# data[].attributes.headline
6502711 ปภินวิทย์ มะโนศิลป์ \การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
6502711 ปภินวิทย์ มะโนศิลป์ \การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.headline
6507274 เดือนนวล ประทุมมา\ รู้จักการปนเปื้อนที่พบได้บ่อยในอุตสาหกรรมจากการวิจัยของMIT

# data[].attributes.subject
6507274 เดือนนวล ประทุมมา\ รู้จักการปนเปื้อนที่พบได้บ่อยในอุตสาหกรรมจากการวิจัยของMIT

# data[].attributes.attachment_link.title
มหาวิทยาลัยรังสิต 2

# data[].attributes.attachment_link.metadata.title
มหาวิทยาลัยรังสิต 2

# data[].attributes.body
งานศึกษาที่เผยแพร่ในปี 2005 และ 2011 ระบุว่าทั่วโลกมีการพบการปนเปื้อนของยาในแหล่งน้ำหลากหลายชนิด ด้วยความเข้มข้นระดับต่าง ๆ เช่น ยาแก้ปวด ลดไข้ ยาคุมกำเนิด ยาปฏิชีวนะ ยาต้านเชื้อรา และยารักษาอาการซึมเศร้า เป็นต้น ที่มาภาพประกอบ: WCCO

ข้อมูลจากงานศึกษา 'การพัฒนาแนวทางการจัดการยาหรือเภสัชภัณฑ์ที่ตกค้างในสิ่งแวดล้อมจากครัวเรือนและชุมชน' โดย ผาไท จุลสุข สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ.2558 ได้ระบุว่า 'ยา' หรือ 'เภสัชภัณฑ์' ที่ใช้ในปัจจุบัน สามารถปนเปื้อนลงในสิ่งแวดล้อมได้ 3 เส้นทางหลัก ๆ คือ 1.สถานประกอบการหรือโรงงานที่มีการผลิตสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยา ทิ้งลงสู่สิ่งแวดล้อมผ่านระบบกำจัดน้ำทิ้งของโรงงานอุตสาหกรรม เกิดการปนเปื้อนของยาประเภทต่าง ๆ เป็นจำนวนมากและในปริมาณสูง 2.การปศุสัตว์หรือการเลี้ยงสัตว์ ที่มีการใช้ยาในการรักษาโรคในสัตว์ โดยการปนเปื้อนเกิดขึ้นได้จากการขับถ่ายของเสีย ทั้งปัสสาวะและอุจจาระของสัตว์ที่ได้รับยารักษาโรคดังกล่าว สิ่งขับถ่ายจะถูกปล่อยลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสีย จากของฟาร์มหรือสถานที่ที่เลี้ยงสัตว์เข้าสู่สิ่งแวดล้อม และ 3.ภาคชุมชน ทั้งโรงพยาบาลและครัวเรือน โดยโรงพยาบาลเกิดขึ้นจากการปนเปื้อนของยารักษาโรคผ่านระบบบัดน้ำเสียโรงพยาบาล ส่วนครัวเรือนเกิดจากพฤติกรรมของคนที่มีการใช้ยาเพื่อการรักษาโรค โดยยาที่หาซื้อมารับประทานเมื่อหมดอายุหรือเหลือใช้หรือไม่ใช้แล้ว จะถูกนำมาทิ้งในถังขยะหรือทิ้งสู่สิ่งแวดล้อมโดยตรง ซึ่งจากเส้นทางดังกล่าวท่าให้ยาหรือสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยาปนเปื้อนลงในสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะในแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้
สำหรับประเภทของ ยาประเภทที่ตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม (EPPP) ได้แก่ ยาปฏิชีวนะ [Antibiotics (Erythromycin and Oxytetracycline)], ยาคลายเครียด ลดภาวะซึมเศร้า (Antidepressants), ยารักษาโรคเบาหวาน [A diabetes drug (Metformin)], ยาแก้ปวด ระงับการอักเสบ [Anti-inflammatory and analgesics (Ibuprofen and Diclofenac)], ยารักษาความดันโลหิตสูง (Beta-blockers), ยาเม็ดคุมกำเนิด [Oral contraceptives pills (17a-ethinylestradiol)], ฮอร์โมนทดแทน [Hormone replacement therapies (17b-estradiol)], ยาฆ่าพยาธิในสัตว์ [Veterinary anti-parasite drug (Ivermectin)] และยาต้านเซลล์มะเร็ง (Anti-cancer medicine)

