# data[].attributes.body
Estas, antes fermosas, mulleres eran as dúas irmás xemelgas Ermenegilda e Ramira Galegosón. Estas dúas irmás vivían felices aínda que ás veces pelexaban; vivían nunha mesma casa compartindo habitación, aínda que os seus pais eran ricos, a herdanza quedara para o seu odiado irmán, Braulio Galegosón, polo simple feito de ser o mozo maior.

Braulio era avaro, codicioso, malvado, e sempre estaba tramando algo malvado.

As dúas irmás eran pobres, vivían xuntas nunha casa pequena na praza, no centro da cidade, a súa casa era moi pequena, de tres habitacicións, un baño, a cociña/salón e

a habitación. Estas dúas irmás, estaban bastante tolas, sempre dicían que había pantasmas na súa casa, sempre correndo de habitación en habitación berrando e prendéndolle lume aos anaquiños de saba que arrincaban para prenderlles lume porque dicían que iso espantaba aos pantasmas. Ata o traxédico día no que se descoidaron e prenderon lume á casa. As dúas morreron na mesma postura que na fotografia, e dise que aínda as podes oír gritar se pasas pola praza na que vivían.

# data[].attributes.body
https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/com
San Bernardino fillo de Fernando e Fernanda aínda a día de hoxe, acórdase daquela guerra na que estivo presente e na que tivo que intervir para que seus netos non morresen naquela desgraza. Súa neta fixera un cadro como recordo.

# data[].attributes.body
Estes son os primeiros homes que chegaron ao cume dos Alpes, aventureiros sen medo ningún que arriscaron as súas vidas por chegar ao pico máis elevado de Europa, o Mont Blanc. O camiño estivo cheo de dificultades, e un deles non conseguiu volver con vida, mais os outros seguiron adiante ata conseguilo, proeza que quedará gravada por sempre nas súas memorias e da que se sentirán eternamente orgullos.
https://www.flickr.com/photos/britishlibrary/11275308344/in/album-72157638821811323/

# data[].attributes.body
Este debuxo fíxoo un violinista francés, que se facía chamar "le Chevalier", no ano 1873. Este debuxo representa o que o violinista francés viu nun soño. Este violinista era moi orgulloso e non lle gustaba que a xente fose mellor ca el. Unha vez foi practicar durante 1 ano enteiro ao monte porque outro violinista de gran nivel o superou. Unha noite de setembro, Le Chevalier foi durmir pero esa noite tivo un soño: aparecéuselle Satán co seu violín e tocou a obra máis fermosa que Le Chevalier escoitara nunca. Cando o talentoso violinista espertou quixo replicar aquela obra maestra, pero foille imposíbel e o único que puido replicar foi o debuxo de Satán.

# data[].attributes.attachment_link.title
Image taken from page 120 of 'Prose and Verse ... Written and published in the course of fifty years, 1836-1886. [A collection in 20 volumes made by Mr. Linton of all his pamphlets and contributions to newspapers, magazines, etc., as they appeared in the 

# data[].attributes.body
Nalgún pobo fantasma dunha vila calquera vivían dous irmáns, Elspeth e Angus Johnson, de cinco e sete anos; ambos estaban esgotados da vida cotiá, e, un nove de outubro, durante o almorzo, decidiron fuxir, pero, non dun xeito normal, tan só pechaban os ollos; crearon un novo mundo, o seu novo mundo, ó cal irían sempre que quixesen, tanto a comer xeado como a xogar ás agachadas, coa facilidade dun só xesto.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Title
Children eating lunch at WPA (Work Projects Administration) nursery school at the Agua Fria migratory labor camp. Arizona
Names

United States. Farm Security Administration (Sponsor)

Lee, Russell, 1903-1986 (Photographer)

Russell Lee (American, 1903-1986) (Photographer)

Farm Security Administration (American, active 1930s-1940s) (Sponsor)

Collection

Farm Security Administration Photographs

Dates / Origin

Library locations

The Miriam and Ira D. Wallach Division of Art, Prints and Photographs: Photography Collection

