# data[].attributes.headline
 1. INTRODUCCIÓN Reinados Los Austrias Menores

# data[].attributes.subject
 1. INTRODUCCIÓN Reinados Los Austrias Menores

# data[].attributes.body
En el siglo XVII (17e eeuw), España pierde la hegemonía (heerschap) en Europa. Los monarcas del siglo XVII, Felipe III, Felipe IV y Carlos II, depositaron el poder en manos de validos, personas de total confianza del rey, pero que gobernaron más en su propio interés que en el del pueblo español. España en el siglo XVII sufre una crisis demográfica, y económicafinanciera, pues el oro y plata que llegaba de América empezaron a escasear (weinig hebben van een object/ding), y los reyes tuvieron problemas para pagar los préstamos que pedían a los banqueros para mantener el gasto bélico.

# data[].attributes.body
La Edad Moderna se inicia en la Península durante el reinado en común de Isabel I de Castilla y Fernando II de Aragón.

# data[].attributes.body
Finaliza con la guerra de la Independencia (1808-1814)

# data[].attributes.body
El Renacimento wordt vertaald naar de Renaissance. Het Franse woord renaissance betekent wedergeboorte. De term verwijst naar de geboorte van belangrijke nieuwe ontwikkelingen in deze periode, zoals de teloorgang van het feodale stelsel, de ontdekking van nieuwe continenten, het copernicaanse stelsel in de astronomie en de uitvinding of introductie in Europa van drukpers, papier, kompas en buskruit. Daarnaast verwijst de term "Renaissance" naar de wedergeboorte van de klassieke oudheid.

# data[].attributes.headline
Tijdlijn Reinados Felipe 3, 4 y Carlos 2

# data[].attributes.subject
Tijdlijn Reinados Felipe 3, 4 y Carlos 2

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
(Felipe de Borbón o de Anjou, llamado el Animoso; Versalles, Francia, 1683 - Madrid, 1746) Rey de España (1700-1746). Segundo hijo del gran delfín Luis de Francia y de María Ana Cristina de Baviera, fue designado heredero de la Corona de España por el último rey español de la dinastía de los Habsburgo, Carlos II, que murió sin descendencia. La coronación de Felipe de Anjou en 1700 como Felipe V de España supuso el advenimiento de la dinastía borbónica al trono español.

Felipe V de España

En su primera etapa, el reinado de Felipe V estuvo tutelado por su abuelo, Luis XIV de Francia, a través de una camarilla de funcionarios franceses encabezada por la princesa de los Ursinos. Esta circunstancia indignó a la alta nobleza y la oligarquía españolas y creó un clima de malestar que se complicó cuando el archiduque Carlos de Austria (el futuro emperador Carlos VI del Sacro Imperio Romano Germánico) comenzó a hacer efectivas sus pretensiones a la Corona española, con el apoyo de los antiguos reinos de la Corona de Aragón, pues los catalanes mantenían su resentimiento hacia los franceses a raíz de la pérdida del Rosellón y la Cerdaña transpirenaicos.

Tras contraer matrimonio con Maria Luisa Gabriela de Saboya, Felipe V marchó a Nápoles en 1702 para combatir a los austriacos. Poco después regresó a España para hacer frente a los ataques de la coalición angloholandesa que apoyaba al archiduque Carlos de Austria y que precedieron al estallido de la guerra de Sucesión en 1704. El largo conflicto internacional adquirió en España un carácter de guerra civil en la que se enfrentaron las antiguas Coronas de Castilla y Aragón.

En 1707, la situación se tornó crítica para el soberano español, dado que, si bien había obtenido algunas victorias importantes, perdió el apoyo de Luis XIV de Francia, quien hubo de retirarse de la contienda a raíz de los reveses sufridos en el continente. Sin embargo, al margen de las alternativas en el campo de batalla, la muerte del emperador austriaco José I y la coronación como emperador del archiduque Carlos de Austria en 1711 dieron un vuelco radical a las cosas.

Si el origen del conflicto había sido el peligro de una unión de Francia y España, a pesar de la cláusula que lo impedía en el testamento de Carlos II, la nueva situación dio lugar a que británicos y holandeses dejaran de apoyar a Austria, también por razones geoestratégicas, y negociaran con España los tratados de Utrecht, de 1713, y de Rastadt, del año siguiente, por los que Felipe V cedía su soberanía sobre los Países Bajos, Menorca, Gibraltar, la colonia de Sacramento y otras posesiones europeas y al mismo tiempo renunciaba a sus derechos sucesorios en Francia, a cambio de lo cual era reconocido como rey de España.

