# data[].attributes.headline
Zmiany w funkcjonowaniu szkolnej biblioteki

# data[].attributes.subject
Zmiany w funkcjonowaniu szkolnej biblioteki

# data[].attributes.body
W roku szkolnym 21/22 szkolna biblioteka będzie działała w zmienionych godzinach. We wrześniu; w poniedziałek, wtorek, środę i czwartek będzie czynna od 8.00 do 13.00. W piątek natomiast od 10.00 do 13.00. W następnych miesiącach nastąpią zmiany, o których będziemy informować na bieżąco.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Inicjatywa utworzenia Muzeum Historii Żydów Polskich narodziła się w Stowarzyszeniu Żydowski Instytut Historyczny i stopniowo zyskała uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą. Dzięki wsparciu indywidualnych oraz instytucjonalnych darczyńców z całego świata w 1995 r. możliwe było rozpoczęcie prac nad projektem muzeum i kontynuowanie ich - jako inicjatywy społecznej - aż do roku 2005 r.
Wtedy, na wniosek Stowarzyszenia ŻIH, ówczesny prezydent stolicy Lech Kaczyński zdecydował o utworzeniu partnerstwa publiczno-prywatnego, wspólnie z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kierowanym przez Waldemara Dąbrowskiego. Oficjalnie powołane na mocy trójstronnego porozumienia Muzeum patronatem objął Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski.

Dzięki funduszom otrzymanym głównie od osób prywatnych i fundacji z USA, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Polski z czasem możliwe stało się opracowanie projektu przyszłego muzeum, zgromadzenie unikatowej dokumentacji o polskich judaikach w kraju i za granicą, a także zbudowanie szerokiego poparcia międzynarodowego, konieczne dla zebrania funduszy potrzebnych do projektowania i produkcji wystawy stałej.

Wieloletnie starania Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce przyniosły efekt 25 stycznia 2005 r. Tego dnia, z inicjatywy ówczesnego prezydenta Warszawy Lecha Kaczyńskiego, w porozumieniu z Ministrem Kultury, powołano do życia Muzeum w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Umowę, na podstawie której powstała wspólnie finansowana instytucja kultury, podpisali Lech Kaczyński, Waldemar Dąbrowski, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz prof. Jerzy Tomaszewski, wiceprzewodniczący Stowarzyszenia ŻIH.

W 2016 roku Muzeum POLIN zostało wyróżnione prestiżową nagrodą European Museum of the Year Award 2016 (Europejskie Muzeum Roku 2016).

Muzeum POLIN podjęło wyzwanie stworzenia głębokiej w swej wymowie wystawy stałej, nie posiadając kompleksowych zbiorów. Program wystaw czasowych, działania edukacyjne, konferencje, staże i rezydencje artystyczne sprawiają, iż muzeum stało się ośrodkiem dialogu i krzewienia wiedzy o historii i dziedzictwie żydowskim - czytamy w uzasadnieniu.
Zobacz, jakie nagrody i wyróżnienia przyznano Muzeum POLIN >>

Muzeum POLIN jest pierwszą w Polsce publiczno-prywatną instytucją tworzoną wspólnie przez rząd, samorząd lokalny i organizację pozarządową. Na mocy umowy trójstronnej strona publiczna sfinansowała m.in. koszt budowy budynku i jego wyposażenia. Stowarzyszenie ŻIH odpowiada m.in. za sfinansowanie i organizację procesu tworzenia wystawy głównej (szczegóły: Partnerstwo publiczno-prywatne).

Muzeum POLIN jest nowoczesną instytucją kultury - muzeum historycznym ukazującym 1000 lat dziejów polskich Żydów. Jest też miejscem spotkań i dialogu tych wszystkich, którzy pragną lepiej poznać przeszłość i współczesną kulturę żydowską, którzy z polsko-żydowskiej historii chcą wyciągnąć wnioski na przyszłość, którzy chcą zmierzyć się ze stereotypami i stawić czoła współczesnym zagrożeniom, takimi jak ksenofobia i nacjonalistyczne uprzedzenia. Służąc ideom otwartości, tolerancji i prawdy Muzeum POLIN przyczynia się do wzajemnego zrozumienia i szacunku wśród Polaków i Żydów.

Muzeum powstało dzięki zaangażowaniu setek osób. Nie można jednak pominąć ogromnego wkładu inicjatorki i pierwszej koordynatorki projektu - Grażyny Pawlak i Jerzego Halbersztadta, który w latach 1999-2011 kierował całością prac Stowarzyszenia ŻIH nad utworzeniem Muzeum, a w latach 2006 - 2011 piastował stanowisko dyrektora Muzeum oraz Piotra Wiślickiego, który od 2011 r. odpowiadał za zaprojektowanie i wybudowanie wystawy stałej Muzeum POLIN. Od samego początku projekt Muzeum jest wspierany przez Mariana Turskiego, który do 2011 r. pełnił funkcję Przewodniczącego Zarządu Stowarzyszenia ŻIH, a od 2009 r. jest Przewodniczącym Rady Muzeum.
Dyrektorzy Muzeum
Pierwszym dyrektorem Muzeum POLIN był Jerzy Halbersztadt, jego następczynią była Agnieszka Rudzińska, pełniąca obowiązki dyrektora do czerwca 2012. Następnie przez blisko dwa lata obowiązki dyrektora pełnił Andrzej Cudak. W latach 2014-2019 Dyrektorem Muzeum był profesor Dariusz Stola. Obecnie Dyrektorem Muzeum jest Zygmunt Stępiński.
Tłumaczenie na Polski Język Migowy
Raport roczny 2018 - pobierz plik PDF >>

Raport roczny 2019 - pobierz plik PDF >>

# data[].attributes.attachment_link.description
Inicjatywa utworzenia Muzeum Historii Żydów Polskich narodziła się w Stowarzyszeniu Żydowski Instytut Historyczny i stopniowo zyskała uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą. Dzięki wsparciu indywidualnych oraz instytucjonalnych darczyńców z całego świata w 1995 r. możliwe było rozpoczęcie prac nad projektem muzeum i kontynuowanie ich - jako inicjatywy społecznej - aż do roku 2005 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Z Kalisza do Kamerunu? Dlaczego nie! Wyrusz w wirtualną podróż śladami Szolca-Rogozińskiego - odkryj XIX-wieczny Kalisz i przepłyń ocean by dotrzeć do Afryki!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Śladami Fibigerów" - nowy projekt kaliskiej Biblioteki

Data wydarzenia: 10 marca 2021
W środowe popołudnie (10 marca) dotarła do Kalisza radosna informacja o akceptacji jednego z wniosków złożonych przez Miejską Bibliotekę Publiczną do Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. W ramach programu „Partnerstwo dla książki", koordynowanego przez Instytut Książki, powstanie mobilna gra miejska pod nazwą „Śladami Fibigerów".
Projekt, adresowany zarówno do dzieci młodzieży, jak i dorosłych, w tym seniorów 60+, zakłada powstanie mobilnej gry na smartfony opartej o książkę „Dusza zaklęta w fortepianie" Elwiry Fibiger i wspomnień o jej wielopokoleniowej rodzinie - twórcach słynnej fabryki fortepianów. Zaprojektowana zostanie w dwóch trybach: jako gra terenowa oraz on-line. Dzięki dwóm wariantom grę będzie można dopasować do sytuacji i możliwości, jakie daje otoczenie, pandemiczne ograniczenia i przepisy prawa. W wariancie terenowym poszczególne „punkty" wyposażone będą dodatkowo w plakaty zawierające kody QR, pod którymi kryły się będą treści audio i wideo poszerzające wiedzę o losach słynnej rodziny fabrykantów.

Finał gry, organizowanej w ustanowionym przez Miasto Kalisz Roku Fibigerów, i przy okazji czterech ważnych rocznic związanych z członkami słynnej familii, wzbogacony zostanie o spotkanie z autorką książki. W tym roku - przypomnijmy - przypada 140. rocznica urodzin Gustawa Fibigera, 120. rocznica urodzin Jana Sylwestra Fibigera, 105. rocznica urodzin Elwiry Fibiger i 65. rocznica powstania Technikum Budowy Instrumentów Klawiszowych, noszącego imię Gustawa Alberta Fibigera.

Autorami projektu są: Robert Kuciński, dyrektor kaliskiej biblioteki oraz Monika Sobczak-Waliś, Kierownik Działu Zbiorów Specjalnych i Regionalnych MBP w Kaliszu.

Galeria

„Dusza zaklęta w fortepianie" Elwiry Fibiger

# data[].attributes.attachment_link.title
Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka w Kaliszu - „Śladami Fibigerów" - nowy projekt kaliskiej Biblioteki

# data[].attributes.attachment_link.description
W środowe popołudnie (10 marca) dotarła do Kalisza radosna informacja o akceptacji jednego z wniosków złożonych przez Miejską Bibliotekę Publiczną do Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. W ramach programu „Partnerstwo dla książki", koordynowanego przez Instytut Książki, powstanie mobilna gra miejska pod nazwą „Śladami Fibigerów".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Od listopada prosiliście o przygotowanie rankingu najlepszych książek dla dzieci 2020 roku. Jakoś zawsze unikałam takich rankingów, głównie dlatego, że książki, które polecam w biblioteczce-apteczce najczęściej oswajają różne (często trudne) tematy, każda książka dotyczy innej (często niełatwej) sytuacji i każda jest przeznaczona dla odbiorcy, którego dany problem (bezpośrednio lub pośrednio) dotyczy. Porównywanie tych tytułów byłoby jak wybór między kroplami na katar a syropem na kaszel. Dlatego zamiast rankingu proponuję zestawienie (bez przyznawania miejsc) książek, o których pisałam na blogu w 2020 roku (niektóre zostały wydane wcześniej) i których, moim zdaniem, nie można przeoczyć. Tytułów jest aż 18, bo książki dla młodych czytelników to chyba jedyne, co udało się rokowi 2020:)

#przemocdomowa

Małe, Stina Wirsén, Wydawnictwo Zakamarki, wiek 3+

Tytułowe Małe jest często świadkiem domowych awantur. Potrafi już rozpoznać, kiedy Jedno albo Drugie jest w złym humorze. To zapowiada krzyki, przepychanki i trzaskanie drzwiami. W takich sytuacjach Małe bardzo się boi i płacze (mimo bardzo oszczędnej kreski, autorka w poruszający sposób oddaje emocje bohatera, jego przerażenie, zagubienie, bezradność). Ale zajęci swoimi kłótniami rodzice nie troszczą się o emocje Małego. Małe stara się godzić Jedno i Drugie, pocieszać, a kiedy w domu robi się niebezpiecznie, ucieka do sąsiada. Małe woli być w przedszkolu. Tam jest spokojnie i bezpiecznie. I jest pani przedszkolanka, która jest dla Małego bardzo dobra i zawsze znajdzie czas, żeby podrapać Małe za uchem. Na pytania dorosłych, czy jest mu smutno, Małe zawsze zaprzecza, ale pewnego dnia Małe zbiera się na odwagę i opowiada swojej pani o wszystkim ...

„Małe" to picturebook o przemocy w rodzinie z dużym potencjałem terapeutycznym. Dzieci, które nie czują się bezpiecznie w swoich domach, znajdą w książce wzór skutecznego działania do naśladowania, zachętę do mówieni o swoim problemie i szukania wsparcia u dorosłych, którym ufają. Ważna i potrzebna książka, szczególnie teraz, kiedy izolacja skutkuje nasileniem zachowań agresywnych i gwałtownym wzrostem zgłoszeń przypadków przemocy w rodzinie.

Więcej o książce przeczytasz tutaj

#starość #niedołężność 3chorobawrodzinie #relacjezdziadkami

Fale, Clare Helen Welsh, Ashling Lindsay, Wydawnictwo Wilga, wiek 3+

Na kolejnych kartach picturebooka „Fale" widzimy rudowłosą kilkulatkę, która brodzi z dziadkiem w morzu, zbiera muszelki i buduje zamki z piasku. Dziadek jest świetnym towarzyszem zabaw, ale czasami pamięć płata mu figle i wszystko mu się myli. Zdarza mu się nasypać piasku do kapelusza zamiast do wiaderka, albo zakopać kanapki w wykopanym dołku. Dziewczynka martwi się, że kiedyś dziadek zapomni o niej. Na szczęście dziewczynka ma mądrą mamę, która pomaga jej się odnaleźć w tej trudnej sytuacji. Mama tłumaczy, że pamięć dziadka jest jak fale, ma przypływy i odpływy i że dziadkowi jest na pewno przykro, kiedy zapomina o ważnych sprawach, albo robi coś niemądrego. Dziewczynka to rozumie. Kiedyś też zapomniała, jak się wiąże buty i pani przedszkolanka musiała jej pomóc. Stara się o tym pamiętać i nie złościć na dziadka...

Książkę „Fale" można wykorzystać, żeby porozmawiać z najmłodszymi o starości, niedołężności, demencji. Dzięki zastosowaniu metafory fal i odwoływaniu się do zdarzeń znanych dzieciom z codziennego życia, książka będzie zrozumiała już dla 3-4 latków.

Autorom udało się przy pomocy słowa i obrazu pokazać ciepłą i wzruszającą relację między wnuczką i dziadkiem, która dodaje otuchy i pokazuje, że w rodzinie siła, że razem łatwiej przezwyciężyć wszelkie trudności.

#życzliwość #empatia

Idealna chwila, Susanna Isern, Marco Somà, Wydawnictwo Tako, wiek 4+

„Idealna chwila" to pięknie zilustrowana historia o umiejętności zatrzymania się w codziennym biegu, uważności na potrzeby innych i o wdzięczności.

Główną bohaterką jest Wiewiórka, która dostaje telegram. Nie poznajemy treści wiadomości, ale domyślamy się, że to jakaś sprawa nie cierpiąca zwłoki, ponieważ Wiewiórka pędzi się ubrać i po chwili wybiega z domu. Po drodze co chwilę ktoś ją zatrzymuje i prosi o pomoc: Jeleń prosi o przyozdobienie kwiatami poroża, bo wybiera się na randkę, Żółwica wysyła ją po kłębek wełny do owcy, Niedźwiedź potrzebuje pomocy Wiewiórki, żeby dostać się do barci na drzewie, a Jeż nie może sam zdjąć dojrzałych brzoskwiń z kolców. Bohaterka bardzo się spieszy, ale nikomu nie odmawia. Za każdym razem przystaje i spełnia prośbę sąsiadów - Wilka, Świstaka, Ryb w rzece. Kiedy dociera na miejsce, martwi się, że już jest bardzo późno i zdaje sobie sprawę, że z tego wszystkiego zapomniała o prezencie (czytelnik nadal nie wie, dokąd wybiera się Wiewiórka, ale widocznie ta wizyta wymaga prezentu). Kiedy zrezygnowana bohaterka sięga do swojego plecaczka, ze zdumieniem odkrywa tam mnóstwo prezentów: bukiecik kwiatów, wełniany szalik, słoiczek miodu, dojrzałą brzoskwinię. Sąsiedzi odwdzięczyli się Wiewiórce za pomoc. Na ostatniej stronie wyjaśnia się zagadka listu. Wiewiórka biegła odwiedzić przyjaciółkę, Zajęczycę, które właśnie urodziła trzy zajączki. Okazało się, że prezenty były idealne, a ciocia Wiewiórka dotarła w idealnej chwili.

Opowieść z optymistycznym przesłaniem, że warto pomagać, a dobro powraca. Myślę, że dzieci bardzo potrzebują takich ciepłych historii, które uczą empatii i życzliwości.

#asertwność #prawodobyciasobą

Dzika, Emily Hughes, Wydawnictwo Rzeczownik, wiek 4+

„Dzika" to opowieść o dziewczynce wychowanej w lesie. „Ptaki nauczyły ją mówić. Niedźwiedzie nauczyły ją, jak jeść. Lisy nauczyły ją, jak się bawić". Dziewczynka biegała bez ubrania, wspinała się na drzewa, pływała w rzece i była wśród zwierząt szczęśliwa. Pewnego dnia w lesie pojawili się ludzie i zabrali dziewczynkę do swojego domu, gdzie umyli ją, uczesali skołtunione włosy i ubrali w sukienkę z białym, sztywnym kołnierzykiem. Wszystko było tam dziwne. Ludzie inaczej mówili, jedli i bawili się. I koniecznie chcieli ucywilizować Dziką, nauczyć „ładnie" mówić i jeść, zmienić ją na swój obraz i podobieństwo. Dziewczynka nic z tego nie rozumiała i czuła się w nowym miejscu bardzo zagubiona. Nie zamierzała jednak dać się wtłoczyć w sztywne ramy czyichś oczekiwań. Powoli rósł w niej gniew, aż pewnego dnia powiedziała dość. Zdemolowała mieszkanie (już słyszę te pomruki dezaprobaty niektórych rodziców:)) i uciekła do lasu, zabierając ze sobą psa (mina psa bezcenna!).

