# data[].attributes.headline
Η πλειστοβολίνδα

# data[].attributes.subject
Η πλειστοβολίνδα

# data[].attributes.body
Η ονομασία του παιχνιδιού σημαίνει πολλές (πλείστες) ριξιές (βολές), άρα ήταν ένα παιχνίδι κυβείας, στο οποίο νικητής ήταν αυτός που έφερνε τις καλύτερες ζαριές, όπου είχαν συμφωνήσει από πριν πόσες βολές θα έκανε ο κάθε παίκτης. Παιζόταν με τρία ζάρια (κύβους), αφού όπως γνωρίζουμε από διάφορες πηγές, οι αρχαίοι Έλληνες έπαιζαν τα παιχνίδια κυβείας με τρία ζάρια, ενώ η συνήθεια να παίζουν με δύο ήταν Ρωμαϊκή. Το χειρότερο άθροισμα ήταν το 3, ενώ το καλύτερο, τρία εξάρια, δηλαδή 18, από όπου επικράτησε και η έκφραση «τρις έξ», που σήμαινε αναπάντεχη εύνοια της τύχης.

# data[].attributes.headline
Πέττεια ή Πεττεία ή Πεσσεία ή Κυβεία ή Σκιραφεία

# data[].attributes.subject
Πέττεια ή Πεττεία ή Πεσσεία ή Κυβεία ή Σκιραφεία

# data[].attributes.body
Πνευματικό παιχνίδι στρατηγικής. Προστάτες όλων των κυβευτών ήταν οι θεοί Ερμής και Παν. Δεν είναι τυχαίο που ο Λυσίμαχος, δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επινόησε ένα τέτοιο παιχνίδι για να εξασκείται ο μαθητής του. Στο παιχνίδι αυτό τον καλούσε να υποδυθεί τον Αχιλλέα, ο οποίος στο μυαλό του μικρού Αλεξάνδρου, απέκτησε αρχετυπική μορφή ως ο σπουδαιότερος των πολεμιστών.

# data[].attributes.headline
Το ζατρίκιον

# data[].attributes.subject
Το ζατρίκιον

# data[].attributes.body
Το Ζατρίκιον ήταν ένα βασιλικό παιχνίδι ανάλογο με το σύγχρονο σκάκι. Όταν ο Βρετανός αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς πραγματοποιούσε ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού στα τέλη του 19ου αιώνα, έμεινε έκθαμβος όταν αντίκρισε μια μεγάλη πλάκα από ελεφαντόδοντο και πέτρα χρώματος μπλε, με γυάλινη επικάλυψη και χρυσά φύλλα. Το εντυπωσιακό αυτό εύρημα ήταν το «Μέγα Ζατρίκιον» που συνοδευόταν από πέντε πιόνια από ελεφαντόδοντο και είχε διαστάσεις 104Χ61 εκατοστά και χρονολογείται γύρω στο 1600π.Χ. και γι’αυτό χώρος που ανακαλύφθηκε ονομάστηκε «Διάδρομος του Ζατρικίου».

# data[].attributes.headline
Το οστομάχιον

# data[].attributes.subject
Το οστομάχιον

# data[].attributes.body
Δηλαδή, « η μάχη των οστών». Πιθανότατα προέκυψε από ένα μαθηματικό πρόβλημα του Αρχιμήδη. Πρόκειται για ένα πνευματικό παιχνίδι πρόγονο των παζλ, κάτι σαν το σημερινό tangram. Το παιχνίδι αποτελείται από μια τετράγωνη βάση διαιρεμένη σε 14 γεωμετρικά κομμάτια. Σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να ξανασχηματίσει με όσο το δυνατόν περισσότερους τρόπους με όλα τα κομμάτια το τετράγωνο ή κάποια από 9 συγκεκριμένες φιγούρες.