# data[].attributes.attachment_link.readable_text
True Pictures?
Sprengel Museum, Hannover, Germany
November 6, 2021 - February 13, 2022
Museum der Moderne, Salzburg, Austria
March 12 - June 26, 2022

Civilization: The Way We Live Now
Musei San Domenico, Forlì, Italy
September 9, 2022 - February 15, 2023
Musée des Civilisations de l'Europe et de la Méditerranée (Mucem), Marseille, France
May 19 - August 15, 2021
Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki, Auckland, New Zealand
June 13 - October 18, 2020
National Gallery of Victoria, Melbourne, Australia
September 13, 2019 - February 2, 2020
Ullens Center for Contemporary Art, Beijing, China
March 9 - May 19, 2019
National Museum of Modern and Contemporary Art, Seoul, Korea
October 18, 2018 - February 17, 2019

Taryn Simon: The Innocents
Guild Hall Museum, East Hampton, New York
June 17 - July 30, 2017

Taryn Simon: A Living Man Declared Dead and Other Chapters I - XVIII
Le Point du Jour - Centre d'Art Editeur, Cherbourg-Octeville, France
March 1 - May 31, 2015

Taryn Simon
Singapore Biennial
March 13 - May 15, 2011

Now What?
Norton Museum of Art, West Palm Beach, Florida,
December 15, 2010 - March 13, 2011

Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar
Dunedin Public Art Gallery, New Zealand
December 19 2009 - May 9, 2010
Gwangju Biennale
September 5 - November 9, 2008
Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar
The Photographer's Gallery
London, UK
September 13 - November 11, 2007
Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar
The Whitney Museum of American Art
New York
March 9 - June 24, 2007 Taryn Simon: The Innocents
MoMA PS1
New York
May 11 - August 31, 2003

# data[].attributes.attachment_link.title
160 ideeën over Weathervanes | windwijzers, acer rubrum, keizerskroon

# data[].attributes.attachment_link.description
18 mrt. 2020 - Weathervanes, weathercocks, wind vanes, windvanen, windwijzers, weerhanen... they are everywhere. On houses, churches, castles... actually on all types of buildings. Not only hens, swans, fishes, lions, horses, cows, birds or angels, also dragons, devils and witches. And much more.
More information in Dutch: http://www.davides.nl/waarom-staat-er-zo-vaak-een-haan-als-windvaan-bovenop-een-kerk/. Bekijk meer ideeën over windwijzers, acer rubrum, keizerskroon.

# data[].attributes.headline
As a contemporary alchemist, Hedwich's artistic practice is primarily research-based, varying from lens-based media to sculptural installations, drawing from biogeochemical phenomena and their processes. Conceptually, she explores what the collision of matter can teach us about alternative and constantly transforming societies.

# data[].attributes.subject
As a contemporary alchemist, Hedwich's artistic practice is primarily research-based, varying from lens-based media to sculptural installations, drawing from biogeochemical phenomena and their processes. Conceptually, she explores what the collision of matter can teach us about alternative and constantly transforming societies.

# data[].attributes.body
Driven by doubt, my work navigates through the evolving relationship between humans and their surroundings: How do we move the landscape? And how does it, in turn, shape ourselves and our dreams?
A trace of bodily heat left in stone, a footprint in salt, or the moving of air becomes part of the work, revealing the body’s imprint on space and time. Found and handmade objects are combined and carefully arranged to play with a non-verbal form of language.

The work resists permanence. It asks for attention to the subtle, the ephemeral, and the undefined.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Turbine Plays – The Turbine Plays is an environment, sound and art manifestation. It strives to bring together diversity in the arts, the sciences, innovative companies and new technologies, and developments within those areas.

# data[].attributes.attachment_link.description
Het Nederlandse en Belgische landschap is altijd in beweging. Oerkrachten wind en water spelen daarin een bepalende rol.

# data[].attributes.attachment_link.description
Musicaerial is a project inspired by the wind, which finds its voice in the form of a kite. I use the kite as an instrument to translate the inaudible and invisible layers of wind into sound. The three guiding forces why kites fly: upward pressure, traction and gravity, form the basis for this musical and visual journey. Among my most important intentions are the realisation and bringing together a variety of musical and visual stories, in which the different sound and energy layers of the kite and the ‘kite spot’ form the common element. Depending on the individual work proces of the composers and sound artists, they have searched in their aesthetic and compositional considerations for random organisation or structured tone sequences within the sound spectrum of the kite. The diverse backgrounds of the whole team provide a broad repertoire outside the common ‘mainstream’. The choice of contemporary composers and artists and the richness of sounds and images they expose either in the music or in the work of art are literally taken outside and beyond the protection of the walls. And because everyone has been flying kites once in a while, everyone can relate to the instrument and the work of art.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Japanese Washi Paper Kites Are Sculptural Art Created By Nine Kite Artists in Kochi Japan

# data[].attributes.attachment_link.title
Japanese Washi Paper Kites Are Sculptural Art Created By Nine Kite Artists in Kochi Japan — Washi Arts

# data[].attributes.attachment_link.description
Fantastic kites made of handmade Japanese washi paper show off the craft of the papermaker and the artistic and engineering skill of the kitemaker. These fantastic washi kites are works of art that are displayed in the sky rather than on the walls of a traditional gallery. This video shows a group

# data[].attributes.body
Thomas Saraceno

# data[].attributes.body
alexander graham bell, Tetrahedral kite

# data[].attributes.attachment_link.description
OTTO CIELI Mostra personale, galleria The Address, Brescia, 29.09 - 12.11 2022 Otto Cieli, la mostra personale di Oliviero Fiorenzi…

