# data[].attributes.headline
Ο Απόστολος είναι από το νησί της Λέρου

# data[].attributes.subject
Ο Απόστολος είναι από το νησί της Λέρου

# data[].attributes.headline
Ο Παναγιώτης μας ζωγράφισε το έθιμο της Καλιχέρας. Καλές γιορτές!!!

# data[].attributes.subject
Ο Παναγιώτης μας ζωγράφισε το έθιμο της Καλιχέρας. Καλές γιορτές!!!

# data[].attributes.headline
Το έθιμο του "Παντρέματος της Φωτιάς" στη Στερεά Ελλάδα, κυρίως σε περιοχές όπως η Θεσσαλία, η Δυτική Φθιώτιδα και η Δωρίδα, είναι ένα χριστουγεννιάτικο έθιμο όπου τοποθετούνται στο τζάκι δύο ξύλα από αρσενικά και θηλυκά δέντρα (π.χ., πλατάνι και καρυδιά) την παραμονή των Χριστουγέννων, συμβολίζοντας τη γονιμότητα και την ευημερία, με ευχές για καλή σοδειά και πλούτο, και ενίοτε συνεχίζεται την Πρωτοχρονιά με ισομερή ξύλα για καλή αρχή του χρόνου. 

# data[].attributes.subject
Το έθιμο του "Παντρέματος της Φωτιάς" στη Στερεά Ελλάδα, κυρίως σε περιοχές όπως η Θεσσαλία, η Δυτική Φθιώτιδα και η Δωρίδα, είναι ένα χριστουγεννιάτικο έθιμο όπου τοποθετούνται στο τζάκι δύο ξύλα από αρσενικά και θηλυκά δέντρα (π.χ., πλατάνι και καρυδιά) την παραμονή των Χριστουγέννων, συμβολίζοντας τη γονιμότητα και την ευημερία, με ευχές για καλή σοδειά και πλούτο, και ενίοτε συνεχίζεται την Πρωτοχρονιά με ισομερή ξύλα για καλή αρχή του χρόνου. 

# data[].attributes.body
Πώς γίνεται:

Επιλογή Ξύλων: Επιλέγονται δύο ξύλα. Ένα αρσενικό (π.χ. πλατάνι, αγκαθωτό δέντρο) για τον νοικοκύρη και ένα θηλυκό (π.χ. καρυδιά) για τη νοικοκυρά.

Συμβολισμός: Αυτά τα ξύλα συμβολίζουν το ζευγάρι του σπιτιού, ενώ τα αγκαθωτά ξύλα απωθούν τις κακές δυνάμεις.

Χρόνος: Συνήθως το βράδυ της Παραμονής Χριστουγέννων (24/12) ή την Πρωτοχρονιά, ανάλογα την περιοχή.

Τελετουργικό: Τα ξύλα τοποθετούνται σταυρωτά στο τζάκι και ανάβονται. Το ανακάτεμα και οι ευχές γίνονται συχνά από το μικρότερο παιδί της οικογένειας, με ευχές για σοδειές και πλούτο.

Στόχος του Εθίμου:

Ευλογία του σπιτιού και της οικογένειας.

Εξασφάλιση καλής σοδειάς και ευημερίας τον νέο χρόνο.

Απομάκρυνση κακών πνευμάτων (όπως οι καλικάντζαροι).

Σε κάποιες περιοχές, το "αρραβώνιασμα" γίνεται τα Χριστούγεννα, ενώ το "πάντρεμα" (με ισομερή ξύλα) την Πρωτοχρονιά, σηματοδοτώντας την αλλαγή χρόνου.

# data[].attributes.headline
Ο Αναστάσης μας παρουσιάζει έθιμο απο την Στερεά Ελλάδα. Το πάντρεμα της φωτιάς!

# data[].attributes.subject
Ο Αναστάσης μας παρουσιάζει έθιμο απο την Στερεά Ελλάδα. Το πάντρεμα της φωτιάς!

# data[].attributes.headline
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΓΛΥΚΑ - ΔΙΠΛΕΣ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ 

# data[].attributes.subject
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΓΛΥΚΑ - ΔΙΠΛΕΣ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ 

# data[].attributes.headline
Δημήτρη πού είναι η Πελοπόννησος; 

# data[].attributes.subject
Δημήτρη πού είναι η Πελοπόννησος; 

# data[].attributes.headline
Η Ράνια ζωγράφισε το έθιμο της καμήλας

# data[].attributes.subject
Η Ράνια ζωγράφισε το έθιμο της καμήλας

# data[].attributes.headline
Ο Δημήτρης μας φέρνει έθιμα απο την Πελοπόννησο

# data[].attributes.subject
Ο Δημήτρης μας φέρνει έθιμα απο την Πελοπόννησο

# data[].attributes.headline
Έθιμα Πελοποννήσου

# data[].attributes.subject
Έθιμα Πελοποννήσου

# data[].attributes.headline
Έθιμο Θεοφανείων

# data[].attributes.subject
Έθιμο Θεοφανείων

# data[].attributes.headline
"Γιάλα γιάλα τραγουδώ και πέφτω στο νερό να πιάσω τον Σταυρό".Έθιμο Θεοφανείων στην Ερμιόνη.