Shelf locator: 036141-D

Genres

Photographs

Physical Description

Gelatin silver print

Extent: Print Size: 8 x 10 in. (20.3 x 25.4 cm)

Type of Resource

Still image

Identifiers

TMS ID: 77954

TMS Object Number: 036141-D

Universal Unique Identifier (UUID): 325b1080-5260-0137-94e1-00d39c97245d

Rights Statement

The New York Public Library believes that this item is in the public domain under the laws of the United States, but did not make a determination as to its copyright status under the copyright laws of other countries. This item may not be in the public domain under the laws of other countries. Though not required, if you want to credit us as the source, please use the following statement, "From The New York Public Library," and provide a link back to the item on our Digital Collections site. Doing so helps us track how our collection is used and helps justify freely releasing even more content in the future.

Item timeline of events

# data[].attributes.attachment_link.title
Children eating lunch at WPA (Work Projects Administration) nursery school at the Agua Fria migratory labor camp. Arizona

# data[].attributes.attachment_link.description
TitleChildren eating lunch at WPA (Work Projects Administration) nursery school at the Agua Fria migratory labor camp. Arizona Names United States. Farm Security Administration (Sponsor) Lee, Russell, 1903-1986 (Photographer) Russell Lee (American, 1903-1986) (Photographer) Farm Security Administration (American, active 1930s-1940s) (Sponsor) Collection Farm Security Administration Photographs Dates / Origin Library locations The Miriam and Ira D.

# data[].attributes.body
Este é Ban, o langostino, ao que lle fixeron esta homenaxe polo seu intento de conquista dunha aldea do antigo oeste. Aló polo ano 1825 cando unha inundación chegou ata o límite dunha aldea do oeste, este langostino quixo conquistala, por iso reuniu a máis de 100.000 langostinos no seu exército. Cando os aldeáns se deron conta do intento de invasión contraatacaron e, como non, gañaron os aldeáns e, co exército de langostinos fixeron a maior mariscada que nunca se vira. E grazas a ese banquete tan espectacular fixéronlle esa estatua a Ban, o xeneral do intento de conquista que acabou nunha gran mariscada.
https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/36720088263/in/album-72157686396348231/

# data[].attributes.body
Este era un neno de 4 anos; el e a súa familia mudáranse, dadas as malas condicións do seu antigo país . Quedaron sen casa, sen roupa e sen cartos. Un día, o pequeno Charlie encontrou un pau oco e ocorreuselle facer buratos nel. Soplou, tapou algúns dos buratos e descubriu que do pau saía música. O señor alcalde, que estaba por alí, viuno e sorprendeuse do que saía daquel pau. Chegaron a un trato. Se Charlie tocaba para a poboación, el compraríalle un tambor, instrumento moi caro naquela época, e daríalle tódolos recursos necesarios para el e para a súa familia. (https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/sets/)

# data[].attributes.body
Este é un debuxo que fixo Mateo, un rapaz do 1932. Segundo o neno, era un demo que o seguía polas rúas da súa cidade, sempre ás dez da noite cando volvía el só á súa casa despois das clases de debuxo que lle pagaban os seus pais co pouco diñeiro que conseguían. Conta a lenda que a frauta que tocaba o demo escoitábase por toda a cidade. O último día no que se escoitou a frauta foi o último día no que se puido ver o neno. Na rúa só había un zapato e este debuxo.
https://www.flickr.com/photos/britishlibrary/11254494273/in/album-72157691107046960/

# data[].attributes.attachment_link.title
British Library digitised image from page 44 of "Symphonie symbolique [Poems.] ... Illustrated by Stella Langdale. Eng"

# data[].attributes.body
Un día como hoxe o 16 de xullo no ano 1969 estábase comezando cos preparativos para realizar a maior mentira e estafa a escala mundial, a viaxe á lúa.
E os seus principais integrantes: Neil Armstrong, Michael Collins e Buzz Aldrin.
(https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/3747529970/in/album-72157621657630077/)

# data[].attributes.attachment_link.title
Image taken from page 231 of 'The Music of the Poets. A Musician's Birthday Book. Edited by E. d'Esterre-Keeling'

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe , un venres insignificante de día de choiva , do ano 1596, no castelo francés de Chambord, fronte ás escaleiras de Leonardo da Vinci, houbo un recital de música clásica de corda. Participaron dous violíns, un violonchelo e un contrabaixo, os cales tocaban sen cesar sentindo no seu interior o que saía deles, impulsado por catro homes moi peculiares, que ían moi ben vestidos, de época, con traxes moi extravagantes con decorados e co cabelo rizo e moi longo.