Świetna historia o tym, że warto być w zgodzie z sobą i mieć odwagę by zawalczyć o swoje pragnienia i marzenia! Niepokorna Dzika zachęca młodych czytelników (a właściwie czytelników w każdym wieku) do podążania własną drogą, choćby cały świat próbował podważyć jej słuszność.

Na uwagę zasługuje bardzo staranne wydanie - płócienny grzbiet, matowy, dobrej jakości papier, szycie. Do książki są dołączane pocztówki z ilustracjami z książki. Cała recenzja tutaj

#optymizm #pozytywnemyślenie #rezyliencja

Petra, Marianna Coppo, wydawnictwo Wytwórnia, wiek 4+

Petra przedstawia nam się jako wielka, piękna góra, której nie ruszy „ani wiatr, ani czas". Na kolejnych ilustracjach obserwujemy Petrę-górę, ale na jednej ze stron pojawiają się nowe elementy - patyk, pies, chłopiec - które zmieniają perspektywę i pokazują czytelnikowi, że Petra nie jest „królową gór", tylko ... małym kamieniem. Kamykiem, który pies może wziąć do pyska i zanieść swojemu panu. Chłopiec strzela kamykiem z procy i Petra trafia do ptasiego gniazda. Czy ta odmiana losu wpływa na samoocenę Petry? Czy bohaterka traci pogodę ducha? Absolutnie nie! Petra elastycznie dostosowuje się do nowej sytuacji i postanawia, że w takim razie będzie jajkiem. I to nie byle jakim, ale „gładkim, lśniącym, doskonałym"...

„Petra" to fantastyczna historia o tym, że jedyną stałą w życiu jest zmiana, więc warto się na nią otworzyć. I o tym, że szczęście zależy od nas samych, a nie od zewnętrznych okoliczności. Bohaterka książki Marianny Coppo, idzie przez życie z entuzjazmem, niezachwianą wiarą w siebie i wiecznym optymizmem. Nie trzyma się kurczowo jednego scenariusza na życie, postrzega zmiany jako szanse, nie zagrożenia i łatwo adaptuje się do nowych okoliczności. Zawsze potrafi dostrzec dobre strony i znaleźć wyście z najtrudniejszej sytuacji. Dzięki temu jest odporna na przeciwności losu i życiowe porażki. Bierzmy przykład z Petry!

#śmierćbliskiejosoby

Pan Stanisław odlatuje, Justyna Bednarek, Paweł Pawlak, Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wiek 5+

Pan Stanisław czuje, że wzywa go przygoda. Jest na nią gotowy. Jeszcze tylko prosi wnuczka, żeby zaopiekował się jego psem Znajdkiem, kupuje butle z helem, żeby napełnić swój dmuchany materac w kwiatki i wyrusza w swoją podróż „do słońca". Myśl o udaniu się w nieznane nie wywołuje w starszym panu strachu, jedynie ciekawość i lekką tremę (jak to zwykle przed podróżą). Pan Stanisław wsiada na materac i wznosi się w powietrze. Chmury smakują jak wata cukrowa a kolejne warstwy odsłaniają nowe niespodzianki. W pewnym momencie bohater widzi szczęśliwe chwile ze swojego życia - siódme urodziny, wakacje z mamą, prezenty od Mikołaja, pierwszą randkę, narodziny syna. Te wspomnienia nie budzą w nim żalu i smutku, ani chęci powrotu na dół. Czuje, że leci do dobrego, bezpiecznego miejsca. Zauważa też, że z góry wszystko staje się bardziej zrozumiałe, nabiera sensu i celu...

Książka może być odczytywana dosłownie, jako zwariowana podróż sympatycznego staruszka, albo jako metafora śmierci. „Pan Stanisław odlatuje" Justyny Bednarek i Pawła Pawlaka to najbardziej pogodna i pozytywna książka o odchodzeniu jaką czytałam. Historia pana Stanisław niesie (słowem i obrazem) krzepiące przesłanie, że śmierć to odchodzenie do czegoś dobrego i pięknego, że nasi zmarli bliscy są w miejscu, w którym czują się szczęśliwi i mogą czuwać nad nami z góry (np. puszczać nam ostrzegawcze zajączki:)). Zauroczyła mnie ta książka. Cała recenzja

#stereotypy, #uprzedzenia #plotka #ocenianiepopozorach #akceptacjaodmienności

Piraci z naszej ulicy, Jonny Duddle, Wydawnictwo Mamania, wiek 5+

Do małego sennego miasteczka o wiele mówiącej nazwie Nuda Morska wprowadza się, na czas remontu swojego statku, piracka rodzina Jolly-Rogers z dwójką dzieci. Mała Matylda jest zachwycona, że w ich mieścinie w końcu zamieszkał ktoś interesujący (i ktoś poniżej 67 roku życia) i od razu zaprzyjaźnia się z Jimem. Niestety reszta sąsiadów nie podziela entuzjazmu dziewczynki. Mieszkańcy Nudy Morskiej nie są przyjaźnie nastawieni do „obcych" i z niechęcią patrzą na wszystkie przejawy „inności". A piraci wyróżniają się swoim wyglądem i zwyczajami. Zaczynają się plotki, narzekania i odsądzanie nowych sąsiadów od czci i wiary. Na końcu na sąsiadów (i czytelników) czeka zaskakujący zwrot akcji.

„Piraci z naszej ulicy" to zabawna historia o poważnych sprawach: uprzedzeniach, braku tolerancji dla inności, ocenianiu po pozorach i raniącej sile słów. Dzieciom spodobają się kolorowe ilustracje, zwłaszcza duża dwuskrzydłowa rozkładówka przypominająca mapę skarbów. A rodzice na pewno docenią żarty słowne (świetny przekład Agnieszki Frączek). Do tego wierszowany tekst świetnie czyta się na głos.

#własnadrogażyciowa #sensżycia #przyjaźń #szczęście

A niech to gęś kopnie, Marta Guśniowska, Robert Romanowicz, Wydawnictwo Tashka, wiek 5+

Tytułowa Gęś cierpi na depresję. Jest przekonana, że jest brzydka, nikt jej nie lubi, nikomu nie jest potrzebna i na dodatek odczuwa niemoc twórczą. Jej życie po prostu nie ma sensu. Kiedy pewnej nocy do kurnika włamuje się Lis, Gęś upatruje w tym zdarzeniu szansę na skrócenie swej udręki i próbuje przekonać Lisa, żeby, zamiast kury, pożarł ją. Lis odmawia twierdząc, że Gęś jest nieapetyczna, ale bohaterka nie daje za wygraną. Chcąc pozbyć się namolnej Gęsi, Lis obiecuje jej pomoc w znalezieniu konsumenta. Zna Wilka, który jest miłośnikiem egzotycznej kuchni, więc może i kościstą gęsią nie pogardzi. Po drodze na tą oryginalną kolację Gęś i Lis przeżywają różne przygody i spotykają różne zwierzęta, które starają się przekonać Gęś, że życie ma jednak sens.

Świetna historia o poznawaniu siebie, szukaniu tego, co naprawdę sprawia nam radość, własnej życiowej drogi. O tym, że „sensów życia" nie da się pożyczyć, każdy musi odnaleźć swój własny. I oczywiście o przyjaźni. Zaskakujący tekst, niebanalne ilustracje. „A niech to gęś kopnie" to jedna z zabawniejszych książek dla dzieci jakie ostatnio czytałam. Całość tutaj

#konsumpcjonizm

Top Car, Davide Cali, Sébastien Mourrain, Wydawnictwo Kinderkulka, Warszawa 2019, wiek 5+

Marcel ma całkiem niezły samochód. Może nie jest najnowszy i nie ma zbyt dynamicznego silnika, ale zawsze niezawodnie dowozi bohatera na miejsce i można nim łatwo zaparkować. Marcel jest z niego zadowolony. Wszystko zmienia się jednak, kiedy Marcel widzi billboard przedstawiający wehikuł marzeń o wdzięcznej nazwie Venus. Jak głosi reklama, Venus jest najnowocześniejsza i najszybsza. Nic dziwnego, że uwielbiają ją wszystkie piękności. Od tej pory Marcel nie może przestać myśleć o Venus. Niestety obiekt jego pragnień kosztuje 99 999 pezów, więc ze swojej pensji będzie go stać na zakup dopiero w wieku 93 lat. Bohater spędza bezsenne noce wymyślając sposoby na zdobycie samochodu. Rozważa grę w kasynie, obstawianie wyników wyścigów konnych, a nawet napad na bank. Ale to nie w jego stylu. W końcu decyduje się na dodatkową pracę. Wystarczy, że złoży 99 999 małych różowych autek i jego marzenie spełni się. Początkowo składa samochodziki tylko wieczorami, ale wkrótce poświęca zajęciu cały swój czas i energię. Zarywa noce, posiłki zjada w biegu, haruje ponad siły. Nie cofa się nawet przed symulowaniem choroby i okłamywaniem przełożonego, żeby móc zostać w domu i składać samochodziki całymi dniami. W końcu Marcel osiąga swój cel - odbiera wypłatę i kupuje Venus. Przez chwilę mogło by się wydawać, że historia Marcela i Venus to pochwała ciężkiej pracy i wytrwałości w dążeniu do celu, ale autorzy serwują nam nagły zwrot akcji. Wracając do domu nowiutką Venus Marcel zauważa billboard z reklamą „Afrodyta! Większa! Ładniejsza! Jeszcze bardziej uwielbiana przez wszystkie piękności". Marcel natychmiast przestaje się cieszyć ze swojego nowego nabytku i zaczyna marzyć o Afrodycie...

Autorzy z lekkością i humorem pokazują problemy współczesnego świata i ludzkie słabości: nadmierna konsumpcja, bezrefleksyjne podążanie za modą, nieumiejętność odróżniania prawdziwych potrzeb od tych wykreowanych przez speców od marketingu, wpadnie w pułapkę niekończącej się pogoni za lepszym, nowszym, ładniejszym, niedocenianie tego co mamy. Świetna lektura dla całej rodziny.

#brakwiarywsiebie #presjawyglądu #stereotpyzwiązanezpłcią #girlpower

Dziewczynki latają wysoko, Raquel Diaz Reguera, Wydawnictwo Debit, wiek 6+

Nawet jeżeli macie chwilowy przesyt tytułami, które pokazują dziewczynkom, że mogą być kim chcą i robić to, na co mają ochotę, koniecznie sięgnijcie po książkę „Dziewczynki latają wysoko" i przeczytajcie ją córkom, siostrzenicom, wnuczkom i kogo tam macie pod ręką (nie tylko płci żeńskiej). Ta publikacja zdecydowanie wyróżnia się oryginalnym ujęciem tematu i dodatkowo zwraca uwagę na niszczącą moc słów.

Bohaterki mają swoje pasje i są przekonane, że świat stoi przed nimi otworem. Amelia chce zostać najlepszą pilotką na świecie, Helena pragnie być sławną pisarką a Martyna marzy o karierze wybitnej skrzypaczki. W dążeniu do realizacji marzeń wspiera je pan CHCIEĆ-TO-MÓC. Utkał dla dziewczynek piękne skrzydła, dzięki którym mogą dolecieć tam, gdzie chcą. Ale, jak to w życiu bywa, dziewczynki spotykają na swojej drodze nie tylko osoby życzliwe i wspierające. Członkowie bandy pana NIE-UDA-CI-SIĘ zrobią wszystko, żeby Amelia, Helena i Martyna nigdzie nie poleciały. Jak to robią? Podrzucają im do kieszeni, butów i plecaków małe kamyki, żeby dziewczynki nie mogły wzbić się w powietrze. Do bandy pana NIE-UDA-CI-SIĘ należy uzbrojona w metr krawiecki pani Uroda-Zewnętrzna, która przekonuje dziewczynki, że nie są dość wysokie i dość szczupłe („wszystkie modelki, dziewczynki z filmów i najładniejsze mamy zawsze są wysokie i szczupłe"). Za nią przychodzi pan Lustereczko, który cichaczem dosypuje kolejną garść kamyków, szepcząc bohaterkom do ucha raniące słowa („głupia", „chuderlawa", „okularnica"). Pan-Nierówność wmawia im, że dziewczynki są gorsze od chłopców, są mniej odważne, wolniej biegają itd. Jest jeszcze pani UTKA z torbą pełną „onemuszów", która stale powtarza „one muszą być księżniczkami", „one muszą być śliczniutkie i grzeczniutkie". Słuchając podszeptów podstępnej bandy, dziewczynki powoli tracą wiarę w siebie. Amelia uznaje, że raczej zostanie stewardesą, bo bycie pilotką jest dla niej za trudne, „tylko chłopcy zostają pilotami". Martyna i Helena też są bliskie rezygnacji z marzeń. Może faktycznie są za grube? Za niskie? Gorsze od chłopaków? Może zamiast marzyć o karierze pisarki czy skrzypaczki powinny być ładniutkie i milutkie? Wydawać by się mogło, że banda osiągnęła sukces i dziewczynki nie oderwą się już od ziemi. Na szczęście pojawia się czwarta dziewczynka...

„Dziewczynki latają wysoko" to przepięknie zilustrowana (cudne są zwłaszcza czarne charaktery) opowieść o konfrontacji marzeń ze stereotypami związanymi z płcią i oczekiwaniami społecznymi. Dodaje dziewczynkom wiary we własne możliwości, zachęca do wyznaczania sobie najśmielszych celów i realizowania ich bez oglądania się na innych.

#śmierćzwierzątka

Pustka, Marianna Sztyma, Wydawnictwo Centrala, wiek 6+

Do drzwi mieszkania pewnej dziewczynki puka tytułowa pustka. Pustka po jej zmarłym kocie. I chociaż kotek był mały, pustka jest ogromna. Przyszła, żeby towarzyszyć dziewczynce w żałobie. Pustka odpowiada cierpliwie na wszystkie pytania bohaterki, daje dziewczynce przestrzeń do pobycia ze swoimi trudnymi emocjami, przyzwolenie na tęsknotę i płacz. Zachęca do mówienia o kocie, wspominania wspólnych chwil. Pustka tłumaczy też, że już zawsze będzie towarzyszyć dziewczynce, ale z czasem zrobi się mniejsza. Tak mała „jak koci włos na ubraniu".

Dla wielu dzieci czworonożny przyjaciel jest jedną z najbliższych „osób" na świecie a jego śmierć stanowi bardzo trudne przeżycie. Odejście zwierzątka to też często pierwszy kontakt dziecka ze śmiercią w ogóle. Książka Marianny Sztymy może ułatwić dziecku proces godzenia się ze stratą. Młody czytelnik nie znajdzie tu łatwego pocieszenia, znajdzie za to akceptację swoich emocji, jasny przekaz, że smutek, ból, tęsknota po czyjejś śmierci są jak najbardziej na miejscu. Jego rozpacz nie jest głupia ani śmieszna. Ma pełne prawo czuć się nieszczęśliwy w tej sytuacji

„Pustka" to przepiękny picturebook, który mimo oszczędności w słowach, niesie bardzo duży ładunek emocjonalny. Do przeczytania na raz, ale nie tylko raz.

#asertywność #niechcianydotyk

Zgadzam się albo i nie! Jak szanować granice - swoje i cudze, Rachel Brian, Wydawnictwo Debit, wiek 6+

„Zgadzam się albo i nie" to fantastyczna propozycja dla dzieci 6+, która w przystępny, obrazowy i dowcipny sposób uczy dzieci szanowania własnych i cudzych granic. Dzieci dowiedzą się, co oznacza decydowanie o własnym ciele, wyznaczanie granic, nietykalność cielesna, jak jasno komunikować własne potrzeby i czym różnią się zdrowe relacje od relacji toksycznych.