# data[].attributes.body
forbidden in Iran, protest medium, symbolism for a born child in china

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Balkh, Afghanistan, 2011; 4:13 min
In collaboration with Elena Pardo and Félix Blume
A 10-year-old boy in a pink salwar kameez stands near a dune-coloured wall under a powder-blue sky. He frowns and gesticulates, conversing in stops and starts with the heavens or at least with the gusting wind because you don't see his kite at first, and the string is so fine you can't see that either. What you see is a body interacting with unknown forces, pulling to the left, the right, up, down, quick, over to the left again, and so on. Here is not only the body of the boy but the body of the world in deft mutual mimesis, amounting to 'the mastery of non-mastery' which is the greatest game of all: a guide, a goal, a strategy -all in one- for dealing with man's domination of nature (including human nature). Afghan kite fighters often attach small blades to their kite strings, or coat them with ground glass and glue, the better to down their opponents'. Under the Taliban, kite-flying was banned. Lorna Scott Fox
Public domain videos can be downloaded and shared with others as long as the authorship is credited and there is a link back to the website of the author. These videos cannot be altered in any way or used for commercial purpose nor cannot be displayed or exhibited without the consent of the artist.

# data[].attributes.attachment_link.description
Balkh, Afghanistan, 2011; 4:13 min Children's Game #10: Papalote Balkh, Afghanistan, 2011; 4:13 min In collaboration with Elena Pardo and Félix Blume A 10-year-old boy in a pink salwar kameez stands near a dune-coloured wall under a powder-blue sky. He frowns and gesticulates, conversing in stops and starts with the heavens or at least...

# data[].attributes.body
A 10-year-old boy in a pink salwar kameez stands near a dune-coloured wall under a powder-blue sky. He frowns and gesticulates, conversing in stops and starts with the heavens or at least with the gusting wind because you don’t see his kite at first, and the string is so fine you can’t see that either. What you see is a body interacting with unknown forces, pulling to the left, the right, up, down, quick, over to the left again, and so on. Here is not only the body of the boy but the body of the world in deft mutual mimesis, amounting to ‘the mastery of non-mastery’ which is the greatest game of all: a guide, a goal, a strategy –all in one– for dealing with man’s domination of nature (including human nature). Afghan kite fighters often attach small blades to their kite strings, or coat them with ground glass and glue, the better to down their opponents’. Under the Taliban, kite-flying was banned.

# data[].attributes.attachment_link.description
Panamarenko (Antwerpen, 1940) is een buitengewoon en niet te classificeren individu binnen de hedendaagse kunst. Als kunstenaar, ingenieur, fysicus, uitvinder en visionair heeft hij uitzonderlijk onderzoek gevoerd naar begrippen als ruimte, beweging, vlucht, energie en gravitatie.

# data[].attributes.attachment_link.description
A small series of oil paintings on oil paper mounted on wooden panel. These are paintings of things that didn’t happen. They don’t look real because they’re not real. The figures here move like I want them to, they leap and fall like particles a…

# data[].attributes.attachment_link.title
The Giant Kites of Sagami from Japan(ENGLISH)

# data[].attributes.attachment_link.description
It is said that the history of Sagami Giant Kites began during the Tenpou period (around 1830) in the Edo era. The kites got larger over time until they reached their present size during the middle of the Meiji era. Initially the kites were flown by individual people to celebrate the birth of a child. Over time the tradition expanded to other areas and the reasons for flying them also changed. The kites were eventually flown as a form of prayer to help ensure a good harvest. They were flown mostly by the young men of the community. During the Showa era four young men’s associations in Shindo, Kamiisobe, Simoisobe, and Katsusaka regions began to build and fly very large kites in four different districts almost every year. In 1991, the Giant Kite Preservation Associations were started up in four districts. The Sagami Giant Kite Preservation Association, which was the parent organization of four different districts’ associations, was established in 1994. And the first Festival of The Giant Kites of Sagami was held in four districts. From then on the Shindo Giant Kite Preservation Association began to fly the largest kites in Japan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In zijn sculpturen bevraagt Navid Nuur waar de grens van betekenis ligt. Zijn solotentoonstelling When Doubt Turns Into Destiny doet hetzelfde, maar dan in de Oude Kerk, een plek die vol zit met betekenis. Kiki Mertens bezocht de tentoonstelling en onderzoekt welke regels er gelden in Nuurs universum.

Een orgelspel klinkt wanneer ik de Oude Kerk betreed. Het is een van de best bewaarde historische orgels ter wereld waarvan de klanken zo nu en dan nog te horen zijn in het oudste gebouw van Amsterdam. Veel bezoekers van de Oude Kerk komen voor de rijke geschiedenis die de kerk kent. Ze aanschouwen het beschilderde houten gewelf, de graven van rijke handelaars en het wereldberoemde orgel. Momenteel kunnen zij daarbij niet om de kunst van Navid Nuur heen, wiens werk nu in de Oude Kerk te zien is. Met grote mysterieuze sculpturen en installaties, naast enkele vrijwel onzichtbare, alleen subtiel waarneembare werken, laat hij de bezoeker de kerk ook zintuiglijk in plaats van alleen historisch ervaren.

Navid Nuur positioneert in deze presentatie zijn praktijk met enige nadruk tussen kunst en alchemie. Dat slaat vermoedelijk op zijn materiaal, het elementaire zand en stof, de lucht en het licht in de kerk, die hij tot onderdeel maakt van een groter verhaal, dat hem, als individu die het ook allemaal niet weet, overstijgt. Hij doet een poging verder te reiken naar het onbekende, het onbespreekbare, de waarheid of welke noemer je ook geneigd bent eraan te verlenen, om in een adem door de twijfel te tonen die hij daarover ook heeft.

In de tentoonstelling When Doubt Turns into Destiny worden twijfel, onzekerheid en het niet-weten opgezocht om tot die bredere manier van kijken te komen. De twijfel creëert een interactie tussen het zichtbare en onzichtbare, de geschiedenis en de toekomst, het aanwezige en het afwezige. Het is de motor van een dialoog waarmee Nuur ons de kerk en de wereld anders laat ervaren.

