# data[].attributes.headline
Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ (1780 - 1867), Η αποθέωση του Ομήρου

# data[].attributes.subject
Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ (1780 - 1867), Η αποθέωση του Ομήρου

# data[].attributes.body
1827
Μουσείο Λούβρου
ελαιογραφία σε καμβά
386 x 512 εκ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η αποθέωση του Ομήρου - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η σύνθεση του έργου ετούτου θυμίζει τον έργο "Απόλλων και οι Μούσες στον Παρνασσό" του ζωγράφου Ραφαήλ. Ο Ενγκρ ανέλαβε την σύνθεση ενός μεγάλου πίνακα που θα κοσμούσε την οροφή του μουσείου του Καρόλου Ι' στο Λούβρο. Ο ποιητής Όμηρος εικονίζεται ως θεός, καθήμενος μπροστά από ένα ναό, στον οποίο είναι χαραγμένο το όνομά του.

# data[].attributes.headline
Alexander Andreyevich Ivanov (1806 -1858) - Ο Πρίαμος ικετεύει για το σώμα του Έκτορα τον Αχιλλέα.

# data[].attributes.subject
Alexander Andreyevich Ivanov (1806 -1858) - Ο Πρίαμος ικετεύει για το σώμα του Έκτορα τον Αχιλλέα.

# data[].attributes.body
1824
102.5 cm x 125.3 cm
State Tretyakov Gallery , Μόσχα

# data[].attributes.headline
Eloi Firmin Feron (1802–1876), Ο Χρύσης ζητάει την κόρη του από τον Αγαμέμνονα

# data[].attributes.subject
Eloi Firmin Feron (1802–1876), Ο Χρύσης ζητάει την κόρη του από τον Αγαμέμνονα

# data[].attributes.body
Παρίσι, Ecole nationale supérieure des Beaux-Arts

# data[].attributes.headline
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η αγάπη του Πάρη και της Ελένης

# data[].attributes.subject
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η αγάπη του Πάρη και της Ελένης

# data[].attributes.body
λεπτομέρεια πίνακα (πατήστε "προβολή ολόκληρης ανάρτησης" και "εμφάνιση πρωτότυπου")

# data[].attributes.headline
Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Η ικεσία της Θέτιδας στον Δία

# data[].attributes.subject
Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Η ικεσία της Θέτιδας στον Δία

# data[].attributes.body
1811
Aix-en-Provence, musée Granet
ελαιογραφία σε καμβά
324 x 260 cm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Painted in 1811 by Jean-Auguste-Dominique Ingres, the painting takes its inspiration from the first book of the Iliad, and drew criticism for its audacious composition.

Explore museums and play with Art Transfer, Pocket Galleries, Art Selfie, and more

Recommended

# data[].attributes.attachment_link.title
Jupiter and Thétis - Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Aix-en-Provence, musée Granet - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Painted in 1811 by Jean-Auguste-Dominique Ingres, the painting takes its inspiration from the first book of the Iliad, and drew criticism for its audacious composition. Explore museums and play with Art Transfer, Pocket Galleries, Art Selfie, and more Recommended

# data[].attributes.headline
Paolo Fiammingo (1540-1596) - Apollo and Poseidon Punishing Troy

# data[].attributes.subject
Paolo Fiammingo (1540-1596) - Apollo and Poseidon Punishing Troy

# data[].attributes.body
16ος αιώνας
Museum of Fine Arts, Budapest
ελαιογραφία
118 cm X 100 cm

# data[].attributes.headline
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η Ανδρομάχη θρηνεί τον Έκτορα

# data[].attributes.subject
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η Ανδρομάχη θρηνεί τον Έκτορα

# data[].attributes.body
18ος αιώνας
Μουσείο του Λούβρου
ελαιογραφία
275 x 203 cm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Also known as "The Sorrow of Andromache", this piece was painted by Jacques-Louis David in 1783. It depicts an event from the Iliad, showing Andromache crying over the body of Hector, who has been killed by Achilles.

Explore museums and play with Art Transfer, Pocket Galleries, Art Selfie, and more

Recommended

# data[].attributes.attachment_link.title
Andromache Mourning Hector - Jacques Louis David (1748-1825), musée du Louvre - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Also known as "The Sorrow of Andromache", this piece was painted by Jacques-Louis David in 1783. It depicts an event from the Iliad, showing Andromache crying over the body of Hector, who has been killed by Achilles.

# data[].attributes.headline
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η οργή του Αχιλλέα	

# data[].attributes.subject
Jacques-Louis David (1748 - -1825), Η οργή του Αχιλλέα	

# data[].attributes.body
1819
Kimbell Art Museum, Fort Worth, Texas
ελαιογραφία
105.3 x 145 cm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jacques-Louis David, the leading Neoclassical painter in Europe during the French Revolution and under Napoleon, took exile in Brussels after the Battle of Waterloo in 1815. There he painted and exhibited The Anger of Achilles, which he prized highly as the culmination of his career-long efforts to recapture the perfection of ancient Greek art.

