# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ไทย…

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ไทย…

# data[].attributes.body
การแสดงนาฏศิลป์ไทยนั้น แบ่งเป็น 4 ประเภท ได้แก่

1.การแสดงเดี่ยว

แสดงกันคนเดียว เช่น นางมโนราห์บูชายัญ

2.การแสดงหมู่

แสดงกันตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป

3.การแสดงละคร

การแสดงละครนั้นแบ่งออกเป็น3ประเภท

3.1) ละครนอก

แสดงให้ชาวบ้านทั่วไปดู ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายแสดง เนื้อหากระทัดรัด

3.2) ละครใน

แสดงให้พระมหากษัตริย์ชม ส่วนใหญ่ผู้แสดงเป็นหญิง

3.3) ละครเสภา

ละครเสภาจะแบ่งเนื้อหาออกมาเป็นตอนๆ ติดต่อกันจนจบ

4.การแสดงเบ็ดเตล็ด

เป็นการแสดงที่แต่งกายนามเรื่องที่จะแสดง ไม่นึดถือตามมาตรฐาน

ด.ช.ชยาวิทธ์ โกมล ม.3/2 เลขที่ 1

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (เลขที่ 3 ม.3/2)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (เลขที่ 3 ม.3/2)

# data[].attributes.body
การแสดงเดี่ยวคือเน้นความสามารถของผู้แสดง

การแสดงหมู่คือการแสดงที่มีหลายๆคนเป็นหมู่ มี 2 แบบ คือ มาตรฐาน และ เบ็ตเตล็ด

มาตรฐาน คือ รูปแบบการแสดงที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

เบ็ตเตล็ด คือ สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามยุคสมัยและภูมิภาคทั้งรูปแบบการแสดงและชุด

การแสดงละครคือการแสดงที่ยึดตามละคร และใช้การร่ายรำประกอบการแสดง เช่น ขุนช้างขุนแผน, พระอภัยมณี ใช้เวลาเยอะ ประมาณ 1 ชั่วโมง การแสดงละครมี 3 แบบ คือ ใน นอก และ ชาตรี

ใน คือ เล่นในวัง

นอก คือเล่นนอกวัง

ชาตรี คือ นิยมเล่นในแถบภาคไต้ มี 3 ตัวละคร นายโรง, ตัวนาง, ตัวที่เล่นตลก

การแสดงเป็นชุดเป็นตอนคือการแสดงที่อยิบ Shot Climax / Shot ที่สำคัญของการแสดงละครมาแสดง ใช้เวลาไม่เยอะ ประมาณ 10-20 นาที

ข้อแตกต่าง

เดี่ยว - หมู่

เดี่ยว -> แสดงคนเดียว

หมู่ -> แสดงหลายคน

มาตรฐาน - เบ็ดเตล็ด

มาตรฐาน -> แบบแผน / ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

เบ็ดเตล็ด -> ปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัย / ภาค ได้ เช่น ชุดการแสดง / เครื่องแต่งกาย

ละคร - เป็นชุดเป็นตอน

ละคร -> ละครเต็ม (≈ 1ชม)

เป็นชุดเป็นตอน -> ตัด Shot เด็ด (≈10-20 นาที)

เขียนโดย ภูวิน วิทยานุกรณ์ ม.3/2 เลขที่ 3

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์(พลอยตะวัน ว่องไววัฒนกุล ม๓/๒ เลขที่๑๙)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์(พลอยตะวัน ว่องไววัฒนกุล ม๓/๒ เลขที่๑๙)

# data[].attributes.body
แสดงเดี่ยว : การแสดงเพื่อโชว์ความสามรถของตนเอง

แสดงหมู่ :

๑ ระบำมาตราฐาน :ถ้าแสดงจะซ้ำเดิมๆที่เป็นมาตรฐาน ชุดจะเป็นชุดแบบเครื่องพระนาง

๒ ระบำเบ็ดเตล็ด : เป็นระบำที่ชุดเปลี่ยนไปตามสิ่งที่แสดง

การแสดงละคร : เป็นรำเป็นเรื่องเป็นราวออกมา

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน : จะนำช่วงนั้นๆของตอนมาแสดง และตอนที่นำมาแสดงนั้นเป็นตอนสำคัญ

๑ ละครนอกเป็นละครที่แสดงให้ชาวบ้านดูจะมีควาทตลกเข้ามาแทรก

๒ ละครในเป็นละครที่แสดงในวังเน้นผู้หญิงและการแสดงที่อ่อนช้อยสวยงาม

๓ละครชาตรีเป็นละครเดินรำและร้องไปพร้อมๆกัน เป็นละครชานล้วน

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (พิชชาภรณ์ เรืองรังสรรค์ ม.3/2 21 )