Bardzo ważne jest pokazanie dzieciom, że:

Każdemu co innego odpowiada; w tej samej sytuacji jedni czują się dobrze, a inni nie.

Różnym ludziom można stawiać różne granice.

Te granice mogą się zmieniać, w zależności od czasu i okoliczności.

Ubranie nie oznacza zgody (scena na basenie- genialna).

Zawsze możemy zmienić zdanie i odwołać naszą zgodę (nawet gdy ktoś będzie z tego powodu zawiedziony, wściekły, albo nazwie nas kłamczuchem).

W książce znajdziemy fragment o tym, że rodzice nie powinni zmuszać dzieci do całowania czy przytulania krewnych i o tym, że w sytuacjach związanych z ratowaniem zdrowia i życia dorośli nie muszą pytać dziecka o zdanie. Istotne jest zwrócenie uwagi na konieczność słuchania innych, przyjmowania i szanowania cudzej zgody (co wcale nie jest takie łatwe, ale można się tego nauczyć) i na to, że zgoda wymuszona groźbą albo przekupstwem nie jest prawdziwą zgodą. Za najcenniejsze uważam pokazanie dzieciom na przykładzie scenek z życia codziennego, jak można się zachować w różnych trudnych sytuacjach, co powiedzieć, żeby w grzeczny ale stanowczy sposób zadbać o swoje potrzeby.

#ekologia #śmieci

Śmieci. Najbardziej uciążliwy problem na świecie, Gerda Raidt, Wydawnictwo Babaryba, wiek 7+

Autorka zwraca uwagę, że odpadki są jedną z poważniejszych bolączek współczesnego świata (znajdują się już pod ziemią, pod wodą, w lasach, na szczytach gór, a nawet na Księżycu!) i na ponad 90 stronach książki omawia temat śmieci w szczegółowy i wyczerpujący sposób. Dzieci (i dorośli) znajdą tu wiele ciekawostek, wyjaśnienie różnych pojęć związanych z ekologią np. Wielka Pacyficzna Plama Śmieci, freeganie, lodówki społeczne, ślad węglowy, idea zero waste itd. i przede wszystkim wskazówki, co sami możemy zrobić, żeby ograniczyć ilość wytwarzanych odpadów, szczególnie tych z tworzyw sztucznych (naprawianie zepsutych przedmiotów, kupowanie z drugiej ręki, kupowanie na wagę, unikanie zbędnych opakowań, dzielenie się jedzeniem, wymienianie się ubraniami itd.). Autorzy zachęcają do udziału w akcjach sprzątania świata i wyprzedażach garażowych i pokazują ciekawe pomysły na przetworzenie i ponowne wykorzystanie starych przedmiotów. Nie każdy musi być jak Bea Johnson, której czteroosobowa rodzina „produkuje" tylko słoik śmieci rocznie, ale każdy może zmieniać swoje nawyki na bardziej przyjazne dla środowiska. Bardzo przydatne jest wyjaśnienie różnych symboli i oznaczeń umieszczanych na opakowaniach produktów.

„Śmieci. Najbardziej uciążliwy problem na świecie" to książka obrazkowa. Ilustracjom towarzyszą krótkie teksty i komiksowe chmurki (w których pokazane są różne punkty widzenia i różne opinie na dany temat). Całość jest zrozumiała i interesująca dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Książka zdobyła nagrodę Mądrej Książki Roku 2020 przyznawaną przez portal Mądre Książki oraz Uniwersytet Jagielloński. Książka została wydrukowana na papierze z odpowiedzialnych źródeł (materiały pochodzące z dobrze zarządzanych lasów posiadających certyfikat Forest Stewardship Council® i materiały z recyklingu). I to się chwali!

#akceptacjaodmienności #różnorodność #niepełnosprawność

Różowe środy albo podróż z ciotką Huldą, Sylvia Heinlein, Anke Kuhl, Wydawnictwo Dwie Siostry, wiek 9+

Sara nie lubi kucyków i nie marzy, jak jej koleżanki z klasy, o modnych ciuchach (ku rozczarowaniu matki, która jest producentką sesji zdjęciowych w magazynach kobiecych). Uwielbia za to spędzać środowe popołudnia ze swoją ciotką Huldą i jej współlokatorami. Hulda jest otwarta, serdeczna, ma zawsze dobry humor i potrafi cieszyć się drobiazgami. U ciotki dziewczynka znajduje ciepło i uwagę, których nie dają jej zapracowani i skoncentrowani na sobie rodzice. Rodzice Sary nie są zachwyceni przyjaźnią córki z niepełnosprawną intelektualnie ciotką. Swoim bezpośrednim zachowaniem Hulda wprawia ją ich i ich „normalnych" znajomych w konsternację. Nie pytając Sary o zdanie, rodzice podejmują decyzję, że zamiast spędzać każdą środę z ciotką, córka będzie chodzić z rówieśnikami na lekcje tenisa, a Hulda, wbrew swojej woli, zostanie przeniesiona do lepiej strzeżonego (i, co najważniejsze, położonego wiele kilometrów od Sary) ośrodka na wsi. Wtedy okazuje się, że potulna dotąd nastolatka potrafi tupnąć nogą. Co z tego, ze Hulda nie umie robić niektórych rzeczy? Umie za to inne. Ciotka jest najmilszą, najweselszą i najcieplejszą osobą, jaką Sara zna. A do tego potrafi słuchać. Interesuje ją wszystko, co siostrzenica ma do powiedzenia! I dlaczego jej matka, która nie potrafi ani słuchać ludzi, ani z nimi rozmawiać (nie wyłączając własnego dziecka), miałaby uchodzić za wzór normalności? Na znak protestu Sara i Hulda uciekają z domu.

„Różowe środy albo podróż z ciotką Huldą" porusza trudny temat niepełnosprawności intelektualnej, ale robi to z wrażliwością, lekkością i poczuciem humoru.

Galeria występujących w książce S. Heinlein „innych", począwszy od przyjaciół Huldy, poprzez współtowarzyszy podróży i oryginalne postacie zamieszkujące squat, a skończywszy na samej Sarze, która czuje, że zupełnie nie pasuje do rówieśniczek, zmusza czytelnika do zrewidowania stereotypowych poglądów na temat „normalności" i „nienormalności" i przede wszystkim skłania do zastanowienia się, czy spełnianie lub niespełnianie społecznych oczekiwań rzeczywiście stanowi o wartości człowieka.

Historia Huldy i Sary jest też głosem przeciwko szufladkowaniu ludzi i wielką pochwałą różnorodności. Pouczająca, ale bez nachalnego dydaktyzmu. Bardzo polecam.

#agresjarówieśnicza #odrzucenieprzezgrupę #presjawygladu #internetowyhejt #samoakceptacja #przyjaźń

Pasztety do boju!, Clémentine Beauvaris, Wydawnictwo Dwie Siostry, wiek 12+

Główną bohaterkę, Mirelle Laplanche poznajemy w momencie, gdy zajmuje trzecie miejsce w internetowym konkursie na największego „paszteta", czyli najbrzydszą dziewczynę w szkole. W poprzednich latach zawsze był na podium, więc jest już weteranką konkursu. Za pierwszym razem była załamana, z czasem nauczyła się reagować obojętnością i ironią. Zresztą tym razem nie miała czasu, żeby rozczulać się nad sobą, bo musiała dodać otuchy „debiutującym" pasztetom - Astrid i Hakimie. Nie będę opowiadać fabuły. Zdradzę tylko, że Złoty, Srebrny i Brązowy Pasztet, zamiast siąść i płakać, opracowują tajny plan: wybierają się na organizowane przez parę prezydencką garden party na Polach Elizejskich. A ponieważ do Paryża jest 500 kilometrów a dziewczyny nie mają pieniędzy, pojadą tam na rowerach a podróż sfinansują sprzedając po drodze... paszteciki! Cała droga do Paryża jest relacjonowana przez media społecznościowe i wywołuje zarówno nienawistne komentarze anonimowych internautów, jak pełne życzliwości reakcje w realu. Z każdym przejechanym kilometrem i każdym szyderstwem pod swoim adresem dziewczyny zmieniają się. Ale bez obaw, nie będzie spektakularnego zrzucenia wagi i przemiany „paszteta" w „laskę". Będzie to przemiana wewnętrzna. Do Bourg-en-Bresse wracają silniejsze i pewniejsze siebie, z dystansem do opinii na swój temat. I z paczką sprawdzonych przyjaciół.

Książek poruszających problem odrzucenia z powodu wyglądu i internetowego hejtu jest sporo, „Pasztety do boju!" wyróżniają się oryginalnym ujęciem tematu. Bohaterki zamiast siąść i płakać (chociaż pokusa była silna) ucierają nosa hejterom robiąc swoje. Cenna lekcja dla młodego czytenika (i fantastycznie podana - kibicując dziewczynom absolutnie nie czujemy „ciężaru" nauki). Cudownie pozytywna książka! Napawa optymizmem, dodaje wiary w siebie. Zachęca do niepoddawania się, stawiania czoła trudnym sytuacjom, brania spraw w swoje ręce. Nie przegapcie!

Moim zdaniem jedna z lepszych młodzieżówek ever. Całą recenzję znajdziecie

#rasizm #uprzedzenia #odwagacywilna #sprawiedliwość #stereotypyzwiązanezpłcią

Zabić drozda, Harper Lee, adaptacja i ilustracje Fred Fordham, Wydawnictwo Jaguar, wiek 15+

Bohaterką książki jest sześcioletnia Jean Louise Finch, nazywana Smykiem, która mieszka ze starszym bratem, Jemem, ojcem, i czarnoskórą opiekunką Calpurnią, w małym miasteczku Maycomb, na południu Stanów Zjednoczonych. To lato będzie dla Smyka przełomem, końcem wieku niewinności.

Akcja książki rozgrywa się w latach trzydziestych XX wieku. Teoretycznie Afroamerykanom zagwarantowano wszelkie prawa i wolności obywatelskie, ale biali mieszkańcy amerykańskiego Południa nie traktują ich jak równych sobie. Określenie „czarnuch" jest na porządku dziennym, a biały człowiek jest zawsze lepszy, nawet jak jest gorszy, i zawsze ma rację. W takich okolicznościach dochodzi do procesu czarnoskórego Toma Robinsona oskarżonego o gwałt na białej dziewczynie. Mimo twardych dowodów na niewinność Robinsona i zupełnego braku wiarygodności „ofiary" i jej ojca, biała społeczność Maycomb wydała już wyrok skazujący. Próby obrony Toma przed karą śmierci podejmuje się Atticus Finch, ojciec Smyka i Jema. I to właśnie z ich perspektywy śledzimy przebieg procesu. Adwokat ma przeciwko sobie całe miasteczko, zostaje nazwany „pachołkiem czarnuchów" i publicznie opluty. I chociaż zdaje sobie sprawę, że nie wygra, wie, że warto walczyć. Udaje mu się przynajmniej zmusić ławników do długiego obradowania nad sprawą i zapobiec linczowi motłochu. Niedługo Jem i Smyk przekonają się na własnej skórze, do czego mogą doprowadzić uprzedzenia i zaślepiająca nienawiść.

„Zabić drozda" to opowieść nie tylko o rasizmie, ale również o wkraczaniu w dorosłość, życiu w małej, zamkniętej społeczności, fanatyzmie religijnym, hipokryzji, szkole, w której lepiej udawać, że umie się mniej, szlachetności, odwadze cywilnej, nonkonformizmie, walce o z góry przegraną, ale słuszną, sprawę, sprawiedliwości i niesprawiedliwości.

Wielką zaletą książki są wielowymiarowe, niejednoznaczne postacie.

„Zabić drozda" jest uznawana za jedną z najważniejszych powieści XX wieku. Autorka otrzymała za książkę nagrodę Pulitzera, a nakręcony na jej podstawie film zdobył trzy Oscary. Chociaż od premiery minęło już 60 lat, poruszane w książce problemy są nadal aktualne (ostatnio nawet bardzo). Ukazanie się komiksowej adaptacji to świetna okazja, żeby podsunąć powieść Harper Lee młodszym czytelnikom. Całość .

#depresja #próbysamobójcze

Orkan. depresja, Ewa Nowak, Wydawnictwo Egmont, wiek 15+

Borys Orkan ma zgraną paczkę przyjaciół, kochającą mamę i dziewczynę. Lubi chemię, trenuje pływanie, interesuje się żeglarstwem. Dlaczego więc szesnastolatek postrzega swoje życie jak pasmo niekończącej się udręki, a myśl, że będzie żył jeszcze kilkadziesiąt lat jest dla niego przerażająca? Przyczyną jest depresja. Choroba sprawia, że chłopak postrzega rzeczywistość w zniekształcony, wypaczony sposób. Koncentruje się tylko na tym, co złe, smutne, budzące lęk, widzi świat wyłącznie w ciemnych barwach, wszystkie zdarzenie interpretuje na swoją niekorzyść, zarzuca wszystkim wrogie zamiary. Głos, który słyszy w głowie, przekonuje Borysa, że jest bezwartościowy, bez przerwy go krytykuje i upokarza...

Czytając książkę „Orkan. Depresja" możemy przez chwilę „posiedzieć" w głowie cierpiącego na depresję nastolatka, przekonać się, jak bardzo można nienawidzić samego siebie, jakim cierpieniem może być codzienna egzystencja. Przejmujące doświadczenie.

Dawno żadna książka tak mnie nie przeczołgała emocjonalnie. Nieprzyjemna, trudna, ale bardzo potrzebna. Opisana przez Ewę Nowak historia jest fikcyjna, ale jak czytamy we wstępie „zbyt wiele podobnych zdarzyło się naprawdę". Od wielu lat Polska jest w czołówce krajów, w których odnotowuje się najwyższy odsetek samobójstw wśród dzieci i młodzieży. W 2019 roku aż 97 dzieci w wieku od 7 do 18 lat odebrało sobie życie. Około 8 tysięcy dzieci w Polsce leczy się na depresję. Można sobie tylko wyobrażać, ile dzieci jest niezdiagnozowanych. Takie książki mogą zmienić te statystyki.

„Orkan. Depresja" obala wiele stereotypów na temat depresji. Najważniejszy jest przekaz, że depresja jest chorobą, którą może dotknąć każdego i która na szczęście można z powodzeniem leczyć. Natomiast nieleczona może mieć tragiczne konsekwencje. Dlatego zamiast robić z depresji wstydliwą tajemnicę, trzeba otwarcie mówić o swoich problemach i szukać pomocy. Dzięki dobrze opisanym objawom choroby młodzi czytelnicy mogą sprawdzić, czy nie czują się czasami tak jak bohater, albo czy ktoś z ich bliskich nie zachowuje się podobnie. Zwraca tez uwagę dorosłych na zachowania dzieci, które powinny wzbudzić ich niepokój, pokazuje kiedy i jak powinni zareagować. A trzeba pamiętać, że objawy depresji można bardzo łatwo pomylić z typowymi dla okresu dorastania wahaniami nastrojów, przemęczeniem, buntem i zamknięciem w sobie Obowiązkowa lektura dla nastolatków i ich rodziców. Zwłaszcza dla tych, którzy uważają, że ten temat ich nie dotyczy.

Książka Ewy Nowak książkę „Orkan. Depresja" zdobyła nagrodę literacką w konkursie Książka Roku Polskiej Sekcji IBBY 2020. Trzymałam za nią mocno kciuki. Cała

#wojna #holocaust #mocsłowa #miłośćmatki

I na koniec książka, która w 2020 roku zrobiła na mnie największe wrażenie.

Mama zawsze wraca, Agata Tuszyńska, Iwona Chmielewska, Wydawnictwo Dwie Siostry, wiek 15+

„Mama zawsze wraca" to oparta na prawdziwym świadectwie, poruszająca opowieść o dzieciństwie w warszawskim getcie. Niespełna dwuletnia Zosia Zajczyk trafia ze swoją liczną rodziną do getta. Z czasem Zosia zostaje tylko z matką. Żeby ocalić dziecko, mama musi je ukryć. Kilkuletnia dziewczynka spędza wiele miesięcy w ciemnej piwnicy tylko z ukochaną lalką Zuzią...

