# data[].attributes.body
Küçük Prens, gezegeninde karşılaştığı sarhoş adamın hâline çok üzüldü. Adamın yalnızlık ve pişmanlık içinde sürekli içki içtiğini görünce, ona yardım etmeye karar verdi. Önce onunla konuşarak neden böyle hissettiğini anlamaya çalıştı ve ardından birlikte vakit geçirmeyi teklif etti. Küçük Prens’in samimiyeti ve ilgisi, adamın kendine olan güvenini tekrar kazandırdı. Onun bu davranışı, hem adamın hayatını değiştirdi hem de Prens’e başkalarına yardım etmenin herkes için ne kadar faydalı olduğunu gösterdi. Böylece, küçük bir iyilik büyük bir mutluluğa dönüşmüş oldu.

# data[].attributes.body
5. Gezegen (Küçük Prens)

Küçük Prens burada yalnızca bir lamba bekçisiyle karşılaşır. Lamba bekçisi, sürekli olarak lambayı yakıp söndürmekle meşguldür. Bu görevini gezegenin kendi dönüş hızına uyum sağlamak için yerine getirir. Ancak gezegen çok hızlı döndüğü için günler çok kısa sürmektedir; bir gün yalnızca bir dakika gibidir. Bu nedenle lamba bekçisi sürekli çalışmak zorunda kalır, hiç dinlenemez.

Lamba bekçisinin yaptığı iş, Küçük Prens’e diğer gezegenlerde gördüğü yetişkinlerin işlerinden daha anlamlı gelir. Çünkü bu işi kendisi dışında birine hizmet etmek için yapmaktadır. Yine de lamba bekçisi görevini sorgular, çünkü bu düzenin altında ezildiğini fark eder.

Küçük Prens’in Düşüncesi

Küçük Prens, ani bir kararla burada kalmaya karar verir. Bekçi ona hizmet etmek ister. Küçük prens niye hizmet etmek istediğini sorar.Bekçi; ben burda yanlızım der ve küçük prens bu gezegende kalır ve yaşamına devam eder.

# data[].attributes.headline
7. Gezegen olan dünyada; İnsanı ve Doğayı Daha Yakından Tanımak için Küçük Prens, Dünya'daki insanlar ve onların karmaşık ilişkilerini daha derinlemesine öğrenmek istemişti. İnsanların mutluluk, yalnızlık ve hırs gibi duygularını anlamaya çalışırken kendi sorularına da cevap arayabilmişti.

# data[].attributes.subject
7. Gezegen olan dünyada; İnsanı ve Doğayı Daha Yakından Tanımak için Küçük Prens, Dünya'daki insanlar ve onların karmaşık ilişkilerini daha derinlemesine öğrenmek istemişti. İnsanların mutluluk, yalnızlık ve hırs gibi duygularını anlamaya çalışırken kendi sorularına da cevap arayabilmişti.

# data[].attributes.body
Dünya'daki tecrübeleri, gülüyle olan ilişkisinde daha fazla anlam kazanmıştı. Sadece kendine değil, çevresindeki insanlara karşı da bir sorumluluk hissetmeye başlamıştı. Özellikle tilkinin "evcilleştirme" öğüdünü daha geniş bir çerçevede uygulamaya gayret etmişti.

# data[].attributes.body
Biraz durdu ve düşündü yıldızlara bakmaya başladı. Adamın yıldızlara arasında olanı merak ediyordu, yıldızlarla ilgili bilgiler edinmeye başladı onunda yıldızlara karşı merakı başladı adamın yanına gitti ve yıldızlar hakkında edindiği bilgileri söylemeye başladı(...) Adam pek kulak vermiyordu meşguldü sürekli işle uğraşıyordu küçük prens anladı kulak asmadığını uzaklaştı kendine uğraşacak birşeyler bulmaya karar verdi. Yıldızlar ne kadar merakı başlasa da o çiçekleri incelemek istedi kendisi için çiçekler aldı ve incelemeye başladı garip garip bilgiler edinmeye başlıyor bilgiler edinmeye başladıkça seviniyordu kendine böyle bir uğraşacak şey buldu böyle devam etti

# data[].attributes.body
Başlarda Küçük Prens, kendini beğenmiş adamın istediği gibi onu alkışlamaya ve hayranlık göstermeye devam ederdi. Adam her gün gururla aynısını söylerdi:

“Haydi, beni alkışla! Çünkü en iyisi benim.”

Küçük Prens, önce bu alışkanlığı anlamaya çalışır, ancak zamanla bundan sıkılmaya başlar. Ona hayranlık göstermenin, hiçbir derinliği olmayan bir döngü yarattığını fark eder. Ancak bu gezegenden ayrılmayı seçmez ve bir süre adamla birlikte yaşamaya devam eder.

Küçük Prens, bir süre sonra adamın gerçek bir arkadaş ya da anlamlı bir bağ kurma arzusundan uzak olduğunu fark eder. Adam sürekli şunu sorar:

“Sence ben mükemmel değil miyim?”

Prens, adamın yalnızlığının ve güvensizliğinin bu hayranlık arayışını tetiklediğini anlamaya başlar. Fakat adam kendi kusurlarını görmezden gelerek yalnızlığını kabul etmek yerine, sürekli dışsal bir onay arayışıyla vakit geçirir. Küçük Prens, burada kalmanın yalnızca yüzeysel bir mutluluk sağladığını hisseder, ancak kendisi de bu ortamın bir parçası olmaya başlar.

Zamanla Küçük Prens, adamın istediği şekilde davranmaya o kadar alışır ki, kendi özünü ve bağımsızlığını kaybetmeye başlar. Günleri, alkışlamak ve adamı pohpohlamakla geçerken, kendi gülünü, sorumluluklarını ve derin sevgisini neredeyse unutur.

Bir gün kendi kendine şöyle düşünür:

“Ben burada ne yapıyorum? Adam mutlu gibi görünüyor, ama bu gerçek bir mutluluk mu? Ya benim mutluluğum?”

Ancak bu düşünceleri bastırır ve adamın düzenine uyum sağlamayı seçer. Küçük Prens, bu yüzeysel hayatın bir parçası haline gelir ve anlam arayışını kaybeder.

Küçük Prens’in içindeki arayışı ve özgünlüğünü bastırarak, bir anlamdan yoksun döngüde sıkışmasına neden olurdu. Gülüne olan sevgisi ve anlamlı bağlara olan ihtiyacı bu gezegende tamamen unutulabilir, böylece hikaye Küçük Prens’in kaybolduğu bir melankoliyle sona erebilirdi.