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (พิชชาภรณ์ เรืองรังสรรค์ ม.3/2 21 )

# data[].attributes.body
การแสดงเดี่ยว - คือการแสดงเพื่อโชว์ความสามารถของตนเอง

การแสดงหมู่ - การแสดงที่แสดงกันหลายๆคน มี 2 แบบ 1.แบบเบ็ดเตล็ด 2.แบบมาตรฐาน

1)แบบเบ็ดเตล็ด - เป็นการแสดงที่เน้นหลายๆคนเน้นการรำที่พร้อมกันและมีเครื่องแต่งกายที่เหมือนกัน

2)แบบมาตรฐาน - จะเป็นการแสดงที่ใช้จำนวนคำไม่เยอะเท่ากับแบบเบ็ดเตล็ด มีเครื่องแต่งกายแบบเครื่องพระนาง

การแสดงละคร - เป็นการรำเป็นเรื่องราว มีทำนอง แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ 1.ละครใน 2.ละครนอก 3.ละครชาตรี

การแสดงแบบเป็นชุดเป็นตอน - เป็นการรำเพื่อความสนุกสนาน อย่างเช่น การแสดงโขน

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (ลลิดา เมธารัตนดำรง ม.3/2 เลขที่ 15

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (ลลิดา เมธารัตนดำรง ม.3/2 เลขที่ 15

# data[].attributes.body
การแสดงหมู่ มี

•มาตรฐาน-มีแบบแผนไม่เปลี่ยนแปลง แต่งการเป็นชุดเครื่องพระนาง

•เบ็ดเตล็ด-เปลี่ยนแปลงได้ มี ท่ารำ,การแต่งกายตามลักษณะของการแสดง

การแสดงเดี่ยว-แสดงคนเดียว เพื่ออวดฝีมือในการรำ

การแสดงละคร-การแสดงละครจะมีการร่ายรำเพื่อประกอบการแสดง มีการพัฒนามาจากนิทาน มีท่าลีลาร่ายรำ ทำนอง เพลง

มี3ประเภทคือ

1.ละครนอก-แสดงให้ชาวบ้านดู

2.ละครใน-แสดงให้กษัตริย์ดู มีผู้หญิงเป็นการแสดง

3.ละครชาตรี-มีตัวแสดง3ตัว ตัวพระ,ตัวนาง,จำอวด

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน-เอาเนื้อเรื่องสิ่งที่สำคัญเอามาแสดงเป็นฉากเล็กๆ

# data[].attributes.headline
การแสดงนาฏศิลป์มีอะไรบ้าง

# data[].attributes.subject
การแสดงนาฏศิลป์มีอะไรบ้าง

# data[].attributes.body
การแสดงรำมาตรฐานและรำเบ็ดเตล็ด รำแบบหมู่รำแบบเดียว การรำแบบเป็นชุดเป็นตอนและการแสดงแบบรำละคร ต่างกันยังไง ( คราวๆ )

รำมาตรฐานเป็นการรำแบบพื้นฐานที่ควรรำเป็นแต่เป็นต้องรำให้เป๊ะไม่มีการเปลี่ยนท่าทางเวลาจัดงาน ชุดจะใส่เป็นชุดเครื่องมีความเป็นทางการ

รำแบบเบ็ดเตล็ดเป็นการรำแบบเรียบง่ายไม่ได้เคร่งคัดเหมือนรำมาตรฐาน อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงท่าทางบ้างแล้วแต่สถานการณ์ ชุดจะใส่ตามหน้างาน ตัวอย่าง ถ้ารำเพลงที่เป็นสมัยสุโขทัยก็จะแต่ตัวในยุคนั้น

รำแบบหมู่เป็นการรำที่ละหลายๆคนมารวมกัน จะรำแบบเรียงแถวเวลาอาจจะมีการขยับบ้างแล้วแต่หน้างาน

รำแบบเดียวเป็นการโชว์การแสดงคนเดียว เพื่อแสดงทักษะการรำ คล้ายๆอวดว่าตัวรำเก่งแค่ไหน

