# data[].attributes.body
While vertical farming is - in my opinion - an effective way of working towards a sustainable food system, I think it should somehow be kept to an appropriate scale.
Enormous towers and buildings consisting of hydro- and aquaponic systems - which a lot of projects look like - still seem inhuman to me.
But what if - hypothetically speaking - we could break these enormous farms up into smaller pieces and spread them out over the city? This I'm translating to the idea of using smaller scale, vacant spaces in the city.

I'm well aware that this will not be sufficient space to feed millions of people, but I have to start somewhere.

# data[].attributes.body
I have managed to narrow down the points of focus for this project.

Before, I tried to combine all aspects surrounding the unsustainable global food system into one concept. Trying to solve the problem of having to feed over populated cities, incorporating food production transparency, changing the system for it, adding the concept of vertical farming, while also trying to spatially design all of this into the cities public space to somehow also create a human social connection with food production.
Looking at the list of "solutions" above, of course this was a mission impossible.

For now, the problem I'm adressing is what Carolyn Steel refers to as the 'urban paradox':
- City and agriculture exist as two seperate worlds, with agriculture being the invisible counterpart of the city.
- We think about city dwelling as the way of living now and in the future, but the more we cluster ourselves into the city, the further away we get from recognising the origin of our food. We do this and still dare to call ourselves "natural beings".

How can we shape the city into an organic entity?

# data[].attributes.body
- Voor wie doe je het?
- Wie is je publiek?
- Verhouding leegstand/lokaal voedsel/inwoners
___________________________________

While working on the resit I kept on making the subject and project too big.
For the past week I still have been working on filtering and making the project more workable for myself.

I have come to the conclusion to switch perspective on the subject, while still focusing on vertical farming and food production transparency in the city.

The aim is to give companies and inititatives like GROWx a face and "shop window" (etalage) throughout the cities - for now still focusing on Amsterdam. Using vacant (retail) spaces throughout the city to showcase what these companies do.
The idea is to try and use vacant spaces instead of empty office buildings to put emphasis on street level visibility. Also because a lot of vertical farming projects in empty office buildings already have been done. While these put emphasis on producing large amounts of produce, I aim more towards visibility, recognition and connection with the cities inhabitants.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tholen - Laag op laag op laag gestapeld, groentenflats vol bladgroenten in volledig controleerbare teeltunits. Is het de toekomst van de land- en tuinbouw, de oplossing van het wereldvoedselprobleem of is het enkel chique sla voor de happy few? Bij PlantLab in Den Bosch zijn ze er in ieder geval van overtuigd dat het telen in een volledig controleerbare omgeving een gigantische ontwikkeling voor ons voedselsysteem gaat betekenen.

High-tech in Den Bosch
Het hoofdkantoor van PlantLab bestaat uit 20.000m2 oppervlakte in het hartje van Den Bosch. Het bedrijf focust zich op de diverse mogelijkheden van indoor farming. Meer dan 5.000m2 omvat high-tech kweekkamers waarin teeltrecepten ontwikkeld worden, onder de merknaam Plant Paradise. In het gebouw is verder veel aandacht voor de ontwikkeling van nieuwe technieken en concepten.

PlantLab is verbonden aan grote spelers uit diverse sectoren, als partner en via joint ventures. Dat zijn onder andere veredelaars, telers en opkwekers. "Nieuwe teeltmogelijkheden veranderen de manier hoe we ons voedselstelsel benaderen. We kunnen consumenten verse producten bieden met bijzondere smaken en voedingswaardes, en dan ook nog eens geproduceerd in een circulair en duurzaam systeem", vertelt Marcel Kers van PlantLab.

Maar dat zijn niet de enige bedrijven waarmee ze zaken doen: ook spelers uit heel andere sectoren, die zich richten op de inhoudsstoffen of mogelijkheden zien voor smaak, geur en cosmetische toepassingen.

"Door de juiste parameters aan te passen, kun je producten voedzamer maken, of uiteindelijk zelfs een medicijn maken", vertelt Ard Reijtenbagh. "We gaan partnerschappen aan met bedrijven uit diverse industrieën om dit soort kansen te onderzoeken. Gezamenlijk en met een marktgerichte strategie zorgen we ervoor dat de bedrijven ook financieel stabiel kunnen opereren."

Voorbeelden van de reeds bestaande samenwerkingen zijn productiebedrijven van ready-to-eat kruiden en sla, uitgangsmateriaal, maar ook gewassen met bijzondere ingrediënten. Ook het verbeteren en versnellen van veredelingsprocessen is mogelijk.
Technisch en marktgericht

De denkwijze van PlantLab draait erom oplossingen te introduceren die niet alleen technisch bewezen zijn, maar ook qua productie en marketing een goede business case maken. Het bedrijf stelt zelfs dat ze momenteel de enige partij in de sector zijn die hier garanties in durft te geven. Om dat te realiseren, wordt er gewerkt in teams waarin verschillende kennisdisciplines samenkomen: techniek, plantkunde en productie werken samen met business analisten, supply chain- en marketingexperts. "In combinatie met de kennis van onze andere partners ontwikkelen we zo nieuwe werkmethodes en nieuwe producten."

Bij het grote publiek is daar is nog niet veel van bekend. Dat heeft alles te maken met de onderlinge geheimhoudingsplicht. Dat is af en toe wel balen, vindt ook Michael. "We werken aan geweldige projecten die we niet met de buitenwereld mogen delen - dat vind ik wel jammer. Gelukkig geeft het wel voldoening om met onze partners deel uit te kunnen maken van deze revolutie."

Een van de zaken die ze dus wel kunnen verklappen, is de ontwikkeling van hun teeltrecepten: Plant Paradise. "We hebben ontdekt dat je in een volledig gesloten milieu een optimale productie van de plant kan realiseren, maar dan moet je je op meer factoren richten dan alleen temperatuur en vochtigheid", vertelt Michael. "In totaal zijn er bij de meeste gewassen zelfs meer dan tachtig variabelen om rekening mee te houden: het lichtspectrum, de temperatuur van het substraat en de luchtvochtigheid rond de kop bijvoorbeeld. Als je die allemaal inzet, creëer je enorme nieuwe mogelijkheden - en dan gaat het niet alleen om hogere opbrengst of kwaliteit."

Dit is precies waar het veelbesproken PlantLab-patent om draait: de combinatie van al deze parameters inzetten in een gesloten milieu om daarmee de groei van de plant beïnvloeden. Bezwaar tegen dit patent werd afgelopen zomer verworpen. "Helaas is het patent voor sommige mensen een veel te beladen onderwerp geworden. Ik begrijp wel dat er ophef is ontstaan - dat zie je altijd als je de woorden 'patent' en 'voedselproductie' combineert. Wat we willen is juist samenwerken met partijen die gebruik willen maken van onze kennis en kunde", legt Marcel uit. "We willen absoluut niet dat ook maar één van de talloze mooie initiatieven in deze sector gestopt worden - integendeel zelfs. Iedereen kan contact met ons opnemen om licenties te regelen."

Hij legt uit dat PlantLab het patent al indiende in een periode dat niemand daar nog mee aan de slag was. "In 2005 startten we er al mee en toen wilden we onze investeringen en ons harde werk beschermen. Sindsdien hebben we non-stop in deze sector en in onze kennis geïnvesteerd. Niemand geloofde dat het überhaupt kon en toch hebben we ons onderzoek doorgezet. We geloofden in een volledig gesloten teeltsysteem, in combinatie met nieuwe technieken als LED. We geloofden er meer in dan wie dan ook ter wereld. En nu willen we echt niet de bullebak van de sector zijn. Integendeel. We willen juist de sector verder zien groeien, zien ontwikkelen."

Hoe de toekomst van die sector zal zijn, is in het Plantlab-gebouw al te zien. De faciliteit bevat niet alleen R&D en teeltsystemen voor bladgroenten, maar is volledig toegewijd aan de ontwikkeling van indoor vertical farming technieken en productie. Het is zonder twijfel een van de grootste en meest geavanceerde commerciële vertical farm-installaties ter wereld. Het bedrijf, gevestigd in een voormalig leegstaand fabriekspand, ziet er bovendien net zo strak uit als een gemiddelde Apple-store.