Nie dajcie się zwieść wrażeniu, że czytaliście już i znacie takie wojenne historie. „Mama zawsze wraca" to książka zupełnie wyjątkowa. Wyjątkowa dlatego, że bardziej niż o wojnie i Holocauście opowiada o bezgranicznej miłości matki i niezwykłej terapeutycznej mocy słowa. Stwarzającej, oswajającej i ocalającej. Natalii Zajczyk udało się słowem wyczarować dla córki piękny, szczęśliwy świat w samym środku piekła. Matka dokonała rzeczy niebywałej: nie tylko uratowała życie córki, ale i sprawiła, że dorosła Zosia potrafiła być szczęśliwym człowiekiem, który nie nienawidzi.

Czy „Mama zawsze wraca" jest książką dla dzieci? Na pewno nie dla wszystkich. Przynajmniej dwie sceny są naprawdę drastyczne, ale należy pamiętać, że nikt ich nie wymyślił. Zdarzyły się naprawdę i były udziałem dziecka. A autorki opowiedziały cała historię (słowem i obrazem) w taki sposób, że na pierwszy plan wysuwa się miłość. Dlatego zachęcam rodziców do wspólnej lektury ze starszymi dziećmi. Recenzja książki tu

# data[].attributes.attachment_link.title
Książki, których nie można przegapić - Biblioteczka-apteczka

# data[].attributes.attachment_link.description
Od listopada prosiliście o przygotowanie rankingu najlepszych książek dla dzieci 2020 roku. Jakoś zawsze unikałam takich rankingów, głównie dlatego, że książki, które polecam w biblioteczce-apteczce najczęściej oswajają różne (często trudne) tematy, każda książka dotyczy innej (często niełatwej) sytuacji i każda jest przeznaczona dla odbiorcy, którego dany problem (bezpośrednio lub pośrednio) dotyczy.

# data[].attributes.body
21.03 obchodzimy Światowy Dzień Zespołu Downa. Ta data nie jest przypadkowa – przyczyną tego zespołu wad wrodzonych jest obecność dodatkowego, 3 chromosomu w 21 parze. Przypomnę kilka tytułów, które ułatwiają rozmowy z dziećmi na ten temat i rozwijają empatię. Dla młodszych i starszych czytelników. Polecam nie tylko od święta.

Duże sprawy w małych głowach, Agnieszka Kossowska, ilustracje Jacek Ambrożewski, Wydawca Stowarzyszenie Terapeutów Zależnych, wiek 5+

https://biblioteczka-apteczka.pl/.../duze-sprawy-w.../

Jesteśmy wyjątkowi,  Paola Viezzer, Wydawnictwo eSPe, wiek 5+

Mallko i tata, Gusti, przekład Tomasz Pindel, Wydawnictwo Dwie Siostry, wiek 15+

Mój młodszy brat, Monika Krajewska, wydawnictwo Media Rodzina, wiek 6+

https://biblioteczka-apteczka.pl/?s=m%C3%B3j+m%C5%82odszy

Różowe środy albo podróż z ciotką Huldą, Sylvia Heinlein, ilustracje Anke Kuhl, Wydawnictwo Dwie Siostry, wiek 9+

https://biblioteczka-apteczka.pl/.../rozowe-srody-albo.../

Wyspa mojej siostry, Katarzyna Ryrych, Wydawnictwo Stentor, wiek 12+

https://biblioteczka-apteczka.pl/.../06/wyspa-mojej-siostry/

Tajemnica znikających ciasteczek,  Aleksandra  Chmielewska, ilustracje Agnieszka Ostrowska, seria „Bajki bez barier”, Wydawca Stowarzyszenie Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych „Światełko”, wiek 5+

https://biblioteczka-apteczka.pl/.../02/10/bajki-bez-barier/

Żółte kółka. Mam na imię Inna,  Eliza Piotrowska, Wydawnictwo Czarna Owieczka, wiek 6+

https://biblioteczka-apteczka.pl/.../zolte-kolka-mam-na.../

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Na półki w księgarniach trafiły kolejne książki, które patronuje Lustro Biblioteki. Sprawdźcie, co nowego przygotowały dwa wydawnictwa - HarperCollins i Zielona Sowa.

Czytam sobie - poziom 1

Pudel na dyskotece to książka, o wolności w wyrażaniu swojej osobowości, różnorodności i rozwiązywaniu konfliktów. W kilkunastu zdaniach udało się Sylwii Chutnik poruszyć wiele tematów, które mogą stać się świetnym punktem wyjścia do rozmowy z dziećmi. Dynamiczne ilustracje to dzieło Magdy Kozieł - Nowak.

Chrapka na apkę pomoże dzieciom zrozumieć, że telefony, tablety i kryjący się w nich świat aplikacji, czy gier nie zawsze są aż tak atrakcyjne jak ulubione emotikonki głównej bohaterki Mai. Historia z jej udziałem sprawi, że dzieci będą pamiętać, że Internet najlepiej poznawać w towarzystwie starszej osoby. Poruszającą ważny współczesny problem książkę, w serii Czytam sobie - poziom 1, Jarosława Kamińskiego zilustrował Tomek Kozłowski.

Czytam sobie - poziom 2

Wielki bal to tytuł dla dzieci interesujących się ekologią. Porusza problem negatywnego wpływu nadmiernej konsumpcji na naszą planetę. Książka Joanny Jagiełło, z serii Czytam sobie - poziom 2, promuje rozsądne podejście do zakupów, uwrażliwia na problemy współczesnego świata. Zilustrowała ją Jola Richter-Magnuszewska.

Letni koncert sprawdzi się dla dzieci zainteresowanych przyrodą i muzyką. Dzięki lekturze mali czytelnicy i czytelniczki poznają wiele gatunków owadów i roślin, a także różne instrumenty muzyczne. Ten wyjątkowy koncert - „Letni koncert" - opisała w serii Czytam sobie na poziomie 2 Karolina Grabarczyk. Ukwiecone ilustracje to dzieło Niki Jaworowskiej - Duchlińskiej.

Czytam sobie - poziom 3

Lola i ptaki to nostalgiczna, ciepła opowieść o beztroskim dzieciństwie i potędze wyobraźni. Autorka, Wioletta Grzegorzewska powraca do czasów swojego dzieciństwa. Przypomina „widoczki" robione z kawałka szkła i świeżych kwiatów czy zimowe zabawy, do których wystarczał worek wypełniony słomą. Subtelne ilustracje towarzyszące tej opowieści to dzieło Joanny Rusinek.

Nowe przypadki kociej gromadki

Zwariowana, zabawna historia pełna psotnych, zadziornych kocich bohaterów!

Poznaj kilkuletniego Krzysia i jego gromadkę siedmiu niesfornych, wyjątkowych kotów. Ich pierwszą niezwykłą cechą jest to, że potrafią mówić - choć Krzyś jest jedynym człowiekiem, przed którym się z tym zdradzają! Kolejną jest niezwykła przedsiębiorczość,która prowadzi ich do niezwykłych pomysłów...

Koty nadal za wszelką cenę próbują się wzbogacić. Strasznie przy tym psocą i rozrabiają. Zamawiają dziwne paczki, zakładają studio fotograficzne, by zaraz przerobić je na agencję detektywistyczną, która to stanie się z kolei restauracją dla czworonogów... Szalone pomysły im się nie kończą!

Vaki. Lato skowronków

16-letnia Kiuru - której imię znaczy skowronek - ma zdolność oglądania wspomnień ludzi pod postacią ptaków. Zawsze trzymała to w tajemnicy przed wszystkimi innymi oprócz Samuela, sekretnego obiektu jej uczuć, który również ma niezwykłe zdolności. Ale kiedy Kiuru spotyka Daia, nielegalnego imigranta z Rumunii, który może odwiedzać ludzi w ich snach, i jego równie niecodziennych znajomych jej świat wywraca się do góry nogami.

Väki to zapierająca dech w piersiach mieszanka prowokującej do myślenia współczesnej powieści YA, ekscytującego Nordic Noir i fascynującej urban fantasy.

Nierozłączki

Na pierwszy rzut oka Lilkę i Pestkę dzieli wszystko. Jedna jest spokojna, druga nie może usiedzieć na miejscu, jedna nieśmiała, drugiej wszędzie pełno, jedna woli różowe sukienki, druga to zdecydowanie typ chłopczycy skaczącej po płotach i drzewach. A jednak los je ze sobą zetknął i sprawił, że stały się nierozłączne. Pogodne i pełne humoru oraz przygód opowieści o przyjaźni, codziennych rozterkach, radościach, kłopotach i nieznośnym starszym rodzeństwie.

Właśnie ukazały się dwa nowe tytuły: Lilka i Pestka wydają gazetę oraz Lilka i Pestka ratują świat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Nowości wydawnicze pod patronatem Lustra Biblioteki - Lustro Biblioteki

# data[].attributes.attachment_link.description
Na półki w księgarniach trafiły kolejne książki, które patronuje Lustro Biblioteki. Sprawdźcie, co nowego przygotowały dwa wydawnictwa - HarperCollins i Zielona Sowa. Czytam sobie - poziom 1 Pudel na dyskotece to książka, o wolności w wyrażaniu swojej osobowości, różnorodności i rozwiązywaniu konfliktów. W kilkunastu zdaniach udało się Sylwii Chutnik poruszyć wiele tematów, które mogą stać [...]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odkrywaj skarby w ponad 200 bibliotekach cyfrowych w Polsce i prawie 100 innych na świecie!

Szukaj książek, rękopisów, autografów, czasopism, pamiętników, archiwaliów, fotografii, grafik, rysunków, pocztówek, filmów, animacji, nut, nagrań, map, druków ulotnych, eksponatów muzealnych i wielu innych obiektów. Wśród nich dostępne są cyfrowe kopie najcenniejszych zbiorów bibliotek, archiwów, muzeów oraz innych instytucji kultury i nauki. Stanowią szeroko pojęte dziedzictwo kulturowe oraz dokumentują współczesne osiągnięcia czy dorobek naukowy i artystyczny.

Większość z nich znajduje się w domenie publicznej lub jest udostępnianych na odpowiednich licencjach, dzięki czemu można z nich korzystać nieodpłatnie i on-line.

Wszystkie źródła są legalne. Większość z nich jest adresowanych do różnych grup odbiorców - dla dzieci, młodzieży, dorosłych - i każdego, kto szuka wiedzy, rozrywki lub rozwija swoje hobby.

# data[].attributes.attachment_link.title
300 bibliotek cyfrowych - czytaj on-line za darmo i legalnie! - Lustro Biblioteki

# data[].attributes.attachment_link.description
Odkrywaj skarby w ponad 200 bibliotekach cyfrowych w Polsce i prawie 100 innych na świecie! Szukaj książek, rękopisów, autografów, czasopism, pamiętników, archiwaliów, fotografii, grafik, rysunków, pocztówek, filmów, animacji, nut, nagrań, map, druków ulotnych, eksponatów muzealnych i wielu innych obiektów. Wśród nich dostępne są cyfrowe kopie najcenniejszych zbiorów bibliotek, archiwów, muzeów oraz innych instytucji kultury i nauki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odkrywaj skarby w ponad 200 bibliotekach cyfrowych w Polsce i prawie 100 innych na świecie!

Szukaj książek, rękopisów, autografów, czasopism, pamiętników, archiwaliów, fotografii, grafik, rysunków, pocztówek, filmów, animacji, nut, nagrań, map, druków ulotnych, eksponatów muzealnych i wielu innych obiektów. Wśród nich dostępne są cyfrowe kopie najcenniejszych zbiorów bibliotek, archiwów, muzeów oraz innych instytucji kultury i nauki. Stanowią szeroko pojęte dziedzictwo kulturowe oraz dokumentują współczesne osiągnięcia czy dorobek naukowy i artystyczny.

Większość z nich znajduje się w domenie publicznej lub jest udostępnianych na odpowiednich licencjach, dzięki czemu można z nich korzystać nieodpłatnie i on-line.

Wszystkie źródła są legalne. Większość z nich jest adresowanych do różnych grup odbiorców - dla dzieci, młodzieży, dorosłych - i każdego, kto szuka wiedzy, rozrywki lub rozwija swoje hobby.

# data[].attributes.attachment_link.title
300 bibliotek cyfrowych - czytaj on-line za darmo i legalnie! - Lustro Biblioteki

# data[].attributes.attachment_link.description
Odkrywaj skarby w ponad 200 bibliotekach cyfrowych w Polsce i prawie 100 innych na świecie! Szukaj książek, rękopisów, autografów, czasopism, pamiętników, archiwaliów, fotografii, grafik, rysunków, pocztówek, filmów, animacji, nut, nagrań, map, druków ulotnych, eksponatów muzealnych i wielu innych obiektów. Wśród nich dostępne są cyfrowe kopie najcenniejszych zbiorów bibliotek, archiwów, muzeów oraz innych instytucji kultury i nauki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
12 listopada 2020 20:26 | Aktualności

Wyprawkę Czytelniczą w minionym tygodniu otrzymali pierwszoklasiści naszej szkoły. Uczniowie książki dostali w ramach ogólnopolskiej kampanii Mała książka - wielki człowiek".

Trzeci etap kampanii „Mała książka - wielki człowiek" został przygotowany z myślą o dzieciach rozpoczynających edukację w szkole podstawowej i stawiających swoje pierwsze kroki w nauce czytania. Za sprawą przygotowanej specjalnie dla nich książki chcemy zaprosić pierwszoklasistów do odbycia niezwykłej przygody, jaką jest umiejętność rozpoznawania liter, składania ich w wyrazy i zdania, a w końcu przyjemność czerpana z lektury - tej czytanej przy wsparciu najbliższych, jak i tej odkrywanej samodzielnie.

Każda szkoła podstawowa otrzymała nieodpłatnie Wyprawki Czytelnicze, w skład których wchodzą: książka „Pierwsze abecadło", broszura informacyjna dla rodziców
i opiekunów „Książką połączeni, czyli uczymy się czytać razem" oraz kreatywny alfabet

Pojekt „Mała książka - wielki człowiek" realizowany jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pod honorowym patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Rzecznika Praw Dziecka.

„Pierwsze abecadło" - antologia tekstów najlepszych polskich autorów dziecięcych, m.in.: M. Musierowicz, A. Onichimowskiej, R. Kosika, A. Fredry, J. Twardowskiego, Terakowskiej i innych, w opracowaniu graficznym wybitnej ilustratorki Iwony Chmielewskiej;

„Książką połączeni, czyli uczymy się czytać razem" - broszura, która jest poradnikiem dla rodziców i opiekunów podpowiadającym, jak wspierać dziecko w nauce czytania, jak również zbiorem pomysłów na zabawy dla dzieci i aktywności związane z tekstami z książki;

Kreatywny alfabet - plakat z literami do wycinania, który ma wspomóc naukę alfabetu i czytania.

Książka „Pierwsze abecadło" jest antologią tekstów literackich dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym, które zostały napisane przez najwybitniejszych twórców książek dla dzieci, zarówno klasycznych, jak i współczesnych. Czytelnicy znajdą w niej utwory poetyckie i prozatorskie:

Tadeusz Kubiak „Ja jestem książka"

Małgorzata Musierowicz „Kurczak", „Boję się" (w: „Hihopter")

Janusz Korczak „Legenda o pieśni"

Aleksander Fredro „Paweł i Gaweł"

Dorota Terakowska „Babci Brygidy szalona podróż po Krakowie"

Józef Czechowicz „Baranek wielkanocny"

Jan Twardowski „Dwa święta" (w: „Nowe patyki i patyczki")

Małgorzata Strzałkowska „Czterolistna koniczynka" (w: „Plaster czarownicy i inne baśnie")

Anna Onichimowska „Prawie się nie boję"

Joanna Olech „Pompon w rodzinie Fisiów"

Rafał Kosik „Amelia i Kuba"

Danuta Wawiłow „Spacer"

Eliza Piotrowska „Wojtek. Żołnierz bez munduru"

Katarzyna Ryrych „Łopianowe pole"

Marcin Szczygielski „Czarownica piętro niżej"

Jerzy Ficowski „Dom, w którym śmieszy"

Ilustracje do książki stworzyła Iwona Chmielewska - artystka o niezwykłym wrażliwości i dorobku twórczym, znana i ceniona także za granicą (m.in. nagrodzona kilkukrotnie najważniejszą nagrodą dla ilustratorów - BolognaRagazzi Award). Przygotowany przez nią metaforyczny alfabet ukazuje wielowymiarowość sztuki, która nie tylko zachwyca swoją estetyką, ale też ma rozbudzać w dzieciach ciekawość do poznawania liter i nauki czytania, pobudzać do myślenia i zachęcać do własnej aktywności twórczej.