# data[].attributes.subject
"Γιάλα γιάλα τραγουδώ και πέφτω στο νερό να πιάσω τον Σταυρό".Έθιμο Θεοφανείων στην Ερμιόνη.

# data[].attributes.headline
O Ισαάκ μας παρουσιάζει ήθη και έθιμα της Πελοποννήσου

# data[].attributes.subject
O Ισαάκ μας παρουσιάζει ήθη και έθιμα της Πελοποννήσου

# data[].attributes.headline
Έθιμα Δωδεκαημέρου 

# data[].attributes.subject
Έθιμα Δωδεκαημέρου 

# data[].attributes.headline
Η Εβελίνα μας μας δείχνει έθιμα της Πελοποννήσου.

# data[].attributes.subject
Η Εβελίνα μας μας δείχνει έθιμα της Πελοποννήσου.

# data[].attributes.headline
Η Ιωάννα μας έφερε έθιμα από την Θεσσαλία!!

# data[].attributes.subject
Η Ιωάννα μας έφερε έθιμα από την Θεσσαλία!!

# data[].attributes.headline
Κρητικά κάλαντα μας έφερε ο Σταύρος και το όργανο που τα παίζουν είναι η κρητική λύρα.

# data[].attributes.subject
Κρητικά κάλαντα μας έφερε ο Σταύρος και το όργανο που τα παίζουν είναι η κρητική λύρα.

# data[].attributes.headline
Ρένο που βρίσκεται η Φλώρινα;;

# data[].attributes.subject
Ρένο που βρίσκεται η Φλώρινα;;

# data[].attributes.headline
O Ρένος μας μιλάει για τις φωτιές στη Φλώρινα - έθιμο Χριστουγέννων

# data[].attributes.subject
O Ρένος μας μιλάει για τις φωτιές στη Φλώρινα - έθιμο Χριστουγέννων

# data[].attributes.headline
Κριτική λίρα για τα κά

# data[].attributes.body
Κριτική λίρα για τα κάλαντα

# data[].attributes.headline
ΚΟΛΙΑΝΤΙΝΕΣ 

# data[].attributes.subject
ΚΟΛΙΑΝΤΙΝΕΣ 

# data[].attributes.headline
ΦΩΤΙΕΣ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ 

# data[].attributes.subject
ΦΩΤΙΕΣ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ 

# data[].attributes.headline
Η Ελένη μας δείχνει ένα κρητικό έθιμο. Ελένη δείξε μας πού είναι και η Κρήτη στον χάρτη..

# data[].attributes.subject
Η Ελένη μας δείχνει ένα κρητικό έθιμο. Ελένη δείξε μας πού είναι και η Κρήτη στον χάρτη..

# data[].attributes.headline
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

# data[].attributes.subject
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

# data[].attributes.body
1. Τα «Χριστόψωμα»

Οι νοικοκυρές ζυμώνουν ειδικά ψωμιά, συνήθως στρογγυλά, στολισμένα με ζυμάρι σε σχήματα σταυρού, λουλουδιών, καρπών ή ζώων.

Το πιο γνωστό είναι το Χριστόψωμο, αφιερωμένο στον Χριστό, και θεωρείται ευλογία για το σπίτι.

2. Το «χοιροσφάξιμο»

Παλιό αλλά σε ορισμένα χωριά συνεχίζεται ακόμη.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, οι οικογένειες έσφαζαν το γουρούνι που μεγάλωναν όλο τον χρόνο.

Από αυτό φτιάχνονταν:

απάκι

λουκάνικα

ομαθιές

τσιλαδιά

Ήταν βασικό μέρος της χριστουγεννιάτικης προετοιμασίας.

3. Κάλαντα με κάλαντρα και τρίγωνα

Τα παιδιά γυρίζουν τις γειτονιές από νωρίς το πρωί της παραμονής, λέγοντας τα κρητικά κάλαντα.

Σε μερικά χωριά χρησιμοποιούν και κάλαντρα, ξύλινα αυτοσχέδια όργανα που κάνουν δυνατό ήχο.

4. Η φωτιά του Δωδεκαημέρου

Στο τζάκι διατηρούσαν παλιά αναμμένη φωτιά όλο το Δωδεκαήμερο (Χριστούγεννα–Θεοφάνεια) για να διώχνουν τους καλικαντζάρους.

Συχνά έκαιγαν και αγκαθωτά ξύλα για προστασία.

5. Κρητικά γλυκά και λιχουδιές

Στο τραπέζι πρωταγωνιστούν:

Μελομακάρονα

Ξεροτήγανα

Κουραμπιέδες

Μαραθόπιτες

Σφακιανά ξεροτήγανα

Τα παραδοσιακά γλυκά έχουν μέλι, σουσάμι και καρύδια – σύμβολα αφθονίας.

6. Η λειτουργία των Χριστουγέννων

Οι Κρητικοί συνηθίζουν να πηγαίνουν στη λειτουργία τα χαράματα.

Μετά τη λειτουργία, πολλοί μαζεύονται σε σπίτια ή καφενεία για ρακή, ξηρούς καρπούς και καλές ευχές.

7. Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι

Συχνά περιλαμβάνει:

αρνί ή κατσίκι στο φούρνο

χοιρινό με ξινόχοντρο

σφακιανή πίτα

τοπικά κρασιά και ρακή

Το φαγητό θεωρείται ευκαιρία για σύναξη και συμφιλίωση.