งานศึกษาชิ้นนี้ยังได้ระบุถึงการปนเปื้อนจากยาเหลือใช้ กรณีตัวอย่างจากต่างประเทศ ไว้ว่าในระดับสากลของการประชุมสมัชชาอนามัยโลกเห็นชอบตาม Strategic Approach to International Chemical Management (SAICM) ปี ค.ศ. 2011 (พ.ศ.2554) ซึ่งให้ความสำคัญ และรายงานข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์การปนเปื้อนยา โดยเฉพาะสารมลพิษประเภทยาที่มีฤทธิ์ตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม หรือ Environmental Persistent Pharmaceutical Pollutants (EPPP) ในแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้ของหลายประเทศทั่วโลก ซึ่งส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ สัตว์น้ำและคน

โดย SAICM ขอให้ประเทศสมาชิกร่วมกำหนดมาตรการและจัดทำแผนปฏิบัติการจัดการสารเคมีประเภทยา EPPP ร่วมกัน นอกจากนี้มีงานศึกษาพบว่ามีสารประกอบประเภทยาชนิดต่าง ๆ เช่น ยาแก้ปวด ลดไข้ ยาปฏิชีวนะ ยาแก้อักเสบ เป็นต้น ในน้ำดื่มน้ำบริโภค และยังไม่สามารถกำจัดยาประเภทดังกล่าวออกไปจากน้ำดื่มสำหรับประชาชนได้ ถึงแม้ว่าจะมีในปริมาณน้อย แต่เมื่อประชาชนบริโภคน้ำเป็นประจำทุกวันจะเกิดการสะสมในร่างกายระยะยาว และอาจทำปฏิกิริยากับสารเคมีอื่น ๆ ที่ปนเปื้อนในน้ำ ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผู้บริโภคได้ นอกจากนี้มีการศึกษาพบว่าน้ำดื่มในประเทศแคนาดา และเยอรมัน ตรวจพบยาคุมกำเนิด ยาลดอาการปวดปลายประสาท ยาแก้ปวด ลดไข้ และยาแก้อาการชัก ส่วนประเทศอังกฤษ ตรวจพบยาคลายเครียด ยากล่อมประสาท และเคมีบำบัดมะเร็งในน้ำดื่มเช่นกัน รวมทั้งอีกหลายประเทศได้แก่ ประเทศอิตาลี พบยาปฏิชีวนะที่ใช้ในภาคปศุสัตว์ในน้ำดื่ม นอกจากนี้ในประเทศอินเดีย ยังตรวจพบยาต้านเชื้อราในร่างกาย ยารักษาโรคซึมเศร้า และยาแก้แพ้ในน้ำดื่ม สอดคล้องกับประเทศสวีเดนที่พบยาแก้ปวด ยารักษาโรคความดัน และยาแก้อักเสบในน้ำดื่ม อย่างไรก็ตามในต่างประเทศ โดยเบื้องต้นองค์การอนามัยโลก (WHO) ได้กำหนดให้มีมาตรการการจัดการยาเพื่อสุขภาพ และกรอบแนวทางการกำจัดยาที่ปลอดภัยเพื่อให้ทุกประเทศสามารถใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการยาที่จะมีผลกระทบต่อสุขภาพได้

# data[].attributes.headline
6508886 คุณัญญา ธีระกุล บทความที่ 18 เเม่น้ำกว่า 200 ทั่วโลก ปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยาหลายสายมีระดับเป็นอันตราต่อทั้งมนุษย์เเละสิ่งเเวดล้อม

