# data[].attributes.headline
στρόβιλος ή σβούρα

# data[].attributes.subject
στρόβιλος ή σβούρα

# data[].attributes.body
Είναι η γνωστή μας ξύλινη ή μεταλλική σβούρα. Η παλαιότερη αναφορά στην γνωστή μας σβούρα υπάρχει στην Ιλιάδα όπου ο Όμηρος συγκρίνει την περιστροφή μιας πέτρας που εκσφενδονίζει ο Αίας ο Τελαμώνιος με την χαρακτηριστική κίνηση της σβούρας πριν σταματήσει να περιστρέφεται. Οι στρόμβοι ήταν φτιαγμένοι από ξύλο, ορείχαλκο ή πηλό. Στις ανασκαφές της Τροίας βρέθηκαν Κεραμεικοί στρόμβοι.

# data[].attributes.headline
Ο ασκωλιασμός

# data[].attributes.subject
Ο ασκωλιασμός

# data[].attributes.body
Ο ασκωλιασμός είναι το σημερινό κουτσό. Το παιχνίδι αυτό παιζόταν με διάφορους τρόπους:

(α) Ποιος θα φτάσει μακρύτερα, πηδώντας στο ένα πόδι.

(β) Ένας παίχτης κυνηγάει τους άλλους, που τρέχουν στο ένα πόδι.

(γ) Μετρούν ποιος θα κάνει τα περισσότερα πηδήματα στο ένα πόδι.

# data[].attributes.headline
Το κολλαβίζειν ή κολλαβισμός

# data[].attributes.subject
Το κολλαβίζειν ή κολλαβισμός

# data[].attributes.body
Το κολλαβίζειν ή κολλαβισμός ήταν το γνωστό σε εμάς μπιζ. Πρώτα τα παιδιά έβαζαν κλήρο να δουν ποιος θα κλείσει τα μάτια. Το παιδί αυτό στεκόταν σκυφτό κι έβαζε το δεξί του χέρι στην αριστερή του μασχάλη, κρατώντας την παλάμη ανοιχτή προς τα πάνω. Με το αριστερό του χέρι κρατούσε τα μάτια του κλειστά. Ένα από τα άλλα παιδιά, που στέκονταν πίσω του, το χτυπούσε στη μασχάλη κι έπειτα όλα μαζί χοροπηδούσαν και στριφογύριζαν το δάχτυλο, φωνάζοντας «ζζζζζζζζζζ», όπως κάνει η μέλισσα. Το παιδί έπρεπε να μαντέψει ποιος το είχε χτυπήσει. Αν δεν τα κατάφερνε, καθόταν πάλι να το χτυπήσουν.

# data[].attributes.headline
Η αποδιδρασκίνδα ή κρυπτίδα

# data[].attributes.subject
Η αποδιδρασκίνδα ή κρυπτίδα

# data[].attributes.body
Η αποδιδρασκίνδα είναι το σημερινό μας κρυφτό. Ένας παίχτης έκλεινε τα μάτια του και οι άλλοι έτρεχαν να κρυφτούν σε συγκεκριμένο χρόνο. Ο παίχτης αυτός, όταν άνοιγε τα μάτια του έπρεπε να βρει που κρύβονται οι άλλοι και να προλάβει να φτάσει πρώτος στη θέση του.

# data[].attributes.body
Η ακινητίνδα είναι το σημερινό «αγαλματάκια ακούνητα, αγέλαστα κι αμίλητα». Οι παίχτες, μόλις δοθεί το σύνθημα, πρέπει να μείνουν ακίνητοι σε όποια στάση βρίσκονται. Εκείνος που θα κινηθεί, βγαίνει από το παιχνίδι.

# data[].attributes.body
Ένα αγαπημένο ομαδικό παιχνίδι ήταν η χαλκή μυία, που είναι η σημερινή μας τυφλόμυγα. Έδεναν με ένα μαντίλι τα μάτια ενός παιδιού που φώναζε: «πάω να κυνηγήσω την χαλκή μυία». Οι άλλοι του απαντούσαν: «θα την κυνηγήσεις, αλλά δεν θα την πιάσεις» και τον χτυπούσαν απαλά στην πλάτη με ραβδάκια. Ο παίχτης με τα μάτια κλειστά προσπαθούσε να πιάσει ένα από τα άλλα παιδιά. Όταν τα κατάφερνε, έπαιρνε το άλλο παιδί τη θέση του.