Los catalanes, que entretanto habían proseguido la guerra en solitario, capitularon finalmente en 1715. El monarca emprendió entonces una profunda reforma administrativa del Estado de carácter centralista, cuyas líneas más significativas fueron el fortalecimiento del Consejo de Castilla y el Decreto de Nueva Planta de la Corona de Aragón, por el que disolvía sus principales instituciones y reducía al mínimo su autonomía.

Tras enviudar, Felipe V se casó enseguida con Isabel de Farnesio, quien se convirtió en su principal consejera y, tras apartar al grupo francés, tomó las riendas del poder con el propósito de asegurar el futuro de sus hijos, Carlos y Felipe. A través del cardenal Alberoni, promovió las campañas de Italia y de los Pirineos con la intención de recuperar los territorios perdidos a raíz de la guerra, pero la intervención británica impidió su propósito.

En 1723, a la muerte del regente francés, Felipe V abdicó en favor de su hijo Luis con la esperanza de reinar finalmente en Francia. Sin embargo, la muerte de Luis I ese mismo año a causa de la viruela lo llevó de nuevo al trono español. Esta segunda etapa de su reinado estuvo señalada por el avance de su enfermedad mental y el control que su esposa ejercía sobre los asuntos del reino. Las guerras de Sucesión de Polonia y Austria originaron los pactos de familia con Francia de 1733 y 1743, que clarificaron el futuro de los hijos de Isabel de Farnesio, al asegurar al infante Carlos el trono de España y al infante Felipe el Milanesado, Parma y Plasencia.

La ocupación de este territorio suscitó el bloqueo naval por parte de Gran Bretaña, cuyas graves consecuencias económicas para España no llegó a ver el rey Felipe. Le sucedió en el trono Fernando VI (1746-1759), último hijo de su primer matrimonio con Maria Luisa Gabriela de Saboya; al morir sin descendencia Fernando VI, el trono español recayó en Carlos III (1759-1788), primogénito del segundo matrimonio de Felipe V con Isabel de Farnesio.

Cómo citar este artículo:
Ruiza, M., Fernández, T. y Tamaro, E. (2004). . En Biografías y Vidas. La enciclopedia biográfica en línea. Barcelona (España). Recuperado de el .

# data[].attributes.attachment_link.description
(Felipe de Borbón o de Anjou, llamado el Animoso; Versalles, Francia, 1683 - Madrid, 1746) Rey de España (1700-1746). Segundo hijo del gran delfín Luis de Francia y de María Ana Cristina de Baviera, fue designado heredero de la Corona de España por el último rey español de la dinastía de los Habsburgo, Carlos II, que murió sin descendencia.

# data[].attributes.body
Het verlicht despotisme, ook wel verlicht absolutisme, is de benaming voor de regeerperiode van Europese vorsten die zich in de loop van de achttiende eeuw deels lieten beïnvloeden door de denkbeelden van de Verlichting. Het belang van het volk kwam in hun beleid meer op de voorgrond te staan. Dit betekende echter niet dat de gewone man en vrouw ook meer zeggenschap kregen. Het verlicht despotisme wordt daarom wel eens samengevat met de woorden:

“alles voor het volk, niets door het volk”

# data[].attributes.body
Luis' vader, Felipe V, deed afstand van de troon op 14 januari 1724, zodat zijn zoon, Luis/Lodewijk de 1e deze kon bestijgen.  Luis de 1e was nog maar 16 jaar. Hij had niet lang geregeerd. In dat zelfde jaar overleed hij aan de pokken. Hij werd begraven in de basiliek van het Escorial. Zijn vader (Felipe V) werd weer terug koning.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lodewijk Filips ( Madrid, 25 augustus 1707 - aldaar, 31 augustus 1724) was in 1724 koning van Spanje. Hij was de oudste zoon van Filips V en Maria Louisa van Savoye, dochter van Victor Amadeus II van Sardinië.