Pierwsze Abecadło zaprasza młodego, początkującego i coraz bardziej samodzielnego czytelnika, jakim jest uczeń klasy pierwszej, do smakowania dobrej literatury i sztuki. Ciekawe teksty o tematyce bliskiej dzieciom, przeplatają się z najwyższej klasy ilustracją. „Czytanie" obrazów jest tak samo fascynujące jak czytanie wyrazów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
12 listopada 2020 20:26 | Aktualności Wyprawkę Czytelniczą w minionym tygodniu otrzymali pierwszoklasiści naszej szkoły. Uczniowie książki dostali w ramach ogólnopolskiej kampanii Mała książka - wielki człowiek". Trzeci etap kampanii „Mała książka - wielki człowiek" został przygotowany z myślą o dzieciach rozpoczynających edukację w szkole podstawowej i stawiających swoje pierwsze kroki w nauce czytania.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
20 stycznia 2021 09:57 | Aktualności

„Uczuciometr inspektora krokodyla", „Wszechświat", „Gabinet anatomii czy Listy od Feliksa" - to tylko wybrane nowe tytuły, które w końcówce minionego roku trafiły na półki szkolnej biblioteki.

Dzięki wsparciu ze szkolnego budżetu udało zakupić się do szkolnej biblioteki kilkadziesiąt książek, w tym m.in. interaktywne dla dzieci i młodzieży, a także metodyczne wsparcie dla nauczycieli.

W minionym roku darczyńcy przekazali nam ponad 330 książek, 13 gier i puzzli.

Serdecznie dziękujemy za zaufanie i wsparcie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
20 stycznia 2021 09:57 | Aktualności „Uczuciometr inspektora krokodyla", „Wszechświat", „Gabinet anatomii czy Listy od Feliksa" - to tylko wybrane nowe tytuły, które w końcówce minionego roku trafiły na półki szkolnej biblioteki. Dzięki wsparciu ze szkolnego budżetu udało zakupić się do szkolnej biblioteki kilkadziesiąt książek, w tym m.in.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z Kalisza do Kamerunu - to tytuł interaktywnej gry o Stefanie Szolc-Rogozińskim, w której testowo wzięli udział m.in. uczniowie Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu.

Oprócz naszych uczniów w testowym turnieju wzięli udział uczniowie z kaliskich liceów - pierwszego i trzeciego, a także ze Szkoły Podstawowej nr 17.

Premiera gry, którą w ramach projektu „Kultura w Sieci" zrealizowała Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka w Kaliszu odbyła się 26 października 2020. Natomiast turniej szkół odbył się trzy dni wcześniej.

W turnieju udział wzięło w sumie 62 uczniów, którzy skupieni byli w salach informatycznych swoich szkół. Na chwilę przed rozpoczęciem gry z poszczególnymi drużynami telefonicznie skontaktował się Robert Kuciński, dyrektor kaliskiej biblioteki, podając link umożliwiający rozpoczęcie internetowej zabawy.

Wyniki turnieju:

Grupowo:

- w kategorii szkół podstawowych:

I miejsce - Szkoła Podstawowa nr 17 z Oddziałami Integracyjnymi

II miejsce - Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza

- w kategorii szkół średnich

I miejsce - III LO im. Mikołaja Kopernika

II miejsce - I LO im. Adama Asnyka

Biblioteka wręczy nagrody książkowe i dyplomy wszystkim szkołom, wyróżniając specjalnie zdobywców największej liczby punktów w danej szkole, a są to:

- Maria Dahlke z SP 17

- Maja Kubala z III LO

- Stanisław Rudowicz z SP 7

- Mikołaj Łączyński z I LO

Recenzja gry naszych uczniów:

Stanisław Rudowicz: „Gra czasami sprawiała trudności. To dobry sposób na promocję miasta. Można się pobawić i przy okazji czegoś nauczyć.

Wiktor Szkudlarek: „Bardzo fajnie mi się grało. Ciekawa gra".

Wiktor Olszyna: „Niby prosta, ale trzeba było uważnie czytać i słuchać. Dobrze zrobiona, kompletna gra".

Miłosz Smura: „Możemy zyskać dużo informacji na temat Szolca-Rogozińskiego. Dobry pomysł na promocję Kalisza".

Oliwia Kornacka: „Pytania dotyczące podcastów nie były łatwe. Trzeba było uważnie słuchać, ale generalnie rozgrywka była fajna, zwłaszcza dzięki miłej dla oka grafice".

„Z Kalisza do Kamerunu. Śladami Stefana Szolca-Rogozińskiego" to próba stworzenia gry, która w atrakcyjny sposób - poprzez zabawę - opowiadałaby o życiu i przygodach XIX-wiecznego podróżnika rodem z Kalisza. Pomysł zyskał dofinansowanie w ramach programu „Kultura w Sieci" oraz wsparcie z budżetu Miasta Kalisza. Każdy może w nią zagrać już od 26 października.

info: MBP Kalisz

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
Z Kalisza do Kamerunu - to tytuł interaktywnej gry o Stefanie Szolc-Rogozińskim, w której testowo wzięli udział m.in. uczniowie Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu. Oprócz naszych uczniów w testowym turnieju wzięli udział uczniowie z kaliskich liceów - pierwszego i trzeciego, a także ze Szkoły Podstawowej nr 17.

# data[].attributes.body
5 listopada obchodzimy Międzynarodowy Dzień Postaci z Bajek. Pod tym linkiem: https://forms.gle/uQC9zxsa5K1fMdZRA ukryty jest specjalny Quiz. Zapraszam do zabawy dzieci i rodziców.

# data[].attributes.attachment_link.description
Cosmos Muzeum Warszawa. 12K likes. To muzeum złudzeń, sztuka cyfrowa. Jest interaktywny, fascynujący i nieprzewidywalny.Naszą misją jest, aby Twoja wizyta była zabawna, wciągająca i przyjemna. Mamy...

# data[].attributes.attachment_link.title
Harry Potter: A Pop-Up Book - Amazing 3D pop-ups.

# data[].attributes.attachment_link.title
Alicja w Krainie Czarów Robert Sabuda pop-up KSIĄŻKI DLA DZIECI Aktywne Czytanie

# data[].attributes.attachment_link.title
natuli.pl przedstawia: W głębinach oceanu (pop-up)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
PBP Książnica Pedagogiczna im. A. Parczewskiego w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
5

2

3

4

Ułóż puzzle

Kochani,TYDZIEŃ BIBLIOTEK, a w jego ramach WIRTUALNE PASOWANIE NA CZYTELNIKA SZKOLNEJ BIBLIOTEKI, dobiega końca.Rozwiązaliście już zadania, teraz przyszedł czas na rozkodowanie hasła.Zebrałam dla Was wszystkie zagadki w jednym miejscu.Ponadto dodałam kilka czytelniczych ciekawostek.Czytajcie, oglądajcie, słuchajcie.Życzę Wam powodzenia w ostatniej aktywności.

Jak powstaje ilustracja do książki? Zobacz.

Origami. Składanie figurek wpływa na czytanie. [KLIK]

Zakładka do książki? Proszę bardzo [KLIK]

A tu znajdziesz najdziwniejsze książki.[KLIK]

Ciekawostki książkowe [KLIK]

ZAGRAJ, PIN DO GRY: 07254271

Zadanie 1Drogi Uczniu!Znasz litery, umiesz czytać i książki nie są dla Ciebie z pewnością niczym nowym.Czas sprawdzić, czy przygoda z czytelnictwem zaowocowała wiedzą.Rozwiąż zadanie:

# data[].attributes.attachment_link.title
BIBLIOTEKA by Małgorzata Wojtyś on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
5 2 3 4 Ułóż puzzle Kochani,TYDZIEŃ BIBLIOTEK, a w jego ramach WIRTUALNE PASOWANIE NA CZYTELNIKA SZKOLNEJ BIBLIOTEKI, dobiega końca.Rozwiązaliście już zadania, teraz przyszedł czas na rozkodowanie hasła.Zebrałam dla Was wszystkie zagadki w jednym miejscu.Ponadto dodałam kilka czytelniczych ciekawostek.Czytajcie, oglądajcie, słuchajcie.Życzę Wam powodzenia w ostatniej aktywności. Jak powstaje ilustracja do książki?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kiedy tylko rząd wprowadził zdalne nauczanie, na blogu pojawił się wpis z 15 filmikami inspirującymi do lekcji wychowania fizycznego i gimnastyki online (15 pomysłów na zdalne zajęcia z gimnastyki i WF-u!). Przypuszczam, że część z tych pomysłów udało Wam się wdrożyć i Wasze dzieci już nie raz rozgrzewały się z Fitty Kid Polska czy Lulisią i Lulitulisiami. My też ćwiczymy w domu i cały czas staramy się wyszukiwać nowe propozycje na zajęcia sportowe online, a swoimi „znaleziskami" chętnie się z Wami dzielimy!

Tym razem przygotowałam dla Was zestawienie kolejnych 15 filmików znalezionych w sieci - są to ruchowe, taneczne, rytmiczne propozycje na zajęcia sportowe dla dzieci w każdym wieku! To filmiki podczas których dzieci nie tylko się poruszają, ale też pobawią, powygłupiają, zatańczą, rozciągną się i wzmocnią!
Rytmika i zajęcia ruchowe dla dzieci - 15 inspiracji!
1. Rytmiczna rozgrzewka w podskokach

2. Zabawy z muzyką dla 3-4 latków

3. Układ taneczny - Sałatka owocowa z polewą czekoladową

4. Układ taneczny - Wyprawa przez Wielki Kanion

5. Gangam Style w wykonaniu dzieci!

6. Personal Roll - Ćwiczenia dla dzieci w ramch WF-u

7. WF dla dzieci online - Treningi dla Twojego dziecka w domu!

8. WF dla dzieci online - Andrzej i niezapomniana zabawa!

9. Zajęcia ruchowe dla 8-12 latków

10. Baja Zumba - Wesoła lokomotywa

11. Rytmika z Panią Elizką

12. Gimnastyka dla najmłodszych - Poranny rozruch

13. My 3 - Ćwiczenia na równowagę!

14. Ćwiczenia z piłeczką do tenisa

15. Ćwiczenia ruchowe dla dzieci - Mały sportowiec w domu!
Zachęcam Was do odwiedzenia również tego wpisu: 15 pomysłów na zdalne zajęcia z gimnastyki i WF-u!

# data[].attributes.attachment_link.title
Rytmika i zdalne zajęcia ruchowe dla dzieci - 15 inspiracji! - Dziecięce Inspiracje

# data[].attributes.attachment_link.description
Kiedy tylko rząd wprowadził zdalne nauczanie, na blogu pojawił się wpis z 15 filmikami inspirującymi do lekcji wychowania fizycznego i gimnastyki online (15 pomysłów na zdalne zajęcia z gimnastyki i WF-u!) . Przypuszczam, że część z tych pomysłów udało Wam się wdrożyć i Wasze dzieci już nie raz rozgrzewały się z Fitty Kid Polska czy Lulisią i Lulitulisiami.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
14 maja 2020 19:06 | Aktualności

Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu została wyróżniona w projekcie Aktywna Biblioteka, który realizuje kaliska Książnica Pedagogiczna.

Czytelnia online, zagadki, czytelnicze zabawy i Wirtualne Pasowanie na Czytelnika Szkolnej Biblioteki - tak będzie wyglądał Tydzień Bibliotek w Szkole Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu.

Bibliotekarki - Małgorzata Wojtyś i Iwona Skonieczna - Wrubińska dla kochających czytać, ale i tych jeszcze do książek nieprzekonanych, przygotowały bardzo bogaty harmonogram działań.

W pierwszy dzień uczniowie, rodzice i nauczyciele mogli zajrzeć do szkolnej czytelni. Wszystko to za sprawą interaktywnego obrazka/prezentacji wykonanego w specjalnej aplikacji Genial.ly. Każdy chętny może zasiąść, oczywiście wirtualnie lub w wyobraźni, w szkolnej czytelni, wziąć książkę z wirtualnej półki i ją przeczytać lub posłuchać. W internetowej przestrzeni znajdą się także inne aktywności - m.in. rysowanie, gry, a także szereg ciekawostek o bibliotekach, najciekawszych architektonicznie czy największych i najstarszych.

Aplikacja Genial.ly to świetne narzędzie TIK-owe do tworzenia zdalnej lekcji, prezentacji czy plakatu w różnej formie. Jest bardzo bogate w formie bezpłatnej, jeszcze bogatsze w płatnej. W takim interaktywnym obrazku może znaleźć się wszystko - tekst, muzyka, film, ciekawa wypowiedź, nagrane polecenie nauczyciela, ale także puzzle, układanki, szyfrowanki, animacje, tajemnicze punkty, latarki, kości do rzucania i mnóstwo innych działań. Taką lekcję można wykonać z każdego przedmiotu, a będzie na pewno atrakcyjna. To znakomite narzędzie do escaperoomów online. Polecamy każdemu. Genialne lekcje w Genial.ly w naszej zdalnej pracy wykorzystujemy bardzo często:

Oto przykłady:

https://view.genial.ly/5eb30e1b6780410d5780f70e/interactive-image-zapraszamy-do-czytelni

https://view.genial.ly/5ea0ae4515db6d0db1171daa/interactive-image-swiatowy-dzien-ksiazki-i-praw-autorskich

Jednak szkolna czytelnia to tylko lekcja na start Tygodnia Bibliotek. W tym roku pokusiłyśmy się o przygotowanie pasowania na czytelnika szkolnej biblioteki w wirtualnej przestrzeni.

Przygotowałyśmy dla pierwszoklasistów zabawy interaktywne. Każdego dnia uczeń, poprzez mobidziennik otrzyma jedno zadanie do wykonania. Będzie to: wykreślanka interaktywna w aplikacji learningapps;

test wiedzy o wierszach Juliana Tuwima, zgadywanki bajkowe; zadanie w aplikacji learning apps dotyczące powstania książki (dodatkowa podpowiedź w wierszu i filmie animowanym);

Zaplanowałyśmy też puzzle online;

W ostatni dzień uczniowie klas pierwszych będą musieli odkodować zaszyfrowane hasło. Litery do hasła będą znajdowały się w zagadkach przesyłanych przez cały tydzień. Na koniec ostatnie wyzwanie - uczeń będzie poproszony o wykonanie pracy plastycznej ilustrującej rozszyfrowane hasło lub nagranie (z pomocą Rodzica). Wszyscy uczniowie (oczywiście po wykonaniu zadań) otrzymają zaprojektowane w canvie dyplomy, a także film z życzeniami, nagrany przez nauczycieli z okazji pasowania na czytelnika.

Dla wszystkich przygotowałyśmy zabawę - „Sleeveface - pokaż się z książką". Chodzi o promocję i prezentację książek z domowej biblioteczki. Trzeba tylko uruchomić wyobraźnię i pokazać na zdjęciu najbardziej interesujące i zaskakujące połączenie okładki książki z codziennym życiem. Liczy się inwencja twórcza.

Na szkolnym padlecie zainicjowałyśmy też popularną akcję - „Książka, którą warto przeczytać". Bibliotekarki nagrały i umieściły krótkie wypowiedzi, które zachęcają do przeczytania danego tytułu. Dźwięki są nagrywane, montowane w darmowym programie audacity i umieszczane na bibliotecznym padlecie.

W ramach Tygodnia Bibliotek zaplanowałyśmy szereg innych działań i aktywności. Rodzice otrzymali prezentację o wpływie czytania na rozwój dziecka, wirtualną czytelnię i pomysły na zabawy z dziećmi. Z nauczycielami podzieliłyśmy się dobrymi praktykami w sferze TIK, ale także pomysłami na lekcje i bazą audiobooków. Uczniowie klas 0, 2-8 także otrzymali dostęp do wirtualnej czytelni i szereg interaktywnych zagadek dotyczących książek i biblioteki.