"In die vergelijking zie ik wel wat", lacht Ard. "We herkennen elementen uit de Apple-bedrijfsstructuur. Maar je kan ons ook vergelijken met een bedrijf als ASML, omdat wij ook geavanceerd gereedschap maken waarmee onze partners aan de slag kunnen."

Van telen tot voedsel
Ard vertelt dat PlantLab altijd al de wens had om een gebruiksklaar teeltsysteem te ontwikkelen, om overal ter wereld bij te kunnen dragen aan het voeden van de groeiende wereldpopulatie. Van onderzoek en ontwikkeling tot de productie van een consument-klaar product: de bedrijven die met ze samenwerken krijgt een passende oplossing om een gewas te telen met een constante en optimaal niveau inhoudsstoffen.

"Het is ons doel om indoor teelt volledig op te laten bloeien, nieuwe kansen en nieuwe, winstgevende business modellen te ontwikkelen. Niet alleen in bladgroenten - of groenten überhaupt, maar in veel breder perspectief. Denk aan hoge concentraties voedingsstoffen, voeding als medicijn, smaken, geuren, cosmetische stoffen, aroma's. Door in indoor farming te innoveren kunnen we de de ontwikkeling van nieuwe productiemethodes aanjagen. Daarmee kunnen we unieke producten maken die bijdragen aan een beter milieu, een betere gezondheid en meer welvaart." Hij vat het samen in één zin. "We startten met het ontwikkelen van de volgende generatie telen, maar nu gaan we toe naar de volgende generatie voedsel. En daarbij is het van enorm belang om in contact te zijn met de markt en met de consument."

Voor de consument
"Het daglichtloos telen van groenten in een gesloten milieu is geen hype meer, het is een blijvertje. We zijn overtuigd van de goede eigenschappen van het product dat we leveren en weten zeker dat het de meest duurzame teeltmethode is. Maar hoe maak je de consument er bekend mee? Dat is voor nieuwe technologieën altijd een uitdaging", weet Ard. "Als je alleen maar laat zien hoe fraai paars licht is, kom je er niet." Daarom heeft PlantLab een scala aan consumentenpanels. "Zij helpen ons onze producten te testen. We meten bovendien de inhoudsstoffen van onze producten. De komende maanden starten we een grootschalig consumentenprogramma, samen met andere bedrijven, universiteiten en experts. Maar daarover horen jullie over een paar maanden meer."

PlantLab wil, samen met hun partners, blijven investeren. Momenteel werkt de groep aan uitbreiding van de de faciliteiten in 's-Hertogenbosch. "We kunnen onze ruimte hier verdubbelen. Zo gaan we om met de mogelijkheden: we zijn er niet hals over kop ingerend, maar willen eerst een stevige basis en een bewezen product realiseren. Die aanpak staat al sinds 2005, toen we kleinschalige proeven begonnen."

Inmiddels is er ook een kantoor in Californië geopend, om de Noord-Amerikaanse markt te ontwikkelen. "Nu hebben we misschien een grotere speeltuin, maar nog steeds begint ieder experiment met één plant, pas daarna schalen we op. Onze partners waarderen dit. Het is een heel grondige aanpak - we kunnen garanderen dat het werkt. In combinatie met een commercieel en financieel uitvoerbaar product. Daarmee maken we het verschil."

Publicatiedatum :

# data[].attributes.attachment_link.title
Is PlantLab het best bewaarde geheim van vertical farming?

# data[].attributes.attachment_link.description
Tholen - Laag op laag op laag gestapeld, groentenflats vol bladgroenten in volledig controleerbare teeltunits. Is het de toekomst van de land- en tuinbouw, de oplossing van het wereldvoedselprobleem of is het enkel chique sla voor de happy few?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tholen - Een prestigeproject in de moeilijkheden, dat trekt altijd flink de aandacht. Zo ook het faillissement van Urban Farmers. Het bedrijf teelde op het dak van een voormalig bedrijfspand in de Televisiestraat in Den Haag groenten en kweekte vis. Het project werd van het begin af aan al met scepsis bekeken en het faillissement roept veel reacties op. Is er wel ruimte voor Urban Farming in Nederland?

Om eerst duidelijkheid te scheppen: het dinsdag failliet verklaarde UF de Schilde is het bedrijf dat gevestigd is in het pand "The New Farm" in Den Haag. Het pand zelf, inclusief de dakkas, is in bezit van de Starterspanden Den Haag BV en UF de Schilde fungeerde als huurder. Het bedrijf teelde en verkocht groenten en verzorgde rondleidingen op de zesde etage van het gebouw en natuurlijk de dakkas.

Voor die dakkas zelf zijn zeker kansen, vindt Reinier Donkersloot van Consult2Grow. Hij is betrokken bij The New Farm, het bedrijf dat in opdracht van de gemeente Den Haag de invulling van het pand verzorgt volgens een concept dat zich richt op voedselproductie, circulariteit en duurzaamheid. "Voorop gesteld: vertical farming in Nederland is een moeilijk ding - tenzij je een niche markt kunt bereiken. Je hebt natuurlijk niet echt lokale productie nodig, de teelt is suboptimaal en je kas is zo 5-8 keer duurder dan in het Westland", vertelt hij. Toch liggen er zeker kansen voor het concept. "Het huidige faillissement is een stap in een langer proces. Ik zie zeker mogelijkheden voor andere gewaskeuzes: forel of snoekbaars in plaats van het relatief goedkope tilapia, en aardbeien en blauwe bessen in plaats van tomaten en komkommers, die ook om de hoek geteeld worden. Dan nog is het niet makkelijk, maar heb je wel een product wat een andere beleving geeft en anders te vermarkten is."

Samen met de curator wordt nu gezocht naar dit soort mogelijke alternatieven. "Het is nu belangrijk om goed om te gaan met de aanwezige vissen en hoe we zoveel mogelijk arbeidsplaatsen kunnen behouden in een nieuwe invulling met onder andere kweek voor beleving en educatie, horeca en events." Reinier hoopt op korte termijn een nieuwe invulling van de dakkas te kunnen presenteren.

In mei dit jaar ging ook de moedervennootschap van Urban Farmers, UrbanFarmers AG, failliet. In een interview met een Zwitserse publicatie eerder dit jaar vertelde Roman Gaus, medeoprichter en CEO van het bedrijf, dat het van de grond krijgen van Zwitserse urban farming niet makkelijk is gebleken. "In Zwitserland is er weinig onderscheid met de conventionele landbouw. Alle telers zijn hier eigenlijk al urban farmers." Hij vertelde dat 2/3e van het personeel van het bedrijf Urban Farmers in Nederland werkzaam is en gaf aan dat in de Nederlandse vestiging 50% van de omzet vanuit hospitality gerealiseerd wordt: de rondleidingen in het bedrijf, de horeca en het ontvangen van groepen, gasten.

Kan het wel?
Een van de vertical farms die Nederland rijk is, is het Amsterdamse GrowX. "Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om tomaten te telen in een stadskas, terwijl het Westland, wereldleider in de tomatenproductie, vlakbij is. Het is dan moeilijk te concurreren in prijs," zegt John Apesos van GrowX. Hij benadrukt dat een dakkas iets anders is dan vertical farming. "In de dakkas werden allerlei groenten geteeld, terwijl vertical farms zich er doorgaans op richten om microgroenten te telen voor een niche-markt." Wel zijn vertical farms vaak gevestigd in leegstaande gebouwen.

"Toch denk ik dat Urban Farmers een goede strijd heeft gestreden. Een mooi voorbeeld van een succesverhaal is het Amerikaanse Gothen Greens, dat al op meerdere plekken een dakkas heeft gebouwd. Ongeacht het feit of deze projecten falen of succesvol zijn, blijft de vraag naar voedsel in de 'urban future' bestaan", stelt John. "Nederland heeft alles in zich om in dit opzicht succesvol te zijn. Om te leren van mislukte projecten. De Nederlandse tuinbouwsector heeft jarenlange ervaring met het pionieren met nieuwe productiemethodes. De kracht van de Nederlandse sector is dat het de wereld kan veranderen door nieuwe methodes te blijven ontwikkelen om steden wereldwijd van voedsel te voorzien."