การรำแบบเป็นชุดเป็นตอน จะคล้ายๆการแสดงโขน ในการแสดงจะมีแต่เนื้อหาเด่นๆ

การแสดงแบบละคร เป็นการรำและเล่าเรื่องหรือเล่านิทานไปด้วย

พิมพ์พาพรรณ ศิริโสภาพงษ์ ม.3/2 เลขที่ 24

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์ ม.3/2เลขที่12

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์ ม.3/2เลขที่12

# data[].attributes.body
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์

1.ความแตกต่างระหว่างการแสดงเดี่ยวและแบบหมู่

1.)การแสดงแบบเดี่ยวจะใช้การอวดฝีมือเป็นหลัก

2.)การแสดงแบบหมู่จะใช้ความพร้อมเพรียงและท่ารำเป็นหลัก

2.การแสดงละครใน

การแสดงละครในหรือเรียกอีกอย่างว่าในเขตพระราชฐานมักจะแสดงให้กษัตริย์ดูและนักแสดงต้แงเป็นผู้หญิงเท่านั้น

3.การแสดงละครนอก

การแสดงละครนอกมักจะแสดงให้ชาวบ้านดูและจะสอดแทรกมุกตลกเพื่ออรรถรสในการชมและจะใช้นักแสดงเป็นผู้ชายเท่านั้น

4.การแสดงแบบเบ็ดเตล็ด

การแสดงแบบเบ็ดเตล็ดจะใช้การแต่งกายแบบแล้วแต่ว่าการแสดงนั้นจะให้เป็นจังหวัดอะไรอย่างเช่นถ้าเป็นเชียงรายก็จะเป็นการแต่งกายแบบเหนือ

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์ (ม.3/2 เลขที่ 14)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์ (ม.3/2 เลขที่ 14)

# data[].attributes.body
การแสดงเดี่ยว - เป็นการแสดงคนเดียวหรือเรียกอีกอย่างว่าการอวดฝีมือของตนเอง

การแสดงหมู่ - ต้องใช้หลายคนในการแสดง ข้อแตกต่างคือ

1. แบบการแสดงมาตรฐาน - สวมชุดเครื่องพระนางและรำแบบมีแผนการ

2. แบบเบ็ดเตล็ด - ใส่ชุดตามลักษณะการแสดงและรำตามท่าที่เปลี่ยนแปลงตามผู้ซ้อม

การแสดงละคร - เป็นการแสดงที่เป็นเรื่องราว คล้ายๆกับการเล่านิทาน แบ่งออกเป็น 3 ประเภท

1.ละครใน 2. ละครนอก 3.ละครชาตรี

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน - หยิบยกตัวละครหรือจุดเด่นของละครแล้วนำออกมาแสดงเป็นชุดเป็นตอน

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ 

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ 

# data[].attributes.body
ธรรศ ประสงค์ดี 3/2 เลขที่6

•การแสดงหมู่เป็นการแสดงที่แสดงพร้อมกับหมู่

•การแสดงเดี่ยวเป็นการรำอวดฝีมีให้เห็นถึงความสามารถของผู้รำ

•ข้อแตกต่างระหว่างระบำมาตรฐานกับเบ็ดเตล็ด

•ระบำมาตรฐานเป็นระบำที่ครูทางด้านนาฏศิลป์ได้คิดประดิษฐ์ขึ้นมา มักแต่งกายยืนเครื่องพระนาง

•ระบำเบ็ดเตล็ดเป็นระบำ

การแสดงที่ประดิษฐ์คิดค้นหรือปรับปรุงขึ้นใหม่ตามความประสงค์

# data[].attributes.headline
การเเสดงนาฏศิลป์(ดชกรภัทร์ เลขานนท์ เลขที่2 ม.3/2)

# data[].attributes.subject
การเเสดงนาฏศิลป์(ดชกรภัทร์ เลขานนท์ เลขที่2 ม.3/2)

# data[].attributes.body
การเเสดงหมู่เป็นการเเสดงที่เป็นชุดไม่มีการดำเนินเรื่องราวมี การเเสดงมาตรฐานเเละการเเสดงเบ็ดเตล็ด

การเเสดงเดียวเป็นการรำที่เเสดงฝีมือของผู้รำคนเดียว

การเเสดงละครคือการร่ายรำที่เล่าเรื่องราวพัฒนามาจากนิทานมีละครนอก,ละครใน

ละครนอกคือการเเสดงส่วนใหญ่จะให้ประชาชนดูส่วนใหญ่นักเเสดงจะเป็นผู้ชายเเต่ละครในจะมีเเต่พระมหากษัตรย์ดูคนเเสดงส่วนใหญ่จะมีเเต่ผู้หญิง