Małgorzata Wojtyś

Iwona Skonieczna-Wrubińska, SP 7 Kalisz.

W ubiegłym roku w ramach AKTYWNEJ BIBLIOTEKI bibliotekarki otrzymały najwyższy >>> tytuł honorowy Máxima cum láude (Z najwyższą pochwałą)<<<

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
14 maja 2020 19:06 | Aktualności Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu została wyróżniona w projekcie Aktywna Biblioteka, który realizuje kaliska Książnica Pedagogiczna. Czytelnia online, zagadki, czytelnicze zabawy i Wirtualne Pasowanie na Czytelnika Szkolnej Biblioteki - tak będzie wyglądał Tydzień Bibliotek w Szkole Podstawowej nr 7 im.

# data[].attributes.headline
Czym jest szczęście? Dlaczego warto być uczciwym nawet wówczas, jeśli wydaje się, że to nam się wcale a wcale nie opłaca? Po co komu odpowiedzialność, mądrość czy samodyscyplina?  Na te oraz szereg  innych niełatwych  pytań dotyczących podobnych  tematów szukajcie odpowiedzi w książce pt. ,,12 ważnych opowiadań”.  Znani, lubiani  a co nie mniej ważne cenieni autorzy książek podejmują  się próby odpowiedzi na pytania dotyczące wartości, którymi powinniśmy się kierować w naszym codziennym postępowaniu. Ta książka to elementarz dobrego człowieka. Jeśli ją przeczytacie i zechcecie zrozumieć z pewnością obdaruje Was- drodzy czytelnicy bezcennymi skarbami jakimi są mądrość i dobroć.  Jest to książką, z którą niewątpliwie warto się zaprzyjaźnić i jak w przyjaźni- być jej wiernym.

# data[].attributes.subject
Czym jest szczęście? Dlaczego warto być uczciwym nawet wówczas, jeśli wydaje się, że to nam się wcale a wcale nie opłaca? Po co komu odpowiedzialność, mądrość czy samodyscyplina?  Na te oraz szereg  innych niełatwych  pytań dotyczących podobnych  tematów szukajcie odpowiedzi w książce pt. ,,12 ważnych opowiadań”.  Znani, lubiani  a co nie mniej ważne cenieni autorzy książek podejmują  się próby odpowiedzi na pytania dotyczące wartości, którymi powinniśmy się kierować w naszym codziennym postępowaniu. Ta książka to elementarz dobrego człowieka. Jeśli ją przeczytacie i zechcecie zrozumieć z pewnością obdaruje Was- drodzy czytelnicy bezcennymi skarbami jakimi są mądrość i dobroć.  Jest to książką, z którą niewątpliwie warto się zaprzyjaźnić i jak w przyjaźni- być jej wiernym.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
PBP Książnica Pedagogiczna im. A. Parczewskiego w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.title
Moja zakładka  do książki  – filmik instruktażowy

# data[].attributes.attachment_link.title
ZAPRASZAMY DO CZYTELNI by Małgorzata Wojtyś on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about ZAPRASZAMY DO CZYTELNI ✌️ - Interactive Image

# data[].attributes.attachment_link.title
Opowiadanie Burza z książki Gorzka Czekolada (1)

# data[].attributes.headline
Teatr Niewidzialnych Dzieci  Marcina Szczygielskiego to książka, która będzie prawdziwą ucztą dla wrażliwego i uważnego obserwatora rzeczywistości, niekoniecznie tej widzianej przez różowe okulary …  Bohaterem książki jest dziesięcioletni Michał, który jest mieszkańcem Domu Dziecka. Poznajemy świat widziany jego oczami. Świat bezdusznego sierocińca, będący równie szoro-bury jak czasy, w których dzieje się akcja. Tłem zdarzeń jest Peerel i nieuchronnie zbliżający się stan wojenny. Wciągająca opowieść będąca prawdziwą lekcją empatii, przyjaźni i historii naszego kraju oraz nadziei w niełatwych czasach. 

# data[].attributes.subject
Teatr Niewidzialnych Dzieci  Marcina Szczygielskiego to książka, która będzie prawdziwą ucztą dla wrażliwego i uważnego obserwatora rzeczywistości, niekoniecznie tej widzianej przez różowe okulary …  Bohaterem książki jest dziesięcioletni Michał, który jest mieszkańcem Domu Dziecka. Poznajemy świat widziany jego oczami. Świat bezdusznego sierocińca, będący równie szoro-bury jak czasy, w których dzieje się akcja. Tłem zdarzeń jest Peerel i nieuchronnie zbliżający się stan wojenny. Wciągająca opowieść będąca prawdziwą lekcją empatii, przyjaźni i historii naszego kraju oraz nadziei w niełatwych czasach. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Beniamin Rozenfeld. Rysownik getta warszawskiego, konspirator, powstaniec.

Pięć rysunków Beniamina Rozenfelda odnaleziono po wojnie w pierwszej części Podziemnego Archiwum Getta Warszawskiego, wydobytej spod gruzów w 1946 roku. Przez wiele dekad ich autora uważano za nieznanego, mimo że na początku lat 50. Józef Sandel ustalił jego tożsamość na podstawie relacji naocznego świadka, Dory Zajczyk. Tożsamość autora szkiców została niedawno potwierdzona przez dr Agnieszkę Żółkiewską, której ustalenia przedstawiamy poniżej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kultura. Cała sztuka w tym, by cieszyć się nią razem.

# data[].attributes.attachment_link.description
Domowe muzeum Zamieszczamy tu scenariusze zabaw i zadań przeznaczone dla dzieci w wieku 7-12 lat, do realizacji w domu, samodzielnie, bądź wspólnie z rodzicami czy rodzeństwem. Inspiracją do działań jest przestrzeń mieszkania lub domu, która może zamienić się w galerię sztuki, kino albo kosmos. Zorganizuj własną wystawę Domowy kinoman | cz.

# data[].attributes.attachment_link.title
„Asiunia”, Joanna Papuzińska [AUDIOBOOK czyta Agata Kulesza]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
3 maja będziemy obchodzić229. rocznicęuchwalenia Konstytucji 3 maja,Życzenia możesz napisać, np. w formie wiersza, piosenki lub innej.,Pracę z podpisem i zgodą na publikacjęwyślij przez dziennik elektroniczydo nauczycueli bibliotekarzy do 30 kwietnia.,Życzenia możesz wyrazić w formie plastycznej.,Życzenia możesz nagrać, zaśpiewać lub zagrać.,Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 7im. Adama Mickiewicza w Kaliszu,Życzę Ci Polsko,www.genial.ly,zaprasza do świętowania uchwalenia Konstytucji 3 maja.Zachęcamy do złożenia Polsce życzeń.Forma dowolna.

# data[].attributes.attachment_link.title
3 maja by Małgorzata Wojtyś on Genial.ly

# data[].attributes.attachment_link.description
3 maja będziemy obchodzić229. rocznicęuchwalenia Konstytucji 3 maja,Życzenia możesz napisać, np. w formie wiersza, piosenki lub innej.,Pracę z podpisem i zgodą na publikacjęwyślij przez dziennik elektroniczydo nauczycueli bibliotekarzy do 30 kwietnia.,Życzenia możesz wyrazić w formie plastycznej.,Życzenia możesz nagrać, zaśpiewać lub zagrać.,Biblioteka Szkoły Podstawowej nr 7im.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka w Kaliszu

# data[].attributes.body
Życzę Ci Polsko

Szkolna biblioteka ogłasza koncert życzeń dla Polski.

Przed nami patriotyczne święta, zatem zachęcamy wszystkich do wspólnej zabawy...dla Polski.

3 maja będziemy obchodzić 229. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja, z tej okazji zachęcamy do obchodów święta w nieco odmienny sposób.

Zapraszamy do składania Polsce życzeń - mogą być w dowolnej formie - pracy plastycznej, wiersza, innej formy pisanej, a może nagrania lub zdjęci

Życzenia należy wysłać do nauczycieli bibliotekarzy przez mobidziennik, do 30 kwietnia.

I jeszcze bardzo ważna rzecz - prace opublikujemy na stronie internetowej szkoły sp7.kalisz.pl/, a także na padlecie biblioteki szkolnej tam zamieszczonym.

W związku z tym, potrzebna jest zgoda, a w przypadku uczniów do 13 roku życia zgoda rodziców na opublikowanie pracy lub wizerunku.

W wiadomości, w której będzie praca, prosimy o wyrażenie zgody na jej publikację.

# data[].attributes.headline
Światowy Dzień Książki i Praw autorskich

# data[].attributes.subject
Światowy Dzień Książki i Praw autorskich

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
23 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Aby zaakcentować święto, przygotowałam dla Was kilka ciekawostek o książkach i inne aktywności. Zapraszam.

Ten kto czyta książki, żyje dwa razy :) Posłuchaj

Możesz zrobić także swoja książkę :) Może zainspiruje Cię ten filmik? Spróbujesz?

A w tym miejscu możesz stworzyć swoją wirtualną książkę, a nawet półkę z książkami. To specjalna aplikacja do tworzenia książek. Oprócz tekstu możesz też wstawić zdjęcie. Jeśli chcesz, po jej napisaniu treścią podziel się ze mną :) O zgodę zapytaj Rodziców.

Obejrzyj najpiękniejsze biblioteki świata[KLIK]

Wpisz swoje imię i ułóż puzzle. [KLIK]

Obejrzyj ciekawą wystawę zdjęć [KLIK]

Pokaż mi swoją biblioteczkę, a powiem Ci kim jesteś:)

# data[].attributes.attachment_link.title
Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich by Małgorzata Wojtyś on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
23 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Aby zaakcentować święto, przygotowałam dla Was kilka ciekawostek o książkach i inne aktywności. Zapraszam. Ten kto czyta książki, żyje dwa razy :) Posłuchaj Możesz zrobić także swoja książkę :) Może zainspiruje Cię ten filmik? Spróbujesz?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
22 kwietnia 2020 22:07 | Aktualności

Chwytajcie za długopisy i klawiatury!

Szkolna biblioteka zaprasza do stworzenia pamiętnika z czasu pandemii.

Być może ktoś z Was już notuje to co dzieje się wokół, a może ktoś z Was zacznie teraz?

Piszcie wspomnienia, pamiętnik z czasu izolacji. To dla nas wszystkich trudne dni, tygodnie, i właściwie już miesiące. Chodzi o zapisywanie różnych rzeczy - jak wygląda codzienność podczas przymusowej izolacji - nauka, zabawa, wspólne posiłki, rozmowy, wspólny czas z bliskimi, praktyki religijne (może przeniosły się do internetu?), święta. Jak zmieniło się Wasze życie w czasie pandemii?

Piszcie o swoich emocjach - strachu, obawie, lęku o siebie, bliskich, trudnościach, które sprawia izolacja, ale też o radościach, sukcesach i innych dobrych rzeczach, bo wierzymy, że i takie się dzieją podczas tego trudnego czasu.

Zależy nam na formie pamiętnika, ale przyjmiemy każdą pisaną, możesz dodać też rysunki, później zbierzemy w całość i opublikujemy (na pewno na stronie internetowej). Najciekawsze nagrodzimy.

Termin na oddanie prac - pierwszy dzień w szkole - Robotnicza 5, Kalisz :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
22 kwietnia 2020 22:07 | Aktualności Chwytajcie za długopisy i klawiatury! Szkolna biblioteka zaprasza do stworzenia pamiętnika z czasu pandemii. Być może ktoś z Was już notuje to co dzieje się wokół, a może ktoś z Was zacznie teraz? Piszcie wspomnienia, pamiętnik z czasu izolacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Urszula Zajączkowska włącza się w Akcję Literacką - czyli pomoc dla pisarek, pisarzy, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji finansowej:

"Serdecznie Was zapraszam na spacer i piknik do lasu, do Wołomina, gdzie poszwendamy się, poczytamy, pooddychamy, poopowiadam o tym co widać, pogrzebiemy w glebie, powąchamy kwiatki i śmierdzące łodyżki. Obejrzymy korony sosen i rozpoznamy gatunki mchów. Uwaga: będzie też poezja. Potem rozłożę koc i poczęstuję Was smakowitymi, aczkolwiek drobnymi przekąskami. A na koniec książki: dwa egzemplarze >>Patyków<<. Chodźcie!"

# data[].attributes.attachment_link.description
Urszula Zajączkowska włącza się w Akcję Literacką - czyli pomoc dla pisarek, pisarzy, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji finansowej: "Serdecznie Was zapraszam na spacer i piknik do lasu, do Wołomina, gdzie poszwendamy się, poczytamy, pooddychamy, poopowiadam o tym co widać, pogrzebiemy w glebie, powąchamy kwiatki i śmierdzące łodyżki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
18 kwietnia 2020 06:08 | Aktualności

Drogi Czytelniku,

sytuacja jest wyjątkowa, zatem wyjątkowy jest też na nią sposób.

Masz teraz niezwykłą okazję, by przeczytać wiele interesujących książek. Niestety - z wiadomych przyczyn - nie wypożyczysz ich w naszej szkolnej bibliotece. Jednak zachęcamy Cię, byś przejrzał swoją domową biblioteczkę i zasoby internetowe (wspólnie z rodzicem) - na pewno znajdziesz coś dla siebie :)

Proponujemy prowadzenie "Dziennika czytelnika". Niech to będzie dziennik od serca. Zrób samodzielnie stronę tytułową, nich zawiera Twoje imię, nazwisko, klasę i tytuł przeczytanej książki.

Kolejna karta - jest to pomysł na notatki z przeczytanej książki - możesz tam zapisywać informacje o bohaterach, miejscu akcji, najciekawszych przygodach. Jest też miejsce na Twoją opinię o lekturze. Tę kartkę możesz wydrukować wiele razy, ponieważ zakładamy, że przeczytanych książek będzie więcej niż jedna!

Oczywiście reszta należy do Ciebie. Wymyśl jak złożyć dziennik. Zepniesz go spinaczem? Włożysz kartki do skoroszytu? W koszulki?
Co jeszcze dołączysz do dziennika? Może dodatkowe obrazki inspirowane lekturą? Może ciekawostki o autorze spisane na dodatkowych kartkach? Wycinki z gazet nawiązujące do przeczytanych książek? Opowiadania na ich podstawie? Opisy postaci? "Wywiady" z bohaterami? Może będzie to kilka zdań do koleżanki lub kolegi promujących książkę i zachęcających do przeczytania?

Na pewno masz wiele wspaniałych pomysłów! Koniecznie je wykorzystaj! Pisz, rysuj, ale przede wszystkim czytaj! A po powrocie (oby szybkim!) do szkoły koniecznie pokaż nam swój dziennik! Będziemy czekać na niego w szkolnej bibliotece.

Przyjmijmy termin, że czekamy na nie do końca maja.

Życzymy zdrowia.

Szkolna Biblioteka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
18 kwietnia 2020 06:08 | Aktualności Drogi Czytelniku, sytuacja jest wyjątkowa, zatem wyjątkowy jest też na nią sposób. Masz teraz niezwykłą okazję, by przeczytać wiele interesujących książek. Niestety - z wiadomych przyczyn - nie wypożyczysz ich w naszej szkolnej bibliotece.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
17 kwietnia 2020 09:56 | Aktualności

Szanowni Rodzice

Załączamy krótką prezentację, która w klarowny sposób przedstawia korzyści płynące z czytania oraz sprawdzone sposoby zachęcania dzieci do czytania.

Każdy z nas zastanawia się czasem, co może zrobić jeszcze lepiej, by zapewnić dziecku dobrą przyszłość, a obecnie - by we względnym spokoju przetrwać ten trudny czas. Odpowiedź jest prosta: czytać dzieciom książki. A gdy są starsze, to czytać je razem z nimi.

Wszystkie badania wskazują, że czytanie redukuje poziom stresu najskuteczniej z powszechnie dostępnych czynności, więc to idealna odskocznia na czas kwarantanny.