The complex episode, which challenged David to render a spectrum of interacting emotions from stoic courage and calm, heroic resolve to grief and anger, is drawn from Euripides' tragedy Iphigenia in Aulis and Racine's seventeenth-century dramatic version of the same story. Agamemnon, king of the Greeks, has just revealed to the youthful Achilles that his daughter Iphigenia is not to be married to him but sacrificed in order to appease the goddess Diana and so allow the Greek fleet to set sail for Troy. As Iphigenia's mother, Clytemnestra, looks on tearfully, Achilles angrily reaches for his sword. In David's treatment of the subject, Agamemnon's magnetic gaze and authoritative gesture appear to freeze Achilles' outburst. Apparently dressed as a bride, the angelic-looking Iphigenia clutches her heart, oblivious to the display of male confrontation. Her mother's reaction, composed of disappointment at Achilles' inability to act as well as grief for her daughter, is apparently intended to mirror the mixed reactions that any spectator must feel as filial, spousal, and civic duties compete with one another.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Anger of Achilles - Jacques-Louis David - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Jacques-Louis David, the leading Neoclassical painter in Europe during the French Revolution and under Napoleon, took exile in Brussels after the Battle of...

# data[].attributes.headline
Δούρις, Μονομαχία Αίαντα και Έκτορα. 

# data[].attributes.subject
Δούρις, Μονομαχία Αίαντα και Έκτορα. 

# data[].attributes.body
Ερυθρόμορφη αττική κύλικα
γύρω στο 485 π.Χ.
Μουσείο Λούβρου (αντίγραφο)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
κύλικα τύπου Γ ύψος 12 εκ., διάμετρος 26,7 εκ., 490-485 π.Χ., Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου, G115

Η φτερωτή Ηώς, ανασηκώνει το σώμα του νεκρού γιου της, του Μέμνονα, του βασιλιά των Αιθιόπων, που τον σκότωσε στην Τροία ο Αχιλλέας.

Ο Μ. Τιβέριος σημειώνει: "Αυτό που εντυπωσιάζει στην κύλικα αυτή είναι, χωρίς αμφιβολία, η παράσταση του εσωτερικού της. Εδώ έχουμε την πρώτη pieta στην ιστορία της ευρωπαϊκής τέχνης, την οποία ο Δούρις, με αξιοθαύμαστη ικανότητα, έχει εντάξει αβίαστα στον δύσκολο κυκλικό χώρο του μεταλλίου."

Διακρίνονται οι επιγραφές:

αριστερά: ΕΕΝΕΜΕΚΝΕΡΙΝΕ (σύμφωνα με τον Beazley (ην εμέ ενκρίνη), ΗΕΡΜΟΓΕΝΕΣ ΚΑΛΟΣ

δεξιά: πάνω από το κεφάλι της Ηώς, ΗΕΟΣ (Ηώς), στη συνέχεια ΔΟΡΙΣ ΕΓΡΑΦΣΕΝ, δεξιά από το κεφάλι του Μέμνονα, ΜΕΜΝΟΝ, στο τέλος, ΚΑΛΙΑΔΕΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ

Στο εξωτερικό...

Στο εξωτερικό του αγγείου, στην α' πλευρά η μονομαχία του Μενέλαου με τον Πάρη. Η γυναικεία μορφή που στέκεται πίσω από το Μενέλαο ίσως να είναι η Ήρα (δεν ονοματίζεται), ενώ τον Πάρη συμπαραστέκεται η Άρτεμη. Παρόλη την υποστήριξη της θεάς, ο Πάρης προσπαθεί να ξεφύγει από τη μονομαχία. Πάνω από τις μορφές οι επιγραφές: ΜΕΝΕΛΕΟΣ, ΑΛΕΧΣΑΝΔΡΟ[Σ], ΑΡΤΕΜΙΣ

Στην άλλη πλευρά η μονομαχία ανάμεσα στον Αίαντα και στον Έκτορα. Ο πληγωμένος Έκτορας έχει τη συμπαράσταση του Απόλλωνα, ενώ ο Αίαντας της Αθηνάς. Το αντικείμενο μπροστά από την ασπίδα του Αίαντα ερμηνεύεται είτε ως πέτρα είτε ως ομίχλη. Σύμφωνα με την Ιλιάδα (Η 268 κ.ε.) ο Αίαντας είχε πετάξει μια πέτρα εναντίον του Έκτορα. Από τη στιγμή όμως που στη σύνθεση κανένα χέρι του Αίαντα δεν είναι ελεύθερο, θεωρείται πιθανότερο να είναι η ομίχλη με την οποία αποκρύπτουν οι θεοί όσους προστατεύουν. Διακρίνονται οι επιγραφές: ΑΘΕΑΙΑ (Αθηνά), ΑΙΑΙ (Αίας), ΕΚ[Τ]ΟΡ

Πηγές: Classical Art Research Centre and the Beazley Archive , Perseus , Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αρχαϊκή αγγειογραφία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
η ηώς ανασηκώνει το νεκρό μέμνονα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γιάννης παπαθανασίου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικός πολιτισμός

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαϊκή Αγγειογραφία, Ερυθρόμορφη, Δούρις, Η Ηώς ανασηκώνει το νεκρό Μέμνονα

# data[].attributes.attachment_link.description
κύλικα τύπου Γ ύψος 12 εκ., διάμετρος 26,7 εκ., 490-485 π.Χ., Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου, G115 Η φτερωτή Ηώς, ανασηκώνει το σώμα του νεκρού γιου της, του Μέμνονα, του βασιλιά των Αιθιόπων, που τον σκότωσε στην Τροία ο Αχιλλέας. Ο Μ. Τιβέριος σημειώνει: "Αυτό που εντυπωσιάζει στην κύλικα αυτή είναι, χωρίς αμφιβολία, η παράσταση του εσωτερικού της.