การเเสดงเป็นชุดเป็นตอนคือเป็นการเเสดงที่เเยกออกมาจากการเเสดงละครเเสดงส่วนใหญาในงานรื่นเร่งวันสถาปนา

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฎศิลป์

# data[].attributes.body
ปาณัส นุชพะเนียด 3/2 11

การแสดงเดี่ยวคือการแสดงเพื่อนำความสามารถของผู้รำมาโชว์มาอวด การแสดงหมู่คือการแสดงที่แสดงพร้อมกันหลายๆคนไม่มีเนื้อเรื่องเน้นความพร้อมเพียง

ระบำมาตรฐานคือการระบำที่เสริมเติมแต่งไม่ได้แต่งกายชุดพระนาง ระบำเบ็ดเตล็ดปรับปรุงเสริทแต่งได้เน้นแต่งกายตามรูปแบบการแสดง

การแสดงละครคือการแสดงที่มีเนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง การแสดงเป็นชุดเป็นตอนคือการแสดงที่หยิบมาจากการแสดงอื่นๆเพื่อใช้ในงานต่างๆ

ละครมี3ประเภท ละครนอก,ใน,และชาตรี

ละครนอกเน้นแสดงให้ชาวบ้านดูและเน้นผู้ชายแสดงระหว่างที่ละครในแสดงให้กษัตริย์ดูและผู้หญิงแสดงล้วน ละครชาตรีมีมาก่อนสองละครที่ว่ามา มาจากภาคใต้และมีคนแสดง3คน พระ,นาง และตัวสร้างเสียงหัวเราะหรือจำอวด

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.body
นราวิชญ์ โพธิ์เงิน

การแสดงหมู่ การรำที่เน้นความพร้อมเพียงเพื่อให้เกิดความสวยงาม มี2รูปแบบ

ระบำเบ็ดเตล็ด ใส่ชุดให้สอดคล้องกับการแสดง ท่ารำสามารถปรับเปลี่ยนได้

ระบำมาตรฐาน ใส่ชุดพระนางไม่สามารถเปลี่ยนท่ารำได้

การแสดงเดี่ยวใช้ผู้แสดงคนเดียว เป็นการรำอวดฝีมีให้เห็นถึงความสามารถของผู้รำ

ละคร มีสามแบบ ละครนอก ละครใน ละคร ชาตรี

ละครนอก ละครรำแบบหนึ่ง พัฒนาจากละครชาตรี เดิมตัวละครเป็นชายล้วน ภายหลังมีทั้งหญิงชาย มีบทเจรจา แสดงพลิกแพลงนอกเรื่องได้ บางครั้งติดจะหยาบโลน

ละครใน ใช้สแดงในวัง

ละครชาตรี ละครต้นแบบของละครรำเน้นเล่นในพื้นบ้านให้ความขับขันตัวละครน้อย

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.body
ภัทรดนัย อุดมสถาพร 3/2 เลขที่5

1.การแสดงหมู่เรียกอีกอย่างว่าระบำแสดงกันเป็นหมู่2คนขึ้นไปแบ่งออกเป็น2ประเภทคือ

ระบำมาตรฐานกับระบำเบ็ดเตล็ด

1.1ระบำมาตรฐานเป็นระบำที่เป็นมาตรฐานแต่งกายโดยให้พระเอกใส่ชฏาและพระนางใส่มงกุฎ

1.2ระบำเบ็ดเตล็ดเป็นการแสดงที่คึดขึ้นเองและจะแต่งกายตามเนื้อหาที่จะแสดง

2.การแสดงเดี่ยวเป็นการแสดงที่เอาไว้ใช้อวดฝีมือของคนที่แสดง

3.การแสดงละครเป็นการแสดงที่บอกเล่าเรื่องหรือละครที่มีคนแต่งขึ้นมาแสดงให้เห็น

4.การแสดงเป็นชุดเป็นตอนเป็นการแสดงที่เป็นตอนแยกมาจากละครหลัก

•ข้อแตกต่าง

ระบำมาตรฐาน-ระบำเบ็ดเตล็ด

ระบำมาตรฐานเป็นระบำมาตรฐานไม่สามารถดัดแปลงได้ต่างจากเบ็ดเตล็ดที่สามารถดัดแปลงได้

การแสดงเดี่ยว-การแสดงหมู่

การแสดงเดี่ยวเป็นการแสดงที่ใช้แค่คนเดียวต่างจากการแสดงหมู่ที่ต้องมี2คนขึ้นไป

การแสดงละคร-การแสดงเป็นชุดเป็นตอน

การแสดงละครเป็นการแสดงที่จะแสดงทั้งละครต่างจากการเป็นขั้นเป็นตอนที่จะแยกตอนออกมา

# data[].attributes.body
•การแสดงหมู่ คือ การแสดงที่มี 2 คนขึ้นไป มี 2 ประเภท ได้แก่

1.มาตรฐาน : มาตรฐานคือไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เป็นแบบเป็นแผนที่วางเอาไว้ แต่งกายเป็นชุดเครื่องพระนาง