Pomijając czas pandemii, czytanie daje nam wymierne korzyści na każdym etapie dojrzewania. Początkowo wzmacnia więź z rodzicami i poczucie bezpieczeństwa, jednocześnie rozwijając umysł i wyobraźnię. Później uczy koncentracji, odcinania się od bodźców, powiadomień i szumu informacyjnego. Gdy dziecko jest starsze, wiedza i emocje wyniesione z książek wzmacniają pewność siebie, umożliwiają tak ważne u nastolatków mówienie „nie". Wreszcie, w skali całego życia, czytanie daje szczęście.Badania udowadniają bowiem, że ludzie czytający dla przyjemności są bardziej zadowoleni z życia, lepiej wykształceni, kreatywni, zajmują wyższe stanowiska i lepiej zarabiają.

Jednocześnie dane są nieubłagane. Wynika z nich, że jeżeli dziecko nie wyniesie nawyku czytania z domu, to z reguły nie czyta dla przyjemności jako dorosły. Szkoła, biblioteka i rówieśnicy mogą pomagać rozwijać te zainteresowania, ale tworzy je z reguły rodzina. Jeżeli według badań ponad połowa dorosłych w ogóle nie czyta książek, to ponad połowa dzieci będzie na starcie pozbawiona szansy na skorzystanie z powyższych atutów.

Wspólne czytanie jest też naturalnym sposobem komunikacji i budowania rodzinnych więzi. To czas, w którym dziecko jest blisko rodzica, czuje się bezpieczne, ważne i naprawdę Państwa słucha. Świat, który znamy, nasze zasady i poglądy, powstały m.in. w naszych domach, gdy rodzice lub dziadkowie czytali dzieciom bajki i legendy lub opowiadali historie.

Wystarczy czytać kilkadziesiąt minut dziennie, by zbudować w dziecku nawyk, dać proste narzędzie, dzięki któremu będzie w stanie lepiej się rozwijać w samodzielnym życiu.

Serdecznie zapraszam do przejrzenia prezentacji.

Z wyrazami szacunku

Państwa szkolna biblioteka

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
17 kwietnia 2020 09:56 | Aktualności Szanowni Rodzice Załączamy krótką prezentację, która w klarowny sposób przedstawia korzyści płynące z czytania oraz sprawdzone sposoby zachęcania dzieci do czytania. Każdy z nas zastanawia się czasem, co może zrobić jeszcze lepiej, by zapewnić dziecku dobrą przyszłość, a obecnie - by we względnym spokoju przetrwać ten trudny czas.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hydropolis - Na Grobli 17, 50-421 Wroclaw, Poland - Rated 4.4 based on 750 Reviews "What a brilliant place. So much interesting things to see and read...

# data[].attributes.body
Dzień Czekolady

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
12 kwietnia obchodziliśmyŚwiatowy Dzień Czekolady [KLIK]Z tej okazji analitycy postanowili przygotować szczegółowe statystyki. Ile tak naprawdę słodkości potrafi zjeść Polak?Jak wynika z badań, statystyczny Polak w 2016 roku zjadał aż6,3 kg czekolady. Trzeba jednak zaznaczyć, że w przeciągu ostatnich latspożycie czekolady wzrosło aż o 122%!Polska stała się czołowym producentem czekolady, która trafia na rynki zagraniczne.W 2017 roku z naszego kraju wypłynęło aż 115,3 tyś. ton czekolady.Czekolada to także fascynujący motyw w literaturze, filmie i piosence. Pokażę Wam kilka przykładów.

[...] Prawda jest jak czekolada. Gorzka - nawet zdrowsza.[...]To cytat z pierwszego z opowiadań tomu pt. "Gorzka czekolada i inne opowiadania o ważnych sprawach".Zachęcam Cię do odsłuchania fragmentu - Szacun i gorzka czekolada. [KLIK].

W czasie epidemii i kwarantanny doświadczamy różnych ograniczeń. Wiele osób ma poczucie, że zabierana jest ich wolność.Porozmawiajmy z dziećmi o wolności - czym jest, jak właściwie z niej korzystać. Punktem wyjścia do dyskusji może być opowiadanie "Burza" z tomu „Gorzka czekolada i inne opowiadania o ważnych sprawach".Opowiadanie możesz przeczytać tutaj: [KLIK]

Czekolada może być też marzeniem. Śnił o niej Charlie Bucket, bohater książki "Charlie i fabryka czekolady" [KLIK].W serwisie CDA możesz obejrzeć film w całości.A jak już wrócimy do normalności, zapraszam do szkolnej biblioteki po książkę.

Opowieść o czasie, który wszystko zmienia, o lękach, marzeniach, tęsknocie, a przede wszystkim - o miłości. Jej bohaterowie - siedmioletni Dawid i Monika - przeżywają problemy zbyt trudne na swój wiek. Radzą sobie z nimi, oswajając rzeczywistość na swój dziecięcy sposób.Książka została nagrodzona w I Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren i jest inspiracją do filmu pod tym samym tytułem w reżyserii Jacka Piotra Bławuta.[KLIK]Ilustracje Emilia Dziubak.Po powrocie do szkoły zapraszamy po książkę do biblioteki.W literaturze znajdziesz więcej przykładów, w których króluje czekolada[KLIK]

Zapraszam do czytania, słuchania i oglądania. Oczywiście z pyszną czekoladą. Może zostały Ci jakieś świąteczne słodkości? Jeśli nie, zapraszam do zrobienia własnej czekolady [KLIK].To tylko jeden z przykładów. Jeśli macie swoje sprawdzone przepisy, śmiało je wykorzystajcie. Oczywiście z dorosłym opiekunem.

W Polsce w różnych miastach można wziąć udział w ciekawych warsztatach produkcji prawdziwej czekolady. Manufaktura czekolady jest m.in. w Warszawie i Łodzi.Byłam, widziała, brałam udział, bardzo polecam - dużym i małym. Mnóstwo ciekawostek, okazja do degustacji i oczywiście osobista czekolada dla Ciebie - zobacz [KLIK].

Uwaga! Wszystko z umiarem. Mała ilość czekolady jest nawet zdrowa, ale jak zjesz jej za dużo, to koniecznie trzeba spalić kalorie :)Możesz posłuchać i poćwiczyć, tak jak umiesz [KLIK].

Jeśli czekoladowy temat Ci się spodobał, zapraszam w wirtualną podróż po muzeach świata czekolady. Tu znajdziesz też historię czekolady i wiele cennych informacji [KLIK].

# data[].attributes.attachment_link.title
DZIEŃ CZEKOLADY by Małgorzata Wojtyś on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
12 kwietnia obchodziliśmyŚwiatowy Dzień Czekolady [KLIK]Z tej okazji analitycy postanowili przygotować szczegółowe statystyki. Ile tak naprawdę słodkości potrafi zjeść Polak?Jak wynika z badań, statystyczny Polak w 2016 roku zjadał aż6,3 kg czekolady. Trzeba jednak zaznaczyć, że w przeciągu ostatnich latspożycie czekolady wzrosło aż o 122%!Polska stała się czołowym producentem czekolady, która trafia na rynki zagraniczne.W 2017 roku z naszego kraju wypłynęło aż 115,3 tyś.

# data[].attributes.attachment_link.description
Muzealniaki #muzealniaki okiem dziecka #muzealniaki okiem rodzica Domowe warsztaty - inspiracje Mucha szlachecka Zabawa dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszych Wojski Hreczecha znał się jak nikt w Soplicowie na muchach. W księdze drugiej „Pana Tadeusza" pt. „Zamek", znajduje się opis polowania Wojskiego na muchy za pomocą „placki", a także opis pewnego szczególnego gatunku owadów, [...]

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Podróże po kulturze | Blog Zofii Jurczak

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dwadzieścia cztery godziny w mieszkaniu Wisławy Szymborskiej okazały się jednym z bardziej ekscytujących doświadczeń życia (choć w samym spaniu nic ekscytującego nie było, ba wyspałam się jak suseł!).

Tutaj pewna poetka z Krakowa i okolic...

Wisława Szymborska adres w Krakowie zmieniała pięć razy. Ostatni raz tuż po Noblu, gdy uznała, że pora na coś wygodniejszego niż dwa pokoiki na czwartym piętrze bez windy.

Wymarzone eM pani Wisławy miało być w lokalizacji z nieskomplikowanym dojazdem (by nie tracić czasu na tłumaczenie znajomym jak dotrzeć), w nowym budownictwie, obowiązkowo centralne ogrzewanie, chętnie winda. Wszystko to a nawet więcej (patrz: przestronny przedpokój, cicha okolica, widok z każdego okna na zieleń) miało mieszkanie w bloku na Piastowskiej 46.

Zabawna sprawa, bo gdy WS przyszła na Piastowską po raz pierwszy, okazało się, że niczego niepodejrzewająca właścicielka właśnie czyta jej „Lektury nadobowiązkowe".

Przeznaczenie czy nie, klamka zapadła i wkrótce rozpoczął się proces przeprowadzki. Żmudny, bo „tak po odrobince, po dwa wazoniki, po cztery miseczki, globus na jeden raz, bo przecież duży". W roli głównego przeprowadzacza wystąpił sekretarz Michał Rusinek (dziś prezes Fundacji imienia WS), który w „Nic zwyczajnego" wspominał:

Przynoszę wielkie torby, zmuszam ją, żebyśmy wspólnie spakowali do nich na przykład całe archiwum Filipowicza. Ona przez pierwszy kwadrans protestuje, twierdząc, że dostanę przepukliny. Potem jednak opór maleje i codziennie zawożę na Piastowską kolejną porcję rzeczy. Tym sposobem w ciągu tygodnia udaje się przenieść większość zawartości starego mieszkania.

Książki potrzebują powietrza

Didaskalia powstania artykułu prezentują się następująco.

Miejsce akcji: salon urządzony w stylu późnych lat dziewięćdziesiątych.

Parkiet w jodełkę, zielony dywan. W oknach solidne story, na ścianach dziesiątki metrów półek. Dwa wygodne fotele, w jednym siedzę ja. Po prawej kultowy stół literatury polskiej, przy którym odbywały się słynne kolacyjki i loteryjki, a WS obdarowywała gości kuriozami z własnych zbiorów. Za nim przeszkolone na niebiesko okienko (autorska koncepcja WS) - wydawka oddzielająca stół od kuchni. Poza tym jedna fotografia w ramce (WS z tablicą Żygląd), małpa, kilka bibelotów urody nienachalnej.

Myszkuję po półkach. Pustawych, bo gros księgozbioru Wisławy Szymborskiej trafiło do depozytu Muzeum Narodowego. Ale regały u WS nigdy nie były nabite do ostatniego milimetra. Poetka uważała, że książkom potrzeba luzu, że na półce muszą oddychać. To co zostało - dużo czasopism, trochę książek - oddycha więc pełną piersią.

Dobór lektur zdradza szerokie zainteresowania właścicielki: pradzieje człowieka, malarstwo Goyi, przyprawy, atrakcje Małopolski. Do tego od metra „Literatury na świecie", „Twórczości", ale też roczniki „National Geographic". Sporo poezji, zwłaszcza Czesława Miłosza, ale są też Poświatowska, Gałczyński, Lechoń, Baczyński. „Tonio Kröger" Manna, ale po niemiecku. Poza tym beletrystyki brak. „365 obiadów" Lucyny Ćwierczakiewiczowej samo otwiera się na „Umiejętne zastosowanie frytury (Proszę uważnie przeczytać!)".

(nie przeczytałam w ogóle, ale i książka nie wyglądała na nadużywaną; tak to ujmę)

W najśmielszych marzeniach nie podejrzewałam, że ja, zwykły profan-czytelnik, odwiedzę mieszkanie Wisławy Szymborskiej (a co dopiero, że spędzę w nim noc, ha!). Toteż wielka radość mieszała się z poczuciem lekkiego skrępowania. No bo czy mi w ogóle wypada siedzieć w tym fotelu? Grzebać w książkach? Jeść z tej miseczki?

A potem poziom abstrakcji sięgnął zenitu. Dzwonek do drzwi. Otwieram i do mieszkania Wisławy Szymborskiej wkracza Michał Rusinek. Będzie moim przewodnikiem.

Najważniejszym sprzętem w domu poety jest kosz na śmieci

„Home tour" zaczynamy od salonu, który - co ważne, a jeszcze nie było okazji o tym napomknąć - jako jedyny w mieszkaniu Wisławy Szymborskiej zachował oryginalny wystrój. Pomijając kilka detali (brak sofy, wyklejanki zamiast obrazów, podobny, ale jednak inny stolik ze szklanym blatem) jest toczka w toczkę jak w czasach kolacyjek. Gdy gości było więcej niż krzeseł, można było cupnąć na regale - specjalnie w tym celu wydłużonej i wzmocnionej półce. Na zielonych fotelach WS udzielała wywiadów, zwykle koło 10 rano, a dziennikarzy częstowała kawą rozpuszczalną i kieliszeczkiem koniaku.

➙ PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ jak pobyt w Zakopanem odmienił życie Wisławy Szymborskiej (i paru innych ludzi kultury też)

Reszta mieszkania Noblistki po generalnym remoncie urządzona jest prosto i praktycznie. Łazienka z prysznicem i pralką (to akurat novum, bo WS miała wannę i korzystała z pralni), osobna toaleta. Nowoczesna kuchnia, bez gazu za to z ekspresem do kawy, tosterem i zmywarką. Dwie sypialnie, a w każdej łóżko, biurko, fotel i szafa. Na ścianach faksymile rękopisów wierszy oraz wyklejanki. No i balkony! Po jednym na pokój.

Ten bliżej kuchni to „pokój Urszulki"

Nazwany tak na cześć przyjaciółki WS Urszuli Kozioł. Zainteresowana miała w nim nocować góra dwa razy, a przez resztę czasu był czymś w rodzaju pracowni. Wisława Szymborskiej rękopisy przepisywała tu na maszynie. Na ścianie reprodukcja „Urodzin", a przy biurku wiklinowy kosz na śmieci - zdaniem WS najważniejszy sprzęt w domu literata. Kończyły w nim teksty, które nie „wytrzymały próby jednego obrotu kuli ziemskiej".

(zresztą próba zwykle na jednym obrocie się nie kończyła; poetka latami dopracowywała pomysły, a Urszula Kozioł na wiersz zamówiony do „Odry" czekała trzynaście lat)

Druga sypialnia to pokój najważniejszy

Wisława Szymborska spędzała w nim najwięcej czasu. Spała i pisała wiersze (jedno i drugie w łóżku; nie dziwne więc, że ścianę obok zdobi „Radość pisania"). Pisała ręcznie na karteluszkach, a pomysły na kolejne teksty („rodniki wierszy") dojrzewały w specjalnym notesiku (czasem dziesięciolecia). Piła neskę i paliła. Oglądała opery na Mezzo i serwisy informacyjne. Spotykała z Michałem Rusinkiem na „szuraniu papierami".

Na półkach stała najcenniejsza część księgozbioru: poezja uszeregowana alfabetycznie, często z dedykacjami autorów. Do tego wydania jej książek.

(dla porównania - najbardziej bezwartościowy literacko gatunek, czyli instrukcje obsługi nazywane wprost „obstrukcjami", WS trzymała pod sufitem w przedpokoju, w słynnej komodzie z trzydziestoma sześcioma szufladami; do zobaczenia na wystawie Szuflada Szymborskiej w krakowskim Muzeum Narodowym).

W rogu stał stół ze szklanym blatem, pod którym trzymała zabawne wycinki, kiczowate pocztówki i drukowane kurioza, np. mandat ze Słowacji z napisem „bilet na pokutu", chiński paszport do piekła czy papier zapewniający okazicielowi odpust zupełny.

I poeci czasem muszą jeść

W biografii „Pamiątkowe rupiecie" Anny Bikont i Joanny Szczęsnej jest taki cudny fragment o podglądaniu Czesława Miłosza w restauracji. Rzecz działa się na wiele lat przed Noblami, gdy On już był rozpoznawanym poetą, a Ona młodą-zdolną.

- Przy sąsiednim stoliku, w towarzystwie, siedział Miłosz. Kelner przyniósł mu schaboszczaka z kapustą i on wcinał z apetytem. Pamiętam, że ten widok: uduchowiony poeta, cherubin, z kotletem wieprzowym w ustach, głęboko mnie przeraził. Wiedziałam, że i poeci czasem muszą jeść, ale żeby dania tak pospolite?

