# data[].attributes.headline
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές της Α' και Β' τάξης του Δημοτικού σχολείου Δημητσάνας

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές της Α' και Β' τάξης του Δημοτικού σχολείου Δημητσάνας

# data[].attributes.body
Οι φίλοι του ιππόκαμπου τον έψαξαν γιατί ανησύχησαν πολύ που δεν τον είχαν δει τόσο καιρό. Έψαχναν για μέρες, όταν, ξαφνικά, κοντά στη βιβλιοθήκη, είδαν ένα λευκό φως. Ήταν η δύναμη της φιλίας που φώτισε τον δρόμο τους, ώστε να βρουν τον φίλο τους τον ιππόκαμπο.

Μπήκαν στη βιβλιοθήκη και τον βρήκαν να προσπαθεί να σηκωθεί από την καρέκλα. Και πάλι με τη δύναμη της φιλίας κατάφεραν να τον σηκώσουν και να τον πάρουν γρήγορα από εκεί.

Ήθελαν όμως να σώσουν και τον γερο-μάγο. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησαν τη δύναμη της αγάπης. Αυτή ήταν η πιο ισχυρή δύναμη από όλες. Έφτιαξαν ένα καινούριο μαγικό βιβλίο, στο οποίο έβαλαν πολλά όμορφα χρώματα, λέξεις και προτάσεις χαράς και ευτυχίας. Ο γερο-μάγος το διάβασε και έτσι ελευθερώθηκε!

# data[].attributes.body
Δημοτικό σχολείο Τροπαίων

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές /τριες του δημοτικού σχολείου Τροπαίων

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές /τριες του δημοτικού σχολείου Τροπαίων

# data[].attributes.body
Συνέχεια

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές του δημοτικού σχολείου Τροπαίων

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές του δημοτικού σχολείου Τροπαίων

# data[].attributes.headline
Το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές της Γ' και Δ' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Δημητσάνας

# data[].attributes.subject
Το τέλος της ιστορίας από τους μαθητές της Γ' και Δ' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Δημητσάνας

# data[].attributes.body
Την επόμενη ημέρα, ο αστερίας και το μαργαριτάρι περίμεναν τον φίλο τους για να παίξουν το καινούριο τους παιχνίδι, αλλά ο ιππόκαμπος δεν εμφανίστηκε. Τους φάνηκε πολύ παράξενο, γιατί δεν έλειπε ποτέ από το καθημερινό τους παιχνίδι.

Οι ώρες περνούσαν και ο ιππόκαμπος ήταν άφαντος. Ο αστερίας και το μαργαριτάρι άρχισαν να ανησυχούν για τον φίλο τους και ξεκίνησαν να τον ψάχνουν παντού στον βυθό. Ρώτησαν για εκείνον όσα ψάρια συναντούσαν, μα κανένας δεν τον είχε δει.

Τότε ο αστερίας, γνωρίζοντας καλά τον φίλο του, σκέφτηκε πως είναι πιθανό να πήγε στη βιβλιοθήκη για να ψάξει να βρει οδηγίες για το νέο τους παιχνίδι. Χωρίς να χάσουν χρόνο έτρεξαν προς τη βιβλιοθήκη. Η πόρτα της ήταν κλειστή. Κοίταξαν από το τζάμι του παράθυρου και τι να δουν! Ο φίλος τους καθόταν μπροστά σε ένα τραπέζι και διάβαζε στενοχωρημένος ένα βιβλίο.

Του χτύπησαν το τζάμι και ο ιππόκαμπος έτρεξε αμέσως προς τα εκεί. Τους εξήγησε τι είχε συμβεί και πώς ο μάγος της βιβλιοθήκης τον κρατούσε φυλακισμένο εκεί. Ο αστερίας και το μαργαριτάρι τον καθησύχασαν, λέγοντάς του πως θα βρουν γρήγορα έναν τρόπο για να τον βγάλουν από τη βιβλιοθήκη.

Οι δυο φίλοι έσπαγαν πολλή ώρα το κεφάλι τους για να βρουν μια λύση, ώσπου στο μαργαριτάρι ήρθε μια φαεινή ιδέα. Σκέφτηκε ότι για να μην είναι πια θυμωμένος ο μάγος και να λυθούν τα μάγια θα πρέπει να μην νιώθει μοναξιά. Έτσι κάλεσε όλους τους συμμαθητές τους και πήγαν μαζί με τον αστερία στη βιβλιοθήκη.

Χτύπησαν την πόρτα και μόλις τους άνοιξε ο μάγος παραξενεύτηκε που είδε τόσα πολλά άτομα. Είχε χρόνια να δει τόσο πολύ κόσμο στη βιβλιοθήκη και χάρηκε τόσο πολύ που δεν τους έδωσε μαγεμένα βιβλία να διαβάσουν, αλλά κανονικά.

Διαβάζοντας, ο καθένας το δικό του βιβλίο, ενθουσιάστηκαν και άρχισαν να λένε μεταξύ τους πως από εδώ και πέρα θα επισκέπτονται πιο συχνά τη βιβλιοθήκη και πως θα την προτείνουν και σε όλους τους φίλους τους. Ακούγοντάς τους ο μάγος δεν πίστευε στα αφτιά του. Σκέφτηκε πως δεν θα ήταν ποτέ ξανά μόνος σε αυτή τη βιβλιοθήκη. Τότε έλυσε τα μάγια και ελευθέρωσε τον ιππόκαμπο.