# data[].attributes.subject
6508886 คุณัญญา ธีระกุล บทความที่ 18 เเม่น้ำกว่า 200 ทั่วโลก ปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยาหลายสายมีระดับเป็นอันตราต่อทั้งมนุษย์เเละสิ่งเเวดล้อม

# data[].attributes.body
ความเข้มข้นของการปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยาในแม่น้ำกว่าสองร้อยสายทั่วโลก กินวงกว้างและอยู่ในระดับจะเป็นอันตรายต่อทั้งสุขภาพมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อม อันเป็นผลมาจากการปล่อยน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ

การศึกษา ‘Pharmaceutical pollution of the world’s rivers’ จากทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยยอร์กในสหราชอาณาจักร ตรวจสอบคุณภาพแม่น้ำโดยใช้ตัวอย่างน้ำจาก 1,052 จุด ที่เก็บจากแม่น้ำทั้งหมด 258 สาย ใน 104 ประเทศ พบว่า มีแม่น้ำเพียงสองสายเท่านั้นที่ไม่พบมลพิษจากผลิตภัณฑ์ยา นั่นคือในไอซ์แลนด์และที่ใกล้กับหมู่บ้านชนบทที่ผู้อาศัยไม่ใช้ยาแผนปัจจุบันในเวเนซูเอลา แม้กระทั่งในแอนตาร์กติกา ในขณะที่แม่น้ำอีกหลายสายมีการปนเปื้อนสูงกว่าระดับที่ปลอดภัย

ภาพรวมผลการตรวจสอบ พบว่า จุดที่มีการปนเปื้อนมากที่สุดคือแหล่งน้ำที่อยู่ในประเทศที่มีรายได้น้อยถึงปานกลาง และอยู่ในพื้นที่ที่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดการน้ำเสียและของเสียที่ไม่ดี หรือใกล้กับฐานการผลิตยา โดยแม่น้ำที่พบความเข้มข้นของมลพิษจากยาสูงที่สุดคือ ที่เมืองละฮอร์ ประเทศปากีสถาน ประเทศลาปาซ ประเทศโบลิเวีย เมืองแอดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย และตัวอย่างน้ำจากแม่น้ำไคตั๊ก ในฮ่องกง พบการปนเปื้อนจากผลิตภัณฑ์ยาสูงถึง 34 ชนิด

ยาที่พบมากในตัวอย่างจากน้ำ คือ ยารักษาโรคเบาหวาน โรคลมชัก ยารักษาโรคซึมเศร้า ยาแก้แพ้ ยาชา และโดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ ซึ่งนักวิจัยกังวลว่าจะนำมาสู่การพัฒนาการของแบคทีเรียให้มีความสามารถในการดื้อยาชนิดนั้นได้ และการพบยาคุมกำเนิดในแม่น้ำ อาจส่งผลให้ปลาบางชนิดไม่สามารถขยายพันธุ์ได้

รายงานการวิจัยระบุว่า ทางออกของปัญหานี้คือการปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสีย และเมื่ออ้างอิงจากตัวเลขของธนาคารโลก พบว่าน้ำเสียประมาณ 80% ถูกปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมโดยไม่ได้รับการบำบัด