8. Το «ποδαρικό»

Πρώτος που θα μπει στο σπίτι την Πρωτοχρονιά πρέπει να είναι «καλότυχο» άτομο.

Πατάει με το δεξί και συχνά σπάνει και ένα ρόδι για καλοτυχία.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γιώργος Μαγγελάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιώργος Μαγγελάκης - ΚΡΗΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ | Official Music Video 4Κ

# data[].attributes.headline
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

# data[].attributes.subject
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

# data[].attributes.body
Το έθιμο της ασκελετούρας

Η ασκελετούρα είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη, γνωστό και ως σκυλοκρέμμυδο ή κρεμμύδα, επειδή μοιάζει με κρεμμύδι ενώ τα φύλλα και τα άνθη του του δεν παύουν να μεγαλώνουν ακόμα και αν το βγάλεις από τη γη.

Την Πρωτοχρονιά, οι άνθρωποι στα χωριά κρεμούσαν την ασκελετούρα στις πόρτες των σπιτιών τους, καθώς πίστευαν πως το φυτό αυτό, λόγω ακριβώς της ιδιότητάς του να βγάζει νέα φύλλα και άνθη ακόμα και όταν έχει ξεριζωθεί, μπορεί να μεταδώσει αυτή τη διάρκεια ζωής σε αυτούς και να τους φέρει καλή τύχη, υγεία και ευημερία το νέο έτος.

Πρόκειται, σύμφωνα με λαογράφους, για αρχαίο έθιμο καλοτυχίας, γνωστό ήδη από τον 6ο αι., και αποτελεί σύμβολο καλής ηθικής. Το έθιμο διατηρείται περισσότερο στην ύπαιθρο του νησιού.

# data[].attributes.headline
Η Ράνια μας παρουσιάζει το θρακιώτικο έθιμο της καμήλας

# data[].attributes.subject
Η Ράνια μας παρουσιάζει το θρακιώτικο έθιμο της καμήλας

# data[].attributes.headline
Η Αναστασία μας δείχνει στο χάρτη τα μέρη της Στερεάς Ελλάδας και μας παρουσιάζει το" πάντρεμα της φωτιάς"

# data[].attributes.subject
Η Αναστασία μας δείχνει στο χάρτη τα μέρη της Στερεάς Ελλάδας και μας παρουσιάζει το" πάντρεμα της φωτιάς"

# data[].attributes.headline
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ

# data[].attributes.subject
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΛΗΧΕΡΑΣ 

# data[].attributes.subject
Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΛΗΧΕΡΑΣ 

# data[].attributes.headline
ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΝΗΣΙΩΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

# data[].attributes.subject
ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΝΗΣΙΩΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

# data[].attributes.headline
Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ

# data[].attributes.subject
Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ

# data[].attributes.headline
H EBEΛΙΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ KAΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟΥ

# data[].attributes.subject
H EBEΛΙΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ KAΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟΥ

# data[].attributes.headline
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΜΑΡΙΕ;;

# data[].attributes.subject
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΜΑΡΙΕ;;

# data[].attributes.headline
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΘΙΜΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΘΙΜΟΥ

# data[].attributes.headline
ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ

# data[].attributes.subject
ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ

# data[].attributes.headline
Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θράκης

# data[].attributes.subject
Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θράκης

# data[].attributes.body
Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θράκης περιλαμβάνουν τα παρακάτω έθιμα

Χριστόκλουρα

Οι γυναίκες των Σαρακατσάνων στη Θράκη συνήθιζαν να ζυμώνουν και να φτιάχνουν τη "Χριστόκλουρα", η οποία είναι κεντημένη. Τα κεντήματα στη "Χριστόκλουρα" αναπαριστούν πρόβατα, άλογα, τη στάνη, τη στρούγκα και άλλα στοιχεία του παλαιού καθημερινού τους βίου. Τη "Χριστόκλουρα" την τρώνε όλοι μαζί με μέλι, περιμένοντας τη γέννηση του Χριστού. Στο τραπέζι των Θρακιωτών ακόμη και σήμερα, το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, βρίσκονται εννέα

διαφορετικά τρόφιμα, που το καθένα συμβολίζει στιγμές της καθημερινότητας.

Χριστόξυλο

Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας, από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό , το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του.

Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού.

Τσουμάκες

Tο πρωί της Παραμονής των Χριστουγέννων τα παιδιά, πανέτοιμα πλέον, με τις ομάδες τους ξεχύνονταν στα θεοσκότεινα σοκάκια των χωριών, κρατώντας στα χέρια τους χοντρά και μακρυά ξύλα, τις «τσουμάκες».

Τα ξύλα αυτά δεν ήταν μόνο σύμβολο της γιορτής, που συμβολίζουν τα ραβδιά των ποιμένων της Βίβλου,  ήταν τα προστατευτικά τους μέσα από τις επιθέσεις των σκυλιών. Μ' αυτές επίσης θα χτυπούσαν τις πόρτες των σπιτιών,  για να τους ανοίξουν.