# data[].attributes.headline
Domenico Cunego (1727–1803), Ο Αχιλλέας σύρει το σώμα του Έκτορα γύρω από τα τείχη της Τροίας 

# data[].attributes.subject
Domenico Cunego (1727–1803), Ο Αχιλλέας σύρει το σώμα του Έκτορα γύρω από τα τείχη της Τροίας 

# data[].attributes.body
χαρακτικό

# data[].attributes.headline
Δούρις, Μονομαχία Μενέλαου και Πάρη

# data[].attributes.subject
Δούρις, Μονομαχία Μενέλαου και Πάρη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
κύλικα τύπου Γ ύψος 12 εκ., διάμετρος 26,7 εκ., 490-485 π.Χ., Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου, G115

Η φτερωτή Ηώς, ανασηκώνει το σώμα του νεκρού γιου της, του Μέμνονα, του βασιλιά των Αιθιόπων, που τον σκότωσε στην Τροία ο Αχιλλέας.

Ο Μ. Τιβέριος σημειώνει: "Αυτό που εντυπωσιάζει στην κύλικα αυτή είναι, χωρίς αμφιβολία, η παράσταση του εσωτερικού της. Εδώ έχουμε την πρώτη pieta στην ιστορία της ευρωπαϊκής τέχνης, την οποία ο Δούρις, με αξιοθαύμαστη ικανότητα, έχει εντάξει αβίαστα στον δύσκολο κυκλικό χώρο του μεταλλίου."

Διακρίνονται οι επιγραφές:

αριστερά: ΕΕΝΕΜΕΚΝΕΡΙΝΕ (σύμφωνα με τον Beazley (ην εμέ ενκρίνη), ΗΕΡΜΟΓΕΝΕΣ ΚΑΛΟΣ

δεξιά: πάνω από το κεφάλι της Ηώς, ΗΕΟΣ (Ηώς), στη συνέχεια ΔΟΡΙΣ ΕΓΡΑΦΣΕΝ, δεξιά από το κεφάλι του Μέμνονα, ΜΕΜΝΟΝ, στο τέλος, ΚΑΛΙΑΔΕΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ

Στο εξωτερικό...

Στο εξωτερικό του αγγείου, στην α' πλευρά η μονομαχία του Μενέλαου με τον Πάρη. Η γυναικεία μορφή που στέκεται πίσω από το Μενέλαο ίσως να είναι η Ήρα (δεν ονοματίζεται), ενώ τον Πάρη συμπαραστέκεται η Άρτεμη. Παρόλη την υποστήριξη της θεάς, ο Πάρης προσπαθεί να ξεφύγει από τη μονομαχία. Πάνω από τις μορφές οι επιγραφές: ΜΕΝΕΛΕΟΣ, ΑΛΕΧΣΑΝΔΡΟ[Σ], ΑΡΤΕΜΙΣ

Στην άλλη πλευρά η μονομαχία ανάμεσα στον Αίαντα και στον Έκτορα. Ο πληγωμένος Έκτορας έχει τη συμπαράσταση του Απόλλωνα, ενώ ο Αίαντας της Αθηνάς. Το αντικείμενο μπροστά από την ασπίδα του Αίαντα ερμηνεύεται είτε ως πέτρα είτε ως ομίχλη. Σύμφωνα με την Ιλιάδα (Η 268 κ.ε.) ο Αίαντας είχε πετάξει μια πέτρα εναντίον του Έκτορα. Από τη στιγμή όμως που στη σύνθεση κανένα χέρι του Αίαντα δεν είναι ελεύθερο, θεωρείται πιθανότερο να είναι η ομίχλη με την οποία αποκρύπτουν οι θεοί όσους προστατεύουν. Διακρίνονται οι επιγραφές: ΑΘΕΑΙΑ (Αθηνά), ΑΙΑΙ (Αίας), ΕΚ[Τ]ΟΡ

Πηγές: Classical Art Research Centre and the Beazley Archive , Perseus , Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αρχαϊκή αγγειογραφία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
η ηώς ανασηκώνει το νεκρό μέμνονα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γιάννης παπαθανασίου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικός πολιτισμός

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαϊκή Αγγειογραφία, Ερυθρόμορφη, Δούρις, Η Ηώς ανασηκώνει το νεκρό Μέμνονα

# data[].attributes.attachment_link.description
κύλικα τύπου Γ ύψος 12 εκ., διάμετρος 26,7 εκ., 490-485 π.Χ., Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου, G115 Η φτερωτή Ηώς, ανασηκώνει το σώμα του νεκρού γιου της, του Μέμνονα, του βασιλιά των Αιθιόπων, που τον σκότωσε στην Τροία ο Αχιλλέας. Ο Μ. Τιβέριος σημειώνει: "Αυτό που εντυπωσιάζει στην κύλικα αυτή είναι, χωρίς αμφιβολία, η παράσταση του εσωτερικού της.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Capturing Greek legend's view of Paris and Helen as the perfection of beautiful manhood and the symbol of womanly beauty and sexual attraction, Jacques-Louis David painted the fabled pair of lovers at ease in their love nest. The subject is love, expressed by the presence of Cupid and the drawing's sensuality, rather than Paris's abduction of Helen or the Trojan War that ensued as a result.

As early as 1786, the comte d'Artois, brother to kings Louis XVI and Louis XVIII, commissioned a painting on this subject from David. David worked on the painting for at least two years and completed it in 1788. In this drawing and others, he developed a serene composition with affectionate gestures and a lavishly furnished antique setting. The composition and emotional tone of the final painting remained very similar, though Cupid and the tall lamp were eliminated.