Bij binnenkomst plaatst Nuur ons meteen middenin dit gesprek. Er hangt een groot doek net voorbij de ingang, het blijkt een enorme leeggelopen luchtballon te zijn. Zonder verhitte lucht hangt de ballon slap aan het dakgewelf, als een tent zonder stokken. Tegelijkertijd brengt het doek de hemel tastbaar nabij, alsof je er zo naartoe kunt klimmen en maakt Nuur zelf en het publiek tot een potentiële hemelbestormer, die zich via het doek naar boven trekt. Nuur ontdoet concepten als hemel en lucht van hun meest voor de hand liggende begrip en plaatst ze in een iets ander kader, zoals een dichter dat met woorden doet. De typische kerkgeur, die wordt waargenomen bij het betreden van de tentoonstelling, geeft er een extra dimensie aan.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hemels, mysterieus en nuchter - Navid Nuur in de Oude Kerk - Metropolis M

# data[].attributes.attachment_link.description
In zijn sculpturen bevraagt Navid Nuur waar de grens van betekenis ligt. Zijn solotentoonstelling When ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Watou: Anathemata (Ex Voto) - Carel Lanters

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
15. Nov 2024, 18 Uhr
Ort: Großer Saal im Kulturstall auf dem Gutshof Britz
Hydromedia - Seeing with Water
Eröffnung
22. Nov 2024, 18 Uhr

Ausstellung
23. Nov - 16. Mär 25

Technische Sammlungen Dresden
Junghansstraße 1 - 3 (Eingang Schandauer Str.)
01277 Dresden

mehr Infos

Puddle Watching Dresden
Profitopolis oder der Zustand der Stadt
Bis zum 28. Feb 2025

Das (flüssige) Pfützenarchiv

zu sehen im Werkarchiv-Museum der Dinge.

Werkbundarchiv - Museum der Dinge
Leipziger Str. 54, 10117 Berlin
Do - Mo, 12 - 19 Uhr

Publikation

Mirja Busch

PFÜTZENARCHIV

400 Seiten
1917 Abbildungen
Mit Textbeiträgen von
Jonathan Brettell, Sebastian Egenhofer,
Tahani Nadim und Mirja Busch

# data[].attributes.attachment_link.description
15. Nov 2024, 18 Uhr Ort: Großer Saal im Kulturstall auf dem Gutshof Britz Hydromedia - Seeing with Water Eröffnung 22. Nov 2024, 18 Uhr Ausstellung 23. Nov - 16. Mär 25 Technische Sammlungen Dresden Junghansstraße 1 - 3 (Eingang Schandauer Str.) 01277 Dresden mehr Infos Puddle Watching Dresden Profitopolis oder der Zustand der Stadt Bis zum 28.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Danakil Depressie, Januari 2017

December 2016. Receptoren in mijn reukorgaan zijn getuige van de geboorte van een nieuwe oceaan die ontstaat doordat het Afrikaanse continent in tweeën splitst. Deze geologische transformatie duurt nog minimaal twee miljoen jaar maar is begonnen en onomkeerbaar. De breuklijn ligt in een crypto-depressie genaamd de 'Danakil' in Noord-Ethiopië. Het is een plek waar onze mythe van continenten[1] in duizenden stukken opbreekt. Hier in een van de meest warme plekken op aarde lossen sulfur, waterstofsulfide en andere moleculen uit het binnenste van de opensplijtende aardkorst op in het slijm van mijn neusholte. Zintuigen worden geprikkeld en activeren 'rotte eieren' in mijn geheugen. Intense kleuren, texturen en geologische formaties zijn overweldigend in de Danakil, maar gassen en hitte domineren de zintuigen. Misselijkmakend en duizelingwekkend.

Van lucht en zuurstof word je pas bewust als het verdwijnt. Zuurstof staat op de lijst van dingen die aan het verdwijnen zijn op aarde.[1] Dat gebeurt al 800.000 jaar, zo laten bevroren zuurstof bubbels in Groenlands ijs zien. De 'zuurstof catastrofe'-de eerste zuurstof die zo'n 2.4 miljard jaar geleden door cyano-bacteriën geproduceerd werd-vaagde bijna al het leven op aarde weg. Zuurstof was uiterst giftig voor de meeste levensvormen die de aarde toen bewoonden. Inmiddels is de situatie omgekeerd; veel leven zal uitsterven nu zuurstof langzaam verdwijnt wat ervoor zorgt dat levensvormen die geen zuurstof nodig hebben weer zullen domineren. In de Danakil Depressie leven dit soort mircro-organisme, die NASA momenteel onderzoekt om inzicht te krijgen in mogelijk leven op Mars. We noemen ze extremofielen; een naam die eigenlijk meer over onszelf zegt. De Danakil is extreem voor mensen en word volgens lokale gidsen 'De Poort naar de Hel' genoemd. Deze hel vol extremofielen, giftige dampen, gekleurde gassen, extreme hitte, en kolkende lava, ziet er indrukwekkend mooi en stabiel uit op satellietbeelden, drone videos, en foto's gemaakt met mijn smartphone, maar is in werkelijkheid een langzaam ontvouwende catastrofe.

De Danakil Depressie is één van de zones in mijn werk 'Sprawling Swamps' (2016-heden), waarin speculatieve scenario's afspelen in een virtuele wereld van geologisch en klimatologisch onstabiele zones. Temidden van moerassen, veranderende kustlijnen, smeltend ijs, actieve vulkanen, crypto-depressies, zinkende eilanden staat het dynamische karakter van het terrein en haar materie centraal. De binaire geografische verdeling van land en water telt hier niet. Gebieden die smelten, eroderen, verdrinken, of zichzelf opblazen, destabiliseren onze definities van landschappen en territorium. Hoe claim je soevereiniteit over ijs wat ontdooit en zee wordt, maar een aantal jaren later weer bevriest en begaanbaar is als land? Landschappen met geheugenverlies zijn moeilijk te meten en afbakenen voor soevereinen, wetenschap en industrieën. Geomorfologie verzet zich tegen controle en beheersing van de mens. In de Danakil Depressie mislukte sinds 1908 alle pogingen van buitenlandse mijnbedrijven om industrieel kalium te winnen. Het gebied is te onstuimig, recalcitrant, onbetrouwbaar en risicovol voor investeerders.