# data[].attributes.body
En 1865 naceu esta nena chamada Georgina. Parece unha nena normal, pero non o é. Georgina é unha nena que desde que naceu desafía a lei da gravidade. A súa nai un día decidiu sentala nunha cadeira cun cinto xa que se non o fixese, a pequena comezaría a flotar e golpearíase co teito. A pobre pasou a súa infancia sentada nesa cadeira e por se te preguntabas que pasou cando Georgina creceu, pois tivo que vivir cunha mochila chea de cousas pegada a ela e así intentar ter unha vida o máis normal posible. https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/4420695962/in/album-72157623587459680/

# data[].attributes.attachment_link.title
Unidentified baby, strapped into a chair

# data[].attributes.body
Peter era un xove con grandes afeccións pola perruquería. Todos os días, con obxectos que tiña na casa, rulaba o seu loiro cabelo. Un día, ao chegar do traballo a súa veciña acudiu a el nerviosa e preocupada, xa que o seu primo celebraba o seu enlace e non tiña un bo perruqueiro que remediase o seu cabelo. Peter aquel día demostrou as súas habilidades como estilista e conseguiu a fama como o perruqueiro da vila. (https://images.nypl.org/index.php?id=58097862&t=w)

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe, unha muller chamada Jaqueline Cochran conseguiu cumprir o seu maior soño, o de convertirse en aviadora profesional. Isto foi grazas a que o 28 de xullo de 1977 foi a unha competición de aviación. A súa actuación foi tan boa que gañou o primeiro premio. Despois diso todo o mundo a recoñecía pola rúa, o que lle levou a cumprir o seu soño.

https://www.flickr.com/photos/smithsonian/3358895603/in/album-72157614810586267/

# data[].attributes.body
Xusto hoxe hai 30 anos daquel día cheo de felicidade e emoción, ese día que na miña vida olvidarei, no que iamos ir á excursión máis importante para min, xa que eu era un fanático  da arqueoloxía. A miña acompañante era a miña mellor amiga de practicamente toda a vida. Nun instante na visita ao museo pedinlle permiso á profesora para ir ao baño, regresei aos cinco minutos, e a miña mellor amiga xa non estaba... nunca regresou, desapareceu misteriosamente, houbo buscas e tamén recompensas se volvía sa e salva, pero foi inútil aínda a día de hoxe non volveu…

Link: https://www.flickr.com/photos/smithsonian/8722701919/in/album-72157633485516310/

# data[].attributes.body
Esta muller chamada Toni Frissell foi a primeira persoa en ensiñarlles unha fotografía nunha cámara a estes rapaces que ten ao seu redor. A partir dese día os rapaces empezaron a interesarse pola fotografía e sempre lle pedían que lles ensinase algunha foto. Ao longo do tempo algún destes rapaces fixéronse fotógrafos moi famosos

( https://flic.kr/p/aefuWy)

# data[].attributes.attachment_link.title
[Toni Frissell, sitting, holding camera on her lap, with several children standing around her, somewhere in Europe] (LOC)

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe en 1982, Xulia e María, dúas pobres, cunha vida moi complicada e moi relixiosas, estaban xuntas á beira do mar, elas non sabían que  xusto ese día  ía ser o mellor das súas vidas, ese día ían ter un gran cambio. Elas non sabían que nada máis marchar, íanse encontrar xunto  con dous homes que tamén eran moi relixiosos, que as  acolleron, e as invitaron a vivir con eles, o resto das súas vidas. Terminaron as dúas cunha gran familia e con cartos para ter posibilidades para vivir moi ben.