2.เบ็ดเตล็ด :เบ็ดเตล็ด คือ สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามคุณครูที่สอนและชุดการแสดงนั้นๆ แต่งกายตามลักษณะของการแสดง

• การแสดงเดี๋ยว : เป็นการรำคนเดียว การรำอวดหรือโชว์ฝีมือเพื่อแสดงความสามารถของผู้แสดงออกมา

• การแสดงเป็นชุดเป็นตอน : เอาเนื้อเรื่องที่สำคัญแยกออกมาแสดงเป็นตอนเฉพาะ

• การแสดงละคร : การแสดงที่มีการพัฒนามาจากนิทาน เป็นการรำเป็นเรื่องราวลำดับ การแสดงละครมีดังนี้

1.ละครชาตรี มีตัวแสดง 3 ตัว : เป็นการรำหรือเล่นแบบพื้นบ้านตัวพระ(นายโรง) ตัวนาง จำอวด

2.ละครใน : เป็นการแสดงในวังให้พระมหากษัตริย์ดู ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงแสดง

3.ละครนอก : เป็นการแสดงเพื่อให้ชาวบ้านดูเพื่อความบันเทิงสนุกสนาน เน้นการเล่นตลก

4.ละครเสภา : เป็นการแสดงที่คล้ายละครนอก แต่จะต้องมีการขับเสภา

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.body
การแสดงหมู่คือแสดงเป็นกลุ่มเป็นชุดและแบ่งเป็น 2 ประเภท คือระบำมาตรฐาน และระบำเบ็ดเตล็ด

การแสดงเดี่ยวคือการแสดงคนเดียวและเป็นการแสดงโชว์ฝีมือ

การแสดงละครคือการแสดงแบบมีเรื่องราวและแบ่งเป็น 3 ประเภทคือการแสดงละครนอก ละครใน และละครชาตรี

การแสดงเป็นชุดเป็นตอนคือการแสดงที่แยกออกมาจากการแสดงละครประเภทอื่นใช้และมักแสดงในงานรื่นเริง

เด็กชายปุณยชัย ดีดำ เลขที่ 8

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (20)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (20)

# data[].attributes.body
-การแสดงหมู่ เป็นการแสดงตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปแบ่งได้เป็น 2 แบบคือ

ระบำมาตรฐาน มักแต่งกายด้วยเครื่องพระนาง เป็นการแสดงมีแบบแผนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงท่ารำได้

ระบำเบ็ดเตล็ด แต่งกายตามลักษณะของการแสดง สามารถเปลี่ยนแปลงท่ารำตามผู้สอนได้ เน้นการแปลแถว

-การแสดงแบบเดี่ยว เป็นการแสดให้เห็นถึงความสามารถของผู้แสดง

-การแสดงเป็นชุดเป็นตอน เป็นการแสดงที่นำฉากสำคัญของแต่ละตอนมาแสดง

-การแสดงละคร เป็นการแสดงที่มาจากการเล่านิทาน สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภทคือ

ละครใน คือการแสดงที่แสดงในวังให้พระมหากษัตริย์ดู ผู้แสดงเป็นผู้หญิง

ละคนนอก คือการแสดงที่แสดงให้ชาวบ้านดู ผู้แสดงมักเป็นผู้ชาย

ละครชาตรี เป็นละครที่เก่าแก่ที่สุด

# data[].attributes.body
การแสดงหมู่ มี2ประเภท

ระบำมาตรฐาน - มีแบบแผน,แต่งกายเครื่องพระนาง

ระบำเบ็ดเตล็ด - เปลี่ยนแปลงได้,แต่งกายตามลักษณะการแสดงนั้นๆ

การแสดงเดี่ยว - ใช้แสดงคนเดียว เพื่อ รำอวดฝีมือให้เห็นความสามารถของคนรำ

การแสดงละคร - มีพัฒนามาจากการเล่านิทาน แบ่งออกเป็น3ปีะเภท

ละครนอก - ละครที่แสดงให้ชาวบ้านดู ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย

ละครใน - ละครที่แสดงให้กษัตริย์ดู ตัวแสดงจะเป็นผู้หญิง

ละครชาตรี - ละครที่มีตัวแสดง3ตัว มีตัวพระ,ตัวนาง,จำอวด

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน - ละครที่แสดงเป็นตอนตอน

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดง 

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดง 

# data[].attributes.body
การแสดงแบบหมู่ คือ การแสดงตั้งแต่2คนขึ้นไป

ระบำมาตรฐาน คือ การระบำที่มีแบบแผน ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงชุดหรือท่ารำได้

ระบำเบ็ดเตล็ด คือ การระบำชุดสั้นๆที่สามารถเปลี่ยนแปลงชุดและท่ารำได้

การแสดงแบบเดี่ยว คือ การแสดงคนเดียวเพื่อโชว์ฝีมือ

ประเภทของการแสดงละคร

ละครนอก คือ ละครที่แสดงให้ชาวบ้านดูและจะมีตัวแสดงเป็นผู้ชาย

ละครใน คือ ละครที่แสดงให้กษัตริย์ดู ตัวแสดงจะเป็นผู้หญิงทั้งหมด

ละครชาตรี คือ ละครที่มีตัวแสดง3ตัว ตัวพระ ตัวนาง และ จำอวด

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน คือ การแสดงที่เป็นตอนๆ

ด.ญ.ภัทรานิษฐ์ ลีลาผาติกุล ม.3/2 เลขที่17

# data[].attributes.body
การแสดงหมู่

เป็นการแสดงที่แสดงพร้อมกันเป็นหมู่ ไม่มีการแสดงเรื่องราว เน้นความพร้อมเพืยง ในการใช้ลีลาท่ารำ

ให้เกิดความสวยงาม

การแสดงเดี่ยว

เป็นการรำที่แสดงคนเดียว เป็นการอวดฝีมือในการแสดง ใช้ในโอกาสต่างๆๆ

การแสดงละคร

เป็นการเล่นเรื่องราวมีการพัฒนาจากการเล่านิทาน การแสดงมี ทั้งช่าวบ้านและหลวง

การแสดงเบ็ดเตล็ด

การแสดงที่ประดิษฐ์คิดค้นหรือปรับปรุงขึ้นใหม่ตามความประสงค์ ตามเหตุการณ์ ตามสมัย

ด.ช ฐิติพัฒน์ จุฑากวิน 3/2 9

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์

# data[].attributes.body
ด.ช.สิริณัฏฐ์ สิทธิ์แสงชัย เลขที่7 3/2

1การแสดงเดี่ยวคือการอวดฝีมือ

2การแสดงหมู่ การรำที่ใช้ผู้แสดงมากกว่า 2 คน โดยนับเอาลักษณะของจำนวนคน ส่วนระบำนั้นก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของรำหมู่เช่นเดียวกัน เช่น รำโคน รำพัด รำวง

3การแสดงละคร มี ละครนอก ละครใน ละครชาตรี

4.การแสดงเป็นชุดเป็นตอน มี ระบำ รำ ฟ้อน มีกำหนดมาตั้งแต่ยุคก่อนสมัยสุโขทัย โดยพัฒนามาจากการร้องรำทำเพลงของชาวบ้าน

# data[].attributes.headline
ประเภทของการแสดงละคร

# data[].attributes.subject
ประเภทของการแสดงละคร

# data[].attributes.body
1.)การแสดงหมู่ : แสดงเป็นหมู่แบบไม่มีการดำเนินเรื่องราวเน้นความพร้อมเพรียงในการรำ

ระบำมาตรฐาน : เป็นแบบที่กำหนดมาแล้วเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ค่อยได้

ระบำเบ็ดเตล็ด : ไม่ตายตัวปรับเปลี่ยนได้ตามสถานะการณ์

2.)การแสดงเดี่ยว : ใช้ผู้แสดงเพียงคนเดียวเน้นไว้อวดฝีมือการรำ

3.)การแสดงละคร : เป็นการร่ายรำเป็นเรื่องราวพัฒนามาจากการเล่านิทาน

ละครนอก : ละครที่เล่นนอกเขตวัง

ละครใน : ละครที่เล่นในเขตวัง

ละครชาตรี : ละครพื้นบ้านจากภาคใต้

4.)การแสดงเป็นชุดเป็นตอน : การแสดงที่เป็นการตัดตอนจุดสำคัญมาจากเนื้อเรื่องเต็มเพื่อแสดงเฉพาะเป็นช่วงๆไป