# data[].attributes.body
Koning van Spanje. Hij regeerde van 20 januari 1716 tot 14 december 1788 in Spanje, en daarvoor heeft hij in napels geregeerd. Ook in Sicilië is hij bekend als een regeerder.
Hij was de vijfde zoon van Filips V van Spanje. Hij was een voorstander van verlicht absolutisme en regalisme. Hij slaagde er op 10 augustus 1759 in om op de troon te komen in Spanje.

# data[].attributes.body
De Verlichting – in het Duits

Aufklärung, in het Engels Age of Enlightenment of Age of Reason – was een intellectuele beweging uit de achttiende eeuw, waarbij wetenschappelijk denken vanuit rationalisme en empirisme centraal stond. Hierdoor ontstond een nieuw wereldbeeld, dat gebaseerd was op een sterk vertrouwen op de rede en een algehele vooruitgang op het gebied van wetenschap, onderwijs, sociale hervorming en politiek. De beweging van de Verlichting had vooral invloed in Europa en de Verenigde Staten.

# data[].attributes.body
Filips V (Versailles, 19 december 1683 — Madrid, 9 juli 1746) was koning van Spanje van 15 november 1700 tot 15 januari 1724, toen hij troonsafstand deed ten gunste van zijn zoon Lodewijk, en van 6 september 1724, toen hij de troon weer besteeg na de dood van zijn zoon, tot zijn eigen dood in 1746. Filips was het eerste lid van het Huis Bourbon dat als koning over Spanje heerste. De totale duur van zijn twee regeringsperioden, 45 jaar en 21 dagen, is de langste in de moderne Spaanse geschiedenis.

# data[].attributes.body
Ferdinand was de 4e zoon van Felipe V. Toen Felipe V overleed, besteeg Fernando VI, oftewel Ferdinand de 6e/ de Preutse, de troon. Engeland en Frankrijk wilden graag samenwerken met Spanje om oorlog te voeren, maar Ferdinand koos ervoor om neutraal te blijven.
Hij trouwde met Maria Barbara uit Portugal, maar zij was niet zo'n schoonheid. Hij schrok enorm toen hij haar zag zonder sluier. Na een tijdje raakten ze toch aan elkaar gehecht en leefden ze nog lang en gelukkig. Hahaha, spoiler, niet helemaal, Maria Barbara overleed en Fernando werd krankzinnig.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rey de España (Madrid, 1712 - Villaviciosa de Odón, Madrid, 1759). Era hijo del primer matrimonio de Felipe V, a quien sucedió al morir en 1746 (y no en 1724, al morir su hermano Luis I, como habría exigido la norma sucesoria de la Casa de Borbón, ya que la reina Isabel de Farnesio empujó a Felipe V a recuperar el trono y mantenerlo el resto de su vida).

Fernando VI de España

Comenzó su reinado eliminando la influencia de la reina viuda Isabel de Farnesio y de su grupo de cortesanos italianos; de tiempos de su padre conservó, sin embargo, al marqués de La Ensenada como secretario de Hacienda, Marina e Indias, equilibrando su poder con el nombramiento de José de Carvajal para la Secretaría de Estado. La pugna entre ambos terminó en 1754, al morir Carvajal y caer Ensenada, pasando Ricardo Wall a ser el nuevo "hombre fuerte".

La política exterior de Fernando VI se orientó a conservar la paz, liquidando el belicismo del reinado anterior; con ello se pretendía reducir el peso de los gastos militares y concentrar las energías sobre el desarrollo interior. Terminada la Guerra de Sucesión austriaca (1740-48), España no intervino en nuevos conflictos. Antes al contrario, la Monarquía buscó su lugar en el equilibrio europeo firmando acuerdos con Portugal (Tratado de Límites, 1750) y con Inglaterra (Convenio de Compensación, 1750; Tratado de Aranjuez, 1752).

Los peligros de la situación italiana se conjuraron concertando una alianza matrimonial entre la hermana de Fernando VI y el heredero del Trono de Saboya (1750) y un tratado defensivo con Austria y Saboya (1752). El estallido de la Guerra de los Siete Años (1756-63) no desvió a España de su posición neutral, resistiendo las ofertas que hicieron tanto Francia como Inglaterra para intervenir en la contienda.