https://www.flickr.com/photos/smithsonian/albums/72157629227635110

# data[].attributes.body
Sebastien sempre soñou con vivir nunha casa que se puidese desprazar por todo o mundo, mais seus pais sempre lle dixeron que iso era imposible. Sebastien nunca se rendeu e estudou arquitectura durante moitos anos, despois diso empezou a deseñar a súa “casa” con axuda da súa muller, que coñecera na universidade. Un bo día de verán de 1947, conseguiu terminar a súa casa de ensoño, mais non recorría todo o mundo polo seu tamaño. Pero el era feliz por cumprir o seu soño.

https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/2678372526/sizes/l/

# data[].attributes.body
Que tolería!!!! Ultimamente as nais botan aos seus fillos a secar como se fosen xerseis ou pantalóns. Eu sentado pensei...Que lle ocorre a este mundo tan tolo onde se colgan aos rapaces ao sol? Antón achégase a min para dicirme que deixe de pensar no que non vou entender e corramos á árbore máis próxima, subamos pronto e nos sequemos alí para que non nos colguen.

# data[].attributes.body
Un día como hoxe hai xa 40 anos as irmás Dankworth tiñan a función máis importante das súas vidas, ían bailar diante de toda a corte inglesa. O que elas non sabían era que esa ía ser a última actuación das súas vidas, pois no medio da interpretación todas faleceron.

O que a policía nunca descubriu foi que unha das doncelas do palacio que sempre quixo ser bailarina cegada pola envexa, botoulle á comida das irmás un veleno que as mataría nun par de horas.

https://images.nypl.org/index.php?id=2023692&t=w

# data[].attributes.body
Evelyn Flynn era unha muller á que sempre lle gustou a música. Co paso do tempo converteuse nunha das mellores pianista da súa vila. A muller tocaba e tocaba días e noites sen cansarse. Ía xente de todo tipo vela tocar, pois posuía un don excepcional. O que ela estaba a ver mentres o público a escoitaba eran os libros que súa nai lle lía cando era pequena. Cada palabra Evelyn convertíaa en notas musicais. Cada libro unha historia, e cada historia unha peza en honor á súa nai, sen partituras. Unha boa mostra de que as linguaxes son universais.
https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/25403399370/in/photostream

# data[].attributes.body
Marina Fernández Siso 3°A

As xemelgas Ruth e Eleanor Smith, xa dende ben  pequenas, sabían que de maiores ían facer algo surrealista, e ademais  xuntas.

Pois competiron nuns xogos olímpicos na categoría de 800 metros libres, e, non so é que unha gañase o ouro, é que as dúas o gañaron, chegaron exactamente ao mesmo  tempo, xa que fixeron os mesmos movementos e coa mesma intensidade, algo incrible pero certo.

Que foran xemelgas influíu algo pero os 2 anos practicando fixo que conseguisen esa compenetración, e o seu soño, xuntas.

(https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/25423748733/in/álbum-72157614805050380)

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe en 1937, a señora Wheeler cansada da súa vida ordinaria, decidiu mercar un can para un concurso de mascotas, mais o can que lle deron na tenda non era un can calquera, era un can con plumas.

https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/40935481854/in/album-72157690775854080/

# data[].attributes.body
Antonio e Manolo, dous primos, inventaron o motor a gasolina no ano 1932. Esta idea xurdiulles porque como os coches diésel nesa época contaminaban moito, decidiron fabricar un combustible que contaminase menos. Manolo decidiu fabricar a de 95 octanos e Antonio a de 98 octanos.
Con estas ideas conseguiron facerse millonarios e famosos.