Instabiele landschappen worden historisch als onbetrouwbaar gezien en passen niet in het lineaire Westerse narratief[2] van vooruitgang. Hun hybride en immateriële karakter tart de taal van beschrijven en drijven spot met de wetenschap.

Het proces van geomorfologie als conditie voor het werk.

Het is precies vanwege dit recalcitrante karakter dat ik geïnteresseerd ben in de verbeelding van dit soort landschappen, niet doormiddel van binaire tegenstellingen maar vanuit verbondenheid en constante verandering. Het is non-lineair, het groeit en krimpt door de tijd, materiaal wordt toegevoegd en weggehaald, woorden herschreven en data overschreven. Het proces van geomorfologie als conditie voor het werk.
Energie als catastrofe
De geomorfologie vindt in de Danakil Depressie in hoog tempo plaats met veel geisers en actieve vulkanen. Eén daarvan is een actieve schild-vulkaan met een lavameer, één van de drie permanente lavameren op aarde. Om drie uur 's nachts, op vijf meter van de rand, verbrandt je gezicht en smelten de rubberen zolen van je schoenen. Een week later barst de vulkaan uit. Het lava is als een 'catbond'-kort voor 'catastrophe bond'-die schommelt in de financiële markten. Catbonds zijn obligaties waarmee verzekeringsmaatschappijen dekking zoeken voor toekomstige catastrofes en worden verhandeld op financiële markten. Een aardbeving is een aardbeving, maar een aardbeving met financieel verlies is een catastrofe. George Bataille schrijft in The Accursed Share dat het probleem van economische theorieën is dat de economie als vacuüm wordt gezien, los van de wereld. Volgens hem is de economie puur de distributie van energie, en slechts een klein onderdeel van alle energie distributie op de planeet.[3] Zo zouden we de economie, volgens hem, dan ook moeten benaderen. Economie en ecologie gaan natuurlijk beiden over 'ons huis'. Ons huis begint al in de ruimte en atmosfeer. De zon stuurt energie naar de aarde zonder daar iets voor terug te krijgen. Via fotosynthese en agricultuur wordt dit overschot gedistribueerd door samenlevingen, maar organismen, mensen en gemeenschappen kunnen fysiek niet oneindig doorgroeien. Wanneer er geen groei meer mogelijk is zou, volgens Bataille, deze surplus energie gespendeerd moeten worden aan dingen waar geen winst of groei uit behaald kan worden: kunst, spektakels, seks zonder voortplanting. We noemen dit luxe. Gebeurt dit niet, dan is dit vervloekte deel voorbestemd voor buitensporige en catastrofale uitgave aan oorlog of andere vormen van destructie offers. Een overschot energie creëert destructie tenzij we het consumeren, zegt Bataille.

Natuurrampen zijn in feite ook energie-overschotten die leiden tot destructie (en reconstructie)

Natuurrampen zijn in feite ook energie-overschotten die leiden tot destructie (en reconstructie). In uren, dagen, jaren, eeuwen, en millennia bouwt er druk op in de atmosfeer, tektonische platen, en binnenste van de aarde. Wat ontstaat over lange tijd doet zich voor als plotseling 'event'. De financiële wereld, die zelf een aaneenschakeling van catastrofes is, refereert niet voor niets aan haar beurscrashes als natuurrampen. 'Financial shocks, floods, storms, earthquakes, tsunamis' of zelfs 'the financial act of God', verwijzen naar de onvoorspelbaarheid van de financiële markten. Hoewel financiële markten man-made zijn, werken deze-net als binnen de geologie-volgens zelforganiserende systemen zonder centrale aansturing waarin constant energie verplaatst wordt. Door de financialisering van de catastrofe, kan de energie vanuit het geologische systeem direct naar financiële energie (winst) vertaald worden.
Catastrofe als data-landschap
Op een mogelijke Europese storm in het jaar 2025 kan ik nu al speculeren. Vindt er een Europese storm plaats in de tijd, locatie en voorwaarden beschreven in de catbond (catastrofe obligatie), dan verlies ik als investeerder mijn geld. Vindt er geen storm plaats onder de juiste voorwaarden dan verdien ik elk jaar geld. Aan een mogelijke orkaan in de toekomst kan ik nu al geld verdienen. Een orkaan als sci-fi kapitaal. Met mijn werk 'Corrupted Air' (2018) onderzocht en indexeerde ik alle catbonds die ooit zijn uitgegeven. Naast veel aannemelijke natuurrampen zoals orkanen in Florida en aardbevingen in Japan, zien we ook meteorietinslagen, het winnen van loterijen, extreme mortaliteit, en 'alle-risico's-wereldwijd'. Van ruim vijfhonderd catbonds zijn er slechts enkele die ook daadwerkelijk door een echte catastrofe zijn geactiveerd-de condities en effecten van natuurramp moeten namelijk matchen met die in de catbond zijn omschreven-andere catastrofes circuleren enkel als ficties op financiële markten. De catbond is een conceptuele omkering van een natuurramp. Energie (schade) wordt gedistribueerd naar de portfolio's van investeerders zodat deze minder voelbaar is op een enkele geografische plek. Toekomstig risico wordt door tijd en ruimte verspreid en investeerders maken daar vervolgens in het heden winst op. Maar hoe bereken je een toekomstige catastrofe?