Explore museums and play with Art Transfer, Pocket Galleries, Art Selfie, and more

Recommended

# data[].attributes.attachment_link.title
Paris and Helen - Jacques-Louis David - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Capturing Greek legend's view of Paris and Helen as the perfection of beautiful manhood and the symbol of womanly beauty and sexual attraction, Jacques-Louis David painted the fabled pair of lovers at ease in their love nest.

# data[].attributes.headline
Franz von Matsch (1861-1942),  Ο θρίαμβος του Αχιλλέα

# data[].attributes.subject
Franz von Matsch (1861-1942),  Ο θρίαμβος του Αχιλλέα

# data[].attributes.body
1892
τοιχογραφία στο Αχίλλειο της Κέρκυρας (4x10 μέτρα)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Corfuland.gr - Ό,τι παίζει στην Κέρκυρα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο αριστουργηματικός πίνακας του Αχιλλέα στο παλάτι Αχίλλειον

Ο Θρίαμβος του Αχιλλέα: η μοναδική ιστορία ενός πίνακα

Μια από τις πάμπολλες απεικονίσεις του ξακουστού πολεμιστή και βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα και ένα από τα διασημότερα επεισόδια της ομηρικής Ιλιάδας έχει τη δική του ξεχωριστή θέση στο πομπηιανού ρυθμού ανάκτορο της Αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ (Σίσσυ) στο Αχίλλειο (Γαστούρι). O λόγος για τον μεγαλειώδη πίνακα που φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο Αυστριακό ζωγράφο Franz Matsch το 1892. Ο πίνακας καλύπτει ολόκληρο τον τοίχο στο τέλος της σκάλας και φαίνεται καλύτερα από τη μεγάλη σιδερένια πόρτα που καταλήγει στο περιστύλιο και τους κήπους. Οι διαστάσεις του πίνακα είναι 4x10 μέτρα και η ομηρική σκηνή είναι ζωγραφισμένη πάνω σε μουσαμά με την τεχνική της ελαιογραφίας.

Το περιστατικό που απεικονίζεται στο πίνακα είναι εμπνευσμένο από τη ραψωδία Χ της Ιλιάδας. Μετά τη μονομαχία Αχιλλέα -Έκτορα και το θάνατο του δεύτερου, ο Αχιλλέας γυμνώνει το νεκρό σώμα του Τρώα ήρωα, το δένει πίσω από το άρμα του και το σέρνει γυμνό τρεις φορές γύρω από τα τείχη της Τροίας. Είναι φανερό ότι ο Αυστριακός καλλιτέχνης είχε βαθιά γνώση του ομηρικού κειμένου προσθέτοντας αυτές τις γνώσεις στο έργο του.

Αυτό το έργο του σπουδαίου δημιουργού αποτελεί το επίκεντρο του ενδιαφέροντος όχι μόνο για την καλλιτεχνική του αξία αλλά κυρίως για τη φημολογία που το ακολουθεί. Σύμφωνα μ' αυτήν ο ζωγράφος αυτοκτόνησε γιατί δεν κατάφερε να δώσει κίνηση στον τροχό του άρματος του Αχιλλέα.

Υπάρχουν, όμως, δύο ερμηνείες που μπορούμε να δώσουμε για την εντύπωση του "στάσιμου" τροχού στο άρμα. Σύμφωνα με την πρώτη, ο στάσιμος τροχός φανερώνει ότι ο πίνακας έχει ζωγραφιστεί με βάση τις ρωμαϊκές αρματοδρομίες. Η άλλη ερμηνεία έχει άμεση σχέση με την επιστήμη της φυσικής που υποστηρίζει ότι ένας τροχός που κινείται κυλιόμενος, για το έδαφος είναι σαν ακίνητος. Η κίνηση ενός οχήματος με κύλιση των τροχών του διέπεται από στατική τριβή και έτσι είναι τόσο σταθερό σαν είναι ακίνητο!

Ιδιαίτερη μνεία μπορούμε να κάνουμε και για άλλα χαρακτηριστικά του πίνακα που έχουν απασχολήσει τους ιστορικούς τέχνης. Ένα από αυτά είναι το άφθαρτο σώμα του Έκτορα αν και σέρνεται για πολύ ώρα κάτω από το άρμα του Αχιλλέα. Η εξήγηση δίνεται μέσα από το ομηρικό κείμενο. Ο θεός Απόλλωνας ο προστάτης των Τρώων λυπήθηκε τον γενναίο πολεμιστή και κράτησε ανέπαφο το σώμα μέχρι την ταφή του. Επίσης, τέτοια ήταν η αγάπη της Αυτοκράτειρας για το μυθικό ήρωα όπου στην παράσταση ο Αχιλλέας απεικονίζεται με σώμα μη μυώδες και ένα πρόσωπο αγγελικό σχεδόν κοριτσίστικο για να τονιστεί η αγγελική ομορφιά του. Τέλος, το ταλέντο του μεγάλου Αυστριακού ζωγράφου φαίνεται ξεκάθαρα στην οφθαλμαπάτη που προκαλείται όταν στο πρώτο λευκό άλογο που ακολουθεί το άρμα έχει ζωγραφιστεί η σκιά στο λαιμό με τέτοιο τρόπο ώστε το κεφάλι του να φαίνεται ότι " γυρίζει" καθώς μετακινείται ο επισκέπτης.

Συντάκτης: Νίκος Στούπης

Φωτογραφίες: Έντυ Κασταμονίτης

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο αριστουργηματικός πίνακας του Αχιλλέα στο παλάτι Αχίλλειον

# data[].attributes.attachment_link.description
Μια από τις πάμπολλες απεικονίσεις του ξακουστού πολεμιστή και βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα και ένα από τα διασημότερα επεισόδια της ομηρικής Ιλιάδας έχει τη δική του ξεχωριστή θέση στο πομπηιανού ρυθμού ανάκτορο της Αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ (Σίσσυ) στο Αχίλλειο (Γαστούρι).