เปรียบเทียบ

[ละครนอก<=>ละครใน] : ละครนอกจะเน้นใช้ผู้ชายแสดงและเน้นความตลก

[การแสดงเดี่ยว<=>การแสดงหมู่] : ต่างกันที่จำนวนผู้แสดงละครและการใช้การดำเนินเรื่องราว

[การแสดงละคร<=>การแสดงเป็นชุดเป็นตอน] : การแสดงละครจะแสดงแบบทั้งเรื่องราวในขนาดที่การแสดงเป็นชุดเป็นตอนจะเน้นแสดงแค่บางฉากที่สำคัญ

[ระบำมาตรฐาน<=>ระบำเบ็ดเตล็ด] :ต่างกันที่ความยื่นยุ่นในการวางรูปแบบแผนการแสดง

โดย : เด็กชายตรีวิทย์ โอฬารรัตน์มณี 3/2 10

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (ม.3/2 เลขที่ 18)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ (ม.3/2 เลขที่ 18)

# data[].attributes.body
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์แบ่งได้ 4 ประเภท

การแสดงหมู่ (ระบำ) : เป็นการแสดงที่แสดงพร้อมกัน เน้นความพร้อมเพรียง สวยงาม ไม่มีการดำเนินเรื่องราว สามารถแบ่งได้ 2 ประเภท

ระบำมาตรฐาน - เป็นระบำที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ มักแต่งเครื่องพระนาง

ระบำเบ็ดเตล็ด - เป็นการแสดงที่ประดิษฐ์คิดค้นหรือปรับปรุงขึ้นใหม่ มักใช้ประกอบการแสดงละครต่างๆ

การแสดงเดี่ยว (รำ) : เป็นการแสดงที่ใช้ผู้แสดงคนเดียว เน้นความสามารถผู้แสดง

การแสดงละคร : เป็นการแสดงที่เล่นเป็นเรื่องราวตามละคร มีท่ารำ บทร้อง ทำนองเพลงประกอบการแสดง ใช้เวลาในการแสดงเยอะ สามารถแบ่งได้ 3 ประเภท

ละครใน - เล่นในวัง ผู้หญิงแสดง

ละครนอก - เล่นนอกวัง

ละครชาตรี - นิยมเล่นในภาตใต้ มี 3 ตัวละคร เก่าแก่ที่สุด

การแสดงเป็นชุดเป็นตอน : เป็นการหยิบเอาตอนสำคัญจากเนื้อเรื่องเต็มมาแสดง

ความแตกต่าง

การแสดงเดี่ยว - การแสดงหมู่ -> จำนวนผู้แสดง คนเดียวและหลายคน

ระบำมาตรฐาน - ระบำเบ็ดเตล็ด -> ความยืดหยุ่นของการแสดง เปลี่ยนแปลงไม่ได้และปรับได้ตามยุคสมัย ภาค

การแสดงละคร - การแสดงเป็นชุดเป็นตอน -> ความยาวของการแสดง ละครแสดงเต็มเรื่องประมาณ 1 ชั่วโมง เป็นชุดเป็นตอนแสดงตอนสำคัญ ประมาณ 10-20 นาที

โดย: ด.ญ.ญาณาศา พิพัฒน์สุวรรณ มี.3/2 เลขที่ 18

# data[].attributes.headline
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ไทย(ด.ญ.ภัทรปภา บุญประสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่22)

# data[].attributes.subject
รูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ไทย(ด.ญ.ภัทรปภา บุญประสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่22)

# data[].attributes.body
1. การแสดงพื้นเมืองภาคเหนือ         ภาคเหนือเป็นแหล่งวัฒนธรรมของชาวล้านนาและกลุ่มชนเผ่าต่างๆ เช่น ชาวลื้อ ชาวไต ชาวบอง ชาวม้ง ฯลฯ ดังนั้นศิลปะการร่ายรำจึงมีหลายรูปแบบ แต่ที่เป็นที่นิยมและรู้จักกันอย่างแพร่หลายคือศิลปะการฟ้อน เป็นเอกลักษณ์ที่มีลีลาท่ารำอ่อนช้อย แช่มช้า แต่สง่างาม มีการแต่งกายตามวัฒนธรรมท้องถิ่นที่งดงาม ใช้วงดนตรีพื้นเมือง  เช่น สะล้อ ซอ ซึง วงปู่เจ่  วงกลองแอว บรรเลงประกอบการแสดง เช่นฟ้อนเล็บ ฟ้อนเทียน ฟ้อนเจิง ฟ้อนกิงกะหร่า  เป็นต้น (ใช้ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองผู้ไปเยือน)