Het bedenken, berekenen, modelleren van de schade die een toekomstige catastrofe kan aanrichten gebeurt door middel van complexe computermodellen, op basis van wetenschappelijke data en historische verzekeringspatronen. Deze catbond modellen raadplegen ook na de 'impact' realtime wetenschappelijke metingen om te zien of de obligatie ook daadwerkelijk geactiveerd kan worden. Was de orkaan wel snel genoeg, was de aardbeving wel dichtbij genoeg, is het de juiste schade, zijn het de juiste aantallen gewonden en doden op de juiste plek? Net als in elk verzekeringsmodel, is de prijs van een dode al berekend en vastgelegd in tabellen. Op de financiële markten is niet ieder leven evenveel waard. Van alle catbonds ooit uitgegeven worden er nooit catastrofes in Zuid-Oost Azie, Afrika, het Midden-Oosten, en Zuid-Amerika gedekt. 'The price of anything is the amount of life you exchange for it', schreef Henry David Thoreau ooit eens.

Net als in elk verzekeringsmodel, is de prijs van een dode al berekend en vastgelegd in tabellen

Waarde van een mensenleven (in US dollars). Getallen van andere landen zijn onbekend

Wanneer een aardbeving plaatsvindt, wordt niet alleen het fysieke landschap opgeschud maar ook het onderliggende financiële datamodel met haar kapitaalrelaties door tijd en ruimte heen. In dit geval zijn het niet de financiële markten die de wereld met haar lijnen en curves mee naar boven of beneden trekken, maar is het de geologische of atmosferische distributie van energie die de lijnen en curves van de financiële markten tekent. Breuken in financiële grafiekslijnen zijn zo direct verbonden met breuklijnen in sedimentaire gesteentelagen. Op de tijdslijnen liggen deze twee echter ver uit elkaar. Een aardbeving of vulkaanuitbarsting kan zich opbouwen in duizenden jaren tijd, een beurscrash kan plaatsvinden in milliseconden. Wat ze gemeen hebben is dat beide tijdschalen moeilijk toegankelijk en te overzien zijn voor de mens. Hoe kunnen we geologische en financiële catastrofes bevatten die door tijd en ruimtes verspreid zijn? De catastrofe vindt niet plaats op één moment en ook niet in één plek, representaties en onze verbeelding zouden dat ook niet moeten doen.

Deze 'beelden' van geologische, klimatologische, financiële en andere catastrofes zorgen daarmee ook voor het ineenstorten van het menselijke perspectief.

Van 'esthetische landschap representaties-schilderij, fotografie, cinema-bewegen we naar scenario's van algoritmes in faseruimte'[5]: de ruimte in thermodynamica waarin alle mogelijke staten van een system vertegenwoordigd zijn. In faseruimte kunnen wij zelf niet zien, maar renderen algoritmes voor ons momentopnames als beeld. Deze 'ansichtkaarten' zijn contradicties, vervreemdend en soms totaal onherkenbaar. Een milliseconde van een orkaan gerenderd als driedimensionaal model; het magma onder de Danakil gerenderd als solide geometrische vorm. Cube satellieten monitoren de schaduwrand in oliereservoirs en algoritmische analyse bepaalt of deze-en daarmee de olievoorraad-door de weken heen toe -of afneemt. Ook al hebben deze 'beelden' opgebouwd uit data een 'beeldende' kwaliteit, de kracht van het beeld ligt ergens anders; het gaat niet langer over wat we zien maar over de waarde van de ingebedde data die we niet zien. Een beeld als een dataset, perceptie maakt plaats voor waarde-indexering. De lens is voor mensen, data voor algoritmes. Deze 'beelden' van geologische, klimatologische, financiële en andere catastrofes zorgen daarmee ook voor het ineenstorten van het menselijke perspectief.

Catastrofe van het perspectief
Met de aardbeving in Lissabon in 1755 werd het woord 'catastrofe' voor het eerst verbonden aan een natuurramp. Het komt oorspronkelijk uit het Grieks theater en betekende daar zoiets als 'een omkering van wat er verwacht wordt'. Het is een verhaallijn waarbij een onverwachte ontknoping plaatsvindt. Klimaatverandering is in de zin van het Griekse theater dan ook een echte catastrofe. Van eigenbelang, individualisme, nationalisme, Antropocentrisme naar verstrikking en verbondenheid,[4] een diepbedreigende omwenteling.

Onder 'landschap' verstaan we vaak solide materie, geologische formaties, texturen, en kleuren. Hetgeen wat we kunnen zien in het landschap zelf, op een foto, scherm, in een herinnering. Middels dit kader plaatsen we onszelf op afstand. Ik hier, natuur daar; als twee continenten met een grote oceaan ertussen. Elk landschap bezit echter immateriële en onzichtbare fenomenen die net zo cruciaal zijn als de elementen die we kunnen zien. Temperatuur, luchtvochtigheid, geluid, akoestiek, wind, lucht, reflectie, atmosfeer, licht en wolken ontsnappen de optische instrumenten en visuele representaties van het landschap. Zodra we lucht introduceren wordt het landschap gedestabiliseerd. In een extreme omgeving zoals de Danakil is het onmogelijk enkel toeschouwer te zijn. De zon verbrandt je huid, je lichaamstemperatuur stijgt, je ademt onbekende gassen in. Je weet niet waar je lichaam eindigt en het landschap begint; het landschap zit immers ook in jou. Overal adem je zuurstof in, vang je wind en uv-straling op, wordt je omhuld in schaduwen van wolken, draag je bij aan het geluid van je omgeving, maar zolang de effecten op je lichaam niet onaangenaam zijn, kun je deze negeren en aan de toeschouwende rol vasthouden. Wanneer omstandigheden en fenomenen extreem zijn, zoals in de Danakil, kun je de interactie tussen lichaam en omgeving echter niet langer negeren. Extremere klimaten zullen ons steeds meer bewust maken van onze verbondenheid met 'ons huis' en met elkaar. Tightness[5], verstrikking, claustrofobie, en intimiteit als condities van de catastrofe. Ontsnappen aan een temperatuurstijging door middel van zonnebrand, airconditioning, survival suits, veiligheidscapsules, onderzeeërs, en bunkers is net zoiets als proberen te ontsnappen aan een wereldwijde financiële crisis. Maar de geabstraheerde euro's op jouw spaarrekening blijven uiteindelijke de gecamoufleerde financiële schuld van iemand anders. Giftige gassen, catbonds, extremofielen, computermodellen, onverzekerde natuurrampen, en rotte eieren zijn onderdeel van mij. Er is 'zero' landscape, hoe ver ik ook kijk.

