτόχρονα οι κυρίες των υψηλών αστικών τάξεων αρωμάτιζαν τα μαλλιά τους και τα δίχτυα αυτών με νερό εμπλουτισμένο με ροδοπέταλά, γαρύφαλλα και μοσχοκάρυδο δημιουργώντας μια ευχάριστη μυρωδιά.

# data[].attributes.headline
Η επιρροή της Εκκλησίας 

# data[].attributes.subject
Η επιρροή της Εκκλησίας 

# data[].attributes.body
Στις αρχές του 16ου αιώνα τα μαλλιά των γυναικών παρέμεναν ένα μυστήριο στα μάτια των ανδρών. Οι άνθρωποι που αναπαρήγαγαν την Χριστιανοσύνη ένιωθαν προσβολή και αναταραχή όταν οι γυναίκες στην Γαλλία ξεκίνησαν να αναδεικνύουν τα μαλλιά τους. Οι κυρίες της Μεγάλης Βρετανίας άργησαν να προσαρμοστούν σε αυτή την μόδα και ενέταξαν στον καλλωπισμό τους όλο και πιο μικρές "κουκούλες" τις οποίες αργότερα αντικατέστησαν  με μπονέ.

# data[].attributes.headline
Η Μόδα του Μεγάλου Μετώπου

# data[].attributes.subject
Η Μόδα του Μεγάλου Μετώπου

# data[].attributes.body
Μια αξιοσημείωτη επισήμανση στη μόδα της Αναγέννησης στις υψηλές κοινωνικές τάξεις  ήταν και το ξύρισμα ή το «τράβηγμα» των φρυδιών τους αλλά και μεγάλων επιφανειών κοντά στο σημείο- όριο τριχοφυΐας δημιουργώντας το περίφημο για την εποχή στοιχείο ομορφιάς, το οποίο αποτελούσε το μεγάλο μέτωπο. Πολλές φορές το «τράβηγμα» του σημείου αυτού έφτανε και στο κέντρο της κεφαλής, γεγονός που αποτελεί υπερβολή για την σημερινή εποχή όχι όμως για τα αναγεννησιακά χρόνια .

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο Γυναίκας στα Κόκκινα, άγνωστου καλλιτέχνη (1460~1470) 

# data[].attributes.headline
Διαδικασία Αφαίρεσης των Τριχών

# data[].attributes.subject
Διαδικασία Αφαίρεσης των Τριχών

# data[].attributes.body
Για την επίτευξη αυτής της διαδικασίας οι νεαρές γυναίκες χρησιμοποιούσαν ειδικές λαβίδες. Για να περιορίσουν περεταίρω την ανάπτυξη των τριχών όπου δημιούργησαν την αραίωση αυτή, εφάρμοζαν λάδι καρυδιού. Ένας επιπλέον τρόπος αφαίρεσης των τριχών τους αποτελούσε και η χρήση ενός μείγματος από ξύδι και περιττώματα ζώων, συγκεκριμένα γάτας.

# data[].attributes.attachment_caption
Αυτοπροσωπογραφία του Φλαμανδού ζωγράφου Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς

# data[].attributes.headline
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Η πλειονότητα των ανδρών κατά την περίοδο της πρώιμης Αναγέννησης διατηρούσαν τα μαλλιά τους κάτω από το σημείο των αυτιών, ενώ για κάποιους αποτελούσε και προσωπικό γούστο το μήκος των μαλλιών τους. Το προσωπικό γούστο δεν περιοριζόταν μόνο στο μήκος αλλά και στην αμφίεση, έχοντας τα είτε ίσα είτε κατσαρά, ανάλογα και την φύση τους. Στην περιοχή του προσώπου συνήθως προτιμούσαν στο δέρμα τους να μην εμφανίζονται τρίχες.

# data[].attributes.headline
Τα Καλύμματα Κεφαλής των Ανδρών 

# data[].attributes.subject
Τα Καλύμματα Κεφαλής των Ανδρών 

# data[].attributes.body
Τα καλύμματα κεφαλής φυσικά δεν αποτελούσαν στοιχείο μόνο στην γυναικεία ενδυμασία. Οι άνδρες φορούσαν μεγάλα και φαρδιά καπέλα ή καπέλα που έμοιαζαν με μπερέ ενώ διακοσμούνταν συχνά με κοσμήματα ή και φτερά, συνήθως στρουθοκαμήλου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ

# data[].attributes.attachment_caption
Ο Έντμουντ Σπένσερ (1552 – 1599) Άγγλος ποιητής.

# data[].attributes.headline
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Με το πέρασμα των χρόνων και πλέον στις αρχές του 16ου αιώνα οι  προοδευτικοί άνδρες κόβουν τα μαλλιά τους πιο κοντά, όπως παρατηρείται και στην σύγχρονη εποχή, και εμφανίζεται η τάση της γενειάδας.

# data[].attributes.headline
Ο καλλωπισμός τους ε

# data[].attributes.body
Ο καλλωπισμός τους εποπτευόταν από επαγγελματίες, είτε προσωπικού κουρέα είτε με τακτικά «ταξίδια» στα κουρεία για την περιποίηση και το κούρεμα των μαλλιών αλλά και των γενειάδων τους, ενώ πραγματοποιούνταν και περεταίρω περιποιήσεις στα υπόλοιπα σημεία του σώματος. Η καινοτομία αυτή των συχνών επισκέψεων στα κουρεία συνοδευόταν και με την χρήση φαρμακευτικών θεραπειών. Οι γνωστοί ως μπαρμπέρηδες έλουζαν, έκοβαν και αρωμάτιζαν τους πελάτες τους με αρωματικά νερά, φαρμακευτικές αλοιφές και λάδια, ενώ τα συνήθεις για την σημερινή εποχή ψαλίδια, χτένες και ξυράφια σχημάτισαν την καινοτομία στην κομμωτική της εποχής.

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο του πολιτικού Bartolomeo Panciatichi από των Ιταλό ζωγράφο  Άνιoλο Μπροντσίνο (1540).

# data[].attributes.headline
Το Κύρος των Γενειάδων 

# data[].attributes.subject
Το Κύρος των Γενειάδων 

# data[].attributes.body
Τον 16ο και στις αρχές του 17ου αιώνα παρατηρείται μια αξιοσημείωτη μόδα που απέδιδε κύρος ανάμεσα στους άνδρες της αστικής τάξης στην περίοδο αυτή. Η γενειάδα και κάθε άλλο παράπλευρο σχήμα των τριχών του προσώπου συγκροτούσαν τα όρια όπου χώριζαν τους νεαρούς και τα αγόρια από τους άνδρες.

Άνδρες χωρίς γενειάδα συχνά παρομοιάζονταν με τους νεαρούς, δηλαδή αγόρια μικρής ηλικίας, και τις γυναίκες, υποδεικνύοντας πως η απώλεια των τριχών στην περιοχή του προσώπου χαρακτήριζε και τις δύο αυτές "ομάδες". Παράλληλα, σε έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ οι γυναίκες χλεύαζαν τους άνδρες χωρίς γενειάδα, λέγοντάς τους εάν προτιμούσαν να τους ντύσουν με τα ρούχα τους έτσι ώστε να μοιάζουν με γυναίκες που τόσο πολύ περίμεναν εξαιτίας της "έντονης" θηλυκότητας τους.