Financiering
De curator is momenteel niet bereikbaar voor commentaar maar geeft in een persbericht het standaard verloop na een faillissement aan: de mogelijkheden voor een doorstart worden onderzocht, er wordt gekeken of het bedrijf open te houden is en er worden waar mogelijk afspraken met leveranciers gemaakt.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Vertical farming in Nederland is een moeilijk ding"

# data[].attributes.attachment_link.description
Tholen - Een prestigeproject in de moeilijkheden, dat trekt altijd flink de aandacht. Zo ook het faillissement van Urban Farmers. Het bedrijf teelde op het dak van een voormalig bedrijfspand in de Televisiestraat in Den Haag groenten en kweekte vis. Het project werd van het begin af aan al met scepsis bekeken en het faillissement roept veel reacties op.

# data[].attributes.body
Projects relating to ideas about an installation/exhibition/experience incorporating and/or showcasing vertical farming.

IKEA Hydroponic Pop-Up
https://www.dezeen.com/2017/10/04/lokal-space-10-miniature-hydroponic-vertical-farm-london-design-festival/

OVERTREDERS W - Brasserie 2050
https://www.dezeen.com/2018/09/05/overtreders-w-zero-waste-barn-lowlands-festival-brasserie-2050-architecture/

# data[].attributes.body
For the past week I have been busy trying to rethink/reframe my initial concept, research and ideas I've had about this project.
Rereading my research was usefull, but also frustrating. Because I keep finding myself wanting to solve a problem. I'm now trying to stop asking the question of how we can design or shape a sustainable food system into the urban environment or how I can achieve that with my project.

Meanwhile, I have been asked the following questions by everyone around me:
"How is school going?"
"What project are you doing?"
"What is your project about?"

Most of the time when I try to explain, people aren't very familiar with the concept of vertical farming (in my surroundings at least). Also, often people aren't aware of the fact that we'll have to feed almost 10 billion people by 2050 and what needs to happen to be able to do that.
This led me to think about a different angle of approach, more so to raise awareness and create something where people can become acquainted with the concept of modern/future food production.

I'm still figuring out how this could translate into a project/design, but it could be a kind of installation or exhibition type experience where the vertical farming concept is incorporated or displayed/introduced. Maybe it could be ephemeral, so that it can be showcased at different locations like events, festivals or exhibitions?

I think it is also important that it shows the importance of the transition we need to make towards new ways of producing foods.

These are just some initial thoughts. To be continued..

# data[].attributes.body
The global population will continue to expand now, well beyond 2050 and even into the next century. More people now live in cites than in rural areas, and this discrepancy is projected to increase as population grows. Urbanisation has been accompanied by a transition in dietary patterns and has had great impacts on food systems.

Needed are innovative systems that protect and enhance the natural resource base, while increasing productivity. Needed is a transformative process towards ‘holistic’ approaches, such as agro-ecology, agro-forestry, climate-smart agriculture and conservation agriculture, which also build upon indigenous and traditional knowledge. Technological improvements, along with drastic cuts in economy-wide and agricultural fossil fuel use, would help address climate change and the intensification of natural hazards, which affect all ecosystems and every aspect of human life. Vertically coordinated, more organised food systems offer standardised food for urban areas and formal employment opportunities.

Agriculture and food systems have already changed significantly, but will need to adjust further in this evolving global environment. Agricultural production more than tripled between 1960 and 2015, owing in part to productivity-enhancing Green Revolution technologies and a significant expansion in the use of land, water and other natural resources for agricultural purposes. The same period witnessed a remarkable process of industrialisation and globalisation of food and agriculture. Food supply chains have lengthened dramatically as the physical distance from farm to plate has increased.

Looking ahead, the core question is whether today’s agriculture and food systems are capable of meeting the needs of a global population that is projected to reach more than 9 billion by mid-century and may peak at more than 11 billion by the end of the century. The consensus view is that current systems are likely capable of producing enough food, but to do so in an inclusive and sustainable manner will require major transformations.

While population growth increases the demand for agricultural products and stimulates farming activities, urbanisation requires food to be easily stored and transported. Thus, food processing has become a key factor in the transformation of food systems.

The future of food and agriculture - FAO (Food and Agriculture Organisation of the United Nations), 2017

This is a section from a research document written by the FAO. It is clear that food systems have changed significantly through the years with the help of agricultural developments and the Green Revolution. However, this also increased the use of land and water, resulting in exploitation of natural resources. The agricultural developments back then shaped civilisation to where it is today, but with urbanisation progressing, these techniques are now becoming outdated and this way of producing food is unsustainable.

Technological improvements are needed and many innovative systems are being or have been realised as we speak. Like the FAO mentions in their research, vertically coordinated production provides food for urban areas. My question as a designer then is: how do we shape this into the city? For me visibility and transparency are important aspects of bringing awareness to, as well as creating, a sustainable food system. How can we showcase this?

Key factors:

Visibility

Transparency

Vertical

Showcase food production

“Etalage” for food production?

# data[].attributes.body
From the feedback on the Future Food Hub concept, I have taken several points that need attention and turned them into actions that need to be taken to bring the project a step further. Because I got lost in the whole process of translating research into a project, I couldn’t decide wether I wanted to design a system or make a design for the system. What I’ve realised is that I want to focus on the design aspect, instead of designing a whole (food) system. The first step I’m taking is reviewing the research I’ve collected with a fresh eye and draw conclusions from there.

Now the question I'm asking myself more consciously is how - as a spatial designer - I can contribute to creating a more sustainable food system, instead of trying to solve the entire problem.

To do:

Review research

Conclusions

Location: yes/no?

Translation to design

Form studies

Final form

Presentation/communication medium

Involve stakeholders

# data[].attributes.body
RECAP / NEW EARTH EXPO

I don’t mean to start off on a negative note, but this semester probably was the hardest one of the last 4 years. Despite that, I am still happy I was able to join the exposition today.

Even though I haven’t written it in my blog or anywhere else, the past few weeks I have reflected a lot. Especially since it was such a difficult and slow process throughout this minor.

To be honest, this was the first project I have done that was so strongly based on research. Which is partly the reason why I struggled a lot. Filtering all the research and converting it into a creative process I think was the hardest part. Within my major - spatial design - all projects where very conceptual and not a lot of research was required or asked from us.

Next to that, as I have mentioned before, this has been a difficult year. Dealing with private circumstances and not being able to start up a creative process was very hard and something I haven’t really had to deal with like I have the past few weeks. I probably could have done a lot of things differently, but in the end I am satisfied with what I was able to do in the amount of time I still had left. This semester was quite a learning experience and I will take this into account as I move towards graduation.

At last, I had a fun experience during the expo today and I am thankful for being able to join in the end.

# data[].attributes.body
FEEDBACK PRESENTATION

How many food production needed to feed Amsterdam

Why Amsterdam oost?

Welke groente kunnen we niet groeien?

Chloe Rutzerveld

Vertical growth: population now 3x surface is that because the way we grow

Wondering how you planning to finalise your project, are you going to focus on social connection or you design a food hub?

Excisting vertical farms in Holland? > hoe origineel zijn?

Diffence between your project and exsisting, what does your project add?

Who would invest in your project?

- Bestaande vertical farming projecten uitbreiden met het sociale/ruimtelijke aspect?
- Hoe ga je het project aan de man krijgen? Waarom zouden mensen dit willen?
- Hoe combineer je dit project met de Spatial Design major?
- Wat is de doelgroep?
- Wat voor bedrijvigheid vindt er plaats in de hub? Long/short stay?

# data[].attributes.body
Pakhuis de Zwijger
- Food avonden

Voedselsysteem verandering
- Startpunt/aanvulling op

- Opzoek naar locatie?
- Huishoudens bewuster maken?

Stakeholders
- Test 2 concepten?

# data[].attributes.attachment_link.title
Food Cabinet | Hét campagnebureau voor voedselvraagstukken

# data[].attributes.attachment_link.description
Food Cabinet is hét bureau gespecialiseerd in voedsel. We bieden advies, campagnes, programma's en strategieën die bijdragen aan een duurzaam voedselsysteem. Met een team van denkers, ontwerpers, makers en veranderaars zet Food Cabinet dagelijks voedselvraagstukken op de kaart.