(https://digitalcollections.nypl.org/items/ee88eac0-5576-0137-5f9d-0c9e9bdbbd3e?featured=true)

# data[].attributes.body
Samuel era un rapaz ao que sempre lle gustou a música e bailar. De pequeno tiña un cuarto onde realizaba as súas composicións de violín e as súas coreografías. Entón un día pensou... "estaría xenial poder facer as dúas cousas ao mesmo tempo". No seu pobo celebrábase un corcurso de talentos e decidiu presentarse e tocar a súa composición e realizar a súa coreografía, todo ao mesmo tempo. Como non, Samuel gañou o primeiro posto e agora dedícase a dar clases de violín con coreografía.

https://www.flickr.com/photos/britishlibrary/albums/72157691107046960

# data[].attributes.attachment_link.title
Image taken from page 120 of 'Prose and Verse ... Written and published in the course of fifty years, 1836-1886. [A collection in 20 volumes made by Mr. Linton of all his pamphlets and contributions to newspapers, magazines, etc., as they appeared in the 

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe hai 20 anos, Marge Whinery estábase preparando para a festa que cambiaría a súa vida. Nela coñecería o amor da súa vida. Un par de anos despois esta parella foi noticia tras celebrar a primeira voda entre dúas persoas do mesmo sexo.

https://digitalcollections.nypl.org/items/58e61570-5577-0137-4cc2-6bb53ba77cbe?featured=true

# data[].attributes.body
Pirula Pitufaina Monte era unha científica de 28 anos. Foi unha científica moi famosa, xa que foi a única científica que descubriu a partícula (ADN). Dende que naceu ata que morreu tiña moita fama.

https://www.flickr.com/photos/britishlibrary/albums/72157680728468600

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe, en 1970, o Raposo Paquito quedou co seu gran amigo, o Parrulo Pepe, para ensinalo a voar. Uns cantos consellos, unha boa altura e unha boa patada no cu... todo se consegue!

Fonte: https://www.flickr.com/photos/britishlibrary/11040244903/in/album-72157638906393085/

# data[].attributes.body
Elliot Clayton foi un home que soñaba con ter unha tenda de vestidos no seu pobo, pero non podía. Un día cando ía polo río atopou unha árbore da que saían vestidos e montou a tenda. A xente preguntaba como non facía os vestidos pero os vendía igual. El sempre dicía que era sorte, e un día unha avoa dixo:
- Os cartos non saen das árbores.
El contestou:
- Non, pero o que me dá os cartos si que sae dunha árbore

Fonte:
https://www.flickr.com/photos/smithsonian/sets/

# data[].attributes.body
Un 22 de maio no ano 1900 inventouse a primeira cámara; creouna George Smith. Para comprobar a gravación, gravaron un partido de fútbol.  Foi o primeiro partido de todos os deportes en ser gravado. A  cámara funcionaba perfectamente, as imaxes eran dunha calidade aceptable. Co paso do tempo George Smith foi fabricando cámaras, cada cámara mais impresionate cá antigua. Agora temos as cámaras que temos, grazas a George Smith.

# data[].attributes.attachment_link.title
[Germany Schaefer, Washington AL (baseball)]  (LOC)

# data[].attributes.body
Tafari N'Zondi, natural de Mozambique, loitou na Primeira Guerra Mundial. Un día coma hoxe, este fiucego home de cor, salvou o seu irmán cun acto impensábel; non era imaxinábel salvalo daquel obus. A noticia foi afamada entre os militares. Realizou numerosas entrevistas, e nunha delas mecionaría unha frase revolucionaria e histórica: "As guerras seguirán mentras a cor do coiro sexa máis importante que a dos ollos".

https://digitalcollections.nypl.org/items/510d47e0-bc65-a3d9-e040-e00a18064a99

# data[].attributes.body
O 15 de xaneiro de 1884, en Sikeston, Missouri, naceu o primeiro barbeiro da historia, Daniel Croes, o cal non cortaba o pelo ou a barba cunhas tesoiras ou unha navalla, senón que o cortaba con coitelos, ou con cousas que encontraba pola rúa; podían ser cristais ou calquera obxecto cortante. Daniel comezou o seu traballo en 1901 con 17 anos, porque a súa familia era pobre e tiñan que gañarse a vida. Croes saía á rúa con todo o necesario para exercer o seu traballo e atraía a toda a xente que pasaba por alí.