[1] Air (2005), Bruno Latour.

[2] The Myth of Continents - A Critique of Metageography (1997), Kären Wigen en Martin W. Lewis

[3] The Accursed Share: An Essay on General Economy (1949), George Bataille

[4] Zero landscapes in the time of hyper-objects (2011), Timothy Morton

[5] Bunker Archeology (1967), Paul Virilio

Beeldend kunstenaar Femke Herregraven (NL), onderzoekt in haar werk welke materiële basis, geografie en waardesystemen worden uitgeslepen door financiële technologieën en infrastructuren. Relaties tussen financiële waarde, ecosystemen, zelf-organiserende systemen en geologisch instabiliteit legt zij bloot in haar multimediale werk, dat zich baseert zich op de spanning tussen het materiële en het digitale. Femke is een recente alumni van de Rijksakademie van beeldende kunsten en geeft les aan de Gerrit Rietveld Academie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Er is geen landschap, hoe ver ik ook kijk

# data[].attributes.attachment_link.description
"A continent splits in twoA new ocean is bornA spontaneous natural laboratory brings Mars to EarthA stack of astro-biologists sinking...

# data[].attributes.attachment_link.title
Klei kan zingen - over de kloof tussen cultuur en natuur

# data[].attributes.attachment_link.description
In haar scriptie ‘Hear The Clay Sing – Thinking Beyond Nature’ onderzoekt Ana Oosting via hersenen, assemblages en klei een antwoord op de vraag hoe we de westerse houding ten opzichte van de natuur…

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
Klei kan zingen – over de kloof tussen cultuur en natuur

# data[].attributes.attachment_link.title
The Unconstructed, Un-Composed, The Free, The Free, The Free! 2022 — Mirre Yayla Séur

# data[].attributes.attachment_link.description
Dutch artist Mirre Yayla Seur’s drawings, audio, video and installations blur memory and fiction drawing from her theatre background. At first appearing as achingly personal, she, in fact, offers the audience a moment to question who they are when they remember, what is it that they create. Her works evoke questions about the body, but whose body and where it begins and ends are left open. Working with a vast array of materials from glass to metal, sand to textile Mirre’s blends together fragments that both reflect and absorb the residual traces of our very being.

# data[].attributes.body
Dieuwke Spaans

# data[].attributes.attachment_link.description
Dutch artist Mirre Yayla Seur’s drawings, audio, video and installations blur memory and fiction drawing from her theatre background. At first appearing as achingly personal, she, in fact, offers the audience a moment to question who they are when they remember, what is it that they create. Her works evoke questions about the body, but whose body and where it begins and ends are left open. Working with a vast array of materials from glass to metal, sand to textile Mirre’s blends together fragments that both reflect and absorb the residual traces of our very being.

# data[].attributes.headline
Encyclopedia of the Uncertain. a meditation on doubt

# data[].attributes.subject
Encyclopedia of the Uncertain. a meditation on doubt

# data[].attributes.attachment_link.title
Navid Nuur: When Doubt Turns into Destiny

# data[].attributes.attachment_link.description
De Oude Kerk presenteert een grootschalige context-specifieke tentoonstelling van kunstenaar Navid Nuur. Nuur nodigt je uit om de kerk zintuiglijk te ervaren. Hij pelt de geschiedenis van het oudste gebouw van Amsterdam af tot ervaringen die gaan over het hier en nu: over zien, ruiken, horen, aarde, lucht en licht. Tegelijkertijd komt een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling pas over honderd jaar ten einde.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wondermooie docu over de vergeten wereld van steen. Kijk de film Apple Cider Vinegar online via Picl. Nu bij jou thuis. Wanneer je wilt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Thermal Objects: Theorizing Temperatures and the Social − Elena Beregow

# data[].attributes.attachment_link.description
PDF Does the cooling taste of some bodies which still have atmospheric temperature come from the fact that they have a greater capacity for heat? (…) Also the heat-conducting force of the bod…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
3 channel video installation, 22 minutes loop, 2016

Filmed with a thermal camera we see a hand touching objects in the plaster sculpture depot of the Rijksakademie in Amsterdam. Focusing on the transference of body heat from hands to objects, bringing them into focus as they light up with the heat.

Thanks to FLIR and Tobias Mulders

Exhibiton view,

Stills,

Thanks to :

Qianfu & Xiamen Blind Massage

# data[].attributes.attachment_link.description
3 channel video installation, 22 minutes loop, 2016 Filmed with a thermal camera we see a hand touching objects in the plaster sculpture depot of the Rijksakademie in Amsterdam. Focusing on the transference of body heat from hands to objects, bringing them into focus as they light up with the heat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Thermal Envelopes: Heat and Warmth in Installation Art − Gunnar Schmidt

# data[].attributes.attachment_link.description
Vol 17 (2018) Thermal Objects Thermal Envelopes: Heat and Warmth in Installation Art Gunnar Schmidt Abstract After World War II the neo-avant-garde revolutionized the notion of art by using a wide …

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
APERTURE FIRST BOOK SHORTLIST
BEST DUTCH BOOK DESIGNS

Design:
Esther de Vries

Lithography:
Marc Gijzen

With the photographic project Vital Mud, Hiske Altena (NL) explores the theory that life on Earth once began in clay. In the 1980s, her uncle, a now-retired geologist, found an unusual rattle stone. In this stone, he discovered organic-looking structures that he could not explain with existing geological theories. However, the alternative so-called "clay hypothesis", according to which clay helped the evolution of early life forms, seems to offer a better explanation.