# data[].attributes.headline
6502711 ปภินวิทย์ มะโนศิลป์ บทความที่20 การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
6502711 ปภินวิทย์ มะโนศิลป์ บทความที่20 การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
ปัญหาการปนเปื้อนของยาลงสู่สิ่งแวดล้อมนั้น ได้มีรายงานเรื่องยาในสิ่งแวดล้อมที่นักวิทยาศาสตร์ให้ความสนใจมาอย่างต่อเนื่อง พบยาตกค้างหลายชนิดในสิ่งแวดล้อม ที่น่าเป็นห่วงคือ มียาต้านจุลชีพ/ยาต้านแบคทีเรีย เชื้อดื้อยา และยีนดื้อยา ตกค้างในสิ่งแวดล้อม นอกจากบนพื้นผิวดินแล้วยังแพร่ไปถึงทะเลหรือมหาสมุทร เสี่ยงต่อการทำลายความหลากหลายทางชีวภาพ สภาพนิเวศเสียหายจุลินทรีย์ชนิดดีในสิ่งแวดล้อมถูกทำลายหรือกลายพันธุ์ และในที่สุดจะกระทบต่อการอยู่อาศัยของมนุษย์ ในการแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ คงต้องกลับมาทบทวนระบบยาทั้งหมดอย่างครบวงจรและอย่างจริงจัง ตั้งแต่การคัดเลือก การจัดหา การกระจาย และการใช้ยาต้านจุลชีพในประเทศไทยว่ามีการควบคุมดีหรือยัง ตลอดจนมีการควบคุมการกำจัดอย่างถูกวิธี ไม่ให้มีการตกค้างในสิ่งแวดล้อมหรือไม่

# data[].attributes.headline
6507274 เดือนนวล ประทุมมา บทความที่19รู้จักการปนที่พบได้บ่อยในอุตสยาจากงานวิจัยของMIT

# data[].attributes.subject
6507274 เดือนนวล ประทุมมา บทความที่19รู้จักการปนที่พบได้บ่อยในอุตสยาจากงานวิจัยของMIT

# data[].attributes.body
การศึกษาจาก MIT ที่วิเคราะห์กรณีที่น่าสนใจ 18 กรณีซึ่งส่วนมากไม่ถูกเปิดเผยเป็นสาธารณะ การศึกษานี้ทำให้เห็นจุดร่วมที่ส่งผลให้เกิดการปนเปื้อนติดต่อเป็นวงกว้าง และทีมวิจัยได้เสนอคำแนะนำเพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้นมา

โปรตีนที่ใช้ในการรักษามักถูกผลิตโดยใช้เทคโนโลยีที่เอา DNA มารวมตัวกันทำให้แบคทีเรีย ยีสต์ หรือเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสามารถถูกปรับแต่งสร้างโปรตีนที่ต้องการได้ ในขณะที่วิธีนี้มีความปลอดภัยสูงแต่ก็ยังมีความเสี่ยงที่ Cell Cultured ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจะปนเปื้อนด้วยไวรัสได้ระหว่างกระบวนการเช่นกัน

ยกตัวอย่างเหตุการณ์ปนเปื้อนที่โรงงานผลิต Genzyme ใน Boston ที่ถูกเปิดเผยข้อมูลออกมา พบว่าโรงงานต้องปิดการทำงานถึง 10 เดือนเมื่อบางส่วนของการผลิตติดเชื้อไวรัสในปี 2009

# data[].attributes.headline
6500224/นวพล อนันต์ศุภมงคล/บทความ 13 เชื้อดื้อยาภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม

# data[].attributes.subject
6500224/นวพล อนันต์ศุภมงคล/บทความ 13 เชื้อดื้อยาภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม

# data[].attributes.body
หากอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ เชื้อดื้อยา คือ ภาวะที่เชื้อแบคทีเรียต่อต้านยาปฏิชีวนะ (Antibiotic Resistance)  ทำให้การรักษาผู้ป่วยติดเชื้อไม่ได้ผลดีดังเดิม อาจต้องใช้เวลารักษานานขึ้น เสียค่าใช้จ่ายในการรักษาแพงขึ้น หรือผู้ป่วยอาจเสี่ยงเสียชีวิตมากขึ้น ซึ่งแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ หรือ “ซุปเปอร์บั๊กส์” ที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาปฏิชีวนะที่เกินความจำเป็นในฟาร์มอุตสาหกรรม ได้เข้ามาปนเปื้อนอยู่ในเนื้อสัตว์ และแหล่งน้ำ ตลอดจนสภาพแวดล้อมรอบๆ ฟาร์ม และเมื่อส่งมาถึงคนจะทำให้ยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาคนมีประสิทธิภาพลดลงหรือเรียกอีกอย่างว่าอาการ “ดื้อยา”  ซึ่งนับเป็นปัญหาที่หลายประเทศทั่วโลกให้ความสำคัญ