https://digitalcollections.nypl.org/items/ba309cea-967c-4288-e040-e00a18066c61

# data[].attributes.body
Cloe Urriaga Sorní era unha rapaza de catro anos, moi intelixente xa daquela. A súa gran habilidade eran as matemáticas, por iso loitou por ser mestra; aínda que o tivo moi complicado, xa que naqueles tempos as mulleres non podían ser mestras. Ela conseguiu entrar na universidade grazas ao novo corte de pelo que se fixo e á súa nova vestimenta.
Ao final, todos o descubriron e por moi raro que pareza tamén o aceptaron. Así foi como deixaron que as mulleres foran mestras.

https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/2987739798/in/album-72157608512488080/

# data[].attributes.body
Ricardo Montes era un gran traballador, pois non había traballo que se lle resistise. Porén, un día, cando durmía, notou que algo ía mal, xa que se estaba enchoupando. Ao día seguinte fixo unha escaleira, mais non foi capaz de utilizala eficazmente, xa que se balanceaba e non lle deixaba subirse ao tellado. Despois de días e días pensando na súa cama, unha idea caeulle na cabeza en forma de tella, o que fixo que Ricardo chegase ao ceo sen precisar da súa escaleira.

https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/14096406370/in/album-72157644862343822/

# data[].attributes.body
O 27 de setembro do 1970, Jannie Camilo unha rapaza de oito anos, que recollía os arandos no verán en West Maniyuk, Pensilvania, sentía angustia tras saber que vivirían nese lugar pouco máis de dúas semanas debido á impaciencia do seu pai.

# data[].attributes.attachment_link.title
Eight-year-old, Jennie Camillo, lives in West Maniyunk, Pa. (near Philadelphia). For this summer she has picked cranberries. This summer is at Theodore Budd's Bog at Turkeytown, near Pemberton, N.J. This is the fourth week of school in Philadelphia and th

# data[].attributes.body
Esta é Filomena, unha rapaza de 20 anos que un día coma hoxe no 1936 foi asasinada. Era enfermeira  e proviña dunha familia rica; era querida por moitas persoas. Pero un día, no sitio onde curaban os que viñan da guerra, atopouse co que matara o seu irmán anos atrás e decidiu non salvarlle a vida. Por iso mesmo, cando o descubriron meses despois decidiron matala.
https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/46872889645/in/album-72157680270657048/

# data[].attributes.attachment_link.title
[Nurse Mary A.E. Keen of Seminary Hospital, Washington, D.C., and Chesapeake Hospital, Fort Monroe, Virginia] (LOC)

# data[].attributes.body
Katharine Cornell naceu en Alemania no ano 1893, máis adiante foi a vivir a Estados Unidos o país da súa perdición. Un día como outro calquera Katharine escoitou unha voz da chimenea. Dende esa, pasaba os días falando con esta. A xente dicía que estaba tola e logo de varios episodios tétricos cando o seu marido tentaba que non estivera coa chimenea, foi ingresada nun manicomio. Pasaron os días con normalidade, ata que unha mañá, os gardas atóparonse cunha Katharine desaparecida e só unha nota que dicía,« voume xunto a miña amiga, xunto ela non teño frío ». Estes foron á casa e só puideron ver ó seu  marido no chán susurrando «Ela sigue na chimenea, por agora e por sempre». Nunca máis souperon de Katharine, a chimenea rematou sendo subastada. Quen sabe onde estará agora...

(https://digitalcollections.nypl.org/items/510d47db-c9bd-a3d9-e040-e00a18064a99)

# data[].attributes.body
A principios do século pasado sucedeu o nunca visto naquela cidade: unha gran nevada.

Cando o señor Rossmausen espertou aquela mañá quedou asombrado, marabillado e entusiasmado. El era bibliotecario e só vira a neve nas fotos dos libros. En realidade case todo o que vira na súa vida, o vira unicamente nos libros. A súa familia reprocháballo constantemente, pero el non facía moito caso e refuxiábase novamente nos libros, pero aquela mañá entendeuno. A neve que o cubría todo tróuxolle unha visión de páxinas brancas, de libros que nunca foran escritos, como a súa propia vida! Saíu impulsivamente e quixo sumarse ao resto dos veciños, que xogaban coa neve e facían figuras, pero detívose de súpeto. Non estaba afeito e non sabía moi ben que facer. Quedou quedo. A neve foino cubrindo aos poucos e, para sorpresa de todos, converteuno nun rato de neve.