# data[].attributes.attachment_link.description
DUURZAME KOST Wij geloven in een maatschappij waar meedoen en gezondheid voor iedereen hand in hand gaan. Door mensen die... Lees verder

# data[].attributes.attachment_link.description
At GROWx we're on a mission to accelerate the development of sustainable urban agriculture - bringing fresh, flawless produce to the heart of Amsterdam.

# data[].attributes.attachment_link.description
A sustainable garden to produce fresh food in the big cities, using existing walls and recycled materials. A sustainable project that can change the life of urban dwellers.

# data[].attributes.attachment_link.description
Square Roots is an urban farming company-powered by community, technology, and local, real food.

# data[].attributes.attachment_link.description
DUURZAME KOST Wij geloven in een maatschappij waar meedoen en gezondheid voor iedereen hand in hand gaan. Door mensen die... Lees verder

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tholen - Een prestigeproject in de moeilijkheden, dat trekt altijd flink de aandacht. Zo ook het faillissement van Urban Farmers. Het bedrijf teelde op het dak van een voormalig bedrijfspand in de Televisiestraat in Den Haag groenten en kweekte vis. Het project werd van het begin af aan al met scepsis bekeken en het faillissement roept veel reacties op. Is er wel ruimte voor Urban Farming in Nederland?

Om eerst duidelijkheid te scheppen: het dinsdag failliet verklaarde UF de Schilde is het bedrijf dat gevestigd is in het pand "The New Farm" in Den Haag. Het pand zelf, inclusief de dakkas, is in bezit van de Starterspanden Den Haag BV en UF de Schilde fungeerde als huurder. Het bedrijf teelde en verkocht groenten en verzorgde rondleidingen op de zesde etage van het gebouw en natuurlijk de dakkas.

Voor die dakkas zelf zijn zeker kansen, vindt Reinier Donkersloot van Consult2Grow. Hij is betrokken bij The New Farm, het bedrijf dat in opdracht van de gemeente Den Haag de invulling van het pand verzorgt volgens een concept dat zich richt op voedselproductie, circulariteit en duurzaamheid. "Voorop gesteld: vertical farming in Nederland is een moeilijk ding - tenzij je een niche markt kunt bereiken. Je hebt natuurlijk niet echt lokale productie nodig, de teelt is suboptimaal en je kas is zo 5-8 keer duurder dan in het Westland", vertelt hij. Toch liggen er zeker kansen voor het concept. "Het huidige faillissement is een stap in een langer proces. Ik zie zeker mogelijkheden voor andere gewaskeuzes: forel of snoekbaars in plaats van het relatief goedkope tilapia, en aardbeien en blauwe bessen in plaats van tomaten en komkommers, die ook om de hoek geteeld worden. Dan nog is het niet makkelijk, maar heb je wel een product wat een andere beleving geeft en anders te vermarkten is."

Samen met de curator wordt nu gezocht naar dit soort mogelijke alternatieven. "Het is nu belangrijk om goed om te gaan met de aanwezige vissen en hoe we zoveel mogelijk arbeidsplaatsen kunnen behouden in een nieuwe invulling met onder andere kweek voor beleving en educatie, horeca en events." Reinier hoopt op korte termijn een nieuwe invulling van de dakkas te kunnen presenteren.

In mei dit jaar ging ook de moedervennootschap van Urban Farmers, UrbanFarmers AG, failliet. In een interview met een Zwitserse publicatie eerder dit jaar vertelde Roman Gaus, medeoprichter en CEO van het bedrijf, dat het van de grond krijgen van Zwitserse urban farming niet makkelijk is gebleken. "In Zwitserland is er weinig onderscheid met de conventionele landbouw. Alle telers zijn hier eigenlijk al urban farmers." Hij vertelde dat 2/3e van het personeel van het bedrijf Urban Farmers in Nederland werkzaam is en gaf aan dat in de Nederlandse vestiging 50% van de omzet vanuit hospitality gerealiseerd wordt: de rondleidingen in het bedrijf, de horeca en het ontvangen van groepen, gasten.

Kan het wel?
Een van de vertical farms die Nederland rijk is, is het Amsterdamse GrowX. "Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om tomaten te telen in een stadskas, terwijl het Westland, wereldleider in de tomatenproductie, vlakbij is. Het is dan moeilijk te concurreren in prijs," zegt John Apesos van GrowX. Hij benadrukt dat een dakkas iets anders is dan vertical farming. "In de dakkas werden allerlei groenten geteeld, terwijl vertical farms zich er doorgaans op richten om microgroenten te telen voor een niche-markt." Wel zijn vertical farms vaak gevestigd in leegstaande gebouwen.

"Toch denk ik dat Urban Farmers een goede strijd heeft gestreden. Een mooi voorbeeld van een succesverhaal is het Amerikaanse Gothen Greens, dat al op meerdere plekken een dakkas heeft gebouwd. Ongeacht het feit of deze projecten falen of succesvol zijn, blijft de vraag naar voedsel in de 'urban future' bestaan", stelt John. "Nederland heeft alles in zich om in dit opzicht succesvol te zijn. Om te leren van mislukte projecten. De Nederlandse tuinbouwsector heeft jarenlange ervaring met het pionieren met nieuwe productiemethodes. De kracht van de Nederlandse sector is dat het de wereld kan veranderen door nieuwe methodes te blijven ontwikkelen om steden wereldwijd van voedsel te voorzien."

Financiering
De curator is momenteel niet bereikbaar voor commentaar maar geeft in een persbericht het standaard verloop na een faillissement aan: de mogelijkheden voor een doorstart worden onderzocht, er wordt gekeken of het bedrijf open te houden is en er worden waar mogelijk afspraken met leveranciers gemaakt.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Vertical farming in Nederland is een moeilijk ding"

# data[].attributes.attachment_link.description
Tholen - Een prestigeproject in de moeilijkheden, dat trekt altijd flink de aandacht. Zo ook het faillissement van Urban Farmers. Het bedrijf teelde op het dak van een voormalig bedrijfspand in de Televisiestraat in Den Haag groenten en kweekte vis. Het project werd van het begin af aan al met scepsis bekeken en het faillissement roept veel reacties op.

# data[].attributes.body
The global population will continue to expand now, well beyond 2050 and even into the next century. More people now live in cites than in rural areas, and this discrepancy is projected to increase as population grows. Urbanisation has been accompanied by a transition in dietary patterns and has had great impacts on food systems.

Needed are innovative systems that protect and enhance the natural resource base, while increasing productivity. Needed is a transformative process towards ‘holistic’ approaches, such as agro-ecology, agro-forestry, climate-smart agriculture and conservation agriculture, which also build upon indigenous and traditional knowledge. Technological improvements, along with drastic cuts in economy-wide and agricultural fossil fuel use, would help address climate change and the intensification of natural hazards, which affect all ecosystems and every aspect of human life. Vertically coordinated, more organised food systems offer standardised food for urban areas and formal employment opportunities.

Agriculture and food systems have already changed significantly, but will need to adjust further in this evolving global environment. Agricultural production more than tripled between 1960 and 2015, owing in part to productivity-enhancing Green Revolution technologies and a significant expansion in the use of land, water and other natural resources for agricultural purposes. The same period witnessed a remarkable process of industrialisation and globalisation of food and agriculture. Food supply chains have lengthened dramatically as the physical distance from farm to plate has increased.

Looking ahead, the core question is whether today’s agriculture and food systems are capable of meeting the needs of a global population that is projected to reach more than 9 billion by mid-century and may peak at more than 11 billion by the end of the century. The consensus view is that current systems are likely capable of producing enough food, but to do so in an inclusive and sustainable manner will require major transformations.

While population growth increases the demand for agricultural products and stimulates farming activities, urbanisation requires food to be easily stored and transported. Thus, food processing has become a key factor in the transformation of food systems.

The future of food and agriculture - FAO (Food and Agriculture Organisation of the United Nations), 2017

This is a section from a research document written by the FAO. It is clear that food systems have changed significantly through the years with the help of agricultural developments and the Green Revolution. However, this also increased the use of land and water, resulting in exploitation of natural resources. The agricultural developments back then shaped civilisation to where it is today, but with urbanisation progressing, these techniques are now becoming outdated and this way of producing food is unsustainable.