# data[].attributes.headline
προτομή του Ομήρου

# data[].attributes.subject
προτομή του Ομήρου

# data[].attributes.body
μουσείο Λούβρου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
H προτομή του Ομήρου που φιλοξενείται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου είναι αρχαιολογικό εύρημα.

Ήταν μέλος της παλαιάς συλλογής του Καρδιναλίου Αλέξανδρου Αλμπάνι. Αγοράστηκε το 1733 από τον Κλήμη ΙΒ΄ για το Μουσείο του Καπιτωλίου στην Ρώμη και πέρασε το 1797 στην κατοχή του Ναπολέοντα σύμφωνα με το σύμφωνο του Τολεντίνο. Το 1815 ανταλλάχθηκε με τον πίνακα του Ναπολέοντα ύστερα από διαπραγματεύσεις μεταξύ του Πίου Η΄ και Λουδοβίκου ΙΘ΄. Στις ημέρες μας είναι μέρος της συλλογής του τμήματος ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων του Λούβρου και εκτίθεται στην αίθουσα της Αθηνάς του Βελλετρίου.

Η προτομή είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Εικονίζει τον ποιητή τυφλό σε μεγάλη ηλικία, με γυμνό στήθος. Η κόμη και το γένι αποδίδονται με καλλιτεχνική ασυμμετρία.

# data[].attributes.attachment_link.title
Προτομή του Ομήρου (Μουσείο του Λούβρου αρ. MR530) - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
H προτομή του Ομήρου που φιλοξενείται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου είναι αρχαιολογικό εύρημα. Ήταν μέλος της παλαιάς συλλογής του Καρδιναλίου Αλέξανδρου Αλμπάνι. Αγοράστηκε το 1733 από τον Κλήμη ΙΒ΄ για το Μουσείο του Καπιτωλίου στην Ρώμη και πέρασε το 1797 στην κατοχή του Ναπολέοντα σύμφωνα με το σύμφωνο του Τολεντίνο.

# data[].attributes.headline
προτομή του Ομήρου 

# data[].attributes.subject
προτομή του Ομήρου 

# data[].attributes.body
Βρετανικό Μουσείο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στην συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται προτομή του Ομήρου που βρέθηκε το 1780 σε ερείπια στον αρχαιολογικό χώρο της Μπαΐα (Baiae, σημ. Baia) της Ιταλίας.

Πρόκειται για έξοχη απομίμηση της προτομής του Ομήρου. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι οι Ρωμαίοι τον τοποθετούσαν στην βιβλιοθήκη τους για στολίδι. Μια ταινία, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ποιητών στολίζει την κόμη. Ο ποιητής παρουσιάζεται σε προχωρημένη ηλικία, και όντας τυφλός. Πιστεύεται ότι δεν είναι πιστό πορτραίτο, αλλά πρόκειται για ιδεώδες που αντιπροσωπεύει κατάλληλα την ευφυή καλλιτεχνική έμπνευση.

# data[].attributes.attachment_link.title
Προτομή του Ομήρου (Βρετανικό Μουσείο) - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται προτομή του Ομήρου που βρέθηκε το 1780 σε ερείπια στον αρχαιολογικό χώρο της Μπαΐα (Baiae, σημ. Baia) της Ιταλίας. Πρόκειται για έξοχη απομίμηση της προτομής του Ομήρου. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι οι Ρωμαίοι τον τοποθετούσαν στην βιβλιοθήκη τους για στολίδι.

# data[].attributes.headline
Jules Lefebvre (1834 – 1912), Ο θάνατος του Πρίαμου

# data[].attributes.subject
Jules Lefebvre (1834 – 1912), Ο θάνατος του Πρίαμου

# data[].attributes.body
1861
Beaux-Arts de Paris
ελαιογραφία σε καμβά
114 cm X 146 cm

# data[].attributes.attachment_link.description
This is a file from the Commons is a freely licensed media file repository. Wikimedia Commons. Information from its description page there is shown below. You can help.

# data[].attributes.headline
Ο Έκτορας και ο Πάρης αποχαιρετούν τις γυναίκες τους

# data[].attributes.subject
Ο Έκτορας και ο Πάρης αποχαιρετούν τις γυναίκες τους

# data[].attributes.body
Χαλκιδικός κρατήρας,
530-520 π. Χ.
Γερμανία, Μουσείο Wurzburg

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο+ΕΚΤΟΡΑΣ+ΚΑΙ+Ο+ΠΑΡΗΣ+ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΝ+ΤΙΣ+ΓΥΝΑΙΚΕΣ+ΤΟΥΣ+ΠΡΙΝ+ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ+ΓΙΑ+ΤΗ+ΜΑΧΗ.Ο+ΕΚΤΟΡΑΣ+ΕΙΝΑΙ+ΗΔΗ+ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΣ+ΕΝΩ+Ο+ΠΑΡΗΣ+ΕΙΝΑΙ+ΠΙΟ+ΧΑΛΑΡΟΣ.Η+ΕΛΕΝΗ+ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΙ+ΤΟ+ΒΛΕΜΜΑ+ΤΗΣ+ΑΝΤΙΘΕΤΑ+ΑΠΟ+ΤΗΝ+ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,+ΠΟΥ+ΚΑΘΕΤΑΙ+ΤΥ