El pacifismo del reinado de Fernando VI permitió a sus ministros concentrarse sobre la reconstrucción económica y financiera del país. El proyecto de Ensenada pasaba por la implantación en Castilla de una Única Contribución directa proporcional a las fortunas familiares, medidas en virtud de un catastro que se levantó al efecto (1749-56); las dificultades y resistencias que suscitó aquella operación, sin embargo, hicieron que no pudiera ser aplicada hasta el reinado de Carlos III (1760), y aun entonces sólo de forma transitoria y parcial.

Otras medidas de reforma de la Hacienda fueron más eficaces: la administración directa de las Rentas Provinciales y la acción de los intendentes (a los que se dio una nueva ordenanza en 1755) permitieron prescindir de los arrendatarios particulares que mediatizaban la recaudación de los impuestos en beneficio propio; al mismo tiempo, la centralización de las transacciones exteriores del Estado en la oficina del Real Giro (1751-52) permitió prescindir de la costosa intermediación de banqueros y asentistas. Con todo ello mejoraron los ingresos de la Hacienda Real y, al mismo tiempo, se aligeró la presión fiscal, facilitando la recuperación económica.

La bonanza financiera del reinado permitió impulsar la reconstrucción de la Marina, vital para mantener el comercio trasatlántico y el imperio americano. Un nuevo Concordato con el Papado (1753) completó la obra de reforzamiento de la autoridad de la Corona en una línea regalista, al obtener el rey el derecho de patronato sobre las iglesias de Granada e Indias y renunciar el papa a apropiarse de los expolios y vacantes (herencias de los obispos fallecidos).

Como monarca ilustrado, Fernando VI de España protegió las ciencias y las artes (especialmente la música), caracterizándose su reinado por un florecimiento cultural: creación de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1752) y de las Reales Sociedades Económicas de Amigos del País. Aquejado de problemas mentales, que se agravaron al quedar viudo de su única esposa, Bárbara de Braganza (1758), se retiró a su palacio de Villaviciosa, donde murió sin dejar descendencia, sucediéndole su hermano de padre, Carlos III, hasta entonces rey de Nápoles.

Cómo citar este artículo:
Ruiza, M., Fernández, T. y Tamaro, E. (2004). . En Biografías y Vidas. La enciclopedia biográfica en línea. Barcelona (España). Recuperado de el .

# data[].attributes.attachment_link.description
Rey de España (Madrid, 1712 - Villaviciosa de Odón, Madrid, 1759). Era hijo del primer matrimonio de Felipe V, a quien sucedió al morir en 1746 (y no en 1724, al morir su hermano Luis I, como habría exigido la norma sucesoria de la Casa de Borbón, ya que la reina Isabel de Farnesio empujó a Felipe V a recuperar el trono y mantenerlo el resto de su vida).

# data[].attributes.body
(1808 - 1814) was een gewapend conflict tussen de Spanjaarden, Portugezen en Britten aan de ene kant en de Fransen onder Napoleon aan de andere kant. Het woord "guerrilla" stamt van deze oorlog. Door de zwakte van Spanje tijdens deze periode werd het proces van onafhankelijkheid van Latijns-Amerika in gang gezet.

# data[].attributes.body
Als koning van Spanje voerde Karel III ingrijpende hervormingen door om de geldstroom naar de kroon te vergroten en zich te verdedigen tegen buitenlandse invallen in het rijk. Hij faciliteerde handel, moderniseerde landbouw en landbezit, en bevorderde wetenschap en universitair onderzoek. Hij voerde vorstelijk beleid uit om de macht van de staat met betrekking tot de kerk te vergroten. De hervormingen waren succesvol, zijn macht op het geld alleen iets minder.

# data[].attributes.headline
De barok is een Europese stijlperiode die aan het begin van de 17e eeuw in Italië tot ontwikkeling kwam en tot in de eerste helft van de 18e eeuw voortduurde, en die zich kenmerkt door overdaad van vorm en heftigheid van gevoelsuitdrukking.

# data[].attributes.subject
De barok is een Europese stijlperiode die aan het begin van de 17e eeuw in Italië tot ontwikkeling kwam en tot in de eerste helft van de 18e eeuw voortduurde, en die zich kenmerkt door overdaad van vorm en heftigheid van gevoelsuitdrukking.

# data[].attributes.headline
De barok kwam tot uiting op alle terreinen van de cultuur, zoals architectuur, tuinarchitectuur, schilderkunst, beeldhouwkunst, literatuur en muziek.