Technological improvements are needed and many innovative systems are being or have been realised as we speak. Like the FAO mentions in their research, vertically coordinated production provides food for urban areas. My question as a designer then is: how do we shape this into the city? For me visibility and transparency are important aspects of bringing awareness to, as well as creating, a sustainable food system. How can we showcase this?

Key factors:

Visibility

Transparency

Vertical

Showcase food production

“Etalage” for food production?

# data[].attributes.body
https://media.graphcms.com/YRAk0ERUTtemP2LAOp5m

http://www.groentennieuws.nl/artikel/140276/Nog-dit-jaar-vertical-farm-(1300-m2)-in-Amsterdam/

http://www.agf.nl/artikel/165082/Er-valt-geld-te-beuren-met-vertical-farming/

# data[].attributes.attachment_link.description
At GROWx we're on a mission to accelerate the development of sustainable urban agriculture - bringing fresh, flawless produce to the heart of Amsterdam.

# data[].attributes.body
- Dickson Despommier

Population is growing, but agricultural land degrating.

The industrial food system disconnects people from food and food production.

Farming is not natural - we are the only species that purposely destroy the ecosystem in favour of food production. - Despommier

The industry produces according to the cities demand.

Fresh produce will always be possible through indoor (vertical) farming.

Building “voedselflats” in remote areas - why?

Why invisible and not in public space, in direct contact with citizens?

The food system - need for a new paradigm (standard)

Food packaging

Country origin

Travel distance (high costs, transport etc.)

Local food production means:

Larger availability of food

Less damage through transport

Trust

Food safety

Food sustainability

Social relation food

Innovating Metropolitan Agriculture

China - Netherlands

The Netherlands are the 2nd largest food exporter in the world, second to the US.

Why do we grow large amounts of food in a sustainable way, but sell it for export?

Jan-Willem van de Schans (Wageningen University)

We should transition from feeding world cities to each feeding our own cities.

“Van bulk naar toegevoegde waarde creëren”

The client asks for specific size/weight/other demands for vegetables. This can be controlled through “high-tech” farming (algorithms etc.)

Hans Hassle - Plantagon (Sweden)

Dubai self sustaining city

City with local biodomes

Waste as nutrients for food production

Transition to:

Symbiotic systems

Industrial ecology

Will cities be planned according to food production, using food as a leader?

When it comes to living on Mars

- “You can’t go there unless you do it here first” - Despommier

REFERENCES

Square Roots - Brooklyn

1 container equals 8000m2 farming field

Taste intervention through technology

Whole Foods urban farm

Aerofarms

Use of 4000m2 instead of 526.000m2

Seed to harvest time is 16 days instead of 30 days

95% less water use

UrbanFarmers - Den Haag

Rooftop Philips building

# data[].attributes.headline
VPRO Tegenlicht - Boer zoekt voedselflat

# data[].attributes.subject
VPRO Tegenlicht - Boer zoekt voedselflat

# data[].attributes.attachment_link.description
Wereldwijd wordt geëxperimenteerd met ‘vertical farming’, ‘rooftop gardening’ en zelfs landbouw op zee. Op dit moment is ons voedselsysteem inefficiënt georganiseerd. Ons voedsel legt vele kilometers af, gebruikt veel water, wordt verspild en vervuilt het milieu. Toch moeten de zeven miljard aardbew…

# data[].attributes.attachment_link.description
From Neolithic revolution to farming on Mars, the agriculture has experienced multiple stages of technological development throughout the ages. Take a look and...

# data[].attributes.headline
Planbureau voor de Leefomgeving - NL in beeld

# data[].attributes.subject
Planbureau voor de Leefomgeving - NL in beeld

# data[].attributes.headline
The future of food and agriculture- Trends and challenges - FAO, Rome, 2017

# data[].attributes.subject
The future of food and agriculture- Trends and challenges - FAO, Rome, 2017

# data[].attributes.headline
Sustainable diets and Biodiversity - Directions and solutions for policy, research and action - FAO, November 2010, Rome

# data[].attributes.subject
Sustainable diets and Biodiversity - Directions and solutions for policy, research and action - FAO, November 2010, Rome

# data[].attributes.body
daniele@superuse-studios.com

Tegenlicht
Voedselflats

Visie specifieker
Voedselgroepen

# data[].attributes.headline
Effect of Good Government on City and Country by Ambrogio Lorenzetti

# data[].attributes.subject
Effect of Good Government on City and Country by Ambrogio Lorenzetti

# data[].attributes.attachment_link.title
Fresco by-amorgio - The effects of good government on city and country

# data[].attributes.body
How do we stimulate local food production and make it transparent, in which the consumer comes closer to the production of food?

By 2040, cities and agriculture will become one. Cities will able to produce food independently and locally, in wich citizens are able to visually experience where the food on their plate comes from.

# data[].attributes.attachment_link.title
Food for the Cities: Food for the cities

# data[].attributes.attachment_link.description
The Food for the Cities initiative has been contributing to increased dialogue and partnerships with institutions at international and national levels, and in particular with municipalities.

# data[].attributes.body
(updated)

Hoe kunnen we lokale voedselproductie stimuleren en transparant maken in de stad, waarbij de consument dichter bij de productie van ons voedsel komt te staan?

Waar in de stad?
Voedselproductie voor alle mensen?

# data[].attributes.attachment_link.title
181004 Research:mapping presentation - Tamara Onken

# data[].attributes.body
How do we stimulate local and transparent food production in cities?

# data[].attributes.body
Wat gaat er vooraf aan een product
- Productieproces
- Gebruik na productie
Alle facetten van een product nagaan (in de breedte)

Kenmerken duurzaam systeem:
- Autonomie
Het systeem heeft geen andere dingen nodig om voort te bestaan
Onafhankelijkheid
- Rechtvaardigheid
Iedereen neemt deel in het proces
- Veerkracht
Vermogen om aan te passen

Tijdsgebonden
Inspirerend
Specifiek

# data[].attributes.body
- Food production transparency
- Bringing more green to urban public environment
- Local food production

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
IKEA's innovation lab Space10 presented a pop-up farm during this year's London Design Festival, growing tiny greens that were used to prepare 2,000 nutritional salads.

Space10 worked with interior design studio Spacon & X to create the space. It showcased Lokal, a project that aims to provide a space-saving and sustainable way for people to grow their own food.

The farm was on show at Protein Studios in Shoreditch, east London, throughout this year's London Design Festival. It comprised a wooden structure of approximately two square metres, accommodating three levels of trays filled with crops.

These crops were grown hydroponically, meaning they were set into water filled with nutrients, rather than soil, with artificial lights overhead.

A salad bar was set up in front of the farm, so that the food could be served up straight away. Space10's chef-in-residence Simon Perez produced a total of 2,000 salads during the six-day-long London Design Festival.

IKEA launched the Space10 innovation lab in late 2015, to test product prototypes and find ways of boosting consumers' wellbeing. The lab has since worked on several projects involving food, including a look into the future of the meatball.

More recently, the lab created a dome for growing microalgae, as part of an exploration into unusual food sources.

Lokal forms a continuation of this project, looking at microgreens - tiny sprout-like crops with a short shelf life.

Microgreens are typically harvested within 14 days of germination and used as "vegetable confetti" to garnish food. But Space10 found that the root, seed and shoot of these tiny plants are packed full of nutrition, enough for them to become a major source of food.

But to be effective, they have to be served up very shortly after being harvested.

"Microgreens have quite a short shelf life, while our whole food production system is geared towards growing at scale and for it to actually withstand the travel," Space10's Simon Caspersen told Dezeen.

"But here, because we share it while we grow, we can actually share microgreens," he said.

"The beautiful part about microgreens is that the sprout actually contains the same amount of nutrients as the full-grown thing, so that means you get full value of the produce."

Space 10 is introducing smart technology to their concept to make growing the plants easy, so the farm and salad bar concept could easily be rolled out to consumers.

The plants are hooked up to Google's voice-controlled Home device, so that farmers can talk to the plants and find out about nutrition levels.