2. การแสดงพื้นเมืองภาคกลาง          ภาคกลางของไทยประชาชนส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรมศิลปะการแสดงจึงมีความคล้ายคลึงกับวิถีชีวิต เพื่อความบันเทิง  สนุกสนาน เป็นการพักผ่อนหย่อนใจให้หายเหนื่อยจากการทำงาน หรือเมื่อเสร็จจากฤดูเก็บเกี่ยว การแต่งกายแบบเรียบง่ายตามวัฒนธรรมในท้องถิ่น  เครื่องดนตรีที่ใช้เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองเช่น กลองยาว ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง และโทน เป็นต้น ได้แก่การแสดงรำกลองยาวเพลงเรือ เพลงเหย่อย รำตัด เพลงเกี่ยวข้าว เพลงอีแซว ฯลฯ

3. การแสดงพื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(อีสาน)
วัฒนธรรมของภาคอีสานแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มอีสานเหนือได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมของประเทศลาวเรียกการละเล่นว่า เซิ้ง   ฟ้อนและหมอรำ  กลุ่มอีสานใต้ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมไทยเขมรมีการละเล่นที่เรียกว่า “เรือม”
เครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง
กลุ่มอีสานเหนือใช้  พิณแคน  ซอ กลองยาวอีสาน ฉิ่ง ฉาบ โปงลางและโหวด
กลุ่มอีสานใต้ใช้ ซอตรัวเอก  กลองกันตรึม พาดเอกไม้และปี่สไล
การแต่งกายใช้เครื่องแต่งกายตามวัฒนธรรมท้องถิ่น  ลักษณะท่ารำและท่วงทำนองดนตรี  กระชับ รวดเร็ว เร่งเร้า สนุกสนาน  ได้แก่เซิ้งสวิง  เซิ้งกระหยัง    เซิ้งกระติ๊บ ฟ้อนภูไทเป็นต้น

4. การแสดงพื้นเมืองภาคใต้  ศิลปะการแสดงและการเล่นของชาวใต้มี 2 วัฒนธรรม คือ วัฒนธรรมไทยพุทธ เช่นการแสดงโนราห์ หนังตลุง วัฒนธรรมไทยมุสลิม เช่น รองเง็ง ลิเกฮูลู มะโยง(ลิเกป่า) ต่อมาได้มีการแสดงที่ประดิษฐ์ท่าทางมาจากวิถีชีวิตและอาชีพต่างๆเช่น ระบำร่อนแร่   รำกรีดยาง เป็นต้น เครื่องดนตรีที่ใช้ได้รับอิทธิพลมาจากชาวมาลายูด้วย เช่น ไวโอลิน รำมะนา ปี่กาหลอ ผสมผสานกับเครื่องดนตรีท้องถิ่นของไทยได้แก่ กลองตุ๊ก   กอลงโทน ทับ  กรับพวง(แตระ) โหม่ง ฯลฯ

# data[].attributes.headline
ด.ช.อัครัช บูรณากาญจน์

# data[].attributes.body
ด.ช.อัครัช บูรณากาญจน์ 3/2 เลขที่ 4

การรำเดี่ยว คือ การแสดงที่ใช้ผู้แสดงเพียงคนเดียว มีจุดมุ่งหมายเพื่ออวดฝีมือการร่ายรำที่ประณีตงดงาม ผู้แสดงรำเดี่ยวจึงต้องมีทักษะในการรำและได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี การรำเดี่ยว ได้แก่ มโนห์ราบูชายัญ ในเรื่องพระสุธนมโนห์รา รำพลายชุมพลในเรื่องขุนช้างขุนแผน ฯลฯ ซึ่งเป็นการรำที่มีลีลากรีดกราย ท่วงทีงดงาม

การรำหมู่ คือ การแสดงที่ใช้ผู้แสดงมากกว่า ๒ คนขึ้นไป มุ่งความงามของท่ารำและความพร้อมเพรียงของผู้แสดง เช่น รำโคม รำพัด รำซัดชาตรี เป็นต้น ในกรณีที่นำการแสดงที่ตัดตอนมาจากการแสดงละคร และการรำนั้นเป็นการรำของตัวละครตัวเดียวมาก่อน เมื่อนำมารำเป็นหมู่ก็ยังคงเรียกว่ารำตามเดิม เช่น รำสีนวล รำแม่บท