Ich znajomość miała kulinarny ciąg dalszy. Na co dzień pozbawiona kuchennych ambicji Wisława Szymborska z okazji wizyt kolegi po Noblu „wspinała się jako gospodyni na palce" serwując zrazy zawijane z polędwicy. Innym popisowym daniem był żurek, którym karmiła gości spotkań w rocznice śmierci Adama Włodka i Kornela Filipowicza. Ale poza tym zdaje się, że WS generalnie szkoda było czasu na gary.

➙ Przeczytaj również: Zwiedziłam mieszkanie Czesława Miłosza w Krakowie.

Jak więc radziła sobie z tym, „że i poeci czasem muszą jeść"? Zwyczajnie. Ponownie „Pamiątkowe rupiecie":

Był to taki czas, kiedy Szymborska nałogowo odżywiała się austriackimi zupkami w proszku (najlepsza była ponoć szparagowa), a gdy przychodzili goście, stawiała na stole wrzątek oraz tackę z różnymi zupkami. Każdy nasypywał sobie, co chciał, i sam zalewał gotującą się wodą.

A potem Wisława Szymborska odkryła dobrodziejstwa fast foodu, najlepiej z dowozem pod drzwi. Pizzami częstowała gości, a pikantne skrzydełka z KFC mroziła na zapas („a potem sobie kilka takich zamrożonych rzuca na patelnię, na rozgrzany tłuszcz i ma pyszny obiad" - przyznała się Michałowi Rusinkowi).

Wisławy Szymborskiej dzień powszedni

Na potrzeby tego artykułu przeprowadziłam małe śledztwo („zaświatowe wścibstwo" jak pewnie nazwałaby je jego bohaterka) próbując zrekonstruować dzień powszedni Wisławy Szymborskiej w mieszkaniu na Piastowskiej. To i owo udało się ustalić.

Gdy nie pisała, nie „szurała papierami", nie organizowała kolacyjek i nie spotykała się z przyjaciółmi, czytała, a dla zabawy rozwiązywała krzyżówki. Szczególną namiętnością darzyła jolki w „Gazecie Wyborczej". Raz do roku na kilka dni zmieniała mieszkanie w arenę robót ręcznych i kleiła wyklejanki.

Lubiła jazz, zwłaszcza Ellę Fitzgerald, ale po śmierci Kornela Filipowicza sama już nie słuchała muzyki.

Wisława Szymborska nie korzystała z komunikacji miejskiej. Spacerowała, a dla niepoznaki przed wyjściem z domu zakładała kamuflaż: wielkie okulary (do zobaczenia w „Szufladzie Szymborskiej"). Jedną z jej stałych marszrut były wyprawy na bazarek na Placu Nowowiejskim. Przepytałam w związku z tym sprzedawców warzyw i tak, Wisławę Szymborską wciąż pamiętają.

W okolicznych małych księgarniach zaopatrywała się też w kolejne lektury nadobowiązkowe. Ulubione powieści „Klub Pickwicka" i „Czarodziejska góra".

Chętnie chodziła do kina. Ulubieni reżyserzy to Federico Fellini i Woody Allen.

Zdarzało się, że śniły jej się wiersze.

➙ Przeczytaj również: Tu robi się sztukę! Przewodnik po pracowniach artystycznych Krakowa.

Teraz najważniejsze: jakim cudem nocowałam u Szymborskiej?

(I czy ty też możesz? SPOILER: możesz!)

Co prawda mieszkanie Wisławy Szymborskiej po remoncie jest czymś w rodzaju domu pracy twórczej, , a ja rezydentem literackim nie jestem (o co niektórzy mnie podejrzewali, gdy w mediach społecznościowych podzieliłam się zdjęciem z home office w kuchni WS; nawiasem mówiąc to podejrzenie okrutnie mi schlebiło!).

Nie mam też legitymacji Związku Literatów Polskich (czy takie coś jeszcze istnieje?), nie wydałam książki. Nie jestem żadnym Michałem Nogasiem, Filipem Springerem ani Małgorzatą Rejmer tego świata (dobór nazwisk nieprzypadkowy: wszyscy już nocowali u Noblistki), a z literaturą mam tyle wspólnego, że ją czytam (dla przyjemności).

A wyliczam wszystko to by wykazać, że mieszkanie Wisławy Szymborskiej otwarte jest również dla wielbicieli poetki bez zasług na niwie kultury. Można wynająć je na literacki weekend, można zostać dłużej. Lokum uzbrojone jest po zęby w sprzęty AGD, talerze, pościele, ręczniki, wygodne łóżka itepe. Nie ma telewizora, jest za to radio i Internet. Miejsce postojowe na grodzonym podwórku przy bloku w pakiecie. Do biedry idzie się 5 minut, na przystanek tramwajowy tyle samo, na Rynek dobre pół godziny.

Szczegóły, terminy, rezerwacje - wszystko do ustalenia bezpośrednio z Fundacją Wisławy Szymborskiej.

PS

Za zaproszenie do mieszkania Noblistki kłaniam się nisko Fundacji Wisławy Szymborskiej, szczególnie zaś dziękuję Panu Michałowi Rusinkowi za poświęcony czas i „home tour".

Pisząc tekst korzystałam z:

„Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej" Michał Rusinek, Wydawnictwo Znak, Kraków 2016.

„Pamiątkowe rupiecie. Biografia Wisławy Szymborskiej" Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Wydawnictwo Znak, Kraków 2012.

Obie książki mocno polecam!

A w jednym z kolejnych wpisów zabiorę Was na spacer po pozostałych krakowskich miejscach Wisławy Szymborskiej. Tymczasem #zostańciewdomu i trzymajcie się zdrowo!

Ciekawy wpis, to puść go dalej!
Po więcej pomysłów na zwiedzanie zajrzyj do spisu treści bloga.
No i zostań ze mną na dłużej, aby nie przegapić kolejnych tekstów.
Dodaj mnie do Feedly albo polub na Instagramie i Facebooku!
Lub zapisz się na newslettera z powiadomieniami o nowych artykułach!
A teraz sprawdź skrzynkę i kliknij w potwierdzający link.
DZIĘKUJĘ!

# data[].attributes.attachment_link.title
Mieszkanie Wisławy Szymborskiej w Krakowie. Spałam w nim. Też możesz

# data[].attributes.attachment_link.description
Dwadzieścia cztery godziny w mieszkaniu Wisławy Szymborskiej okazały się jednym z bardziej ekscytujących doświadczeń życia (choć w samym spaniu nic ekscytującego nie było, ba wyspałam się jak suseł!). Wisława Szymborska adres w Krakowie zmieniała pięć razy. Ostatni raz tuż po Noblu, gdy uznała, że pora na coś wygodniejszego niż dwa pokoiki na czwartym piętrze bez windy.

# data[].attributes.attachment_link.title
7 kreatywnych sposobów dekorowania pisanek - EduZabawy.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Pinterest

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzisiejsza propozycja to aktywności, do wykonania których nie jest potrzebny dostęp ani do komputera, ani do drukarki...przydadzą się za to guziki w różnych kolorach i o różnych kształtach, kolorowe sznurki (grube nici), ewentualnie kolorowe klocki, albo kółeczka wycięte z kolorowego papieru.

Karty z opisami aktywności pobierzecie tu:

Pisanka inna niż wszystkie...

Do wykonania tego zadania potrzebne będą kolorowe guziki. Najlepiej żeby były jak najbardziej różnorodne...jeśli nie macie guzików, to wykorzystajcie kolorowe klocki, wytnijcie różnej wielkości koła z kolorowego papieru lub zróbcie kulki z bibuły.

Potrzebny będzie jeszcze sznurek. Dziecko ze sznurka tworzy obrys pisanki, a następnie ozdabia ją dostępnymi elementami.

Zadanie możemy utrudnić wprowadzając jakiś warunek np.:

Wzór na pisance musi układać się symetrycznie,

Nie mogą się ze sobą stykać elementy o tej samej barwie,

Liczba użytych elementów musi być parzysta

Oczywiście możecie wybrać zupełnie inny warunek, to już zależy od was.

Ta aktywność będzie troszkę trudniejsza. Połóżcie na stole sznurek, z jednej strony stwórzcie obrys połowy pisanki, następnie dołóżcie ozdoby (guziki, klocki, kulki z bibuły...). Poproście dziecko o dołożenie drugiej połowy pisanki, w taki sposób żeby zostało uzyskane odbicie lustrzane. Przed zaproponowaniem tej zabawy przygotujcie odpowiednią liczbę takich samych elementów.

Do wykonania tej aktywności potrzebna będzie biała kartka, pędzel i farby. Złóżcie kartkę na pół (mocno, tak żeby wyraźne było miejsce zgięcia). Rozłóżcie kartkę. Poproś dziecko żeby namalowało farbami połowę pisanki (linia zgięcia kartki wyznaczy oś symetrii). Kiedy pisanka będzie namalowana ponownie zegnijcie kartkę i mocno ją przytrzymajcie. Zróbcie to szybko, żeby nie wyschła farba na kartce. Po rozłożeniu kartki powinna się pokazać piękna pisanka. Poczekajcie jak wyschnie i ozdóbcie ją w dowolny sposób.

Codzienne czynności dobrze zaprogramowane...

Ostatnie zadanie na dziś...to „zaprogramowanie" jakiejś czynności, a właściwie stworzenie programu na bazie, którego ktoś taką czynność wykona. Wybierzcie jakąś czynność, którą często wykonujecie, taką przy której nie musicie zastanawiać się co należy zrobić. Może to być mycie zębów, wycieranie stołu, zrobienie kanapki...i teraz zastanówcie się jak powinna brzmieć instrukcja wykonania tej czynności skierowana do kogoś, kto nigdy jej nie wykonywał (komputer potrzebuje bardzo precyzyjnej instrukcji).
Poproście dziecko o wydawanie kolejnych komend...a wy postępujcie ściśle zgodnie z nimi...będzie dużo śmiechu...może być też trochę bałaganu. Omówcie potem to zadania, zastanówcie się, które z komend były za mało precyzyjne i jak powinny brzmieć, żeby zostały dobrze zrozumiane.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zadania bez drukowania...w lekko świątecznym klimacie

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzisiejsza propozycja to aktywności, do wykonania których nie jest potrzebny dostęp ani do komputera, ani do drukarki...przydadzą się za to guziki w różnych kolorach i o różnych kształtach, kolorowe sznurki (grube nici), ewentualnie kolorowe klocki, albo kółeczka wycięte z kolorowego papieru. Karty z opisami aktywności pobierzecie tu: Pisanka inna niż wszystkie...

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.title
Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka w Kaliszu

# data[].attributes.attachment_link.description
Niech Was nie zmyli sympatyczny wygląd wirusa na obrazkach - jest groźny i złośliwy! Jak się przenosi, dowiecie się, czytając nasz "Wierszyk epidemiczny" autorstwa Joanny Piotrowskiej z ilustracjami...

# data[].attributes.attachment_link.title
Światowy Dzień Zdrowia 2020 by Małgorzata Wojtyś on Genial.ly

# data[].attributes.body
Dominika i Wiktoria Płonka

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatr Lalek Guliwer - Podróże Plastyczne odc.1

# data[].attributes.attachment_link.title
Interactive image by Małgorzata Wojtyś on Genial.ly

# data[].attributes.attachment_link.description
Interactive image by Małgorzata Wojtyś on Genial.ly

# data[].attributes.headline
2 kwietnia Światowy dzień świadomości autyzmu

# data[].attributes.subject
2 kwietnia Światowy dzień świadomości autyzmu

# data[].attributes.attachment_link.title
Amazing things Happen - Polish (Narrated by Kayah)

# data[].attributes.attachment_link.description
Wirtualny spacer po muzeum Misja: Polska Gabinety Świadków Historii Dziedziniec

# data[].attributes.attachment_link.title
"Masz tę moc" - o koronawirusie dla dzieci

# data[].attributes.headline
Tutaj prezentujemy Wasze kartki dla tych co walczą z epidemią. Dziękujemy.

# data[].attributes.subject
Tutaj prezentujemy Wasze kartki dla tych co walczą z epidemią. Dziękujemy.

# data[].attributes.body
Róża Bruś 1c

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzisiaj kilka propozycji zabaw z małymi elementami kodowania, takich, które można wykonać z dzieckiem w domu, bez drukowania i bez używania komputera. Potrzebne nam będą przedmioty, które raczej znajdą się w każdym domu, więc śmiało możecie te zadania wysłać rodzicom swoich dzieci.
Opisy każdej z zaproponowanych aktywności w formie pdf znajdziecie tu:
Zadania bez drukowania

Co nam będzie potrzebne?

Krzesła, kilka ulubionych maskotek, klocki, kartki, kredki i nożyczki...oraz chęć do zabawy.

Zacznijmy od łatwiejszych aktywności...

Połóż we właściwym miejscu...

Przygotuj krzesło i kilka zabawek (pluszak, klocki, piłka...). Ustaw krzesło i poproś, żeby położyło dziecko zabawki zgodnie z podaną przez ciebie instrukcją np.:

Połóż niebieski klocek pod krzesłem itd.

Możecie zabawę wzbogacić o wspólne ułożenie jakiejś niezwykłej opowieści związanej z przedmiotami, które biorą udział w tej zabawie

Do tej aktywności potrzebne nam będą klocki. Najlepiej sprawdzają się typu lego, ale jeśli macie inne, to też będzie ok.

Do pierwszej aktywności z klockami potrzebujecie dwóch identycznych zestawów klocków, składających się z kilku klocków każdy. Jedna osoba tworzy budowlę, druga nie podgląda. Następnie osoba, która zbudowała coś z klocków, tłumaczy jak ma to zbudować druga osoba. Instrukcja musi być bardzo precyzyjna, żeby udało zbudować się identyczną konstrukcję

W tej aktywności dziecko „zaprogramuje" rodzica, albo rodzic „zaprogramuje" dziecko.

Potrzebne będą krzesła (4-6), które ustawiamy tak jak na poniższym zdjęciu. Osoba, która zostanie zaprogramowana siada na jednym z krzeseł, a następnie wykonuje wszystkie podane przez drugą osobę komendy. Potem można zamienić się rolami.

Kolorowe kwadraty...kolorowe klocki

Do tej zabawy potrzebujecie 16 karteczek (4 kolory po 4 kartki z każdego koloru) lub tyle samo klocków. Karteczki dają masę możliwości. Na poniższym zdjęciu opisałam dwie z nich, ale to tylko początek. Zauważcie, że regularnie ułożone kartki, tworzą coś na kształt maty do kodowania...a to nam otwiera wiele nowych możliwości...

To już ostatnia propozycja na dzisiaj...tym razem przygotujcie kartki, nożyczki, kredki. Wytnijcie koła lub kwadraty i zaprojektujcie na nich dowolne symbole graficzne. Ustalcie co będą oznaczały,

następnie stwórzcie kod pamiętając o tym, żeby zacząć go zielonym kołem a skończyć czerwonym.

Mam nadzieję, że opisane zabawy spodobają się wam i waszym dzieciom🙂

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzisiaj kilka propozycji zabaw z małymi elementami kodowania, takich, które można wykonać z dzieckiem w domu, bez drukowania i bez używania komputera. Potrzebne nam będą przedmioty, które raczej znajdą się w każdym domu, więc śmiało możecie te zadania wysłać rodzicom swoich dzieci.

# data[].attributes.body
Wiemy, że czas jest trudny – nauka zdalna, praca zdalna, cała rodzina w ekranach. Wszyscy jedziemy na tym samym wózku. Wierzymy, że od tego też musi być odskocznia – gry, zabawy, film, ale też proste czynności w domu, np. porządki, te większe w całym domu lub piwnicy, lub te mniejsze, w pokoju lub półce z książkami.

I właśnie te ostatnie najbardziej nas interesują. Może macie książki, które już przeczytaliście, może nie macie już miejsca na nowe. Zostawcie je dla nas.  Podarujcie szkolnej bibliotece. To świetny sposób by książki otrzymały drugie życie.

Jak już wrócimy do normalności, inni bywalcy szkolnej biblioteki chętnie je wypożyczą.

W tym roku szkolnym podarowaliście nam ponad 100 książek. Wszystkie są bardzo ciekawe, niezniszczone, bardzo potrzebne (lektury) i cenne. To dla nas spory zastrzyk rzeczowy.

Liczymy na porządki i dziękujemy.