"The systems were quite technical and our problem was that we needed a technician to operate them," said Caspersen. "

"We thought, if we want to scale this, if we want to make systems like this available to more people, how can we make it much more intuitive to actually operate? So we are starting to explore whether we actually just talk to the farm."

A conversation is started by the command: "Hey Google, let me talk to sprout". Sprout then responds: "Hey there, welcome to our hydroponic farm. I'm Sprout, the voice of all the plants growing around you. How are you doing today?"

This year's London Design Festival ran from 16 to 24 September 2017. Other forward-thinking projects on show included a series of futuristic cars and a collection of furniture made from mushroom mycelium.

IKEA lab Space10 creates algae-producing pavilion in Copenhagen

Photography is by Rory Gardiner, unless stated otherwise.

# data[].attributes.attachment_link.title
IKEA lab Space10 creates hydroponic farm growing extra-healthy salads

# data[].attributes.attachment_link.description
IKEA's innovation lab Space10 presented a pop-up farm during this year's London Design Festival, growing tiny greens that were used to prepare 2,000 nutritional salads. Space10 worked with interior design studio Spacon & X to create the space. It showcased Lokal, a project that aims to provide a space-saving and sustainable way for people to grow their own food.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
designboom | architecture & design magazine

# data[].attributes.attachment_link.title
'swale' is a floating farm that encourages new yorkers to eat fresh produce

# data[].attributes.attachment_link.description
'swale' is a floating farm founded by artist mary mattingly. conceived as an experiential artwork, the initiative seeks to promote access to fresh food.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
News: two British entrepreneurs are constructing a hydroponic farm in a network of tunnels under south London that could supply local restaurants and retailers with fresh herbs and vegetables.

Richard Ballard and Steven Dring's Growing Underground project is located in tunnels beneath the London Underground's Northern Line that were originally built as air-raid shelters during the Second World War.

Intent on demonstrating that it is possible to operate a commercial urban farm with a minimal carbon footprint, the entrepreneurs plan to transform 2.5 hectares of the disused air-raid shelter into growing space that will supply produce to London businesses, reducing the amount of food miles "from farm to floor".

Ballard and Dring collaborated with horticulturalist Chris Nelson to develop a hydroponic system that makes the most of conditions in the tunnels and enables them to grow a variety of micro herbs, shoots, miniature vegetables and other foods.

The hydroponic farming method involves growing plants in a mineral-rich solution on specially constructed growing platforms under controlled temperature and lighting conditions.

The farm's subterranean location means that the farmers don't need to worry about pests and diseases, or Britain's unpredictable weather.

After spending the past 18 months conducting growing trials in the tunnels, the entrepreneurs have launched a crowdfunding campaign that aims to raise £300,000 to support the business' expansion.

"Integrating farming into the urban environment makes a huge amount of sense and we're delighted that we're going to make it a reality," said Richard Ballard. "There is no 'could', 'might' or 'maybe' about our underground farm. We will be up and running and will be supplying produce later this year."

The farm's carbon neutral credentials are achieved by utilising low energy LED grow lights, locally sourced green energy, a recirculating water system and the 33 metres of earth above the tunnels, which helps maintain a consistent temperature.

Growing Underground has received backing from celebrity chef Michel Roux Jr, who lives close to the farm's entrance near Clapham North station.

"When I first met these guys I thought they were absolutely crazy," said Michel Roux Jr. "But when I visited the tunnels and sampled the delicious produce they are already growing down there I was blown away. The market for this produce is huge."

The first crops grown at the farm will include pea shoots, rocket, mizuna, broccoli, red vein sorrel, garlic chives and mustard leaf, as well as edible flowers and miniature vegetables. Following further development it will become possible to grow crops including mushrooms and heritage tomato varieties.

Full-scale farming is set to commence in March, with the first produce expected to be available in late summer.

Meanwhile plans are have recently been unveiled in Paris to convert the city's disused Metro stations into swimming pools, theatres and galleries.

# data[].attributes.attachment_link.title
Underground farm built in abandoned tunnels beneath south London

# data[].attributes.attachment_link.description
News: two British entrepreneurs are constructing a hydroponic farm in a network of tunnels under south London that could supply local restaurants and retailers with fresh herbs and vegetables. Richard Ballard and Steven Dring's Growing Underground project is located in tunnels beneath the London Underground's Northern Line that were originally built as air-raid shelters during the Second World War.

# data[].attributes.body
Underground urban farm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
View Slideshow

La Caverne is a unique urban farm that grows mushrooms, herbs and greens beneath the streets of Paris. Located in La Chapelle neighborhood in north-central Paris, La Caverne is owned and operated by Cycloponics, a Paris-based indoor farming start-up that has focused on growing sustainable, local food and boosting local economies. "We want to promote a new model of urban agriculture: at the same productive and virtuous," said Cycloponics in a statement. "We also aim at creating new ways of producing, at restoring the profession of farmer, often poorly understood, at creating local jobs..., and eventually offer to the urban citizens a local and tasty production."

La Caverne, a 37,700-square-foot underground farm, is located in a previously abandoned parking garage below a 300-unit affordable housing complex. The ten-member team works together to maintain hydroponics systems used to grow vegetables, ensure the optimum growth of the farm's mushroom crop, and sell these products at market. The farm's oyster, shiitake, and oyster mushrooms are grown on composted manure bricks while the vegetables thrive without soil. The farmers at La Caverne also harvest chicory, a root often used in coffee, which does not need sunlight to grow. The team aims to ultimately produce 54 tons of vegetables and mushrooms per year.

Related: Japan's new mushroom solar farms produce sustainable energy and food

La Caverne's unusual location is a reflection of Cycloponics' philosophy, which emphasizes reusing and conserving resources. "The idea is to cultivate, within the same space, different species of vegetables that interact in a positive way," said Cycloponics in a statement. "For instance: the CO2 generated by the mushrooms is used by the microgreens to grow up, the natural materials are composted for our cultivations... Those methods are widely inspired by permaculture!" The company hopes to expand its distribution network through its own fleet electric bicycles and vehicles, for which it is currently in need of funding. As Cycloponics' grows, it may inspire similar farmers to dig deep, get underground, and grow only the best.

Via Business Insider
Images via Cycloponics

# data[].attributes.attachment_link.title
Paris has a new underground - a massive farm for mushrooms and veggies

# data[].attributes.attachment_link.description
View Slideshow La Caverne is a unique urban farm that grows mushrooms, herbs and greens beneath the streets of Paris. Located in La Chapelle neighborhood in north-central Paris, La Caverne is owned and operated by Cycloponics, a Paris-based indoor farming start-up that has focused on growing sustainable, local food and boosting local economies.

# data[].attributes.attachment_link.title
Freight Farms allows crops to be grown inside shipping containers

# data[].attributes.attachment_link.description
Freight Farms, a startup that has found a way to grow crops inside shipping containers, features in the latest video from our Dezeen x MINI Living collaboration.

# data[].attributes.body
Farming the city
- Lufa farms

The power of habit

# data[].attributes.body
Designing your research

Practice based research:
- Interviewing
- Field research
- Cultural probes
- Embedded research
- Enquete (first part)
- Experimenting

Theoretical based research:
- Google
- Literature
- Documentaries
- Enquete (second part)

Mapping
- Systemic research
- Combinations
- Diagrams
- Visual research
(Oogstkaart)

Magical Thing research method

Empathy tools
- Simulating physical impaired situations

Design probe
- Speculative designing for the future

Design research examples

Ai Wei Wei
- Observation & documenting

Collage technique
- Visual language research

Microbial home
- Philips design probes

# data[].attributes.body
Architecture and food

Architecture vs. Nature

Micro architecture

Future architecture/design for a new earth

# data[].attributes.body
Overtreders W

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Van Bergen Kolpa Architects and Wageningen University and Research are jointly active in shaping the relationship between food and the spati... See More

Van Bergen Kolpa Architects and Wageningen University and Research are jointly active in shaping the relationship between food and the spati... See More

Connecting content to people.