Θρακιώτικη Βασιλόπιτα

Σε αρκετές περιοχές της Θράκης η Βασιλόπιτα φτιάχνεται με χωριάτικα φύλα.  Ανάμεσα στα φύλα έβαζαν γέμιση από πλιγούρι, τον παρά (το νόμισμα που ήταν το φλουρί),  ένα κλωνάρι για το σπίτι, λίγο σιτάρι για τα χωράφια, τυρί για τα πρόβατα, άχυρο για τις αγελάδες και σταφίδα για το αμπέλι.  Σε όποιον πετύχαινε κάποιο από αυτά τα καλά κρυμμένα «δώρα» της Βασιλόπιτας, σήμαινε ότι θα ευημερούσε στον αντίστοιχο τομέα.  Στο τραπέζι της παραμονής, που ήταν στρωμένο με εννέα διαφορετικά φαγητά, ξεχώριζε η Βασιλόπιτα. Όποιον πετύχαινε τον  παρά τον έλεγαν βασιλεμένο.

Έπειτα έριχναν το νόμισμα μέσα σε ένα ποτήρι με κράσι και έπιναν όλοι από λίγο  ευχόμενοι «Και του χρόνου καλύτερα».  Έπειτα το έβαζαν στο εικόνισμα, μέχρι την επόμενη χρονιά που θα το χρησιμοποιούσαν ξανά στη Βασιλόπιτα.

# data[].attributes.headline
Άλλος ένας μπαμπαλιούρ

# data[].attributes.body
Άλλος ένας μπαμπαλιούρης από τον αδερφό της ΑνΑσΤαΣίας τον Ανδρέα

# data[].attributes.attachment_link.title
Μπαμπαλιουρια Ανδρέας

# data[].attributes.headline
Ένας μπαμπαλιούρης από

# data[].attributes.body
Ένας μπαμπαλιούρης από την Αναστασία

# data[].attributes.attachment_link.title
Μπαμπαλιουρια Αναστασία

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζάκυνθος: Kόψιμο Χριστοπαραμονιάτικης Κουλούρας 2019 στο Σκουλικάδο [24/12/19]

# data[].attributes.headline
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

# data[].attributes.subject
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

# data[].attributes.body
Ένα από τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα στην Ζάκυνθο είναι αυτό που αναφέρεται στις "πελεκούδες", δηλαδή σε μεγάλα και χοντρά ξύλα τα οποία τοποθετούσαν σταυρωτά στο τζάκι. Ένα από αυτά ονομαζόταν «δωδεκαημερίτης» επειδή καιγόταν για δώδεκα ημέρες. Η φωτιά από τις πελεκούδες συμβόλιζε τη ζεστασιά, την ευτυχία και την καλή τύχη για το σπίτι και την οικογένεια.

Πάνω από τις πελεκούδες, έκοβαν την την Χριστουγεννιάτικη κουλούρα, παραμονή των Χριστουγέννων, ένα ακόμη έθιμο στην Ζάκυνθο.

Κατά το έθιμο αυτό οι νοικοκυρές φτιάχνουν την παραμονή των Χριστουγέννων μια αρωματική κουλούρα με βότανα, καρύδια, σταφίδες και λάδι.

Κατά τη διάρκεια του ζυμώματος, ένα νόμισμα τοποθετείται μέσα της, που λέγεται «ηύρεμα». (το αντίστοιχο «φλουρί» που βάζουμε στην βασιλόπιτα).

Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων,  μαζεύεται όλη η οικογένεια στο σπίτι γύρω από το τζάκι και ο γηραιότερος άντρας την σταυρώνει πρώτα με λάδι και κρασί και έπειτα την κόβει πάνω από το αναμμένο τζάκι, μοιράζοντας το πρώτο κομμάτι στον Χριστό, το δεύτερο στον φτωχό, το τρίτο στο σπίτι και τα υπόλοιπα στα μέλη της οικογένειας με βάσει την ηλικία τους (από τον μεγαλύτερο στον μικρότερο)

Το έθιμο αυτό συνδέεται με την γιορτή της Γέννησης του Χριστού, αλλά εμπεριέχει και στοιχεία εορτασμού της έλευσης του Νέου Έτους, δίνοντας έμφαση στην οικογενειακή ευλογία, την αφθονία και την καλή τύχη, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την προετοιμασία και κόψιμο της γνωστής σε όλους μας, βασιλόπιτας.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΖΑΚΥΝΘΟΣ

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικα έθιμα στο Νότιο Αιγαίο

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικα έθιμα στο Νότιο Αιγαίο

# data[].attributes.body
Στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, όπως τα Δωδεκάνησα (Ρόδος, Λέρος, Λειψοί), τα Χριστούγεννα χαρακτηρίζονται από τοπικά έθιμα με κοινά στοιχεία τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα ξεκινούν νωρίς τo πρωί, ενώ την Πρωτοχρονιά οι τσοπάνηδες (με τσαμπούνες) λένε τον Άγιο Βασίλη με ειδικούς στίχους για το σπίτι και τους ενοίκους .

Φαγητό: οι κάτοικοι απολάμβαναν στις γιορτές το χοιρινό, το οποίο σπάνια υπήρχε στο τραπέζι τους τον υπόλοιπο χρόνο. «Καθαρίζονταν τα έντερα του ζώου για να γίνουν οι κολοσαφάδες. Το λίπος που διαχωριζόταν από το κρέας το έλιωναν στη φωτιά και έκαναν τη μίλα, το χοιρινό βούτυρο .Από το κεφάλι του χοίρου γινόταν η πηχτή, μια σούπα που τρωγόταν βραστή με το δικό της λίπος, πολλά μπαχαρικά, πιπέρι και μπόλικο λεμόνι καθώς επίσης ανήμερα τα Χριστούγεννα, μετά τη λειτουργία, τρώνε βραστό κόκορα  και το έθιμο του «Χριστόψωμου» με ξηρούς καρπούς στο κέντρο του τραπεζιού .