# data[].attributes.headline
Σκαπέρδα ή διελκυστίνδα

# data[].attributes.subject
Σκαπέρδα ή διελκυστίνδα

# data[].attributes.body
Οι παίκτες κάρφωναν στο χώμα ένα δοκάρι που στο μέσο του υπήρχε μία τρύπα, απ' όπου περνούσαν ένα σχοινί. Στην κάθε άκρη του σχοινιού δενόταν ένας παίχτης έχοντας γυρισμένη την πλάτη στον αντίπαλό του, έτσι ώστε να μην κοιτούν ο ένας τον άλλο. Έτσι όπως ήταν δεμένοι προσπαθούσαν τραβώντας με δύναμη να φέρουν τον αντίπαλό τους κοντά στη δοκό. Το παιχνίδι αυτό παίζεται και με ισάριθμους παίχτες στην κάθε πλευρά αντί για έναν μόνο.

# data[].attributes.body
Από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των μεγαλύτερων παιδιών ήταν οι αστράγαλοι. Τους αστραγάλους τους μάζευαν από τα πίσω πόδια των κατσικιών και των αρνιών. Καμιά φορά, όμως, αντί για αστραγάλους χρησιμοποιούσαν πετρούλες ή καρύδια και αμύγδαλα, τα οποία έτρωγαν κιόλας, μόλις τελείωνε το παιχνίδι.

# data[].attributes.body
Αγόρια και κορίτσια έπαιζαν με τη σφαίρα, δηλαδή τη μπάλα. Οι μπάλες ήταν φτιαγμένες από πολύχρωμα κομμάτια ύφασμα ραμμένα μεταξύ τους και παραγεμισμένες με αλογότριχες ή άμμο. Υπήρχαν διάφορα παιχνίδια με μπάλες.

(α) Τα μικρότερα παιδιά έβαζαν στόχο το στόμιο ενός αγγείου.

(β) Τα μεγαλύτερα παιδιά έβαζαν για στόχο δύο ξύλα και η μπάλα έπρεπε να περάσει ανάμεσά τους.

(γ) Σε ένα άλλο παιχνίδι (το κερητίζειν) οι παίχτες έσπρωχναν μια μικρή δερμάτινη μπαλίτσα με μπαστούνια, που θυμίζουν πολύ τα μπαστούνια του χόκεϊ.

# data[].attributes.body
Τα κορίτσια συνήθιζαν να παίζουν με πλαγγόνες, δηλαδή κούκλες πήλινες των οποίων τα χέρια και τα πόδια στερεώνονταν στο σώμα με σύρμα, έτσι ώστε να κουνιούνται και να μοιάζουν με ζωντανές. Τις έντυναν με ρούχα που έραβαν οι γυναίκες του σπιτιού ειδικά γι' αυτή τη δουλειά. Τους φορούσαν παπουτσάκια και τις έβαζαν να περπατήσουν, να χορέψουν, να κοιμηθούν. Έπλαθαν και ολόκληρο νοικοκυριό με αυτές χρησιμοποιώντας μικροσκοπικά πήλινα αγγεία σαν κι αυτά που χρησιμοποιούσαν καθημερινά στο σπίτι τους, ενώ έστηναν και μικρά σπίτια επιπλωμένα με ομοιώματα επίπλων σπιτιού, όπως καρέκλες, τραπεζάκια και κρεβάτια.

# data[].attributes.headline
αμαξάκια με ρόδες

# data[].attributes.subject
αμαξάκια με ρόδες

# data[].attributes.body
Προσφέρονταν στα παιδιά στη γιορτή των Ανθεστηρίων. Τα αμαξάκια έσερναν συνήθως σκυλιά, κατσίκες ή και μικρόσωμα άλογα, συχνά, όμως, τα παιδιά διασκέδαζαν σέρνοντας τα ίδια το αμαξάκι.

# data[].attributes.headline
Η κουδουνίστρα

# data[].attributes.subject
Η κουδουνίστρα

# data[].attributes.body
Ήταν το πρώτο παιχνίδι που αποκτούσαν τα παιδιά στην αρχαία Αθήνα. Ήταν πήλινες ή μεταλλικές και περιείχαν σπόρους ή πετραδάκια για να παράγουν ήχο και έτσι να διασκεδάζουν και να ηρεμούν τα βρέφη.