# data[].attributes.attachment_link.description
Van Bergen Kolpa Architects and Wageningen University and Research are jointly active in shaping the relationship between food and the spatial environment. Architecture for Food Magazine shows the projects, essays and investigations in and around the city.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wereldwijd wordt zo'n 30% van ons eten verspild. Terwijl er veel plekken in de wereld zijn waar mensen honger hebben. Groente en fruit maakt een groot deel uit van deze verspilling. Bijna de helft van deze gezonde en lekkere producten haalt ons bord niet. Ze belanden op de afvalberg, in het veevoer of worden omgezet tot biogas. Ze worden verspild omdat ze niet op tijd bij de consument of producent terecht komen. Maar ook bij de consument thuis verdwijnt groente en fruit in de prullenbak.

Een deel van het groente en fruit gaat in de eerste stap van de keten al verloren. De teler kan deze producten niet kwijt omdat ze niet voldoen aan strenge kwaliteitseisen die door de afnemer of door de EU gesteld worden. Kaarsrechte wortels, glanzende paprika's en uniforme peren bepalen het beeld van het versschap. Maar de natuur maakt geen eenheidsworst. Ook zorgt een onbalans tussen vraag en aanbod ervoor dat een boer zijn product niet altijd kwijt kan.

Groente en fruit die niet op ons bord belanden door 'looks' of overproductie noemen wij kromme groente*. Krom omdat ze soms fysiek krom zijn, maar vooral krom omdat we deze lekkere, mooie producten verspillen terwijl er met de smaak niets mis is.

Kromkommer zet zich in om de verspilling van kromme groente en fruit tegen te gaan en mensen anders te laten kijken naar de kwaliteit van groente en fruit.
*Veel mensen vragen ons hoeveel kromme groente er niet op ons bord belanden. Goede vraag! Er zijn weinig onderzoeken die dit goed in kaart hebben gebracht. Deze studie van FAO gaat uit van 20%. Wij hebben de afgelopen jaren veel telers gesproken en schatten dat het in NL gemiddeld rond de 10% ligt. Er bestaan grote verschillen tussen producten en telers onderling. Bij bijvoorbeeld kasgroente zoals paprika en tomaat ligt het rond de 5%, terwijl je bij vollegrondgroente als wortel en pastinaak soms wel over 30% praat. Verder onderzoek is wat ons betreft dan ook noodzakelijk. Het in kaart brengen van verspilling is tenslotte de eerste stap op weg naar een oplossing. "Het redden van al het kromme groente en fruit dat anders niet op ons bord zou belanden."
Missie, pijlers en kernwaarden

Missie

Ambitieus? Absoluut! Maar wij geloven dat het kan.

De verspilling van kromme groente is een probleem dat niet op zichzelf staat. Het is een symptoom van een voedselketen die niet goed functioneert. Om de verspilling écht op te lossen, moet ook gewerkt worden aan een betere keten.
Kromkommer gelooft in een voedselketen die genoeg, gezond, lekker, eerlijk en duurzaam voedsel maakt voor iedereen. Waarin met transparantie, respect en vertrouwen voor elkaar en de wereld wordt samengewerkt. Wij hebben vier pijlers geformuleerd die volgens ons onderdeel zijn van die betere voedselketen. Zij vormen de basis van al onze activiteiten:

1. Een nieuwe definitie van kwaliteit. Smaak, gezondheid en veiligheid zijn indicatoren van de kwaliteit van groente en fruit. Zogenaamde perfecte looks zijn dat niet. Bestaande Europese handelsnormen moeten verruimd worden en de consument en retailer moeten hun drang naar 'perfectie' los laten. Wij gaan voor diversiteit in het schap. Eenheidsworst is saaaaai.

2. Een eerlijke prijs voor iedereen in de keten. Iedere speler in de keten van boer tot bord verdient een eerlijke prijs. Producten mogen niet structureel onder de kostprijs verkocht worden. Niet alleen de opbrengst moet eerlijk verdeeld worden, ook de (maatschappelijke) kosten. Denk bijvoorbeeld aan verspilling die ontstaat bij de teler doordat een klant op het laatste moment afzegt. Zo worden alle partijen gemotiveerd om samen na te denken over beter en efficiënter produceren en minder verspillen.

3. Weet van wie je eet. Transparantie moet het uitgangspunt zijn. De teler en de uiteindelijke afnemer kennen elkaar vaak niet. Als teler, afnemer en consument elkaar kennen, wordt elkaar meer gegund. Ook de consument moet altijd kunnen herleiden waar het product vandaan komt.

4. Met elkaar. Bouwen aan duurzame langetermijnrelaties staat voorop. Niet alleen tussen de schakels in de keten, maar ook tussen bijvoorbeeld boeren onderling en tussen consument en boer. Door beter samen te werken ontstaat er commitment tussen ketenpartners en kunnen vraag een aanbod beter op elkaar afgestemd worden.

Kernwaarden
Bij alles wat we doen geven onze kernwaarden ons richting. Als we twijfelen over hoe we een uitdaging moeten aanpakken, dan wijzen deze waarden ons waar we naartoe moeten:

Positief: wij geloven niet in een wijzend vingertje. De wereld redden is al serieus genoeg dus werken we graag met een dikke knipoog.

Actiegericht: overleggen en plannen maken zijn belangrijk, maar wij geloven juist in het dóen. Wij laten zien dat het anders kan.

Prikkelend: wij zetten graag aan tot nadenken. En dat doen we door af en toe de grens op te zoeken en uit te dagen. Daardoor ontstaan nieuwe ideeën, activiteiten en oplossingen.

Ambitieus: een voedselsysteem veranderen is nogal ambitieus. Maar wij geloven dat het kan. Wij zetten altijd net dat extra stapje. Kromkommer powerrr noemen we dat.

Transparant: Wat wij doen is echt. Wij zijn open en eerlijk over wat we doen en maken jou daar onderdeel van.

Verbindend: wij maken een begin, maar kunnen het niet alleen. Kromkommer zorgt voor verandering sámen met de Krommunity en betrekt daarbij de hele voedselketen.

Sociale Onderneming
Kromkommer is een Sociale Onderneming. Dat betekent dat wij net als iedere andere onderneming een verdienmodel hebben. Echter is geld verdienen niet ons hoofddoel, maar een middel om onze missie te bereiken. Ons doel is het creëren van impact in de voedselketen.

Wij zijn aangesloten bij Social Enterprise NL, net als heel veel andere toffe ondernemers.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wereldwijd wordt zo'n 30% van ons eten verspild. Terwijl er veel plekken in de wereld zijn waar mensen honger hebben. Groente en fruit maakt een groot deel uit van deze verspilling. Bijna de helft van deze gezonde en lekkere producten haalt ons bord niet.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
arXiv:1410.6968

As software practitioners and researchers, we are part of the group of people who design the software systems that run our world. Our work has made us increasingly aware of the impact of these systems and the responsibility that comes with our role, at a time when information and communication technologies are shaping the future. We struggle to reconcile our concern for planet Earth and its societies with the work that we do. Through this work we have come to understand that we need to redefine the narrative on sustainability and the role it plays in our profession.

What is sustainability, really? We often define it too narrowly. Sustainability is at its heart a systemic concept and has to be understood on a set of dimensions, including social, individual, environmental, economic, and technical.¹

Sustainability is fundamental to our society. The current state of our world is unsustainable in more ways that we often recognize. Technology is part of the dilemma and part of possible responses. We often talk about the immediate impact of technology, but rarely acknowledge its indirect and systemic effects. These effects play out across all dimensions of sustainability over the short, medium and long term.

Software in particular plays a central role in sustainability. It can push us towards growing consumption of resources, growing inequality in society, and lack of individual self- worth. But it can also create communities and enable thriving of individual freedom, democratic processes, and resource conservation. As designers of software technology, we are responsible for the long-term consequences of our designs. Design is the process of understanding the world and articulating an alternative conception on how it should be shaped, according to the designer's intentions. Through design, we cause change and shape our environment. If we don't take sustainability into account when designing, no matter in which domain and for what purpose, we miss the opportunity to cause positive change.

We recognize that there is a rapidly increasing awareness of the fundamental need and desire for a more sustainable world, and a lot of genuine desire and goodwill - but this alone can be ineffective unless we come to understand that:

There is a narrow perception of sustainability that frames it as protecting the environment or being able to maintain a business activity.

Whereas as a systemic property, sustainability does not apply simply to the system we are designing, but most importantly to the environmental, economic, individual, technical and social contexts of that system, and the relationships between them.