# data[].attributes.headline
Ανδρομάχη, Αστυάνακτας, Έκτορας

# data[].attributes.subject
Ανδρομάχη, Αστυάνακτας, Έκτορας

# data[].attributes.body
Κρατήρας
περίπου 370-360 π.Χ
Museo Nazionale of the Palazzo Jatta in Ruvo di Puglia (Μπάρι)

# data[].attributes.headline
Benjamin West (1738 - 1820) Hector taking leave of Andromache: the Fright of Astyanax 

# data[].attributes.subject
Benjamin West (1738 - 1820) Hector taking leave of Andromache: the Fright of Astyanax 

# data[].attributes.body
1766
Metropolitan Museum of Art, New York

# data[].attributes.attachment_link.title
Hector taking leave of Andromache: the Fright of Astyanax - Benjamin West - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Google Arts & Culture features content from over 2000 leading museums and archives who have partnered with the Google Cultural Institute to bring the world's treasures online.

# data[].attributes.headline
Μάχη κοντά στα πλοία των Ελλήνων στα παράλια της Τροίας

# data[].attributes.subject
Μάχη κοντά στα πλοία των Ελλήνων στα παράλια της Τροίας

# data[].attributes.body
Αθηναϊκή σαρκοφάγος, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης,
δεύτερο τέταρτο του 3ου αιώνα π.Χ.

# data[].attributes.headline
Ο Διομήδης. Ρωμαϊκό άγαλμα του 2ου ή 3ου αι. π.Χ., αντίγραφο ελληνικού του 5ου αι. που αποδίδεται στον Ναυσυκλή ή στον Κρεσίλα. Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.

# data[].attributes.subject
Ο Διομήδης. Ρωμαϊκό άγαλμα του 2ου ή 3ου αι. π.Χ., αντίγραφο ελληνικού του 5ου αι. που αποδίδεται στον Ναυσυκλή ή στον Κρεσίλα. Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.

# data[].attributes.headline
Joseph-Marie Vien, Έκτορας και Ανδρομάχη

# data[].attributes.subject
Joseph-Marie Vien, Έκτορας και Ανδρομάχη

# data[].attributes.body
1786
Musée du Louvre (Παρίσι)
320 cm x 420 cm

# data[].attributes.headline
Hamilton, Gavin (1723 - 1798) - Ο Έκτορας και η Ανδρομάχη. Μπροστά τους η παραμάνα κρατάει στην αγκαλιά της τον Αστυάνακτα. 

# data[].attributes.subject
Hamilton, Gavin (1723 - 1798) - Ο Έκτορας και η Ανδρομάχη. Μπροστά τους η παραμάνα κρατάει στην αγκαλιά της τον Αστυάνακτα. 

# data[].attributes.body
1775
GLASCOW Hunterian Museum & Art Gallery collections

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Art UK has updated its cookies policy. By using this website you are agreeing to the use of cookies. To find out more read our updated Use of Cookies policy and our updated Privacy policy.

Close

This image can be used for non-commercial research or private study purposes, and other UK exceptions to copyright permitted to users based in the United Kingdom under the Copyright, Designs and Patents Act 1988, as amended and revised. Any other type of use will need to be cleared with the rights holder(s).

Review the copyright credit lines that are located underneath the image, as these indicate who manages the copyright (©) within the artwork, and the photographic rights within the image.

The collection that owns the artwork may have more information on their own website about permitted uses and image licensing options.

Review our guidance pages which explain how you can reuse images, how to credit an image and how to find images in the public domain or with a Creative Commons licence available.

Add or edit a note on this artwork that only you can see. You can find notes again by going to the 'Notes' section of your account.

Measurements

H 315 x W 398 cm

Accession number

GLAHA_44127

Acquisition method

purchased with the assistance of the National Fund for Acquisitions, the National Art Collections Fund, The Pilgrim Trust and the National Heritage Memorial Fund, 1985

This artwork does not have any tags yet. You can help by tagging artworks on Tagger.

82 Hillhead Street, University of Glasgow, Glasgow G12 8QQ Scotland

# data[].attributes.attachment_link.description
Art UK has updated its cookies policy. By using this website you are agreeing to the use of cookies. To find out more read our updated Use of Cookies policy and our updated Privacy policy.

# data[].attributes.headline
Landi, Gaspare (1756 - 1830) Έκτορας και Ανδρομάχη. Ο Έκτορας βλέπει το μικρό Αστυάνακτα που τον κρατάει η παραμάνα στην αγκαλιά της, ενώ η Ανδρομάχη ακουμπά στον ώμο του. 

# data[].attributes.subject
Landi, Gaspare (1756 - 1830) Έκτορας και Ανδρομάχη. Ο Έκτορας βλέπει το μικρό Αστυάνακτα που τον κρατάει η παραμάνα στην αγκαλιά της, ενώ η Ανδρομάχη ακουμπά στον ώμο του. 