Un neno gritou: Mamá! Mira! Un rato! O señor Rossmausen converteuse nun rato!
Aquela mañá, ao señor Rossmausen a neve reveláralle o seu destino: ser un rato de biblioteca, o cal non lle pareceu nada mal!

https://www.flickr.com/photos/smithsonian/5243824840/in/album-72157625430188743/

# data[].attributes.body
O 27 de septiembre de 1910, Jannie Camillo, unha rapaza de oito anos que vive en West Maniyunk, Pensilvania, que durante o verán recolleu os arandos do lugar. A pequena sinte angustia tras saber que como moito perdurarán dúas semanas no seu fogar debido á im paciencia d seu pai.
https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/48496591851/in/album-72157631320489950/

# data[].attributes.body
Tal día como hoxe no 1972, Margarette Dunkan (no centro da imaxe) comezou a dar clases de ballet por primeira vez en Liverpool.
Margarette Dunkan naceu en Londres no 1940, e foi a bailarina principal da Royal Opera House que se atopa en Londres. Debido a unha lesión nun xeonllo, non puido facer ballet durante un ano, deixou a Royal e mudouse a Liverpool para recuperarse desta. Alí, dous anos despois comezou a dar clases.
Na súa primeira clase falou da súa experiencia no mundo do ballet e explicoulles aos seus alumnos e alumnas o que realmente significaba o ballet para ela. Hoxe en día a súa escola é recoñecida a nivel internacional grazas á incrible Margarette Dunkan.
(https://digitalcollections.nypl.org/items/47caee20-58e8-0134-303f-00505686a51c)

# data[].attributes.body
Era a primeira vez que voltaba a aquela paraxe despois de tantos anos. O que non sabía o pobre asno que alí se atopaba, baixo o antigo arco, é que fora nese mesmo lugar onde María Martínez decidira o seu futuro e o de gran parte da humanidade. Foi precisamente alí onde tivo a marabillosa inspiración que, pasados os anos, lle fixera conseguir o desexado Premio Nobel de Literatura, feito que cambiou a súa vida para sempre.
(https://www.flickr.com/photos/smithsonian/7454233524/in/album-72157630332817676/)

# data[].attributes.body
Erik Mcgregor naceu  en Nevada, no ano  1872. Dende os 8 anos vivía só. Aos 76 anos, aburrido de estar só, decidiu fabricar unha impresora de persoas;  así, imprimiu un home da súa idade co que puidese pasar o tempo. O experimento non saíu tan ben como el pensaba, porque o home impreso tiña moi mal carácter. Erik decidiu tirar coa impresora porque prefería estar só que mal acompañado.
Fonte:(https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/45747421662/in/album-72157697493936610/)

# data[].attributes.body
Katherine era unha rapaza de 18 anos. Os seus pais eran moi importantes na realeza británica e debido a isto nunca estaban
con ela. Para non aburrirse, a moza falaba coa súa tarántula, á cal
quería moito. Un día, os seus pais obrigárona a casar cun rapaz aínda que ela non quería. Anoxada e indignada por todo isto, decidiu pedirlle consello á súa araña. Katherine comeu o seu marido seguindo as instrucións que lle dera a tarántula. Por desgraza, a rapaza tivo que ir ao cárcere e,
dende aquela, non corta o cabelo.
(https://www.flickr.com/photos/george_eastman_house/2719965307/in/album-72157606471434230/)

# data[].attributes.body
O 22 de novembro  do 1890 na granxa dos Smith, a cabareteira Elisabeth foi escoller un ganso para facerse unha boa para o seu novo espectáculo. Ao collelo no colo para ver se a pluma era o bastante suave, tivo unha visión. Nela, aparecía o futuro do granxeiro. Dende aquela, Elisabeth pasou de ser cabareteira, a ser coñecida como a pitonisa granxeira.
(https://www.flickr.com/photos/library_of_congress/40935481854/in/album-72157690775854080)