# data[].attributes.subject
De barok kwam tot uiting op alle terreinen van de cultuur, zoals architectuur, tuinarchitectuur, schilderkunst, beeldhouwkunst, literatuur en muziek.

# data[].attributes.body
De Spanjaarden exporteerden deze stijl naar de Nieuwe Wereld waar hij gretig onthaald werd om mensen te bekeren. Met vondsten daar kleedden de Spanjaarden hun kerken aan, een fraai voorbeeld is het Escorial.

# data[].attributes.body
In 1713 sloot de Vrede van Utrecht de Spaanse Successieoorlog af en verminderde de politieke en militaire macht van Spanje, die het Huis Bourbon sinds 1700 had geregeerd. Volgens de bepalingen van het verdrag behield het Spaanse Rijk zijn Amerikaanse grondgebied en de Filippijnen, maar het werd afgestaan aan Hapsburg in Oostenrijk en nog veel meer gebieden.

# data[].attributes.headline
 Begin van de 16e eeuw had Martin Lutero kritiek op de katholieke kerk. Hierdoor besloot de paus Martin Lutero te verstoten uit de kerk. Hij Begon toen de beweging genaamd protestantismo ook bekend als de reformatie samen met andere protestanten zoals Johannes Calvijn. De bedoeling van deze beweging was om het Christendom te hervormen en te zuiveren. Het gevolg was dat de kerk gesplitst werd in Christenen, Katholieken en Protestanten.

# data[].attributes.subject
 Begin van de 16e eeuw had Martin Lutero kritiek op de katholieke kerk. Hierdoor besloot de paus Martin Lutero te verstoten uit de kerk. Hij Begon toen de beweging genaamd protestantismo ook bekend als de reformatie samen met andere protestanten zoals Johannes Calvijn. De bedoeling van deze beweging was om het Christendom te hervormen en te zuiveren. Het gevolg was dat de kerk gesplitst werd in Christenen, Katholieken en Protestanten.

# data[].attributes.body
Gedurende de laatste jaren van de 18e eeuw en de eerste jaren van de 19e eeuw was Napoleon Spanje al vaker binnengevallen, waartegen de Spaanse koningen en eerste ministers nauwelijks weerstand boden. Tegen het einde van het jaar 1807, besloot Napoleon dat de zwakke monarchie van Karel IV een mooie aanleiding vormde om van Spanje een satellietstaat te maken.

# data[].attributes.body
Spanje verloor Europees grondgebied door de deelname in 'de dertig jarige oorlog: Guerra de los 30 Años en 1.618-1.648' en de 'Succesieoorlog: La Guerra de Sucesión Española'.

# data[].attributes.headline
Een Frans leger trok in 1808 Spanje binnen met het excuus koninkrijk Portugal te willen bezetten. Dit bracht in heel Spanje veel verzet teweeg. De oorlog brak uit op 2 mei 1808 toen de burgemeester van Móstoles, Andrés Torrejón, een officieel bevel uitvaardigde om de Spaanse koning Ferdinand VII te helpen, die door Napoleon werd vastgehouden. Na hevige gevechten door heel Spanje werden de Franse troepen in 1813 uiteindelijk door Arthur Wellesley uit Spanje verdreven. Door de nederlagen in Spanje, de Slag bij Leipzig en later de slag om Parijs werd Napoleon gedwongen om troonsafstand te doen en werd hij verbannen naar Elba.

# data[].attributes.subject
Een Frans leger trok in 1808 Spanje binnen met het excuus koninkrijk Portugal te willen bezetten. Dit bracht in heel Spanje veel verzet teweeg. De oorlog brak uit op 2 mei 1808 toen de burgemeester van Móstoles, Andrés Torrejón, een officieel bevel uitvaardigde om de Spaanse koning Ferdinand VII te helpen, die door Napoleon werd vastgehouden. Na hevige gevechten door heel Spanje werden de Franse troepen in 1813 uiteindelijk door Arthur Wellesley uit Spanje verdreven. Door de nederlagen in Spanje, de Slag bij Leipzig en later de slag om Parijs werd Napoleon gedwongen om troonsafstand te doen en werd hij verbannen naar Elba.