# data[].attributes.body
1794

# data[].attributes.attachment_link.description
National Galleries of Scotland books Exhibition books Scottish art books Modern and contemporary art books Children's books Magazines and journals The Watson Gordon Lecture Series Education and art history books Gallery guides Colouring books Poetry gift books

# data[].attributes.headline
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein (1751-1829), Ο 'Εκτορας αποχαιρετά την Ανδρομάχη

# data[].attributes.subject
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein (1751-1829), Ο 'Εκτορας αποχαιρετά την Ανδρομάχη

# data[].attributes.body
1812
Μουσείο Oldenburg, Germany
ελαιογραφία
262 cm x 210 cm

# data[].attributes.headline
Carl Friedrich Deckler  (1838–1918), Αποχαιρετισμός

# data[].attributes.subject
Carl Friedrich Deckler  (1838–1918), Αποχαιρετισμός

# data[].attributes.headline
Frederic Leighton (1830-1896) - Η Ελένη στα τείχη της Τροίας

# data[].attributes.subject
Frederic Leighton (1830-1896) - Η Ελένη στα τείχη της Τροίας

# data[].attributes.body
1865

# data[].attributes.body
βιογραφία

# data[].attributes.headline
Giovanni Battista Tiepolo  (1696–1770) - Η οργή του Αχιλλέα 

# data[].attributes.subject
Giovanni Battista Tiepolo  (1696–1770) - Η οργή του Αχιλλέα 

# data[].attributes.body
1757
νωπογραφία
Villa Valmarana,  Βιτσέντζα, Ιταλία
300 cm x 300 cm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 15/03/2010.

Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο, γνωστότερος ως Τζανμπαττίστα Τιέπολο ( Giambattista Tiepolo, Βενετία, 5 Μαρτίου 1696 - Μαδρίτη, 27 Μαρτίου 1770) ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, ο οποίος επανέφερε την μεγαλοπρέπεια της βενετσιάνικης τέχνης. Στα έργα του, τα οποία εκτελούσε με τρομερή ταχύτητα, ξαναζωντάνεψε την ιταλική παράδοση της τοιχογραφίας.

Ο Τζανμπαττίστα Τιέπολο γεννήθηκε στη Βενετία στις 5 Μαρτίου του 1696. Ο πατέρας του Ντομίνικο είχε ένα εμπορικό πλοίο αλλά πέθανε όταν ο Τζανμπαττίστα ήταν ενός έτους, αφήνοντας την χήρα Ορσόλα να μεγαλώσει έξι παιδιά με ένα πενιχρό εισόδημα. Ο νεαρός Τιέπολο μαθήτευσε στον Γκρεγκόριο Λατσαρίνι (1655-1730), αλλά σύντομα υιοθέτησε έναν τρόπο γρήγορο και ελεύθερο. Από την αρχή ο Τιέπολο μπορούσε να σχεδιάζει γρήγορα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Σε ηλικία 20 ετών ο Τιέπολο, που είχε ήδη αρχίσει να δουλεύει μόνος του, κέρδισε σε έναν διαγωνισμό με το έργο " Το Πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας". Ο πίνακας αυτός τον έκανε διάσημο και ακολούθησαν πάρα πολλές παραγγελίες, συμπεριλαμβανομένων κάποιων από τους Δόγηδες, αλλά είχε ελάχιστα επίσημα συμβόλαια από τη Βενετσιάνικη Δημοκρατία. Το 1717 έγινε μέλος της "Φράλια" (Fraglia), του σωματείου των ζωγράφων και το 1719 παντρεύτηκε την Σεσίλια Γκουάρντι, αδελφή των ζωγράφων Τζαναντόνιο και Φραντσέσκο. Αν και ποτέ δεν έκανε το πορτραίτο της, την απεικόνιζε συνεχώς σε έργα όπως " Η Ραχήλ κρύβει τα Είδωλα". Έκαναν 10 παιδιά, δύο από τα οποία έγιναν ζωγράφοι: ο Τζαντομένικο (1727-1804) και ο Λορέντσο (1736-1776).

Γύρω στο 1725 ο Τιέπολο κλήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Ούντινε να διακοσμήσει την πινακοθήκη του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου με τοιχογραφίες από την Βίβλο. Τα έργα αυτά είναι τα πρώτα πραγματικά αριστουργήματα καλλιτεχνικής έκφρασης στα οποία ήταν αξεπέραστος. Η τοιχογραφία απαιτούσε ταχύτητα σκέψης και εκτέλεσης και ο Τιέπολο διέθετε και τα δύο με το παραπάνω. Η μεγαλύτερή του παραγγελία στο τέλος της δεκαετίας του 1740 ήταν να ζωγραφίσει τοιχογραφίες στο Μέγαρο των Λάμπια στη Βενετία. Εδώ δημιούργησε την μεγαλύτερη και πιο γνωστή από τις παραλλαγές του " Αντώνιος και Κλεοπάτρα". Η χλιδή του θέματος - μαργαριτάρια, χρυσό και μετάξι - αντανακλούσε τα ανερχόμενα πλούτη και τη δόξα του Τιέπολο.

Το 1736 απέρριψε μια προσφορά της Βασιλικής Αυλής στη Στοκχόλμη, λέγοντας ότι το ποσό που του προσέφεραν ήταν πολύ μικρό. Το 1750 δέχτηκε μια παραγγελία από τον Πρίγκηπα-Επίσκοπο του Βύρτσμπουργκ στην Κεντρική Γερμανία για να διακοσμήσει την κατοικία του. Ξεκινώντας από την τραπεζαρία και προχωρώντας προς το κλιμακοστάσιο, πέρασε τρία χρόνια δημιουργώντας μεγάλες αλληγορικές σκηνές γεμάτες φως και χρώμα. Στα τέλη του 1753 επέστρεψε στη Βενετία και άρχισε να διακοσμεί επαύλεις με τοιχογραφίες. Έκανε επίσης προσωπογραφίες σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, μερικών σπουδαίων αξιωματούχων.