Φυσικά, από κανένα γιορτινό τραπέζι δεν λείπουν τα γλυκά. Έτσι, σημαντική θέση κατέχουν και στη γαστρονομία του νότιου Αιγαίου. «Χαρακτηριστικές είναι οι δίπλες, όπως και τα τακάκια (χειροποίητα φύλλα τυλιγμένα σε ρολό με ξηρούς καρπούς, κυρίως καρύδι και σουσάμι, ψημένα άλλοτε στο τηγάνι και άλλοτε στο φούρνο, τα οποία στη συνέχεια μελώνουν και πασπαλίζουν πάλι με σουσάμι και καρύδι). Παρόμοια γλυκά έχουν και στην Κω, όπου τα ονομάζουν “σαρμουσάδες”. Στη Σύμη και στην Λέρο φτιάχνουν πουγκιά γεμιστά με σουσάμι και πανιεράκια (μοιάζουν με μικρές τάρτες και έχουν γέμιση από καρύδια). Στην Κάρπαθο βρίσκουμε σησαμωτά κουλούρια και σταφιδοπίτια ή ζιμπίλια. Άλλο χριστουγεννιάτικο γλυκό είναι τα φοινίκια, τα γνωστά μας μελομακάρονα αλλά είναι πιο τραγανά .Μετά την αλλαγή του χρόνου, κόβεται η  βασιλόπιτα, που φτιάχνεται σαν τσουρέκι και στολίζεται πάντα με αμύγδαλα.

Ποδαρικό: Οι νέοι του νησιού πηγαίνουν στα σπίτια με εικόνες την Πρωτοχρονιά για το καλό και το ποδαρικό (την πρώτη είσοδο).

# data[].attributes.attachment_link.description
Share your videos with friends, family, and the world

# data[].attributes.headline
Τα Πρωτοχρονιάτικα Μπα

# data[].attributes.body
Τα Πρωτοχρονιάτικα Μπαμπαλιούρια

Οι γιορτές της Πρωτοχρονιάς ξεκινούν παραδοσιακά στη Λάρισα από την παραμονή, όπου τα παιδιά βγαίνουν στους δρόμους τραγουδώντας τα Αγιοβασιλιάτικα κάλαντα και φωνάζοντας “Σουρβάσο”. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς αναβιώνουν τα “Μπαμπαλιούρια”, είναι ένα Πρωτοχρονιάτικο έθιμο, που έχει τις ρίζες του στη Διονυσιακή λατρεία. Η στολή των Μπαμπαλιούρηδων, αποτελείται από το «σαλβάρι», ένα μάλλινο άσπρο παντελόνι, το οποίο στερεώνουν στη μέση με μια μάλλινη άσπρη ζώνη. Το πουκάμισο που φορούν από πάνω είναι συνήθως άσπρο με φαρδιά μανίκια σαν εκείνο των τσολιάδων. Στα πόδια φορούν άσπρες καλτσοδέτες και τσαρούχια. Στη μέση φορούν ένα χοντρό μάλλινο ύφασμα, διπλωμένο πολλές φορές, όπου επάνω δένουν τα μεγάλα και βαριά κουδούνια. Στο κεφάλι φορούν ειδική μάσκα, από προβιά ζώου, τη λεγόμενη «φουλίνα». Η μάσκα αυτή είναι άσπρη ή μαύρη και έχει τρία ανοίγματα, δύο στα μάτια και ένα στο στόμα. Στα χέρια κρατούν ένα ξύλινο κυρτό σπαθί που συμπληρώνει τη φορεσιά του κάθε “Μπαμπαλιούρη”. Έτοιμα πλέον τα «Μπαμπαλιούρια» περιμένουν να τελειώσει η Θεία Λειτουργία για να ξεχυθούν στους δρόμους. Μαζί τους είναι πάντα ο «αδελφογύρτης» ο οποίος κρατάει έναν κουμπαρά και μαζεύει τα χρήματα που προσφέρει ο κόσμος.

# data[].attributes.attachment_caption
Χριστουγεννιάτικα έθιμα Σαντορίνης 

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικα έθιμα Σαντορίνης 

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικα έθιμα Σαντορίνης 

# data[].attributes.body
Ιδιαίτερο για την Ελλάδα έθιμο υπάρχει στην Σαντορίνη όπου οι νοικοκυρές ετοιμάζουν πουτίγκα καθώς και τα Ιταλικά ζυμαρικά Νιόκι.

Το πιο φημισμένο έθιμο όμως το οποίο φημολογείται ότι προέρχεται από την Βυζαντινή εποχή είναι το έθιμο της <<Καληχερας>> προς τους δασκάλους ή άτομα σε θέση εκτίμησης, ειδικά στα σχολεία.  Σύμφωνα με πηγές, στην Σαντορίνη οι μαθητές — παραδοσιακά — προσέφεραν την «Καληχέρα» («good hand») στους δασκάλους.

Δηλαδή ένα δώρο ή αγαπημένο αντικειμένου του δασκάλου.