What will these first life forms have looked like? As large slimy tree-shaped structures or perhaps as giant floating zeppelin-like gas bubbles? Rattle stones, clay crystals, the life cycle of bacteria, and large oval shapes in the American landscape are all possible evidence for the hypothesis that life once originated in clay. Perhaps this even explains the similar shapes and descriptions that keep recurring in old fairy tales, myths, and religious stories.

Vital Mud takes this theory as its starting point. It is the foundation on which Altena builds a collection of images that changes our perspective, makes us look again, and wonder about what humans are capable of. She reminds us that science is a continuous search for the unknown, and that perspective shifts, just as it does in art.

The book's dummy was shown at exhibitions and festivals around the world, was shortlisted for several awards, including the Paris Photo/Aperture PhotoBook Award, and was selected as one of the Best Dutch Book Designs of 2021.

# data[].attributes.attachment_link.description
A visual exploration of the 'clay hypothesis', the theory according to which clay helped the evolution of early life forms.

# data[].attributes.attachment_link.title
Volledige Thesis PDF - Maaike Meindertsma

# data[].attributes.headline
i swear we are time travelling, Martina Priehodova

# data[].attributes.subject
i swear we are time travelling, Martina Priehodova

# data[].attributes.attachment_link.description
Í deildinni gefast tækifæri til að þróa áfram eigin sjálfstæðu vinnubrögð.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Study profile

The MA Artistic Research offers advanced support for research-based creative enquiry. It is designed for artists who wish to explore how artistic-intellectual production can enrich their response to our complex present. It unfolds as the repeated experimentation and reflection that defines a researching mind-set. It is taught by a team of active artists and academics. Together, we form a research community.

A matrix of practical and theoretical elements equips you for an artistic-intellectual future and possible further study at PhD level.

Reading groups, workshops and guest seminar days support regular one-to-one tutorials tied to both artistic and written work.

Our annual exhibition in The Hague, our excursions, publication projects and professional practice modules all further expand your professional and artistic knowledge. Our integrated approach to these elements tests the boundaries between your thinking, making, writing and sharing, creating new and surprising outcomes.

In the video below, students, teachers and the head of the department tell you more about the Master Artistic Research programme:

# data[].attributes.attachment_link.description
Intensive two-year programme for highly motivated artists with specific interest in research processes, eager to carry out critical reflection on their art practice. Find out about the course structure, admission requirements and start your application here

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De solopresentatie geo-logics van Nolan Oswald Dennis bestaat uit twee belangrijke recente werken:, S pecifications for a Reverse Archaeology (2022-2023) en Isivivane/Superpositions (2022-2023).

Nolan houdt zich in zijn werk bezig met de verborgen structuren die ons sociale en politieke voorstellingsvermogen bepalen en die zich uitstrekken over meerdere gebieden (technisch, spiritueel, economisch, psychologisch, enz.). Hij ontwikkelt alternatieve systemen, zogeheten geo-logics. Deze geo-logics sluiten aan op actuele discussies over het herstellen van de omstreden koloniale erfenis van wetenschapsmusea. Ze werpen de vraag op of een niet-imperialistische en helende benadering van dergelijke museumcollecties wellicht andere sferen, andere mogelijkheden en andere potentiële geschiedenissen aan het licht zou kunnen brengen. Nolan bevraagt daarbij onder meer de onderzoeksdiscipline archeologie, die nauw gelieerd is aan andere praktijken van (grondstof) winning zoals gebruikelijk binnen koloniale praktijken.

Specifications for a Reverse Archaeology (2022-2023)

In Specifications for a Reverse Archaeology onderwerpt Nolan de Mapungubwe-collectie van de Universiteit van Pretoria (Zuid-Afrika) aan een 'omgekeerde archeologisch' onderzoek. Daarvoor brengt hij veranderingen aan in de archeologische instrumenten, structuren en technologieën, zodat ze toegerust zijn voor radicalere paden. Omgekeerde archeologie weigert het verleden te behandelen als een bron die gewonnen moet worden (uit de aarde). Het is eerder een manier om de gewelddadige omgang met het geheugen en de aarde bloot te leggen, en kennis te produceren als voorbereiding op een praktijk die op een niet nader omschreven moment zal plaatsvinden.

De installatie bestaat uit een film, lichtbakken met tijdkaarten, een set kijkstenen en zitplaatsen als reactie op de mislukte opgravingen, gouden artefacten, onderzoeken, misinterpretaties, symboliek van metaalerts, mythologieën, en materiële en spirituele geschiedenissen rond de heilige heuvel en de oude hoofdstad van de prekoloniale staat Mapungubwe.

Specifications for a Reverse Archaeology werd geselecteerd door het Commissioning Committee 2021/23 en aangekocht via het Hartwig Art Production | Collection Fund. Vervolgens zal het aan de Nederlandse staat worden gedoneerd en als integraal onderdeel van de nationale Rijkscollectie beschikbaar zijn voor organisaties binnen en buiten Nederland.

Isivivane/Superpositions 2022/23

Isivivane/Superpositions verkent de politieke en spirituele geschiedenis van het Zuid-Afrikaanse land als een noodzakelijk kader om onze planeet tegemoet te treden, te begrijpen en te transformeren. Het werk is geïnspireerd op de gesprekken die de kunstenaar voortdurend voert met geologen en curatoren van geologische musea. Voor Nolan zijn onteigening, racialisering en restitutie belangrijke onderdelen van de manier waarop we op geologische schaal kunnen nadenken over de wereld Die planetaire wetenschap staat ook wel bekend als reparatie. Door de inzet van digitale en fysieke simulaties van geologische objecten kan dit werk functioneren als een platform waarop het publiek collectief een weg naar een andere wereld kan aanleren.