There is a perception that sustainability is a distinct discipline of research and practice with a few defined connections to software.

Whereas sustainability is a pervasive concern that translates into discipline- specific questions in each area it applies.

There is a perception that sustainability is a problem that can be solved, and that our aim is to find the 'one thing' that will save the world.

Whereas it is a 'wicked problem' - a dilemma to respond to intelligently and learn in the process of doing so; a challenge to be addressed, not a problem to be solved.

There is a perception that there is a tradeoff to be made between present needs and future needs, reinforced by a common definition of sustainable development, and hence that sustainability requires sacrifices in the present for the sake of future generations.

Whereas it is possible to prosper on this planet while simultaneously improving the prospects for prosperity of future generations.

There is a tendency to focus on the immediate impacts of any new technology, in terms of its functionality and how it is used.

Whereas the following orders of effects have to be distinguished: Direct, first order effects are the immediate opportunities and effects created by the physical existence of software technology and the processes involved in its design and production. Indirect, second order effects are the opportunities and effects arising from the application and usage of software. Systemic, third order effects, finally, are the effects and opportunities that are caused by wide-scale use of software systems over time.

There is a tendency to overly discount the future. The far future is discounted so much that it is considered for free (or worthless). Discount rates mean that long-term impacts matter far less than current costs and benefits.

Whereas the consequences of our actions play out over multiple timescales, and the cumulative impacts may be irreversible.

There is a tendency to think that taking small steps towards sustainability is sufficient, appropriate, and acceptable.

Whereas incremental approaches can end up reinforcing existing behaviours and lure us into a false sense of security. However, current society is so far from sustainability that deeper transformative changes are needed.

There is a tendency to treat sustainability as a desirable quality of the system that should be considered once other priorities have been established.

Whereas is not in competition with a specific set of quality attributes against which it has to be balanced - it is a fundamental precondition for the continued existence of the system and influences many of the goals to be considered in systems design.

There is a desire to identify a distinct completion point to a given project, so success can be measured at that point, with respect to pre-ordained criteria.

Whereas measuring success at one point in time fails to capture the effects that play out over multiple timescales, and so tells us nothing about long-term success. Criteria for success change over time as we experience those impacts.

There is a narrow conception of the roles of system designers, developers, users, owners, and regulators and their responsibilities, and there is a lack of agency of these actors in how they can fulfill these responsibilities.

Whereas sustainability imposes a distinct responsibility on each one of us, and that responsibility comes with a right to know the system design and its status, so that each participant is able to influence the outcome of the technology application in both design and use.

There is a tendency to interpret the codes of ethics for software professionals narrowly to refer to avoiding immediate harm to individuals and property.

Whereas it is our responsibility to address the potential harm from the 2nd and 3rd-order effects of the systems we design as part of our design process, even if these are not readily quantifiable.

As a result, even though the importance of sustainability is increasingly recognized, many software systems are unsustainable, and the broader impacts of most software systems on sustainability are unknown.

Thus, we propose the following initial set of principles and commitments:

Sustainability is systemic. Sustainability is never an isolated property. Systems thinking has to be the starting point for the transdisciplinary common ground of sustainability.

Sustainability has multiple dimensions. We have to include those dimensions into our analysis if we are to understand the nature of sustainability in any given situation.

Sustainability transcends multiple disciplines. Working in sustainability means working with people from across many disciplines, addressing the challenges from multiple perspectives.

Sustainability is a concern independent of the purpose of the system. Sustainability has to be considered even if the primary focus of the system under design is not sustainability.

Sustainability applies to both a system and its wider contexts. There are at least two spheres to consider in system design: the sustainability of the system itself and how it affects sustainability of the wider system of which it will be part.

Sustainability requires action on multiple levels. Some interventions have more leverage on a system than others. Whenever we take action towards sustainability, we should consider opportunity costs: action at other levels may offer more effective forms of intervention.

System visibility is a necessary precondition and enabler for sustainability design. The status of the system and its context should be visible at different levels of abstraction and perspectives to enable participation and informed responsible choice.

Sustainability requires long-term thinking. We should assess benefits and impacts on multiple timescales, and include longer-term indicators in assessment and decisions.

It is possible to meet the needs of future generations without sacrificing the prosperity of the current generation. Innovation in sustainability can play out as decoupling present and future needs. By moving away from the language of conflict and the trade-off mindset, we can identify and enact choices that benefit both present and future.

Sustainability design in the context of software systems is the process of designing systems with sustainability as a primary concern, based on a commitment to these principles.

So what now? How do we start?

Each of the following stakeholders can do something right now to get started.

Software practitioners: Try to identify effects of your project on technical, economic, environmental sustainability. Start asking questions about how to incorporate the principles into daily practice. Think about the social and individual dimensions. Talk about it with your colleagues.

Researchers: Identify one research question in your field that can help us to better understand sustainability design. Discuss it with your peers and think about how sustainability impacts your research area.

Professional associations: Revise code of ethics and practice to incorporate principles and explicitly acknowledge the need to consider sustainability as part of professional practice.

Educators: Integrate sustainability design in curricula for software engineering and other disciplines and articulate competencies required for successful sustainability design.

Customers: Put the concern on the table. Demand it in the next project.

Users: Demand that the products you use demonstrate that their designers have considered all dimensions of sustainability.

Christoph Becker, University of Toronto & Vienna University of Technology
Ruzanna Chitchyan, University of Leicester
Leticia Duboc, State University of Rio de Janeiro
Steve Easterbrook, University of Toronto
Martin Mahaux, University of Namur
Birgit Penzenstadler, California State University Long Beach
Guillermo Rodriguez-Navas, Malardalen University
Camille Salinesi, Universite Paris 1
Norbert Seyff, University of Zurich
Colin C. Venters, University of Huddersfield
Coral Calero, University of Castilla-La Mancha
Sedef Akinli Kocak, Ryerson University
Stefanie Betz, Karlsruhe Institute of Technology

# data[].attributes.attachment_link.title
The Karlskrona Manifesto for Sustainability Design

# data[].attributes.attachment_link.description
arXiv:1410.6968 As software practitioners and researchers, we are part of the group of people who design the software systems that run our world. Our work has made us increasingly aware of the impact of these systems and the responsibility that comes with our role, at a time when information and communication technologies are shaping the future.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The human impact on our planet can hardly be underestimated. Climate change, synthetic biology, mass urbanization - 'We were here' echoes all over. Although many people have tried to improve our relationship with nature, few have asked the elementary question 'what is nature?'.
The next nature philosophy radically shifts your notion of nature. Our image of nature as static, balanced and harmonic is naive and up for reconsideration. Where technology and nature are traditionally seen as opposed, they now appear to merge or even trade places.

We must no longer see ourselves as the anti-natural species that merely threatens and eliminates nature, but rather as catalysts of evolution. With our urge to design our environment we create a 'next nature' which is unpredictable as ever: wild software, genetic surprises, autonomous machinery and splendidly beautiful black flowers. Nature changes along with us!

# data[].attributes.attachment_link.description
The human impact on our planet can hardly be underestimated. Climate change, synthetic biology, mass urbanization - 'We were here' echoes all over. Although many people have tried to improve our relationship with nature, few have asked the elementary question 'what is nature?'. The next nature philosophy radically shifts your notion of nature.

# data[].attributes.attachment_link.title
De boerderij van de toekomst gaat de lucht in

# data[].attributes.attachment_link.description
De kas van de toekomst heeft gewassen boven elkaar in plaats van naast elkaar. In een gloednieuwe Wageningse kas krijgt de verticale landbouw vorm.

# data[].attributes.attachment_link.description
Manifest voor een duurzame vormgeving (Manifesto For Sustainable Design) is a manifesto which gives tips on how to be a more ecological designer. The manifesto consists of 9 principles, each accompanied by an explanation and a simple illustration.

# data[].attributes.headline
'Towards a manifesto for sustainable design'

# data[].attributes.subject
'Towards a manifesto for sustainable design'

# data[].attributes.body
Jan Rotmans - sustainable transitions

Thomas Rau - eigenaarschap > gebruik

Kate Raworth - Doughnut Economics
Regenerative future > create to regenerate