Η συνήθεια αυτή συνοδεύεται με τα κάλαντα ή άλλα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και ύμνους — δηλαδή τα παιδιά λένε τα κάλαντα (ή παρόμοια τραγούδια) και ταυτόχρονα προσφέρουν την «Καληχέρα» ως δείγμα ευγνωμοσύνης ή εκτίμησης.

# data[].attributes.headline
Η Αναστασία ζωγραφίζει "Το αρραβώνιασμα και το πάντρεμα της φωτιάς "

# data[].attributes.subject
Η Αναστασία ζωγραφίζει "Το αρραβώνιασμα και το πάντρεμα της φωτιάς "

# data[].attributes.headline
 Το έθιμο της καμήλας 

# data[].attributes.subject
 Το έθιμο της καμήλας 

# data[].attributes.body
Το έθιμο της Καμήλας στη Θράκη (κυρίως Ανατολική Ρωμυλία/Β. Θράκη) αναβιώνει τις μέρες των Χριστουγέννων και του Δωδεκαημέρου (παραμονή Χριστουγέννων/Πρωτοχρονιάς), όπου νέοι φτιάχνουν ομοίωμα καμήλας (με σκελετό, κουρέλια) το οποίο «καβαλούν» δυο άτομα και το οδηγεί ο «καμηλιέρης», συνοδευόμενοι από μουσική (ζουρνάδες, νταούλια), ψάλλουν κάλαντα, χορεύουν (μπαινούν στα σπίτια, γονατίζει η καμήλα), δέχονται κεράσματα (φαγητό/χρήματα) και συμβολίζει την αντοχή στις κακουχίες της ζωής, συνδυάζοντας χριστιανικές και αρχαίες γονιμικές παραδόσεις, με μουσική και χορό.

Πώς γίνεται:

Κατασκευή: Φτιάχνεται ένας σκελετός από ξύλα (π.χ. μουριάς) που καλύπτεται με κουβέρτες/υφάσματα, και ένα ξύλινο κεφάλι που ανοιγοκλείνει, με δύο νέους να μπαίνουν από κάτω και να κινούν τα πόδια.

Συνοδεία: Την καμήλα οδηγεί ο "καμηλιέρης" (ντεβετζής) και ομάδα νέων που παίζουν όργανα (ζουρνάδες, νταούλια).

Δράση: Περιφέρεται σε σπίτια και δρόμους, ψάλλει κάλαντα (π.χ. "Το μέλι το τρων οι άρχοντες"), χορεύει, γονατίζει, δέχεται κεράσματα (φαγητό, χρήματα).

Συμβολισμός: Η καμήλα συμβολίζει την αντοχή και την υπομονή στις δυσκολίες του χρόνου και της ζωής.

Μουσική: Συχνά περιλαμβάνει τον χορό "μπαιτούσκα" με μελωδία του "Ντεβεντέ γκελντί".

Σύνδεση με Δωδεκαήμερο & Χριστούγεννα:

Γίνεται συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς.

Συνδυάζεται με τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

# data[].attributes.attachment_link.title
έθιμο-της-Καμήλας

# data[].attributes.headline
Η Κατερίνα ζωγραφίζει μια ζακυνθινή κουλούρα 

# data[].attributes.subject
Η Κατερίνα ζωγραφίζει μια ζακυνθινή κουλούρα 

# data[].attributes.headline
Ζακυνθινή κουλούρα

# data[].attributes.subject
Ζακυνθινή κουλούρα

# data[].attributes.body
Στη Ζάκυνθο, ένα νησί που υπήρξε για πολλούς αιώνες σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών, τα έθιμα σχηματοποιήθηκαν στη διαδρομή του χρόνου με διάχυτες τις επιρροές της θρησκευτικής μας παράδοσης, αλλά με στοιχεία τόσο από την ανατολική ορθόδοξη εκκλησία, όσο και από τη δυτική καθολική εκκλησία.

Για πολλούς αιώνες το νησί ήταν κάτω από την κυριαρχία Λατίνων, Ενετών, Γάλλων και Αγγλών και οι επιδράσεις από τα έθιμα της τότε άρχουσας τάξης πέρασαν σταδιακά στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και αφομοιώθηκαν από τον απλό λαό. Το γεγονός ότι οι κατά καιρούς κατακτητές υπήρξαν ομόθρησκοι με το ντόπιο πληθυσμό επέτρεψε να μεταλαμπαδευτούν έθιμα και παραδόσεις με αναγεννησιακά και πρώϊμα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η επιρροή των Ενετών που είχαν ενσωματώσει τη Ζάκυνθο και όλα τα Ιόνια νησιά στο διοικητικό σύστημα της «Γαληνοτάτης Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου» για περίπου τρεις αιώνες.

Πριν τον εορτασμό της γέννησης του Χριστού, προηγείται ένα σαρανταήμερο νηστείας, σωματικής και πνευματικής, που αρχίζει από τις 14 Νοεμβρίου και τελειώνει στις 24 Δεκεμβρίου.

Η ήμερα της παραμονής των Χριστουγέννων είναι μία από τις σημαντικότερες μέρες του χρόνου για κάθε Ζακυνθινή οικογένεια. Όλα τα μέλη της μαζεύονται στο πατρικό σπίτι της οικογένειας, ώστε να κόψουν όλοι μαζί τη Ζακυνθινή παραμονιάτικη κουλούρα των Χριστουγέννων.