Met de term'superpositions' beschrijven geologen een verticale opvatting van tijd. In geologische termen is diepte een maat voor duur, naar beneden gaan is een beweging door de ruimte en in de tijd. Een superpositie is ook iets boven op iets anders plaatsen. De opeenstapeling van rotsen en ander materiaal is daarom ook een opeenstapeling van tijd (en andere immateriële zaken).

'Isivivane' is in Zoeloe het woord voor een stapel stenen die een belangrijk punt in het landschap markeert. Het is ook het woord voor 'een bijdrage leveren' of 'samenwerken'.

Isivivane/Superpositions maakt deel uit van een opdracht die werd mogelijk gemaakt door INSITE via COMMONPLACE, een project dat plaatsvindt tussen Mexico, Zuid-Afrika en Peru.

First Double 1 & 2

Deze solotentoonstelling van Nolan maakt deel uit van de serie First Double 1 & 2. Die titel is ontleend aan een album van de Zuid-Afrikaanse muzikanten Madala Kunene, Baba Mokoena en Sibusiso Mndaweni. In hun songteksten verbinden zij gebeurtenissen en thema's met elkaar die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben - zoals een moeder die naar de markt gaat, een vader die een renbaan bezoekt en anti-koloniale verzetsliederen. Op die manier worden er diepere verbanden weergegeven die er bestaan tussen het dagelijks leven en bredere sociaal-politieke thema's. In vijf solotentoonstellingen worden onder de titel First Double 1 & 2 uiteenlopende maar onderling verbonden onderwerpen verkend, waaronder spirituele technologieën, ontginning van mineralen, landgerelateerde kwesties, queer kosmologieën en het herinneren van historische gebeurtenissen. Behalve van Cihad Caner zijn in de serie First Double 1 & 2 solotentoonstellingen te zien van Cihad Caner, Jabu Arnell, Luana Vitra en Sara Sejin Chang (Sara van der Heide).

# data[].attributes.attachment_link.title
Nolan Oswald Dennis: geo-logics - Tentoonstellingen - Kunstinstituut Melly

# data[].attributes.attachment_link.description
De solopresentatie geo-logics van Nolan Oswald Dennis bestaat uit twee belangrijke recente werken:, S pecifications for a Reverse Archaeology (2022-2023) en Isivivane/Superpositions (2022-2023). Nolan houdt zich in zijn werk bezig met de verborgen structuren die ons sociale en politieke voorstellingsvermogen bepalen en die zich uitstrekken over meerdere gebieden (technisch, spiritueel, economisch, psychologisch, enz.).

# data[].attributes.attachment_link.description
nolan oswald dennis, artist, cultural worker, studio website

# data[].attributes.attachment_link.title
Sibylle Eimermacher - A Guide Through Hue - ISBN 9789492051752 - The Eriskay Connection - Sibylle Eimermacher

# data[].attributes.attachment_link.description
Sibylle Eimermacher is a German-born artist who has lived in the Netherlands for more than two decades. A few years ago, the reds, browns, and purple...

# data[].attributes.attachment_link.description
FR+EN Démarche + Statement + Bio À l’exception des sphères spirituelles et éco féministes en marge, les sentiments d’émerveillement ont longtemps été…

# data[].attributes.attachment_link.description
Esther de Graaf (1984) is a Dutch visual artist living and working in Groningen.

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
home

# data[].attributes.body
The main topics of her explorations revolve around rhizomatic ideas of becoming: growing and harvesting (of knowledge and matter), research and the transformation of locally sourced materials, consumption and digestive processes that aid information processing and the feeling of interconnectedness.

# data[].attributes.body
Sverre van der Velde (2000) is an interdisciplinary artist working mostly within the realm of lens based media and text.

What interests me is the mundane, the normal and the everyday.
The minuscule change within a routine, the missing beat in the rhythm.
When creating my work I tend to go inwards, researching my personal relationship to the outside and the matter I’m working with.
Creating a mirror for the viewer to see themselves.

While constantly shifting between media (text, performance, video), a sense of physicality and performativity is an ever present factor in my work.

Besides my personal artistic practise I am also 1/4 of artist collective de tegel.

# data[].attributes.body
Johannes Equizi is a cross-disciplinary designer and artist interested in questioning and re-imagining how humans inhabit environments and come together as a society.

With an architectural background, his world-building practice combines storytelling, architectural installations and role-play games to create counter narratives and speculate on alternative forms of co-existence grounded in solidarity. His research focuses on post-capitalistic architectures, political models and unconventional dwelling practices where social life within a territory is considered in ways other than hierarchical.

What drives Johannes is a need to reflect collectively on how things could be otherwise.

And hopefully turning these into tangible actions.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Considering how fast and agile birds are, I've sometimes wondered whether owls can actually catch birds for food. Well it turns out that while the primary diet of owls is small mammals like mice and voles, owls do eat birds on a fairly regular ... [Read More...] about Do Owls Eat Birds? (And How Do They Catch Them?)

# data[].attributes.attachment_link.description
Change your life with Nature Mentoring... Discover the tools that help you activate your full potential & be a leader for positive human ecology.

# data[].attributes.headline
Kairos, Greek god of momentum and creative time

# data[].attributes.subject
Kairos, Greek god of momentum and creative time

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bloeiende bloemen en plantenbewegingen

Synopsis

A short was filmed using a time-lapse method that allows the viewer to watch in a short time what would not be possible to see with the naked eye. In close-ups, Mol films budding flowers of various species and enhances their beauty by capturing the movements of several species of growing fungi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blooming Flowers and Plant Movements (1932) | MUBI

# data[].attributes.attachment_link.description
A short was filmed using a time-lapse method that allows the viewer to watch in a short time what would not be possible to see with the naked eye. In close-ups, Mol films budding flowers of various species and enhances their beauty by capturing the movements of several species of growing fungi.