# data[].attributes.body
ปัญหาการดื้อยาของไทยที่สําคัญ คือ การดื้อยาของเชื้อแบคทีเรียแกรมลบในโรงพยาบาล เช่น Acinetobacter spp.ซึ่งเป็นสาเหตุสําคัญของการเสียชีวิตจากการติดเชื้อในโรงพยาบาล ส่วนเชื้อแบคทีเรียที่เป็นปัญหาในชุมชน เช่น Escherichia coli (E. coli), Klebsiella spp.
(N. gonorrhoeae) และเชื้อแบคทีเรียที่เป็นปัญหาในการเลี้ยงสัตว์และในอาหาร คือ E. coli, Campylobacter spp. และ Salmonella spp. เชื้อแบคทีเรียดื้อยาทําให้ทางเลือกในการรักษามีจํากัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากดื้อต่อยาปฏิชีวนะกลุ่ม carbapenem และ colistin ซึ่งเป็นยาด่านสุดท้ายในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยา

# data[].attributes.headline
บทความที่11 พบเชื้อดื้อยา ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะ-สิ่งแวดล้อม ใกล้ฟาร์มสัตว์/6508348 อัสมีน

# data[].attributes.subject
บทความที่11 พบเชื้อดื้อยา ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะ-สิ่งแวดล้อม ใกล้ฟาร์มสัตว์/6508348 อัสมีน

# data[].attributes.body
-ในสิ่งแวดล้อม
เกิดจากการตกค้างของยาปฏิชีวนะ ยาปฏิชีวนะถูกผลิตมาให้ทำาลายจุลชีพ การตกค้าง ในสิ่งแวดล้อมจึงส่งผลโดยตรงต่อการทำาลายปริมาณและความหลากหลายของจุลชีพในสิ่งแวดล้อมด้วย นอกจากนี้ยังทำาให้เกิดการดื้อยาของยีนเชื้อโรค เกิดแบคทีเรียดื้อยา ส่งผลให้จำนวนยาที่มีประสิทธิภาพในการ รักษาโรคในมนุษย์ลดลง
-ในฟาร์มสัตว์
การเกิดเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะในฟาร์มอุตสาหกรรม มีสาเหตุหลักมาจากการเลี้ยงสัตว์ที่ไม่มีสวัสดิภาพ เนื่องจากสัตว์ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ถูกขังอยู่ในกรงอย่างทุกข์ทรมาน เช่น แม่หมูถูกขังอยู่ในกรงแคบๆ หรือลูกหมูโดนตัดตอนอวัยวะอย่างโหดร้าย สร้างความเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก รวมถึงลูกหมูถูกแยกจากแม่ตั้งแต่ยังเล็กเป็นต้นวิธีการเหล่านี้ก่อให้เกิดความทรมานอย่างมาก ซึ่งนำไปสู่การใช้ยาปฏิชีวนะจำนวนมหาศาลเพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ที่เต็มไปด้วยความเครียดเหล่านี้เจ็บป่วย