Η ζακυνθινή κουλούρα είναι μοναδικό έθιμο στο νησί και αποτελεί μια πραγματική ιεροτελεστία για κάθε σπίτι. Συμβολίζει την ενότητα της οικογένειας και την πίστη στη γέννηση του θεανθρώπου.

Τη διαδικασία της κοπής την αναλαμβάνει το γηραιότερο μέλος της οικογένειας. Αυτό παίρνει της κουλούρα στα χέρια του, την κρατάει από την κάτω πλευρά της, τη βάζει πάνω από το τζάκι ή σε μια γωνία του σπιτιού και με ένα ποτήρι κρασί, αλλά και με λάδι, τη βρέχει από πάνω σχηματίζοντας έναν σταυρό. Χαράματα της προπαραμονής των Χριστουγέννων η νοικοκυρά έχει ξεκινήσει το ζύμωμα ενώ έχει αρχίσει να ζεσταίνει τον φούρνο για το ψήσιμο των χριστόψωμων.

Αφού σταυρώσει τρεις φορές τα υλικά μέσα στη σκάφη αρχίζει και ζυμώνει το προζύμι κι αργότερα ζυμώνει τα χριστόψωμα. Ένα ξεχωριστό χριστόψωμο με τρύπα στη μέση θα είναι η περίφημη Ζακυνθινή παραμονιάτικη κουλούρα των Χριστουγέννων, που μέσα βάζει ένα κέρμα ή όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι «ηύρεμα».

Πάνω στο τραπέζι, την παραμονή των Χριστουγέννων, το μόνα φαγητά που υπάρχουν είναι μπρόκολα και ελιές.

Όταν έρθει η ώρα της κοπής της κουλούρας, όλοι κάθονται στο τραπέζι και ο αρχηγός της οικογένειας αρχίζει να κόβει από τυχαίο σημείο την κουλούρα. Το πρώτο κομμάτι είναι του Χριστού ή του φτωχού, το δεύτερο του σπιτιού και τα άλλα των υπολοίπων μελών της οικογένειας, πάντα κατά σειρά ηλικίας, από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο.

Την ίδια μέρα το μεσημέρι, όλη η οικογένεια μαζεύεται γύρω από το τραπέζι και περιμένουν με λαχτάρα τις νοικοκυρές του σπιτιού να φέρουν τη βραστή γαλοπούλα, αυγολέμονο και φυσικά το κρασί.

Η Ζακυνθινή παραμονιάτικη κουλούρα των Χριστουγέννων, σύμφωνα με μια παλιά τοπική παράδοση, συμβολίζει το άστρο της Βηθλεέμ, που οδήγησε τους τρεις Μάγους στο Σπήλαιο της Γέννησης.

Το «ηύρεμα» συμβολίζει το Θείο Βρέφος. Το κρασί και το λάδι, που ρίχνει ο σπιτονοικοκύρης στη φωτιά από το κέντρο της κουλούρας, συμβολίζουν τα δώρα των Μάγων.

Η φλόγα που φουντώνει στιγμιαία, δείχνει την Ανάσταση του Ιησού και την απολύτρωση των Πρωτοπλάστων. Τέλος, οι πυροβολισμοί που ρίχνονται και λένε «για τον Ηρώδη», δείχνουν την αγανάκτηση των ανθρώπων για τον καταχθόνιο διώχτη του νεογέννητου Χριστού.

Πηγή:https://www.sansimera.gr/articles/1025/377

© SanSimera.gr

# data[].attributes.headline
Παρουσίαση εθίμου για το "αμίλητο νερό" απο την μαθήτρια.

# data[].attributes.subject
Παρουσίαση εθίμου για το "αμίλητο νερό" απο την μαθήτρια.

# data[].attributes.headline
Η Λυδία παρουσιάζει χριστουγεννιάτικα έθιμα της Ηπείρου

# data[].attributes.subject
Η Λυδία παρουσιάζει χριστουγεννιάτικα έθιμα της Ηπείρου

# data[].attributes.headline
Οι μαθήτριες δραματοποιούν το τάισμα της βρύσης. 

# data[].attributes.subject
Οι μαθήτριες δραματοποιούν το τάισμα της βρύσης. 

# data[].attributes.headline
Παίρνουν το αμίλητο νερό απο τη βρύση.

# data[].attributes.subject
Παίρνουν το αμίλητο νερό απο τη βρύση.

# data[].attributes.headline
Τα κορίτσια πάνε να πάρουν το αμίλητο νερό

# data[].attributes.subject
Τα κορίτσια πάνε να πάρουν το αμίλητο νερό

# data[].attributes.headline
ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΤΑΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΤΑΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ

# data[].attributes.headline
Το αρραβώνιασμ

# data[].attributes.body
Το αρραβώνιασμα της φωτιάς: γίνεται ξημερώματα των Χριστουγέννων την ώρα που ο λαός την αποκαλεί «ανοιχτή ώρα». Η νοικοκυρά βάζει ένα μεγάλο ξύλο στο τζάκι και σύμφωνα με την παράδοση εκείνη την ώρα ό,τι ζητήσει κανείς μπορεί να πραγματοποιηθεί, αρκεί βεβαίως να αφορά τα παιδιά και όχι τους...παντρεμένους.