Το 1761 προσκλήθηκε από τον Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας για να διακοσμήσει το καινούριο βασιλικό ανάκτορο στη Μαδρίτη. Ο Τιέπολο, εξήντα ετών ήδη, στην αρχή δίστασε, αλλά θαμπωμένος από τη δόξα, δέχθηκε τελικά και ταξίδεψε για την Ισπανία με τους γιους του, την άνοιξη του 1762.

Ο Τιέπολο δεν επέστρεψε ποτέ στη Βενετία. Πέθανε ξαφνικά στις 27 Μαρτίου 1770 και τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Μαρτίν της Μαδρίτης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τζανμπαττίστα Τιέπολο - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 15/03/2010.

# data[].attributes.headline
Ζωγράφος του Βρύγου, Τα λύτρα για τον Έκτορα

# data[].attributes.subject
Ζωγράφος του Βρύγου, Τα λύτρα για τον Έκτορα

# data[].attributes.body
αγγειογραφία
485 π. Χ.
VIENNA Kunsthistorisches Museum

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαϊκή Αγγειογραφία, Ερυθρόμορφη, Ζωγράφος του Βρύγου, Λύτρα Έκτορος

# data[].attributes.attachment_link.description
Σκύφος τύπου Α, ύψος 25 εκ., διάμ. 31,6 εκ., 485 π.Χ., Βιέννη, Kunsthistorisches Museum VI 3710

# data[].attributes.headline
Πόροι για τα Ομηρικά Έπη

# data[].attributes.subject
Πόροι για τα Ομηρικά Έπη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εισαγωγικό Σημείωμα

Στους μεταμυκηναϊκούς χρόνους, όταν ο τρωικός μύθος (από τα αίτια και τις αφορμές του πολέμου ως την άλωση της Τροίας, τις μετέπειτα περιπέτειες Αχαιών και Τρώων και τον νόστο των ηρώων) άρχισε να παγιώνεται και να οργανώνεται, αναδείχθηκε από τους εξαμέτρους των επικών ποιητών. Kορυφαία ανάμεσα στα σχετικά έργα θεωρήθηκαν, δικαίως, τα δύο κατεξοχήν ηρωικά έπη, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, στο δεύτερο μισό του 8ου αι. π.Χ. (για τη σχέση των ομηρικών επών με τη μυθολογική παράδοση βλ. και εδώ). Στην περιφέρεια της αρχαϊκής επικής ποίησης τοποθετούνται και μια σειρά ποιημάτων που αναφέρονται σε επεισόδια του μύθου, τα οποία ωστόσο δεν περιέχονται στο βασικό αφηγηματικό υλικό της Ιλιάδας και της Οδύσσειας: η κρίση του Πάρη, η αρπαγή της Ελένης και η θυσία της Ιφιγένειας (Κύπρια), η μονομαχία με τη Πενθεσίλεια και τα άλλα κατορθώματα του Αχιλλέα μέχρι το θάνατό του (Αιθιοπίς), το επεισόδιο του Δούρειου Ίππου (Μικρά Ιλιάς), η άλωση της Τροίας (Ιλίου Πέρσις), οι νόστοι των Αχαιών, κυρίως των Αγαμέμνονα και Μενελάου (Νόστοι), η τύχη του Οδυσσέα μετά τη μνηστηροφονία (Τηλεγονία).

Στους επόμενους αιώνες τα επεισόδια του ευρύτερου τρωικού κύκλου (όχι απαραίτητα στις παγιωμένες ομηρικές εκδοχές τους) συνεχίζουν να εμπνέουν λυρικούς και δραματικούς ποιητές και καλλιτέχνες όπως αγγειογράφους, ζωγράφους, γλύπτες. Αλλά και στη νεότερη εποχή ο τρωικός μύθος εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης για λογοτεχνική και καλλιτεχνική δημιουργία, κάτω από τη βαριά "σκιά του Ομήρου".

Στο ψηφιακό περιβάλλον θα βρείτε εικονογραφικό υλικό από αγγειογραφίες και άλλα εικαστικά έργα της αρχαίας και της νεότερης τέχνης, λογοτεχνικά κείμενα με απηχήσεις του τρωικού μύθου, καθώς και πολυμεσικούς πόρους.

Ευρετήρια

# data[].attributes.attachment_link.title
Πόροι για τα Ομηρικά έπη

# data[].attributes.attachment_link.description
Στους μεταμυκηναϊκούς χρόνους, όταν ο τρωικός μύθος (από τα αίτια και τις αφορμές του πολέμου ως την άλωση της Τροίας, τις μετέπειτα περιπέτειες Αχαιών και Τρώων και τον νόστο των ηρώων) άρχισε να παγιώνεται και να οργανώνεται, αναδείχθηκε από τους εξαμέτρους των επικών ποιητών.

# data[].attributes.headline
Ο Ήφαιστος παραδίδει στη Θέτιδα τα όπλα του Αχιλλέα

# data[].attributes.subject
Ο Ήφαιστος παραδίδει στη Θέτιδα τα όπλα του Αχιλλέα

# data[].attributes.body
Εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας
του Ζωγράφου του Χυτηρίου, περίπου 490-480 π.Χ.
Βερολίνο, Altes Museum

# data[].attributes.attachment_link.title
Ήφαιστος-Θέτιδα

# data[].attributes.headline
Giulio Romano (1499 - 1546) - Η Θέτιδα παραδίδει τα όπλα στον Αχιλλέα

# data[].attributes.subject
Giulio Romano (1499 - 1546) - Η Θέτιδα παραδίδει τα όπλα στον Αχιλλέα

# data[].attributes.body
Mantua (: Μάντοβα, Ιταλία),

Palazzo Ducale