# data[].attributes.headline
6508265/เบญจารงค์ ติดยงค์/บทความที่15สารเคมีจากยาก่อมลพิษต่อแม่น้ำทั่วโลก

# data[].attributes.subject
6508265/เบญจารงค์ ติดยงค์/บทความที่15สารเคมีจากยาก่อมลพิษต่อแม่น้ำทั่วโลก

# data[].attributes.body
: สารเคมีที่พบในแหล่งน้ำ ได้แก่ยาแก้ปวด,ยาต้านฮอร์โมน,ยาลดอาการซึมเศร้าและยาแก้แพ้
: สารเคมีเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วจะไหลลงสู่แม่น้ำลำคลองพร้อมสิ่งปฏิกูลของมนุษย์และสัตว์ เพราะมีปริมาณเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่ถูกนำไปกรองในโรงงานบำบัดน้ำเสียหรือถูกดูดซึมลงสู่ระบบนิเวศ
: สารเคมียังส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางเพศในสัตว์จำพวกปลาและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ  อีกทั้งยาแก้อักเสบชนิดหนึ่งยังเคยทำให้นักแร้งในประเทศอินเดียเกือบจะสูญพันธุ์อีกด้วย
: แม่น้ำลำคลองทั่วโลกล้วนเต็มไปด้วยมลพิษจากสารเคมีที่มาจากผลิตภัณฑ์ยาทั้งที่แพทย์สั่งและยาที่หาซื้อได้ตามร้านขายยา เรื่องนี้ยังเป็นภัยคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมและสัตว์ป่าอีกด้วย
: เทคโนโลยีเพียงอย่างเดียวนั้น ไม่พอในการรับมือกับปัญหานี้แต่ควรลดการพึ่งพาการใช้ยาลง

# data[].attributes.headline
(ตัวอย่าง) ปัญหามลพิษทางน้ำจาก สารเคมียา 

# data[].attributes.subject
(ตัวอย่าง) ปัญหามลพิษทางน้ำจาก สารเคมียา 

# data[].attributes.body
จัดหาภาพประกอบที่เกี่ยวข้องกับ ปัญหาสิ่งแวดล้อม ที่นักศึกษานำเสนอ (สามารถใช้ภาพจาก info ใน Data

# data[].attributes.body
1️⃣ ศึ่กษาข้อมูลปัญหาสิ่งแวดล้อมจาก Data ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ การจัดเก้บ และการทิ้ง ขยะยา  ปัญหาจากขยะบรรจุภัณฑ์ใส่ยา)
2️⃣กำหนดให้
กลุ่ม 1,2,3 ใช้ข้อมูลจากบทความ 1-10
กลุ่ม 4,5,6 ใช้ข้อมูลจากบทความ 11-20
3️⃣ สมาชิกกลุ่มแต่ละคน รับผิดชอบทำ  1 บทความ) โดยทำการสรุปปัญหาสิ่แวดล้อมที่เกิดจากการใช้ การจัดเก้บ การทิ้งและจัดการขยะยา
4️⃣ทำเป็น mind map  / 📌📌ใส่รหัส ชื่อ สกุล  ของเจ้าของผลงานไว้ในกล่องข้อความด้วยค่ะ

# data[].attributes.headline
Data ปัญหาสิ่งแวดล้อมจาก การใช้ การจัดเก็บ การทิ้งและจัดการขยะยา

# data[].attributes.subject
Data ปัญหาสิ่งแวดล้อมจาก การใช้ การจัดเก็บ การทิ้งและจัดการขยะยา

# data[].attributes.headline
สมาชิกกลุ่ม คาบ 6

# data[].attributes.subject
สมาชิกกลุ่ม คาบ 6

# data[].attributes.body
รายชื่อนักศึกษาที่เข้าร่วมกิจกรรมในคาบเรียน (รหัส /ชื่อ)
1. 6xxxxxx
2. 6507744 สหรัตน์ ถิระศิลป์
3. 6508265 เบญจารงค์ ติดยงค์
4.6508886 คุณัญญา ธีระกุล
5. 6507274 เดือนนวล ประทุมมา
6. 6502711 ปภินวิทย์ มะโนศิลป์
7. 6508348 อัสมีน อับดุลเลาะ
8. 6500224 นวพล อนันต์ศุภมงคล
9.
10

# data[].attributes.headline
ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยา เก็บยา ทิ้งยา และจัดการขยะยา

# data[].attributes.subject
ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยา เก็บยา ทิ้งยา และจัดการขยะยา