Από τότε η βιβλιοθήκη δεν έπαψε να δέχεται επισκέπτες και ο μάγος δεν ένιωσε ποτέ ξανά μοναξιά.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

# data[].attributes.headline
Το τέλος της ιστορίας... από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Ά & ΄Β Δημοτικού Σχολείου Κανδήλας

# data[].attributes.subject
Το τέλος της ιστορίας... από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Ά & ΄Β Δημοτικού Σχολείου Κανδήλας

# data[].attributes.body
Η ευχή του όμως δεν έγινε πραγματικότητα.  Έμειναν εγκλωβισμένοι στη βιβλιοθήκη για σχεδόν μισό αιώνα. Πέρασαν 50 χρόνια για να μπορέσει να ξαναδεί τους φίλους του και  αυτό το χρωστάει σε ένα μικρό αγόρι που το όνομά του ήταν Σωτήρης. Ο Σωτήρης από μικρός πήγαινε στη θάλασσα με τον μπαμπά του. Εκείνος τον έμαθε να κολυμπάει και να κάνει βουτιές. Μία μέρα ο Σωτήρης βούτηξε με τη μάσκα του και έφτασε στο βυθό της θάλασσας. Εκεί είδε μία τεράστια σιδερένια πόρτα. Η περιέγειά του  ήταν τόσο μεγάλη που δεν μπορούσε να κρατηθεί. Έσπρωξε την πόρτα και μπήκε μέσα. Έμεινε να κοιτάει τα τόσα πολλά βιβλία και τις μεγάλες σκάλες.  Ξαφνικά, άκουσε μία φωνή ήταν ο Ιππόκαμπος.  Οι φωνές που ακούγονται ως τα  βάθη της θάλασσας! Δεν πίστευε  στα μάτια του! Μετά από 50 χρόνια κάποιος επιτέλους μπήκε στη βιβλιοθήκη, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό…

Το παιδί πήγε προς το μέρος του Ιππόκαμπου.

- Χάρηκα, με λένε Σωτήρη.

- Το ξέρω χρόνια σε περιμέναμε! Εσύ θα μας σώσει Σωτήρη!!!

-Τι εννοείς; ρώτησε με απορία το αγόρι.

- Έλα μαζί μου και θα καταλάβεις… απάντησε ο  Ιππόκαμπος.

Ο Μάγος καθόταν  σε μία γωνιά γέρος τώρα πια.. δεν μπορούσε να κουνηθεί και πολύ.

Οι δυο τους εξήγησαν  στον Σωτήρη τι έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια. Ύστερα, ο Σωτήρης πήγε να διαλέξει το αγαπημένο του βιβλίο. Οι δύο φίλοι τον κοιτούσαν με αγωνία τον Σωτήρη. Το  παιδί  κατευθύνθηκε προς το μεγάλο τραπέζι με τη μία καρέκλα. Όταν έφτασε εκεί κάτι μαγικό συνέβη. Μια λάμψη φάνηκε Και ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος…

Πλέον, ήταν όλοι ελεύθεροι και τα μάγια είχαν χαθεί .  Ο θρύλος έλεγε ότι τα ξόρκια θα λύνονταν μόνο αν ένα παιδί έμπαινε στην βιβλιοθήκη. Έτσι, ο Σωτήρης έγινε ο Σωτήρας των δύο φύλων. Από εκείνη τη μέρα η βιβλιοθήκη ήταν ανοιχτή για όλους. Όλοι μπορούσαν να την επισκεφτούν δίχως να φοβούνται ότι θα μείνουν εκεί για πάντα.

Εκτός και αν κάποιος το ήθελε πολύ…

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια της ιστορίας από τον Φώτη (Δημ.Σχ. Κανδήλας)

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια της ιστορίας από τον Φώτη (Δημ.Σχ. Κανδήλας)

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια του Ιωάννη (Δημ. Σχ. Κανδήλας) 2:

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια του Ιωάννη (Δημ. Σχ. Κανδήλας) 2:

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια του Ιωάννη (Δημ. Σχ. Κανδήλας) 1:

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια του Ιωάννη (Δημ. Σχ. Κανδήλας) 1:

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια του Γιώργου...( Δημ. Σχ. Κανδήλας):

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια του Γιώργου...( Δημ. Σχ. Κανδήλας):

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια της ιστορίας από τον Βλάση, Παναγιώτη, Βασιλική, Άννα και Μπάμπη (Δημ. Σχ. Κανδήλας):

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια της ιστορίας από τον Βλάση, Παναγιώτη, Βασιλική, Άννα και Μπάμπη (Δημ. Σχ. Κανδήλας):

# data[].attributes.headline
Η συνέχεια της ιστορίας από τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού Βαλτεσινίκου :

# data[].attributes.subject
Η συνέχεια της ιστορίας από τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού Βαλτεσινίκου :