# data[].attributes.body
Waren meerdere religieuze oorlogen tijdens de middeleeuwen die werden uitgevochten door de katholieke kerk. Kruistochten werden gehouden om plekken waar Jezus Christus leefde te ontdoen van de islamitische overheersing.

Noord-Italië nam ook deel aan de kruistochten om hun handelsbelangen te verdedigen. Bepaalde plaatsen in Italië kregen steeds meer inwoners waardoor er meer vraag was naar luxegoederen.

# data[].attributes.body
Door het huwelijk van Filips de Schone, zoon van Keizer Maximiliaan I van Habsburg, met Johanna van Castilië, kreeg hij met het Concordaat van Villafáfila in 1506, de titel van Filips I van Castilië en zodoende kwam Spanje met Keizer Karel in het huis Habsburg.

Karel I heerste over Duitsland, Bourgondië, de Nederlanden, Oostenrijk, Hongarije, Bohemen, Moravië, delen van Italië, de Filipijnen en het grootste deel van Midden- en Zuid-Amerika. Het Spaanse Rijk was halverwege de 16e eeuw de grootste politieke macht ter wereld, en Karel V noemde het dan ook het rijk waar de zon nooit ondergaat.[4] Het Spaanse rijk was zowel te land als ter zee de leidende militaire macht.

Na het aftreden van Karel V in 1555/1556 werd het rijk gesplitst in een Spaans deel (Spanje, de Nederlanden, de Italiaanse gebieden en de overzeese koloniën) onder koning Filips II, en een Oostenrijks deel (Oostenrijk, Hongarije, Bohemen, Moravië, Silezië en het Rooms-Duitse keizerschap) onder keizer Ferdinand I. Filips was een groot verdediger van de contrareformatie met als speerpunten de Jezuïeten en de Spaanse Inquisitie. Door zijn huwelijksstrategie zal hij de omringende landen aan zich binden. Zijn huwelijk met Maria Emanuela van Portugal zal leiden tot de Iberische Unie. Hij huwde met Maria Tudor, koningin van Engeland, hij trouwde met Elisabeth van Valois, dochter van Hendrik II van Frankrijk en Catharina de' Medici en vergat zijn eigen stamboom niet, door te huwen met Anna van Oostenrijk. Op economisch vlak kwam het mercantilisme op volle gang. Op cultureel vlak bloeide het maniërisme.

# data[].attributes.body
Juana de Arco – ook wel Jeanne d’Arc of de Maagd van Orléans. Was tegen het systeem, was een van de revolutionaire. Was tegen het katholiek regime.

# data[].attributes.body
La inquisición - De inquisiteurs die werden aangesteld door de monarchen, waren niet mild. De inquisiteur-generaal Tomas de Torquemada veranderde de inquisitie zelfs in een extreme en meedogenloze organisatie.

Torquemada Hij richtte rechtbanken voor de inquisitie op in heel Spanje. Ketters werden er op de proef gesteld en kregen in een publieke ceremonie, autodafe, een straf opgelegd

Tomas de Torquemada wordt persoonlijk verantwoordelijk gehouden voor het ombrengen van vele joden en vermeende heksen. Op zijn aandringen vaardigde Isabella in 1492 in Spanje een Akte van Verdrijving uit. Deze akte bepaalde dat alle joden die zich niet tot het christendom bekeerden, binnen drie maanden het land moesten verlaten.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=d-lhCKsvqh4

# data[].attributes.body
https://www.muyhistoria.es/edad-media/fotos/los-instrumentos-de-tortura-de-la-inquisicion/la-sangrienta-doncella-de-hierro

# data[].attributes.body
Napoleon was intussen aan de macht in Frankrijk, (geboren:in Ajaccio op Corsica in 1769) en hij veroverde Spanje. Koning Ferdinand VII (Escorial, 14 oktober 1784 – Madrid, 29 september 1833) werd door het volk beschouwd als de koning die een grondwet kon geven, toen Napoleon verslagen was. In Cádiz is in 1812 de eersteConstitutie opgesteld en afgekondigd.(San Fernando claimt die eer ook, omdat daar de Grondwet bezworen is!). Deze grondwet heet in de volksmond La Pepa, en dat komt omdat de datum waarop deze van kracht werd viel op een heiligendag, die van San José. (Populair afgekort tot Pepe).

# data[].attributes.body
https://youtu.be/Fqn9vsHMtHo​