Μια έβδομαδα αργότερα, γίνεται και το πάντρεμα της φωτιάς λίγο πριν την Πρωτοχρονιά. Στο τζάκι μπαίνουν τώρα δύο μεγάλα ξύλα πρέπει να είναι ισομερή για να καίγονται το ίδιο. Σύμφωνα με την παράδοση εκείνη την ώρα που δεν αλλάζει μόνο ημέρα, αλλά και ο χρόνος όποια ευχή η όποια κατάρα και αν κάνει ο άνθρωπος θα πραγματοποιηθεί. Τα συγκεκριμένα έθιμα τα συναντάμε σε πάρα πολλά σημεία της Ρούμελης ιδιαίτερα όμως στη δυτική Φθιώτιδα και στην ορεινή Δωρίδα.

# data[].attributes.headline
Διευκρίνηση 

# data[].attributes.subject
Διευκρίνηση 

# data[].attributes.body
Οι μαθητές μπορούν να παρουσιάσουν απο ένα έθιμο μέχρι όσα άλλα ακόμα επιθυμούν από τις περιοχές που έχουν αναλάβει. Για όποια γιορτή του Δωδεκαημέρου επιθυμούν.

# data[].attributes.headline
Το «αναμμένο π

# data[].attributes.body
Το «αναμμένο πουρνάρι»

Ένα πολύ παλιό έθιμο στην Ήπειρο, που συναντάται με μικρές διαφοροποιήσεις από περιοχή σε περιοχή, είναι το «αναμμένο πουρνάρι».

Το έθιμο συμβολίζει τους βοσκούς που πήγαν να προσκυνήσουν το θείο βρέφος και είχαν ανάψει ένα ξερό κλαδί, ένα δαδί, για να βλέπουν μέσα στην νύχτα.

Στα χωριά της Άρτας, ανήμερα Χριστούγεννα, όποιος επισκεφτεί φιλικό ή συγγενικό σπίτι για να ευχηθεί χρόνια πολλά κρατά ένα κλαρί από πουρνάρι που το ανάβουν στον δρόμο.

Το ίδιο κάνουν και οι παντρεμένοι, που θα πάνε στο πατρικό τους. Τα φύλλα από το πουρνάρι, καθώς καίγονται τρίζουν και τότε ο επισκέπτης δίνει ευχή στον κάθε οικοδεσπότη να μεγαλώνει η φαμίλια και να προκόβουν τα κοπάδια.

Στα Γιάννενα δεν κρατούν το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους, αλλά στη χούφτα τους, έχουν δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα. Όταν μπουν στο σπίτι, τα πετούν μέσα στο τζάκι και καθώς τα φύλλα καίγονται, πετάνε σπίθες. Τότε δίνεται η καλύτερη ευχή στον νοικοκύρη: «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!». Δηλαδή, να προκόβουν τα κοπάδια του, να πληθαίνει η φαμελιά του, να μεγαλώνουν τα κορίτσια και τα παλικάρια του, να του φέρνουν στο σπίτι νύφες και γαμπρούς, να του δώσουν εγγόνια που δε θ’ αφήσουν τ’ όνομα το πατρικό, να σβήσει.

Πηγή: https://whispersofepirus.gr/xristoygenna-sthn-hpeiro-ena-taksidi-sta-paradosiaka-ethima/

# data[].attributes.headline
Το «αμίλητο νε

# data[].attributes.body
Το «αμίλητο νερό»

Το «αμίλητο νερό» είναι έθιμο χριστουγεννιάτικο στην Άρτα. Ανήμερα των Χριστουγέννων, και νωρίς το πρωί, πριν ξημερώσει, οι γυναίκες πήγαιναν χωρίς να μιλάνε, να πάρουν νερό από ξένη βρύση και έλεγαν, «όπως τρέχει το νερό στη βρυσούλα μου, έτσι να τρέχει και η σοδιά μου».

Από το «αμίλητο νερό», έπιναν όλοι στο σπίτι για το καλό. Στη βρύση η γυναίκα άφηνε εδέσματα, «για να την ταΐσει», όμως στην πραγματικότητα για να βρουν οι φτωχοί συγχωριανοί φαγητό.

Πηγή: https://whispersofepirus.gr/xristoygenna-sthn-hpeiro-ena-taksidi-sta-paradosiaka-ethima/

# data[].attributes.headline
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

# data[].attributes.subject
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

# data[].attributes.body
Αγαπητοί γονείς ,

Στα πλαίσια του 2ου εργαστηρίων δεξιοτήτων που αφορά την “ Άυλη τοπική, πολιτιστική κληρονομιά” οι μαθητές μας θα βρουν και θα παρουσιάσουν ήθη και έθιμα που αφορούν το Άγιο δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα.Τα παιδιά θα αναλάβουν μετά από κλήρωση μια περιοχή της Ελλάδας που αφορά ένα γεωγραφικό διαμέρισμα. Οι μαθητές θα παρουσιάζουν και στο σχολείο μας το παραπάνω υλικό και ταυτόχρονα θα το βλέπουμε και στο Padlet. Με αυτό τον τρόπο θα ανταλλάξουμε πληροφορίες, θα επικοινωνήσουμε και θα εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας μας.

Σας ευχαριστώ για την συνεργασία σας !!!

κ. Στέλλα